Ο Τάσος Θεοδωρόπουλος έχει υπάρξει πολλά πράγματα σε αυτή τη ζωή: πωλητής σε sex shop, εισιτηριοκόφτης σε τσοντάδικο, συνεργάτης της Ρούλας Κορομηλά, φίλος της Μαλβίνας Κάραλη, στιχουργός, σεναριογράφος, μεταφραστής και οτιδήποτε άλλο δεν απαιτούσε να ξυπνάει πριν από τις 14:00 το μεσημέρι.
Στην παρούσα μετεμψύχωση εκτίει θητεία ως ο πιο αμφιλεγόμενος κριτικός κινηματογράφου της μικρής μας πόλης (βλέπε Το Πρώτο Θέμα), επειδή όμως έχει μια φυσική ροπή στην αστάθεια διαβάστε καλύτερα τη συνέντευξη πριν αποφασίσει να αλλάξει δουλειά. Ως τότε μας μιλάει για τη σεξουαλικότητά του σε σχέση με την επαγγελματική του πορεία, για τη σεξουαλικότητα του Θέμου σε σχέση με το Λάκη το Γλυκούλη, για τους αναγνώστες του που τον έχουν μπερδέψει με τη Μάρθα Βούρτση και για την Κάντυ-Κάντυ που κατοικοεδρεύει στο Youtube σε 115 υπέροχα μεταγλωττισμένα επεισόδια. Και γενικά μιλάει…
Είναι αλήθεια ότι δούλευες σε τσοντάδικο ή τα λες έτσι για να κοροϊδεύεις τον κόσμο;
Υπάρχουν δύο θεωρίες για το πώς ξεκίνησα. Η μία είναι αυτή ότι ήμουνα συμφοιτητής του Τσαλίκη στην Ιατρική, αλλά αποφάσισα να ασχοληθώ κι εγώ με το τραγούδι και η άλλη ότι ήμουνα στη Νομική και ταυτόχρονα έκοβα εισιτήρια σε τσοντάδικο. Πάντως η ιστορία με το πορνοσινεμά ισχύει. Ήταν το Αθηναϊκό στην Πλατεία Κοτζιά.
Χρονών;
20; 18; Μπορεί και 17!
Και πώς κατέληξες εκεί;
Το πρωί δούλευα σε εμπόριο σεξ βίντεο πουλώντας δονητές και κασέτες σε παπάδες που έρχονταν και τις νοικιάζανε με τα ράσα – κι αυτό δεν είναι μυθοπλασία. Το Σάββατο, που είχε μεταμεσονύχτιες 1 με 3 έκοβα εισιτήρια στην Κοτζιά, με λευκά ρούχα και χωρίστρα στο πλάι και άκουγα πάντα έντεχνα στο Μελωδία. Ήμουνα ένα installation από μόνος μου! Ε, κάπου εκεί αποφάσισα ότι η σοβαρότητά μου ήταν τέτοια που έπρεπε να γίνω κριτικός κινηματογράφου.
Πώς πέρασες από την τσόντα στην πρόζα;
Πάντα είχα μια μεγάλη αγάπη στον κινηματογράφο. Έκανα θεωρητική κατάρτιση πάνω στο σινεμά, αλλά δεν νομίζω ότι μου πρόσφερε τίποτα παραπάνω. Πέρασα κι ένα τέρμινο από τη Σταυράκου αλλά έφυγα τρέχοντας. Το όλο θέμα ήταν καθαρά βιωματικό. Θυμάμαι στην Καλλιθέα, όπου μεγάλωσα, να φεύγω απ’ το σχολείο και να κοιτάζω τις φωτογραφίες στο Σινέ Αλεξάνδρα και η κυρία που δούλευε ταξιθέτρια να με βάζει μέσα τζάμπα γιατί νόμιζε ότι ήμουνα φτωχό και δεν είχα να πληρώσω. Κάποια στιγμή λοιπόν συνειδητοποίησα ότι το μόνο που μπορούσα να κάνω με τα ωράρια που είχα δεν ήταν καν το πορνοσινεμά – γιατί κι αυτό ήθελε μια άλλη συνέπεια – αλλά το να γράφω. Δεν ξεκίνησα να γράφω για σινεμά όμως, γι’ αυτό και σήμερα πολλοί συνάδελφοι μου προσάπτουν τη ρετσινιά του lifestyle κριτικού, που μου αρέσει πάρα πολύ.
Ποιο ήταν το πρώτο σου έντυπο;
Το πρώτο τεύχος του 01 του Τσαγκαρουσιάνου και ήταν για το John Woo.
Ποιο ήταν το καλύτερο αφεντικό που είχες ποτέ;
Πάντα ήμουν ένα ιδιόμορφο γλειφτρόνι. Ενώ τους έβριζα, πάντα προέβαλα κι ένα πατρικό πρότυπο πάνω τους. Γενικότερα δεν έχω απωθημένα απέναντι στα αφεντικά μου γιατί έχουν ανεχτεί τόσα πολλά, που υπό κανονικές συνθήκες θα…
Ήσουν άνεργος!
Ναι!
Για το Θέμο τι έχεις να πεις;
Νομίζω ότι αυτό τον καιρό έχει πάθει μια ταύτιση με το Λάκη το Γλυκούλη που με ανησυχεί ιδιαίτερα! Θέλω να του κάνω ένα sprechen γι’ αυτό το ζήτημα γιατί μειώνει το sex appeal του και ξέρω ότι ποντάρει πάρα πολύ σ’ αυτό. Τον έχω κουρδίσει και λίγο αρνητικά απέναντι στο νέο James Bond γιατί του εξήγησα ότι σε όλη την ταινία ο Daniel Craig κινείται από το τραύμα που του προκάλεσε η Vesper Lynd στο Casino Royale και ξέρεις ο Θέμος δεν είναι υπέρ των τραυματισμένων από γυναίκες αντρών!
Τι έγραψες όταν βγήκε το Φιλί της Ζωής;
Κριτική από Αλβανό δημοσιογράφο: «Καλό αφεντικό κύριο Τέμο, πολύ ωραία ταινία, πολύ ωραία πλάνα, πολύ ωραίες τοποθεσίες, πολύ καλό αφεντικό κύριο Τέμο, πολύ ωραία παίζει». Είναι απίστευτη περίπτωση πάντως. Την εποχή του όλου πανηγυριού με τα DVD δεν μπήκα καν στον κόπο να τσεκάρω τι και πώς, γιατί για μένα οι άνθρωποι μετράνε από την άμεση επαφή τους μαζί σου. Το παιχνίδι της πολιτικής είναι πάρα πολύ περίεργο και ξέρω ότι δεν θα υπάρξει άλλος εργοδότης σαν το Θέμο.
Άρα είσαι στην πιο ευτυχισμένη επαγγελματική στιγμή της ζωής σου;
Η μάνα μου είναι στην πιο ευτυχισμένη επαγγελματική στιγμή της ζωής μου! Εγώ πάντα θέλω να παρατήσω τον κινηματογράφο γιατί έχω νοσταλγήσει την εποχή που πήγαινα και έβλεπα ταινίες με τους φίλους μου και συζήταγα γι’ αυτές παρεΐστικα, χωρίς κριτική προσέγγιση και απολάμβανα το πρώτο επίπεδο μιας ταινίας. Δεύτερο και τρίτο ούτως ή άλλως δεν υπάρχει, είναι σκαριφήματα για να δικαιολογούμε το μισθό μας.
Ε, δε θα μας βγάλεις και άχρηστους τώρα!
Η κριτική είναι ένα παρασιτικό επάγγελμα πλέον. Είχε λόγο ύπαρξης μια εποχή που το κοινό χρειαζόταν πραγματικά καθοδήγηση – ιδεολογική και αισθητική – στο είδος της κινηματογραφικής τέχνης. Τώρα όποιος έχει όρεξη και μεράκι να την ανακαλύψει, μπορεί να τη βρει με διάφορους συνδυασμούς πληκτρολογήσεων στο internet. Εμένα πάντως μου βγάζει πάντα γυμνούς και γυμνές!
Εντελώς κατά λάθος φαντάζομαι! Για συνέχισε...
Είμαι άνθρωπος που ξυπνάει ούτως ή άλλως αργά, οπότε αισθάνομαι πάρα πολύ άβολα με τις δημοσιογραφικές προβολές και δεν μπορώ να καταλάβω ποιος νους πιστεύει ότι μπορεί να αξιολογηθεί μια ταινία εκείνη την ώρα. Νομίζω ότι τα αστεράκια που μπαίνουν είναι άμεσα συνδεδεμένα με το πόσο καλοπηδηγμένος είσαι απ΄ το προηγούμενο βράδυ ή τι έχεις πιει! Σκέψου τώρα να βλέπεις μια ταινία που να έχει κυνηγητά, να χεις πόρνες, να χει ναρκωτικά, να χει noir πλάνα, να χει αλκοόλια, και να σου ‘ρχεται εσένα 10 η ώρα το πρωί το ξερατό της τεκίλας!
Μα τι κάνεις τα βράδια και δεν ξυπνάς με τίποτα;
Τον τελευταίο καιρό βλέπω τα μεταγλωττισμένα επεισόδια της Κάντυ-Κάντυ στο youtube! Έχουν ανεβεί και τα 115!
Ποια ταινία έχεις δει περισσότερες φορές στη ζωή σου;
Την Υπολοχαγό Νατάσσα.
Αγαπάς την Αλίκη;
Όχι, αλλά μου αρέσει που την παίρνουν από το Άουσβιτς με ελαφρά γκριζαρισμένους κροτάφους και λέει: «Όχι δεν πρέπει να ξεχάσεις, όχι όχι δεν πρέπει να ξεχάσεις, τον ‘λεγαν Ορέστη και σένα Νατάσσα, θυμήσου τότε στην Κοπαϊδα, ήσουν μια παιδούλα, πλημμυρισμένη απ’ την άγρια ορμή της νιότης…», και βλέπουμε την Αλίκη σαράντα χρονών με μια ζώνη ’70s να τρέχει σαν τη μουλάρα μες στην Κοπαϊδα!!
Ποια είναι η πιο συχνή κατηγορία που έχεις δεχτεί ως κριτικός;
Ότι προσωποποιώ πάρα πολύ τις κριτικές μου και βάζω gay στοιχεία. Κάτι που ισχύει, γιατί πάρα πολύ απλά θεωρώ ότι δεν έχω λιγότερα δικαιώματα από έναν άλλο κριτικό, ο οποίος υποστηρίζει ότι η Ωραία Καβγατζού – που είναι 4 ώρες δρόμος – είναι καλή επειδή έχει καυλώσει με την Emmanuelle Béart. Αν είναι έτσι να βάζω κι εγώ ένα αστεράκι παραπάνω στις ταινίες του Van Damme γιατί έχει μούσκουλα το παλικάρι.
Έχει σταθεί ποτέ εμπόδιο στην καριέρα σου;
Το gayλίκι; Όχι, απλά όταν κάποιος θέλει να με βρίσει, είναι εύκολο να πει, «Α την παλιοπουστάρα!». Πώς ένα παχύσαρκο θα τον πουν χοντρό; Για μένα λένε, «Μας τα ‘πρηξε πάλι η τρελή!». Αυτοί το αντιμετωπίζουν ως μειονέκτημα, όχι εγώ. Πρόβλημα ανόδου όχι, γιατί αλλιώς δεν θα μου έπαιρνες συνέντευξη τώρα! Θεωρώ ότι η κριτική είναι κάτι πάρα πολύ βιωματικό. Είναι σχεδόν αδύνατο να αγνοήσεις τη σεξουαλική σου προτίμηση γράφοντας. Εξάλλου, όσο ενοχλητική είναι για κάποιους η προβολή gay στοιχείων σε μια δική μου κριτική, τόσο ενοχλητικό ήταν για μένα μεγαλώνοντας να διαβάζω μουνόδουλες δηλώσεις κριτικών για το ομολογουμένως εξαίσιο σώμα ή πρόσωπο μιας γυναίκας!
Τι είδους άνθρωποι πιστεύεις ότι σε διαβάζουν;
Πολύ φοβάμαι ότι είναι μεσήλικές κυρίες. Εγώ ονειρευόμουνα πάντα ότι είναι καλογυμνασμένοι και γοητευτικοί άρρενες 25 με 35 χρονών, με γαλανά μάτια και μελαχρινά μαλλιά, αλλά τα πιο πολλά e-mail που παίρνω είναι από μεσήλικες κυρίες και πολύ φοβάμαι ότι έχω γίνει η underground εκδοχή της Φωφώς Βασιλακάκη.
Έχεις επικοινωνία με τους αναγνώστες;
Πάρα πολύ. Κυρίως τα mail που παίρνω όμως δεν είναι για σινεμά. ¨Όταν κάνω δραματικό κείμενο παίρνω πολλά e-mail του στιλ, πάλι μ’ έκανες κι έκλαψα. Όταν γράφω κάτι αστείο είναι σαν να μην υπάρχω. Μάλλον με έχουν μπερδέψει με τη Μάρθα Βούρτση τελικά.
Απαντάς;
Αμέ. Αν με βρίζουν λέω αϊ μωρή!
Αν έμενες άνεργος τι θα έκανες;
Θεωρείς ότι είμαι πολύ άσχημος για να με ξαναπάρουν στο πορνοσινεμά;
Σας προσλάμβαναν ανάλογα με τη φάτσα σας;
Ήμουνα και τεκνάκι!
Χωρίς να θέλω να σε προσβάλλω, πάει καιρός από τότε!
Δε φοβάμαι την ανεργία! Ο κ. Μπόμπολας δεν έχει την Αττική Οδό; Τώρα που αγόρασε και το Θέμα αν βγω εκτός κινηματογραφικής κριτικής πέστου να μου κρατήσει θέση στα διόδια!
Έχεις να κάνεις καμιά δήλωση;
Είμαι single, έχω ένα οικόπεδο εντός σχεδίου παραθαλάσσιο στο Αγρίνιο. Το Αγρίνιο έχει θάλασσα;
(φωτογραφίες: Βαγγέλης Πατσιαλός)
