Αγαπητή Σοφία,
το ξέρω ότι δεν με θυμάσαι αλλά δεν πειράζει. Ήταν βράδυ, πήχτρα σκοτάδι, και μας μιλούσες για την Ανθή κάτω απ’ το Κάστρο του Παλαμηδίου. Ήταν Αύγουστος αλλά πίσω έβρεχε ψεύτικη βροχή κι εμείς αναρωτιόμασταν πως είναι δυνατόν ένα κορίτσι να παίζει ένα αγόρι, ερωτευμένο με ένα άλλο αγόρι, που όμως νομίζει ότι είναι κορίτσι. Και μάλιστα σε ελληνική ταινία. Επειδή όμως το Μαύρο Λιβάδι δεν είχε τελειώσει ακόμα δεν το είπαμε πουθενά. Όταν σε ξαναείδα μετά την πρώτη ανεπίσημη προβολή της ταινίας με φούστα και μακριά μαλλιά δεν κατάλαβα ότι ήσουν εσύ. Τώρα όμως που την είδαν κι άλλοι οφείλω να στο πω: ήσουν καταπληκτική!
Πώς γνωριστήκατε με το σκηνοθέτη;
Απλά πράγματα, πήγα στην οντισιόν. Ήμουν η πρώτη κοπέλα που είδε.
Μετά από σένα το χάος;
Όχι, είδε άλλες δύο νομίζω. Και μετά έψαχνε για αγόρια.
Άρα δεν ήταν αποφασισμένος από την αρχή ότι το ρόλο της Ανθής θα τον έπαιζε κορίτσι.
Όχι, είχε έναν ενδοιασμό. Δεν του ήταν ξεκάθαρο.
Πώς ήταν η πρώτη φορά που διάβασες το σενάριο; Εγώ όταν πρωτοάκουσα για το Μαύρο Λιβάδι μου σηκώθηκε η τρίχα (με την καλή έννοια)!
Δεν το συζητώ, νιώθω πάρα πολύ τυχερή γι’ αυτό που συνέβη. Μου αρέσει πολύ το καστ και με το Βαρδή είχαμε πολύ καλή επικοινωνία από την πρώτη στιγμή που τον συνάντησα. Μου άρεσε και το σενάριο, οπότε…
Έχεις σπουδάσει υποκριτική; Στην ταινία φαίνεσαι τελείως κοριτσάκι!
Ναι, στην Έλλη Καρρά. Είμαι 28. Ευτυχώς που φαίνομαι μικρούλα γιατί στην ταινία είμαι δεκαπέντε! Εντάξει, με λίγη καλή θέληση από τους θεατές…
Πώς αντιμετωπίζεις ένα ρόλο με τόσο αμφιλεγόμενη σεξουαλικότητα;
Στην αρχή είχα φοβερό άγχος για το να θα πείθονταν όσοι την έβλεπαν. Μετά όμως αποφάσισα ότι δε με αφορά ιδιαίτερα. Εγώ θα κάνω τις δράσεις του αγοριού και από κει και πέρα είτε πειστούν είτε όχι είναι δικό τους πρόβλημα.
Το δούλεψες κινησιολογικά δηλαδή;
Αναγκαστικά, γιατί έπρεπε να κρύψω στήθος και οπίσθια και κόντεψα να καταλήξω σαν τελικό σίγμα!
Πώς είναι να κάνεις το αγόρι; Έχεις χάσει καθόλου τη θηλυκότητά σου τώρα στα γυρίσματα;
Βέβαια! Ένα θα σου πω: στο διάλειμμα που είχαμε μεταξύ Ζαγορίων και Ναυπλίου, για 10 μέρες που ήμουνα στην Αθήνα πήγαινα μέχρι και στο περίπτερο με τακούνια. Δεν ξέρω αν σου λέει κάτι αυτό!
Φαντάσου πως θα κυκλοφορείς αφού τελειώσετε!
Θα φοράω μονίμως τακούνια, μίνι και τέτοια… Όχι πλάκα κάνω, αλλά όσο παιδεύεις το μυαλό σου με τα ‘που πάω και τι κάνω’ δεν βγαίνεις πουθενά. Η δράση τα υπερκαλύπτει όλα. Όταν κατουράω στο δάσος σαν αγόρι, δηλαδή όρθια, δεν χρειάζεται να υποκριθώ. Κι εσένα να δω να κατουράς όρθια, θα πω αγόρι είναι!
Αν όμως το ρόλο της Ανθής τον έπαιζε ένα αγόρι, θα ήταν απλώς ένας άντρας μεταμφιεσμένος σε γυναίκα, ενώ στη δική σου περίπτωση είναι πολύ πιο περίπλοκο.
Πρόσεξε ποια είναι η διαφορά: αυτό είναι ένα αγόρι, το οποίο μεγάλωσε ως κορίτσι σε ένα γυναικείο μοναστήρι και κάποια στιγμή, όταν έμαθε το φύλο του, προσπάθησε το αγόρι που είχε μεγαλώσει ως κορίτσι, να γίνει αγόρι. Άρα είναι πιο φυσιολογικό να τον υποδυθεί ένα κορίτσι.
Ανησυχείς καθόλου για τις αντιδράσεις του κόσμου; Όπως και να το κάνουμε, είναι μια ταινία που παίρνει ρίσκα.
Σίγουρα, αλλά προσωπικά είμαι ταγμένη υπέρ του να ρισκάρεις στη ζωή. Αλλιώς δεν παίρνεις πράγματα, δεν αποκτάς καινούργιες εμπειρίες. Βασικά δεν ζεις! Οπότε πάμε και ότι γίνει. Κάπως έτσι το νιώθω.
Σε απασχολεί καθόλου τι θα πει το κοινό για σένα;
Αν έλεγα όχι θα έλεγα ψέματα, γιατί κάθε ηθοποιός θέλει την αποδοχή, αλλιώς θα γινόταν κάτι άλλο. Το μόνο μου άγχος σε αυτή την ταινία είναι η φωνή. Μπάσαρα αρκετά, αλλά όπως και να ‘χει είμαι κορίτσι.
Εντάξει, στα 15 σπάει η φωνή…
Είναι το μεταίχμιο, αυτό είναι αλήθεια! Μέχρι να δω τι θα πουν για μένα δεν ξέρω αν θα με νοιάξει ή όχι. Μπορεί να μου κάνουν μια πολύ καλή κριτική και να πλαντάξω στο κλάμα ή να νιώσω αδικημένη. Αλλά γενικότερα νιώθω πολύ καλά με αυτό που κάνω αν και είμαι σίγουρη ότι δεν θα αρέσει σε όλους. Ούτως ή άλλως δεν απευθύνεσαι σε όλο τον κόσμο!
Η χρονική ασυνέχεια σας κούρασε καθόλου; Μου είπαν ότι πρώτα γυρίσατε το τέλος και τώρα είστε στην αρχή.
Είχαμε φοβερό άγχος με το Χρήστο [Πασσαλή] γι’ αυτό. Ήταν αδιανόητο, αλλά τελικά μας βοήθησε γιατί το δάσος ήταν η αποκορύφωση των χαρακτήρων μας, οπότε όταν έχεις φτάσει σε κάτι οριακό μετά είναι πιο εύκολο να μαζέψεις. Τώρα υποκριτικά και ενεργειακά μαζεύουμε αντί να αυξάνουμε.
Είστε χαλαροί δηλαδή.
Ναι, γιατί στην αρχή ήταν πολύ κουραστικά. Μέχρι και ωμή πέστροφα φάγαμε! Δεν μας βάλανε, εμείς θέλαμε. Καλύτερος είναι αυτός που παίζει στο Old Boy;
Φωτογραφίες: Μυρτώ Αποστολίδου
Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το Μαύρο Λιβάδι, που αναμένεται να κυκλοφορήσει κάποια στιγμή μέσα στον προσεχή χειμώνα, διαβάστε τη συνέντευξη του mixtape.gr με το σκηνοθέτη Βαρδή Μαρινάκη
