Delphic
Acolyte
Label: Chimeric / Polydor
Είδος: Pop, Rock
9/2/2010
Είσαι από το Manchester, ανακατεύεις indie rock με dance στοιχεία και περιμένεις να μην αρχίσουν οι πολλαπλές συγκρίσεις και αναφορές στην παρέα των Bernard Summer/ Peter Hook, κλπ και στο Hacienda και ειδικά όταν σε κάποιες εμφανίσεις σου ενσωματώνεις και το 'Bizzare Love Triangle'; Καλό... Ευτυχώς όμως για τους Delphic τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά.
Καταρχήν, για να δώσω κάποιους πόντους υποστήριξης προς τους συμπαθείς Delphic που ταράζουν τα νερά στην αγγλία με το ντεμπούτο τους Acolyte η σύμπραξη κιθαρας με keyboards στην οποία αρέσκονται μάλλον είναι πιο κοντά στην λεγόμενη post-rave σκηνή (Klaxons, Friendly Fires) ενώ ως τώρα έχουν κατάφερει να βγάλουν επάξια, σύμφωνα με τα λεγόμενα εντύπων και sites της αλλοδαπής πάντα, τον ρόλο του support act για ονόματα τόσο διαφορετικά όσο οι Orbital και οι La Roux. Ε, κάτι θα λέει και αυτό! Όχι;
Σίγουρα δεν "ανακαλύπτουν την Αμερική" μουσικά σε αυτό που κάνουν αλλά τουλάχιστον η διασύνδεση κιθάρας και χορευτικών ρυθμών ακούγεται πιο εγγενής κα πιο σωστά ενσωματωμένη στο Acolyte και όχι -όπως συνηθίζεται τελευταία- σε σχετικά απλές προσθαφαιρέσεις στο στούντιο: βγάλε τα κανάλια με τις κιθάρες, βάλε δύο γερές δόσεις 80s keyboard riffs και ένα ζωηρό 4/4 beat και βουρ για το iTunes και το εργοστάσιο κοπής δίσκων! Βοηθά βέβαια και το γεγονός ότι το Acolyte ηχογραφήθηκε στο Βερολίνο με παραγωγό τον Ewan Pearson.
Το βάσικο πρόβλημα του Acolyte λοιπόν δεν είναι ότι κοπιάρει ασύστολα (παρόλο που οι επιρροές είναι παραπάνω από εμφανείς) ή ότι είναι φορμαλιστικό στην προσέγγιση του αλλά πως, δυστυχώς, είναι ανισομερές στην ποιότητα του ως ντεμπούτο. Ενώ ξεκινά καλά (π.χ. 'Clarion Call', 'Doubt'), δεν λείπουν fillers όπως το 'Submission' (ανούσια στημένο mid tempo) ή το 'Remain' που κλείνει τον δίσκο.
Αξίζει όμως να το αναζητήσετε όμως μόνο και μόνο για την τρίαδα των τραγουδιών που στρογγυλοκάθονται στην μέση περίπου του άλμπουμ ('Red Lights', 'Acolyte', 'Halcyon') και, αν μη τι άλλο, δείχνουν ότι μπορούμε να εναποθέσουμε ελπίδες για το μέλλον στους Delphic. Το πρώτο και το τρίτο για τα ευκολομνημόνευτα sing-along ρεφρέν τους και τις ωραίες γραμμές στα keyboards ενώ το ομώνυμο με τον δίσκο γιατί είναι ένα εννιάλεπτο instrumental, πιο κοντά από οτιδήποτε άλλο που έχουν κάνει ως τώρα οι Delphic σε "καθαρόαιμη" dance/electronica, που ξεκινά με χαλαρές ambient γραμμές και μέσα από ενδιαφέρουσες αλλαγές και κορυφώσεις φτάνει να πάρει διαστάσεις ευδαιμονικού ύμνου της πίστας.
Τώρα αν οι Delphic είναι, όπως γράφτηκε και αλλού, άλλο ένα δείγμα ότι επιτέλους η πολύπαθη βρετανική σκηνή ξεφεύγει από την λαίλαπα των ομοειδών post post punk / lad rock συγκροτήματων που μας ταλαιπώρησαν από Franz Ferdinand και δώθε, ε, ακόμα καλύτερα για μας!
Track(s) For Your Mixtape: 'Red Lights', 'Acolyte', 'Halcyon'
Links:
http://www.myspace.com/delphic
http://delphic.cc/
Video:
Delphic - 'Doubt'
Περισσότερα από τον ίδιο συντάκτη...
1 Σχόλια
kala am se talaiporise toso poli enas diskos opos to ntempouto ton franz ferdinand (de leo gia ta alla dio) ti na sou po? tha paro tilefono ton alex kai tha tou po ama se dei na sou zitisei signomi!
9/2/2010 3:56:20 πμ - anonymous