Υπότιτλος: Ο φασισμός του ανώνυμου μικροαστού.

Όπερα σε τρία μέρη.

Χαρακτήρες:

Δημοκρατία. 1789, Γαλλική Επανάσταση. Θεμελίωση της σημερινής δυτικοευρωπαϊκού τύπου δημοκρατίας (work in progress από τότε, βλ. αποικισμό, corporations κλπ). Εμπνεόμενη μόνο κατ’ όνομα από την αθηναϊκή δημοκρατία στην οποία δικαιώματα είχαν μόνο οι άρρενες πολίτες – γυναίκες, παιδιά, σκλάβοι, σκυλιά το ίδιο και το αυτό. Γαλλική σημαία. Τρία χρώματα, ένα για κάθε αρχή στην οποία οι διαφωτισμένοι μετά από πολλή γκιλοτίνα, αίμα και ξύλο αποφασίζουν να χτίσουν τη δημοκρατία τους: Μπλε για την Ελευθερία, ¶σπρο για την Ισότητα, Κόκκινο για την Αδελφοσύνη. Α, ναι, λήξαν και την ιστορία με το διαχωρισμό κράτους – εκκλησίας από το 1791 οι κουτόφραγκοι, μάλλον ικανή και αναγκαία συνθήκη για την εδραίωση της δημοκρατίας, τι λες;

Τέχνη. Krzysztof Kieślowski (1941-1996). Πολωνός σκηνοθέτης. Με γαλλική χρηματοδότηση κινηματογράφησε την καλλιτεχνική του εκδοχή πάνω στις τρεις αρχές της γαλλικής δημοκρατίας στην αριστουργηματική τριλογία ‘Τρία χρώματα: Μπλε, ¶σπρο, Κόκκινο’.

Επιστήμη. Abraham Maslow (1908-1970). Αμερικανός ψυχολόγος. Η ‘ιεραρχία των αναγκών’ του γνωστή και ως ‘Πυραμίδα του Maslow’ είναι η σημαντικότερη συνεισφορά του και αποτελεί σημείο αναφοράς για όλες τις ανθρωποκεντρικές επιστήμες – δυστυχώς χρησιμοποιείται περισσότερο από το marketing για να ξέρει πως να σε παίζει. Εκτός αν έχεις τόσο δυνατό μυαλό και δεν καταφύγεις στη γελοιότητα της ζήλιας και του χλευασμού αλλά προχωρήσεις στο δικό σου μονοπάτι.

Φιλοσοφία. Ηθική: το πως πρέπει κάποιος να ζει, πρωταγωνίστρια σε όλη την όπερα. Λογική, Μεταφυσική, Επιστημολογία, οι άλλοι κλάδοι της φιλοσοφίας, κομπάρσοι. Εδώ λυσσάρι δεν έχει. Ό,τι ξέρεις ξέρεις. Αν νομίζεις ότι το πρώτο Matrix ήταν το καλύτερο σταμάτα την ανάγνωση εδώ μην μπερδευτείς. Γράψε καλύτερα κανένα ξυπνοκωλάκικο ανώνυμο σχόλιο καρφώνοντας την αμορφωσιά σου, ξέρεις εσύ, κρίνεις εξ ιδίων τα αλλότρια και γράφεις τα κόμπλεξ σου προτζεκταρισμένα στους άλλους. ¶σε που εδώ μάλλον κατά λάθος έφτασες, εσύ στο internet πορνό (για ορισμό βλ. Umberto Eco) ψάχνεις και καλά κάνεις, λέξεις θα κοιτάς τώρα;

 

Λιμπρέτο.

Μέρος πρώτο.
Allegro ma non tropo.

21ος αιώνας. Η δημοκρατία σύμφωνα με την γαλλική εκδοχή της έχει απλώσει την σκιά της σχεδόν σ’ ολόκληρη την Ευρώπη. Ολόκληρη; Όχι. Ένα μικρό χωριό με το όνομα ‘Ελλάδα’ (έστω ‘Γρεκία’) συνεχίζει να αντιστέκεται σθεναρά. Έχοντας έξυπνα εξαπατήσει εξυπηρετήσει άπαντες τους κουτόφραγκους ότι κατοικείται από γνήσιους απόγονους και αποκλειστικούς πολιτιστικούς κληρονόμους των αρχαίων Ελλήνων, ενός από τους σημαντικότερους πολιτισμούς που εμφανίστηκαν ποτέ στο μικρό αυτό μπλε πλανήτη, ανεμίζει με υπερηφάνεια τις τρεις μπλε αποχρώσεων σημαίες της και ατενίζει το μέλλον με αισιοδοξία. Κρατάει υπερήφανα στο δικό της πραγματικό ορθόδοξο φως τους κατοίκους της και τους μαθαίνει να πουλάνε μούρη γιατί ξέρει ότι είναι το ένα και μοναδικό αληθινό κέντρο του κόσμου. Ο ομφαλός της γης είναι στους Δελφούς dummy.

Φυσικά και έχουμε δημοκρατία, την one and only δικιά μας δημοκρατία. Εμείς την ανακαλύψαμε άλλωστε, ελληνική λέξη είναι ντε, δήμος και κράτος, power to the people δηλαδή. Και τώρα, στη μακροσκελέστερη αναζωογόνησή της (σχεδόν 33 ολόκληρα χρόνια, wow, eat my dust κουτόφραγκοι και βλαχοαμερικάνοι) από συστάσεως του νεαρού μας κράτους μπορούμε να περηφανευόμαστε ότι όλοι οι Έλληνες γεννιόμαστε με τα ίδια δικαιώματα, τις ίδιες υποχρεώσεις και είμαστε όλοι ίσοι απέναντι στο νόμο. Δεν χρειαζόμαστε βέβαια την γαλλικού – κουτοφράγκικη – τύπου δημοκρατία, έχουμε την γνήσια, την δικιά μας ντε, μαλάκας είσαι τώρα; Το σύνταγμα του 1975 (αναθεωρήσεις 1986, 2001) γραμμένο με το αίμα των εκατομμυρίων ελλήνων που αντιστάθηκαν (αρχίδια, μερικές χιλιάδες ήταν όλοι κι όλοι, ούτε μία μέρα δεν θα είχαν αντέξει οι κουφάλες αν αντιστέκονταν και οι υπόλοιποι) στην χούντα των συνταγματαρχών διασφαλίζει το πολύτιμο οικοδόμημα. Σήμερα τα τέκνα του πλούσιου και τα παιδιά του φτωχού πηγαίνουν στα ίδια εκλεκτά σχολεία, γίνονται κοινωνοί της ίδιας σπουδαίας παιδείας που τους βοηθά να αναπτύξουν εξόχως κριτική σκέψη, αξιοποιούν στο έπακρο το δυναμικό τους σπουδάζοντας στα ίδια εκλεκτά πανεπιστήμια στα οποία και με τις ίδιες ευκαιρίες διενεργούν το σημαντικότερο ερευνητικό έργο στον πλανήτη, υπηρετούν με τον ίδιο τρόπο την πατρίδα στο στρατό, υποστηρίζουν πολιτισμένα τις ίδιες ομάδες στα όμορφα γήπεδα μας όπου παρακολουθούν υψηλής ποιότητας αθλητική άμιλλα, δικάζονται στα ίδια αμερό(για)βλήτα δικαστήρια, προσλαμβάνονται με τις ίδιες ευκαιρίες στην εργασία με τους ίδιους εξαιρετικούς και σύννομους όρους, παίρνουν τα ίδια 700 ευρώ που γενναιόδωρα τους δίνει η προηγούμενη εξ ίσου άξια γενιά για μόλις 60 ώρες εργασίας την εβδομάδα και δεν αισθάνονται καθόλου ξεφτιλισμένοι γι’ αυτό, τα οποία τους φτάνουν και τους περισσεύουν για να φοράνε τα ίδια ρούχα, να πηγαίνουν στα ίδια πολιτιστικά κέντρα (Βαγγέλαρος, μακαρίτης), να πίνουν τον καλύτερο και γι’ αυτό πιο ακριβό καφέ στον πλανήτη και να οδηγούν τα ίδια αυτοκίνητα με την ίδια αξιοζήλευτη κι από παγκόσμιο πρωταθλητή ικανότητα. Νοσηλεύονται στα ίδια εξαιρετικά νοσοκομεία τα οποία στηρίζονται στο πιο θαυμαστό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης στον πλανήτη και γι’ αυτό δεν τους ενοχλεί καθόλου ότι δεν θα βγουν ποτέ στην σύνταξη την οποία χαίρονται πλουσιοπάροχα ο παππούς και η γιαγιά τους, εξυπηρετούνται στις ίδιες πιο αποδοτικές μη γραφειοκρατικές δημόσιες υπηρεσίες παγκοσμίως οι οποίες και δίνουν το παράδειγμα προς μίμηση για τις σημαντικότερες ιδιωτικές επιχειρήσεις επίσης παγκοσμίως που είναι κι αυτές δικές μας και εξάγουν τα μοναδικά υψηλότατης τεχνολογίας προϊόντα μας στους βάρβαρους δίνοντας τους τα φώτα μας για πολλοστή φορά στην ιστορία. Προστατεύουν με το ίδιο πάθος το περιβάλλον, απαντάν με το ίδιο σθένος (και την ίδια σχιζοφρένεια) δεν ξέρω/ δεν απαντώ ή καλύτερα άλλο κόμμα για κυβέρνηση και άλλο αρχηγό κόμματος ως καταλληλότερο πρωθυπουργό στις καθ’ όλα ανεξάρτητες δημοσκοπήσεις όπως και οι γονείς τους άλλωστε μιας και συζούν ακόμα μ’ αυτούς και καλά κάνουν γιατί δεν υπάρχει καλύτερο delivery απ’ ότι στο σπίτι της μανούλας, διαβάζουν τα ίδια εξαιρετικά βιβλία, βλέπουν την ίδια ποιοτική τηλεόραση, ενημερώνονται από τον ίδιο εξαιρετικό τύπο, ακούν την ίδια ποιοτική μουσική, σερφάρουν στο ίδιο internet (ουχί ποτέ ψάχνουν φυσικά για πορνογραφία – γαμάνε πάρα πολύ, τι να την κάνουν;) όπου βρίσκουν τον αστείρευτο πλούτο της γνώσης που παράγει η μονάκριβη πατρίδα – ποιός χρειάζεται την γνώση που έχουν παράξει οι κουτόφραγκοι anyway και έχουν βαρεθεί να διαβάζουν για τις πρωτιές της χώρας τους σε όλους τους σημαντικούς δείκτες των παγκοσμίων ερευνών όπως π.χ. στο κάπνισμα, κλασσικό δείγμα προόδου και πολιτισμού (κόντρα στις προβοκάτσιες που δημοσιεύει ο ΟΟΣΑ) ενώ παράλληλα προστατεύουν τους αδύναμους με το ίδιο σθένος και μοιράζονται δίκαια τον παραγόμενο πλούτο. Και βέβαια ψηφίζουν τα ίδια δημοκρατικά κόμματα στα οποία έχουν τις ίδιες ευκαιρίες ανέλιξης αφού με το ίδιο πάθος γραφτούν και με τον ίδιο αγώνα αγκομαχήσουν για να προσφέρουν στην πολυαγαπημένη τους χώρα που κυβερνιέται από τον ίδιο πρωθυπουργό για όλους βάσει των ίδιων καθόλου πληρωμένων gallup που απαντούν με την ίδια αυθεντία και κρίση βασισμένη στην υπερβολική γνώση που έχουν χωρέσει ανάμεσα στ’ αυτιά τους αυτά και οι γονείς τους. Και μετά παντρεύονται μεταξύ τους, παράγουν γόνους σαν τα μούτρα τους για τους οποίους κάνουν τα πάντα εκτός από το να τους μάθουν πως να είναι ελεύθεροι. Έστω ελεύθεροι πολιορκημένοι. Γιατί θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία κουφάλες. Ζήτω το έθνος. Ζήτω η δημοκρατία μας. Ζήτω.

Μέρος δεύτερο.
Adagio con moto.

Πριν την τριλογία του μάστορα ας θυμηθούμε μια παλιότερη ταινία του. Τίτλος της ‘Blind Chance’ (Przypadek, 1981). Τρεις παραλλαγές στο ίδιο ασήμαντο γεγονός οδηγούν τον ήρωα της ταινίας σε τρία τελείως διαφορετικά μονοπάτια ζωής. Η έκπληξη για τον δυτικό: στο ανατολικό block οι αντιδραστικοί ήταν οι δεξιοί και οι συντηρητικοί οι αριστεροί. Το ίδιο νόμισμα στον καθρέφτη. Η πλήρης απομυθοποίηση ενός εξίσου εκφυλισμένου καθεστώτος, του κομμουνισμού, με τον καπιταλισμό της δύσης. Έμεσα, σχεδόν ψιθυριστά αλλά πεντακάθαρα και τίμια όπως άρεσε στο δάσκαλο να μιλάει για την πολιτική, υπαινιγμός και σαφήνεια: οι ίδιοι μαλάκες είναι, τα κουστούμια αλλάζουν και οι θεωρίες, οι πολλοί (έντιμοι και μη) θα συμβιβαστούν με την εξουσία, οι λίγοι αμφισβητίες (έντιμοι και μη) θα πάνε κόντρα. Κι ο άλλος δρόμος, το περιθώριο, εκεί δίπλα παρόν: δεν ανήκω πουθενά και ξέρω γιατί. Δίπλα στη μάζα: δεν ξέρω γιατί, είμαι μικροαστός, ένας αστός καθεστώς κατά τον Κηλαηδόνη, σιωπηλός, ανώνυμος, ανώδυνος και φοβισμένος… Κι όπως είναι φυσικό η μεσαία τάξη θέλει κι εκείνη λιγάκι να διατάξει, να γίνει άρχουσα δηλαδή κλπ. κατά τον Μούτση.

Τριλογία: αξίζει να την δει κάποιος ολόκληρη, την μία μετά την άλλη και τις τρεις ταινίες, εκτός από την συνολική τους αξία και για μία πολύ σύντομη σκηνή που επαναλαμβάνεται και στις τρεις, που αν δεν τις δεις μαζί είναι εύκολο να την ξεχάσεις. Είναι η σκηνή που δένει τις τρεις ταινίες (μαζί με το τελευταίο πλάνο της τρίτης ταινίας) και αποτελεί και το σύντομο σχόλιο του σκηνοθέτη (και συν-σεναριογράφου) πάνω στις τρεις αρχές που συμβολίζουν τα τρία χρώματα. Μια κυρία στα βαθιά της γεράματα, καμπουριασμένη και αδύναμη παλεύει να ρίξει ένα μπουκάλι στον κάδο ανακύκλωσης με θεατή τον κεντρικό χαρακτήρα της κάθε ταινίας. Στο Μπλε (Trois Couleurs: Bleu, 1993) η γιαγιά είναι Ελεύθερη όσο και η πρωταγωνίστρια (που μένει άπραγη) να κάνει ό,τι θέλει. Στο ¶σπρο (Trois couleurs: Blanc, 1994) η γιαγιά είναι Ίση με τον πολωνό μετανάστη (που μένει άπραγος) να κάνει ό,τι θέλει. Στο Κόκκινο (Trois Couleurs: Rouge, 1994) η πρωταγωνίστρια δείχνει έμπρακτα την Αδελφοσύνη της βοηθώντας την γιαγιά.

Στη ‘δημοκρατική’ Ελλάδα του 21ου αιώνα τίποτα από τα τρία δεν ισχύει. Ούτε για τους Έλληνες, ούτε για τους μετανάστες, ούτε για τους αδύναμους, ούτε για τους περιθωριακούς. Ο φασισμός της ανώνυμης μάζας καλά κρατεί. Εσύ έχεις την ευθύνη. Όχι το σύστημα. Γιατί εσύ είσαι το σύστημα. Κι εσύ που έχεις την ευθύνη, δεν μιλάς, φοβάσαι ανώνυμα. Φοράς την κουκούλα της ανωνυμίας και χυδαία δείχνεις με το δάχτυλο: Αυτός, αυτός τόλμησε να διαφωνήσει. Αυτός, αυτός μου λέει ότι δεν είμαι κανονικός. Αυτός, αυτός μου λέει ότι δεν είμαι το κέντρο του σύμπαντος. Αυτός, αυτός τολμάει να αμφισβητήσει ότι εγώ έχω δίκιο σε όλα. Χτυπάς με κουκούλα. Τρέμεις μέσ΄ την κουκούλα. Όλοι είναι εχθροί σου, υπέρτατη αξία σου το χρήμα και όλοι θέλουν να στο φάνε. Θέλω κι άλλα, κι άλλα κι άλλα. Έχεις αρχίδια ρε; Ανάλαβε τις ευθύνες σου. Βγάλε την κουκούλα και πες: Εγώ. Διαφωνώ. Η γνώμη μου είναι αυτή. Και τ’ όνομά μου αυτό. Δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Αντιστέκομαι. Είμαι Πρόσωπο δεν είμαι άτομο. Σέβομαι την αντίθετη άποψη, επιχειρηματολογώ και την ψάχνω. Αμφισβητώ εμένα πριν αμφισβητήσω οποιονδήποτε άλλο. Δεν τα ξέρω όλα, δεν τα καταλαβαίνω όλα και δεν έχω άποψη για όλα. Έχω όμως ανοιχτό μυαλό το οποίο χρησιμοποιώ όσο πιο πολύ μπορώ. Και τότε ίσως να σε σεβαστώ. Μικρέ, κακέ κι ηλίθιε ανθρωπάκο. Γαμημένε κωλοέλληνα. Αγάμητε πικραμένε ego-tripper.

Κατηγόρησε όλους τους άλλους εκτός από τον εαυτούλη σου. Βρίσε τους κλέφτες που κλέβεις: Εσύ είσαι ο ακρογωνιαίος λίθος του συστήματος. Και by the way: Έντιμος δεν είναι αυτός που δεν τα έχει πάρει ποτέ, έντιμος είναι αυτός που είχε την ευκαιρία να τα πάρει και δεν τα πήρε ποτέ. Κατάλαβες κωλοέλληνα; Κανένα καλό ομόλογο/μετοχή/πυραμίδα πού θα βρούμε ρε μαγκάκια;

Υπάρχουν άνθρωποι που χρειάζονται την βοήθειά σου εκεί έξω ανώνυμε μικροαστέ φασίστα. Παιδιά, νέοι και γέροι, άρρωστοι και υγιείς, ανάπηροι και αρτιμελείς. Έχουμε άστεγους ρε λαμόγια, τυφλοί είστε; Τι θα κοστίσει δήμαρχε να τους σπιτώσεις και να τους ταΐσεις όλους όσους έχουν ανάγκη; Δεν παρατάς τις συναυλίες να κάνεις κάτι σοβαρό την ‘χρονιά των αστέγων’ όπως την βάφτισαν οι επικοινωνιολόγοι σου; Πολιτισμός είναι το να προστατεύεις και να φροντίζεις τον αδύναμο, you know. Κι όχι να επιτρέπεις στον ανώνυμο φασίστα να παρκάρει το κωλάμαξο του πάνω στο πεζοδρόμιο ή πάνω στην ράμπα για τους ανάπηρους και τα καροτσάκια. Τον ίδιο ανώνυμο φασίστα που χωρίς αιδώ ρυπαίνει και γουστάρει. Και προσπερνάει τον αδύναμο χωρίς τον παραμικρό δισταγμό, μ’ ένα μορφασμό όχλησης. Ο ίδιος που μόλις χάσει την υγεία του τρέχει στην Τήνο και αισθάνεται καλύτερα μόνο όταν δει στο συνάνθρωπό του κάτι χειρότερο απ’ αυτό που του ‘χει συμβεί.

Era Vulgaris. Όχι ο νέος δίσκος των QOTSA. Η Χυδαία Εποχή σου ανώνυμε μικροαστέ φασίστα είναι τώρα.

A cappella διασκευή, ντουέτο για σοπράνο και βαρύτονο.

‘Αδέσποτες χορεύουν οι ζωές μας
ξηλώνουν και τους εφτά ουρανούς
κι οι πρόστυχες, φοβισμένες ματιές μας
σφηνώνουνε σ’ άδειους καιρούς

Υγραίνοντας τη βραδυνή μας πλάνη
Μόνοι γλυκοφιλάμε το σκοτάδι

Aνέραστες σβήνουν οι ηδονές μας
μαυρίζουν διψασμένα κορμιά
κι οι ψεύτικες, τρομαγμένες φωνές μας
γκρεμίζουνε τείχη φανταστικά

Υγραίνοντας τη βραδυνή μας πλάνη
Μόνοι γλυκοφιλάμε το σκοτάδι

Όταν ο χώρος με κυκλώνει σα πνεύμα
με καθηλώνει η αλήθεια που σπρώχνω
καθώς αγγίζω το πιο όμορφο ψέμα
Τελειώνω.’

‘Βραδυνή Πλάνη’, Γιάννης Αγγελάκας (στίχοι), Γιώργος Καρράς – Γιάννης Αγγελάκας (μουσική).

Μέρος Τρίτο.
Andante Sostenuto.

maslow

maslow2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η πυραμίδα του Maslow κλεμμένη από την Wikipedia και ‘Τα Νέα’ (βάζω και τις δυο γιατί χάνεται κάτι στη μετάφραση). Η ιεραρχία των αναγκών: οι βασικές ανάγκες της οργανικής μηχανής στα πρώτα επίπεδα, οι ανώτερες ανάγκες του ‘πολιτισμένου’ ανθρώπου σκαλί-σκαλί προς τα πάνω. Μελέτησέ την εάν τολμάς να μάθεις τον εαυτό σου. Αν δεν έχεις καλύψει τις ανάγκες ενός επιπέδου δεν μπορείς να ανέλθεις στο επόμενο. Κι αν με κόπο πηδήξεις κλέβοντας ή ξεχνώντας κάποια ανάγκη θα σου ‘ρθει ουρλιάζοντας από ‘κει που δεν την περιμένεις και θα σε ξανακατεβάσει. Πού βρίσκεσαι; Και πού θέλεις να πας; Η κοινωνία της Ελλάδας σου πού βρίσκεται; Και πού θέλει να πάει;
Για ξανασκέψου τώρα: μπορούν όλοι οι συμπολίτες μας να ικανοποιήσουν τουλάχιστον τις βασικές τους ανάγκες στη σημερινή κοινωνία;
‘La Haine’ έρχεσαι κι εδώ ή θα μείνεις στα προάστια των κουτόφραγκων;

Διασκευή για ορχήστρα και χορωδία.
Medley.

‘I decree today that life is simply taking and not giving
England (βάλε την χώρα σου) is mine, it owes me a living
Ask me why and I’ll spit in your eye
(…)
Does the body rule the mind or does the mind rule the body? I don’t know
(…)
And if you must go to work tomorrow
Well if I was you I wouldn’t bother
For there are brighter sides to life and I should know because I’ve seen them but not very often…’

‘Still Ill’, Steven Patrick Morrissey (στίχοι), Johnny Marr (μουσική).

‘Libraries gave us power
Then work came and made us free
What price now for a shallow piece of dignity? (…)’

‘A design for life’, Nicky Wire (στίχοι), James Dean Bradfield & Sean Moore (μουσική).

Σχήμα οξύμωρο το θέμα αντιμετώπισης της εργασίας στην αντιπαράθεση των δύο εξαίρετων ασμάτων, γίνεται επίτηδες αδαή.

Δεν αποφασίζεις κάθε τέσσερα χρόνια για την τύχη της δημοκρατίας σου.
Κάθε μέρα, κάθε σου απόφαση αποτελεί μια πολιτική πράξη.
Ο άνθρωπος με τον οποίο διαλέγεις να είσαι, το γιατί τον διαλέγεις και το πως είσαι μαζί του. Οι άνθρωποι που επιλέγεις να συναναστρέφεσαι κι αυτοί που απορρίπτεις. Η δουλειά που κάνεις και το πως την κάνεις. Το πως συμπεριφέρεσαι στον εργασιακό σου χώρο – υπάρχουν δυο μόλις κατηγορίες ανθρώπων, αυτοί που γλύφουν προϊσταμένους ενώ παράλληλα βρίζουν τους υφισταμένους τους και αυτοί που φέρονται σε όλους με τον ίδιο τρόπο, χυδαίο ή ευγενή. Το πως συμπεριφέρεσαι στον ξένο, στον άνθρωπο που δεν ξέρεις. Το πως συμπεριφέρεσαι στην οικογένεια σου και στους φίλους σου. Το πως ξοδεύεις τα λεφτά σου. Το πως ξοδεύεις το χρόνο που σου απομένει. Το αν διαλέγεις να έχεις αυτοκίνητο ή όχι, το πως το χρησιμοποιείς, το που το παρκάρεις. Το αν ανακυκλώνεις ή όχι. Το τι βλέπεις στην τηλεόραση. Το τι διαβάζεις, ακούς, παρατηρείς. Το τι σκέφτεσαι. Το τι λες. Το κατά πόσο σέβεσαι τους άλλους και δη αυτούς που γουστάρουν κάτι διαφορετικό απ’ αυτά που γουστάρεις εσύ. Το να αντιπαραθέσεις μη βία και μυαλό κόντρα στη βία της εξουσίας του ανώνυμου μικροαστού φασίστα. Το να είσαι σοβαρός αλλά και το να μην παίρνεις στα σοβαρά τον εαυτό σου.

Κατακλείδα: Η αξιοπρέπεια θυμάσαι τι είναι;

Αφιερωμένο στους επώνυμους και ανώνυμους φίλους που κάνουν τον κόπο να σκεφτούν και να γράψουν την αλήθεια τους αλλά και στους ανώνυμους που το μυαλό τους δεν τους βοηθάει οπότε καταφεύγουν στην ευκολία της προβοκάτσιας – ‘Φανέρωσέ μου την μάσκα που κρύβεις κάτω απ’ τη μάσκα που φοράς’. Πιο πολύ σ’ αυτούς που έχουν κάτι να πουν αλλά δεν γράφουν – ‘Shyness is nice but shyness can stop you from doing all the things in life you’d like to’. Βγάλε την κουκούλα.

Τέλος, να ευχηθώ καλό κουράγιο στους αγωνιζόμενους εργαζομένους στο εργοστάσιο τσιμέντου της Χαλκίδας – η Ευρώπη και δη οι ίδιοι οι Γάλλοι αποικιοκράτες, πρωτοπόροι κατά τα άλλα στη θεωρία, είναι πολύ μακριά από τη δημοκρατία – το χρήμα δεν σκαμπάζει από πολιτικά συστήματα, ηθική, νόμους ή κράτη. Θα υπάρξει άραγες ποτέ αληθινή δημοκρατία στην πράξη την εποχή των πολυεθνικών (corporations); Χλωμό, πάμε για κατάργηση των κρατών όπως τα ξέρουμε και ίδρυση σ-corpo-χωρών… Ή μήπως έχει γίνει ήδη αυτό;

Ευχαριστώ για το χρόνο σου (that’s all you really have anyway).

Link:
http://www.fakellaki.blogspot.com
(γνώριμο (μακάρι να μην χρειαστεί να το γνωρίσεις) ελληνικό περιβάλλον απόλυτα ρεαλιστικό, σοκαριστικό, συγκλονιστικό – το βρήκα στον Καιρό της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας)

Υπογραφή: Q.
Νίκος Ντούνας

Διάβασε επίσης...
SXSW : Το Φεστιβάλ των Φεστιβάλ!
Μπορεί για μία ακόμα χρονιά όλο - σχεδόν - το team του mixtape.gr να έχει κανονίσει το στάνταρ ταξιδάκι στη Βαρκελώνη για τη φετινή έκδοση του Primavera, μαζί με αρκετούς εκατοντάδες έλληνες ακόμα, ωστόσο το μεγάλο πανηγύρι και το φεστιβάλ των φεστιβάλ διεξάγεται στην άλλη άκρη του Ατλαντικού και δη ...
Συνέχεια...
It’s Summer!
Ε, ναι, έφτασε αυτή η στιγμή του χρόνου που το mixtape.gr κάνει το απαραίτητο διάλειμμα για φόρτιση μπαταριών. Ήδη αρκετοί-ες από εμάς βρίσκονται στην ...Τρανσυλβανία (yeap!), κατασκηνώνουν σε μικρά νησιά στα Δωδεκάνησα, τριγυρίζουν στα Επτάνησα, κλπ, κλπ, κλπ. Εκτός κάποιου συγκλονιστικού απροόπτου, επιστρέφουμε στην καθημερινή ροή σε 20 μέρες περίπου. Μέχρι ...
Συνέχεια...
Aaaaaaand, aalways look on the bright side of life…..
  * Ο Μάιος ανέκαθεν ήταν πλήρης σημαντικών αθλητικών και πολιτιστικών γεγονότων τα οποία αφήνουν τα ίχνη τους μέρες ολόκληρες μετά την ολοκλήρωσή τους.* Στα αθλητικά θα πρέπει να σημειώσουμε την επικράτηση της Μάντσεστερ στον τελικό του Champion's League. Πέρα από όσα συνέβησαν στον αγώνα είναι ενδιαφέρον πως οι δύο πλέον ...
Συνέχεια...
Steve Jobs R.I.P.
Ένα απλό αντίο και από εμάς εδώ στο mixtape.gr στον ίσως σημαντικότερο οραματιστή και πρωτοπόρο άνθρωπο της εποχής μας. Στο μυαλό που άλλαξε για πάντα τον τρόπο που επικοινωνούμε, δημιουργούμε, ακούμε μουσική, και στην ουσία - ακόμα και αν κάποιοι δεν τον παραδέχονται - ζούμε. Ο Steve Jobs,  αυτή η εμβληματική ...
Συνέχεια...
Aaaaaaand, aalways look on the bright side of life…..
- Τα νεύρα μου! (λεπτομέρειες πιο κάτω).  - Όταν έγινε το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου στην Αργεντινή είχαν κυκλοφορήσει στη Ολλανδία αφίσες που έγραφαν 'Θα Πάμε Εκεί Που Σκοτώνουν Τον Κόσμο;' (η διοργάνωση έγινε όταν ακόμα στη χώρα κυριαρχούσαν οι στρατηγοί) . Από την στιγμή που ανατέθηκε η διοργάνωση των επόμενων Ολυμπιακών ...
Συνέχεια...
Ντέρμπι
Το κοπή τη πίτα είχε φτάσει στο κορύφωση του. Ο Ντιντιέ Οριόλ της Super League, κρατούσε το καλύτερο για το τέλος. Τζάντελμαν, όπως πάντα, ζήτησε από αι γυναίκαι να κλείσουν τα αυτιά τους και το ξεστόμισε: Γαμήστε τον πούστη τον Ολυμπιακό. Μάλιστα. Αυτό είπε ο πρόεδρος της λίγκας που ευαγγελίζεται ...
Συνέχεια...
Αυτή την Παρασκευή μαζί με τους Fuzzy Nerds και τους Nightmoves!
Ναι, Παρασκευή.Τέρμα η Κυριακή, μην ξεχνιόμαστε!Το Mixtape Radio Show, η ραδιοφωνική εκπομή του mixtape.gr στους "105,5 Στο Κόκκινο", από αυτή την εβδομάδα αλλάζει ημέρα μετάδοσης και ανανεώνεται!Κάθε Παρασκευή λοιπόν πλέον (με T.G.I.F. διάθεση φυσικά!), από τα μεσάνυχτα έως τις 2 το βράδυ, η συντακτική ομάδα του mixtape.gr μετατρέπει το studio ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 10/4/2009 αφιερωμένη στην Wrestlemania 25!
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 Στο Κόκκινο" παρουσιάζει o Ηλίας Πυκνάδας με ειδικό καλεσμένο τον ειδικό επί της Wrestlemania, Μάκη Παπασημακόπουλο.   Intro (El Ten Eleven - Adam & Nathan Totally Kick Ass)Aceyalone - Lonely Ones ft. BionicLady Sovereign - So HumanDan Deacon - ...
Συνέχεια...
Ποιος θυμάται το Club 4;
«Χειροκροτήστε την Μόνικα που μας έρχεται απο την Αυστραλία, με τα κατακόκκινα μαλλιά της, άτακτη σαν καγκουρό (!!!)». ¶σχετο αλλά οι μεγάλες στιγμές που ζήσαμε την Κυριακή στο ΟΑΚΑ ξεπερνούν ακόμη και αυτές που ζήσαμε στο παραπάνω κατάστημα. Συγχωρήστε μου τον ενθουσιασμό, πιστεύω πως οι οπαδοι τουλάχιστον θα καταλάβετε.Θαύμα! Θαύμα... ...
Συνέχεια...
Το Τέλος της λογικής – φέρτο και βιάζομαι
Τζήζας Μέρι εντ Τζόζεφ, τι βαρετό καλοκαίρι ανάθεμα το κακοξυρισμένο πηγούνι του Ντάρεν Μπεντ. Ο οποίος μπάι δε γουέι δεν είναι τόσο κακός όσο λένε και ας μην αντιδράει εκείνος. Μπρε τι λύσσα και αυτή με τα μας μύδια και τους φιλάθλοι; Είναι να μην σου κάτσει στραβά το παιχτικό. ...
Συνέχεια...
Βlack Powder
Είχα έτοιμο εδώ και μέρες το επόμενο κομμάτι μου, Μαγειρεύοντας με Αλκοόλ-Κεφάλαιο 3, όταν πριν από λίγες μέρες αποφάσισα να το αναβάλω γιατί κάτι μου συνέβη.Μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα λοιπόν ένα βράδυ και με μαύρα μάτια από την αυπνία αποφάσισα να το αντικαταστήσω με ένα άλλο, για να τιμήσω την ...
Συνέχεια...
Rum With Me
Ή Μαγειρεύοντας με Αλκοόλ, Κεφάλαιο Δεύτερο "My mojito in La Bodeguita, my daiquiri in El Floridita." Ernest HemingwayΜεγάλη ανακάλυψη τελικά το ρούμι...Ο Μάρκο Πόλο, που πρέπει να ήταν τελικά πολύ περίεργος άνθρωπος, το αποκαλούσε το «ωραιότερο κρασί από ζάχαρη» αλλά η αρχική του ονομασία ήταν Brum και δημιουργήθηκε στην αρχαία Κίνα ...
Συνέχεια...
Το Τέλος της Λογικής – Οι Ύμνοι του (Τέως) ΠΟΚ: ΠΑΟ
Τον στίχουργο τον είχαμε έτοιμο. Γιώργος Οικονομίδης με το όνομα. Ο άνθρωπος που θα τραγουδούσε υπήρχε. Φυσικά ο Γιάννης Βογιατζής. Τώρα, μεσιέ Μουζάκης, μέη γιου όλγουεης ρεστ ιν πής, θα θέλαμε να αφήσετε για λίγο τα αβέκ πλεζίρ σερί, και να γράψετε μουσική για τον ύμνο του Παναθηναικού.Η πρώτη στροφή ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaaaand always look on the bright side of life…
* Τελικά το καλό με κάθε λογής θρησκεία είναι οι αργίες που προσφέρουν. Έτσι λοιπόν αποφάσισα να αποδράσω από την πόλη με τους δικούς μου όρους βέβαια (επειδή με έπαιρνε). Αναχώρηση μία μέρα πριν το ξεκίνημα της μαζικής εξόδου και επιστροφή αμέσως μετά την ολοκλήρωση αυτής-η Αθήνα είναι καλύτερη όταν ...
Συνέχεια...
Bullets
Δεν υπάρχει λόγος για φόβο, φίλοι και φίλες της στήλης. Δεν είναι δυνατόν να μην γνωρίζουμε τον Κλιντ Μάθις. Θα έρθει η ώρα του. Όσο και του μαλαγάνα του Καραγεωργίου που δεν τον βάζει. Λίγη υπομονή...Ανάθεμά σε, Αφόνσο ¶λβες σκατόψυχε που βάλθηκες να μου κλείσεις το στόμα. Αλλά εγώ δεν ...
Συνέχεια...
Οι έλεγχοι των μαθητών του τελικού
Ματζέστερ του Γιουτάινεν (που λένε και οι γνώστες) Έντγουιν Βαν Ντερ ΣαρΟ ¶νθρωπος με το τετραπλό όνομα και την εξαόροφη κορμοστασιά, κερδίζει στο νήμα τις εντυπώσεις ως ο άνθρωπος που έδωσε το κουπίδι στην United, αλλά όπως συνηθίζει σε κάθε τελείωμα σεζόν, έκανε 2-3 γκέλες, ήταν ασταθής σε σχέση με ...
Συνέχεια...
Το Τέλος της Λογικής – Ηλικιακή Μελέτη
Παραδέχομαι ότι με ενδιαφέρει εδώ και χρόνια η εκλεκτική κατηγορία της αθλητικής δημοσιογραφίας με γενικό τίτλο "ηλικιακή μελέτη". Όπως ενδεχομένως να θυμούνται οι τακτικοί αναγνώστες της στήλης (και οι δύο), στο παρελθόν έχουμε ασχοληθεί με την ηλικία του αγαπημένου μικρών και μεγάλων, Μοχάμεντ Καλόν. Οπότε δεν πρέπει να προκαλεί εντύπωση ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 28/9/2008
Ακόμα ένα επεισόδιο της εβδομαδιαίας ραδιοφωνικής εκπομπής του mixtape.gr στο "Στο Κόκκινο 105.5".Επιλογή μουσικής και παρουσίαση αυτή την εβδομάδα από τους Πάρη Παπαβλασόπουλο και Γιάννη Σαμούρκα.  Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςIntro (Herbaliser - Missing Suitcase)Ruckus Roboticus - How to Handle Grown UpsDJ Frane - If I Had WingsThe Mercury Program - ...
Συνέχεια...
Το Τέλος Της Λογικής – Όσα δεν φτάνει η αλεπού ή στραβά αρμενίζουμε
Όλα καλά και όλα ωραία και εψές τα πίναμε παρέα. Στην θύρα 17 του ΟΑΚΑ για την ακρίβεια.Η Ένωση κέρδαγε 2-0 τον Αστέρα με γκολ του Ριμπομάστορα και σάλτο μορτάλε του Μπλάνκο. Η ΑΕΚ επιτίθεται και ο Σιρόκος που φυσάει στα καλά καθούμενα ρίχνει μέσα στην περιοχή της Τρίπολης τον ...
Συνέχεια...
Post-Euro Bullets
Ναι. Καταντώ κουραστικός. Αλλά η αλήθεια είναι πως ήδη έχουν ξεκινήσει νομικές διαδικασίες για την έναρξη συλλόγου για την επιστροφή του Μανώλη Μαυρομάτη στα μικρόφωνα. Όχι. Δεν κάνω καθόλου πλάκα.Γελάτε; Καλά, όταν μου βρείτε άνθρωπο που έχει πει «Βγαινει η σεντρα, ο Μολινα κανει την εξοδο και χωρις κανενα λογο, ...
Συνέχεια...
Μπουένος Ντίας Σούπερ Λίγκα
Νάου ις δε σάμερ οφ αουρ ντισκοντέντ μέηντ γκλόριους γουίντερ μπαη δις σαν οφ Ντουάιτ Γιορκ.Αντε να επιστρέφουμε στο γρασίδι σιγά-σιγά κυριές και κύριοι. Ναι, δεν λέω, καλές και οι διακοπές και οι βούτες στην παραλία και οι βούτες στην χωριάτικη αλλά φτάνει πια με το αισχρό γλίτσι-γλίτσι στην άμμο ...
Συνέχεια...
Cheap And Cheerful (The Kills, Βερολίνο 3/4/08)
Υπήρχε μια εποχή που το να βλέπεις τους Kills ζωντανά ήταν το επόμενο καλύτερο πράγμα από το να κάνεις sex. Υπήρχε μια εποχή που ο ερωτισμός που εξέπεμπε το παιχνίδι του Hotel και της VV ήταν τέτοιος που έθετε τους αδένες σου σε υπερλειτουργία (η φωτό λίγο πιο κάτω παρακαλώ ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 09/11/2008
Το τελευταίο Κυριακάτικο επεισόδιο της εβδομαδιαίας ραδιοφωνικής εκπομπής του mixtape.gr στο "Στο Κόκκινο 105.5", μιας και απ' αυτή την εβδομάδα η εκπομπή μετακομιζεί ημέρα Παρασκευή.Επιλογή μουσικής και παρουσίαση αυτή την εβδομάδα από τους Ηλία Πυκνάδα και Πάρη Παπαβλασόπουλο.  Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςIntro (Herbaliser - Missing Suitcase)Kanye West - Love Lockdown ...
Συνέχεια...
Σεϊός EURO-νικς – Η ενδεκάδα της καρδιά μας
Πάει πέταξε το πουλάκι. Έφαγε το γιουρέικο καναβουράκι του και την έκανε προς Ισπανία μεριά. Αφήνοντας πίσω του όλους εμάς, να κλαίμε τα λεφτά που χάσαμε στο στοίχημα, να σκεφτόμαστε τι αφορμές θα έχουμε τώρα για να μαζευόμαστε δέκα-δέκα και να κοπανάμε μπύρες όπως ο Ντράγκο τον Απόλλο (τον οποίο ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 15/1/2010
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show στον "105,5 ΣτοΚόκκινο" παρουσιάζει ο Χρήστος Νύχτης.    PlaylistIntro (Folk Implosion - Serge) 1. Ladytron: The Way That I Found You 2. Little Boots: Stuck on Repeat 3. Marsheaux: Breakthrough 4. Stereolab : John Cage Bubblegum 5. Vampire Weekend: Cousins 6. Fiery Furnaces: Birdie ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaaaaand aaalways look on the bright side of life
  - Το άσμα αυτού του μήνα αφιερωμένο εξαιρετικά σε όλα τα λαμόγια που θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε πως αυτή η περίφημη οικονομική κρίση μπορεί και να αλλάξει το κόσμο μας. Δεν έχω την παραμικρή ιδέα από οικονομικά (την παραμικρή όμως...), αλλά γιατί μου έχει κάτσει πως η όλη ...
Συνέχεια...
Τα Δικά μας τα Παιδιά – Γιώργος Μύρτσος
Γιώργος Μύρτσος. Ένα όνομα που προκαλεί ρίγη συγκίνησης στους μύστες του ελληνικού ποδοσφαίρου, σε αυτούς που δεν μασάνε από ξενέρωτους μοντερνισμούς και φυσικά, σε αυτούς που εκτιμούν την χαίτη την σωστή, την αληταμπουρέ, την μπουκλομπουφοτή.Με το σπαθί του, ενίοτε και με το μπουκάλι του, έχει κερδίσει μια ξεχωριστή θέση στην ...
Συνέχεια...
….aaaaaaaaand always (?) look on the bright side of life
Το είπα και στον Ηλία το βράδυ της 5ης Μαΐου. Μήπως τελικά να το σταματήσω αυτό το πράμα, αφού τον τελευταίο καιρό με το που το έχω έτοιμο προς αποστολή γίνεται κάτι πραγματικά κακό;Ίσως και να ήταν η αφορμή τα όσα έγιναν εκείνη την ημέρα, η ουσία όμως παραμένει. Επειδή ...
Συνέχεια...
Σούπερ Λίγκα – Το πρωτάθλημα Μύθος…
Ήταν πέναλτι στο Καραισκάκη; Όχι. Εξαρτάται. Αν δουλεύεις στην ΝΕΤ, μπορεί. ¶ντε να υπάρχουν κάποιες λίγες αμφιβολίες για τον βαθμό που θα δώσουμε στον Κοβάσεβιτς. ¶λλωστε έπεσε με την κοιλιά και σηκώθηκε νερό. Ο Ντάρκο ορκιζόταν στον Ίβιτς ότι ήταν. Ωραία. Βέβαια, πριν αυτή την φάση δεν του είχε δοθεί ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 28/11/2008
Μετά από δύο Παρασκευές με καλεσμένους, και μέχρι την επόμενη ξανά, η εκπομπή του mixtape.gr πορεύεται σ΄ αυτό της το επεισόδιο με το κλασικό της δίδυμο. Ηλίας Πυκνάδας και Πάρης Παπαβλασόπουλος στα μικρόφωνα, επιλέγουν τις μουσικές.   Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςIntro ( El Ten Eleven - Adam & Nathan Totally Kick ...
Συνέχεια...
SXSW : Το Φεστιβάλ των Φεστιβάλ!
It’s Summer!
Aaaaaaand, aalways look on the bright side of
Steve Jobs R.I.P.
Aaaaaaand, aalways look on the bright side of
Ντέρμπι
Αυτή την Παρασκευή μαζί με τους Fuzzy Nerds
Ακούστε την εκπομπή της 10/4/2009 αφιερωμένη στην Wrestlemania
Ποιος θυμάται το Club 4;
Το Τέλος της λογικής – φέρτο και βιάζομαι
Βlack Powder
Rum With Me
Το Τέλος της Λογικής – Οι Ύμνοι του
Aaaaaaaaaand always look on the bright side of
Bullets
Οι έλεγχοι των μαθητών του τελικού
Το Τέλος της Λογικής – Ηλικιακή Μελέτη
Ακούστε την εκπομπή της 28/9/2008
Το Τέλος Της Λογικής – Όσα δεν φτάνει
Post-Euro Bullets
Μπουένος Ντίας Σούπερ Λίγκα
Cheap And Cheerful (The Kills, Βερολίνο 3/4/08)
Ακούστε την εκπομπή της 09/11/2008
Σεϊός EURO-νικς – Η ενδεκάδα της καρδιά μας
Ακούστε την εκπομπή της 15/1/2010
Aaaaaaaaaaand aaalways look on the bright side of
Τα Δικά μας τα Παιδιά – Γιώργος Μύρτσος
….aaaaaaaaand always (?) look on the bright side
Σούπερ Λίγκα – Το πρωτάθλημα Μύθος…
Ακούστε την εκπομπή της 28/11/2008