Tango With Lions
Verba Time
Label: Inner Ear
Είδος: Pop, Rock
19/6/2010
Burning bridges, breaking hearts...
Είστε έτοιμοι να χορέψετε tango με τα λιοντάρια; Όπου λιοντάρια βάλτε τους προσωπικούς δαίμονες της singer/songwriter Κατερίνας Παπαχρήστου, που μας συστήνεται, μαζί με τους υπόλοιπους Tango with Lions, με το ντεμπούτο album τους, "Verba time" που κυκλοφόρησε μόλις από την Inner Ear Records.
Το album ξεκινάει εντυπωσιακά, με το House on Fire, βγαλμένο από κάποια ψυχεδελική έρημο της Αμερικής (τουλάχιστον οι ηλεκτρισμένες κιθάρες του κομματιού εκεί παραπέμπουν), στην οποία καταφεύγουν οι Tango With Lions, αφού πρώτα έχουν κάψει το σπίτι τους, όπως είθισται πριν ξεκινήσει κανείς ένα μοναχικό ονειρικό ταξίδι στο δάσος.
Στο επόμενο κομμάτι Ιn a bar, μεταφερόμαστε σε ένα bar όπου ο χρόνος έχει παγώσει, έτσι ώστε να γίνει εμφανής όλη η ανελέητη μοναξιά που κρύβεται πίσω από τη δυνατή μουσική και το αλκοόλ.Το Pilgrim said είναι το πιο περίεργο και άναρχο κομμάτι του δίσκου, με όμορφα σημεία που όμως νιώθω ότι χάνεται αρκετά, σε κάποια σημεία. Με χτυπήματα στην πόρτα, ξεκινάει το τέταρτο κομμάτι του δίσκου Policeman, ένα περίεργο κομμάτι στο οποίο η τραγουδίστρια καλεί κάποιον αστυνομικό να τη σώσει από το στοιχειωμένο σπίτι της ή αλλιώς μια μοναχική και στοιχειωμένη ζωή.
Οι ρυθμοί πέφτουν κατακόρυφα στο πέμπτο κομμάτι που βρίσκει τους Tango with Lions σε μια ατμοσφαιρική ενορχήστρωση, βιολιά, κεριά και μια ερωτική πρόσκληση για παθιασμένες στιγμές, μακριά απ το τέλμα και τα ψέματα.
Ξαφνικά, σαν μέσα σε όνειρο που παρεμβάλλεται στο σκοτεινό τοπίο του Verba time, έρχεται το ζωηρό Right from the start, σαν ανάμνηση της αγάπης στο ανέμελο ξεκίνημά της. Καλοκαιρινό mood και μια φυσαρμόνικα, συνθέτουν το πιο έξοχα παράταιρο κομμάτι του δίσκου.
«Τhat was just a dream». Ξαναξυπνάμε σε σκονισμένα προβληματισμένα δωμάτια με σκοτεινές blues κιθάρες υποστηριζόμενες μαγνητικά από το τσέλο και ένα μυαλό σε black out, ώστε να μη σκέφτεται την ασημαντότητα της ζωής.
Όλα αυτά ακριβώς πριν μπει το μαγικό "Red and yellow rooms" κατά την ταπεινή μου άποψη το κορυφαίο κομμάτι του δίσκου. Συναντάμε και πάλι την εικόνα ενός φλεγόμενου σπιτιού σαν συμβολισμό του χωρισμού και των συναισθημάτων που τον συνοδεύουν, εκτός αν κάνω λάθος στη μεταφορική σημασία των κοκκινοκίτρινων δωματίων. Όπως και να χει, ένα εξωγήινο πιάνο και το τσέλο του Σταύρου Παργινού, συνοδεύει την Κατερίνα στην πιο όμορφη μουσική σύνθεση του Verba Time, έναν παγωμένο αποχαιρετισμό, με βρεγμένα μάτια και τον χειμώνα να επιστρέφει για τα καλά.
Το πιάνο συνεχίζει και στο underskin να έχει τον κεντρικό ρόλο στην ενορχήστρωση σε ένα επίσης πολύ ενδιαφέρον, μουσικά, κομμάτι που καλεί σε ένα ταξίδι κάτω από το δέρμα.
Για κάποια μεγάλα μπλε μάτια και έναν κλειστό χαρακτήρα, έχει γραφτεί το επόμενο κομμάτι όπου η κιθάρα και το τσέλο επιστρέφουν δυναμικά. Γενικά τα τελευταία κομμάτια του δίσκου έχουν πολύ μεγαλύτερο μουσικό ενδιαφέρον σε σχέση με το ξεκίνημα, καθώς και το "Angels arms", που διαδέχεται το "Sad big blue eyes", εναλλάσσεται ανάμεσα σε ένα σκοτεινό κουπλέ και ένα ανάλαφρο και παιχνιδιάρικο ρεφραίν.
Στο τελευταίο κομμάτι οι Tango with Lions μας αποχαιρετούν με την ελπίδα ότι κάθε μέρα παίρνουμε στα χέρια μας μια ολοκαίνουργια μέρα, οπότε όλο αυτό το βαρύ κλίμα της μοναξιάς και της εγκατάλειψης που διατρέχει σαν concept τον δίσκο, δεν αφαιρεί ολοκληρωτικά την ελπίδα.
Η Κατερίνα Παπαχρήστου, με την πολύ όμορφη χροιά της φωνής της και κάποια πολύ ιδιαίτερα κομμάτια που κράτησε για το τέλος, κυρίως, του δίσκου, καταφέρνει να κάνει το Verba Time, ένα πολύ ενδιαφέρον ντεμπούτο, που, μακριά από τυμπανοκρουσίες και «εύκολα» τραγούδια προς εφήμερη ραδιοφωνική κατανάλωση, φωτίζει σκοτεινές γωνίες του μυαλού και της ψυχής.
Περιμένουμε πλέον, με μεγάλη ανυπομονησία να τις φωτίσει με ακόμα μεγαλύτερη σαφήνεια και σε ακόμα μεγαλύτερο βάθος, στην επόμενη προσπάθειο των Tango with Lions.
Tracks for your mixtape: Red and yellow rooms, House on fire, Underskin
Links
http://www.myspace.com/kaschialoveslions
Video
Δείτε το πρώτο video clip μέσα απο το Verba Time:
Περισσότερα από τον ίδιο συντάκτη...
4 Σχόλια
Θεέ μου, τι κακό κείμενο… Σκονισμένα προβληματισμένα δωμάτια λέει… Δεν ήξερα να ρωτήσω το δωμάτιό μου τι προβληματισμούς έχει τελευταία.
27/7/2010 11:44:03 πμ - anonymous
Μην τρελαίνεσαι. Προφανώς θα βρέθηκαν στην ψυχεδελική έρημο, γιατί είχαν αρπάξει φωτιά (όπως είθισται πριν τα ονειρικά ταξίδια στο δάσος). Άσε που θα πέρασαν κι από το μπαρ όπου ο χρόνος έχει παγώσει και σε κάθε γουλιά αλκοόλ καραδοκεί η ανελέητη μοναξιά. Ή θα έπεσαν θύματα ενός πάθους μακριά από το τέλμα και τα ψέματα.
Πάλι καλά να λες που οι σκοτεινές κιθάρες υποστηρίζονται μαγνητικά (εντελώς όμως) από ένα τσέλο και ένα μυαλό σε μπλακάουτ, γιατί η ασημαντότητα της ζωής είναι βαριά σκέψη και σε πλακώνει ώρες ώρες.
Το πρόβλημα είναι ότι όταν τα δωμάτια επιστρέφουν (προβληματισμένα) από την έρημο, το σπίτι ακόμα φλέγεται -εκτός βέβαια αν κάνει λάθος ο συντάκτης (αφήνει ένα μικρό περιθώριο, ποτέ δεν ξέρεις...). Το εξωγήινο πιάνο δεν βοηθάει, αφού ο χειμώνας επιστρέφει για τα καλά στη μέση του δίσκου, ενώ ξεκινά και ένα νέο ταξίδι κάτω από το δέρμα -συναίσθημα που μόνο ο συντάκτης μπορεί να πιστοποιήσει.
Μπλέξιμο. Γάμησέ τα.
27/7/2010 11:58:36 πμ - anonymous
Kαι γαμώ τα δελτία τύπου, ομολογουμένως.
27/7/2010 6:36:30 μμ - anonymous
alexandre pedi mou....alaxe epitelous douleia!!!
mathe na akous k na grafeis prwta.
11/8/2010 12:24:24 μμ - anonymous