Αξίωμα: Rock κάνεις όταν είσαι πιτσιρικάς, ξέρεις – δεν ξέρεις μουσική και το κάνεις σαν να εξαρτάται η ζωή σου απ’ αυτό. Όταν έχεις καύλα, πάθος, αμφισβήτηση και οργή. Όταν θέλεις να αλλάξεις τον κόσμο και δεν το πιστεύεις απλά, είσαι σίγουρος ότι μπορείς να το κάνεις. Όταν έχεις 3 ακόρντα και την αλήθεια σου (όπως έλεγε και ο ιεροκήρυκας που αποκαλεί τον εαυτό του Ωραία Φωνή απ’ τον οποίο έκλεψα και τον τίτλο του άρθρου).

Θεώρημα: Rock μπορείς να κάνεις όταν είσαι πραγματικά, βιολογικά νέος, όχι όταν νιώθεις νέος και λοιπές αρχιδιές… Η απόδειξη δική σου, τα παραδείγματα ν.

Για να κάνεις rock πρέπει να ισχύουν όλα τα παραπάνω. Διαφορετικά δεν κάνεις rock, κάνεις κάτι άλλο. To rock δεν είναι φόρμα (κιθάρα, μπάσο, drums, φωνή). Το rock είναι βαμπίρ. Ζει μόνο με φρέσκο αίμα. Αυτό που συμβατικά βαφτίζουμε ‘ροκ’ για να καταλαβαινόμαστε το κάνουν και πουρά κάθε ηλικίας αλλά δεν είναι rock. Ως μη νέος μπορεί να κάνεις σπουδαία μουσική ίσως και σημαντική τέχνη (π.χ. Sonic Youth, Radiohead, κ.ά. μετά την νιότη τους) αλλά όχι rock.

‘A song is not a song until it’s listened to’ λέει ο δαντικός τραγουδιάρης παραφράζοντας τη γνωστή ρήση. Enter λοιπόν ο ακροατής, το κοινό στην εξίσωση. Για να νιώσει, όχι να καταλάβει, όχι να θυμηθεί, για να νιώσει στο μεδούλι του το κοινό το τι κάνουν αυτά τα πιτσιρίκια πάνω στη σκηνή μ’ αυτή τη φασαρία και την αποψάρα πρέπει να ισχύουν και γι’ αυτό και το πιο πάνω αξίωμα και το επακόλουθο θεώρημα. Η επικοινωνία απαιτεί κοινό κώδικα, τι να κάνουμε; Ο μεγαλύτερος καταλαβαίνει, θυμάται, γουστάρει αλλά ο νέος μόνο είναι rock. Ο πουρορόκερ που έκανε rock δίσκους κάποτε δεν μπορεί να κάνει rock για πάντα. Στη σκηνή μπορεί να μιμείται καλά την νιότη του και να επικοινωνεί μια χαρά στους πιτσιρικάδες από κάτω τα τραγούδια που έγραψε όταν ήταν στην ηλικία τους αλλά δεν παύει να είναι ένα φάντασμα του εαυτού του, μια σκιά, μια ανάμνηση για τους νοσταλγούς, τους παλιούς του fans πίσω στη γωνία στο μπαρ που μάταια ψάχνουν να θυμηθούν πως είναι το να είσαι νέος. Δικαίωμά μας αλλά…

– Ο κύριος Faust;
– Με-φιστό-φιλε εσύ;
– Ναι ρε δικέ μου! Έχω ‘Το Πορτρέτο του Dorian Gray’, το βρήκα σχεδόν τσάμπα στο e-bay, μήπως σ’ ενδιαφέρει;
– Όχι ρε dude, thanx αλλά δεν έχω χρόνο, παιδεύομαι να καταλάβω τι σκατά λέει το ‘Stairway to Heaven’ ανάποδα…

Μόνο μία φορά θα είσαι νέος, tough luck mate. Μόνο μία μικρή περίοδο της ζωής σου θα νιώθεις τις αγαπημένες σου μπάντες να βυσματώνουν τα όργανα τους κατ’ ευθείαν στην καρδιά σου. Και να σου λέν’ την απόλυτη αλήθεια: ‘αυτό που ζεις τώρα είναι ό,τι πιο σημαντικό έχει γίνει στην ιστορία της ανθρωπότητας’. Κι ας είναι πλάνη: έχουν γίνει ή/και πιθανότατα θα γίνουν κι άλλα πιο σημαντικά πράγματα απ’ αυτό που ζεις τώρα μόνο που δεν θα είσαι εσύ πια νέος ή δεν θα είσαι πια εδώ.

Το πρόβλημα είναι απλό: είσαι το μόνο θηλαστικό σ’ αυτό το μικρό μπλε πλανήτη που ξέρει ότι θα πεθάνει. Αλλά όταν είσαι νέος είσαι αθάνατος. Όχι μεταφορικά, κυριολεκτικά αθάνατος. Μπουσταρισμένος από τις ορμόνες σου, δεν νιώθεις, είσαι ο Hulk. Και μπορείς να κάνεις τα πάντα. Αυτά τα ψέματα σου λέει το κορμί σου, τ’ ακούς και γίνεται η αλήθεια σου. Και κάποια στιγμή κουλάρουν οι ορμόνες σου, τρως κανα-δυό απώλειες στη μάπα (πεθαμένος έρωτας/φίλος/είδωλο/whatever, δουλίτσα, παιδάκια, κανονικότητα, κλπ. οι τρόποι είναι άπειροι…) καταλαβαίνεις το ψέμα, λήγει το ναρκωτικό, λήγει και το match. Και σταματάς να είσαι αθάνατος, σταματάς να είσαι νέος.

Κάπου εκεί σταματάει και το rock.

clashΠάμε τώρα στη rock. H rock έχει ένα πολύ συγκεκριμένο γενεαλογικό δέντρο απολύτως χαρτογραφημένο, από τις ρίζες εκκίνησης της μέχρι και τα σημερινά παρακλάδια της. Μόνο που ευτυχώς δεν την μαθαίνουμε στο School of Rock του θεού Jack. Τη μαθαίνουμε στο σχολείο της rock της δικής μας ζωής ο καθένας. Και εκεί όλες οι παράμετροι της μοναδικότητας του καθένα (DNA, περιβάλλον, χωροχρόνος, εμπειρίες, καλλιέργεια, γούστο κλπ.) παίζουν μπάλα και μάλιστα σε επίπεδο Champions League όχι μαλακίες. Δυστυχώς δεν μαθαίνουμε όλοι όλη τη rock ή αν προτιμάς δεν μας λένε σε όλους όλα τα παρακλάδια της τα ίδια αλλά αυτό είναι το ωραίο της ιστορίας.

Στην τέχνη δεν υπάρχει παρθενογέννηση. Και στη rock, την ύψιστη εκδοχή της σημαντικότερης κατά τα γνώμη μου τέχνης, της μουσικής, δεν θα μπορούσε να ισχύει τίποτ’ άλλο. Βέβαια όπως λένε και τα βρετάνια ‘you can’t beat stupidity’ οπότε άμα θες εσύ μαλάκα τράβα να ξανανακαλύψεις τον τροχό (αγαπημένο φετίχ των ανθρώπων) αλλά αυτή είναι μια άλλη κουβέντα. Η ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού διδάσκει ότι ο άνθρωπος είναι τόσο μαλάκας ή ηλίθιος ή απομονωμένος ή εγωιστής ή whatever ή και όλα αυτά μαζί που έχει ανακαλύψει τον κάθε τροχό χιλιάδες φορές. Προοδεύει όμως μόνο όταν παίρνει ότι τον αφορά από τα επιτεύγματα των προηγούμενων και τα πάει λιγάκι πάρα πέρα. Πέρα από μόδες και αμορφωσιά. Απλά δεν είναι τα πράγματα; Αρχίδια απλά, τέλος πάντων. Όπως και να ‘χει η rock όπως όλος ο ανθρώπινος πολιτισμός είναι μία σπείρα συνεχιζόμενη που λειτουργεί πηγαίνοντας λίγο πίσω και λίγο μπροστά, ποτέ όμως ξανά στο ίδιο σημείο, με αρχή κάπου στον παρελθοντικό χωροχρόνο και άκρη το σήμερα (χωρίς τέλος, ελπίζω…). Ανεξάρτητα από ‘ειδικούς’ του ‘ειδικού’ τύπου/ δισκογραφικές/ εταιρείες παραγωγής/ διαφημιστές/ marketing (που το μόνο που τους νοιάζει είναι να ανακαλύψουν ή να φτιάξουν το next big thing για να ζήσουν κι αυτοί οι καημένοι και να προσθέσουν κάτι λίγο στην εισροή από το back catalogue των ‘ιερών’ τεράτων (αρχιδιές, τίποτα δεν είναι ιερό στη rock)) και ημιμάθεια (όλων των εμπλεκομένων συμπεριλαμβανομένων των καλλιτεχνών και του κοινού).

Ο καπιταλισμός καλά κρατεί και δεν προβληματίζεται καθόλου για το μέλλον του, η rock την παλεύει τη μάχη με το χρόνο παρότι δεν είναι κραταιά στις μέρες του hip-hop. Όχι όμως και ο κάθε άνθρωπος. Εγώ κι εσύ θα τελειώσουμε, το ξέρεις και το ξέρω.

Ανακεφαλαίωση: μίλησα πιο πάνω για το rock και για τη rock. Να τα μπλέξω τώρα. Rock κάνεις, ζεις και είσαι. Κι όταν σταματήσεις να είσαι νέος, rock’s dead babe. Το μυαλό σου κλειδώνει και πετάει το κλειδί. Οι πόροι κλείνουν και το κλειστό πια σύστημα ανακυκλώνει αναμνήσεις. ‘Κολλημένος σε μια στιγμή από την οποία δεν μπορείς να δραπετεύσεις’. Μπορείς να το πάθεις με τα πάντα, όχι μόνο με το/τη rock αλλά αυτό είναι εκτός θέματος. Αν είσαι junky με τη rock συνεχίζεις και ανακαλύπτεις καινούργιες μπάντες οι οποίες μιλάν στο υποσυνείδητο σου μόνο όταν έχουν επηρεαστεί από τις αγαπημένες σου μπάντες. Αναγνωρίζεις αυτούς που όντως παλεύουν με την αλήθεια τους προσπαθώντας να μην κλέψουν τους προηγούμενους, διψώντας να πουν κάτι με τη δική τους φωνή και τη δική τους μουσική για τη δική τους εποχή. Μπορεί επίσης να έχεις rock attitude και rock ιδεολογία (δεν υπάρχει, anyway, it’s what you make of it) αλλά rock δεν είσαι. Μακάρι τουλάχιστον να είσαι ο εαυτός σου. Και by the way είναι εντάξει να γουστάρεις καινούργιες μπάντες, δεν προδίδεις κανένα. Μόνο που στην καρδιά σου τίποτα δεν θα ξαναμιλήσει όπως εκείνα τα πρώτα βινύλια/cdια/downloads που έλιωσες όταν ήσουν νέος. Που σου είπαν ποιος είσαι.

Έχω κάνει άπειρες κουβέντες με junkια της rock και του rock σαν κι εμένα για τους πιο σημαντικούς rock δίσκους της ιστορίας. Έχω διαβάσει επίσης άπειρες λίστες ‘ειδημόνων’. Κάποιοι δίσκοι αντικειμενικά επηρέασαν πολύ περισσότερο από κάποιους άλλους, δεν έχουν όλοι την ίδια βαρύτητα, ok, κάποιοι τραγουδάνε ποίηση και κάποιοι στιχάκια, σαφώς, άλλο διασκέδαση (entertainment) κι άλλο ψυχαγωγία και σίγουρα κάποιοι πούλησαν περισσότερα κομμάτια από τους άλλους. So fucking what? Όλες οι λίστες για τον πούτσο είναι. Μία και μόνο μία έχει αξία. Η autobiographical που λέει και στο High Fidelity ο συνονόματός μου. Η δικιά σου για σένα. Και η δικιά μου για μένα. Οι παρεκκλίσεις και οι συμπτώσεις μας, για να γνωριστούμε καλύτερα. Και οι προσωπικές ιστορίες που έχουμε πίσω από κάθε δίσκο. Τα γαμήσια, τα ποτά, τα ξενύχτια, τα κλάματα, τα γέλια, τα trips και οι εκδρομές για να ακολουθήσεις την αγαπημένη σου μπάντα μέχρι να σου τελειώσουν τα λεφτά. Η αλήθεια μας και η εμπειρία μας μέσα στο rock. Και μέσα στη rock που δεν είναι πια του δημιουργού της, είναι δικιά μας για πάντα. Όλα τα άλλα είναι μαλακίες.

Επίλογος: Γιατί έγραψα τα πιο πάνω. Διάφορες αφορμές.

  1. Διάβασα συνέντευξη της κωλόγριας Κιφ που σνίφαρε τις στάχτες του πατέρα του, αυθεντικός αλήτης, πρώην rock (έχει να γράψει rock 30+ χρόνια, τι να κάνουμε;). Τα ‘χωνε λοιπόν στους πιτσιρικάδες Arctic Monkeys και σε κάποιους άλλους (τα άλλα δυο groups δεν γουστάρω ούτε να τα γράψω) και έλεγε ότι σήμερα ακούει Motörhead, reggae, και Μαροκινή μουσική. Και δυστυχώς για μένα συμφώνησα μαζί του. Ήθελα να μου αρέσει ο καινούργιος δίσκος των Αρκτικών Μαϊμούδων αλλά δεν… Τα ‘χουν όλα, είναι rock αλλά δεν παίζουν τίποτα που να μην το ‘χω ξανακούσει. H λογική είναι να πάρεις το ’77-’82 και να το κάνεις κάτι άλλο, κάτι δικό σου, you know; Anyway, rock on…
  2. Έχω κολλήσει άσχημα με τον καινούργιο των BRMC. Τίποτα φρέσκο, τελείως παλιοροκάδικος ήχος, κλέβοντας αναίσχυντα τα πάντα από Chuck Berry, Doors, Led Zep, CCR μέχρι και U2 for fuck’s sake (τα σέβη σου ιεροκήρυκά μου), δεν καταλαβαίνω γιατί μου αρέσει… Είναι rock; Μάλλον, δεν ξέρω πια (δεν έχω ορισμό της rock τη σήμερον, ποιο απ’ όλα τα παρακλάδια της να πρωτοπιάσω, ό,τι πουν οι νέοι, well, whatever, nevermind, hello, hello, cash, cash, bam, bam, you’re dead, more cash, η ζωή σου σε ταινία, cash, cash, πάει κι ο Johnny Cash…). BRMC ρε λέμε, καλός δίσκος; Super!!!
  3. Νέος Stooges… σύντομο ανέκδοτο, κρίμα όντως αλλά σ’ αυτή την ηλικία rock; Φύσει αδύνατο… Anyway, in Iggy we still trust, γι’ αυτά που μας έχει δώσει και τις ωραίες αναμνήσεις από τα ματωμένα live…
  4. Ο γιος της κουμπάρας μου στα 3 του τραγουδάει ‘θαμπάντυ, πουτ θάμθινγκ, θάμπαντυ πουτ θάμθινγκ ιν μάι ντρίνκ’ και θέλει να γίνει drummer. How fucking cute is that? How fucking rock!!!
  5. Έχω βαρεθεί να ακούω μη νέους όλων των ηλικιών να λένε ‘θυμάσαι τότε μπλα-μπλα-μπλα’ και ‘τι δισκάρες βγαίναν τότε μπλα-μπλα-μπλα’ κλπ, κλπ. Φτάνει πια. Τότε ήσουν νέος, τώρα δεν είσαι. Game over. Κι επειδή ο μη νέος έχει τα λεφτά για το ακριβό εισιτήριο ας (ξανα)δούμε τους x-y-z κωλόγερους με 10-20-30-40(!!!) χρόνια καθυστέρηση… Ναι, το παραδέχομαι, κι εγώ πηγαίνω να δω τις αγάπες των πιτσιρικάτων μου αλλά αντικειμενικά: Έλεος!!! Φτάνει πια, φτάνει. Καλή η νεκρανάσταση αν είσαι θρήσκος αλλά ας δούμε περισσότερες ζωντανές μπάντες καλύτερα… Ζόρικο φετίχ η νεκροφιλία, δεν μου πάει με τίποτα αισθητικά και δεν έχει και καθόλου πλάκα. Και rock/ sex χωρίς πλάκα, no fun, my babe, no fun…

Κατακλείδα: Rock εκ του rock ‘n’ roll ήτοι slang των μαύρων αμερικανών για το χορό και το γαμήσι. Μπορείς να χορεύεις και να γαμάς (με ή χωρίς μπλε χαπάκια) μέχρι να πεθάνεις, αυτό είναι σχεδόν σίγουρο. Και να απολαμβάνεις τη rock και τα gigs. ¶σε όμως το rock στους νέους. Κι αν αναρωτιέσαι ακόμα για το αν είσαι νέος ή όχι ρώτα ένα 16άρη να σου πει, αν δεν θυμάσαι τι έλεγες εσύ ο ίδιος στα 16 σου… Γάμα τα.

Σημείωση: Στο κυρίως κείμενο, όπου rock βάλε οποιοδήποτε trend/μουσική/whatever της εκάστοτε σύγχρονης pop (δημοφιλούς) κουλτούρας των πιτσιρικάδων που δεν πολυ-καταλαβαίνει η προηγούμενη γενιά, άλλαξε ονόματα και παραδείγματα σε συναφή με το αντικείμενο που σε ενδιαφέρει και έχεις έτοιμη έκθεση ιδεών. Τα ίδια σκατά παίζουν παντού και πάντα.

Ευχαριστώ για τον χρόνο σου.

 

Links:
Link 1
Link 2
Link 3
Link 4

 

Υπογραφή:
O qatarαμένος aka ‘the σύζυγος’
Νίκος Ντούνας

Διάβασε επίσης...
Ακούστε την εκπομπή της 20/02/2009
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 Στο Κόκκινο" παρουσιάζουν ο Ηλίας Πυκνάδας και η Χριστιάνα Φινέ.      Intro (El Ten Eleven - Adam & Nathan Totally Kick Ass)Yeah Yeah Yeahs - ZeroFriendly Fires - Skeleton Boy (Air France Remix)Beirut - My Night With A Prostitute ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 02/11/2008
Ακόμα ένα επεισόδιο της εβδομαδιαίας ραδιοφωνικής εκπομπής του mixtape.gr στο "Στο Κόκκινο 105.5".Επιλογή μουσικής και παρουσίαση αυτή την εβδομάδα από τους Πάρη Παπαβλασόπουλο και Λευτέρη Κουσίδη.   Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςIntro (Herbaliser - Missing Suitcase)Headlights - On April 2Beach House - Used to BeSchool of Seven Bells - Half AsleepOkkervil River ...
Συνέχεια...
I want to ride my bicycle
...τραγούδαγαν προ αμνημονεύτων ετών (ο Παναγιώτης μπορεί να σας πει πόσα ακριβώς είναι αυτά) οι Queen και ήρθε ο καιρός να κάνουμε κι εμείς πράξη τα όσα έλεγαν. Οι κάτοικοι της πρωτεύουσας έχουν δύο καλές ευκαιρίες να αποδείξουν την αγάπη τους για το δίτροχο, μη ρυπογόνο μέσο μεταφοράς στις 20 ...
Συνέχεια...
A Little Spice
Λοιπόν. Είναι επίσημο. Το Βερολίνο είναι καλύτερο απ' τη Νέα Υόρκη. Το έγραψε -με πηχυαίους τίτλους, βλέπε παραπλεύρως- και η Berliner Zeitung. Η έρευνα, απόρροια της οποίας είναι το παραπάνω πόρισμα, παραδόξως δεν αναφέρεται στα νεοϋορκέζικα γκρουπ που έχουν μετοικήσει εδώ, αλλά σε πράγματα όπως το βιοτικό επίπεδο κι άλλες ...
Συνέχεια...
Mixtape Radio Show (15/6/2008)
Χωρίς πολλά πολλά...Τι διαβάζετε στο mixtape.gr;Ε αυτά είναι που θα ακούτε κάθε Κυριακή 00:00 - 02:00 «Στο Κόκκινο 105.5».Η πρώτη εκπομπή, την περασμένη Κυριάκη, έτρεξε με 69.000 λάθη την ώρα.CD βγήκαν απo το player πριν την ώρα τους, τηλεφωνικές γραμμές δεν βγήκαν στο αέρα εγκαίρως, κάναμε πιο πολλά σαρδάμ και ...
Συνέχεια...
Ντέγιαν Μποντιρόγκα – το αντίο ενός σπουδαίου μπασκετικού μυαλού
Δεν πήδαγε στο Θεό, δεν κάρφωνε σαν τον Τζόρνταν, δεν έτρεχε σαν τον Κεντέρη (sic), ήταν όμως ένας εξαιρετικός παίκτης, ένας ηγέτης πάνω απ΄όλα. Ένας ηγέτης που ήξερε να κερδίζει, δεν φοβόταν την ευθύνη της τελευταίας προσπάθειας. Ένας ηγέτης, που στο κάτω κάτω, επειδή ίσως ακριβώς δεν σε γέμιζε δέος ...
Συνέχεια...
Hello. I’m Johnny CAS. Λίγο πριν το φινάλε και…
Ο Τζόλε Κοματόσε συνήρθε από το κώμα και έβαλε την κούπα σε κούριερ για Καραϊσκάκη μεριά πετυχαίνοντας hat trick απέναντι σε μία άκρως μαχητική Skoda (ηρεμήστε φίλοι γαύροι, θα φτάσουμε και στον ΠΑΟΚ). Στα χαρτιά, στα ξεχαρτιά, το μόνο που πρέπει να κάνει πλέον ο Ολυμπιακός είναι να κερδίσει τον ...
Συνέχεια...
Mixtape.gr Radio Show (29/6/2008) – Και τι θα κάνουμε τώρα χωρίς EURO;;;
Σήμερα το βράδυ, μετά το τέλος του Τελικού του EURO 2008, από τις 00:00 έως και τις 02:00, από τα στούντιο του "Στο Κόκκινο 105,5" οι συντάκτες του mixtape.gr θα προσπαθήσουν να απαντήσουν στο κρίσιμο ερώτημα:"Και τι θα κάνουμε τώρα χωρίς EURO;;;"Στα μικρόφωνα και στις επιλογές της μουσικής αυτή την ...
Συνέχεια...
…..aaaaaaaaaaaaaaand always look on the bright side of life
 - Θα προσέξατε φαντάζομαι πως τραγουδάκι δεν υπήρχε την προηγούμενη φορά και παρ' όλες τις προσπάθειές μου να 'ανέβει' το άσμα που ήταν προγραμματισμένο δεν κατέστη δυνατό. Ελπίζω αυτή τη φορά να υπάρχει κανονικά στη θέση του.- Καταλαβαίνω την αγωνία νεόκοπων 'δημοσιογράφων' να είναι μέσα στα πράγματα, αλλά ποιός ο ...
Συνέχεια...
Boom Boom Becker στο ντέρμπι
Εντάξει, επήγαμε και στο γήπεδο να δούμε το ντέρμπι της χρονιάς. AΕΚ - ΠΑΟ, Κυριακή απόγευμα, με οσκαρικό καιρό, δηλαδή, τι άλλο θες αν είσαι φίλαθλος;Να σου δώσουν και λεφτά; Φορτώσαμε τα ποτά μας, νερό είναι κυρ-αστυνόμε, καλά, απλά βγάλτε το καπάκι και κατηφορίσαμε προς το OAKA, πράγμα το οποίο ...
Συνέχεια...
Πως παίζεται ο ρόμβος τελικά;
The Face Bασίλης Τζανακάρης «Τα παληκάρια τα καλά σύντροφοι τα σκοτώνουν» (εκδ. Καστανιώτη). Παραπλανεί λίγο ο τίτλος, στις σελίδες του καλπάζουν μοβόροι ληστές του μεσοπολέμου, βέροι απόγονοι της επαναστατικής αρματοκλεφτουριάς, βρώμικοι, βίαοι και αντικαθεστωτικοί μέχρι κόκκαλο. Οι «ωραίοι των ορέων» Φώτης Γιαγκούλας, Θωμάς Γκαντάρας, αφοί Ρετζαίοι και όλο το αφάν ...
Συνέχεια...
Aaaaaaand, aalways look on the bright side of life…..
- Τα νεύρα μου! (λεπτομέρειες πιο κάτω).  - Όταν έγινε το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου στην Αργεντινή είχαν κυκλοφορήσει στη Ολλανδία αφίσες που έγραφαν 'Θα Πάμε Εκεί Που Σκοτώνουν Τον Κόσμο;' (η διοργάνωση έγινε όταν ακόμα στη χώρα κυριαρχούσαν οι στρατηγοί) . Από την στιγμή που ανατέθηκε η διοργάνωση των επόμενων Ολυμπιακών ...
Συνέχεια...
EURO 2008 – Τους χαιρετισμούς μας στο όμορφο Σάλτσμπουργκ
Το Boom Boom Becker χαιρετίζει τους «16 μονομάχους της ευρωπαϊκής γιορτής του ποδοσφαίρου». Επιστημονική ανάλυση, ντεσού πίσω από τα παραβάν, ταρωμαντεία, υποθέσεις απιστίας.  ΤσεχίαΤι λένε: Πάντα μπαλαδόροι, πάντα με περήφανα ξεχασμένη κόμμωση, μπαίνουν σε κάθε διοργάνωση με τις πόρτες αλλά όλο και κάποιος βρίσκεται να τους κόψει την υδροδότηση, βλέπε ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 24/8/2008
Ύστερα από την καλοκαιρινή - δοκιμαστική περίοδο - το Mixtape Radio Show το οποίο μεταδίδεται κάθε Κυριακή από τις 00:00 έως τις 02:00 "Στο Κόκκινο 105.5" θα μπορείτε να το ακούτε και από το mixtape.gr κάθε εβδομάδα, όποτε εσείς το θέλετε!Απλά πατήστε "play" για την εκπομπή της Κυριακής 24 Αυγούστου.Επιλογή ...
Συνέχεια...
Και οι Μήτρογλοι έσονται πρώτοι
Προσπαθώ να καταλάβω τι έφταιξε και πάλι. Μάταια. Από το έκτο λεπτό της αναμέτρησης στο ΟΑΚΑ, όπου η ΑΕΚ προηγήθηκε με πέναλτι του Ριβάλντο επί του Εργοτέλη και μέχρι το τελευταίο λεπτό, η Ένωση ήταν πρώτη στην βαθμολογία, φαβορί για τον τίτλο με την φόρα του 4-0 απέναντι στον Ολυμπιακό. ...
Συνέχεια...
Introview
Είναι αλήθεια ότι λείψαμε. Πολύ. Αλλά φίλες και φίλοι της στήλης, όχι αδικαιολόγητα.Μετά απο σκέψεις και συνεδριάσεις το επιτελείο του Boom Boom Becker απεφάνθη ότι δεν μπορούν να συνεχιστούν κάποιες καταστάσεις που μας στοιχειώνουν κάθε καλοκαίρι. Δεν γίνεται αδέρφια. Δεν μπορεί να ακούγονται ΚΑΘΕ καλοκαίρι κάποια ονόματα ποδοσφαιριστών και να ...
Συνέχεια...
Ο αλήτης που καταστρέφει το ποδόσφαιρο
Καταζητείται: Φοράει μπλούζα χρώματος κυανέρυθρου ή γαλανόλευκου (μήτε πάνθηρας είναι μήτε χαριστέας).Χορεύει μπάλλο, πεντοζάλη, πυρίχιο, συρτό (ενώ τα μεγάφωνα παίζουν Carlos Gardel).Βοηθάει συνταξιούχους βραζιλιάνους ποδοσφαιριστάς να περάσουν το δρόμο (και μετά τους σκίζει τα πτυχία).Παρακαλούνται όλοι οι αμυντικοί (από τη σέντρα και πίσω) να παραμείνουν στις θέσεις τους για λόγους ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 13/03/2009 με καλεσμένους τους Night on Earth
Αυτή την εβδομάδα, στο Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 ΣτοΚόκκινο" παρουσιάζουν οι Πάρης Παπαβλασόπουλος και Ηλίας Πυκνάδας, με καλεσμένους τους Costinho και Sophia των Night on Earth, οι οποίοι και ντύνουν μουσικά την εκπομπή.    Intro (El Ten Eleven - Adam & Nathan Totally Kick Ass)Jay Reatard - ...
Συνέχεια...
Το τέλος της λογικής: Να σου σκίσω τη δαντέλα μωρή τσουλούπα…
Βαθιά, πολύ βαθιά στο δεύτερο ημιχρόνιο.Η ¶ρσεναλ έχει φάει το διπλέτο της, δεν την έχει χαλάσει-αλλά καθόλου-, η αλήθεια είναι ότι παίζει πολύ καλή μπάλα, αλλά ο Θεός βλέπει και το γκολ με την κουτάλα-χέρι του Αντεμπαγιόρ, σβήνει με το πέναλτι του Κριστιάνο Ρονάλντο και το φάουλ του Όουεν "είμαι ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 09/01/2009
Παρουσίαση και επιλογή μουσικής από τους Ηλία Πυκνάδα και Πάρη Παπαβλασόπουλο.    Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςIntro ( El Ten Eleven - Adam & Nathan Totally Kick Ass)Dr. Alban - Hello Africa (www.dralban.net) Metaform - Urban Velvet (www.myspace.com/metaform)Flying Lotus - Comet Course (www.myspace.com/flyinglotus)µ-ziq - Fear (www.myspace.com/duntisbourneabbots)Serafim Tsotsonis - Is (www.myspace.com/seratsotsonis)DJ Signify - ...
Συνέχεια...
Η Διεθνής Αμνηστία σε χρειάζεται για το μεγαλύτερο ανθρώπινο μωσαϊκό στην Αθήνα για αεροφωτογράφηση!
Η Διεθνής Αμνηστία και η Circle Up Now διοργανώνουν στην Αθήνα την κεντρική εκδήλωση της διεθνούς οργάνωσης για μια θετική κληρονομιά για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Κίνα με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες Πεκίνο 2008.300 εθελοντές θα σχηματίσουν με τα σώματά τους ένα ανθρώπινο μωσαϊκό, μια εικόνα δηλαδή σχηματισμένη από ανθρώπινα ...
Συνέχεια...
Τρία (μη) χρώματα: Μαύρο, Μαύρο, Μαύρο
Υπότιτλος: Ο φασισμός του ανώνυμου μικροαστού.Όπερα σε τρία μέρη. Χαρακτήρες:Δημοκρατία. 1789, Γαλλική Επανάσταση. Θεμελίωση της σημερινής δυτικοευρωπαϊκού τύπου δημοκρατίας (work in progress από τότε, βλ. αποικισμό, corporations κλπ). Εμπνεόμενη μόνο κατ' όνομα από την αθηναϊκή δημοκρατία στην οποία δικαιώματα είχαν μόνο οι άρρενες πολίτες - γυναίκες, παιδιά, σκλάβοι, σκυλιά το ...
Συνέχεια...
Τα δικά μας τα παιδιά – WhoΆs Afraid of the Big Bad Wolf?
Give me a JΈνα όνομα. Ένα αγόρι. O αθλητής. O αμυντικός της χιλιετίας. Ο Λύκος της Στέπας που κυριαρχούσε στις Κάτω Χώρες. John De Wolf. Η συγκίνηση κάτι παραπάνω από έκδηλη. Ειδικά για την στήλη το όνομα John De Wolf σημαίνει πάρα πολλά. Σχεδόν όλα. Περισσότερα ακόμη και από όσα ...
Συνέχεια...
Η επόμενη μέρα (;)
"Μη μας ρίχνετε άλλα δακρυγόνα ΕΜΕΙΣ κλαίμε κι από μόνοι μας" κατέληγε το γράμμα που μοίραζαν τα 15χρονα παιδιά εχτές το μεσημέρι στο Σύνταγμα...Μάθαμε κάτι λοιπόν;Καταλάβαμε τίποτα;Γιατί συνέβησαν όσα συνέβησαν;Ποιος (δεν) φταίει αλήθεια;Θα αλλάξει κάτι;Απλά ερωτήματα θέτουμε για την επόμενη ημέρα, αν και - δυστυχώς - ξέρουμε και τις απαντήσεις...ΥΓ1. ...
Συνέχεια...
Αλέξανδρος Γεωργίου – Πεκίνο
¶νοιξε η έκθεση του ΕΜΣΤ στο Πεκίνο στην οποία αναφερθήκαμε σε προηγούμενο κείμενο(Κάτι γίνεται στο ΕΜΣΤ). Ο καλλιτέχνης και επιμελητής Αλέξανδρος Γεωργίου ήταν εκεί και μου έστειλε ένα γραμματάκι με φωτογραφικό υλικό όπου μας μπάζει στο κλίμα του Κινέζου, λίγο πριν τους Oλυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου.Υπενθυμίζουμε οτι η εξαιρετική έκθεση ...
Συνέχεια...
Το Τέλος της Λογικής – Οι Ύμνοι του (Τέως) ΠΟΚ: ΠΑΟ
Τον στίχουργο τον είχαμε έτοιμο. Γιώργος Οικονομίδης με το όνομα. Ο άνθρωπος που θα τραγουδούσε υπήρχε. Φυσικά ο Γιάννης Βογιατζής. Τώρα, μεσιέ Μουζάκης, μέη γιου όλγουεης ρεστ ιν πής, θα θέλαμε να αφήσετε για λίγο τα αβέκ πλεζίρ σερί, και να γράψετε μουσική για τον ύμνο του Παναθηναικού.Η πρώτη στροφή ...
Συνέχεια...
Track 2
Εδώ είμαστε! Πρώτος (και κουτσός) μήνας Mixtape.grΚατ' αρχάς, ευχαριστούμε πάρα πολύ για την υποδοχή αυτό το μήνα, ευχαριστούμε για τα καλά σας λόγια, τις παρατηρήσεις σας (μικρό παιδάκι είναι, θα διορθωθεί) και τα μηνύματά σας, είτε μέσω e-mail, είτε μέσω της σελίδας μας myspace, αν και όλα αυτά θα τα ...
Συνέχεια...
Νέα, Τεχνολογία, Μπούρδες.
Ένας 17άχρονος μαθητής λυκείου απ΄το Chicago, μετά από έρευνα, παρέθεσε σε μία ομάδα επιστημόνων μία μελέτη η οποία αποδεικνύει την αδυναμία λειτουργίας βηματοδοτών σε ανθρώπους όταν αυτοί χρησιμοποιούν ipods. Η έρευνα έγινε σε 100 ανθρώπους με μέση ηλικία τα 77 χρόνια, και στους περισσότερους, όταν το ipod ήταν περίπου 5 ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 12/10/2008
Ακόμα ένα επεισόδιο της εβδομαδιαίας ραδιοφωνικής εκπομπής του mixtape.gr στο "Στο Κόκκινο 105.5".Επιλογή μουσικής και παρουσίαση αυτή την εβδομάδα από τους Ηλία Πυκνάδα και Πάρη Παπαβλασόπουλο.   Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςIntro (Herbaliser - Missing Suitcase)SugahSpank! - InvisibleJohn Legend - It's Over (feat. Kanye West)Brooklyn Funk Essentials - Rude Boy ShuttleKushik - ...
Συνέχεια...
Bullets
Είσαι απατεώνας Αφόνσο ¶λβες. Το λέω ενώπιον όλων. Και θα ξεσκεπαστείς στην Αγγλία, ως ένα κοινό μουγκρί, οπότε και θα σε στείλουν και σένα στην Σέλτικ να γλύφεις του παπούτσια του Φένεγκορ οφ Χέσελινκ μαζί με τον Σαμαρά. Τυχάρπαστε.Πολύ σωστή η κίνηση των ανθρώπων του Αστέρα Τρίπολης να διώξουν τον ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 20/02/2009
Ακούστε την εκπομπή της 02/11/2008
I want to ride my bicycle
A Little Spice
Mixtape Radio Show (15/6/2008)
Ντέγιαν Μποντιρόγκα – το αντίο ενός σπουδαίου μπασκετικού
Hello. I’m Johnny CAS. Λίγο πριν το φινάλε
Mixtape.gr Radio Show (29/6/2008) – Και τι θα
…..aaaaaaaaaaaaaaand always look on the bright side of
Boom Boom Becker στο ντέρμπι
Πως παίζεται ο ρόμβος τελικά;
Aaaaaaand, aalways look on the bright side of
EURO 2008 – Τους χαιρετισμούς μας στο όμορφο
Ακούστε την εκπομπή της 24/8/2008
Και οι Μήτρογλοι έσονται πρώτοι
Introview
Ο αλήτης που καταστρέφει το ποδόσφαιρο
Ακούστε την εκπομπή της 13/03/2009 με καλεσμένους τους
Το τέλος της λογικής: Να σου σκίσω τη
Ακούστε την εκπομπή της 09/01/2009
Η Διεθνής Αμνηστία σε χρειάζεται για το μεγαλύτερο
Τρία (μη) χρώματα: Μαύρο, Μαύρο, Μαύρο
Τα δικά μας τα παιδιά – WhoΆs Afraid
Η επόμενη μέρα (;)
Αλέξανδρος Γεωργίου – Πεκίνο
Το Τέλος της Λογικής – Οι Ύμνοι του
Track 2
Νέα, Τεχνολογία, Μπούρδες.
Ακούστε την εκπομπή της 12/10/2008
Bullets