Αξίωμα: Rock κάνεις όταν είσαι πιτσιρικάς, ξέρεις – δεν ξέρεις μουσική και το κάνεις σαν να εξαρτάται η ζωή σου απ’ αυτό. Όταν έχεις καύλα, πάθος, αμφισβήτηση και οργή. Όταν θέλεις να αλλάξεις τον κόσμο και δεν το πιστεύεις απλά, είσαι σίγουρος ότι μπορείς να το κάνεις. Όταν έχεις 3 ακόρντα και την αλήθεια σου (όπως έλεγε και ο ιεροκήρυκας που αποκαλεί τον εαυτό του Ωραία Φωνή απ’ τον οποίο έκλεψα και τον τίτλο του άρθρου).

Θεώρημα: Rock μπορείς να κάνεις όταν είσαι πραγματικά, βιολογικά νέος, όχι όταν νιώθεις νέος και λοιπές αρχιδιές… Η απόδειξη δική σου, τα παραδείγματα ν.

Για να κάνεις rock πρέπει να ισχύουν όλα τα παραπάνω. Διαφορετικά δεν κάνεις rock, κάνεις κάτι άλλο. To rock δεν είναι φόρμα (κιθάρα, μπάσο, drums, φωνή). Το rock είναι βαμπίρ. Ζει μόνο με φρέσκο αίμα. Αυτό που συμβατικά βαφτίζουμε ‘ροκ’ για να καταλαβαινόμαστε το κάνουν και πουρά κάθε ηλικίας αλλά δεν είναι rock. Ως μη νέος μπορεί να κάνεις σπουδαία μουσική ίσως και σημαντική τέχνη (π.χ. Sonic Youth, Radiohead, κ.ά. μετά την νιότη τους) αλλά όχι rock.

‘A song is not a song until it’s listened to’ λέει ο δαντικός τραγουδιάρης παραφράζοντας τη γνωστή ρήση. Enter λοιπόν ο ακροατής, το κοινό στην εξίσωση. Για να νιώσει, όχι να καταλάβει, όχι να θυμηθεί, για να νιώσει στο μεδούλι του το κοινό το τι κάνουν αυτά τα πιτσιρίκια πάνω στη σκηνή μ’ αυτή τη φασαρία και την αποψάρα πρέπει να ισχύουν και γι’ αυτό και το πιο πάνω αξίωμα και το επακόλουθο θεώρημα. Η επικοινωνία απαιτεί κοινό κώδικα, τι να κάνουμε; Ο μεγαλύτερος καταλαβαίνει, θυμάται, γουστάρει αλλά ο νέος μόνο είναι rock. Ο πουρορόκερ που έκανε rock δίσκους κάποτε δεν μπορεί να κάνει rock για πάντα. Στη σκηνή μπορεί να μιμείται καλά την νιότη του και να επικοινωνεί μια χαρά στους πιτσιρικάδες από κάτω τα τραγούδια που έγραψε όταν ήταν στην ηλικία τους αλλά δεν παύει να είναι ένα φάντασμα του εαυτού του, μια σκιά, μια ανάμνηση για τους νοσταλγούς, τους παλιούς του fans πίσω στη γωνία στο μπαρ που μάταια ψάχνουν να θυμηθούν πως είναι το να είσαι νέος. Δικαίωμά μας αλλά…

– Ο κύριος Faust;
– Με-φιστό-φιλε εσύ;
– Ναι ρε δικέ μου! Έχω ‘Το Πορτρέτο του Dorian Gray’, το βρήκα σχεδόν τσάμπα στο e-bay, μήπως σ’ ενδιαφέρει;
– Όχι ρε dude, thanx αλλά δεν έχω χρόνο, παιδεύομαι να καταλάβω τι σκατά λέει το ‘Stairway to Heaven’ ανάποδα…

Μόνο μία φορά θα είσαι νέος, tough luck mate. Μόνο μία μικρή περίοδο της ζωής σου θα νιώθεις τις αγαπημένες σου μπάντες να βυσματώνουν τα όργανα τους κατ’ ευθείαν στην καρδιά σου. Και να σου λέν’ την απόλυτη αλήθεια: ‘αυτό που ζεις τώρα είναι ό,τι πιο σημαντικό έχει γίνει στην ιστορία της ανθρωπότητας’. Κι ας είναι πλάνη: έχουν γίνει ή/και πιθανότατα θα γίνουν κι άλλα πιο σημαντικά πράγματα απ’ αυτό που ζεις τώρα μόνο που δεν θα είσαι εσύ πια νέος ή δεν θα είσαι πια εδώ.

Το πρόβλημα είναι απλό: είσαι το μόνο θηλαστικό σ’ αυτό το μικρό μπλε πλανήτη που ξέρει ότι θα πεθάνει. Αλλά όταν είσαι νέος είσαι αθάνατος. Όχι μεταφορικά, κυριολεκτικά αθάνατος. Μπουσταρισμένος από τις ορμόνες σου, δεν νιώθεις, είσαι ο Hulk. Και μπορείς να κάνεις τα πάντα. Αυτά τα ψέματα σου λέει το κορμί σου, τ’ ακούς και γίνεται η αλήθεια σου. Και κάποια στιγμή κουλάρουν οι ορμόνες σου, τρως κανα-δυό απώλειες στη μάπα (πεθαμένος έρωτας/φίλος/είδωλο/whatever, δουλίτσα, παιδάκια, κανονικότητα, κλπ. οι τρόποι είναι άπειροι…) καταλαβαίνεις το ψέμα, λήγει το ναρκωτικό, λήγει και το match. Και σταματάς να είσαι αθάνατος, σταματάς να είσαι νέος.

Κάπου εκεί σταματάει και το rock.

clashΠάμε τώρα στη rock. H rock έχει ένα πολύ συγκεκριμένο γενεαλογικό δέντρο απολύτως χαρτογραφημένο, από τις ρίζες εκκίνησης της μέχρι και τα σημερινά παρακλάδια της. Μόνο που ευτυχώς δεν την μαθαίνουμε στο School of Rock του θεού Jack. Τη μαθαίνουμε στο σχολείο της rock της δικής μας ζωής ο καθένας. Και εκεί όλες οι παράμετροι της μοναδικότητας του καθένα (DNA, περιβάλλον, χωροχρόνος, εμπειρίες, καλλιέργεια, γούστο κλπ.) παίζουν μπάλα και μάλιστα σε επίπεδο Champions League όχι μαλακίες. Δυστυχώς δεν μαθαίνουμε όλοι όλη τη rock ή αν προτιμάς δεν μας λένε σε όλους όλα τα παρακλάδια της τα ίδια αλλά αυτό είναι το ωραίο της ιστορίας.

Στην τέχνη δεν υπάρχει παρθενογέννηση. Και στη rock, την ύψιστη εκδοχή της σημαντικότερης κατά τα γνώμη μου τέχνης, της μουσικής, δεν θα μπορούσε να ισχύει τίποτ’ άλλο. Βέβαια όπως λένε και τα βρετάνια ‘you can’t beat stupidity’ οπότε άμα θες εσύ μαλάκα τράβα να ξανανακαλύψεις τον τροχό (αγαπημένο φετίχ των ανθρώπων) αλλά αυτή είναι μια άλλη κουβέντα. Η ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού διδάσκει ότι ο άνθρωπος είναι τόσο μαλάκας ή ηλίθιος ή απομονωμένος ή εγωιστής ή whatever ή και όλα αυτά μαζί που έχει ανακαλύψει τον κάθε τροχό χιλιάδες φορές. Προοδεύει όμως μόνο όταν παίρνει ότι τον αφορά από τα επιτεύγματα των προηγούμενων και τα πάει λιγάκι πάρα πέρα. Πέρα από μόδες και αμορφωσιά. Απλά δεν είναι τα πράγματα; Αρχίδια απλά, τέλος πάντων. Όπως και να ‘χει η rock όπως όλος ο ανθρώπινος πολιτισμός είναι μία σπείρα συνεχιζόμενη που λειτουργεί πηγαίνοντας λίγο πίσω και λίγο μπροστά, ποτέ όμως ξανά στο ίδιο σημείο, με αρχή κάπου στον παρελθοντικό χωροχρόνο και άκρη το σήμερα (χωρίς τέλος, ελπίζω…). Ανεξάρτητα από ‘ειδικούς’ του ‘ειδικού’ τύπου/ δισκογραφικές/ εταιρείες παραγωγής/ διαφημιστές/ marketing (που το μόνο που τους νοιάζει είναι να ανακαλύψουν ή να φτιάξουν το next big thing για να ζήσουν κι αυτοί οι καημένοι και να προσθέσουν κάτι λίγο στην εισροή από το back catalogue των ‘ιερών’ τεράτων (αρχιδιές, τίποτα δεν είναι ιερό στη rock)) και ημιμάθεια (όλων των εμπλεκομένων συμπεριλαμβανομένων των καλλιτεχνών και του κοινού).

Ο καπιταλισμός καλά κρατεί και δεν προβληματίζεται καθόλου για το μέλλον του, η rock την παλεύει τη μάχη με το χρόνο παρότι δεν είναι κραταιά στις μέρες του hip-hop. Όχι όμως και ο κάθε άνθρωπος. Εγώ κι εσύ θα τελειώσουμε, το ξέρεις και το ξέρω.

Ανακεφαλαίωση: μίλησα πιο πάνω για το rock και για τη rock. Να τα μπλέξω τώρα. Rock κάνεις, ζεις και είσαι. Κι όταν σταματήσεις να είσαι νέος, rock’s dead babe. Το μυαλό σου κλειδώνει και πετάει το κλειδί. Οι πόροι κλείνουν και το κλειστό πια σύστημα ανακυκλώνει αναμνήσεις. ‘Κολλημένος σε μια στιγμή από την οποία δεν μπορείς να δραπετεύσεις’. Μπορείς να το πάθεις με τα πάντα, όχι μόνο με το/τη rock αλλά αυτό είναι εκτός θέματος. Αν είσαι junky με τη rock συνεχίζεις και ανακαλύπτεις καινούργιες μπάντες οι οποίες μιλάν στο υποσυνείδητο σου μόνο όταν έχουν επηρεαστεί από τις αγαπημένες σου μπάντες. Αναγνωρίζεις αυτούς που όντως παλεύουν με την αλήθεια τους προσπαθώντας να μην κλέψουν τους προηγούμενους, διψώντας να πουν κάτι με τη δική τους φωνή και τη δική τους μουσική για τη δική τους εποχή. Μπορεί επίσης να έχεις rock attitude και rock ιδεολογία (δεν υπάρχει, anyway, it’s what you make of it) αλλά rock δεν είσαι. Μακάρι τουλάχιστον να είσαι ο εαυτός σου. Και by the way είναι εντάξει να γουστάρεις καινούργιες μπάντες, δεν προδίδεις κανένα. Μόνο που στην καρδιά σου τίποτα δεν θα ξαναμιλήσει όπως εκείνα τα πρώτα βινύλια/cdια/downloads που έλιωσες όταν ήσουν νέος. Που σου είπαν ποιος είσαι.

Έχω κάνει άπειρες κουβέντες με junkια της rock και του rock σαν κι εμένα για τους πιο σημαντικούς rock δίσκους της ιστορίας. Έχω διαβάσει επίσης άπειρες λίστες ‘ειδημόνων’. Κάποιοι δίσκοι αντικειμενικά επηρέασαν πολύ περισσότερο από κάποιους άλλους, δεν έχουν όλοι την ίδια βαρύτητα, ok, κάποιοι τραγουδάνε ποίηση και κάποιοι στιχάκια, σαφώς, άλλο διασκέδαση (entertainment) κι άλλο ψυχαγωγία και σίγουρα κάποιοι πούλησαν περισσότερα κομμάτια από τους άλλους. So fucking what? Όλες οι λίστες για τον πούτσο είναι. Μία και μόνο μία έχει αξία. Η autobiographical που λέει και στο High Fidelity ο συνονόματός μου. Η δικιά σου για σένα. Και η δικιά μου για μένα. Οι παρεκκλίσεις και οι συμπτώσεις μας, για να γνωριστούμε καλύτερα. Και οι προσωπικές ιστορίες που έχουμε πίσω από κάθε δίσκο. Τα γαμήσια, τα ποτά, τα ξενύχτια, τα κλάματα, τα γέλια, τα trips και οι εκδρομές για να ακολουθήσεις την αγαπημένη σου μπάντα μέχρι να σου τελειώσουν τα λεφτά. Η αλήθεια μας και η εμπειρία μας μέσα στο rock. Και μέσα στη rock που δεν είναι πια του δημιουργού της, είναι δικιά μας για πάντα. Όλα τα άλλα είναι μαλακίες.

Επίλογος: Γιατί έγραψα τα πιο πάνω. Διάφορες αφορμές.

  1. Διάβασα συνέντευξη της κωλόγριας Κιφ που σνίφαρε τις στάχτες του πατέρα του, αυθεντικός αλήτης, πρώην rock (έχει να γράψει rock 30+ χρόνια, τι να κάνουμε;). Τα ‘χωνε λοιπόν στους πιτσιρικάδες Arctic Monkeys και σε κάποιους άλλους (τα άλλα δυο groups δεν γουστάρω ούτε να τα γράψω) και έλεγε ότι σήμερα ακούει Motörhead, reggae, και Μαροκινή μουσική. Και δυστυχώς για μένα συμφώνησα μαζί του. Ήθελα να μου αρέσει ο καινούργιος δίσκος των Αρκτικών Μαϊμούδων αλλά δεν… Τα ‘χουν όλα, είναι rock αλλά δεν παίζουν τίποτα που να μην το ‘χω ξανακούσει. H λογική είναι να πάρεις το ’77-’82 και να το κάνεις κάτι άλλο, κάτι δικό σου, you know; Anyway, rock on…
  2. Έχω κολλήσει άσχημα με τον καινούργιο των BRMC. Τίποτα φρέσκο, τελείως παλιοροκάδικος ήχος, κλέβοντας αναίσχυντα τα πάντα από Chuck Berry, Doors, Led Zep, CCR μέχρι και U2 for fuck’s sake (τα σέβη σου ιεροκήρυκά μου), δεν καταλαβαίνω γιατί μου αρέσει… Είναι rock; Μάλλον, δεν ξέρω πια (δεν έχω ορισμό της rock τη σήμερον, ποιο απ’ όλα τα παρακλάδια της να πρωτοπιάσω, ό,τι πουν οι νέοι, well, whatever, nevermind, hello, hello, cash, cash, bam, bam, you’re dead, more cash, η ζωή σου σε ταινία, cash, cash, πάει κι ο Johnny Cash…). BRMC ρε λέμε, καλός δίσκος; Super!!!
  3. Νέος Stooges… σύντομο ανέκδοτο, κρίμα όντως αλλά σ’ αυτή την ηλικία rock; Φύσει αδύνατο… Anyway, in Iggy we still trust, γι’ αυτά που μας έχει δώσει και τις ωραίες αναμνήσεις από τα ματωμένα live…
  4. Ο γιος της κουμπάρας μου στα 3 του τραγουδάει ‘θαμπάντυ, πουτ θάμθινγκ, θάμπαντυ πουτ θάμθινγκ ιν μάι ντρίνκ’ και θέλει να γίνει drummer. How fucking cute is that? How fucking rock!!!
  5. Έχω βαρεθεί να ακούω μη νέους όλων των ηλικιών να λένε ‘θυμάσαι τότε μπλα-μπλα-μπλα’ και ‘τι δισκάρες βγαίναν τότε μπλα-μπλα-μπλα’ κλπ, κλπ. Φτάνει πια. Τότε ήσουν νέος, τώρα δεν είσαι. Game over. Κι επειδή ο μη νέος έχει τα λεφτά για το ακριβό εισιτήριο ας (ξανα)δούμε τους x-y-z κωλόγερους με 10-20-30-40(!!!) χρόνια καθυστέρηση… Ναι, το παραδέχομαι, κι εγώ πηγαίνω να δω τις αγάπες των πιτσιρικάτων μου αλλά αντικειμενικά: Έλεος!!! Φτάνει πια, φτάνει. Καλή η νεκρανάσταση αν είσαι θρήσκος αλλά ας δούμε περισσότερες ζωντανές μπάντες καλύτερα… Ζόρικο φετίχ η νεκροφιλία, δεν μου πάει με τίποτα αισθητικά και δεν έχει και καθόλου πλάκα. Και rock/ sex χωρίς πλάκα, no fun, my babe, no fun…

Κατακλείδα: Rock εκ του rock ‘n’ roll ήτοι slang των μαύρων αμερικανών για το χορό και το γαμήσι. Μπορείς να χορεύεις και να γαμάς (με ή χωρίς μπλε χαπάκια) μέχρι να πεθάνεις, αυτό είναι σχεδόν σίγουρο. Και να απολαμβάνεις τη rock και τα gigs. ¶σε όμως το rock στους νέους. Κι αν αναρωτιέσαι ακόμα για το αν είσαι νέος ή όχι ρώτα ένα 16άρη να σου πει, αν δεν θυμάσαι τι έλεγες εσύ ο ίδιος στα 16 σου… Γάμα τα.

Σημείωση: Στο κυρίως κείμενο, όπου rock βάλε οποιοδήποτε trend/μουσική/whatever της εκάστοτε σύγχρονης pop (δημοφιλούς) κουλτούρας των πιτσιρικάδων που δεν πολυ-καταλαβαίνει η προηγούμενη γενιά, άλλαξε ονόματα και παραδείγματα σε συναφή με το αντικείμενο που σε ενδιαφέρει και έχεις έτοιμη έκθεση ιδεών. Τα ίδια σκατά παίζουν παντού και πάντα.

Ευχαριστώ για τον χρόνο σου.

 

Links:
Link 1
Link 2
Link 3
Link 4

 

Υπογραφή:
O qatarαμένος aka ‘the σύζυγος’
Νίκος Ντούνας

Διάβασε επίσης...
Track 4
Πρωτομαγιά σήμερα και η εργατική τάξη αναζητά το παρελθόν αλλά και το μέλλον της, σχεδόν κάτω από το παράθυρό μου.Καλώς ή κακώς, προσωπικά το τελευταίο πράγμα που μπορεί να με αγγίξει είναι μία παραδοσιακά τυποποιημένη πορεία, που όσο και να προσπαθούν οι διοργανωτές της να την κρατήσουν ζωντανή και με ...
Συνέχεια...
Σαντιάγκο Σολάρι: «Έπρεπε να είχα στρίψει στην Αλμπουκέρκη»
O Σαντιάγκο Σόλαρι είναι νέος και ωραίος, ένας ποδοσφαιριστής με ξακουστές τεχνικές αρετές και αποτελεί σταθερά τον διακαή πόθο των μεγάλων ελληνικών ομάδων κάθε καλοκαίρι. Μιλήσαμε μαζί του και καταφέραμε να του αποσπάσουμε μερικές αλήθειες σχετικά με το μέλλον του και το ελληνικό ποδόσφαιρο, του οποίου μάλιστα έδειξε γνώστης. Μία ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 09/01/2009
Παρουσίαση και επιλογή μουσικής από τους Ηλία Πυκνάδα και Πάρη Παπαβλασόπουλο.    Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςIntro ( El Ten Eleven - Adam & Nathan Totally Kick Ass)Dr. Alban - Hello Africa (www.dralban.net) Metaform - Urban Velvet (www.myspace.com/metaform)Flying Lotus - Comet Course (www.myspace.com/flyinglotus)µ-ziq - Fear (www.myspace.com/duntisbourneabbots)Serafim Tsotsonis - Is (www.myspace.com/seratsotsonis)DJ Signify - ...
Συνέχεια...
O mia bella Madonnina
Στην ουσία ήταν γραφτό να σμίξουν οι δρόμοι τους. Η μία, πριγκήπισσα σε μόνιμο mode παρακμής, να προσπαθεί να βγεί απο ένα αδιέξοδο χωρίς τέλος με την κατήφεια στο (κάτι λιγότερο από το μισό) Μιλάνο, να έχει φτάσει στα όρια της απόγνωσης. Για παραπάνω απο είκοσι χρόνια έβλεπε την κοσμοπολίτισσα ...
Συνέχεια...
Μούδιασμα, Οργή, Γαλήνη
Μούδιασμα (με χαμόγελο όμως) την στιγμή που βλέπαμε εκατοντάδες νέα παιδιά να τα βάζουν το πρωί με ευφάνταστους τρόπους με τις αστυνομικές δυνάμεις στο Σύνταγμα...Οργή παρακολουθώντας το μεσημέρι σε ζωντανή διακαναλική μετάδοση τα τηλεοπτικά κανάλια να κάνουν ζουμ στο πρόσωπο της μητέρας του Αλέξανδρου, εκεί στο κοιμητήριο του Παλαιού Φαλήρου...Γαλήνη ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 05/12/2008
Αυτή την εβδομάδα, ο καλεσμένος της εκπομπής του mixtape.gr, Χρύσανθος Χριστοδούλου, frontman των Sugarmate, παρουσιάζει το πρώτο άλμπου του γκρουπ, "Someday You Will Be Mine".Παρουσίαση και μουσική επιμέλεια εκπομπής από τους Πάρη Παπαβλασόπουλο και Γιάννη Σαμούρκα.    Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςIntro ( El Ten Eleven - Adam & Nathan Totally Kick ...
Συνέχεια...
Bullets
O Τάσος Κατσιαμπής, εισέρχεται σιγά-σιγά στο cult πάνθεον του ελληνικού ποδοσφαίρου. Κόβει στην άμυνα, κάνει κούρσες a la Τσιάντακα από τα δεξιά, πηδάει στον Θεό για κεφαλιά, έχει χαίτη με λίγη καράφλα και αγαπημένος του κιθαρίστας είναι ο Richie Blackmore. A Real Mean Daddy. Όταν πηγαίναμε μικροί σχολείο, βάζαμε το θερμόμετρο ...
Συνέχεια...
Whiskey in the Jar
Ή Μαγειρεύοντας με Αλκοόλ, Κεφάλαιο ΠρώτοΑπό τα κολασμένα κρασάτα μέχρι τα ύπουλα κρυμένα ρούμια και κονιάκ μέσα στις αθώες πάστες του γειτονικού ζαχαροπλαστείου η ιστορία του αλκοόλ στη μαγειρική και τη ζαχαροπλαστική κρατάει αιώνες.Πέρα από την εξαιρετική γεύση που προσθέτει στο φαγητό και στα γλυκά, οι ειδικοί λένει ότι βοηθάει ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaaaaaaaand always look on the bright side of life….
 - Για αρχή κάτι σχετικά επίκαιρο. Τα κοματόσκυλα που είχαν μαζευτεί και πανηγύριζαν έξω από το Ζάπειο την ώρα που μίλαγε (χωρίς να λέει τίποτα) ο ευτραφέστερος πρωθυπουργός της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας τι ακριβώς νόμιζαν πως έκαναν;- Επίσης κάποιος να πει στον εν λόγω κύριο με τα παραπανήσια κιλά πως ...
Συνέχεια...
Τα δικά μας τα παιδιά – Μάρτιν El Loco Παλέρμο
Ένα όνομα. Μία αγαπημένη ιστορία. Μάρτιν El Loco Παλέρμο. Με αυτό το όνομα και αυτό το παρουσιαστικό, ο καθένας θα είχε δίκιο να εμπιστεύεται περισσότερο για την θέση του φόρ κάποιον από τους Πακιστανούς που βλέπουν κάτς στην βιτρίνα απέναντι από το Μινιόν.Είναι άγαρμπος. Σχεδόν αντιτουριστικός (ok, όχι όσο ο ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaaaaand aaalways look on the bright side of life
  * Πως πάει; Εδώ το παλεύω με τα πάνω του και τα κάτω του πάντως.* Γενικά μου τη σπάει που γιός βουλευτή γίνεται κι αυτός βουλευτής, γιός δημοσιογράφου δημοσιογράφος, γιός ζάμπλουτου ζάμπλουτος κλπ κλπ, αλλά δε θα με χάλαγε καθόλου εάν συγκεκριμένος γιός ταχυδρόμου κατέληγε επίσης ταχυδρόμος. Θα γλυτώναμε τουλάχιστον.* ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 06/02/2009 με καλεσμένους τους Semen Of The Sun
Αυτή την εβδομάδα, καλεσμένοι του Mixtape Radio Show, της εκπομπής του mixtape.gr στον "105,5 Στο Κόκκινο" την οποία παρουσίασε ο Ηλίας Πυκνάδας, o Kωνσταντίνος Πατσαρός και η Χριστιάννα Φινέ ήταν οι Semen Of The Sun.     Intro (El Ten Eleven - Adam & Nathan Totally Kick Ass)The Cramps - GoogoomuckFranz Ferdinand - ...
Συνέχεια...
Hello. I’m Johnny CAS. Λίγο πριν το φινάλε και…
Ο Τζόλε Κοματόσε συνήρθε από το κώμα και έβαλε την κούπα σε κούριερ για Καραϊσκάκη μεριά πετυχαίνοντας hat trick απέναντι σε μία άκρως μαχητική Skoda (ηρεμήστε φίλοι γαύροι, θα φτάσουμε και στον ΠΑΟΚ). Στα χαρτιά, στα ξεχαρτιά, το μόνο που πρέπει να κάνει πλέον ο Ολυμπιακός είναι να κερδίσει τον ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 21/9/2008
Ακόμα ένα επεισόδιο της εβδομαδιαίας ραδιοφωνικής εκπομπής του mixtape.gr στο "Στο Κόκκινο 105.5".Επιλογή μουσικής και παρουσίαση αυτή την εβδομάδα από τους Λευτέρη Κουσίδη και Ηρακλή Κορέλη.   Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςEmmylou Harris - Two More Bottles Of Wine Crosby Stills Nash & Young - 49 Bye-Byes / America's Children Fleet Foxes ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 06/03/2009 με καλεσμένους τους Modrec
Αυτή την εβδομάδα, στο Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 Στο Κόκκινο" παρουσιάζει ο Πάρης Παπαβλασόπουλος, με καλεσμένους τους Δημήτρη Αρώνη και Κώστα Χαλιώτη των Modrec, οι οποίοι και ντύνουν μουσικά την εκπομπή.    Intro (El Ten Eleven - Adam & Nathan Totally Kick Ass)Clap Your Hands Say Yeah ...
Συνέχεια...
Έεεεεεεεελα, δεν το πιστεύω!!!
Στο επεισόδιο Νούμερο 3.546,48 του βαρετού έργου με τίτλο 'αθλητές που έκαναν χρήσεις απαγορευμένων ουσιών' ολόκληρος ο κόσμος (ΟΚ στην πλειοψηφία τους οι Αμερικάνοι) έμεινε 'άφωνος' μετά την παραδοχή της Μάριον Τζόουνς πως είχε κάνει χρήση απαγορευμένων ουσιών στους Ολυμπιακούς του Σίδνευ το 2.000. Επειδή το έργο έχει καταντήσει προβλέψιμο ...
Συνέχεια...
Πως να ασχοληθείς με τέχνη όταν συμβαίνουν όλα αυτά γύρω σου;
  Δεν είναι ρητορικό ερώτημα, είναι κάτι που απασχολεί αρκετούς από εμάς τη στιγμή που γράφουμε ένα κείμενο για μια συναυλία ή ανεβάζουμε ένα καλλιτεχνικό νέο. Ίσως η τέχνη είναι η αυτοπροστασία μας, ένα διάλειμμα από την πραγματικότητα. Ο τρόπος να ξεχαστείς και να καθαρίσει λίγο το μυαλό, βλέποντας λόγου χάρη ταινίες, ...
Συνέχεια...
Aaaaaaand, aalways look on the bright side of life…
  * ....και βγήκαν που λέτε οι διάφοροι όψιμοι ελληνάρες κι άρχισαν να κριτικάρουν την εθνική ποδοσφαίρου. Μάλιστα. Δε μιλάμε για την εμπεριστατωμένη κριτική τύπου Boom Boom Becker σε ανίατες περιπτώσεις επιπέδου Τοροσίδη. Μιλάμε για 'κριτική' της σχολής Ψωμιάδη και Γιακουμάτου με κεντρική ιδέα 'εγώ το 2004 μέχρι τον αγώνα με ...
Συνέχεια...
Οι έλεγχοι των μαθητών του τελικού
Ματζέστερ του Γιουτάινεν (που λένε και οι γνώστες) Έντγουιν Βαν Ντερ ΣαρΟ ¶νθρωπος με το τετραπλό όνομα και την εξαόροφη κορμοστασιά, κερδίζει στο νήμα τις εντυπώσεις ως ο άνθρωπος που έδωσε το κουπίδι στην United, αλλά όπως συνηθίζει σε κάθε τελείωμα σεζόν, έκανε 2-3 γκέλες, ήταν ασταθής σε σχέση με ...
Συνέχεια...
All Tomorrows Parties: Curated by Dirty Three
...Τα λέγαμε και στο αυτοκίνητο, στον long and windy road προς το Minehead: αυτό θα ήταν το underdog ανάμεσα στα All Tomorrow's Parties, ένα φεστιβάλ στημένο από μια (μουσάτη) αυστραλέζικη μπάντα, που μάζεψε όλους τους (μουσάτους) Αυστραλούς φίλους της, αδράζοντας (απ' τα μούσια) την ευκαιρία να τα πιουν όλοι μαζί ...
Συνέχεια...
Αδικία, Γραφικότητα και Ιδρώτας
Τέλειωσε το πρωτάθλημα. Είδηση μεγατόνων. Ο Ολυμπιακός το σήκωσε για πολλοστή φορά. Στην ξερή μας. Να το έπαιρνε ο Θρασύβουλος να κάναμε πανηγύρι. Αλλά περισσότερα για τους καμικάζι του Αναστασάκου απο του χρόνου.Μπράβο μαλάκα Ριβάλντο. Μπράβο γραφικοί φίλοι μου ΑΕΚτζήδες (γιατί είμαι δικός σας, αλλά τι να λέμε τώρα) που ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 19/06/2009
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 ΣτοΚόκκινο" παρουσιάζει ο Λευτέρης Κουσίδης. 1. Knyfe Hyts - 'Screamin' Love' (Brenmar remix)2. Teengirl Fantasy - 'Now That's What I Call Vol.2'3. Fujiya & Miyagi - 'Knickerbocker'4. Omar Souleyman - 'Lansob Sherek'5. Friendly Fires - 'Skeleton Boy'6. Bibio ...
Συνέχεια...
To Τέλος της Λογικής: Η μαγική χώρα του Νικόλαου Κωστένογλου
Σκυλιά και ξένες γλώσσες: ένα snapshot απο την μαγική χώρα του Νικόλαου Κωστένογλου.Σταυροκοπιέται πιο συχνά και απο ιερομόναχο. Απο άποψη τακτικής παίζει να σκαμπάζει ότι κι εγώ για το φουα γκρα. Ίσως και λιγότερο. Αλλά για ετούτο δεν φταίει ο καψερός. Με τον Φερέρ που είχε απο δίπλα και ο ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 11/12/2009
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 ΣτοΚόκκινο" παρουσιάζουν ο Ανδρέας Βιολάρης και η Ευαγγελία Πανταζοπούλου.  PlaylistQuantic - The Dreaming Mind Pt 1Atlas Sound - Quick Canal (ft Laetitia Sadier)Tom Baxter - Tell her todayGrant Lee Phillips- Like A LoverBlakroc - What you do to ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 14/9/08 αφιερωμένη στο Τμήμα Μουσική και Φιλμ στις φετινές Νύχτες Πρεμιέρας
Αφιερωμένη στο τμήμα Μουσική και Φιλμ του 14ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας ήταν η ραδιοφωνική εκπομπή του mixtape.gr "Στο Κόκκινο 105.5" αυτή την εβδομάδα.Καλεσμένος στο πρώτο μέρος της εκπομπής ο φίλος και συνεργάτης του mixtape.gr Μανώλης Κιλισμανής, με την ιδιότητα του υπεύθυνου προγράμματος του τμήματος Μουσική και Φιλμ του ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 26/10/2008
Ακόμα ένα επεισόδιο της εβδομαδιαίας ραδιοφωνικής εκπομπής του mixtape.gr στο "Στο Κόκκινο 105.5".Επιλογή μουσικής και παρουσίαση αυτή την εβδομάδα από τους Ηλία Πυκνάδα και Πάρη Παπαβλασόπουλο.   Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςIntro (Herbaliser - Missing Suitcase)Modrec - Art NaiveTrans Am - North East Rising SunGang Gang Dance - First CommunionSleepin Pillow - ...
Συνέχεια...
Το Τέλος Της Λογικής – Όσα δεν φτάνει η αλεπού ή στραβά αρμενίζουμε
Όλα καλά και όλα ωραία και εψές τα πίναμε παρέα. Στην θύρα 17 του ΟΑΚΑ για την ακρίβεια.Η Ένωση κέρδαγε 2-0 τον Αστέρα με γκολ του Ριμπομάστορα και σάλτο μορτάλε του Μπλάνκο. Η ΑΕΚ επιτίθεται και ο Σιρόκος που φυσάει στα καλά καθούμενα ρίχνει μέσα στην περιοχή της Τρίπολης τον ...
Συνέχεια...
Το Τέλος της Λογικής – Ρέφικ Τζιμπούρ: O άνθρωπος που γεννήθηκε με νεύρα
Ο Ρέφικ Τζιμπούρ είναι ένας πολύ καλός ποδοσφαιριστής. Πιθανότατα πάρα πολύ καλός για το ελληνικό πρωτάθλημα. Είναι ταχύς, τεχνίτης, αθλητικός, με καλό ρεπρίζ, επικίνδυνο σουτ, μέ βλέψεις ηγέτη και με το εγωισμό που χαρακτηρίζει έναν αυθεντικό σκόρερ. Ό Ρέφικ Τζιμπούρ είναι επίσης ένας ποδοσφαιρικός αλήτης, αλλά όχι το είδος του ...
Συνέχεια...
Return Of The Greeks
 Το γεγονός ότι ζω εδώ και μια δεκαετία στην ξενιτιά μου δίνει (μεταξύ άλλων) τα εξής δύο προνόμια: α. το προνόμιο της παρατήρησης και β. το προνόμιο της αποστασιοποίησης. Ξέρετε πώς λειτουργεί ο Χορός στο αρχαιοελληνικό Δράμα; Ε, κάπως έτσι λειτουργώ κι εγώ στη νεοελληνική ιλαροτραγωδία που λέγεται "ανεξάρτητη μουσική ...
Συνέχεια...
Η Διεθνής Αμνηστία σε χρειάζεται για το μεγαλύτερο ανθρώπινο μωσαϊκό στην Αθήνα για αεροφωτογράφηση!
Η Διεθνής Αμνηστία και η Circle Up Now διοργανώνουν στην Αθήνα την κεντρική εκδήλωση της διεθνούς οργάνωσης για μια θετική κληρονομιά για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Κίνα με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες Πεκίνο 2008.300 εθελοντές θα σχηματίσουν με τα σώματά τους ένα ανθρώπινο μωσαϊκό, μια εικόνα δηλαδή σχηματισμένη από ανθρώπινα ...
Συνέχεια...
Track 4
Σαντιάγκο Σολάρι: «Έπρεπε να είχα στρίψει στην Αλμπουκέρκη»
Ακούστε την εκπομπή της 09/01/2009
O mia bella Madonnina
Μούδιασμα, Οργή, Γαλήνη
Ακούστε την εκπομπή της 05/12/2008
Bullets
Whiskey in the Jar
Aaaaaaaaaaaaaand always look on the bright side of
Τα δικά μας τα παιδιά – Μάρτιν El
Aaaaaaaaaaand aaalways look on the bright side of
Ακούστε την εκπομπή της 06/02/2009 με καλεσμένους τους
Hello. I’m Johnny CAS. Λίγο πριν το φινάλε
Ακούστε την εκπομπή της 21/9/2008
Ακούστε την εκπομπή της 06/03/2009 με καλεσμένους τους
Έεεεεεεεελα, δεν το πιστεύω!!!
Πως να ασχοληθείς με τέχνη όταν συμβαίνουν όλα
Aaaaaaand, aalways look on the bright side of
Οι έλεγχοι των μαθητών του τελικού
All Tomorrows Parties: Curated by Dirty Three
Αδικία, Γραφικότητα και Ιδρώτας
Ακούστε την εκπομπή της 19/06/2009
To Τέλος της Λογικής: Η μαγική χώρα του
Ακούστε την εκπομπή της 11/12/2009
Ακούστε την εκπομπή της 14/9/08 αφιερωμένη στο Τμήμα
Ακούστε την εκπομπή της 26/10/2008
Το Τέλος Της Λογικής – Όσα δεν φτάνει
Το Τέλος της Λογικής – Ρέφικ Τζιμπούρ: O
Return Of The Greeks
Η Διεθνής Αμνηστία σε χρειάζεται για το μεγαλύτερο