The Cranberries + Rosebleed @ Θέατρο Βράχων
15/7/2010
Κρίνοντας από τον ορυμαγδό επανενώσεων τα τελευταία χρόνια, καθόλου εντύπωση δεν μου προξένησε το νέο του ερχομού των συμπαθέστατων The Cranberries στην χώρα μας. Αρνητική εντύπωση όμως έκανε η αρκετά τσιμπημένη τιμή του εισιτηρίου, που όμως δεν πτόησε τον κόσμο από ότι φάνηκε από το κατάμεστο θέατρο Βράχων, πληροφορίες που άκουσα μάλιστα, λένε πως ήταν sold out.
Φτάνοντας στον χώρο υπήρχε μια γραφειοκρατική διαδικασία που νομίζω πως μόνο καθυστερήσεις προκάλεσε, αν και επιφυλάσσομαι γιατί μπορεί να ήταν στιγμιαίο το πρόβλημα και ,ως συνήθως, το πέτυχα εγώ. Πάντως η ουρά για την είσοδο στον χώρο ήταν μεγαλύτερη και από αυτές του Ο.Α.Ε.Δ. στις μέρες μας και αυτό λέει πολλά! Σε αυτό το σημείο να αναφέρω πως ουρές υπήρχαν και στα δύο μπαρ του θεάτρου και εξ'όσων είδα η αναμονή ήταν μεγάλη. Στα θετικά από την άλλη, οι αρκετά προσιτές τιμές των προιόντων. Πάμε όμως στο σημαντικότερο κομμάτι της βραδιάς, το μουσικό.
Οι Rosebleed είναι ένα group πιτσιρικάδων που ξεκίνησαν από το Schoolwave λίγα χρόνια πριν. Τώρα είναι ενήλικοι και αρκέστηκαν σε ένα set γεμάτο με rock ύφους υποτονικά κομμάτια που δεν είναι καθόλου του γούστου μου. Στα θετικά είναι ότι παρόλο που είναι μικροί ηλικιακά την σκηνική παρουσία φανήκαν να την κατέχουν και άλλωστε, έχουν χρόνια μπροστά τους να μας αποδείξουν αν και τι αξίζουν και να εφαρμόσουν το πειραματικό και το φρέσκο για το οποίο μας μιλάνε και στο myspace τους σαν νέα παιδιά που είναι. Επιπλέον έχουν κερδίσει το κοινό από ότι φάνηκε. Aκούσαμε πιο παλιά αλλά και δύο καινούρια κομμάτια με τίτλους 'Libertine' και 'Anarchy' στο ίδιο και απαράλλαχτο ύφος.
Και έπειτα βγήκαν στην σκηνή οι Ιρλανδοί The Cranberries ή αλλιώς, το group που διανθίζει τα τραγούδια του με λίγα παραπάνω επιφωνήματα τύπου 'α-χα-χα' και 'του-του-ρου-του' και 'ντιμπι-ντι' από όσο πρέπει! Σοβαρά τώρα, η φωνή της Dolores O' Riordan υποστηρίζει απόλυτα τους λαρυγγισμούς αυτούς, τόσο που οποιαδήποτε άλλη τραγουδίστρια με λιγότερο χαρακτηριστική χροιά, θα ακούγονταν τουλάχιστον αστεία τραγουδώντας τόσα πολλά επιφωνήματα.
Εμφανίστηκαν στην αυθεντική τους σύνθεση και η αλήθεια είναι πως για ένα ζευγάρι αυτιών του 2010 ο ήχος τους ακούγεται από πολυφορεμένος έως ξεπερασμένος. Παρ'όλα αυτά θα πω πως πάντα τους θεωρούσα ξεχωριστούς, κάτι για την φωνή της Dolores κάτι για τις γλυκιές, ανάλαφρες μελωδίες που μας προκαλούσαν χαμόγελα και ονειροπολήσεις στα μικράτα μας.
Το κοινό αποτελούνταν σαφέστατα από μια ετερόκλητη μάζα και έβλεπες από σφιχταγκαλιασμένα ζευγάρια μέχρι και αγοροπαρέες που ξεσάλωναν. Να πω πως, ίσως λόγω μεταφυσικής συγκυρίας, ένα μεγάλο ποσοστό κόσμου έκρυβε μέσα του ένα μικρό παπαράτσι καθότι οι κάμερες και τα κινητά απαθανάτιζαν τα, ελαφρώς περίεργα ομολογουμένως, χορευτικά τσαλίμια της Dolores σχεδόν κάθε στιγμή, σε κάθε τραγούδι με αποτέλεσμα αν όταν ήσουν μικρός δεν έπινες το γάλα σου και δεν πήρες σοβαρό μπόι, σαν την υπογράφουσα, να βλέπεις το group μικροσκοπικό μέσα από την οθόνη του μπροστινού σου. Αν εξαιρέσουμε μία μίνι κοιλιά στη μέση περίπου του set που ο κόσμος έστεκε αμήχανος στα λιγότερο γνωστά κομμάτια, το κλίμα και η αποδοχή ήταν ενθουσιώδης, με χειροκροτήματα και παθιασμένο sing along στους πασίγνωστους στίχους.
Την έναρξη έκαναν με το 'Analyse' ενώ αφιέρωσαν το set σε γνωστά hits,τουτέστιν δεν νομίζω να έφυγε κανείς παραπονεμένος από την setlist. Συνέχισαν, μεταξύ άλλων με , 'Dreaming my Dreams' ,το πολυαγαπημένο , κορυφαίο κομμάτι τους 'Linger',το 'Animal Instinct' που είναι πράγματι ένα επίσης όμορφο κομμάτι ,αν εξαιρέσουμε την πλύση εγκεφάλου που έχουμε υποστεί από τα ελληνικά ραδιόφωνα τα τελευταία δέκα χρόνια, 'Just My Imagination' , 'Switch off the moment' από το δεύτερο solo album της Dolores, 'Time is Ticking Out', 'Ode to my Family', 'Salvation' και έκλεισαν το κανονικό set με το πιο αντιπαθητικό, κατά τη γνώμη μου, τραγούδι τους 'Zombie' με όλο το θέατρο να τραγουδάει εν χορώ τον, πράγματι αλλόκοτο, στίχο 'in your head, in your head, zombie'.
Καθ'όλη τη διάρκεια του set αυτή που είχε αναλάβει το επικοινωνιακό κομμάτι ήταν η Dolores που ήταν ζεστή και φιλική και έμοιαζε ενθουσιασμένη που βρισκόταν στην Ελλάδα.Σε αυτές τις εποχές στη χώρα μας πρέπει να είναι και η μόνη. Το υπόλοιπο group αρκέστηκε στην εκτέλεση του set διατηρώντας χαμηλότερο προφίλ.
Στο encore ακούσαμε τα 'Still Can't Recognize the Way I Feel', 'Promises' και η συναυλία έκλεισε με το 'Dreams' και την ευχή του group να μας δει και τον επόμενο χρόνο. Ό,τι κι αν σημαίνει αυτό...
(ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Αλεξάνδρα Κατσαρού)
Links:
www.cranberries.com
www.myspace.com/rosebleed696
Περισσότερα από τον ίδιο συντάκτη...
5 Σχόλια
esy o apo panw mou...sthn eleven douleveis? pou den shkwneis kamia rnhtikh kritikh....fysika kai isxyoun ola auta pou grafei o syntakths.
kai sigoura den tha krineis esy, pou sterhsai kai onomatos!
ante para dromo apo''dw kai mhn ksana''rtheis.
16/7/2010 12:02:59 μμ - anonymous
ρε άντε μου στο διάολο που θα μου πεις να μην ξανάρθω!
μαλάκα!
16/7/2010 12:05:14 μμ - anonymous
Απαντω στον.... 16/7/2010 12:02:59 μμ
Οπως βλεπεις στο σχολιο μου ουτε εβριζα ουτε τιποτα...
αλλα το βγαλανε...
Γραφει απο πανω... ''πειτε την γνωμη σας''
Αυτο εκανα και εγω με κοσμιο τροπο...
Δεν καταλαβαινω καθολου την κριτικη της αγαπητης Ευαγγελιας...
και μενει μονο σε υποκειμενικα πραγματα.
Οταν γραφεις την γνωμη σου λοιπον...
πρεπει να ακους και καποιον που εχει αλλη...
και ας μην συμφωνεις...
Εγω ειδα ουρες... αλλα προχωρουσαν πολυ γρηγορα...
δεν ταλαιπωρηθηκα...
Τωρα αν θεωρει τον ηχο τους ξεπερασμενο ειναι αλλο θεμα...
Ας μην πηγαινε...
Επαναλαμβανω...
τουλαχιστον αυτοι μπορουν και κανουν live...
Αλλοι εχουν και ξεπερασμενο ηχο... και δεν μπορουν να τραγουδησουν αλλο...
Επισης επαναλαμβανω...
τσιμπιμενο το εισητηριο αλλα τοσο ειναι ΠΑΝΤΟΥ στις ελληνικες συναυλιες...
Δεν δουλευω στην Eleven!!!
16/7/2010 1:12:37 μμ - anonymous
παιδια ποσο κανει το εισιτηριο???
26/7/2010 9:25:22 μμ - anonymous
kala re sy valtos eisai?
26/7/2010 9:53:33 μμ - anonymous