Πριν από λίγες ημέρες επιστρέφοντας από το Βερολίνο και χαζεύοντας τα προγράμματα των δημοφιλέστερων θεατρικών ομάδων της συγκεκριμένης πόλης για τον μήνα Ιανουάριο, συνέκρινα την βερολινέζικη θεατρική κίνηση με την αντίστοιχη ελληνική. Σύγκριση ανόμοιων μεγεθών, βέβαια, αν λάβουμε υπ’ όψιν μας τον αριθμό του πληθυσμού της κάθε πόλης. Όσον αφορά όμως στον αριθμό των παραστάμενων έργων και των εργαζόμενων σε αυτό τον χώρο δεν νομίζω ότι διαφέρουμε και τόσο τώρα πια, με τις 120 σκηνές σε μια πόλη με πληθυσμό πάνω από 3.300.000 κατοίκους, από τους οποίους μικρή μειοψηφία μόνο πηγαίνει στο θέατρο. Αυτό που προκαλεί, όμως, εντύπωση είναι η, από τις περισσότερες θεατρικής σκηνές, εφαρμογή του εναλλασσόμενου ρεπερτορίου.

Και όταν λέμε εναλλασσόμενο ρεπερτόριο, δεν εννοούμε την ελληνική συνήθεια των διπλών παραστάσεων όπου ένα έργο παίζεται Δευτερότριτα κι ένα άλλο τις υπόλοιπες ημέρες στον ίδιο χώρο, ούτε και την αλλαγή έργων ανά διαστήματα μέσα στην ίδια θεατρική σεζόν, όπως π.χ. συμβαίνει στο Εθνικό Θέατρο, στο Κ.Θ.Β.Ε. και σε άλλους θεατρικούς οργανισμούς, αλλά στην καθημερινή εναλλαγή παραστάσεων (στον ίδιο χώρο).

Για παράδειγμα η Schaubuehne τον μήνα Ιανουάριο ανεβάζει 22 παραστάσεις με καθημερινή σχεδόν εναλλαγή έργων και ρεπερτόριο από Moliere, Ibsen, Chekhov, Beckett και A. Miller μέχρι Debbie Tuecker Green και Marius Von Mayenburg. Ενώ ανοίγοντας το πρόγραμμα της Volksbuehne μπερδεύεσαι από το πλήθος των εκδηλώσεων, από θεατρικές παραστάσεις, performances και parties, που λαμβάνουν χώρα στους 4 χώρους του γνωστότερου θεάτρου του πρώην Ανατολικού Βερολίνου. Επίσης τα λίγο μικρότερα Deutsches Theater, που ανεβάζει από Αισχύλο, Ευριπίδη, Lessing, Buehner μέχρι Τ. Wiiliams και H. Mueller και Gorki Theater με παραστάσεις έργων των Ghoete, Shiller, Durrenmatt, Breht μέχρι και του Fatih Akin, όπως και το θέατρο για παιδιά Theater an der Parkaue ακολουθούν την ίδια ακριβώς τακτική.

Το ακόμη πιο εντυπωσιακό όμως, είναι ότι αυτή πραγματική υπερπληθώρα επιλογών για τους βερολινέζους θεατρόφιλους και μη, προσφέρεται σε τιμές φυσιολογικές. Τα εισιτήρια στα προαναφερόμενα θέατρα κυμαίνονται από τα 5 ¤ (φτηνότερο κι από τον κινηματογράφο) σε θέσεις με κανονική ορατότητα μέχρι και τα 43 ¤ για τις πρώτες σειρές της πλατείας ή των θεωρείων, ενώ τα προγράμματα κινούνται κι αυτά σε τιμές λογικές ξεκινώντας από τα 2,5 ¤ για προγράμματα προσεγμένα με έγχρωμες φωτογραφίες (κι όχι μια απλή φωτοτυπία με τα ονόματα των συντελεστών) και συνοδευτικά κείμενα.

Σαν αποτέλεσμα των προαναφερομένων, μπορεί κανείς να σκεφτεί την ποικιλομορφία των προσφερόμενων παραστάσεων με το κόστος του εισιτηρίου για τον μέσο θεατή και τον αντίστοιχο μηνιαίο του μισθό, αλλά και το ότι ο κόσμος στο Βερολίνο πηγαίνει θέατρο, και οι πλατείες γεμίζουν, χωρίς να αναφέρομαι στις σκηνές που ανεβάζουν επιθεωρήσεις ή που παίζουν τηλεοπτικοί αστέρες, όπως συμβαίνει εδώ, αλλά σε χώρους που ανεβαίνουν έργα και παραστάσεις επιπέδου και να καταλάβει τις βασικές διαφορές.

Μεγάλη ευχή, λοιπόν, η παιδευτική λειτουργία του θεάτρου, όπως αυτή εκπληρώνεται στις θεατρικές σκηνές του Βερολίνου και άλλων ευρωπαϊκών πόλεων, να γίνει κάποια στιγμή πραγματικότητα και στην Ελλάδα.

Διάβασε επίσης...
Θα κάνω ό,τι μου καπνίσει
Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος επιχειρεί να πείσει τους καπνιστές να σβήσουν -δια παντός- το τσιγάρο μέσα από μια παράσταση μικρού μήκους. Πριν την έναρξη κάθε παράστασης, σαν ταινιάκι μικρού μήκους στο σινεμά, θα παρουσιάζεται η θεατρική δράση «Θα Κάνω ό,τι μου καπνίσει» σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνας Ματζίρη. Το ζητούμενο είναι, αυτή ...
Συνέχεια...
Η Ερωτευμένη Νεκρή
Η σκηνική παρουσίαση μη θεατρικών κειμένων είναι της μόδας. Δεν εξηγείται πλέον τέτοια εμμονή παλιών και νέων σκηνοθετών να μεταφέρουν στη σκηνή κάθε είδους λογοτεχνικά έργα, γνωστά και άγνωστα. Κι αν στην περίπτωση των παλιών ο λόγος που καταφεύγουν σε κάτι τέτοιο είναι επειδή βαρέθηκαν τα υπάρχοντα θεατρικά κείμενα, οι ...
Συνέχεια...
La Chunga @  Επί Κολωνώ
Η δύσκολη, η σκληροτράχηλη, η μαγκιώρα η καπηλιέρισσα. Μπαίνοντας στο θέατρο Επί Κολωνώ την βλέπεις εκεί, στην κουνιστή της πολυθρόνα, με τον καπνό από το τσιγάρο στο χέρι να περιγράφει ένα φάντασμα άλλης εποχής που περιμένει να ζωντανέψει υπό τον ήχο του νεαρού μουσικού με την ηλεκτρική κιθάρα ο οποίος ...
Συνέχεια...
‘Κάρμεν’ στον Κεραμεικό από τον Στάθη Λειβαθηνό – Παράταση παραστάσεων έως 15 Ιουλίου
Και ενώ τα Φεστιβάλ μαίνονται, στην Αθήνα και σε ολόκληρη την Ελλάδα, μπερδεύοντας το κοινό με τις αναρίθμητες -αν και όχι τόσο ενδιαφέρουσες, αν εξαιρέσουμε το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου - επιλογές από τις οποίες έχει να διαλέξει πώς θα περάσει το χρόνο του και θα ξοδέψει τα χρήματά του ...
Συνέχεια...
Self Portrait [ re-worked ] σε Αθήνα και Λονδίνο
Η ομάδα χορού ΖΗΤΑ έρχεται με διπλό χτύπημα αυτόν τον Ιανουάριο σε Αθήνα και Λονδίνο. Το Self Portrait είναι μια έρευνα με αντικείμενο τον εαυτό. Έχοντας ήδη παρουσιάσει την πρώτη εκδοχή που λειτούργησε στα όρια της σιωπής και του θορύβου, της ακινησίας και της κίνησης, της εικόνας και του συναισθήματος ...
Συνέχεια...
Σκουίκ ΙΙ στο Θέατρο της Άνοιξης – Κερδίστε προσκλήσεις
Ο Κόλιν, ένας όμορφος και πλούσιος νέος, γνωρίζει και ερωτεύεται τη Χλόη.Ο φίλος του Τσικ, μανιώδης συλλέκτης (βιβλίων και προσωπικών αντικειμένων) του φιλοσόφου Ζαν Σολ Παρτρ, είναι ερωτευμένος με την Αλίζ.Δίπλα τους ο Νικόλας, ένας ταλαντούχος μάγειρας-μάγος, προσπαθεί να φτάσει στο ωραιότερο ταχυδακτυλουργικό του κόλπο.Την ιστορία τους συμπληρώνουν αγαπημένοι παρασιτικοί ...
Συνέχεια...
Ήταν Όλοι Τους Παιδιά Μου στο Θέατρο Τζένη Καρέζη
¶λλη μία επανάληψη για το φετινό φθινόπωρο -και έναρξη της επίσημης (κλασικής) σεζόν των αθηναϊκών θεάτρων- με το έργο του ¶ρθουρ Μίλλερ «Ήταν Όλοι Τους Παιδιά Μου» σε σκηνοθεσία Γιάννη Ιορδανίδη.Γραμμένο το 1947 με αφορμή τα γεγονότα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου το έργο παραμένει επίκαιρο καθώς παρουσιάζει ένα ιδιαίτερα διεφθαρμένο ...
Συνέχεια...
Έγκλημα, τιμωρία, λεφτά, δολοφονία συνταξιούχου στον Κολωνό
Η Ομάδα Νάμα μετά το «Ροτβάιλερ» καταπιάνεται και πάλι με ένα έργο που εστιάζει σε σύγχρονα κοινωνικά θέματα, κινείται όμως αυτή τη φορά με χιούμορ, στα όρια μεταξύ ρεαλισμού και μαύρης κωμωδίας και παρουσιάζει, για δεύτερη χρονιά και για περιορισμένες παραστάσεις, το έργο «Έγκλημα, τιμωρία, λεφτά, δολοφονία συνταξιούχου» του Σουηδού συγγραφέα Ματίας ...
Συνέχεια...
Η Προδοσία στο Θέατρο Τόπος Αλλού
Ένα από τα σπουδαιότερα έργα του Harold Pinter, την Προδοσία, επέλεξε η Μίνα Αδαμάκη για να σκηνοθετήσει στο θέατρο Τόπος Αλλού και μάλιστα σε δική της μετάφραση, σκηνική και μουσική επιμέλεια.Οι σχέσεις, ο έρωτας, η απώλεια, ο θάνατος, αποτελούν κεντρικούς και βασικούς προβληματισμούς του νομπελίστα συγγραφέα και το έργο ανακηρύσσεται ...
Συνέχεια...
Γιοι και Κόρες – Φεστιβάλ Αθηνών
Υπάρχει η ιστορία που γράφουν τα βιβλία αλλά υπάρχει και η άλλη, η αληθινή, που απαρτίζεται από μικρότερες προσωπικές ιστορίες.  Οι ηθοποιοί της ομάδας Sforaris πήραν συνέντευξη από παππούδες και γιαγιάδες ζητώντας να μοιραστούν μαζί τους τις σημαντικότερες μνήμες της ζωής τους, προτού γίνουν «γιαγιάδες» και «παππούδες», όταν ήταν και αυτοί ...
Συνέχεια...
Το αίμα που μαράθηκε
Από 7 Ιουλίου έως 10 Αυγούστου Τον απόλυτα εστέτ λόγο του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου, ιδρυτή της Νέας Σκηνής και σπουδαίου σκηνοθέτη των αρχών του προηγούμενου αιώνα μεταμορφώνει σε σύγχρονο κείμενο από τον ¶κη Δήμου (που γνωρίσαμε πρώτη φορά το 1995 με τον εξαιρετικό θεατρικό μονόλογο «...και Ιουλιέτα» και παρακολουθήσαμε όλα αυτά ...
Συνέχεια...
‘Έλα, Έλα’ της Ξένιας Καλογεροπούλου | Φεστγιβάλ Αθηνών
Αν έχετε παιδάκι, δικό σας η δανεικό, που έχει κλείσει τα δύο του χρόνια χρησιμοποιήστε το ως άλλοθι για να δείτε την παράσταση που έφτιαξε για τους τόσο νεαρούς φίλους της η πάντα δραστήρια Ξένια Καλογεροπούλου στο Μικρό Θεατράκι του Πόρτα. Αν, πάλι, δεν διαθέτετε άλλοθι έχετε κατά νου πως ...
Συνέχεια...
Σφαίρες μέσα στο Broadway
Μία από τις καλύτερες ταινίες του Woody Allen (ελπίζουμε να συμφωνείτε), οι Σφαίρες Πάνω από το Broadway θα αποκτήσουν τη θεατρική εκδοχή τους και θα παρουσιαστούν το 2013, που αλλού, στο Broadway. To project της θεατρικής διασκευής της ταινίας του 1994 της οποίας το σενάριο ο Woody Allen συνέγραψε με τον ...
Συνέχεια...
Miss Julie – Φεστιβάλ Αθηνών
Μια πολύ ενδιαφέρουσα προσέγγιση. Μια απρόσμενη πρωταγωνίστρια. Μια μοναδική εμπειρία. Βλέποντας για δεύτερη φορά μέσα σε ένα μήνα το έργο Δεσποινίς Τζούλια (βλ. Δεσποινίδα Τζούλια) του August Strindberg, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών που γιόρτασε για τα καλά το φετινό έτος που ήταν αφιερωμένο στον μεγάλο Σουηδό συγγραφέα με την ευκαιρία της συμπλήρωσης ...
Συνέχεια...
Ντε Σαντ… στη Ζυστιν, στο Θέατρο Φούρνος
Σαδισμός να γλύφεις και τα δάχτυλα σου. Σκρόφα "Η Ζυστίν; Πόσο χαίρομαι που σας συναντώ επιτέλους"... σκάει μύτη επί σκηνής κουνάμενη, συνάμενη, τυλιγμένη με ακριβές δαντέλες και βιλούδα και τούλια και υφάσματα, με το ανώμαλο μαλλί υπερπαραγωγή και το νύχι γαμψόαριστοκρατικό του αρπακτικού και την βλεφαρίδα κάγκελο, η Μάρω Παπαδοπούλου, η ...
Συνέχεια...
Ο Βιοπαλαιστής στη Στέγη του Θέατρον
Το λαϊκό αίσθημα έχει γίνει παιχνδάκι στις λέξεις και τη σάτιρα του Λάκη Λαζόπουλου εδώ και καιρό στο τηλεοπτικό του στέκι που "καίει" τα μηχανάκια της AGB. Ανεξαρτήτως προσωπικών συμπαθειών/ αντιπαθειών/εμπαθειών στα λόγια του συμπάσχει καθείς εξ ημών ανά στιγμές.Αυτόν το χειμώνα επιστρέφει στο σανίδι, ανεβαίνει στη στέγη του σπιτιού ...
Συνέχεια...
Ξεβράκωτοι στο Δρόμο. Blame It On Me από το Bob Theatre Festival
  Η τέχνη δεν είναι ντροπή. Η ντροπή όμως γίνεται τέχνη. Η ομάδα Nothing To Declare ξεκινάει με αφορμή το Θεώρημα του Παζολίνι και στήνει ένα bar performance-ξεμπρόστιασμα που βγάζει στη φόρα όλες τις προσωπικές και εξευτελιστικές στιγμές, δικές τους προσωπικές  και συλλογικές γνώριμες όλων. Ομοφυλοφιλία, coming out σε γονείς, η πρώτη φορά ...
Συνέχεια...
‘Μάνα, Μητέρα, Μαμά’ στο Θέατρο Τόπος Αλλού
Το έργο του Γιώργου Διαλεγμένου «Μάνα, μητέρα, μαμά» εξελίσσεται την περίοδο της Μεταπολίτευσης, όπου το φαινόμενο της Αντιπαροχής παίζει καθοριστικό ρόλο στις ζωές των ανθρώπων της αθηναϊκής κοινωνίας.Δεν είναι η πρώτη φορά που παίζεται, φυσικά, και ήδη θα μπορούσε να χαρακτηριστεί πλέον «κλασικό» στο στενό πλαίσιο του τόπου μας για ...
Συνέχεια...
‘Φόνος Μετά Μουσικής’ στη Θεατρική σκηνή Ζωή Λάσκαρη – Κερδίστε προσκλήσεις!
«.. Η Εύα -μια νεαρή κοπέλα με έντονο και ιδιαίτερο χαρακτήρα και «ξεχωριστή» άποψη για τη ζωή- είναι παντρεμένη μ΄έναν ήσυχο και καλόβολο άντρα. Θεωρώντας όμως τον εαυτό της παραμελημένο, βρίσκει τον έρωτα (με ανορθόδοξο τρόπο) σ΄ έναν άλλο άντρα. Πως πείθει τον εραστή να σκοτώσουν τον σύζυγο; Ποιές ανατροπές ...
Συνέχεια...
Art Eco| IntraVenus στο Booze
Η οικολογική συνείδηση δεν είναι μόδα, είναι (ή θα έπρεπε να είναι) τρόπος ζωής. Η αλόγιστη εκμετάλλευση των πηγών ενέργειας του πλανήτη και η επερχόμενη καταστροφή του σπιτιού μας -της Γης - κινητοποίηση την ομάδα χορού IntraVenus που παρουσιάζει τον προβληματισμό της μέσα από μια Χοροθεατρική παράσταση με τίτλο Art ...
Συνέχεια...
Αποχαιρετισμός στη Goλfω Director’s Cut μέσα στο Low Budget Festival
“Ohia-o!! Wattashi wa Goλfω desu. Taσo-kun, koi shiteru.” Όχι, η ταπεινή πλην όμορφη Γκόλφω και ο επίσης φτωχομπινές βοσκοαγαπημένος της Τάσος δεν μιλάνε όντως ιαπωνικά στη νέα επετειακή “Goλfω” του Σίμου Κακάλα. Οι ήρωες του κλασικού βουκολικού δραματοειδυλλίου διατηρούν ακόμα κανονικά όλο τον πλούτο (και αναπόφευκτα την κακώς θεωρούμενη σήμερα «βλαχιά») της ορίτζιναλ γλώσσας του Σπύρου ...
Συνέχεια...
Έναρξη σήμερα για το 7ο Φεστιβάλ Χορού
Πιστό στο ραντεβού του με τους φίλους του χορού το Σωματείο Ελλήνων Χορογράφων επιστρέφει και φέτος για την παρουσίαση του ετήσιου φεστιβάλ του, πάντα με τη φιλοδοξία να ενισχύσει την προβολή της εγχώριας χορογραφικής παραγωγής και την επιδίωξη να χαρτογραφήσει το τοπίο του σύγχρονου ελληνικού χορού.Με την οικονομική υποστήριξη και ...
Συνέχεια...
Επιστροφή από τη Σουβλακερί του Διάκου στο Φεστιβάλ Αθηνών
«Καλύτερα μιας ώρας σκλαβιά μες στη χλιδή, παρά σαράντα χρόνια ελεύθεροι πτωχοί». Ο Αθανάσιος («Θανάσης») Διάκος μεταφέρεται μέσω μιας μηχανής του χρόνου από το 1821 στην σύγχρονη Αθήνα, ανοίγει σουβλακερί (τι πιο αναμενόμενο), εκμοντερνίζεται, καπιταλίζεται και γενικά τον τρώει ο κώλος του. Αλλά το τσαρούχι, τσαρούχι. Στο μπροστινό μέρος του θεόρατου κενού χώρου της ...
Συνέχεια...
Λα Πουπέ – Μονόλογος με την ¶ννα Κοκκίνου για λίγες παραστάσεις
Ένας θεατρικός μονόλογος -μια μαύρη κωμωδία- του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη από την ¶ννα Κοκκίνου, για λίγες παραστάσεις φέτος. Το έργο Η Ρίκα είναι η πιο επιδέξια ράφτρα φορεμάτων κούκλας στην Αθήνα. Διαθέτει σπάνια κουμπιά και υφάσματα κι ένα ακόμα πιο σπάνιο ταλέντο. Ωστόσο, η ενασχόλησή της αυτή μοιάζει να την έχει ...
Συνέχεια...
Nordost
Στις 23 Οκτωβρίου του 2002, οι 850 θεατές του ρωσικού μιούζικαλ Nor-dost έπεσαν θύματα ομηρίας Τσετσένων τρομοκρατών, που εισέβαλαν ζωσμένοι με εκρηκτικά στο θέατρο Ντούμπροβκα κατά τη διάρκεια της παράστασης, διεκδικώντας την ανεξαρτησία της Τσετσενίας. Το γεγονός που συγκλόνισε την διεθνή κοινή γνώμη και κατέληξε σε μια άσκοπη αιματοχυσία, που ...
Συνέχεια...
Τελευταίες παραστάσεις για το ‘Γράφημα’ στην Τεχνόπολη
Ενα έργο για την αλήθεια και τις συνέπειές τηςΣτην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων κάτι γίνεται. Μια παράσταση έχει κινήσει το ενδιαφέρον μας και λίγο προτού τελειώσει επισημαίνουμε την προσοχή σας.Το έργο Βρισκόμαστε στον Καναδά λίγο πριν την εποχή της πτώσης του τείχους του Βερολίνου. Η αναμόχλευση του ανεξιχνίαστου θανάτου μιας ...
Συνέχεια...
Εθνικό revisited | έτος 2
Το Εθνικό Θέατρο της Ελλάδας ξεκινάει τη νέα σεζόν με ένα φιλόδοξο πρόγραμμα, έναν κεφάτο καλλιτεχνικό διευθυντή με μεγαλεπήβολα σχέδια και το πολυαναμενόμενο ανακαινισμένο κτήριο Τσίλλερ σε λειτουργία μετά από τόσα χρόνια. Ο Γιάννης Χουβαρδάς καλείται πλέον να αποδείξει την αξία του χωρίς τις δικαιολογίες της πρώτης φοράς, της άγνοιας ...
Συνέχεια...
Εύθραυστο – Ένας Απολογισμός
Ζωές βαλσαμωμένες μέσα στην άγνοια, για χρόνια καλά κρυμμένες, ανελεύθερες και εξουθενωμένες. Φιγούρες που βαδίζουν μόνες γιατί κανείς ποτέ δε τους άγγιξε ή δεν τον άφησαν να τους αγγίξει. Σκιές ονείρων ολοκληρωτικά ξεχασμένες, μα ίσως και ικανοποιημένες.Όχι δεν είναι η απαισιοδοξία μου. Και το ξέρω, πώς δεν είναι μόνο αυτή ...
Συνέχεια...
Bug | Ομάδα Νάμα
Πώς δημιουργήθηκε η ομάδα ΝΑΜΑ, από πού προέρχεται το όνομα και ποια είναι η μέχρι σήμερα πορεία της; «Νάμα» σημαίνει το σημείο από όπου αναβλύζει το νερό. Η ομάδα δημιουργήθηκε πριν από δεκατέσσερα χρόνια από την σκηνοθέτη Ελένη Σκότη, που είναι καλλιτεχνικός διευθυντής της ομάδας και τον αρχιτέκτονα Γιώργο Χατζηνικολάου, ...
Συνέχεια...
Ο «ΞΕΝΟΣ» των Γιώργου Παλούμπη και Γιάννη Καλαβριανού
Δύο σκηνοθέτες, δύο έργα, ένα χειροκρότημα. Καμιά φορά τα καλά πράγματα αργούν να φτάσουν στα αυτιά μας, για τον ένα ή τον άλλο λόγο. Πριν λίγο καιρό η Ένωση Θεάτρων της Ευρώπης (UTE) πρότεινε σε θέατρα διαφόρων χωρών να δημιουργήσουν παραστάσεις με θέμα τον «ξένο». Έτσι, κατόπιν παραγγελίας του Εθνικού, προέκυψε ...
Συνέχεια...
Θα κάνω ό,τι μου καπνίσει
Η Ερωτευμένη Νεκρή
La Chunga @  Επί Κολωνώ
‘Κάρμεν’ στον Κεραμεικό από τον Στάθη Λειβαθηνό –
Self Portrait [ re-worked ] σε Αθήνα και
Σκουίκ ΙΙ στο Θέατρο της Άνοιξης – Κερδίστε
Ήταν Όλοι Τους Παιδιά Μου στο Θέατρο Τζένη
Έγκλημα, τιμωρία, λεφτά, δολοφονία συνταξιούχου στον Κολωνό
Η Προδοσία στο Θέατρο Τόπος Αλλού
Γιοι και Κόρες – Φεστιβάλ Αθηνών
Το αίμα που μαράθηκε
‘Έλα, Έλα’ της Ξένιας Καλογεροπούλου | Φεστγιβάλ Αθηνών
Σφαίρες μέσα στο Broadway
Miss Julie – Φεστιβάλ Αθηνών
Ντε Σαντ… στη Ζυστιν, στο Θέατρο Φούρνος
Ο Βιοπαλαιστής στη Στέγη του Θέατρον
Ξεβράκωτοι στο Δρόμο. Blame It On Me από
‘Μάνα, Μητέρα, Μαμά’ στο Θέατρο Τόπος Αλλού
‘Φόνος Μετά Μουσικής’ στη Θεατρική σκηνή Ζωή Λάσκαρη
Art Eco| IntraVenus στο Booze
Αποχαιρετισμός στη Goλfω Director’s Cut μέσα στο Low
Έναρξη σήμερα για το 7ο Φεστιβάλ Χορού
Επιστροφή από τη Σουβλακερί του Διάκου στο Φεστιβάλ
Λα Πουπέ – Μονόλογος με την ¶ννα Κοκκίνου
Nordost
Τελευταίες παραστάσεις για το ‘Γράφημα’ στην Τεχνόπολη
Εθνικό revisited | έτος 2
Εύθραυστο – Ένας Απολογισμός
Bug | Ομάδα Νάμα
Ο «ΞΕΝΟΣ» των Γιώργου Παλούμπη και Γιάννη Καλαβριανού