Πριν από λίγες ημέρες επιστρέφοντας από το Βερολίνο και χαζεύοντας τα προγράμματα των δημοφιλέστερων θεατρικών ομάδων της συγκεκριμένης πόλης για τον μήνα Ιανουάριο, συνέκρινα την βερολινέζικη θεατρική κίνηση με την αντίστοιχη ελληνική. Σύγκριση ανόμοιων μεγεθών, βέβαια, αν λάβουμε υπ’ όψιν μας τον αριθμό του πληθυσμού της κάθε πόλης. Όσον αφορά όμως στον αριθμό των παραστάμενων έργων και των εργαζόμενων σε αυτό τον χώρο δεν νομίζω ότι διαφέρουμε και τόσο τώρα πια, με τις 120 σκηνές σε μια πόλη με πληθυσμό πάνω από 3.300.000 κατοίκους, από τους οποίους μικρή μειοψηφία μόνο πηγαίνει στο θέατρο. Αυτό που προκαλεί, όμως, εντύπωση είναι η, από τις περισσότερες θεατρικής σκηνές, εφαρμογή του εναλλασσόμενου ρεπερτορίου.
Και όταν λέμε εναλλασσόμενο ρεπερτόριο, δεν εννοούμε την ελληνική συνήθεια των διπλών παραστάσεων όπου ένα έργο παίζεται Δευτερότριτα κι ένα άλλο τις υπόλοιπες ημέρες στον ίδιο χώρο, ούτε και την αλλαγή έργων ανά διαστήματα μέσα στην ίδια θεατρική σεζόν, όπως π.χ. συμβαίνει στο Εθνικό Θέατρο, στο Κ.Θ.Β.Ε. και σε άλλους θεατρικούς οργανισμούς, αλλά στην καθημερινή εναλλαγή παραστάσεων (στον ίδιο χώρο).
Για παράδειγμα η Schaubuehne τον μήνα Ιανουάριο ανεβάζει 22 παραστάσεις με καθημερινή σχεδόν εναλλαγή έργων και ρεπερτόριο από Moliere, Ibsen, Chekhov, Beckett και A. Miller μέχρι Debbie Tuecker Green και Marius Von Mayenburg. Ενώ ανοίγοντας το πρόγραμμα της Volksbuehne μπερδεύεσαι από το πλήθος των εκδηλώσεων, από θεατρικές παραστάσεις, performances και parties, που λαμβάνουν χώρα στους 4 χώρους του γνωστότερου θεάτρου του πρώην Ανατολικού Βερολίνου. Επίσης τα λίγο μικρότερα Deutsches Theater, που ανεβάζει από Αισχύλο, Ευριπίδη, Lessing, Buehner μέχρι Τ. Wiiliams και H. Mueller και Gorki Theater με παραστάσεις έργων των Ghoete, Shiller, Durrenmatt, Breht μέχρι και του Fatih Akin, όπως και το θέατρο για παιδιά Theater an der Parkaue ακολουθούν την ίδια ακριβώς τακτική.
Το ακόμη πιο εντυπωσιακό όμως, είναι ότι αυτή πραγματική υπερπληθώρα επιλογών για τους βερολινέζους θεατρόφιλους και μη, προσφέρεται σε τιμές φυσιολογικές. Τα εισιτήρια στα προαναφερόμενα θέατρα κυμαίνονται από τα 5 ¤ (φτηνότερο κι από τον κινηματογράφο) σε θέσεις με κανονική ορατότητα μέχρι και τα 43 ¤ για τις πρώτες σειρές της πλατείας ή των θεωρείων, ενώ τα προγράμματα κινούνται κι αυτά σε τιμές λογικές ξεκινώντας από τα 2,5 ¤ για προγράμματα προσεγμένα με έγχρωμες φωτογραφίες (κι όχι μια απλή φωτοτυπία με τα ονόματα των συντελεστών) και συνοδευτικά κείμενα.
Σαν αποτέλεσμα των προαναφερομένων, μπορεί κανείς να σκεφτεί την ποικιλομορφία των προσφερόμενων παραστάσεων με το κόστος του εισιτηρίου για τον μέσο θεατή και τον αντίστοιχο μηνιαίο του μισθό, αλλά και το ότι ο κόσμος στο Βερολίνο πηγαίνει θέατρο, και οι πλατείες γεμίζουν, χωρίς να αναφέρομαι στις σκηνές που ανεβάζουν επιθεωρήσεις ή που παίζουν τηλεοπτικοί αστέρες, όπως συμβαίνει εδώ, αλλά σε χώρους που ανεβαίνουν έργα και παραστάσεις επιπέδου και να καταλάβει τις βασικές διαφορές.
Μεγάλη ευχή, λοιπόν, η παιδευτική λειτουργία του θεάτρου, όπως αυτή εκπληρώνεται στις θεατρικές σκηνές του Βερολίνου και άλλων ευρωπαϊκών πόλεων, να γίνει κάποια στιγμή πραγματικότητα και στην Ελλάδα.
Διάβασε επίσης...
Το ότι το «παιδικό» θέατρο μπορεί να είναι εξίσου ενδιαφέρον και για τους μεγάλους θα μπορούσε να αποτελεί ένα θεώρημα που χρήζει ανάλυσης αν η Ξένια Καλογεροπούλου δεν το είχε μετατρέψει σε αυταπόδεικτο αξίωμα με τις παραστάσεις της Πόρτας εδώ και πολλά πολλά χρόνια.Η φετινή παράσταση, μια συμπαραγωγή της Μικρής ...
Συνέχεια...
Αν δεν είστε ένας από τους 8.000 θεατές που ήδη παρακολούθησαν το έργο των Peter Brook και Marie-Hélène Estienne τις δύο προηγούμενες σεζόν, μην ανησυχείτε καθόλου. Έχετε και φέτος την ευκαιρία, για 8 Δευτέρες να κατηφορίσετε μέχρι το θέατρο Πορεία όπου επαναλαμβάνεται για 3η χρονιά.Η ιστορία του ανθρώπου που μπέρδεψε ...
Συνέχεια...
Βασισμένη στο άρθρο του συγγραφέα - ζωγράφου John Βerger, «Δέκα σημεία πολιτικού προσανατολισμού», η χορογραφία «Πουθενά» της χοροθεατρικής ομάδας «Νταλίκα» ανιχνεύει την ανάγκη των ανθρώπων «να αποδείξουν ρητά που ακριβώς βρίσκονται. Σαν να τους καταδιώκει μια αβεβαιότητα, που υπαινίσσεται ότι ίσως βρίσκονται... Πουθενά». Η συγκεκριμένη χορογραφία της Βάσως Γιαννακοπούλου παρουσιάστηκε ...
Συνέχεια...
Από 5 έως 17 Μαΐου Ο Poka Yio έχει κάνει τα πάντα για να κανιβαλίσει την τέχνη, τα τεκταινόμενά της και τον περιρρέοντα χώρο της αλλά και τα πρόσωπα που την εκπροσωπούν, την παράγουν και την αναγάγουν σε «υψηλή» και αυτή τη φορά το τρομοκρατικό χτύπημα γίνεται στο Αμόρε με ...
Συνέχεια...
Πέρα από τα όρια της φαντασίας μας θα έλεγε κανείς μερικά χρόνια -όχι και τόσο πολλά, 1-2 μόλις) αν έβλεπε όλα αυτά τα ονόματα μαζεμένα στην φτωχή μας πόλη. Το Ελληνικό Φεστιβάλ, όμως, μας έχει κακομάθει από πέρυσι και το Θέατρο Πέρα από τα Όρια έχει κλείσει ήδη δύο χρόνια ...
Συνέχεια...
Για λίγες παραστάσεις και φέτος, από τις 8 έως και τις 29 Οκτωβρίου, μετά την επιτυχημένη της πορεία πέρυσι σε άλλους χώρους ανεβαίνει ξανά η βασισμένη στο ομότιτλο ποίημα του Πορτογάλου συγγραφέα Fernando Pessoa -υπογεγραμμένη από τον ετερώνυμό του συγγραφέα ¶λβαρο ντε Κάμπος- παράσταση.Πρόκειται για ένα ποιητικό παραλήρημα του συγγραφέα ...
Συνέχεια...
Η εταιρεία θεάτρου «ΕΚΦΡΑΣΗ 7:36ΑΜ» παρουσιάζει το βραβευμένο έργο της Rinne Groffe, «Πορτοκάλι Λεμόνι Αυγό Καναρίνι» για πρώτη φορά στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, σε σκηνοθεσία Σωτήρη Καραμεσίνη και μετάφραση Αντώνη Πέρη. Ένα έργο σε τέσσερις πράξεις. 1η πράξη: Πορτοκάλι Ο Γκρέητ είναι ένας ταχυδακτυλουργός που έχει σταματήσει να δίνει ...
Συνέχεια...
Με εγκωμιαστικές κριτικές όπου και αν παίχτηκε -συμπεριλαμβανομένης και της χώρας μας- το πολυβραβευμένο έργο της Μπράιονι Λέιβερι επανέρχεται στη σκηνή του Θεάτρου Εξαρχείων για 2 μήνες παραστάσεων μετά τη θερμή υποδοχή και την επιτυχία της περσινής σεζόν.Ένα ψυχολογικό θρίλερ για τον πόνο, τον πόθο για ζωή, την εκδίκηση, την ...
Συνέχεια...
Σ' ένα έργο συγκρούσεων και συνεχών ανατροπών επτά νέα παιδιά συναντιούνται στην «Κιβωτό» , ένα σπιτάκι μέσα στο δάσος . Καθώς οι ανατροπές διαδέχονται η μια την άλλη τα παιδιά οδηγούνται σε συγκρούσεις και αποκαλύψεις με καταστρεπτικές για τον καθένα συνέπειες. Η ψυχοσύνθεση των χαρακτήρων διαρκώς μεταβάλλεται και οι ήρωες ...
Συνέχεια...
Τις ιστορίες του Ερωτόκριτου του Βιτσέντζου Κορνάρου και της Ερωφίλης του Γεωργίου Χορτάτση τις έχετε σίγουρα ακουστά. Οι δύο πρωταγωνίστριες των σπουδαίων αυτών έργων της Κρητικής λογοτεχνίας συναντιούνται δια χειρός Μάρως Βαμβουνάκη στη μουσική παράσταση «Τα Δάκρυα Είναι Δυο Λογιώ» και ο πιο κατάλληλος για το ρόλο, ο Λουδοβίκος των ...
Συνέχεια...
Ο Ροβινσώνας και ο Κρούσος στο Θέατρο Πόρτα
Τhe Μan Who στο Θέατρο Πορεία για 8
Δεν υπάρχουμε Πουθενά: Xορός στο Θέατρο Θησείον
Θέατρο πέρα από τα όρια | Μάιος –
Θαλασσινή Ωδή στο Θέατρο Σφενδόνη
Πορτοκάλι Λεμόνι Αυγό Καναρίνι στο Θέατρο Προσκήνιο
Καυτός Πάγος για δεύτερη χρονιά στο Θέατρο Εξαρχείων
Το Τέλος του Καλοκαιριού στο Θέατρο Φούρνος
Τα Δάκρυα Είναι Δυο Λογιώ στο Θέατρο Εμπορικόν
