Δεν έχει περάσει ένας μήνας όταν ένα από τα τελευταία ζεστά Κυριακάτικα πρωινά, είδα ένα πολύ ενδιαφέρον paste-up (μια περαιτέρω επεξεργασμένη ρωμαϊκή κεφαλή;) να κοιτάει από ψηλά τους μάλλον αδιάφορους περαστικούς στο κέντρο του Ψυρρή. Υπογραφή WD (Wild Drawing). Φωτογραφία και ψάξιμο στο διαδίκτυο. Ο καλλιτέχνης βρέθηκε γρήγορα με τη βοήθεια του αγαπητού φίλου SOX. Ιδού λοιπόν η ιστορία του.
Γεια σου WD. Έστω και λίγο καθυστερημένα να σε καλωσορίσω στην Ελλάδα και να σου ευχηθώ καλή διαμονή, καλή έμπνευση και γενικά ότι καλύτερο. Πως βλέπεις τα πράγματα μέχρι τώρα;
Μου αρέσει η ζωή εδώ στην Ελλάδα. Είναι ενδιαφέρον να γνωρίζεις διαφορετικούς ανθρώπους και πολιτισμούς και μέχρι τώρα έχω πολλές νέες εμπειρίες και νέους φίλους εδώ.
Προσωπικά μια τέτοια πολιτιστική αλλαγή θα μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση και ίσως να επηρέαζε και τη δουλειά μου μέχρι έναν βαθμό. Και προφανώς υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στις δύο κουλτούρες αλλά και κάποιες ομοιότητες που περνάνε στην Τέχνη του δρόμου. Πιστεύεις ότι σε έχει επηρεάσει αυτή η μετακίνηση; Βλέπεις να υπάρχει μια υγιής ανταλλαγή ανάμεσά τους;
Νομίζω ότι η street art στο Μπαλί εξακολουθεί να μεγαλώνει σαν υποκουλτούρα. Δεν είναι πολλοί οι καλλιτέχνες που θέλουν να ασχοληθούν μαζί της, εκτός από καλλιτέχνες που την αγαπούν πραγματικά ή δεν έχουν λεφτά… Στην Ευρώπη η street art έγινε μόδα έτσι οι καλλιτέχνες γίνονται διάσημοι ακόμη και επειδή την εξασκούν κάθε μέρα. Αυτό είναι καλό γιατί έτσι γεννιούνται νέοι καλλιτέχνες και οι δρόμοι ανθίζουν με τις νέες δουλειές. Από την άλλη όμως, κάποιοι καλλιτέχνες ίσως το κάνουν μόνο για τη φήμη…
Βεβαίως και έχει επηρεάσει τη δουλειά μου αυτή η μετακίνηση. Πολλοί καλλιτέχνες, πολλές προσεγγίσεις, όλα αυτά με προκαλούν να δημιουργήσω κάτι διαφορετικό, να βρω καλές ιδέες και να τις εκτελέσω με πιο προσεγμένη αισθητική από πριν.
Πως σου φαίνεται η Ελληνική σκηνή σε σύγκριση με αυτή της Ινδονησίας; Οι Έλληνες συνάδερφοι;… Ένας λόγος που ρωτάω είναι επειδή η Τέχνη του δρόμου καμιά φορά εξελίσσεται σε καθαρά εδαφικό παιχνίδι και όσο να’ναι οι Έλληνες είμαστε λίγο θερμόαιμοι.
Η street art της Ινδονησίας αναπτύσσεται από καλλιτέχνες που κάνουν τοιχογραφίες και χρησιμοποιούν posters και graffiti. Έχουν φτιάξει τη δική τους κοινότητα και υπάρχει αλληλεγγύη ανάμεσά τους. Έχω βρει και εδώ καλούς συναδέλφους και το ευχαριστιέμαι όταν δουλεύουμε μαζί και μοιραζόμαστε τις ιδέες μας. Και λίγη φωτιά σχετικά με τα εδαφικά θέματα κρατάει την τέχνη του δρόμου ζωντανή.
Η δουλειά σου δεν περιορίζεται στις δύο διαστάσεις του τοίχου ή του χαρτιού αλλά περνάει και στην τρίτη διάσταση με κάποιες μικροκατασκευές τις οποίες τοποθετείς σε όχι και τόσο συνηθισμένα σημεία. Τι σε εμπνέει; Τι σε κάνει να θες να βγεις στον δρόμο κα να τα μοιραστείς όλα αυτά;
Μου αρέσει πολύ να δοκιμάζω νέα μέσα και τεχνικές, που πάντα βασίζονται στην ιδέα που έχω εκείνη τη στιγμή. Διαβάζω πολλά comics, έτσι οι περισσότερες ιδέες μου προέρχονται από εκεί… Το φανταστικό, η αισθητική… Και αυτό είναι που θέλω να μοιραστώ με τους άλλους.
Πως προέκυψε το ψευδώνυμό σου; Πιστεύεις πως είναι ένα σημαντικό κομμάτι της δουλειάς σου;
Το WD (wild drawing) προέρχεται από τη ζούγκλα της street art. Wild σημαίνει ελευθερία, χωρίς έλεγχο και κανόνες… Και ναι, αυτό το όνομα κρατά τη φωτιά της δουλειάς μου αναμμένη!
Βλέπεις την street art σαν μια ολοκληρωμένη μορφή τέχνης; Πιστεύεις ότι θα έπρεπε να διδάσκεται σε σχολεία και πανεπιστήμια, ή πρέπει να μείνει ελεύθερη από κάθε ακαδημαϊκή επιρροή;
Ναι! Είναι η πιο πλούσια μορφή τέχνης. Η ελευθερία έκφρασης που κουβαλάνε οι καλλιτέχνες φαίνεται στις διαφορετικές προσεγγίσεις και στα διαφορετικά μέσα που χρησιμοποιούν. Αυτή η τέχνη είναι καλύτερα να μείνει μακριά από το κλουβί που λέγεται σχολείο ή πανεπιστήμιο. Ας την αφήσουμε να τρέχει ελεύθερη εκεί όπου γεννήθηκε!
Τι έχεις να πεις για τους street artists που κάνουν εκθέσεις σε γκαλερί; Είναι υγιές αυτό;
Είναι μια επιλογή και δεν είναι απαραίτητα κακό. Το θέμα είναι ότι στις γκαλερί, η street art δεν παραμένει η ίδια και αποκτά περισσότερο οικονομικό ενδιαφέρον. Αλλά εντάξει, ο κάθε καλλιτέχνης πρέπει να ζήσει και να βγάλει τα προς το ζην από την τέχνη του. Το βρίσκω υγιές. Το σημαντικό είναι οι καλλιτέχνες να διατηρούν την όρεξη να κρατήσουν ζωντανή την τέχνη στους δρόμους.
Και τελευταία ίσως η πιο συνηθισμένη ερώτηση που στη δική σου περίπτωση όμως φαντάζει ενδιαφέρουσα… Ποιά είναι τα σχέδιά σου για το μέλλον; Είναι αρκετά δυνατή η Ελλάδα για να σε κρατήσει;
Δεν μου αρέσει να βάζω το μέλλον μου σε πρόγραμμα. Προτιμώ να αφήνω τον χρόνο να το κάνει αυτό. Το όνειρό μου είναι να απλώσω την τέχνη μου σε όλο τον κόσμο. Δεν ξέρω πως… Ίσως κάποια μέρα να βρω τον τρόπο.
Η Ελλάδα περνάει μια πολύ δύσκολη περίοδο αλλά πιστεύω ότι τέτοιες καταστάσεις δυναμώνουν την τέχνη και οι καλλιτέχνες θα σταθούν και πάλι στα πόδια τους. Όσο για μένα, είναι κι αυτό μια πρόκληση…
—————————————————————————————————————————————————————-
Ο WD γεννήθηκε στο Μπαλί όπου τελείωσε την Καλών Τεχνών. Στην Ελλάδα ήρθε το 2006 και τώρα είναι στη σχολή Ορνεράκη, με υποτροφία που πήρε μαζί με το βραβείο από τον περσινό διαγωνισμό comic που έκανε το ΠΟΝΤΙΚΙ. Σε ό,τι αφορά τη street art, ξεκίνησε από τον καιρό που ήταν φοιτητής στο Μπαλί με την ομάδα που είχε εκεί. Φυσικά συνέχισε στην Ελλάδα, και αυτό που του αρέσει είναι ότι υπάρχουν πολλοί street artists, διαφορετικά στυλ και γενικά ένα ενδιαφέρον πάρε-δώσε ανάμεσα στους καλλιτέχνες, από το να κάνεις πράγματα μαζί, μέχρι το να σου καταστρέφουν τα έργα…
Θα πάρει μέρος στην ομαδική έκθεση “High Tech – Low Life“ στο Stigma Lab (Ανδρέα Mεταξά 4, Εξάρχεια) μαζί με τους Mapet / I love Sugar, Denia Panagaki, Antonakis Christodoulou, Dimitris Dokos και Lefia.
Εγκαίνια Έκθεσης: Κυριακή 1 Ιανουαρίου ( 20.00 – 01:00)
Η έκθεση θα διαρκέσει όλο το μήνα Ιανουάριο.
Ώρες για το κοινό: 12.00 – 21.00.
Κυριακές κλειστά
2 comments
ελενα says:
Δεκ 29, 2011
μηπως η καλών τεχνών σκοτώνει το diy?
streetartathens says:
Δεκ 29, 2011
μηπως η καλών τεχνών σκοτώνει το diy? http://streetartathens.tumblr.com/