.jpg)
Μπορεί να έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που ανέβαινε μισόγυμνη την Κρουαζέτ και περιφερόταν με σαδομαζοχιστικά συνολάκια Gaultier στις ταινίες του Almodovar, αλλά η Victoria Abril δεν έχει αλλάξει καθόλου! Η μόνη διαφορά είναι ότι έχει αντικαταστήσει το σινεμά με τη μουσική και αν έχετε προγραμματίσει κάποιο καλοκαιρινό ταξιδάκι στην Ευρώπη δεν αποκλείεται να την πετύχετε μπροστά σας (σε περιοδεία εννοώ). Αν θέλετε να μάθετε τι έχει να πει για τον Pedro, την Penelope και τα άλλα παιδιά (μαζί και τα δικά της) συνεχίστε το διάβασμα…
Ξεκίνησες την επαγγελματική σου σταδιοδρομία ως χορεύτρια, σωστά;
Ναι, έκανα κλασικό μπαλέτο.
Και μετά ήρθε το σινεμά, και τέλος το τραγούδι. Τελικά ποια είναι η μεγάλη σου αγάπη;
Η μουσική! Τρελαίνομαι να μοιράζομαι μελωδίες με το κοινό. Κάθε φορά που βγαίνω στη σκηνή πάντα νιώθω ότι με καταλαβαίνει, ότι γλώσσα κι αν μιλάω. Το πρώτο μου άλμπουμ ήταν στα Πορτογαλικά κι έκανα και μια περιοδεία στην Ευρώπη – πέρασα και από τη Θεσσαλονίκη. Το δεύτερο ήταν στα Γαλλικά, αλλά το στιλ της μουσικής ήταν flamenco. Είναι η δεύτερη χρονιά που περιοδεύω με το Oh la la! και όλα πάνε περίφημα. Δυο ώρες μουσικής με καλούς συνεργάτες είναι η καλύτερη ψυχοθεραπεία του κόσμου. Πάνω στο σκηνή μπορώ επιτέλους να είμαι ο εαυτός μου, ενώ στον κινηματογράφο πάντα υποδυόμουν κάποιον άλλο.
.jpg)
Τότε γιατί ξεκίνησες χορεύοντας;
Ήταν το πρώτο πράγμα που έμαθα να κάνω. Ήμουνα μικρή, είχα πάρα πολύ ενέργεια μέσα μου και κάπου έπρεπε να τη βγάλω αλλά όλα αυτά τελείωσαν στα 14 μου όταν ξεκίνησα να παίζω στον κινηματογράφο. Τα 30 χρόνια που πέρασα στο πανί μου έσωσαν τη ζωή. Έκανα άπειρες ταινίες. Στην αρχή, μέχρι να κάνω παιδιά, συμμετείχα σε 4-5 παραγωγές το χρόνο. Μετά, αναγκαστικά, έριξα λίγο τους ρυθμούς. Το σινεμά μου έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσω τον κόσμο, να ταξιδέψω, να κοινωνικοποιηθώ… Τίποτα όμως δεν συγκρίνεται με τη μουσική.
Πώς έμπλεξες λοιπόν με το τραγούδι;
Ήταν μια επιθυμία που κρατούσα κρυφή για περισσότερο από 20 χρόνια και τελικά έγινε πραγματικότητα χάρη στο σινεμά – γι’αυτό λέω ότι μου έσωσε τη ζωή. Ένας φίλος μου σκηνοθέτης μου πρότεινε να παίξω μια τραγουδίστρια της δεκατιάς του ΄50, απ’ αυτές που τραγουδάνε τον έρωτα. Του ζήτησα να μου επιτρέψει να το κάνω όπως θέλω. Να διαλέξω μόνη μου τη μουσική, τους συνεργάτες, το στούντιο, τις χορογραφίες, τα πάντα. Όταν είδα πόσο καλό ήταν το αποτέλεσμα – η ταινία λεγόταν Sin Noticias de Dios με την Penelope Cruz – είπα στον εαυτό μου: «Victoria, αν μπορείς να το κάνεις στο σινεμά, μπορείς να το κάνεις και στην πραγματικότητα. Γιατί δεν ηχογραφείς λοιπόν αυτό το αναθεματισμένο άλμπουμ να σου φύγει επιτέλους ο καημός;» Ήμουν ήδη 45 χρονών. Ήταν η τελευταία μου επιθυμία. Θέλω να πεθάνω τραγουδώντας!
Έφυγες απ’ το σπίτι στα 14. Αν δεν σε είχε προλάβει το σινεμά θα γινόσουν γραμματέας, οτιδήποτε για να γλιτώσεις από τους δικούς σου. Γιατί τέτοια βιασύνη;
Όταν είσαι 14 χρονών και αρχίζεις να βγάζεις περισσότερα λεφτά από όλη την οικογένεια σου μαζί δε σταματάς με τίποτα!
Δεν ήσουν κάπως νέα για να δουλεύεις;
Οι γιοι μου στα 14 πήγαιναν ακόμα σχολείο! Αλλά τότε ήταν αλλιώς τα πράγματα, μόλις είχαμε βγει από τη δικτατορία του Φράνκο, ήμασταν πολύ φτωχοί και ελάχιστες οικογένειες μπορούσαν να συντηρήσουν φοιτητές. Έπρεπε όλοι να βρουν δουλειά. Κι όταν μπαίνεις στο σινεμά απ’ τα 14 και κάνεις 4-5 πράγματα δε θες να ‘χεις τη μάνα σου πάνω απ’ το κεφάλι σου να σου λέει ότι πρέπει να γυρίσεις σπίτι στις 9:30 γιατί είσαι ακόμα μικρή! Εγώ ήθελα να καταβροχθίσω τον κόσμο όλο, ήθελα να ταξιδέψω, ήθελα την ελευθερία μου – πάντοτε ήμουν ελεύθερη!
Τι ήθελες να γίνεις όταν μεγαλώσεις;
Μπαλαρίνα! Ονειρευόμουν να χορεύω και τελικά πέρασα τριάντα χρόνια στο σινεμά ενώ στην πραγματικότητα αυτό που μου αρέσει περισσότερο είναι το τραγούδι!
Το ξεκίνημα της καριέρας σου δεν ήταν καθόλου φυσιολογικό. Ο πρώτος μεγάλος ρόλος σου ήταν στο Cambio de Sexo του Vicente Aranda, που έκανες μια τραβεστί!.jpg)
Ναι είχα πέσει με τα μούτρα στην επανάσταση! Μετά το θάνατο του Φράνκο, αφού είχαμε περάσει 40 χρόνια με τη ζώνη σφιγμένη, ήρθε επιτέλους η απελευθέρωση, η χαρά της ζωής που κράτησε 10 χρόνια!
Και τότε ήρθε ο Almodovar.
Αυτός ήρθε πιο αργά, τον Almodovar τον γνώρισα το ’90.
Γιατί σταμάτησες να κάνεις ταινίες μαζί του;
Γιατί δεν με παίρνει πια τηλέφωνο!
Τι κακός!
Έτσι είναι αυτός, πάντοτε είχε τις μούσες του. Στη δεκαετία του ’80 είχε την Carmen Maura, το ’90 είχε εμένα και τώρα έχει την Penelope Cruz.
Δεν είναι και πολύ πιστός, ε;
Το αντίθετο, όσο είναι μαζί σου είναι απόλυτα πιστός! Μετά, όπως όλα τα ζευγάρια που χωρίζουν, δεν γυρνάει ποτέ να κοιτάξει πίσω του. Πάντα έτσι ήταν. Όσο καιρό ήμασταν «παντρεμένοι», γύρω στα 5 χρόνια δηλαδή, είχαμε μια σχέση πολύ έντονη, πολύ παθιασμένη. Αλλά όταν τελειώσει, δεν υπάρχει γυρισμός. Ο Pedro δεν είναι σαν τον Vicente Aranda, με τον οποίο έχω κάνει 14 ταινίες. Στη πρώτη ήμουν 14 ετών και στην τελευταία 44. Με απoθανάτισε σε όλες τις ηλικίες. Του Pedro του αρέσουν μόνο οι τριαντάρες!
Υπήρξε κάποιος στη ζωή σου που να σε ενέπνευσε όσο ενέπνευσες εσύ την Penelope Cruz, που υποστηρίζει ότι αποφάσισε να γίνει ηθοποιός όταν σε είδε στο Δέσε Με;
Ο Vicente Aranda. Δεν ήταν μόνο η έμπνευση μου, ήταν το παν. Ήταν ο μπαμπάς μου, ο δάσκαλος μου και κάθε φορά που συνεργαζόμουν με κάποιον και αισθανόμουν ανασφαλής έλεγα στον εαυτό μου: «Φαντάσου ότι το κάνεις για τον Vicente». Κι έτσι έλυνα όλα μου τα προβλήματα. Ο Vicente ήταν πάντα εκεί, από την εφηβεία μέχρι την ωριμότητά μου, όχι μόνο στα καλά αλλά και σε όλα τα άλλα στάδια της ζωής μου. Με δεχόταν πάντα όπως ήμουν. Κάτω από την καθοδήγησή του αντηχούσα σαν μουσικό όργανο. Από τις πιο ψηλές μέχρι τις πιο χαμηλές κλίμακες, με βοήθησε να διευρύνω την υποκριτική μου γκάμα. Μου έμαθε να σκέφτομαι, μου έμαθε ότι το θέμα δεν είναι να ψάχνεις αλλά να βρίσκεις. Με βοήθησε να βοηθήσω τον εαυτό μου.
.jpg)
Οι Ισπανοί αισθάνθηκαν προδομένοι όταν μετακόμισες στη Γαλλία;
Κοντεύω 25 χρόνια στο Παρίσι. Έφυγα από αγάπη. Ερωτεύτηκα ένα Γάλλο, έκανα παιδιά και έμεινα. Συνέχισα να εργάζομαι στην Ισπανία και γενικά ο πλουραλισμός της Ευρώπης μου ταιριάζει. Αισθάνονται το ίδιο καλά να δουλεύω στην Ισπανία, τη Γαλλία, όσο και στην Ιταλία, στην Ελλάδα. Γι’ αυτό μου αρέσει το τραγούδι. Δεν είναι σαν τις ταινίες όπου μπορεί να χρειαστεί να μείνεις στη Μαδρίτη για 3 μήνες. Μπορεί να ταξιδεύεις ασταμάτητα για 3 χρόνια.
Δεν αντέχεις το καθισιό ε;
Όχι, οι διακοπές είναι το χειρότερό μου. Τρελαίνομαι, βαριέμαι μέχρι θανάτου.
Μα δε θέλεις να ξεκουράζεσαι πότε-πότε;
Όταν είμαι πολύ κουρασμένη κοιμάμαι. Μπορώ να κοιμάμαι για δύο ολόκληρες μέρες. Να κοιμάμαι και να τρώω. Όταν συνέλθω όμως μετά δεν έχω σταματημό. Είμαι αεικίνητη, θέλω πάντα κάτι να κάνω.
Και πώς μεγάλωσες παιδιά μέσα σ’ αυτή την τρέλα;
Μέχρι τα 8 τους χρόνια τα έπαιρνα μαζί μου όπου κι αν πήγαινα. Από τα 8 μέχρι τα 14 έμεινα στο Παρίσι, δεν δούλευα τόσο πολύ, από 4-5 ταινίες που έκανα το χρόνο, έπεσα στις 1-2 το πολύ και όλο τον υπόλοιπο καιρό ήμουν στο σπίτι για να ελέγχω τα παιδιά, γιατί τα παιδιά θέλουν όρια. Τώρα λοιπόν που είναι 16 και 18 ξαναβρήκα την ελευθερία μου! Αυτοί κάνουν τα δικά τους, εγώ κάνω τα δικά μου και είμαστε όλοι ευχαριστημένοι. Κάθε φάση έχει τα καλά της. Την ηρεμία την έζησα, τέρμα πια!
.jpg)
Αυτή τη στιγμή λοιπόν προτιμάς το τραγούδι από τον κινηματογράφο;
Και τα δύο μου αρέσουν, αλλά το σινεμά είναι αυτό που μου προσφέρει την οικονομική άνεση να ασχολούμαι με τη μουσική. Κάνω μερικές ταινίες και μετά περνάω 2-3 χρόνια περιοδεύοντας. Και ενδιάμεσα κάνω και κανένα γύρισμα. Τώρα, ας πούμε, ετοιμάζομαι να πάω στην Αργεντινή για μια ταινία και μετά θα συνεχίζω να περιοδεύω μέχρι το Σεπτέμβριο. Το Νοέμβριο έχω γύρισμα στη Βενεζουέλα.
Τελικά είσαι πιο διεθνής απ’ ότι φανταζόμουνα!
Αυτό είναι το καλό με τη μουσική, κανονίζεις μόνος σου τα ραντεβού σου με το κοινό. Το χειμώνα είναι πιο ήρεμα τα πράγματα, τραγουδάω 1-2 φορές την εβδομάδα. Για μένα η συναυλία είναι σαν ένας γάμος. Κάνω τις ίδιες προετοιμασίες. Φτάνω στο συναυλιακό χώρο, ντύνομαι, βάφομαι…
Δηλαδή παντρεύεσαι κάθε βράδυ;
Ναι, αλλά πάντα με το κοινό, που είναι ο καλύτερος εραστής που είχα ποτέ!
Μπορείτε να βρείτε τις συναυλιακές ημερομηνίες της Victoria Abril στο επίσημο site της www.victoria-abril.com
Victoria εν δράση
