Εξάρχεια, οδός Τσαμαδού, café “Αθήναιον”. Βρεθήκαμε με τον Socos για να συζητήσουμε για το Αντάρτικο Πόλεων, το τελευταίο άλμπουμ των Socos & the Live Project Band που κυκλοφόρησε από την puzzlemusik.
——————————————————————————————————————————————————
“Σκέψου ότι αυτός ο δρόμος των Εξαρχείων έχει χαρακτηριστεί πριν από μερικά χρόνια από συγκεκριμένο freepress έντυπο ως ο πιο επικίνδυνος δρόμος της Αθήνας. Το οξύμωρο είναι ότι μπορώ να αφήσω την τσάντα μου εδώ, να πεταχτώ στο περίπτερο, να γυρίσω μετά από μισή ώρα και να τη βρω εκεί που την άφησα.”
Τα freepress έχουν κάνει μεγάλο κακό κυρίως με τον τρόπο που προβάλλουν κάποια πράγματα. Το ξέρεις, το έχεις δει, ότι υπάρχει μια πολύ συγκεκριμένη κλίκα μέσα στην οποία γίνονται και προωθούνται τα καινούρια πράγματα. Αν δεν είσαι μέρος αυτής της κλίκας, αν δηλαδή δεν έχεις βρει ένα τρόπο να σε εκθειάσουν τα freepress, δεν υπάρχεις πουθενά. Πως γίνεται να έχουμε κυκλοφορήσει πέντε δίσκους και να μην ασχολούνται μαζί μας κάποιοι άνθρωποι ή να έχουμε φάει πόρτα τέσσερα συνεχόμενα χρόνια από τη Γιορτή της Μουσικής; Δεν το καταλαβαίνω.
Κάποια στιγμή συνειδητοποιείς ότι είσαι απέναντι σε αυτή την κλίκα η οποία προωθεί την ανοησία, εκθειάζει την μετριότητα και προσπαθεί μέσω της δύναμης, του “και καλά, τσάμπα” να επιβάλει την ψευδοκουλτούρα της. Θα ήθελα να πω σε αυτούς τους ανθρώπους ότι πρέπει κάποια στιγμή να αρχίσουν να γράφουν μουσική για τη μουσική και όχι για όλους τους υπόλοιπους λόγους. Μερικά πράγματα μπορεί κάποιες στιγμές να έχουν ενδιαφέρον ως εικαστική πρόταση, αλλά μέχρι εκεί.
Αυτό που περιγράφεις, είναι και ένα είδους ερέθισμα για κομμάτια όπως το “Πάρτι” από το τελευταίο σας άλμπουμ.
Το ”Πάρτι” είναι όλος ο δίσκος, είναι η κεντρική ιδέα. Έχει μέσα κάποιες δικές μας σκέψεις, κάποια πράγματα που έχουν γραφτεί σε τοίχους και αφίσες και κάποια πράγματα που έχουν ακουστεί εδώ ακριβώς που καθόμαστε. Στην περιοχή συχνάζει ένας τύπος που αυτοσυστήνεται ως Ιωάννης Κοσμοκαλόγερος ο οποίος έχει πει το “οι νέο- χίπηδες είναι οι απόγονοι του Όθωνα”, το οποίο χρησιμοποιήσαμε σαν στίχο, που αν στο εξηγήσει θα σου φύγει το κεφάλι από το σκεπτικό του, το οποίο τελικά είναι ολόσωστο. Με τρελαίνει το νέο-χίπικο στυλ που δεν είναι ούτε χίπικο, ούτε αριστερό, ούτε έχει άποψη. Το ”Πάρτι” είναι το γύρω μας. Περιγράφει το ένα άκρο της ζυγαριάς. Αυτό που εκφράζεται από μια αηδία, η οποία δεν πιστεύω ότι έχει τελειωμό ή ελπίδα αναστροφής.
Θεωρείς ότι γράψατε ένα πολιτικό δίσκο;
Με φρικάρουν όσοι ισχυρίζονται, με πάθος, ότι δεν ασχολούνται με την πολιτική! Και δυστυχώς είναι πάρα πολλοί. Τα πάντα είναι πολιτική. Και το γαμήσι πολιτική είναι. Και όποιος λέει ότι δεν ασχολείται με την πολιτική είναι μαλάκας.
Τι θέλατε να πετύχετε με το “Αντάρτικο Πόλεων” και τι είναι αυτό που το διαφοροποιεί σε σχέση με τα προηγούμενα άλμπουμ σας;
Πέρα από την πολιτική δήλωση; Σε επίπεδο ήχου; Αυτό που μας ενδιέφερε σε πρώτη φάση ήταν πως θα κάνουμε ένα άλμπουμ “ξερό”, κάτι που υπήρχε στο μυαλό μας από την εποχή του “Kafka”. Δουλέψαμε για μια ακόμα φορά με τους Πρινιωτάκη, Μπόλπαση, με τους οποίους συνεργαζόμαστε εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Ακούγαμε βινύλια και σκεφτόμασταν πως θα μπορέσουμε να αναπαράγουμε αυτή την “ψυχολογική ένταση – βία” που προκαλεί ο ήχος του βινυλίου και εκφράζεται σε επίπεδα. Μελετήσαμε πολύ για το πως θα πετύχουμε τον ήχο που είχαμε στο μυαλό μας. Προσπαθήσαμε να μην χρησιμοποιήσουμε ψηφιακά βάθη αλλά δεν περιοριστήκαμε μόνο σε αυτό.
Επίσης καταφέραμε να συνδυάσουμε τα διαφορετικά μουσικά ερεθίσματα που έχουμε σαν συγκρότημα. Στους Live Project Band είμαστε έξι άτομα που ο καθένας ακούει εντελώς διαφορετικά πράγματα από τον άλλο. Εν τέλει είμαστε ικανοποιημένοι για τον τρόπο που γράφτηκε και μιξαρίστηκε το άλμπουμ. Ο στίχος μπορεί να είναι πιο τσαντισμένος και πιο επιθετικός, αλλά πιστεψέ με ότι η πολύ δουλεία έγινε στη μουσική. Κατά τη γνώμη μου το “Αντάρτικο” είναι ένας pop δίσκος, αλλά ταυτόχρονα πολύ επιθετικός. Αυτή η επιθετικότητα προσωπικά μου λείπει από την pop μουσική σήμερα. Μου αρέσει η pop. Δεν την στηρίζω οικονομικά, αλλά γουστάρω να ακούω τέτοιου είδους πράγματα. Αυτό ήταν τελικά το στοίχημα: να κάνουμε μια pop δουλειά η οποία να είναι επιθετική και άμεση.
Και που αποσκοπεί αυτή η εμφανής επιθετικότητα;
Δεν αποσκοπεί κάπου, και ούτε ήταν κινητήριος μοχλός για τη δημιουργία του δίσκου. Ο ήχος είναι επιθετικός. Δεν σημαίνει όμως ότι ήμασταν τσατισμένοι όταν παίζαμε. Όταν όμως τα πάντα τριγύρω είναι επιθετικά, θα πρέπει κι εσύ να λειτουργείς έτσι, είτε για να αμυνθείς , είτε για να σε πάρουν στα σοβαρά, αλλιώς θα σε φάνε οι γύρω σου. Η κρατικό-κοινωνική επιθετικότητα αρχίζει από τα σχολεία και σε ακολουθεί σε κάθε βήμα σου. Μάλλον δεν μπορούμε να την αποφύγουμε. Είναι επακόλουθο της δύναμης , που είναι επακόλουθο της εξουσίας, την οποία εμείς παραδίδουμε λόγω φόβου, που προκύπτει από την άγνοια, την οποία περιτέχνως μας την καλλιεργούν από τα σχολεία. Ένα καταπληκτικά στημένο σύστημα, ανακύκλωσης στερεοτύπων και προκαταλήψεων! Η γνώση πουλιέται με το σταγονόμετρο με σκοπό οι κάτοχοι της, να ασκούν εξουσία στους αδαείς. Αυτό και αν είναι επιθετική συμπεριφορά! Αν βέβαια αναγνωρίσεις ότι αυτή είναι η ανθρώπινη φύση, μπορείς να το δεις και με λίγο χιούμορ!
Πως ερμηνεύεις την κίνησή σας να διαθέσετε το άλμπουμ δωρεάν και να το κυκλοφορήσετε μόνο σε βινύλιο και όχι σε cd;
Όσον αφορά στο δωρεάν του πράγματος, τέθηκε θέμα ηθικής τάξης. Είναι γνωστό ότι η διαφορά στην ποιότητα του ήχου ανάμεσα στο cd και το βινύλιο είναι τεράστια. Είναι και θέμα κόστους, ποιότητας υπηρεσιών από τα δισκάδικα. Δεν αξίζει πλέον να ασχοληθείς με το cd. Γι΄αυτό το δώσαμε για δωρεάν download μέσω του site μας και αποφασίσαμε να επενδύσουμε στο βινύλιο. Θα το βγάλουμε σίγουρα σε διπλό δίσκο 180 γραμμαρίων αλλά επειδή με βάση το χρόνο θα καλυφτούν μόνο οι τρείς πλευρές, επεξεργαζόμαστε κάποιες ιδέες για το πως θα γεμίσουμε την τέταρτη πλευρά του δίσκου.
Στο site μας πέρα από το “Αντάρτικο Πόλεων” θα προσθέτουμε σιγά σιγά νέα πράγματα. Θα δώσουμε για download το πρώτο μας άλμπουμ, που δεν μπορεί να βρεθεί πια, και ίσως κάνουμε κάτι με το “Kafka” το οποίο έχει σχεδόν εξαντληθεί και δεν θα ξανακυκλοφορήσει.
Το βινύλιο ελπίζουμε να είναι έτοιμο γύρω στο Μάρτη, αλλά μέχρι τότε δεν ξέρουμε σε τι κατάσταση θα είναι η τσέπη μας. Βλέπω τα πράγματα να αλλάζουν πολύ γρήγορα και συνεπώς το κάθε επόμενο βήμα, είναι αρκετά προσεκτικό.
Είστε ένα συγκρότημα που χρησιμοποιείτε αποκλειστικά το επίσημο site σας για να προβάλλετε τη μουσική σας στο διαδίκτυο. Γιατί αποκηρύσσετε τα social media; Δεν θεωρείς ότι θα βοηθούσαν στην προώθηση του άλμπουμ σας;
Στήσαμε τη δικιά μας σελίδα γιατί δεν θέλουμε να έχουμε καμία επαφή με τα social media. Και αυτός είναι ένας από τους λόγους που δεν θέλουμε να ανεβάσουμε το βίντεο μας στο youtube. Όποιος ενδιαφέρεται για τη μουσική μας θα μπορέσει να μας βρει. Το facebook το χρησιμοποίησα για 8 μήνες και ο μόνος λόγος ήταν για να καταφέρω τελικά να επικοινωνήσω με τους Noir Desir για τη διασκευή του “A Ton Etoile” που κάναμε στο “Objects in Mirror…”. Ήταν ο μόνος τρόπος για να μπορέσουμε να επικοινωνήσουμε μαζί τους και όταν πήραμε το ΟΚ, το έκλεισα. Με φρικάρει λίγο το γεγονός ότι πρέπει να μπω σε αυτή τη λογική της επικοινωνίας. Για τους πιτσιρικάδες είναι απόλυτα φυσιολογικό, μιας και έτσι μεγαλώνουν. Εγώ όμως, που έχω μεγαλώσει αλλιώς, δεν μπορώ να μπω σε αυτή τη λογική.
Ποια είναι τα συναυλιακά σας πλάνα για φέτος; Έχετε προγραμματίσει κάτι μέχρι στιγμής;
Για τις συναυλίες πλέον είναι δύσκολα τα πράγματα. Χώροι υπάρχουν αλλά για ανθρώπους που δεν έχουν απαιτήσεις. Υπάρχει ένα μεγάλο κενό στην αλυσίδα: “τι πληρώνεις, τι παίρνεις και πόσο νιώθεις να σε σέβονται μέσα σε αυτό”, είτε είσαι μουσικός είτε είσαι ακροατής. Η νέα γενιά μουσικών δυστυχώς δίνει συχνά την αίσθηση ότι το πρώτο πράγμα που σκέφτονται είναι τα λεφτά. Ποιά λεφτά; Δεν πρόκειται κανένας από μας να βγάλει λεφτά από τη μουσική στην Ελλάδα.
Για το “Αντάρτικο” σκεφτόμαστε να κάνουμε λίγες συναυλίες παράλληλα με την κυκλοφορία του βινυλίου και κυρίως στην επαρχία. Η Αθήνα δεν νομίζω πως μας σηκώνει σε αυτή τη φάση. Όλη η πόλη βρίσκεται σε μια ανούσια, όσον αφορά στην προοπτική της, ταραχή. Στην επαρχία είναι λίγο πιο διαφορετικά τα πράγματα, πιο απλά.
Το βίντεο του κομματιού “Η Πόλη Χορεύει” ακολουθεί τη d.i.y. προσέγγιση που έχετε υιοθετήσει για την οπτικοποίηση των κομματιών σας μέχρι σήμερα. Ποια είναι η ιστορία πίσω από αυτό το βιντεοκλίπ;
Η βασική ιδέα πίσω από αυτό το βίντεο, ήταν ένα πλάσμα που δεν έχει βαρύτητα, ούτε φύλο, που ενώ φαίνεται να τα έχει όλα, επιλέγει να βγει μέσα από αυτό το προστατευμένο περιβάλλον της λήθης και να αναζητήσει την περιπέτεια της ζωής. Για να γυριστεί το βίντεο περάσαμε πολλά. Σου θυμίζω ότι είμαστε αυτοχρηματοδοτούμενοι!! Το σκηνικό είναι μια ξυλοκατασκευή στημένη μέσα στην κουζίνα του σπιτιού μου. Τα υλικά που χρησιμοποιήσαμε, έπειτα από μεγάλη έρευνα αγοράς, μας κόστισαν περίπου 750 ευρώ. Τρεις ήμερες τα γυρίσματα, και πολύ delivery! Προτείνω σε όλο το κόσμο να κάνει μόνος του τα βίντεο του. Με πολύ λίγα χρήματα και αρκετή προσωπική δουλειά, μπορείς να αποφύγεις να γίνεις η πουτάνα του red bull ή κάποιας εταιρίας κινητής τηλεφωνίας. Αρκεί να έχεις μια ολοκληρωμένη ιδέα και όρεξη να εκφραστείς.
Τι ακούς αυτό τον καιρό;
Είχα πολύ καιρό να ερωτευτώ τόσο πολύ ένα δίσκο όπως το Lulu των Metallica με τον Lou Reed. Το βρίσκω συγκλονιστικό. Εδώ και καιρό δεν ακούω τίποτα άλλο. Στιχουργικά δεν έχει να μου πει κάτι, η κεντρική ιδέα δεν με τρελαίνει, αλλά το πάντρεμα ,το παίξιμο και το σύνολο της παραγωγής είναι φανταστικά.
——————————————————————————————————————————————————–
Το τελευταίο άλμπουμ των Socos & the Live Project Band, “Αντάρτικο Πόλεων” κυκλοφορεί από την puzzlemusik και μπορείτε να το κατεβάσετε δωρεάν από την επίσημη σελίδα του συγκροτήματος, www.theliveprojectband.com.
Και μην ξεχνάτε, ότι μπορείτε να συμπληρώσετε την παραπάνω κυκλοφορία, με το “Η Πόλη Χορεύει” Video+Live EP, που σας προσφέρει αποκλειστικά το mixtape.gr!
