Η Βάσω Μπαταγιάννη, πριν αρκετά χρόνια έκανε αυτό που λίγοι τολμούν να επιχειρήσουν. Πήγε ενάντια στην ασφαλή επιλογή της κυριαρχίας και του μονοπώλιου σε μια επαρχιακή πόλη, και δοκίμασε την μεγαλύτερη αρένα της πρωτεύουσας.
Η γκαλερί της έχει εδώ και καιρό αποδείξει οτι της ήταν εύκολο να επιβιώσει και ανήκει στις σπάνιες περιπτώσεις γκαλερί που δείχνουν δουλειές που ξεχωρίζουν που διαφέρουν μεταξύ τους και είναι μια καθαρή σφραγίδα του γούστου της ιδιοκτήτριας της γκαλερί.
Με ξένους καλλιτέχνες όπως ο Jimmy Durham και ο Rainer Splitt, αλλά και περιπτώσεις νέων ελλήνων καλλιτεχνών με εξαιρετικά χαρακτηριστικά,όπως το παράδειγμα της Χριστίνας Κάλμπαρη και του Βαγγέλη Γκόκα.
Είστε η πρώτη γκαλερί που μετακόμισε από την επαρχία στην Αθήνα. Τολμηρό βήμα που όμως από την πορεία της γκαλερί αποδείχθηκε κερδοφόρο ως προς αυτα που αποκομίσατε και σε σχέση με την παρουσία σας ως γκαλερί. Πως βλέπετε σήμερα τα πράγματα στην εικαστική πλευρά της Αθήνας αλλά και της υπόλοιπης Ελλάδας;
..Ισως ναι, να είμαι η πρώτη γκαλερί που μετακόμισε από την επαρχία στην Αθήνα.
Όντως ήταν ένα τολμηρό βήμα και δεν σας κρύβω ότι ακόμη και τώρα όταν το σκέφτομαι τρομάζω. Διότι δεν είχα φανταστεί τον βαθμό του ανταγωνισμού ακόμη και από μια μικρή μερίδα συναδέλφων απέναντι σε μια γκαλερί που κάνει τα πρώτα της βήματα στην Αθήνα! Η πρώτη γκαλερί άνοιξε στα Τρίκαλα το 1984 προυσιάζοντας σημαντικούς Ελληνες καλλιτέχνες της γενιάς του ’30, ’60, ’70 και αρκετούς νέους. Οσον αφορά την μετακινησή μου στην Αθήνα αποδείχθηκε κερδοφόρα όπως λέτε και σεις σε σχέση με την επαφή μου με αξιόλογους ανθρώπους στο χώρο της τέχνης.Αναμφίβολα η εικαστική πλευρά της Αθήνας και κατ’επέκταση της υπόλοιπης Ελλάδας έχει αλλάξει πολύ τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα στην Αθήνα είχαμε την ευκαιρία να δούμε έναν σημαντικό αριθμό εκθέσεων με αφετηρία το Οutlook τη σημαντικότερη κατά την γνώμη μου έκθεση.
Παρατηρείτε κάτι διαφορετικό ως προς τη σύνθεση των επισκεπτών σας στην γκαλερί τα τελευταία χρόνια ή τα πράγματα είναι ίδια;
Η αλλαγή έγκειται στην προσέλευση αρκετών νέων ατόμων ,ασφαλώς αυτό είναι ευχάριστο και ενθαρρυντικό, αλλά αν θέλετε να λέμε αλήθειες κ.Φωκιανάκη το αγοραστικό κοινό σύγχρονης τέχνης το οποίο είναι και το ζητούμενο για όλους μας αλλάζει με ρυθμούς χελώνας…
Τι ελπίζετε για την σύγχρονη ελληνική τέχνη σήμερα; Υπάρχουν κάποια πράγματα τα οποία πηγαίνουν λάθος κατά τη γνώμη σας;
Πιστεύω ότι έχουμε αξιόλογους Έλληνες καλλιτέχνες,αναρωτιέμαι όμως αν θα μπορέσουν να βρουν την θέση τους και στον ελληνικό χώρο και στο εξωτερικό. Ζούμε άλλωστε σε εποχές που ο καλλιτέχνης δεν κρίνεται μόνο από το έργο του αλλά από τις δημόσιες σχέσεις που κάνει, το life style… και την επικοινωνιακή του ικανότητα!
Αν λοιπόν τα κριτήρια είναι αυτά φοβάμαι πως δεν έχουμε να ελπίζουμε σε πολλά πράγματα. Ασφαλώς υπάρχουν πράγματα που πηγαίνουν λάθος. Λάθος δεν είναι η προβολή και η επιμονή σε δουλειές ημέτερων καλλιτεχνών ; (που στην πλειονότητά τους είναι άνευ ουσίας). Λάθος δεν είναι η «απαξίωση» σημαντικών ελλήνων σύγχρονων καλλιτεχνών ; Kαι ποιο το αποτέλεσμα ; Η αδιαφορία του κοινού!
Ποια είναι τα προβλήματα και τα πλεονεκτήματα που αντιμετωπίζει ένας γκαλερίστας στην Αθήνα σε αντίθεση με κάποιον που έχει γκαλερί σε κάποια άλλη πόλη της Ευρώπης;
Μάλλον θα σταθώ στα προβλήματα του έλληνα γκαλερίστα ο οποίος κάνει έναν ατελείωτο αγώνα δρόμου μόνος του και χωρίς καμία υποστήριξη από την ελληνική πολιτεία. Οπωσδήποτε ,οι ελληνικές γκαλερί έχουν να αντιμετωπίσουν σε μεγάλο βαθμό ένα τελείως διαφορετικό κοινό σε σχέση με την Ευρώπη. Οσο για τα πλεονεκτήματα να μην το συζητάμε δεν υπάρχουν.
Θα μπορούσε να γίνει η Αθήνα ένα περιφερειακό κέντρο που τραβά την προσοχή του παγκόσμιου εικαστικού στερεώματος ως προς την σύγχρονη τέχνη που παράγει;
Νομίζω ότι είναι πολύ φιλόδοξο για την Αθήνα κάτι τέτοιο ! Διότι αυτό είναι συνάρτηση πολλών πραγμάτων, ασφαλώς εξαρτάται από τη σύγχρονη τέχνη που παράγει μια χώρα, αλλά κατά τη γνώμη μου πρωτίστως εξαρτάται από την κοινωνικο-οικονoμική κατάσταση μιας χώρας και όχι μόνον.Ένα περιφερειακό κέντρο εικαστικού ενδιαφέροντος διαμορφώνεται κάτω από κάποιες προυποθέσεις, πολιτικές, γεωγραφικές, οικονομικές, πολιτιστικές. Θα μπορούσε η Αθήνα ; Πιθανόν μετά από πολλά χρόνια και αφού όλοι οι φορείς, Μουσεία, Ινστιτούτα ..άτομα με γνώση και εμπειρία αναλάβουν να προωθήσουν και να υποστηρίξουν την σύγχρονη ελληνική τέχνη στο εξωτερικό παρακάμπτοντας προσωπικές φιλοδοξίες.
Είστε αρκετά χρόνια κομμάτι της εικαστικής ζωής, θεωρείτε οτι από το 90 και μετά έχουν υπάρξει δραματικές αλλαγές προς το καλύτερο σε σχέση με τα εικαστικά ή τα πράγματα εξελίσσονται αργά και σταθερά όπως πάντα;
Δραματικές αλλαγές προς το καλύτερο δεν υπάρχουν,αλλαγές ναι,αλλά οι ρυθμοί και ο τρόπος εξέλιξης είναι προς συζήτηση….
Η γκαλερί Μπαταγιάννη βρίσκεται στην περιοχή του Ψυρρή (Αγίων Αναργύρων 20)
Αυτή την στιγμή παρουσιάζει την έκθεση του Βασίλη Ζωγράφου έως τις 11 Απριλίου
Ώρες λειτουργίας
Τρίτη με Παρασκευή 16.00 – 21.00
και Σάββατο 12.00 – 16.00
