Υπόκλιση, χειροκρότημα, αντίο 2008 | Ανασκόπηση της θεατρικής χρονιάς
22/12/2008
- Δακρύσαμε αποχαιρετώντας το Θέατρου του Νότου - γνωστότερο ως Αμόρε - που μας καλούσε για 17 χρόνια σαν σειρήνα στις πάνω από 100 παραγωγές του που φιλοξενήθηκαν εκεί ψηλά στην Πριγκιπονήσων. Το Μάιο του 2008 η μαρκίζα κατέβηκε και η αφρόκρεμα του ελληνικού θεάτρου που μαζευόταν κάθε χρονιά στις σκηνές του σκορπίστηκε εδώ κι εκεί.
- Σφουγγίξαμε τα δάκρυα, όμως, και αντ' αυτών καρφιτσώσαμε το χαμόγελο που μας προκαλεί η εξέλιξη ορισμένων θεατρικών σκηνών σε άξιους αντικαταστάτες του. Το Θέατρο του Νέου Κόσμου, το Χώρα, το Επί Κολωνώ, ακόμα και το Bios -και, φυσικά, το Εθνικό όπου μεταφέρθηκαν τα περισσότερα από τα "άστεγα" πλέον παιδιά του Αμόρε - υιοθέτησαν τη λογική του θεάτρου ρεπερτορίου και σκοπό έβαλαν να μας εκπλήσσουν με νέες ομάδες και παραγωγές που ξεχωρίζουν.
- Η έκπληξη α λα μπρατσέτα με την ελπίδα πηγάζει από τις νέες ομάδες. Εκείνες με τα παράξενα ονόματα (AbOvo, Ex Animo κ.α.) με παραστάσεις που ξεχώρισαν για το χιούμορ, την αισιοδοξία και τη φρεσκάδα τους.
- Το Bob Theatre Festival υπέδειξε και ανέδειξε νέες ομάδες τον περασμένο Μάιο στο Θέατρο Χώρα.
- Το Φεστιβάλ Αθηνών εδραιώθηκε για τα καλά ως θεσμός διεθνών προδιαγραφών, με προτάσεις που μας φέρνουν σε άμεση επαφή με τα τελευταία ρεύματα του παγκόσμιου θεάτρου και διεθνείς πρεμιέρες παραστάσεων που ξεχώρισαν και στο εξωτερικό. Οι δύο Άμλετ, για παράδειγμα, που παρουσιάστηκαν και πολλές ακόμα παραγωγές για μια κλεφτή ματιά στην πρωτοπορία των 00's.
- Η Επίδαυρος, αντίθετα, φέτος σημείωσε μια από τις χειρότερες χρονιές της συγκεντρώνοντας, για πρώτη φορά, τόσες αμφιλεγόμενες παραστάσεις. Με τη Μήδεια του Βασίλιεφ, με τα γιουχαίσματα και της αποδοκίμασίες να συγκεντρώνει τα πυρά κοινού και κριτικών ξεσηκώνοντας θύελλα διαμαρτυριών αλλά και αναζητήσεων για το που αρχίζει και που τελειώνει η ελευθερία του θεατή. Ανάλογη τύχη είχαν και οι Βάτρα-X του Εθνικού Θεάτρου σε σκηνοθεσία Δημήτρη Λιγνάδη.
- Οι εκπλήξεις της χρονιάς σημειώθηκαν σε παραστάσεις δωματίου, με τις ουρές να σχηματίζονται όχι μόνο λόγω των περιορισμένων θέσεων, αλλά και γιατί το κοινό μυρίστηκε πως ισχύει τελικά το ουκ εν τω πολλώ το ευ, και παραστάσεις όπως το Ένας στους Δέκα, Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου, Misery, Frida - Φρίντα, Η Ερωτευμένη Νεκρή, η Λαίδη Μάκβεθ του Μινσκ συγκέντρωσαν πλήθος θεατών στα ταμεία τους.
- Πολλοί καλλιτέχνες επικεντρώθηκαν σε θέματα πολιτικοκοινωνικά με ιδιαίτερη ευαισθησία στον τομέα της μετανάστευσης.
Ένας στους Δέκα, Nordost, Η μέθοδος Γκρόνχολμ. Το ελληνικό θέατρο δείχνει να προβληματίζεται και σε καιρούς δύσκολους να ανοίγει τα μάτια του και τα αφτιά του σε όλα όσα μαστίζουν τον κόσμο, χωρίς να αφήνουν -ευτυχώς- ασυγκίνητο και το κοινό.
- Θάνατοι που άφησαν το ελληνικό θέατρο πιο φτωχό. Από τη Μεγάλη Κυρία - σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής- Βέρα Ζαβιτσιάνου ως την αιφνίδια απώλεια της νέας δύναμης του Κωνσταντίνου Παπαχρόνη.
- Οι εναλλακτικοί χώροι εμπλουτίστηκαν. Από τις αποθήκες και τα γκαράζ στα οποία ήδη ήμασταν συνηθισμένοι μεταφερθήκαμε σε παλιά αρχοντικά, δημόσιες διαβάσεις, ράγες τρένου, τουαλέτες κλαμπ, αυλές εκκλησιών κάτω από τα αστέρια στα νησιά. Όπου χωρούν καρέκλες, χωράει και μια παράσταση.
- Super θεάματα του εξωτερικού με υπέρλαμπρα σκηνικά και εντυπωσιακά κοστούμια όπως Beauty and the Beast, Mamma Mia και ένα σωρό άλλες με τις οποίες εντρυφήσαμε στις υπερπαραγωγές του Broadway (έστω και από τις touring παραγωγές τους).
Περισσότερα από τον ίδιο συντάκτη...
4 Σχόλια
tupakia san ton papaxronh dn feugoun pote
1/1/2009 7:18:57 μμ - anonymous
Επίσης η εξαιρετική παράσταση Παρακαλώ ας μείνει μεταξύ μας με Δανδουλάκη/Μαρίνο/Μπαλανίκα κ.λ.π ήταν κάτι που οπωσδήποτε πρέπει να αναφερθεί!!!
1/2/2009 4:13:46 μμ - anonymous
eeeeee oxi kai eksairetiki i Dandoulaki. Isos gia ena tileoptiko koino pou den exei erthei se epafi me to Alithino theatro!!
1/2/2009 5:54:10 μμ - anonymous
pou sai esy tou tileoptikou koinou-prota ftyse tin pipila pou masas kai meta metra ti ehei kanei (esto kai se posotita) se theatro kai tv kai meta ksanamila
1/2/2009 11:03:05 μμ - anonymous