dimotiko-theatro-peiraia

Σε εποχή κρίσης όπως αυτή που διανύουμε, χρειαζόμαστε ίσως περισσότερο από ποτέ οτιδήποτε αυθεντικό-πρωτότυπο ή αλλιώς για όσους το προτιμούν vintage με την έννοια του εκλεκτού. Σήμερα με άλλα λόγια καλό θα ήταν να αναβιώσουμε τα εμπνευσμένα κομμάτια του παρελθόντος σε εναρμόνιση με τις ανάγκες του παρόντος.

Με αφορμή λοιπόν την επαναλειτουργία του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά αύριο Τρίτη 22 Οκτωβρίου, ενός εμβληματικού νεοκλασικού κτιρίου του 19ου αιώνα που παρέμενε κλειστό τα τελευταία δεκατέσσερα χρόνια, θα ήταν καλή ευκαιρία να σκεφτούμε πως το αστικό περιβάλλον στο οποίο ζούμε αντικατοπτρίζεται και στην ποιότητα και το παρελθόν των κτιρίων του. Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά μαζί με άλλα κτίρια όπως η Εθνική Βιβλιοθήκη, η Ακαδημία Αθηνών, το Πολυτεχνείο, το Ζάππειο, το Εθνικό Θέατρο, το Αρσάκειο κ.α., είναι αποτυπώματα πολιτιστικής κληρονομιάς που χαρίζουν προσωπικότητα στο αστικό περιβάλλον στο οποίο ζούμε.

Κάνοντας έτσι ένα σύντομο comeback, αξίζει να πούμε λίγα λόγια για την ιστορία του συγκεκριμένου σημαντικής αξίας αρχιτεκτονικού χώρου. Είναι σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα Ιωάννη Λαζαρίμου έχοντας φιλοξενήσει παραστάσεις των σημαντικότερων Ελλήνων σκηνοθετών (Ροντήρη, Κουν, Μινωτή, Ευαγγελάτου κ.α.) ενώ επί σκηνής έχουν παίζει μεγάλες μορφές του θεάτρου (Κυβέλη, Κοτοπούλη, Παξινού, Διαμαντόπουλος, Λαμπέτη κ.α.)

Για να επανέλθουμε στο 2013, να πούμε πως το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, συνολικού εμβαδού 8.000 τ.μ με κεντρική αίθουσα 600 θέσεων, 23 θεωρεία και 3 εξώστες, με έντονα τα στοιχεία του μπαρόκ στο διάκοσμο του, επανέρχεται ανανεωμένο και ελπίζει σε μια καινούργια αρχή. Τα εγκαίνια στις 22 του μήνα θα γίνουν με την παράσταση «Δρόμοι του Πειραιά» με τη συμμετοχή πολλών αξιόλογων ηθοποιών. Θα ακολουθήσουν παραγωγές όπως η «Ιλιάδα» του Στάθη Λιβαθινού, ενώ επίσης προβλέπεται να ανέβουν στη σκηνή του θεάτρου  η παράσταση της Εθνικής Λυρικής Σκηνής «Το Μαγικό Βιολί» σε σκηνοθεσία του Νίκου Ξανθούλη, η παράσταση του Θεάτρου του Νέου Κόσμου  «Η ρομαντική μου ιστορία» του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου καθώς και  «Η κόρη της Καταιγίδος» σε μουσική και λιμπρέτο του Θεόφραστου Σακελλαρίδη. Μέσα στο χειμώνα του 2014 αναμένεται και ο «Άμλετ» του Σαίξπηρ από τον Αιμίλιο Χειλάκη σε μετάφραση Γιώργου Χειμωνά και η παράσταση «Μαμά η ζωή είναι αγρίως απίθανη» σε σκηνοθεσία Αγγέλας Μπρούσκου.

Σύμφωνα με τον καλλιτεχνικό διευθυντή Τάκη Τζαμαργιά, «Επιδιώκουμε έναν ζωντανό χώρο, ένα λιμάνι στον πολιτισμό με στοχευμένες δράσεις πολλαπλών κατευθύνσεων, με γεγονότα για όλες τις ηλικίες με έμφαση κυρίως στους νέους, που να λαμβάνει σοβαρά υπόψη του την εντοπιότητα, αλλά και χωρίς να περιορίζεται σε αυτήν, προβάλλοντας όλες τις μορφές τέχνης με προεξάρχουσα την τέχνη του Διονύσου»

Αν λοιπόν ο δρόμος σας βγάλει προς τον Πειραιά αξίζει να επισκεφθείτε το ξαναγεννημένο Δημοτικό Θέατρο και να ανακαλύψετε την ομορφιά του σε συνδυασμό με το πλούσιο πρόγραμμα για θέατρο, μουσική και άλλες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις  για το 2013-2014.