Αξίωμα: Rock κάνεις όταν είσαι πιτσιρικάς, ξέρεις – δεν ξέρεις μουσική και το κάνεις σαν να εξαρτάται η ζωή σου απ’ αυτό. Όταν έχεις καύλα, πάθος, αμφισβήτηση και οργή. Όταν θέλεις να αλλάξεις τον κόσμο και δεν το πιστεύεις απλά, είσαι σίγουρος ότι μπορείς να το κάνεις. Όταν έχεις 3 ακόρντα και την αλήθεια σου (όπως έλεγε και ο ιεροκήρυκας που αποκαλεί τον εαυτό του Ωραία Φωνή απ’ τον οποίο έκλεψα και τον τίτλο του άρθρου).

Θεώρημα: Rock μπορείς να κάνεις όταν είσαι πραγματικά, βιολογικά νέος, όχι όταν νιώθεις νέος και λοιπές αρχιδιές… Η απόδειξη δική σου, τα παραδείγματα ν.

Για να κάνεις rock πρέπει να ισχύουν όλα τα παραπάνω. Διαφορετικά δεν κάνεις rock, κάνεις κάτι άλλο. To rock δεν είναι φόρμα (κιθάρα, μπάσο, drums, φωνή). Το rock είναι βαμπίρ. Ζει μόνο με φρέσκο αίμα. Αυτό που συμβατικά βαφτίζουμε ‘ροκ’ για να καταλαβαινόμαστε το κάνουν και πουρά κάθε ηλικίας αλλά δεν είναι rock. Ως μη νέος μπορεί να κάνεις σπουδαία μουσική ίσως και σημαντική τέχνη (π.χ. Sonic Youth, Radiohead, κ.ά. μετά την νιότη τους) αλλά όχι rock.

‘A song is not a song until it’s listened to’ λέει ο δαντικός τραγουδιάρης παραφράζοντας τη γνωστή ρήση. Enter λοιπόν ο ακροατής, το κοινό στην εξίσωση. Για να νιώσει, όχι να καταλάβει, όχι να θυμηθεί, για να νιώσει στο μεδούλι του το κοινό το τι κάνουν αυτά τα πιτσιρίκια πάνω στη σκηνή μ’ αυτή τη φασαρία και την αποψάρα πρέπει να ισχύουν και γι’ αυτό και το πιο πάνω αξίωμα και το επακόλουθο θεώρημα. Η επικοινωνία απαιτεί κοινό κώδικα, τι να κάνουμε; Ο μεγαλύτερος καταλαβαίνει, θυμάται, γουστάρει αλλά ο νέος μόνο είναι rock. Ο πουρορόκερ που έκανε rock δίσκους κάποτε δεν μπορεί να κάνει rock για πάντα. Στη σκηνή μπορεί να μιμείται καλά την νιότη του και να επικοινωνεί μια χαρά στους πιτσιρικάδες από κάτω τα τραγούδια που έγραψε όταν ήταν στην ηλικία τους αλλά δεν παύει να είναι ένα φάντασμα του εαυτού του, μια σκιά, μια ανάμνηση για τους νοσταλγούς, τους παλιούς του fans πίσω στη γωνία στο μπαρ που μάταια ψάχνουν να θυμηθούν πως είναι το να είσαι νέος. Δικαίωμά μας αλλά…

– Ο κύριος Faust;
– Με-φιστό-φιλε εσύ;
– Ναι ρε δικέ μου! Έχω ‘Το Πορτρέτο του Dorian Gray’, το βρήκα σχεδόν τσάμπα στο e-bay, μήπως σ’ ενδιαφέρει;
– Όχι ρε dude, thanx αλλά δεν έχω χρόνο, παιδεύομαι να καταλάβω τι σκατά λέει το ‘Stairway to Heaven’ ανάποδα…

Μόνο μία φορά θα είσαι νέος, tough luck mate. Μόνο μία μικρή περίοδο της ζωής σου θα νιώθεις τις αγαπημένες σου μπάντες να βυσματώνουν τα όργανα τους κατ’ ευθείαν στην καρδιά σου. Και να σου λέν’ την απόλυτη αλήθεια: ‘αυτό που ζεις τώρα είναι ό,τι πιο σημαντικό έχει γίνει στην ιστορία της ανθρωπότητας’. Κι ας είναι πλάνη: έχουν γίνει ή/και πιθανότατα θα γίνουν κι άλλα πιο σημαντικά πράγματα απ’ αυτό που ζεις τώρα μόνο που δεν θα είσαι εσύ πια νέος ή δεν θα είσαι πια εδώ.

Το πρόβλημα είναι απλό: είσαι το μόνο θηλαστικό σ’ αυτό το μικρό μπλε πλανήτη που ξέρει ότι θα πεθάνει. Αλλά όταν είσαι νέος είσαι αθάνατος. Όχι μεταφορικά, κυριολεκτικά αθάνατος. Μπουσταρισμένος από τις ορμόνες σου, δεν νιώθεις, είσαι ο Hulk. Και μπορείς να κάνεις τα πάντα. Αυτά τα ψέματα σου λέει το κορμί σου, τ’ ακούς και γίνεται η αλήθεια σου. Και κάποια στιγμή κουλάρουν οι ορμόνες σου, τρως κανα-δυό απώλειες στη μάπα (πεθαμένος έρωτας/φίλος/είδωλο/whatever, δουλίτσα, παιδάκια, κανονικότητα, κλπ. οι τρόποι είναι άπειροι…) καταλαβαίνεις το ψέμα, λήγει το ναρκωτικό, λήγει και το match. Και σταματάς να είσαι αθάνατος, σταματάς να είσαι νέος.

Κάπου εκεί σταματάει και το rock.

clashΠάμε τώρα στη rock. H rock έχει ένα πολύ συγκεκριμένο γενεαλογικό δέντρο απολύτως χαρτογραφημένο, από τις ρίζες εκκίνησης της μέχρι και τα σημερινά παρακλάδια της. Μόνο που ευτυχώς δεν την μαθαίνουμε στο School of Rock του θεού Jack. Τη μαθαίνουμε στο σχολείο της rock της δικής μας ζωής ο καθένας. Και εκεί όλες οι παράμετροι της μοναδικότητας του καθένα (DNA, περιβάλλον, χωροχρόνος, εμπειρίες, καλλιέργεια, γούστο κλπ.) παίζουν μπάλα και μάλιστα σε επίπεδο Champions League όχι μαλακίες. Δυστυχώς δεν μαθαίνουμε όλοι όλη τη rock ή αν προτιμάς δεν μας λένε σε όλους όλα τα παρακλάδια της τα ίδια αλλά αυτό είναι το ωραίο της ιστορίας.

Στην τέχνη δεν υπάρχει παρθενογέννηση. Και στη rock, την ύψιστη εκδοχή της σημαντικότερης κατά τα γνώμη μου τέχνης, της μουσικής, δεν θα μπορούσε να ισχύει τίποτ’ άλλο. Βέβαια όπως λένε και τα βρετάνια ‘you can’t beat stupidity’ οπότε άμα θες εσύ μαλάκα τράβα να ξανανακαλύψεις τον τροχό (αγαπημένο φετίχ των ανθρώπων) αλλά αυτή είναι μια άλλη κουβέντα. Η ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού διδάσκει ότι ο άνθρωπος είναι τόσο μαλάκας ή ηλίθιος ή απομονωμένος ή εγωιστής ή whatever ή και όλα αυτά μαζί που έχει ανακαλύψει τον κάθε τροχό χιλιάδες φορές. Προοδεύει όμως μόνο όταν παίρνει ότι τον αφορά από τα επιτεύγματα των προηγούμενων και τα πάει λιγάκι πάρα πέρα. Πέρα από μόδες και αμορφωσιά. Απλά δεν είναι τα πράγματα; Αρχίδια απλά, τέλος πάντων. Όπως και να ‘χει η rock όπως όλος ο ανθρώπινος πολιτισμός είναι μία σπείρα συνεχιζόμενη που λειτουργεί πηγαίνοντας λίγο πίσω και λίγο μπροστά, ποτέ όμως ξανά στο ίδιο σημείο, με αρχή κάπου στον παρελθοντικό χωροχρόνο και άκρη το σήμερα (χωρίς τέλος, ελπίζω…). Ανεξάρτητα από ‘ειδικούς’ του ‘ειδικού’ τύπου/ δισκογραφικές/ εταιρείες παραγωγής/ διαφημιστές/ marketing (που το μόνο που τους νοιάζει είναι να ανακαλύψουν ή να φτιάξουν το next big thing για να ζήσουν κι αυτοί οι καημένοι και να προσθέσουν κάτι λίγο στην εισροή από το back catalogue των ‘ιερών’ τεράτων (αρχιδιές, τίποτα δεν είναι ιερό στη rock)) και ημιμάθεια (όλων των εμπλεκομένων συμπεριλαμβανομένων των καλλιτεχνών και του κοινού).

Ο καπιταλισμός καλά κρατεί και δεν προβληματίζεται καθόλου για το μέλλον του, η rock την παλεύει τη μάχη με το χρόνο παρότι δεν είναι κραταιά στις μέρες του hip-hop. Όχι όμως και ο κάθε άνθρωπος. Εγώ κι εσύ θα τελειώσουμε, το ξέρεις και το ξέρω.

Ανακεφαλαίωση: μίλησα πιο πάνω για το rock και για τη rock. Να τα μπλέξω τώρα. Rock κάνεις, ζεις και είσαι. Κι όταν σταματήσεις να είσαι νέος, rock’s dead babe. Το μυαλό σου κλειδώνει και πετάει το κλειδί. Οι πόροι κλείνουν και το κλειστό πια σύστημα ανακυκλώνει αναμνήσεις. ‘Κολλημένος σε μια στιγμή από την οποία δεν μπορείς να δραπετεύσεις’. Μπορείς να το πάθεις με τα πάντα, όχι μόνο με το/τη rock αλλά αυτό είναι εκτός θέματος. Αν είσαι junky με τη rock συνεχίζεις και ανακαλύπτεις καινούργιες μπάντες οι οποίες μιλάν στο υποσυνείδητο σου μόνο όταν έχουν επηρεαστεί από τις αγαπημένες σου μπάντες. Αναγνωρίζεις αυτούς που όντως παλεύουν με την αλήθεια τους προσπαθώντας να μην κλέψουν τους προηγούμενους, διψώντας να πουν κάτι με τη δική τους φωνή και τη δική τους μουσική για τη δική τους εποχή. Μπορεί επίσης να έχεις rock attitude και rock ιδεολογία (δεν υπάρχει, anyway, it’s what you make of it) αλλά rock δεν είσαι. Μακάρι τουλάχιστον να είσαι ο εαυτός σου. Και by the way είναι εντάξει να γουστάρεις καινούργιες μπάντες, δεν προδίδεις κανένα. Μόνο που στην καρδιά σου τίποτα δεν θα ξαναμιλήσει όπως εκείνα τα πρώτα βινύλια/cdια/downloads που έλιωσες όταν ήσουν νέος. Που σου είπαν ποιος είσαι.

Έχω κάνει άπειρες κουβέντες με junkια της rock και του rock σαν κι εμένα για τους πιο σημαντικούς rock δίσκους της ιστορίας. Έχω διαβάσει επίσης άπειρες λίστες ‘ειδημόνων’. Κάποιοι δίσκοι αντικειμενικά επηρέασαν πολύ περισσότερο από κάποιους άλλους, δεν έχουν όλοι την ίδια βαρύτητα, ok, κάποιοι τραγουδάνε ποίηση και κάποιοι στιχάκια, σαφώς, άλλο διασκέδαση (entertainment) κι άλλο ψυχαγωγία και σίγουρα κάποιοι πούλησαν περισσότερα κομμάτια από τους άλλους. So fucking what? Όλες οι λίστες για τον πούτσο είναι. Μία και μόνο μία έχει αξία. Η autobiographical που λέει και στο High Fidelity ο συνονόματός μου. Η δικιά σου για σένα. Και η δικιά μου για μένα. Οι παρεκκλίσεις και οι συμπτώσεις μας, για να γνωριστούμε καλύτερα. Και οι προσωπικές ιστορίες που έχουμε πίσω από κάθε δίσκο. Τα γαμήσια, τα ποτά, τα ξενύχτια, τα κλάματα, τα γέλια, τα trips και οι εκδρομές για να ακολουθήσεις την αγαπημένη σου μπάντα μέχρι να σου τελειώσουν τα λεφτά. Η αλήθεια μας και η εμπειρία μας μέσα στο rock. Και μέσα στη rock που δεν είναι πια του δημιουργού της, είναι δικιά μας για πάντα. Όλα τα άλλα είναι μαλακίες.

Επίλογος: Γιατί έγραψα τα πιο πάνω. Διάφορες αφορμές.

  1. Διάβασα συνέντευξη της κωλόγριας Κιφ που σνίφαρε τις στάχτες του πατέρα του, αυθεντικός αλήτης, πρώην rock (έχει να γράψει rock 30+ χρόνια, τι να κάνουμε;). Τα ‘χωνε λοιπόν στους πιτσιρικάδες Arctic Monkeys και σε κάποιους άλλους (τα άλλα δυο groups δεν γουστάρω ούτε να τα γράψω) και έλεγε ότι σήμερα ακούει Motörhead, reggae, και Μαροκινή μουσική. Και δυστυχώς για μένα συμφώνησα μαζί του. Ήθελα να μου αρέσει ο καινούργιος δίσκος των Αρκτικών Μαϊμούδων αλλά δεν… Τα ‘χουν όλα, είναι rock αλλά δεν παίζουν τίποτα που να μην το ‘χω ξανακούσει. H λογική είναι να πάρεις το ’77-’82 και να το κάνεις κάτι άλλο, κάτι δικό σου, you know; Anyway, rock on…
  2. Έχω κολλήσει άσχημα με τον καινούργιο των BRMC. Τίποτα φρέσκο, τελείως παλιοροκάδικος ήχος, κλέβοντας αναίσχυντα τα πάντα από Chuck Berry, Doors, Led Zep, CCR μέχρι και U2 for fuck’s sake (τα σέβη σου ιεροκήρυκά μου), δεν καταλαβαίνω γιατί μου αρέσει… Είναι rock; Μάλλον, δεν ξέρω πια (δεν έχω ορισμό της rock τη σήμερον, ποιο απ’ όλα τα παρακλάδια της να πρωτοπιάσω, ό,τι πουν οι νέοι, well, whatever, nevermind, hello, hello, cash, cash, bam, bam, you’re dead, more cash, η ζωή σου σε ταινία, cash, cash, πάει κι ο Johnny Cash…). BRMC ρε λέμε, καλός δίσκος; Super!!!
  3. Νέος Stooges… σύντομο ανέκδοτο, κρίμα όντως αλλά σ’ αυτή την ηλικία rock; Φύσει αδύνατο… Anyway, in Iggy we still trust, γι’ αυτά που μας έχει δώσει και τις ωραίες αναμνήσεις από τα ματωμένα live…
  4. Ο γιος της κουμπάρας μου στα 3 του τραγουδάει ‘θαμπάντυ, πουτ θάμθινγκ, θάμπαντυ πουτ θάμθινγκ ιν μάι ντρίνκ’ και θέλει να γίνει drummer. How fucking cute is that? How fucking rock!!!
  5. Έχω βαρεθεί να ακούω μη νέους όλων των ηλικιών να λένε ‘θυμάσαι τότε μπλα-μπλα-μπλα’ και ‘τι δισκάρες βγαίναν τότε μπλα-μπλα-μπλα’ κλπ, κλπ. Φτάνει πια. Τότε ήσουν νέος, τώρα δεν είσαι. Game over. Κι επειδή ο μη νέος έχει τα λεφτά για το ακριβό εισιτήριο ας (ξανα)δούμε τους x-y-z κωλόγερους με 10-20-30-40(!!!) χρόνια καθυστέρηση… Ναι, το παραδέχομαι, κι εγώ πηγαίνω να δω τις αγάπες των πιτσιρικάτων μου αλλά αντικειμενικά: Έλεος!!! Φτάνει πια, φτάνει. Καλή η νεκρανάσταση αν είσαι θρήσκος αλλά ας δούμε περισσότερες ζωντανές μπάντες καλύτερα… Ζόρικο φετίχ η νεκροφιλία, δεν μου πάει με τίποτα αισθητικά και δεν έχει και καθόλου πλάκα. Και rock/ sex χωρίς πλάκα, no fun, my babe, no fun…

Κατακλείδα: Rock εκ του rock ‘n’ roll ήτοι slang των μαύρων αμερικανών για το χορό και το γαμήσι. Μπορείς να χορεύεις και να γαμάς (με ή χωρίς μπλε χαπάκια) μέχρι να πεθάνεις, αυτό είναι σχεδόν σίγουρο. Και να απολαμβάνεις τη rock και τα gigs. ¶σε όμως το rock στους νέους. Κι αν αναρωτιέσαι ακόμα για το αν είσαι νέος ή όχι ρώτα ένα 16άρη να σου πει, αν δεν θυμάσαι τι έλεγες εσύ ο ίδιος στα 16 σου… Γάμα τα.

Σημείωση: Στο κυρίως κείμενο, όπου rock βάλε οποιοδήποτε trend/μουσική/whatever της εκάστοτε σύγχρονης pop (δημοφιλούς) κουλτούρας των πιτσιρικάδων που δεν πολυ-καταλαβαίνει η προηγούμενη γενιά, άλλαξε ονόματα και παραδείγματα σε συναφή με το αντικείμενο που σε ενδιαφέρει και έχεις έτοιμη έκθεση ιδεών. Τα ίδια σκατά παίζουν παντού και πάντα.

Ευχαριστώ για τον χρόνο σου.

 

Links:
Link 1
Link 2
Link 3
Link 4

 

Υπογραφή:
O qatarαμένος aka ‘the σύζυγος’
Νίκος Ντούνας

Διάβασε επίσης...
Aaaaaaaaaaand aaalways look on the bright side of life
  * Πως πάει; Εδώ το παλεύω με τα πάνω του και τα κάτω του πάντως.* Γενικά μου τη σπάει που γιός βουλευτή γίνεται κι αυτός βουλευτής, γιός δημοσιογράφου δημοσιογράφος, γιός ζάμπλουτου ζάμπλουτος κλπ κλπ, αλλά δε θα με χάλαγε καθόλου εάν συγκεκριμένος γιός ταχυδρόμου κατέληγε επίσης ταχυδρόμος. Θα γλυτώναμε τουλάχιστον.* ...
Συνέχεια...
Ορφάνεψαν τα Playmobil μας…
Κάποτε φεύγαμε από το Μινιόν αγκαλιά με Ιππότες, Πειρατές, και πυροσβέστες ή σε περιπτώσεις Χριστουγέννων ή γενεθλίων με το Κάστρο, το Πειρατικό Καράβι, ή το Βενζινάδικο πάντα χαμογελαστοί και έτοιμοι για νέες περιπέτειεςΑργότερα, τα χώσαμε σε κούτες ή τα «στείλαμε» πακέτο να διακοσμούν νεκροταφεία αναμνήσεων σε εξοχικά.Φέτος πάλι, ψάξαμε και ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 28/11/2008
Μετά από δύο Παρασκευές με καλεσμένους, και μέχρι την επόμενη ξανά, η εκπομπή του mixtape.gr πορεύεται σ΄ αυτό της το επεισόδιο με το κλασικό της δίδυμο. Ηλίας Πυκνάδας και Πάρης Παπαβλασόπουλος στα μικρόφωνα, επιλέγουν τις μουσικές.   Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςIntro ( El Ten Eleven - Adam & Nathan Totally Kick ...
Συνέχεια...
Γιουροσούμα
Τώρα που δεν ακούγεται η κλαγγή των όπλων, τώρα που ο Κώστας Βερνίκος ανακάλυψε τον 8ο ουρανό (αδέρφια) και οι Ισπανοί σηκώσαν την πρώτη τους κούπα μετά τον εμφύλιο, η διεισδυτική ματιά της στήλης αναλύει την πορεία των 16 τίμιων ομάδων.Περάστε από το λογιστήριο, παρακαλώ... ΕλβετίαΦιλόξενοι ως οικοδεσπότες και φιλότιμοι τρεχαλατζήδες. ...
Συνέχεια...
Μπούλετς τσιρμπόμ
Χούτο εσύ σούπερ σταρ. Πόσα γκολ πρέπει να βάλει για να έχουμε επιτέλους και επιστροφή στις δηλώσεις απο πατέρα Χούτο;Γεια σου ρε Μαρέσκα ήρωα. Γεια σου ρε Έντζο ιταλιάνικο σκυλί του πολέμου. Φέρτε του τον Τρομάρα να τον κάνει του αλατιού. Κουτουλιά και βόηθα παναγιά.Τρία και λίγα ήταν με Σκρτέλ, ...
Συνέχεια...
…..aaaaaaand always look on the bright side of life!
  - Ας ξεκινήσουμε τίγκα στην επικαιρότητα, ήτοι ενδιαφέρουσες προτάσεις για πιό φτηνή (ουχί όμως φτηνιάρικη) ζωή:Βασικά για μέσα στη πόλη ποδηλατάκι. Ούτε βενζίνες, ούτε ασφάλιστρα, ούτε τέλη. Επίσης τέρμα αυτή η γελοιά αμερικανιά που λέγεται γυμναστήριο. Τρεξιματάκι (χαλαρό στην αρχή μη μου πάθετε και τίποτα), έστω και μέσα στη ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaaaand always look on the bright side of life…
* Τελικά το καλό με κάθε λογής θρησκεία είναι οι αργίες που προσφέρουν. Έτσι λοιπόν αποφάσισα να αποδράσω από την πόλη με τους δικούς μου όρους βέβαια (επειδή με έπαιρνε). Αναχώρηση μία μέρα πριν το ξεκίνημα της μαζικής εξόδου και επιστροφή αμέσως μετά την ολοκλήρωση αυτής-η Αθήνα είναι καλύτερη όταν ...
Συνέχεια...
Aaaaaaand, aalways look on the bright side of life…..
ΒΑΡΕΧΑΟ ΠΕΣ ΑΛΕΥΡΙ, ΤΟ Ο.Α.Κ.Α. ΣΕ ΓΥΡΕΥΕΙ  - Την Πέμπτη 31 Ιανουαρίου 2008 πήραμε μία καλή γεύση από Μεσαίωνα (πάντα σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση), όπως είχαμε πάρει πριν από μερικά χρόνια με τη συγκέντρωση για τις ταυτότητες, πνευματικό παιδί του 'μακαριστού' καθώς και πολλές ακόμα ενέργειες οι οποίες έχουν εντελώς διαφορετικές ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaand aaaalways look on the bright side of life
 - Και ξαφνικά εκείνο το Σαββατοκύριακο του Φεβρουαρίου η πρωτεύουσα έγινε όμορφη, ήρεμη και ζεστή παρά τις κάτω του μηδενός θερμοκρασίες, οι οποίες μάλιστα κατά Πειραιά μεριά κατέβηκαν επικίνδυνα το βράδυ της Κυριακής μετά το πράσινο βαρομετρικό που χτύπησε αλύπητα. Η δε απρόσμενη παράταση της χιονόπτωσης μπορεί να έχει προκαλέσει ...
Συνέχεια...
Το Τέλος της Λογικής – Γιούρο Ντάνσινγκ
Το παρόν κείμενο γράφεται μερικές ώρες πριν την έναρξη των εχθροπραξιών της στήλης στο Nixon, προς τιμήν της διοργάνωσης που αυτόν τον καιρό απασχολεί τον ύπνο, τον ξύπνιο, τον ενδιάμεσο και μια παρέα Νορβηγών που βρήκαν στον δρόμο. Το παρόν κείμενο γράφεται μερικές ώρες μετά την αναμενόμενα γραφική πρεζ κονφερανζ ...
Συνέχεια...
Destroy your myth in Greece
Ήταν μαθηματικά αποδεδειγμένο ότι κάποια στιγμή, αργά ή γρήγορα, η χώρα πρότυπο της ανοργανωσιάς, των χαμηλών ταχυτήτων και της καθυστερημένης εγρήγορσης θα έπαιρνε αυτό που της άξιζε, ίσως την μεγίστη των καταστροφών, που ντυμένη στα κόκκινα «απονέμει» στον καθένα μας ξεχωριστά άλλα και σ όλους μαζί αυτό που μας αξίζει. ...
Συνέχεια...
Επίσημη παρουσίαση του mindradio στο Tiki Athens
Σε μία σεμνή τελετή στο αγαπημένο και γεμάτο από κόσμο Tiki Bar έγινε η επίσημη παρουσίαση του mindradio powered by conn-x, την Κυριακή της μεγάλης χαμένης ευκαιρίας του Παναθηναικού στο Καραισκάκη. Όπου mindradio ίσον ένα διαδικτυακό ραδιόφωνο με τη δυνατότητα να κάνει ο οποιοσδήποτε εκπομπή από το σπίτι του, αρκεί ...
Συνέχεια...
Σκίσαμε!!!
Μπορεί ο Ηλίας να ξέχασε τα αυτοκόλλητα ώστε να έχουμε κι εμείς ένα χορηγό σαν κάθε καθώς πρέπει αγωνιζόμενο, μπορεί να μας έβαλαν πίσω στην εκκίνηση (γιατί απλά δε γινόταν να πάμε πιο μπροστά αφού φτάσαμε εκεί στο παρά δέκα), μπορεί, μπορεί, μπορεί, αλλά η συμμετοχή του εν λόγω διαδικτυακού ...
Συνέχεια...
Με αφορμή το Πάσχα
(και όλες τις άλλες γιορτές που αφήνουν την Αθήνα στους κατοίκους της και απομακρύνουν τους επισκέπτες- αρμένικη βίζιτα όπως θα χαρακτηριζόταν εκλαϊκευμένα- που της έχουν κατσικωθεί) Είμαι πρόθυμη και πανέτοιμη να με λιθοβολήσετε και να μου κολλήσετε τη ρετσινιά της ρατσίστριας μα θα το πω γιατί θα σκάσω: Αντί να ...
Συνέχεια...
Τα δικά μας τα παιδιά – WhoΆs Afraid of the Big Bad Wolf?
Give me a JΈνα όνομα. Ένα αγόρι. O αθλητής. O αμυντικός της χιλιετίας. Ο Λύκος της Στέπας που κυριαρχούσε στις Κάτω Χώρες. John De Wolf. Η συγκίνηση κάτι παραπάνω από έκδηλη. Ειδικά για την στήλη το όνομα John De Wolf σημαίνει πάρα πολλά. Σχεδόν όλα. Περισσότερα ακόμη και από όσα ...
Συνέχεια...
Αδικία, Γραφικότητα και Ιδρώτας
Τέλειωσε το πρωτάθλημα. Είδηση μεγατόνων. Ο Ολυμπιακός το σήκωσε για πολλοστή φορά. Στην ξερή μας. Να το έπαιρνε ο Θρασύβουλος να κάναμε πανηγύρι. Αλλά περισσότερα για τους καμικάζι του Αναστασάκου απο του χρόνου.Μπράβο μαλάκα Ριβάλντο. Μπράβο γραφικοί φίλοι μου ΑΕΚτζήδες (γιατί είμαι δικός σας, αλλά τι να λέμε τώρα) που ...
Συνέχεια...
Κωσταντίνος Δαγριτζίκος – Λονδίνο
Ο Κωσταντίνος Δαγριτζίκος εικαστικός - επιμελητής - dj παύλα πολλά - πολλά άλλα, παραμένειactive και υπέρ-ενεργητικός ακόμα και από το Λονδίνο. Μέσα από το BIG project space στήνει εκθέσεις που συζητιούνται όπως η προπέρσινη μαγειρίτσα του, αλλά και γνωρίζει νέους καλλιτέχνες δίνοντας τους προκλητικά θέματα για να εμπνευστούν. Πριν λίγες ...
Συνέχεια...
FAIR TRADE: Οξύμωρο κι όμως αληθινό
Μ.Κ.Ο. Τα παραπάνω αρχικά αποδίδονται σε πασίγνωστες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις όπως η Greenpeace, η Διεθνής Αμνηστία, Οι Γιατροί χωρίς Σύνορα και οι Γιατροί του Κόσμου. Αποδίδονται όμως, και σε πολλές ακόμη, λιγότερο γνωστές, αλλά εξίσου σημαντικές. Μια από αυτές είναι και η Fair Trade Hellas, που ιδρύθηκε τον Ιούνιο του ...
Συνέχεια...
Παρουσίαση προϊόντος: Mighty Mouse – MX Revolution της Logitech
Ποντίκι, το: μικρό γκρίζο ζώο, ανήκει στα τρωκτικά, και ζει σε σπίτια, αγρούς, υπονόμους κλπ./ χαρακτηρισμός νεοσύλλεκτου στρατιώτη / γυμνασμένος μυς του ανθρώπινου σώματος/μικρή συσκευή συνδεδεμένη σε Η/Υ με την οποία εκτελούνται διάφοροι χειρισμοί.Αν και το MX Revolution το καλύπτει ο τελευταίος ορισμός της λέξης "ποντίκι", δεν έχει καμία σχέση ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaaaaaaaand always look on the bright side of life….
 - Αυτό εδώ άρχισε να γράφεται μετά το τέλος του Chelsea-Barcelona, αλλά κάτι ένα πήξιμο από δουλειές (χωρίς πλάκα, αφού σπάνια μου συμβαίνει κάτι τέτοιο), κάτι μία βαρεμάρα (καθόλου σπάνιο αυτό), κάτι το' να , κάτι τ' άλλο τέλος πάντων, άργησα πάλι και φτάσαμε τέλος Μαίου.- Ανήκω σ' αυτούς που ...
Συνέχεια...
Euroβολιές
Οι πονεμένες αυτές γραμμές γράφονται λίγες ώρες πριν τα ματς του ομίλου της Ελλάδας και μερικές ώρες μετά το πέρας του πρώτου ημιχρόνου ποδοσφαιρικής θαλπωρής που επιμελείται το Boom Boom Becker στο Nixon, το τόσο τίμιο αυτό μπαρ.Βροντερό παρών φώναξαν εχτές μεταξύ άλλων, ο Lee Morgan, o Razvan Rat, μια ...
Συνέχεια...
….aaaaaaaaanddddd always look on the bright side of life…(repeat to fade)
 * Υπάρχουν φορές που πραγματικά χαίρεσαι μερικές απ' όλες αυτές τις 'ανοιχτές' επιστολές που δημοσιεύονται κατά καιρούς και αυτή εδώ είναι μία από αυτές. Νομίζω είναι η πρώτη φορά που λέγονται τα πράγματα με τ' όνομά τους και με τον φόβο να χαρακτηρισθώ αντιδεολογικός (sic) οφείλω να ομολογήσω πως δεν ...
Συνέχεια...
Τα δικά μας τα παιδιά: Joey Barton
Joey Barton.Εσύ, πανμέγιστε και υπερτεράστιε κομπλέξη. Εσύ, επικέ τσαμπουκαλέα που στο πέρασμα σου μέχρι και οι πλάκες του πεζοδρομίου κάνουν πέρα. Μόνο εσύ. Δεν υπάρχει δεύτερη σκέψη. Κανένας Γκράβεσεν και κανένας Ματεράτσι. Αυτά τα φλώρια τελειώνουν τα σπρωξίματα και τα κλωτσίδια μόλις σφυρίξει ο διατητής (η έλλειψη του δίνει την ...
Συνέχεια...
WHEN FRIDAY COMES – Nixon meets the Beckers Uptown
Ναι κυρίες και κύριοι έφτασεν η ώρα.Η ώρα που θα απασχολήσει τους συντάκτες αυτής της στήλης και άντε μια χούφτα καμένους ακόμα. Διότι μπορεί το Γιούρο να είναι μια γιορτή του ποδοσφαίρου (αν δεν γουστάρετε τούτο το κλισέ, βάλτε ένα της αρεσκείας σας) που συναρπάζει μικρούς και μεγάλους, αλλά το ...
Συνέχεια...
Rum With Me
Ή Μαγειρεύοντας με Αλκοόλ, Κεφάλαιο Δεύτερο "My mojito in La Bodeguita, my daiquiri in El Floridita." Ernest HemingwayΜεγάλη ανακάλυψη τελικά το ρούμι...Ο Μάρκο Πόλο, που πρέπει να ήταν τελικά πολύ περίεργος άνθρωπος, το αποκαλούσε το «ωραιότερο κρασί από ζάχαρη» αλλά η αρχική του ονομασία ήταν Brum και δημιουργήθηκε στην αρχαία Κίνα ...
Συνέχεια...
Το Τέλος της λογικής – φέρτο και βιάζομαι
Τζήζας Μέρι εντ Τζόζεφ, τι βαρετό καλοκαίρι ανάθεμα το κακοξυρισμένο πηγούνι του Ντάρεν Μπεντ. Ο οποίος μπάι δε γουέι δεν είναι τόσο κακός όσο λένε και ας μην αντιδράει εκείνος. Μπρε τι λύσσα και αυτή με τα μας μύδια και τους φιλάθλοι; Είναι να μην σου κάτσει στραβά το παιχτικό. ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaaaaand aaalways look on the bright side of life
 - Μάλλον θα τη σταματήσω τη στήλη, δε γίνεται αλλιώς. Τον τελευταίο καιρό κάθε φορά που πάω να τη στείλω όλο και κάτι γίνεται και πάιρνει αναβολή. Αυτή τη φορά είχαμε την εικαστική παρέμβαση σε βιτρίνες μαγαζιών και αυτοκίνητα σε μία ακτίνα λίγων οικοδομικών τετραγώνων, μερικά μόλις μέτρα από τα ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 02/11/2008
Ακόμα ένα επεισόδιο της εβδομαδιαίας ραδιοφωνικής εκπομπής του mixtape.gr στο "Στο Κόκκινο 105.5".Επιλογή μουσικής και παρουσίαση αυτή την εβδομάδα από τους Πάρη Παπαβλασόπουλο και Λευτέρη Κουσίδη.   Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςIntro (Herbaliser - Missing Suitcase)Headlights - On April 2Beach House - Used to BeSchool of Seven Bells - Half AsleepOkkervil River ...
Συνέχεια...
Bullets in the Head
Συγχαρητήρια στο ποδοσφαριστή της Stoke City Λίαμ Λόρενς, που δίνει νέα διάσταση στην εκλεπτυσμένη κατηγορία των παράξενων τραυματισμών. Ο αμυντικός των Potters έπαιζε μπάλα με τον σκύλο του στην αυλή του σπιτιού του και την ώρα που επιχείρησε να τον ντριπλάρει, πάτησε πάνω στον αμυντικό βράχο ονόματι Αζόρ και γύρισε ...
Συνέχεια...
Bullets
Δεν υπάρχει λόγος για φόβο, φίλοι και φίλες της στήλης. Δεν είναι δυνατόν να μην γνωρίζουμε τον Κλιντ Μάθις. Θα έρθει η ώρα του. Όσο και του μαλαγάνα του Καραγεωργίου που δεν τον βάζει. Λίγη υπομονή...Ανάθεμά σε, Αφόνσο ¶λβες σκατόψυχε που βάλθηκες να μου κλείσεις το στόμα. Αλλά εγώ δεν ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaaaaand aaalways look on the bright side of
Ορφάνεψαν τα Playmobil μας…
Ακούστε την εκπομπή της 28/11/2008
Γιουροσούμα
Μπούλετς τσιρμπόμ
…..aaaaaaand always look on the bright side of
Aaaaaaaaaand always look on the bright side of
Aaaaaaand, aalways look on the bright side of
Aaaaaaaand aaaalways look on the bright side of
Το Τέλος της Λογικής – Γιούρο Ντάνσινγκ
Destroy your myth in Greece
Επίσημη παρουσίαση του mindradio στο Tiki Athens
Σκίσαμε!!!
Με αφορμή το Πάσχα
Τα δικά μας τα παιδιά – WhoΆs Afraid
Αδικία, Γραφικότητα και Ιδρώτας
Κωσταντίνος Δαγριτζίκος – Λονδίνο
FAIR TRADE: Οξύμωρο κι όμως αληθινό
Παρουσίαση προϊόντος: Mighty Mouse – MX Revolution της
Aaaaaaaaaaaaaand always look on the bright side of
Euroβολιές
….aaaaaaaaanddddd always look on the bright side of
Τα δικά μας τα παιδιά: Joey Barton
WHEN FRIDAY COMES – Nixon meets the Beckers
Rum With Me
Το Τέλος της λογικής – φέρτο και βιάζομαι
Aaaaaaaaaaand aaalways look on the bright side of
Ακούστε την εκπομπή της 02/11/2008
Bullets in the Head
Bullets