Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ικανοποίηση για κάποιον που παρακολουθεί συστηματικά (έως και μηχανικά) θέατρο απ’ το να έρχεται απρόσμενα αντιμέτωπος με μια παράσταση που να του υπενθυμίζει πως είναι να είσαι αθώος θεατής. Εκεί που πας προετοιμασμένος να αναλύσεις το κάθε συστατικό, έρχεται ξαφνικά το σύνολο, σε παρασύρει σε ένα κόσμο δικό του (ή δικό σου) και φεύγεις γεμάτος ικανοποίηση και όρεξη να δεις άλλες χίλιες κακές, μέτριες, ή καλές παραστάσεις, μόνο και μόνο για το ενδεχόμενο να παρακολουθήσεις αυτή τη μία που θα σου μιλήσει σαν την πρώτη της ζωής σου, και θα σε πλημμυρίσει αυθεντική συγκίνηση.

Δεν είμαι σε θέση (και δε με ενδιαφέρει) να πω, αν η Μαριάννα Κάλμπαρη ανέβασε μια υποδειγματική παράσταση στη Φρυνίχου, μπορώ όμως με βεβαιότητα να υποκλιθώ στην αποτελεσματικότητα της ανάγνωσής της (ή -καλύτερα- προσαρμογής της) πάνω σε ένα συγγραφέα κι ένα έργο που προκαλεί αμηχανία σε όποιο σκηνοθέτη επιχειρήσει να παρεκκλίνει της καθορισμένης πορείας. Είναι τόσο παγιωμένη η άποψη που θέλει τον Τσέχωφ να αναπαρίσταται βουτηγμένος σε μια ρομαντική άχνα νοσταλγίας που η παραμικρή διαφορετική ματιά καταδικάζεται αυτόματα ως αιρετική ή για τους πιο επιεικείς, άτοπη. Κι όμως αν ρωτήσεις τους Αθηναίους θεατρόφιλους ποια παράσταση Τσέχωφ έχει χαραχτεί στη μνήμη τους, πολλοί θα αναφερθούν στο «αλλιώτικο» ανέβασμα του Γλάρου από τον Νίκο Μαστοράκη πριν κάποια χρόνια, ή στο πιο πρόσφατο εναλλακτικό ανέβασμα του ίδιου έργου, φέτος το καλοκαίρι από τον Ούγγρο ¶ρπαντ Σίλινγκ. Εμείς είμαστε τελικά πιο ελαστικοί με τον κόσμο του Ρώσου δραματουργού, ή αυτός περνάει επιτέλους -έστω και με κάποια καθυστέρηση- στη νέα εποχή;

Θα αντιτείνει κάποιος ίσως: «κι η νέα εποχή είναι η Ρωσία της δεκαετίας του 80» – εκεί δηλαδή που τοποθετεί η Κάλμπαρη την οικογένεια των Πραζόροφ; «Κι αν υποθέσουμε πως ισχύει κάτι τέτοιο, τι μας αφορά μια πολιτική κατάσταση τόσο ξένη προς εμάς»; Και δε χρειάζεται πάνω από λίγα λεπτά στον κόσμο αυτών των Τριών Αδερφών, για να καταλάβει κανείς ότι η «ανοικοδόμηση» της Περεστρόικα του Γκορμπατσόφ δεν είναι περισσότερο ξένη απ’ ότι η αναζήτηση για τη νέα ζωή που ονειρεύονται οι τρεις αδερφές στη Μόσχα: Τις ίδιες διαψεύσεις κρύβει, την ίδια δίψα για ανανέωση, το νέο όραμα…Αυτό είναι το καινούργιο που φέρνει το συγκεκριμένο ανέβασμα: ότι τοποθετεί τις τρεις γυναίκες και τον κύκλο τους σε ένα πλαίσιο ουσιαστικά φρέσκο: οι Τρεις Αδερφές, χάνουν τη στιλιζαρισμένη αξιοπρέπεια του 1900 (αν υποθέσουμε ότι ο Τσέχωφ έχει κάτι τέτοιο) και γίνονται τρεις σημερινές γυναίκες με τις νευρώσεις και την αμηχανία της νέας ζωής (ή της προοπτικής της). Τρεις γυναίκες που η αδράνειά τους σαν καταδίκη βαραίνει τα πάντα γύρω τους.

Είναι εντυπωσιακός ο σχεδιασμός των τριών ηρωίδων από την Κάλμπαρη. Χωρίς να χάσουν την ουσία της ταυτότητάς τους ενσωματώνονται οργανικά στα ήθη της μεταβατικής εποχής της Περεστρόικα. Η Μάσα της Γωγώς Μπρέμπου θα σας εκπλήξει: αποτελεί ένα πραγματικό νέο πρόσωπο στην δραματική πινακοθήκη του Ρώσου συγγραφέα. Δεν είναι σε καμία περίπτωση μόνο η μοιραία γυναίκα που έχουμε στη συνείδησή μας. Είναι μοντέρνα, είναι σνομπ, είναι ελαφριά κι αλόγιστη, είναι σκληρή στην άγνοια και την αδιαφορία της και τόσα άλλα. Η Όλια της Ναταλίας Δραγούμη είναι μια σύγχρονη νευρωτική εργαζόμενη γυναίκα με το φόβο του γεροντοκορισμού και της διάψευσης να την παγώνει, ενώ η Φαίη Ξυλά, είναι μια Ιρίνα ανέμελη και δροσερή, που φθείρεται σταδιακά μπροστά στα μάτια μας…Και γύρω απ’ τις τρεις τους, ένας ολόκληρος μικρόκοσμος προσώπων που μεταφυτεύονται επιτυχέστατα στη νέα χρονική τους συνθήκη. Με τέτοια ειλικρίνεια, που είναι σχεδόν σοκαριστικό το γεγονός πως δεν έχει αλλοιωθεί παρά ελάχιστα το πρωτότυπο κείμενο…

Το δέσιμο των ηθοποιών μεταξύ τους είναι τόσο έντονο, που από πράξη σε πράξη αφομοιώνεσαι ολοκληρωτικά από τη δράση και τις μεταξύ τους σχέσεις. Δεν αφήνεις ούτε έναν να ξεφύγει από το βλέμμα σου κατά τη συνύπαρξη τους στο αστικό σαλόνι των Πραζόροφ. Την εξαιρετική γενική εντύπωση την οφείλουμε ασφαλώς και στα σκηνικά και κοστούμια της Έλλης Παπαγεωργακοπούλου που ζωντανεύουν λεπτομερέστατα την αίσθηση της εποχής, αλλά και στους μελαγχολικούς φωτισμούς του Σάκη Μπιρμπίλη.

Αν αγαπάτε τον Τσέχωφ η συγκεκριμένη παράσταση είναι μια ολοκαίνουργια εμπειρία. Αν τον γνωρίζετε πρώτη φορά, δε θα μπορούσατε να βρείτε καλύτερη εισαγωγή στην ουσία και το πνεύμα του έργου του. Η Μαριάννα Κάλμπαρη μπορεί να είναι περήφανη γι’ αυτή την παράσταση. Το Θέατρο Τέχνης επίσης. Σας την προτείνω ανεπιφύλακτα.

Προσαρμογή-Σκηνοθεσία: Μαριάννα Κάλμπαρη
Σκηνικά-κοστούμια: Έλλη Παπαγεωργακοπούλου
Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης
Επιμέλεια κίνησης: Ιωάννα Πορτόλου
Επιμέλεια μουσικού-οπτικού υλικού: Διαμαντής Καραναστάσης
Βοηθοί σκηνοθέτη: Μιχάλης Κωνσταντινίδης, Αγγελική Μαρίνου

Παίζουν: Ναταλία Δραγούμη, Γωγώ Μπρέμπου, Φαίη Ξυλά, Θόδωρος Γράμψας, Διαμαντής Καραναστάσης, Μιχάλης Σαράντης, Αννη Τοκ, Μάριος Κωνσταντίνου, Λεωνίδας Κακούρης, Κώστας Κάππας, Δημήτρης Μαύρος

ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΡΟΛΟΣ ΚΟΥΝ
Φρυνίχου 14, Πλάκα
Τηλ.210 3222464

Διάβασε επίσης...
Οι ‘Εχθροί Εξ Αίματος’ του Αρκά στο Θέατρο του Νέου Κόσμου
Το πρώτο θεατρικό έργο του γνωστού κομίστα Αρκά, Εχθροί εξ αίματος, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου.Το έργοΣτο νοσοκομείο, ύστερα από ένα τροχαίο ατύχημα, ο οργανισμός βρίσκεται σε κώμα. Κι ενώ τα ευγενή όργανα δίνουν τη μάχη της ζωής, το Παχύ και το Λεπτό Έντερο, δυο άσπονδοι φίλοι, προσπαθούν να εκτιμήσουν την ...
Συνέχεια...
‘Το Αμάρτημα της Μητρός μου’ από το Θέατρο Τέχνης
Τη Δευτέρα 29 Οκτωβρίου ώρα 9:15 μ.μ. ξεκινούν στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν (Υπόγειο - Πεσμαζόγλου 5) οι παραστάσεις του έργου «Το Αμάρτημα της Μητρός μου» του Γεωργίου Βιζυηνού, σε σκηνοθεσία του Κωστή Καπελώνη, με τον Ηλία Λογοθέτη στον πρωταγωνιστικό ρόλο.Η παράσταση είναι μια ποιητική θεατρική αφήγηση, που παράλληλα με ...
Συνέχεια...
Pina Bausch RIP
Μια μεγάλη απώλεια για τον σύγχρονο χορό είναι ο θάνατος της Pina Bausch. Η κορυφαία Γερμανίδα καινοτόμος χορογράφος και χορεύτρια έφυγε σήμερα από τη ζωή σε ηλικία 68 ετών.Η καλλιτεχνική διευθύντρια του Wuppertal Tanztheater ήταν διάσημη στα πέρατα του κόσμου. Μερικές από τις σπουδαιότερες χορογραφίες της είχαμε δει και θαυμάσει ...
Συνέχεια...
Art Eco| IntraVenus στο Booze
Η οικολογική συνείδηση δεν είναι μόδα, είναι (ή θα έπρεπε να είναι) τρόπος ζωής. Η αλόγιστη εκμετάλλευση των πηγών ενέργειας του πλανήτη και η επερχόμενη καταστροφή του σπιτιού μας -της Γης - κινητοποίηση την ομάδα χορού IntraVenus που παρουσιάζει τον προβληματισμό της μέσα από μια Χοροθεατρική παράσταση με τίτλο Art ...
Συνέχεια...
Το ‘Puerto Grande΄του Μάνου Λαμπράκη σε σκηνοθεσία Ρούλας Πατεράκη
Το θεατρικό έργο του Μάνου Λαμπράκη "Puerto Grande" (Μεγάλο Λιμάνι ή Μεγάλο Πέρασμα), αρθρωμένο σε είκοσι τέσσερις σκηνές, είναι μια σύγχρονη μετακειμενική διασκευή πάνω στον Βόυτσεκ του Γκέοργκ Μπύχνερ. Το έργο Σ' ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης, παρακολουθούμε τον βασανισμό και την σταδιακή αποκτήνωση του κρατουμένου Bunker. Γύρω του, ψυχρά και μεθοδικά, ...
Συνέχεια...
‘Το Αμάρτημα της Μητρός μου’ από το Θέατρο Τέχνης για 2η χρονιά
Ο ποιητικός λόγος του Γεωργίου Βιζυηνού είναι ήδη οικείος στο ελληνικό θεατρόφιλο κοινό, τόσο από το παρελθόν όσο και από την παράσταση «Το Αμάρτημα της Μητρός μου» που ανεβαίνει για δεύτερη χρονιά φέτος μετά την επιτυχημένη της πορεία την περσινή σεζόν.Η γοητεία της γλώσσας του κορυφαίου μυθιστοριογράφου της νεοελληνικής λογοτεχνίας ...
Συνέχεια...
Έχετε ξανάρθει; Όχι, είναι η πρώτη φορά
Ας υποθέσουμε πως είδατε την Οδύσσεια, στο Εθνικό, σε σκηνοθεσία Robert Wilson, και δεν σας άρεσε. Δεν θα σας κακίσουμε. Αλλά θα θελήσουμε να σας πούμε πως εκτός από αυτήν την παράσταση που, για διάφορους λόγους, ακούστηκε πολύ και τράβηξε την προσοχή του κοινού, ο αμερικανός σκηνοθέτης (και εικαστικός) έχει ...
Συνέχεια...
Ο Τοίχος στη Μέση στο Θέατρο της Ημέρας
Από 13 ΜαρτίουΠόσο γνωρίζουμε τον άλλον; Αυτόν που ζει στο απέναντι σπίτι ή στο διπλανό διαμέρισμα ή ακόμα και μέσα στο ίδιο μας το σπίτι. Μας ενδιαφέρει να τον μάθουμε ή μας συμφέρει να αγνοούμε την ύπαρξή του; Πόσο γνωρίζουμε τον εαυτό μας τελικά. Ζούμε και πεθαίνουμε μονάχοι ή έχουμε ...
Συνέχεια...
‘Έλα, Έλα’ της Ξένιας Καλογεροπούλου | Φεστγιβάλ Αθηνών
Αν έχετε παιδάκι, δικό σας η δανεικό, που έχει κλείσει τα δύο του χρόνια χρησιμοποιήστε το ως άλλοθι για να δείτε την παράσταση που έφτιαξε για τους τόσο νεαρούς φίλους της η πάντα δραστήρια Ξένια Καλογεροπούλου στο Μικρό Θεατράκι του Πόρτα. Αν, πάλι, δεν διαθέτετε άλλοθι έχετε κατά νου πως ...
Συνέχεια...
Το τέλος και η αρχή από την Ομάδα Πλεύσις
Το τέλος και η αρχή ένα σώμα διάφανο και πλαστικό. Ξυπνάει απρόσμενα μια νύχτα μέσα στο μαύρο, γερασμένο για να διαγράψει τη τροχιά του προς τη γέννηση και πάλι.Το τέλος και η αρχή ένα παιχνίδι με το χρόνο συγκεκριμένο, αφηρημένο, ανεξάρτητο, εξαρτημένο, ανήσυχο και βουβό. Ένα ταξίδι που ποτέ δε σταματά. Μια ανακάλυψη. ...
Συνέχεια...
Φρίντα – Φρίντα
Για τη Φρίντα Κάλο δε χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις. Ακόμα κι αν η ζωγραφική δεν είναι το φόρτε σας και δεν είστε εξοικειωμένοι με την τεχνοτροπία μιας από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες του 20ου αιώνα, έχετε σίγουρα θαυμάσει τις γεμάτες χρώμα αυτοπροσωπογραφίες της. Και σίγουρα έχετε πιάσει τον εαυτό σας να αναρωτιέται ...
Συνέχεια...
άτιτλο| Μια σπουδή στον Samuel Beckett
Το 1957 ο Σάμουελ Μπέκετ έγραψε ένα κείμενο αποκλειστικά για το ραδιόφωνα. Το «Embers» (Στάχτες) φάνταζε, ακόμα και στον ίδιο, περίεργο. Οι κριτικές ήταν αντιδιαμετρικά αντίθετες την εποχή εκείνη, με άλλες να το θεωρούν «μια από τις λίγες αποτυχίες του» και άλλες να το εξυμνούν θεωρώντας πως «αγγίζει την τελειότητα». ...
Συνέχεια...
Έγκλημα, τιμωρία, λεφτά, δολοφονία συνταξιούχου στον Κολωνό
Η Ομάδα Νάμα μετά το «Ροτβάιλερ» καταπιάνεται και πάλι με ένα έργο που εστιάζει σε σύγχρονα κοινωνικά θέματα, κινείται όμως αυτή τη φορά με χιούμορ, στα όρια μεταξύ ρεαλισμού και μαύρης κωμωδίας και παρουσιάζει, για δεύτερη χρονιά και για περιορισμένες παραστάσεις, το έργο «Έγκλημα, τιμωρία, λεφτά, δολοφονία συνταξιούχου» του Σουηδού συγγραφέα Ματίας ...
Συνέχεια...
‘Δεν Εχω Θέμα’ του Χάρης Μανταφούνης στο Θέατρο Ροές
Στη φετινή παραγωγή της «Ομάδας Σύγχρονου Χορού» του Χάρη Μανταφούνη με τίτλο «Δεν έχω θέμα» ο χορογράφος μετά από ένα διάστημα πειραματισμού και αναζήτησης πάνω σε μεικτά θεάματα (χορός - θέατρο - χρήση τεχνολογίας) ξαναγυρίζει στον καθαρό χορό. Με πηγή έμπνευσης τη μουσική, χρησιμοποιώντας την τεχνική του σύγχρονου χορού χορογραφεί ...
Συνέχεια...
Νοσφεράτου Διδόντικους στο Θέατρο ¶νοιξης
Έρωτας, δράση και ποίηση, καταδιώξεις με γρήγορα αερόστατα, σκόρδα, ιερές βαλίστρες και πεγιότ σε σπρέϊ.Βασισμένο στο εξπρεσιονιστικό έργο του F. W. Murnau αλλά και σε μεταγενέστερες διασκευές του βιβλίου του Μπραμ Στόουκερ (Δράκουλας), το έργο "Νοσφεράτου Διδόντικους" είναι μια χιουμοριστική ματιά πάνω στον γοτθικό τρόμο και το αρχέτυπο του βρυκόλακα.Η ...
Συνέχεια...
Unmythable @ Bios
Όλοι οι μύθοι της (αρχαίας) Ελλάδας σε μία εκστρατεία. Ξέρετε που μπορείτε να συναντήσετε τον Ευριπίδη, τον Αριστοτέλη, τον Σοφοκλή, τον Ιάσωνα, την Μήδεια, τον Ηρακλή, την Περσεφόνη, τον Άδη, την Δήμητρα, τον Δία και μερικά ακόμα οικεία σας πρόσωπα εν έτει 2013; Στη σκηνή του Bios. Μέχρι και την Κυριακή ...
Συνέχεια...
Öper Öpis | Zimmermann & de Perrot
Η κεκλιμένη σκηνή χρησιμεύει σαν καθρέφτης ενός παράλογου κόσμου. Ο Μάρτιν Τσίμμερμαν και ο Ντιμίτρι ντε Περρό συστήνονται στο ελληνικό κοινό με μια παράσταση που συνδυάζει με μαεστρία την τέχνη του τσίρκου, το χορό, τη μουσική και τα εικαστικά.   Υιοθετούν νόρμες του βωβού κινηματογράφου για να αποσταθεροποιήσουν παρτενέρ, έννοιες και ματιές. ...
Συνέχεια...
Σταύρος Στάγκος – Κρεβάτι Ανάμεσα στις Φακές
Ένας κινηματογραφιστής και τηλεοπτικός σκηνοθέτης, ένα κείμενο με φλεγματικό βρετανικό χιούμορ - δια χειρός Άλαν Μπένετ -, μια θεατρική σκηνή, η Χώρα -που μας καλόμαθε από πέρυσι με φρεσκότατες εκπλήξεις- και ένα έργο με τίτλο κάπως δυσνόητο που σκουντάει με δύναμη τη φαντασία μας: Κρεβάτι Ανάμεσα στις Φακές.Στην αρχή ήταν ...
Συνέχεια...
O Tim Crouch έρχεται στο Bios
Αφού παρακολουθήσαμε ήδη φέτος δύο παραστάσεις του Βρετανού συγγραφέα, σκηνοθέτη και ηθοποιού στο θέατρο του Νέου Κόσμου, τον Συγγραφέα και Το Χέρι έφτασε η ώρα να δούμε και τον ίδιο τον Tim Crouch που έρχεται στο Bios αυτοπροσώπως με την παράστασή του I, Malvolio. Ο πρωτοποριακός Βρετανός συγγραφέας δεν είναι, άλλωστε, η πρώτη φορά που ...
Συνέχεια...
Τελευταίες παραστάσεις για το ‘Γράφημα’ στην Τεχνόπολη
Ενα έργο για την αλήθεια και τις συνέπειές τηςΣτην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων κάτι γίνεται. Μια παράσταση έχει κινήσει το ενδιαφέρον μας και λίγο προτού τελειώσει επισημαίνουμε την προσοχή σας.Το έργο Βρισκόμαστε στον Καναδά λίγο πριν την εποχή της πτώσης του τείχους του Βερολίνου. Η αναμόχλευση του ανεξιχνίαστου θανάτου μιας ...
Συνέχεια...
Χωρίς τον Λευτέρη Βογιατζή
Να μια φορά που τα cliche έχουν νόημα: το θέατρο θα είναι από σήμερα πολύ φτωχότερο.  Ο Λευτέρης Βογιατζής πέθανε σήμερα, σε ηλικία 68 ετών, μετά από πολυετή μάχη με τον καρκίνο. Πολλά cliche χωράνε στους χαρακτηρισμούς με τους οποίους μπορεί να τον περιγράψει κανείς και είναι, πραγματικά, ένας από τους ...
Συνέχεια...
Χριστούγεννα στη Λίμνη των Κύκνων
Ε, ναι, κάπου εδώ γύρω στα μέσα Νοεμβρίου οι μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις στολίζονται με τα φωτεινά λαμπιόνια του, φορούν τις Χριστουγεννιάτικες βιτρίνες τους και κανονίζουν τα σουαρέ και τις εκδηλώσεις τους. Ακόμα και αν τα φετινά Χριστούγεννα στην Αθήνα είναι κάπως πιο συντηρητικά και το πνεύμα των Χριστουγέννων δεν κάνει μια ...
Συνέχεια...
Going Youth Festival | 23-30 Απριλίου
Σκέψου και θέατρο και χορό και μουσική και φωτογραφία. Και όλα αυτά σκέψου τα να εναλλάσσονται για έξι ώρες μία ολόκληρη εβδομάδα σε ένα βολικό χώρο στο κέντρο της Αθήνας.Τέσσερις δημιουργοί από τον χώρο του θεάτρου, δύο από τον χορό, πέντε μπάντες και ένα σωρό φωτογραφίες σας περιμένουν στην αίθουσα ...
Συνέχεια...
Ο Γυάλινος Κόσμος στο Θέατρο Δημήτρης Χορν
Ο Τομ, η Αμάντα, η Λώρα και ο Τζιμ, τέσσερις διακριτικά αυτοβιογραφικοί ήρωες του Τέννεσι Γουίλιαμς, ξεπακετάρονται από το ψυγείο της μνήμης όπου ζουν αιχμάλωτοι, κρυσταλλωμένοι για πάντα στην ίδια χρονική περίοδο. Ξεπαγώνουν και ξανανιώνουν μέσα από μια  πότε θόλη, πότε αβέβαια αναπαράσταση των γεγονότων της νεότητας του.   Παγιδευμένοι μόνιμα σε αιώνια λούπα στα ...
Συνέχεια...
Μαθήματα Βίας [Μόνο την Αλήθεια Μέρος ΙΙ]
Θυμάστε το Μεγαλύτερο Μάγο του κόσμου, τους μαθητές του και το βιβλίο της Αλήθειας που αναζητούσαν με μανία μπλέκοντας σε τρομερές (και τρομερά αστείες) περιπέτειες;Εμείς δηλώσαμε ξανά και ξανά τον ενθουσιασμό μας όπως μπορείτε να δείτε και εδώ και περιμέναμε υπομονετικά ώσπου ο Βασίλης Μαυρογεωργίου και οι συνεργάτες του να ...
Συνέχεια...
Σεμινάριο Χορού και Κίνησης στο Kinky Kong
Από τις 29 Μαΐου έως τις 8 ΙουνίουΑν μένετε στην Αθήνα όλο και κάπου θα έχει πάρει το μάτι σας το μικροσκοπικό στενάκι της Αβραμιώτου που κάθε βράδυ σφύζει από ζωή, μετακομίζει τον αυγουστιάτικο νησιώτικο πανικό στο κέντρο της πόλης και συγκεντρώνει το ενδιαφέρον πολλών και διαφορετικών θαμώνων αλλά και ...
Συνέχεια...
ARC FOR DANCE 2009 | 5-7 Φεβρουαρίου
3 χορογραφίες μικρής διάρκειας Ο στόχος του Arc for Dance είναι να παρουσιάσει μικρής διάρκειας παραγωγές από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Η επιλογή γίνεται με τέτοιο τρόπο ώστε να δημιουργηθεί ένα ετερόκλητο σύνολο με κομμάτια που θα διαφέρουν μεταξύ τους σε ύφος και κινησιολογία. Η μικρή διάρκεια των κομματιών ...
Συνέχεια...
Κόκκινη Ζιζέλ
Από τη δόξα στην τρέλα, μέσα από την επανάσταση Κόκκινη γίνεται η Ζιζέλ για τέσσερις βραδιές στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και εγκαταλείπει τις ακαδημαϊκές της δάφνες για να παρασυρθεί από τη δίνη και τα σκοτάδια μιας ταραγμένης εποχής και να πληρώσει με μοιραίο τρόπο το τίμημά της.Σε χορογραφία του «Ρώσου ...
Συνέχεια...
Έξι Μαθήματα Χορού σε… έξι εβδομάδες
Μια ρομαντική κομεντί επί σκηνής με πρωταγωνιστές μια αστή ώριμη μοναχική γυναίκα, ένα νεαρό δάσκαλο χορού, τη μουσική και τα μαθήματα χορού και ζωής που λαμβάνουν και παίρνουν και οι δυο τους. Μια απρόβλεπτη σχέση δημιουργείται ανάμεσα σε δύο εντελώς διαφορετικούς χαρακτήρες και τα χορευτικά βήματα ακολουθούν οι διαρκείς ανατροπές, ...
Συνέχεια...
Ντα
Γιατί βρέχει; Γιατί οι άγγελοι βγαίνουν για κατούρημα. Αυτή τουλάχιστον την εξήγηση δίνει ο σκαμπρόζος κηπουρός Da(Daddy). Το πολυπαιγμένο και βραβευμένο με Tony Award Ντα, είναι ένα σαρκαστικό και εν μέρει αυτοβιογραφικό έργο του Ιρλανδού Χιου Λέοναρντ που εξιστορεί τις σχέσεις ενός ώριμου πλέον θεατρικού συγγραφέα με τον θετό πατέρα ...
Συνέχεια...
Οι ‘Εχθροί Εξ Αίματος’ του Αρκά στο Θέατρο
‘Το Αμάρτημα της Μητρός μου’ από το Θέατρο
Pina Bausch RIP
Art Eco| IntraVenus στο Booze
Το ‘Puerto Grande΄του Μάνου Λαμπράκη σε σκηνοθεσία Ρούλας
‘Το Αμάρτημα της Μητρός μου’ από το Θέατρο
Έχετε ξανάρθει; Όχι, είναι η πρώτη φορά
Ο Τοίχος στη Μέση στο Θέατρο της Ημέρας
‘Έλα, Έλα’ της Ξένιας Καλογεροπούλου | Φεστγιβάλ Αθηνών
Το τέλος και η αρχή από την Ομάδα
Φρίντα – Φρίντα
άτιτλο| Μια σπουδή στον Samuel Beckett
Έγκλημα, τιμωρία, λεφτά, δολοφονία συνταξιούχου στον Κολωνό
‘Δεν Εχω Θέμα’ του Χάρης Μανταφούνης στο Θέατρο
Νοσφεράτου Διδόντικους στο Θέατρο ¶νοιξης
Unmythable @ Bios
Öper Öpis | Zimmermann & de Perrot
Σταύρος Στάγκος – Κρεβάτι Ανάμεσα στις Φακές
O Tim Crouch έρχεται στο Bios
Τελευταίες παραστάσεις για το ‘Γράφημα’ στην Τεχνόπολη
Χωρίς τον Λευτέρη Βογιατζή
Χριστούγεννα στη Λίμνη των Κύκνων
Going Youth Festival | 23-30 Απριλίου
Ο Γυάλινος Κόσμος στο Θέατρο Δημήτρης Χορν
Μαθήματα Βίας [Μόνο την Αλήθεια Μέρος ΙΙ]
Σεμινάριο Χορού και Κίνησης στο Kinky Kong
ARC FOR DANCE 2009 | 5-7 Φεβρουαρίου
Κόκκινη Ζιζέλ
Έξι Μαθήματα Χορού σε… έξι εβδομάδες
Ντα