Αξίωμα: Rock κάνεις όταν είσαι πιτσιρικάς, ξέρεις – δεν ξέρεις μουσική και το κάνεις σαν να εξαρτάται η ζωή σου απ’ αυτό. Όταν έχεις καύλα, πάθος, αμφισβήτηση και οργή. Όταν θέλεις να αλλάξεις τον κόσμο και δεν το πιστεύεις απλά, είσαι σίγουρος ότι μπορείς να το κάνεις. Όταν έχεις 3 ακόρντα και την αλήθεια σου (όπως έλεγε και ο ιεροκήρυκας που αποκαλεί τον εαυτό του Ωραία Φωνή απ’ τον οποίο έκλεψα και τον τίτλο του άρθρου).

Θεώρημα: Rock μπορείς να κάνεις όταν είσαι πραγματικά, βιολογικά νέος, όχι όταν νιώθεις νέος και λοιπές αρχιδιές… Η απόδειξη δική σου, τα παραδείγματα ν.

Για να κάνεις rock πρέπει να ισχύουν όλα τα παραπάνω. Διαφορετικά δεν κάνεις rock, κάνεις κάτι άλλο. To rock δεν είναι φόρμα (κιθάρα, μπάσο, drums, φωνή). Το rock είναι βαμπίρ. Ζει μόνο με φρέσκο αίμα. Αυτό που συμβατικά βαφτίζουμε ‘ροκ’ για να καταλαβαινόμαστε το κάνουν και πουρά κάθε ηλικίας αλλά δεν είναι rock. Ως μη νέος μπορεί να κάνεις σπουδαία μουσική ίσως και σημαντική τέχνη (π.χ. Sonic Youth, Radiohead, κ.ά. μετά την νιότη τους) αλλά όχι rock.

‘A song is not a song until it’s listened to’ λέει ο δαντικός τραγουδιάρης παραφράζοντας τη γνωστή ρήση. Enter λοιπόν ο ακροατής, το κοινό στην εξίσωση. Για να νιώσει, όχι να καταλάβει, όχι να θυμηθεί, για να νιώσει στο μεδούλι του το κοινό το τι κάνουν αυτά τα πιτσιρίκια πάνω στη σκηνή μ’ αυτή τη φασαρία και την αποψάρα πρέπει να ισχύουν και γι’ αυτό και το πιο πάνω αξίωμα και το επακόλουθο θεώρημα. Η επικοινωνία απαιτεί κοινό κώδικα, τι να κάνουμε; Ο μεγαλύτερος καταλαβαίνει, θυμάται, γουστάρει αλλά ο νέος μόνο είναι rock. Ο πουρορόκερ που έκανε rock δίσκους κάποτε δεν μπορεί να κάνει rock για πάντα. Στη σκηνή μπορεί να μιμείται καλά την νιότη του και να επικοινωνεί μια χαρά στους πιτσιρικάδες από κάτω τα τραγούδια που έγραψε όταν ήταν στην ηλικία τους αλλά δεν παύει να είναι ένα φάντασμα του εαυτού του, μια σκιά, μια ανάμνηση για τους νοσταλγούς, τους παλιούς του fans πίσω στη γωνία στο μπαρ που μάταια ψάχνουν να θυμηθούν πως είναι το να είσαι νέος. Δικαίωμά μας αλλά…

– Ο κύριος Faust;
– Με-φιστό-φιλε εσύ;
– Ναι ρε δικέ μου! Έχω ‘Το Πορτρέτο του Dorian Gray’, το βρήκα σχεδόν τσάμπα στο e-bay, μήπως σ’ ενδιαφέρει;
– Όχι ρε dude, thanx αλλά δεν έχω χρόνο, παιδεύομαι να καταλάβω τι σκατά λέει το ‘Stairway to Heaven’ ανάποδα…

Μόνο μία φορά θα είσαι νέος, tough luck mate. Μόνο μία μικρή περίοδο της ζωής σου θα νιώθεις τις αγαπημένες σου μπάντες να βυσματώνουν τα όργανα τους κατ’ ευθείαν στην καρδιά σου. Και να σου λέν’ την απόλυτη αλήθεια: ‘αυτό που ζεις τώρα είναι ό,τι πιο σημαντικό έχει γίνει στην ιστορία της ανθρωπότητας’. Κι ας είναι πλάνη: έχουν γίνει ή/και πιθανότατα θα γίνουν κι άλλα πιο σημαντικά πράγματα απ’ αυτό που ζεις τώρα μόνο που δεν θα είσαι εσύ πια νέος ή δεν θα είσαι πια εδώ.

Το πρόβλημα είναι απλό: είσαι το μόνο θηλαστικό σ’ αυτό το μικρό μπλε πλανήτη που ξέρει ότι θα πεθάνει. Αλλά όταν είσαι νέος είσαι αθάνατος. Όχι μεταφορικά, κυριολεκτικά αθάνατος. Μπουσταρισμένος από τις ορμόνες σου, δεν νιώθεις, είσαι ο Hulk. Και μπορείς να κάνεις τα πάντα. Αυτά τα ψέματα σου λέει το κορμί σου, τ’ ακούς και γίνεται η αλήθεια σου. Και κάποια στιγμή κουλάρουν οι ορμόνες σου, τρως κανα-δυό απώλειες στη μάπα (πεθαμένος έρωτας/φίλος/είδωλο/whatever, δουλίτσα, παιδάκια, κανονικότητα, κλπ. οι τρόποι είναι άπειροι…) καταλαβαίνεις το ψέμα, λήγει το ναρκωτικό, λήγει και το match. Και σταματάς να είσαι αθάνατος, σταματάς να είσαι νέος.

Κάπου εκεί σταματάει και το rock.

clashΠάμε τώρα στη rock. H rock έχει ένα πολύ συγκεκριμένο γενεαλογικό δέντρο απολύτως χαρτογραφημένο, από τις ρίζες εκκίνησης της μέχρι και τα σημερινά παρακλάδια της. Μόνο που ευτυχώς δεν την μαθαίνουμε στο School of Rock του θεού Jack. Τη μαθαίνουμε στο σχολείο της rock της δικής μας ζωής ο καθένας. Και εκεί όλες οι παράμετροι της μοναδικότητας του καθένα (DNA, περιβάλλον, χωροχρόνος, εμπειρίες, καλλιέργεια, γούστο κλπ.) παίζουν μπάλα και μάλιστα σε επίπεδο Champions League όχι μαλακίες. Δυστυχώς δεν μαθαίνουμε όλοι όλη τη rock ή αν προτιμάς δεν μας λένε σε όλους όλα τα παρακλάδια της τα ίδια αλλά αυτό είναι το ωραίο της ιστορίας.

Στην τέχνη δεν υπάρχει παρθενογέννηση. Και στη rock, την ύψιστη εκδοχή της σημαντικότερης κατά τα γνώμη μου τέχνης, της μουσικής, δεν θα μπορούσε να ισχύει τίποτ’ άλλο. Βέβαια όπως λένε και τα βρετάνια ‘you can’t beat stupidity’ οπότε άμα θες εσύ μαλάκα τράβα να ξανανακαλύψεις τον τροχό (αγαπημένο φετίχ των ανθρώπων) αλλά αυτή είναι μια άλλη κουβέντα. Η ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού διδάσκει ότι ο άνθρωπος είναι τόσο μαλάκας ή ηλίθιος ή απομονωμένος ή εγωιστής ή whatever ή και όλα αυτά μαζί που έχει ανακαλύψει τον κάθε τροχό χιλιάδες φορές. Προοδεύει όμως μόνο όταν παίρνει ότι τον αφορά από τα επιτεύγματα των προηγούμενων και τα πάει λιγάκι πάρα πέρα. Πέρα από μόδες και αμορφωσιά. Απλά δεν είναι τα πράγματα; Αρχίδια απλά, τέλος πάντων. Όπως και να ‘χει η rock όπως όλος ο ανθρώπινος πολιτισμός είναι μία σπείρα συνεχιζόμενη που λειτουργεί πηγαίνοντας λίγο πίσω και λίγο μπροστά, ποτέ όμως ξανά στο ίδιο σημείο, με αρχή κάπου στον παρελθοντικό χωροχρόνο και άκρη το σήμερα (χωρίς τέλος, ελπίζω…). Ανεξάρτητα από ‘ειδικούς’ του ‘ειδικού’ τύπου/ δισκογραφικές/ εταιρείες παραγωγής/ διαφημιστές/ marketing (που το μόνο που τους νοιάζει είναι να ανακαλύψουν ή να φτιάξουν το next big thing για να ζήσουν κι αυτοί οι καημένοι και να προσθέσουν κάτι λίγο στην εισροή από το back catalogue των ‘ιερών’ τεράτων (αρχιδιές, τίποτα δεν είναι ιερό στη rock)) και ημιμάθεια (όλων των εμπλεκομένων συμπεριλαμβανομένων των καλλιτεχνών και του κοινού).

Ο καπιταλισμός καλά κρατεί και δεν προβληματίζεται καθόλου για το μέλλον του, η rock την παλεύει τη μάχη με το χρόνο παρότι δεν είναι κραταιά στις μέρες του hip-hop. Όχι όμως και ο κάθε άνθρωπος. Εγώ κι εσύ θα τελειώσουμε, το ξέρεις και το ξέρω.

Ανακεφαλαίωση: μίλησα πιο πάνω για το rock και για τη rock. Να τα μπλέξω τώρα. Rock κάνεις, ζεις και είσαι. Κι όταν σταματήσεις να είσαι νέος, rock’s dead babe. Το μυαλό σου κλειδώνει και πετάει το κλειδί. Οι πόροι κλείνουν και το κλειστό πια σύστημα ανακυκλώνει αναμνήσεις. ‘Κολλημένος σε μια στιγμή από την οποία δεν μπορείς να δραπετεύσεις’. Μπορείς να το πάθεις με τα πάντα, όχι μόνο με το/τη rock αλλά αυτό είναι εκτός θέματος. Αν είσαι junky με τη rock συνεχίζεις και ανακαλύπτεις καινούργιες μπάντες οι οποίες μιλάν στο υποσυνείδητο σου μόνο όταν έχουν επηρεαστεί από τις αγαπημένες σου μπάντες. Αναγνωρίζεις αυτούς που όντως παλεύουν με την αλήθεια τους προσπαθώντας να μην κλέψουν τους προηγούμενους, διψώντας να πουν κάτι με τη δική τους φωνή και τη δική τους μουσική για τη δική τους εποχή. Μπορεί επίσης να έχεις rock attitude και rock ιδεολογία (δεν υπάρχει, anyway, it’s what you make of it) αλλά rock δεν είσαι. Μακάρι τουλάχιστον να είσαι ο εαυτός σου. Και by the way είναι εντάξει να γουστάρεις καινούργιες μπάντες, δεν προδίδεις κανένα. Μόνο που στην καρδιά σου τίποτα δεν θα ξαναμιλήσει όπως εκείνα τα πρώτα βινύλια/cdια/downloads που έλιωσες όταν ήσουν νέος. Που σου είπαν ποιος είσαι.

Έχω κάνει άπειρες κουβέντες με junkια της rock και του rock σαν κι εμένα για τους πιο σημαντικούς rock δίσκους της ιστορίας. Έχω διαβάσει επίσης άπειρες λίστες ‘ειδημόνων’. Κάποιοι δίσκοι αντικειμενικά επηρέασαν πολύ περισσότερο από κάποιους άλλους, δεν έχουν όλοι την ίδια βαρύτητα, ok, κάποιοι τραγουδάνε ποίηση και κάποιοι στιχάκια, σαφώς, άλλο διασκέδαση (entertainment) κι άλλο ψυχαγωγία και σίγουρα κάποιοι πούλησαν περισσότερα κομμάτια από τους άλλους. So fucking what? Όλες οι λίστες για τον πούτσο είναι. Μία και μόνο μία έχει αξία. Η autobiographical που λέει και στο High Fidelity ο συνονόματός μου. Η δικιά σου για σένα. Και η δικιά μου για μένα. Οι παρεκκλίσεις και οι συμπτώσεις μας, για να γνωριστούμε καλύτερα. Και οι προσωπικές ιστορίες που έχουμε πίσω από κάθε δίσκο. Τα γαμήσια, τα ποτά, τα ξενύχτια, τα κλάματα, τα γέλια, τα trips και οι εκδρομές για να ακολουθήσεις την αγαπημένη σου μπάντα μέχρι να σου τελειώσουν τα λεφτά. Η αλήθεια μας και η εμπειρία μας μέσα στο rock. Και μέσα στη rock που δεν είναι πια του δημιουργού της, είναι δικιά μας για πάντα. Όλα τα άλλα είναι μαλακίες.

Επίλογος: Γιατί έγραψα τα πιο πάνω. Διάφορες αφορμές.

  1. Διάβασα συνέντευξη της κωλόγριας Κιφ που σνίφαρε τις στάχτες του πατέρα του, αυθεντικός αλήτης, πρώην rock (έχει να γράψει rock 30+ χρόνια, τι να κάνουμε;). Τα ‘χωνε λοιπόν στους πιτσιρικάδες Arctic Monkeys και σε κάποιους άλλους (τα άλλα δυο groups δεν γουστάρω ούτε να τα γράψω) και έλεγε ότι σήμερα ακούει Motörhead, reggae, και Μαροκινή μουσική. Και δυστυχώς για μένα συμφώνησα μαζί του. Ήθελα να μου αρέσει ο καινούργιος δίσκος των Αρκτικών Μαϊμούδων αλλά δεν… Τα ‘χουν όλα, είναι rock αλλά δεν παίζουν τίποτα που να μην το ‘χω ξανακούσει. H λογική είναι να πάρεις το ’77-’82 και να το κάνεις κάτι άλλο, κάτι δικό σου, you know; Anyway, rock on…
  2. Έχω κολλήσει άσχημα με τον καινούργιο των BRMC. Τίποτα φρέσκο, τελείως παλιοροκάδικος ήχος, κλέβοντας αναίσχυντα τα πάντα από Chuck Berry, Doors, Led Zep, CCR μέχρι και U2 for fuck’s sake (τα σέβη σου ιεροκήρυκά μου), δεν καταλαβαίνω γιατί μου αρέσει… Είναι rock; Μάλλον, δεν ξέρω πια (δεν έχω ορισμό της rock τη σήμερον, ποιο απ’ όλα τα παρακλάδια της να πρωτοπιάσω, ό,τι πουν οι νέοι, well, whatever, nevermind, hello, hello, cash, cash, bam, bam, you’re dead, more cash, η ζωή σου σε ταινία, cash, cash, πάει κι ο Johnny Cash…). BRMC ρε λέμε, καλός δίσκος; Super!!!
  3. Νέος Stooges… σύντομο ανέκδοτο, κρίμα όντως αλλά σ’ αυτή την ηλικία rock; Φύσει αδύνατο… Anyway, in Iggy we still trust, γι’ αυτά που μας έχει δώσει και τις ωραίες αναμνήσεις από τα ματωμένα live…
  4. Ο γιος της κουμπάρας μου στα 3 του τραγουδάει ‘θαμπάντυ, πουτ θάμθινγκ, θάμπαντυ πουτ θάμθινγκ ιν μάι ντρίνκ’ και θέλει να γίνει drummer. How fucking cute is that? How fucking rock!!!
  5. Έχω βαρεθεί να ακούω μη νέους όλων των ηλικιών να λένε ‘θυμάσαι τότε μπλα-μπλα-μπλα’ και ‘τι δισκάρες βγαίναν τότε μπλα-μπλα-μπλα’ κλπ, κλπ. Φτάνει πια. Τότε ήσουν νέος, τώρα δεν είσαι. Game over. Κι επειδή ο μη νέος έχει τα λεφτά για το ακριβό εισιτήριο ας (ξανα)δούμε τους x-y-z κωλόγερους με 10-20-30-40(!!!) χρόνια καθυστέρηση… Ναι, το παραδέχομαι, κι εγώ πηγαίνω να δω τις αγάπες των πιτσιρικάτων μου αλλά αντικειμενικά: Έλεος!!! Φτάνει πια, φτάνει. Καλή η νεκρανάσταση αν είσαι θρήσκος αλλά ας δούμε περισσότερες ζωντανές μπάντες καλύτερα… Ζόρικο φετίχ η νεκροφιλία, δεν μου πάει με τίποτα αισθητικά και δεν έχει και καθόλου πλάκα. Και rock/ sex χωρίς πλάκα, no fun, my babe, no fun…

Κατακλείδα: Rock εκ του rock ‘n’ roll ήτοι slang των μαύρων αμερικανών για το χορό και το γαμήσι. Μπορείς να χορεύεις και να γαμάς (με ή χωρίς μπλε χαπάκια) μέχρι να πεθάνεις, αυτό είναι σχεδόν σίγουρο. Και να απολαμβάνεις τη rock και τα gigs. ¶σε όμως το rock στους νέους. Κι αν αναρωτιέσαι ακόμα για το αν είσαι νέος ή όχι ρώτα ένα 16άρη να σου πει, αν δεν θυμάσαι τι έλεγες εσύ ο ίδιος στα 16 σου… Γάμα τα.

Σημείωση: Στο κυρίως κείμενο, όπου rock βάλε οποιοδήποτε trend/μουσική/whatever της εκάστοτε σύγχρονης pop (δημοφιλούς) κουλτούρας των πιτσιρικάδων που δεν πολυ-καταλαβαίνει η προηγούμενη γενιά, άλλαξε ονόματα και παραδείγματα σε συναφή με το αντικείμενο που σε ενδιαφέρει και έχεις έτοιμη έκθεση ιδεών. Τα ίδια σκατά παίζουν παντού και πάντα.

Ευχαριστώ για τον χρόνο σου.

 

Links:
Link 1
Link 2
Link 3
Link 4

 

Υπογραφή:
O qatarαμένος aka ‘the σύζυγος’
Νίκος Ντούνας

Διάβασε επίσης...
Bullets in the Head
Συγχαρητήρια στο ποδοσφαριστή της Stoke City Λίαμ Λόρενς, που δίνει νέα διάσταση στην εκλεπτυσμένη κατηγορία των παράξενων τραυματισμών. Ο αμυντικός των Potters έπαιζε μπάλα με τον σκύλο του στην αυλή του σπιτιού του και την ώρα που επιχείρησε να τον ντριπλάρει, πάτησε πάνω στον αμυντικό βράχο ονόματι Αζόρ και γύρισε ...
Συνέχεια...
Bullets Ετζεβίτ
Με όλη την συμπάθεια προς την Σκουάντρα Ατζούρα, το σύστημα όλοι πίσω Remember the Alamo και μπροστά άντε να βρούμε τον ψηλέα via air-mail, εκτός από συχνά καταδικαστικό, αδικεί και τους ίδιους τους ποδοσφαιριστές της.Τι εννοείτε και εμείς περίπου το ίδιο παίξαμε με την Σουηδία; ¶λλο εμείς.Και φυσικά, σινιόρ Τόνι, ...
Συνέχεια...
Bullets
Είσαι απατεώνας Αφόνσο ¶λβες. Το λέω ενώπιον όλων. Και θα ξεσκεπαστείς στην Αγγλία, ως ένα κοινό μουγκρί, οπότε και θα σε στείλουν και σένα στην Σέλτικ να γλύφεις του παπούτσια του Φένεγκορ οφ Χέσελινκ μαζί με τον Σαμαρά. Τυχάρπαστε.Πολύ σωστή η κίνηση των ανθρώπων του Αστέρα Τρίπολης να διώξουν τον ...
Συνέχεια...
Ντέρμπι
Το κοπή τη πίτα είχε φτάσει στο κορύφωση του. Ο Ντιντιέ Οριόλ της Super League, κρατούσε το καλύτερο για το τέλος. Τζάντελμαν, όπως πάντα, ζήτησε από αι γυναίκαι να κλείσουν τα αυτιά τους και το ξεστόμισε: Γαμήστε τον πούστη τον Ολυμπιακό. Μάλιστα. Αυτό είπε ο πρόεδρος της λίγκας που ευαγγελίζεται ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 22/05/2009
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 ΣτοΚόκκινο" παρουσιάζουν οι Χριστιάνα Φινέ και Γιάννης Σαμούρκας  Intro (El Ten Eleven - Adam and Nathan Totally Kick Ass)Wilco - Wilco (the song)Fanfarlo - Fire escapePat Benatar - We belongJulian Plenti - Fun that we haveBruce Springsteen - ...
Συνέχεια...
Mixtape Radio Show!
Χωρίς πολλά πολλά...Τι διαβάζετε στο mixtape.gr;Ε αυτά είναι που θα ακούτε από αυτή την Κυριακή 00:00 - 02:00 και κάθε εβδομάδα «Στο Κόκκινο 105.5».Στην πρώτη πιλοτική εκπομπή της πρώτης πιλοτικής καλοκαιρινής περιόδου (πιλότοι στους αιθέρες γίναμε) εκτός από,φυσικά, νέες, φρεσκότατες δισκογραφικές κυκλοφορίες που έχουμε στα χέρια μας για να ακούσουμε, ...
Συνέχεια...
Το τέλος της λογικής: Να σου σκίσω τη δαντέλα μωρή τσουλούπα…
Βαθιά, πολύ βαθιά στο δεύτερο ημιχρόνιο.Η ¶ρσεναλ έχει φάει το διπλέτο της, δεν την έχει χαλάσει-αλλά καθόλου-, η αλήθεια είναι ότι παίζει πολύ καλή μπάλα, αλλά ο Θεός βλέπει και το γκολ με την κουτάλα-χέρι του Αντεμπαγιόρ, σβήνει με το πέναλτι του Κριστιάνο Ρονάλντο και το φάουλ του Όουεν "είμαι ...
Συνέχεια...
Track 2
Εδώ είμαστε! Πρώτος (και κουτσός) μήνας Mixtape.grΚατ' αρχάς, ευχαριστούμε πάρα πολύ για την υποδοχή αυτό το μήνα, ευχαριστούμε για τα καλά σας λόγια, τις παρατηρήσεις σας (μικρό παιδάκι είναι, θα διορθωθεί) και τα μηνύματά σας, είτε μέσω e-mail, είτε μέσω της σελίδας μας myspace, αν και όλα αυτά θα τα ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 08/05/2009
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 Στο Κόκκινο" παρουσιάζουν οι Ηλίας Πυκνάδας και Ευαγγελία Πανταζοπούλου  Intro (El Ten Eleven - Adam and Nathan Totally Kick Ass)Peaches - I Feel CreamNisennenmondai - Destination TokyoFlorence & The Machine - Kiss With A FistJarvis Cocker - Homewrecker!The ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaaaaaaand aaaalways looook on the briiiight side of life….
  - Χααααααααααααααααααααααααααχαχαχα χαχααααααααααααααααα. Εκλογές. Θέλει λέει 'νωπή' εντολή. Μήπως μπέρδεψε το χασάπικο της γειτονιάς του με τη χώρα;; Τέλος πάντων, πάμε σε κάτι πιο σοβαρό.- Όχι πως είχα όρεξη να γράψω τίποτα, αλλά επειδή δεσμεύομαι από το μισθοφορικό συμβόλαιο που έχω υπογράψει ακολουθούν τα επόμενα.- Σύμφωνα με ανεξακρίβωτες πληροφορίες οι ...
Συνέχεια...
Ο “άγνωστος εμπρηστής” ξεσπαθώνει…
Πρόκειται για κείμενο που λάβαμε σήμερα μέσω mail.Πρωτογράφτηκε το 1992. Όμως με πολύ λίγες προσαρμογές (κυρίως χρονικές) αποτελεί την διαχρονική χάρτα των πυρκαγιών κάθε Αυγούστου. Μοιάζει κωμικό και ειρωνικό αλλά αν το καλοσκεφτείτε δεν είναι καθόλου και είναι εξαιρετικά επίκαιρο. Διαβάστε το και προβληματιστείτε:----------------Γράφει ο "άγνωστος εμπρηστής":Κύριε διευθυντά,Επειδή η πολιτική ...
Συνέχεια...
Mixtape.gr Radio Show (29/6/2008) – Και τι θα κάνουμε τώρα χωρίς EURO;;;
Σήμερα το βράδυ, μετά το τέλος του Τελικού του EURO 2008, από τις 00:00 έως και τις 02:00, από τα στούντιο του "Στο Κόκκινο 105,5" οι συντάκτες του mixtape.gr θα προσπαθήσουν να απαντήσουν στο κρίσιμο ερώτημα:"Και τι θα κάνουμε τώρα χωρίς EURO;;;"Στα μικρόφωνα και στις επιλογές της μουσικής αυτή την ...
Συνέχεια...
Αδικία, Γραφικότητα και Ιδρώτας
Τέλειωσε το πρωτάθλημα. Είδηση μεγατόνων. Ο Ολυμπιακός το σήκωσε για πολλοστή φορά. Στην ξερή μας. Να το έπαιρνε ο Θρασύβουλος να κάναμε πανηγύρι. Αλλά περισσότερα για τους καμικάζι του Αναστασάκου απο του χρόνου.Μπράβο μαλάκα Ριβάλντο. Μπράβο γραφικοί φίλοι μου ΑΕΚτζήδες (γιατί είμαι δικός σας, αλλά τι να λέμε τώρα) που ...
Συνέχεια...
To Τέλος της Λογικής: Η μαγική χώρα του Νικόλαου Κωστένογλου
Σκυλιά και ξένες γλώσσες: ένα snapshot απο την μαγική χώρα του Νικόλαου Κωστένογλου.Σταυροκοπιέται πιο συχνά και απο ιερομόναχο. Απο άποψη τακτικής παίζει να σκαμπάζει ότι κι εγώ για το φουα γκρα. Ίσως και λιγότερο. Αλλά για ετούτο δεν φταίει ο καψερός. Με τον Φερέρ που είχε απο δίπλα και ο ...
Συνέχεια...
Αλέξανδρος Γεωργίου – Πεκίνο
¶νοιξε η έκθεση του ΕΜΣΤ στο Πεκίνο στην οποία αναφερθήκαμε σε προηγούμενο κείμενο(Κάτι γίνεται στο ΕΜΣΤ). Ο καλλιτέχνης και επιμελητής Αλέξανδρος Γεωργίου ήταν εκεί και μου έστειλε ένα γραμματάκι με φωτογραφικό υλικό όπου μας μπάζει στο κλίμα του Κινέζου, λίγο πριν τους Oλυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου.Υπενθυμίζουμε οτι η εξαιρετική έκθεση ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 03/04/2009
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 ΣτοΚόκκινο" παρουσιάζουν οι Πάρης Παπαβλασόπουλος και Ηλίας Πυκνάδας.   Intro (El Ten Eleven - Adam & Nathan Totally Kick Ass)Yeah Yeah Yeahs - Heads Will RollChris Cornell - Part of Me [Steve Aoki mix]Cut Off Your Hands - SorryPhoenix ...
Συνέχεια...
SXSW : Το Φεστιβάλ των Φεστιβάλ!
Μπορεί για μία ακόμα χρονιά όλο - σχεδόν - το team του mixtape.gr να έχει κανονίσει το στάνταρ ταξιδάκι στη Βαρκελώνη για τη φετινή έκδοση του Primavera, μαζί με αρκετούς εκατοντάδες έλληνες ακόμα, ωστόσο το μεγάλο πανηγύρι και το φεστιβάλ των φεστιβάλ διεξάγεται στην άλλη άκρη του Ατλαντικού και δη ...
Συνέχεια...
Τα δικά μας τα παιδιά: Γούιλιαμ Προυνιέ – Ο αξέχαστος μαέστρος της άμυνας
Λίγοι θυμούνται έναν απο τους καλύτερος αμυντικούς που έχει βγάλει ποτέ το γαλλικό ποδόσφαιρο. Λίγοι θυμούνται ότι αυτός αποτέλεσε το πρότυπο πάνω στο οποίο χτίστηκε το σύγχρονο σέντερ μπακ. Λίγοι θυμούνται ότι χωρίς αυτόν, το γαλλικό ποδόσφαιρο ίσως να μην έπιανε ποτέ τα ύψη της κατάκτησης ενός μουντιάλ ή ενός ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaaaaaaaand always look on the bright side of life….
 - Για αρχή κάτι σχετικά επίκαιρο. Τα κοματόσκυλα που είχαν μαζευτεί και πανηγύριζαν έξω από το Ζάπειο την ώρα που μίλαγε (χωρίς να λέει τίποτα) ο ευτραφέστερος πρωθυπουργός της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας τι ακριβώς νόμιζαν πως έκαναν;- Επίσης κάποιος να πει στον εν λόγω κύριο με τα παραπανήσια κιλά πως ...
Συνέχεια...
Θα πας Parapera;
Ένας νέος, όμορφος και πολύ φιλόδοξος χώρος ανοίγει σε ένα από σημεία της πόλης που δυστυχώς όλο και υποβαθμίζεται... Ας μας συστηθεί μόνος του, και ας ευχηθούμε καλή επιτυχία στους εμπνευστές αυτής της προσπάθειας...:   Πρόκειται για έναν πολυχώρο - αγορά 1000 τ.μ που στεγάζεται σε ένα διατηρητέο κτίριο, στην οδό Αχαρνών 61, ...
Συνέχεια...
Μαθήματα μαγειρικής από τον υπέρτατο Vegan Black Metal Chef
Γνωρίστε τον Vegan Black Metal Chef. Σήμερα, στο πρώτο μάθημα που διαρκεί σχεδόν 15 λεπτά, θα μάθετε να μαγειρεύεται το καλύτερο Vegan Pad Thai, παραδοσιακό ταϋλανδέζικο πιάτο. Ακολουθήστε προσεκτικά τις οδηγίες του Vegan Black Metal Chef και με την βοήθεια του Σατανά βεβαίως, θα τα καταφέρετε να το μαγειρέψετε και εσείς. Περιμένουμε με ...
Συνέχεια...
Track 3
Κυριακή των Βαϊων, 1η μέρα του τρίτου μήνα ζωής του mixtape.gr, λίγες μόλις ημέρες πριν από τις διακοπές του Πάσχα. Μεγάλη εβδομάδα για τους Χριστιανούς, πραγματικά Μεγάλη εβδομάδα και για τα καλλιτεχνικά δρώμενα της πρωτεύουσας με ενδιαφέρουσες προβολές (Danielson Family στο Μικρό Μουσικό Θέατρο), συναυλίες (Mouse On Mars με Laetitia ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 28/9/2008
Ακόμα ένα επεισόδιο της εβδομαδιαίας ραδιοφωνικής εκπομπής του mixtape.gr στο "Στο Κόκκινο 105.5".Επιλογή μουσικής και παρουσίαση αυτή την εβδομάδα από τους Πάρη Παπαβλασόπουλο και Γιάννη Σαμούρκα.  Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςIntro (Herbaliser - Missing Suitcase)Ruckus Roboticus - How to Handle Grown UpsDJ Frane - If I Had WingsThe Mercury Program - ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 12/06/2009
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 ΣτοΚόκκινο" παρουσιάζει οι Ανδρέας Βιολάρης και Παναγιώτης Κονδύλης. Playlist1. Tortoise - High class slim came floatin'2. Florence & The Machine - Kiss with a fist3. Jazzanova - Look what you 're doin' to me4. The Matthew Herbert Big ...
Συνέχεια...
Γιορτάστε μαζί μας 1 χρόνο mixtape.gr!
Αρχικά, σκεφτόμασταν να γράψουμε ένα «συγκινητικό» κείμενο για τους πρώτους 12 μήνες ζωής του mixtape.gr.Ξέρετε τώρα. Από αυτά τα εντυπωσιακά κείμενα που παρουσιάζουν την έναρξη και την ανάπτυξη ενός portal, λες και πρόκειται για το 8ο Θαύμα του κόσμου του ελληνικού web. Να αναφέρουμε για τις δυσκολίες αυτής της προσπάθειας, ...
Συνέχεια...
Το Τέλος της Λογικής – Τι 12, τι 22, τι 32!
Γεια σου ρε Μοχάμεντ που θα μας τιμήσεις με την παρουσία σου. Γεια σου ρε Καλόν υπερστράικερ που ήρθες στην Ελλάδα να μας τρελάνεις με τις αναμπουμπουλιάρικες μπούκες σου και το μεστό, οργανωμένο σου παιχνίδι.Παίκτης μεγατόνων ο Μοχαμέντ λέμε. Από αυτούς που για να δώσουν από το δεξί στο αριστερό ...
Συνέχεια...
Δε Μας Χέζεις ρε Ρον Nτένις…..
Το άκουσα στις ειδήσεις του BBC και για να το λένε αυτοί κάποια βάση θα υπάρχει. Το αφεντικό της Μακλάρεν, Ρον Ντένις θα ασκήσει έφεση, λέει, για να ακυρωθούν όσοι τερμάτισαν μεταξύ Αλόνσο και Χάμιλτον στο Γκραν Πρι της Βραζιλίας ώστε ο νεαρός να κερδίσει τους βαθμούς που του χρειάζονται ...
Συνέχεια...
Ποτέ ξανά
Αν και είμαστε σίγουροι ότι αυτή είναι μόνο η αρχή. Οπότε, μπορεί να ξεχνιόμαστε στα πράγματα που μας σώζουν την ψυχή - τους δίσκους μας, τις ταινίες μας, τα βιβλία μας -  όμως ας είμαστε έτοιμοι. Τα χειρότερα έρχονται...  
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 15/05/2009
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 Στο Κόκκινο" παρουσιάζουν οι Χριστιάνα Φινέ και Πάρης Παπαβλασόπουλος  Intro (El Ten Eleven - Adam and Nathan Totally Kick Ass)Bjork - Army of Me [ft. Skunk Anansie]Nick Cave - Hold On to Your SelfRadiohead - You & Whose ...
Συνέχεια...
Suicide Bullets
Διάλογος αστυνομικού με οργανωμένο της ΑΕΚ στην θύρα 35 του ΟΑΚΑ. "Τι είναι αυτό στην τσάντα;", "Bιβλίο", "Δηλαδή;", "Ε..βιβλίο", "Και τι το θες;". Όχι, πείτε μου.Ο τερματοφύλακας του ΟΦΗ Τζόρβας έχει σώσει ακόμη ένα γκολ στο Αλκαζάρ. Σηκώνεται, νιώθει σαν μπαλάκι του σκουος, φλέβες πετάγονται από το λαιμό του και ...
Συνέχεια...
Bullets in the Head
Bullets Ετζεβίτ
Bullets
Ντέρμπι
Ακούστε την εκπομπή της 22/05/2009
Mixtape Radio Show!
Το τέλος της λογικής: Να σου σκίσω τη
Track 2
Ακούστε την εκπομπή της 08/05/2009
Aaaaaaaaaaaaand aaaalways looook on the briiiight side of
Ο “άγνωστος εμπρηστής” ξεσπαθώνει…
Mixtape.gr Radio Show (29/6/2008) – Και τι θα
Αδικία, Γραφικότητα και Ιδρώτας
To Τέλος της Λογικής: Η μαγική χώρα του
Αλέξανδρος Γεωργίου – Πεκίνο
Ακούστε την εκπομπή της 03/04/2009
SXSW : Το Φεστιβάλ των Φεστιβάλ!
Τα δικά μας τα παιδιά: Γούιλιαμ Προυνιέ –
Aaaaaaaaaaaaaand always look on the bright side of
Θα πας Parapera;
Μαθήματα μαγειρικής από τον υπέρτατο Vegan Black Metal
Track 3
Ακούστε την εκπομπή της 28/9/2008
Ακούστε την εκπομπή της 12/06/2009
Γιορτάστε μαζί μας 1 χρόνο mixtape.gr!
Το Τέλος της Λογικής – Τι 12, τι
Δε Μας Χέζεις ρε Ρον Nτένις…..
Ποτέ ξανά
Ακούστε την εκπομπή της 15/05/2009
Suicide Bullets