Αξίωμα: Rock κάνεις όταν είσαι πιτσιρικάς, ξέρεις – δεν ξέρεις μουσική και το κάνεις σαν να εξαρτάται η ζωή σου απ’ αυτό. Όταν έχεις καύλα, πάθος, αμφισβήτηση και οργή. Όταν θέλεις να αλλάξεις τον κόσμο και δεν το πιστεύεις απλά, είσαι σίγουρος ότι μπορείς να το κάνεις. Όταν έχεις 3 ακόρντα και την αλήθεια σου (όπως έλεγε και ο ιεροκήρυκας που αποκαλεί τον εαυτό του Ωραία Φωνή απ’ τον οποίο έκλεψα και τον τίτλο του άρθρου).

Θεώρημα: Rock μπορείς να κάνεις όταν είσαι πραγματικά, βιολογικά νέος, όχι όταν νιώθεις νέος και λοιπές αρχιδιές… Η απόδειξη δική σου, τα παραδείγματα ν.

Για να κάνεις rock πρέπει να ισχύουν όλα τα παραπάνω. Διαφορετικά δεν κάνεις rock, κάνεις κάτι άλλο. To rock δεν είναι φόρμα (κιθάρα, μπάσο, drums, φωνή). Το rock είναι βαμπίρ. Ζει μόνο με φρέσκο αίμα. Αυτό που συμβατικά βαφτίζουμε ‘ροκ’ για να καταλαβαινόμαστε το κάνουν και πουρά κάθε ηλικίας αλλά δεν είναι rock. Ως μη νέος μπορεί να κάνεις σπουδαία μουσική ίσως και σημαντική τέχνη (π.χ. Sonic Youth, Radiohead, κ.ά. μετά την νιότη τους) αλλά όχι rock.

‘A song is not a song until it’s listened to’ λέει ο δαντικός τραγουδιάρης παραφράζοντας τη γνωστή ρήση. Enter λοιπόν ο ακροατής, το κοινό στην εξίσωση. Για να νιώσει, όχι να καταλάβει, όχι να θυμηθεί, για να νιώσει στο μεδούλι του το κοινό το τι κάνουν αυτά τα πιτσιρίκια πάνω στη σκηνή μ’ αυτή τη φασαρία και την αποψάρα πρέπει να ισχύουν και γι’ αυτό και το πιο πάνω αξίωμα και το επακόλουθο θεώρημα. Η επικοινωνία απαιτεί κοινό κώδικα, τι να κάνουμε; Ο μεγαλύτερος καταλαβαίνει, θυμάται, γουστάρει αλλά ο νέος μόνο είναι rock. Ο πουρορόκερ που έκανε rock δίσκους κάποτε δεν μπορεί να κάνει rock για πάντα. Στη σκηνή μπορεί να μιμείται καλά την νιότη του και να επικοινωνεί μια χαρά στους πιτσιρικάδες από κάτω τα τραγούδια που έγραψε όταν ήταν στην ηλικία τους αλλά δεν παύει να είναι ένα φάντασμα του εαυτού του, μια σκιά, μια ανάμνηση για τους νοσταλγούς, τους παλιούς του fans πίσω στη γωνία στο μπαρ που μάταια ψάχνουν να θυμηθούν πως είναι το να είσαι νέος. Δικαίωμά μας αλλά…

– Ο κύριος Faust;
– Με-φιστό-φιλε εσύ;
– Ναι ρε δικέ μου! Έχω ‘Το Πορτρέτο του Dorian Gray’, το βρήκα σχεδόν τσάμπα στο e-bay, μήπως σ’ ενδιαφέρει;
– Όχι ρε dude, thanx αλλά δεν έχω χρόνο, παιδεύομαι να καταλάβω τι σκατά λέει το ‘Stairway to Heaven’ ανάποδα…

Μόνο μία φορά θα είσαι νέος, tough luck mate. Μόνο μία μικρή περίοδο της ζωής σου θα νιώθεις τις αγαπημένες σου μπάντες να βυσματώνουν τα όργανα τους κατ’ ευθείαν στην καρδιά σου. Και να σου λέν’ την απόλυτη αλήθεια: ‘αυτό που ζεις τώρα είναι ό,τι πιο σημαντικό έχει γίνει στην ιστορία της ανθρωπότητας’. Κι ας είναι πλάνη: έχουν γίνει ή/και πιθανότατα θα γίνουν κι άλλα πιο σημαντικά πράγματα απ’ αυτό που ζεις τώρα μόνο που δεν θα είσαι εσύ πια νέος ή δεν θα είσαι πια εδώ.

Το πρόβλημα είναι απλό: είσαι το μόνο θηλαστικό σ’ αυτό το μικρό μπλε πλανήτη που ξέρει ότι θα πεθάνει. Αλλά όταν είσαι νέος είσαι αθάνατος. Όχι μεταφορικά, κυριολεκτικά αθάνατος. Μπουσταρισμένος από τις ορμόνες σου, δεν νιώθεις, είσαι ο Hulk. Και μπορείς να κάνεις τα πάντα. Αυτά τα ψέματα σου λέει το κορμί σου, τ’ ακούς και γίνεται η αλήθεια σου. Και κάποια στιγμή κουλάρουν οι ορμόνες σου, τρως κανα-δυό απώλειες στη μάπα (πεθαμένος έρωτας/φίλος/είδωλο/whatever, δουλίτσα, παιδάκια, κανονικότητα, κλπ. οι τρόποι είναι άπειροι…) καταλαβαίνεις το ψέμα, λήγει το ναρκωτικό, λήγει και το match. Και σταματάς να είσαι αθάνατος, σταματάς να είσαι νέος.

Κάπου εκεί σταματάει και το rock.

clashΠάμε τώρα στη rock. H rock έχει ένα πολύ συγκεκριμένο γενεαλογικό δέντρο απολύτως χαρτογραφημένο, από τις ρίζες εκκίνησης της μέχρι και τα σημερινά παρακλάδια της. Μόνο που ευτυχώς δεν την μαθαίνουμε στο School of Rock του θεού Jack. Τη μαθαίνουμε στο σχολείο της rock της δικής μας ζωής ο καθένας. Και εκεί όλες οι παράμετροι της μοναδικότητας του καθένα (DNA, περιβάλλον, χωροχρόνος, εμπειρίες, καλλιέργεια, γούστο κλπ.) παίζουν μπάλα και μάλιστα σε επίπεδο Champions League όχι μαλακίες. Δυστυχώς δεν μαθαίνουμε όλοι όλη τη rock ή αν προτιμάς δεν μας λένε σε όλους όλα τα παρακλάδια της τα ίδια αλλά αυτό είναι το ωραίο της ιστορίας.

Στην τέχνη δεν υπάρχει παρθενογέννηση. Και στη rock, την ύψιστη εκδοχή της σημαντικότερης κατά τα γνώμη μου τέχνης, της μουσικής, δεν θα μπορούσε να ισχύει τίποτ’ άλλο. Βέβαια όπως λένε και τα βρετάνια ‘you can’t beat stupidity’ οπότε άμα θες εσύ μαλάκα τράβα να ξανανακαλύψεις τον τροχό (αγαπημένο φετίχ των ανθρώπων) αλλά αυτή είναι μια άλλη κουβέντα. Η ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού διδάσκει ότι ο άνθρωπος είναι τόσο μαλάκας ή ηλίθιος ή απομονωμένος ή εγωιστής ή whatever ή και όλα αυτά μαζί που έχει ανακαλύψει τον κάθε τροχό χιλιάδες φορές. Προοδεύει όμως μόνο όταν παίρνει ότι τον αφορά από τα επιτεύγματα των προηγούμενων και τα πάει λιγάκι πάρα πέρα. Πέρα από μόδες και αμορφωσιά. Απλά δεν είναι τα πράγματα; Αρχίδια απλά, τέλος πάντων. Όπως και να ‘χει η rock όπως όλος ο ανθρώπινος πολιτισμός είναι μία σπείρα συνεχιζόμενη που λειτουργεί πηγαίνοντας λίγο πίσω και λίγο μπροστά, ποτέ όμως ξανά στο ίδιο σημείο, με αρχή κάπου στον παρελθοντικό χωροχρόνο και άκρη το σήμερα (χωρίς τέλος, ελπίζω…). Ανεξάρτητα από ‘ειδικούς’ του ‘ειδικού’ τύπου/ δισκογραφικές/ εταιρείες παραγωγής/ διαφημιστές/ marketing (που το μόνο που τους νοιάζει είναι να ανακαλύψουν ή να φτιάξουν το next big thing για να ζήσουν κι αυτοί οι καημένοι και να προσθέσουν κάτι λίγο στην εισροή από το back catalogue των ‘ιερών’ τεράτων (αρχιδιές, τίποτα δεν είναι ιερό στη rock)) και ημιμάθεια (όλων των εμπλεκομένων συμπεριλαμβανομένων των καλλιτεχνών και του κοινού).

Ο καπιταλισμός καλά κρατεί και δεν προβληματίζεται καθόλου για το μέλλον του, η rock την παλεύει τη μάχη με το χρόνο παρότι δεν είναι κραταιά στις μέρες του hip-hop. Όχι όμως και ο κάθε άνθρωπος. Εγώ κι εσύ θα τελειώσουμε, το ξέρεις και το ξέρω.

Ανακεφαλαίωση: μίλησα πιο πάνω για το rock και για τη rock. Να τα μπλέξω τώρα. Rock κάνεις, ζεις και είσαι. Κι όταν σταματήσεις να είσαι νέος, rock’s dead babe. Το μυαλό σου κλειδώνει και πετάει το κλειδί. Οι πόροι κλείνουν και το κλειστό πια σύστημα ανακυκλώνει αναμνήσεις. ‘Κολλημένος σε μια στιγμή από την οποία δεν μπορείς να δραπετεύσεις’. Μπορείς να το πάθεις με τα πάντα, όχι μόνο με το/τη rock αλλά αυτό είναι εκτός θέματος. Αν είσαι junky με τη rock συνεχίζεις και ανακαλύπτεις καινούργιες μπάντες οι οποίες μιλάν στο υποσυνείδητο σου μόνο όταν έχουν επηρεαστεί από τις αγαπημένες σου μπάντες. Αναγνωρίζεις αυτούς που όντως παλεύουν με την αλήθεια τους προσπαθώντας να μην κλέψουν τους προηγούμενους, διψώντας να πουν κάτι με τη δική τους φωνή και τη δική τους μουσική για τη δική τους εποχή. Μπορεί επίσης να έχεις rock attitude και rock ιδεολογία (δεν υπάρχει, anyway, it’s what you make of it) αλλά rock δεν είσαι. Μακάρι τουλάχιστον να είσαι ο εαυτός σου. Και by the way είναι εντάξει να γουστάρεις καινούργιες μπάντες, δεν προδίδεις κανένα. Μόνο που στην καρδιά σου τίποτα δεν θα ξαναμιλήσει όπως εκείνα τα πρώτα βινύλια/cdια/downloads που έλιωσες όταν ήσουν νέος. Που σου είπαν ποιος είσαι.

Έχω κάνει άπειρες κουβέντες με junkια της rock και του rock σαν κι εμένα για τους πιο σημαντικούς rock δίσκους της ιστορίας. Έχω διαβάσει επίσης άπειρες λίστες ‘ειδημόνων’. Κάποιοι δίσκοι αντικειμενικά επηρέασαν πολύ περισσότερο από κάποιους άλλους, δεν έχουν όλοι την ίδια βαρύτητα, ok, κάποιοι τραγουδάνε ποίηση και κάποιοι στιχάκια, σαφώς, άλλο διασκέδαση (entertainment) κι άλλο ψυχαγωγία και σίγουρα κάποιοι πούλησαν περισσότερα κομμάτια από τους άλλους. So fucking what? Όλες οι λίστες για τον πούτσο είναι. Μία και μόνο μία έχει αξία. Η autobiographical που λέει και στο High Fidelity ο συνονόματός μου. Η δικιά σου για σένα. Και η δικιά μου για μένα. Οι παρεκκλίσεις και οι συμπτώσεις μας, για να γνωριστούμε καλύτερα. Και οι προσωπικές ιστορίες που έχουμε πίσω από κάθε δίσκο. Τα γαμήσια, τα ποτά, τα ξενύχτια, τα κλάματα, τα γέλια, τα trips και οι εκδρομές για να ακολουθήσεις την αγαπημένη σου μπάντα μέχρι να σου τελειώσουν τα λεφτά. Η αλήθεια μας και η εμπειρία μας μέσα στο rock. Και μέσα στη rock που δεν είναι πια του δημιουργού της, είναι δικιά μας για πάντα. Όλα τα άλλα είναι μαλακίες.

Επίλογος: Γιατί έγραψα τα πιο πάνω. Διάφορες αφορμές.

  1. Διάβασα συνέντευξη της κωλόγριας Κιφ που σνίφαρε τις στάχτες του πατέρα του, αυθεντικός αλήτης, πρώην rock (έχει να γράψει rock 30+ χρόνια, τι να κάνουμε;). Τα ‘χωνε λοιπόν στους πιτσιρικάδες Arctic Monkeys και σε κάποιους άλλους (τα άλλα δυο groups δεν γουστάρω ούτε να τα γράψω) και έλεγε ότι σήμερα ακούει Motörhead, reggae, και Μαροκινή μουσική. Και δυστυχώς για μένα συμφώνησα μαζί του. Ήθελα να μου αρέσει ο καινούργιος δίσκος των Αρκτικών Μαϊμούδων αλλά δεν… Τα ‘χουν όλα, είναι rock αλλά δεν παίζουν τίποτα που να μην το ‘χω ξανακούσει. H λογική είναι να πάρεις το ’77-’82 και να το κάνεις κάτι άλλο, κάτι δικό σου, you know; Anyway, rock on…
  2. Έχω κολλήσει άσχημα με τον καινούργιο των BRMC. Τίποτα φρέσκο, τελείως παλιοροκάδικος ήχος, κλέβοντας αναίσχυντα τα πάντα από Chuck Berry, Doors, Led Zep, CCR μέχρι και U2 for fuck’s sake (τα σέβη σου ιεροκήρυκά μου), δεν καταλαβαίνω γιατί μου αρέσει… Είναι rock; Μάλλον, δεν ξέρω πια (δεν έχω ορισμό της rock τη σήμερον, ποιο απ’ όλα τα παρακλάδια της να πρωτοπιάσω, ό,τι πουν οι νέοι, well, whatever, nevermind, hello, hello, cash, cash, bam, bam, you’re dead, more cash, η ζωή σου σε ταινία, cash, cash, πάει κι ο Johnny Cash…). BRMC ρε λέμε, καλός δίσκος; Super!!!
  3. Νέος Stooges… σύντομο ανέκδοτο, κρίμα όντως αλλά σ’ αυτή την ηλικία rock; Φύσει αδύνατο… Anyway, in Iggy we still trust, γι’ αυτά που μας έχει δώσει και τις ωραίες αναμνήσεις από τα ματωμένα live…
  4. Ο γιος της κουμπάρας μου στα 3 του τραγουδάει ‘θαμπάντυ, πουτ θάμθινγκ, θάμπαντυ πουτ θάμθινγκ ιν μάι ντρίνκ’ και θέλει να γίνει drummer. How fucking cute is that? How fucking rock!!!
  5. Έχω βαρεθεί να ακούω μη νέους όλων των ηλικιών να λένε ‘θυμάσαι τότε μπλα-μπλα-μπλα’ και ‘τι δισκάρες βγαίναν τότε μπλα-μπλα-μπλα’ κλπ, κλπ. Φτάνει πια. Τότε ήσουν νέος, τώρα δεν είσαι. Game over. Κι επειδή ο μη νέος έχει τα λεφτά για το ακριβό εισιτήριο ας (ξανα)δούμε τους x-y-z κωλόγερους με 10-20-30-40(!!!) χρόνια καθυστέρηση… Ναι, το παραδέχομαι, κι εγώ πηγαίνω να δω τις αγάπες των πιτσιρικάτων μου αλλά αντικειμενικά: Έλεος!!! Φτάνει πια, φτάνει. Καλή η νεκρανάσταση αν είσαι θρήσκος αλλά ας δούμε περισσότερες ζωντανές μπάντες καλύτερα… Ζόρικο φετίχ η νεκροφιλία, δεν μου πάει με τίποτα αισθητικά και δεν έχει και καθόλου πλάκα. Και rock/ sex χωρίς πλάκα, no fun, my babe, no fun…

Κατακλείδα: Rock εκ του rock ‘n’ roll ήτοι slang των μαύρων αμερικανών για το χορό και το γαμήσι. Μπορείς να χορεύεις και να γαμάς (με ή χωρίς μπλε χαπάκια) μέχρι να πεθάνεις, αυτό είναι σχεδόν σίγουρο. Και να απολαμβάνεις τη rock και τα gigs. ¶σε όμως το rock στους νέους. Κι αν αναρωτιέσαι ακόμα για το αν είσαι νέος ή όχι ρώτα ένα 16άρη να σου πει, αν δεν θυμάσαι τι έλεγες εσύ ο ίδιος στα 16 σου… Γάμα τα.

Σημείωση: Στο κυρίως κείμενο, όπου rock βάλε οποιοδήποτε trend/μουσική/whatever της εκάστοτε σύγχρονης pop (δημοφιλούς) κουλτούρας των πιτσιρικάδων που δεν πολυ-καταλαβαίνει η προηγούμενη γενιά, άλλαξε ονόματα και παραδείγματα σε συναφή με το αντικείμενο που σε ενδιαφέρει και έχεις έτοιμη έκθεση ιδεών. Τα ίδια σκατά παίζουν παντού και πάντα.

Ευχαριστώ για τον χρόνο σου.

 

Links:
Link 1
Link 2
Link 3
Link 4

 

Υπογραφή:
O qatarαμένος aka ‘the σύζυγος’
Νίκος Ντούνας

Διάβασε επίσης...
Επιστολή στον Κύριο Γ. Παπανδρέου
Κύριε Πρόεδρε του ΠΑΣΟΚ παίρνω το θάρρος να απευθυνθώ σε σας μ' αυτό τον τρόπο επειδή έχω την αίσθηση πως απευθύνομαι σε έναν άνθρωπο που ξεφεύγει από τα πεπατημένα της ελληνικής πολιτικής σκηνής, ο οποίος με τις κατά καιρούς δηλώσεις και ενέργειές του (δεν θυμάμαι άλλο πολιτικό να παρακολουθεί μαζί ...
Συνέχεια...
Bullets Over Phoenix
 Δυστυχώς πάνω στην φούρια μας να ασχοληθούμε με το δικό μας half time show, οι παράγοντες της στήλης δεν ασχολήθηκαν με την συναυλία του Τομ Πήτι. Για την εν λόγω μας πληροφόρησε ο Δημήτρης Καρύδας. Στα παρασκήνια, ο Τομ Πέτι περίμενε υπομονετικά την σειρά του.Η κίνηση «ρε πάρε τα χέρια ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 05/10/2008
Ακόμα ένα επεισόδιο της εβδομαδιαίας ραδιοφωνικής εκπομπής του mixtape.gr στο "Στο Κόκκινο 105.5".Επιλογή μουσικής και παρουσίαση αυτή την εβδομάδα από το Πάρη Παπαβλασόπουλο και τον εκλεκτό καλεσμένο του Μάνο Μπούρα.  Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςIntro (Herbaliser - Missing Suitcase)Welder - Ants are Small*Lusine - SlurTycho - PbsMinotaur Shock - This Plane ...
Συνέχεια...
Track 3
Κυριακή των Βαϊων, 1η μέρα του τρίτου μήνα ζωής του mixtape.gr, λίγες μόλις ημέρες πριν από τις διακοπές του Πάσχα. Μεγάλη εβδομάδα για τους Χριστιανούς, πραγματικά Μεγάλη εβδομάδα και για τα καλλιτεχνικά δρώμενα της πρωτεύουσας με ενδιαφέρουσες προβολές (Danielson Family στο Μικρό Μουσικό Θέατρο), συναυλίες (Mouse On Mars με Laetitia ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 21/9/2008
Ακόμα ένα επεισόδιο της εβδομαδιαίας ραδιοφωνικής εκπομπής του mixtape.gr στο "Στο Κόκκινο 105.5".Επιλογή μουσικής και παρουσίαση αυτή την εβδομάδα από τους Λευτέρη Κουσίδη και Ηρακλή Κορέλη.   Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςEmmylou Harris - Two More Bottles Of Wine Crosby Stills Nash & Young - 49 Bye-Byes / America's Children Fleet Foxes ...
Συνέχεια...
“Macho Man” Randy Savage R.I.P.
Επειδή είμαστε σίγουροι ότι ελάχιστοι θα ενδιαφερθούν στη χώρα μας, ας αποχαιρετήσουμε εμείς μία από τις σπουδαιότερες και αγαπημένες μας μορφές της χρυσής εποχής της WWF. O “Macho Man” Randy Savage έφυγε από τη ζωή σήμερα Παρασκευή, σε τροχαίο δυστύχημα στο Los Angeles , καθώς έπαθε καρδιακή προσβολή ενώ οδηγούσε. Ήταν ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 04/12/2009
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 Στο Κόκκινο" παρουσιάζουν ο Ανδρέας Βιολάρης και ο Χρήστος Νύχτης.  PlaylistIntro (Folk implosion - Serge)Florence & the Machine - Raise it UpJulian Casablancas - "Left & Right in the Dark"Yeah Yeah Yeahs - Cheated HeartsMos Def feat. the ...
Συνέχεια...
Το Τέλος της Λογικής – Summer Lovin
¶ντε ντε. ¶ιντε να τελειώνουμε με τους μαλάκες γιατί έχουμε και δουλειές. Γιατί ποιος χέζεται για την superliga ; Πραγματικά και με το χέρι στην καρδιά.Ωραίο ήταν εφέτο δε λέω, είχε λίγο αγωνία, αλλά ποιος πραγματικός οπαδός της γραφικότητας και του ποδοσφαιρικού σουρεαλισμού, μπορεί να μας κοιτάξει στα μάτια και ...
Συνέχεια...
Το τέλος της λογικής: Να σου σκίσω τη δαντέλα μωρή τσουλούπα…
Βαθιά, πολύ βαθιά στο δεύτερο ημιχρόνιο.Η ¶ρσεναλ έχει φάει το διπλέτο της, δεν την έχει χαλάσει-αλλά καθόλου-, η αλήθεια είναι ότι παίζει πολύ καλή μπάλα, αλλά ο Θεός βλέπει και το γκολ με την κουτάλα-χέρι του Αντεμπαγιόρ, σβήνει με το πέναλτι του Κριστιάνο Ρονάλντο και το φάουλ του Όουεν "είμαι ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 15/1/2010
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show στον "105,5 ΣτοΚόκκινο" παρουσιάζει ο Χρήστος Νύχτης.    PlaylistIntro (Folk Implosion - Serge) 1. Ladytron: The Way That I Found You 2. Little Boots: Stuck on Repeat 3. Marsheaux: Breakthrough 4. Stereolab : John Cage Bubblegum 5. Vampire Weekend: Cousins 6. Fiery Furnaces: Birdie ...
Συνέχεια...
Ποιος θυμάται το Club 4;
«Χειροκροτήστε την Μόνικα που μας έρχεται απο την Αυστραλία, με τα κατακόκκινα μαλλιά της, άτακτη σαν καγκουρό (!!!)». ¶σχετο αλλά οι μεγάλες στιγμές που ζήσαμε την Κυριακή στο ΟΑΚΑ ξεπερνούν ακόμη και αυτές που ζήσαμε στο παραπάνω κατάστημα. Συγχωρήστε μου τον ενθουσιασμό, πιστεύω πως οι οπαδοι τουλάχιστον θα καταλάβετε.Θαύμα! Θαύμα... ...
Συνέχεια...
Φεστιβάλ Νάξου | 24 Ιουλίου έως 3 Σεπτεμβρίου 2010
Κάθε χρόνο το πρόγραμμα του Φεστιβάλ Νάξου ακολουθεί έναν διαφορετικό θεματικό άξονα.Εφέτος η επέτειος των 10 χρόνων φέρνει στο προσκήνιο τη σχέση του χρόνου με τη δημιουργία και την τέχνη.Συνεχίζοντας με την ίδια παιγνιώδη διάθεση, διατρέχει και συνοψίζει την μικρή του ιστορία όχι με αποτιμήσεις αλλά με τα πρόσωπα που ...
Συνέχεια...
Champions League Final: Moscow 2008
Ξέρω, ξέρω τι λέτε εσείς οι άλλοι, να οι κωλόφαρδοι, οι ξεκωλιάρηδες, τα αγαπημένα παιδιά της θεάς τύχης. Δεν μπορείτε να καταλάβετε από που στο διάβολο (δεν είναι τυχαίο, σκεφτείτε άλλωστε ποια άλλη ευρωπαική ομάδα έχει νονό το Βελζεβούλη) πηγάζει τόση κωλοφαρδία. Σας καταλαβαίνω, όμως.Όπως καταλαβαίνω και τον Τέρι που ...
Συνέχεια...
Το Τέλος της Λογικής – Οι Ύμνοι του (Τέως) ΠΟΚ: AEK
Ο ΛΑΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΘΕΛΕΙΥπήρξε μια έποχη πριν την Super League, πριν τον Σωτήρη Νίνι και πριν τις ανακοινώσεις της Skoda Ξανθη. Βέβαια, αγαπητοί φίλοι, μια εποχή πριν ακόμη και από τον Ίμρε Μπονγκ, τον Βαιο Καραγιάννη και τον Λεωνίδα Βόσδου στον ¶ρη, με χορηγό ΑΓΝΟ στην φανέλα. Μια εποχή όπου ...
Συνέχεια...
To Τέλος της Λογικής: Η μαγική χώρα του Νικόλαου Κωστένογλου
Σκυλιά και ξένες γλώσσες: ένα snapshot απο την μαγική χώρα του Νικόλαου Κωστένογλου.Σταυροκοπιέται πιο συχνά και απο ιερομόναχο. Απο άποψη τακτικής παίζει να σκαμπάζει ότι κι εγώ για το φουα γκρα. Ίσως και λιγότερο. Αλλά για ετούτο δεν φταίει ο καψερός. Με τον Φερέρ που είχε απο δίπλα και ο ...
Συνέχεια...
Τα δικά μας τα παιδιά: Joey Barton
Joey Barton.Εσύ, πανμέγιστε και υπερτεράστιε κομπλέξη. Εσύ, επικέ τσαμπουκαλέα που στο πέρασμα σου μέχρι και οι πλάκες του πεζοδρομίου κάνουν πέρα. Μόνο εσύ. Δεν υπάρχει δεύτερη σκέψη. Κανένας Γκράβεσεν και κανένας Ματεράτσι. Αυτά τα φλώρια τελειώνουν τα σπρωξίματα και τα κλωτσίδια μόλις σφυρίξει ο διατητής (η έλλειψη του δίνει την ...
Συνέχεια...
Bullets Ετζεβίτ
Με όλη την συμπάθεια προς την Σκουάντρα Ατζούρα, το σύστημα όλοι πίσω Remember the Alamo και μπροστά άντε να βρούμε τον ψηλέα via air-mail, εκτός από συχνά καταδικαστικό, αδικεί και τους ίδιους τους ποδοσφαιριστές της.Τι εννοείτε και εμείς περίπου το ίδιο παίξαμε με την Σουηδία; ¶λλο εμείς.Και φυσικά, σινιόρ Τόνι, ...
Συνέχεια...
Fated To Pretend (MGMT, Βερολίνο 7/3/08)
I'm feeling rough, I'm feeling raw, I'm in the prime of my life.Let's make some music, make some money, find some models for wives.I'll move to Paris, shoot some heroin and fuck with the stars.You man the island and the cocaine and the elegant cars.This is our decision, to live ...
Συνέχεια...
Πάντα τη Δευτέρα με αφιέρωμα στη Διαφήμιση
Την περασμένη Δευτέρα, οι καιρικές συνθήκες δεν υπήρξαν σύμμαχοι του Πέτρου Τατσόπουλου, στο πρώτο εβδομαδιαίο ραντεβού του στο Gagarin 205 με τίτλο "Πάντα τη Δευτέρα", χωρίς όμως και να εμποδίσουν την πραγματοποίησή της με καλή σχετικά προσέλευση, δεδομένων των συνθηκών φυσικά. Δεύτερο ραντεβού, την ερχόμενη Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου ακριβώς στις 8 ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaand aaaalways look on the bright side of life
- Πείτε με απαισιόδοξο, αλλά ο νεκρός της Λεωφόρου Λαυρίου δεν μου προκάλεσε καμία έκπληξη. Ήταν απλά θέμα χρόνου και τύχης που στη συγκεκριμένη περίπτωση εγκατέλειψε αηδιασμένη τους εμπλεκόμενους στην υπόθεση . Αυτό που πραγματικά με εξέπληξε ήταν η ασχετοσύνη κάποιων παρουσιαστών αναφορικά με ουσίες που βρέθηκαν στα οπλοστάσια-συνδέσμους. Πριν ...
Συνέχεια...
Σκίσαμε!!!
Μπορεί ο Ηλίας να ξέχασε τα αυτοκόλλητα ώστε να έχουμε κι εμείς ένα χορηγό σαν κάθε καθώς πρέπει αγωνιζόμενο, μπορεί να μας έβαλαν πίσω στην εκκίνηση (γιατί απλά δε γινόταν να πάμε πιο μπροστά αφού φτάσαμε εκεί στο παρά δέκα), μπορεί, μπορεί, μπορεί, αλλά η συμμετοχή του εν λόγω διαδικτυακού ...
Συνέχεια...
Track 1
Εδώ είμαστε. Είναι 1η Φεβρουαρίου, και κάπως, με κάποιο «μαγικό» τρόπο, πληκτρολόγησες τα γου,γου,γου σου και την τελεία ως συνήθως και ύστερα συνέχισες με εφτά γράμματα m-i-x-t-a-p-e και κότσαρες και το .gr στο τέλος για να μην ξεχνάμε που βρισκόμαστε.Και τώρα διαβάζεις αυτές τις γραμμές, τις πρώτες στο Mixtape.gr, περιμένοντας ...
Συνέχεια...
Σκάνδαλο στα πρώτα γενέθλια του mixtape.gr!
Πλήρως εναρμονισμένη στο κλίμα των ημερών (και δεν αναφέρομαι σε πομπές στο κέντρο της πρωτεύουσας, αλλά στις γνωστές υποψίες σκανδάλων για τις οποίες ακούμε από δω κι από κει) η πρώτη γενέθλια επέτειος του διαδικτυακού χώρου mixtape.gr η οποία έλαβε χώρα την τελευταία νύχτα του πρώτου μήνα του νέου έτους ...
Συνέχεια...
…..aaaaaaand always look on the bright side of life!
  - Ας ξεκινήσουμε τίγκα στην επικαιρότητα, ήτοι ενδιαφέρουσες προτάσεις για πιό φτηνή (ουχί όμως φτηνιάρικη) ζωή:Βασικά για μέσα στη πόλη ποδηλατάκι. Ούτε βενζίνες, ούτε ασφάλιστρα, ούτε τέλη. Επίσης τέρμα αυτή η γελοιά αμερικανιά που λέγεται γυμναστήριο. Τρεξιματάκι (χαλαρό στην αρχή μη μου πάθετε και τίποτα), έστω και μέσα στη ...
Συνέχεια...
Ορφάνεψαν τα Playmobil μας…
Κάποτε φεύγαμε από το Μινιόν αγκαλιά με Ιππότες, Πειρατές, και πυροσβέστες ή σε περιπτώσεις Χριστουγέννων ή γενεθλίων με το Κάστρο, το Πειρατικό Καράβι, ή το Βενζινάδικο πάντα χαμογελαστοί και έτοιμοι για νέες περιπέτειεςΑργότερα, τα χώσαμε σε κούτες ή τα «στείλαμε» πακέτο να διακοσμούν νεκροταφεία αναμνήσεων σε εξοχικά.Φέτος πάλι, ψάξαμε και ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 19/06/2009
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 ΣτοΚόκκινο" παρουσιάζει ο Λευτέρης Κουσίδης. 1. Knyfe Hyts - 'Screamin' Love' (Brenmar remix)2. Teengirl Fantasy - 'Now That's What I Call Vol.2'3. Fujiya & Miyagi - 'Knickerbocker'4. Omar Souleyman - 'Lansob Sherek'5. Friendly Fires - 'Skeleton Boy'6. Bibio ...
Συνέχεια...
Cheap And Cheerful (The Kills, Βερολίνο 3/4/08)
Υπήρχε μια εποχή που το να βλέπεις τους Kills ζωντανά ήταν το επόμενο καλύτερο πράγμα από το να κάνεις sex. Υπήρχε μια εποχή που ο ερωτισμός που εξέπεμπε το παιχνίδι του Hotel και της VV ήταν τέτοιος που έθετε τους αδένες σου σε υπερλειτουργία (η φωτό λίγο πιο κάτω παρακαλώ ...
Συνέχεια...
Μαθήματα μαγειρικής από τον υπέρτατο Vegan Black Metal Chef
Γνωρίστε τον Vegan Black Metal Chef. Σήμερα, στο πρώτο μάθημα που διαρκεί σχεδόν 15 λεπτά, θα μάθετε να μαγειρεύεται το καλύτερο Vegan Pad Thai, παραδοσιακό ταϋλανδέζικο πιάτο. Ακολουθήστε προσεκτικά τις οδηγίες του Vegan Black Metal Chef και με την βοήθεια του Σατανά βεβαίως, θα τα καταφέρετε να το μαγειρέψετε και εσείς. Περιμένουμε με ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaaaaand aaalways look on the bright side of life (λέμε τώρα…)
  - Καλή χρονιά.- Όχι δεν πήρα άδεια μακράς διαρκείας. Απλά η προηγούμενη στήλη εστάλη μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στον αρχισυντάκτη στις 6 Δεκεμβρίου και χρειάστηκαν μερικές μόνο ώρες για ν' αποφασίσουμε να μην την ανεβάσουμε για κάμποσο χρονικό διάστημα. Θέμα διάθεσης βλέπετε... Υπάρχει η σκέψη να τη βάλουμε κάπου για το ...
Συνέχεια...
Ένα δωράκι για τον Έχουντάκι*
Με αφορμή το αναπάντεχο πρωτοχρονιάτικο δώρο του Ισραήλ στους κατοίκους της Γάζας ας μας επιτραπεί να δωρίσουμε από τη μεριά μας στο κράτος με τη σημαία με το αστέρι τη φωτογραφία ενός γεωγραφικού χάρτη του 1936 (μυαλά μας τελείωσαν για φέτος δυστυχώς).Όποιος βρεί τη λέξη Ισραήλ στο συγκεκριμένο χάρτη κερδίζει ...
Συνέχεια...
Επιστολή στον Κύριο Γ. Παπανδρέου
Bullets Over Phoenix
Ακούστε την εκπομπή της 05/10/2008
Track 3
Ακούστε την εκπομπή της 21/9/2008
“Macho Man” Randy Savage R.I.P.
Ακούστε την εκπομπή της 04/12/2009
Το Τέλος της Λογικής – Summer Lovin
Το τέλος της λογικής: Να σου σκίσω τη
Ακούστε την εκπομπή της 15/1/2010
Ποιος θυμάται το Club 4;
Φεστιβάλ Νάξου | 24 Ιουλίου έως 3 Σεπτεμβρίου
Champions League Final: Moscow 2008
Το Τέλος της Λογικής – Οι Ύμνοι του
To Τέλος της Λογικής: Η μαγική χώρα του
Τα δικά μας τα παιδιά: Joey Barton
Bullets Ετζεβίτ
Fated To Pretend (MGMT, Βερολίνο 7/3/08)
Πάντα τη Δευτέρα με αφιέρωμα στη Διαφήμιση
Aaaaaaaand aaaalways look on the bright side of
Σκίσαμε!!!
Track 1
Σκάνδαλο στα πρώτα γενέθλια του mixtape.gr!
…..aaaaaaand always look on the bright side of
Ορφάνεψαν τα Playmobil μας…
Ακούστε την εκπομπή της 19/06/2009
Cheap And Cheerful (The Kills, Βερολίνο 3/4/08)
Μαθήματα μαγειρικής από τον υπέρτατο Vegan Black Metal
Aaaaaaaaaaand aaalways look on the bright side of
Ένα δωράκι για τον Έχουντάκι*