Black Lips + The Velvoids @ Gagarin 205
14/4/2008
Χορταστικό το menu την Πέμπτη το βράδυ. Αμερικάνικη μπάντα στα ντουζένια της, ανάλογο ντόπιο support, smile price εισιτήριο, το Gagarin όμως μισογεμάτο. Γιατί ρε παιδιά; Γιατί τόσο καναπέ; Εντάξει το ραδιόφωνο δεν ακούγεται, υπάρχει όμως internet, youtube, myspace και ένα κάρο τρόποι να καταλάβεις ότι αυτοί που παίζουν απόψε μετράνε και μάλιστα πολύ. Θα μου πεις τι σε κόφτει εσένα. Με πειράζει, όλους μας πειράζει. Γιατί βλέπουμε που βλέπουμε λίγα live στο Ελλάντα αν και αυτά τα λίγα δεν τραβάνε, θα βλέπουμε ακόμα πιο λίγα. 1 +1 κάνουν δύο. Αν και στην προκειμένη περίπτωση ταιριάζει καλύτερα το 1-1 ίσον κανένα.
Όσοι πήγαμε τέλος πάντων, είδαμε τους Velvoids να πιάνουν τη γνωστή καλή απόδοση στα live και να προθερμαίνουν τέλεια το Gagarin. Λίγο καλύτερο ήχο να τους έκαναν, λίγο πιο ψηλά την κιθάρα να ακούγαμε και λίγο πιο δυνατά όλα μαζι θα ήταν ακόμα καλύτερα.
Φουριόζοι μετά απο ένα εικοσάλεπτο ανεβαίνουν οι Black lips και ναι είναι ένα από τα μεγαλύτερα μουστάκια που έχουν πατήσει ποτέ τη σκηνη του Gagarin, πάνω από ένα t-shirt-σημαία του νότου, μαγικό. Tα φωνητικά αρχικά δεν ακούγονται πολύ καλά, αλλά πολύ γρήγορα, με τις πρώτες νότες του 'O Katrina όλα πια είναι άψογά για μια από τις καλύτερες συναυλίές που είδαμε φέτος. Ήταν φανερό απο πολύ νωρίς ότι οι Βlack Lips είχαν έρθει με όρεξη για να περάσουν πρώτα απ' όλους, αυτοί καλά και αυτό πέρασε αμέσως στο κοινό που δε σταμάτησε να χορεύει απο την αρχή μέχρι το τέλος. Η feel good διάθεση είναι βέβαια το σήμα κατατεθέν της μπάντας από την Atlanta και αυτό βγαίνει τέλεια σε garage, 60s pop κομμάτια που σε κερδίζουν με το πρώτο κιόλας άκουσμα.
Οι Βlack lips, μοιάζουν με κάτι φίλους σου που θες να βγαίνεις μαζί τους γιατί περνάτε super, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα τους ήθελες για συγκάτοικους. Είναι λίγο δύσκολο να περιγράψεις το τι συμβαίνει στη σκηνή, το μόνο σίγουρο είναι ότι απο κάτω περνάς φίνα. Μπείτε στο www.myspace.com/theblacklips να πάρετε μια μικρή ιδέα, ακούστε και ολόκληρο το 'Los valientes del mundo nuevo'. Όπως οι ίδιοι λένε 'the best live record of all time'. Δεν ξέρω αν είναι ο καλύτερος live δισκος, απο τους πιο 'τσακίρ κέφι' είναι σίγουρα. Τα καλύτερα απο αυτό το άλμπουμ που ακούσαμε την χαρούμενη Πέμπτη το βράδυ ήταν τα Stranger, Buried alive και Hippie, hippie, Hoorah. Τώρα που το ξανασκέφτομαι, όλα μου άρεσαν. Απο τον Good Bad not Evil (το καλύτερο άλμπουμ τους), διαλέγω το αγαπημένο Cold hands.
To προηγούμενο της συναυλίας βράδυ, φήμες θέλουν τους τέσσερις κομμάτια Black lips να περνούν ένα σεβαστό μέρος της νύχτας ή να πω καλύτερα του πρωινού, στο Αστυνομικό Τμήμα για εξακρίβωση στοιχείων. Δεν ξέρω τι βγάλανε τα όργανα της τάξης και πως τους άφησαν να φύγουν τελικά, το βράδυ της συναυλίας πάντως το κοινό δεν τους άφηνε με τίποτα. Μιάμισι και βάλε ώρα στο πόδι, τρία encore και ακόμα φώναζαν. Θέλαμε κι άλλο. Κυρ αστυνόμε, αν τους σταματούσατε πριν μπούν στο αεροπλάνο για μια ακόμη συναυλία δεν θα σας έλεγε κανένας τίποτε.
(Φωτογραφίες: Βαγγέλης Πατσιαλός)
Περισσότερα από τον ίδιο συντάκτη...
5 Σχόλια
Τελικά τους πήγανε μέσα ή όχι;
14/4/2008 12:45:14 μμ - anonymous
etsi lene oti bhkan alla xanavgikan
14/4/2008 4:11:46 μμ - anonymous
ego akousa oti phgan kapoioi apo aytous. ma kala monoi toys gyrizan mesa stin athina?????
14/4/2008 4:31:00 μμ - anonymous
Θέλουμε κι άλλο κι άλλο κι άλλο Πατσαρό!!!
14/4/2008 8:43:25 μμ - anonymous
Και δεν είμαι anonymous και ούτε log-in θα κάνω.
Η Πόλυ είμαι.
14/4/2008 8:44:33 μμ - anonymous