Αν μπορούσαμε να καθορίσουμε την στιγμή που κάτι άλλαξε στο πως αντιλαμβάνονται οι Αθηναίοι την λέξη "γκαλερί", θα λέγαμε ότι ήταν περίπου στα μέσα της δεκαετίας του ’90, όταν άνοιξε η γκαλερί της Ρεβέκκας Καμχή.
Από τις πρώτες εκθέσεις που φιλοξένησε ήταν η ατομική της φωτογράφου Nan Goldin το 1995. Ξαφνικά κάτι διαφοροποιήθηκε στον τρόπο που η έννοια "τέχνη" αφομοιωνόταν στο μυαλό του ελληνικού κοινού. Φωτογραφίες από εγκαίνια και πάρτι της εποχής δείχνουν όλο το who is who της Αθήνας να συρρέει για να δει επιτέλους αυτά που ταυτόχρονα βλέπουν οι Νεουορκέζοι και οι Λονδρέζοι. Και έτσι, η τέχνη που συμβαίνει έξω συμβαδίζει με την τέχνη που παρακολουθεί η Αθήνα ίσως για πρώτη φορά σε ιδιωτική γκαλερί.
Δεκαπέντε χρόνια μετά η Ρεβέκκα Καμχή συνεχίζει να πρωτοπορεί, με την προσωπική της σφραγίδα στα εικαστικά της χώρας, μέσα από την γκαλερί της.
Σήμερα Παρασκευή μάλιστα, στην γκαλερί της Ρεβέκκας Καμχή εγκαινιάζεται η έκθεση φωτογραφίας της Nan Goldin, η οποία θα διαρκέσει έως τις 29 Μαϊου.
Είστε από τις πρώτες γκαλερί -αν όχι η πρώτη- που μας σύστησε σε πραγματικά σύγχρονους καλλιτέχνες του παγκόσμιου εικαστικού κόσμου όπως η Nan Goldin, ο Julian Opie, η Sylvie Fleury και άλλοι. Νομίζω πως μαζί με το ίδρυμα ΔΕΣΤΕ ήσασταν δύο βασικοί άξονες για να εξοικειωθεί κάπως το ελληνικό κοινό με τις έννοιες σύγχρονο και πρωτοπόρο σε σχέση με την τέχνη την δεκαετία του 90. Πως βλέπετε να πηγαίνουν τα πράγματα από τις αρχές του 90 και μετά;
H εικαστική σκηνή στην Ελλάδα διευρύνεται σε πολύ ικανοποιητικούς ρυθμούς. Περισσότερος κόσμος ενδιαφέρεται για τις γκαλερί, για την τέχνη και ακόμα περισσότερο την αγορά της. Έχει αυξηθεί το κοινό – σε επισκέπτες και σε αγοραστές και οι φιλότεχνοι "βγαίνουν από τον δρόμο τους" για να δουν μια ωραία έκθεση ή για να ανακαλύψουν μια καινούρια αίθουσα. Πρέπει να σημειώσουμε ότι η γκαλερι bernier eliades ήταν η πρωτη που έδειξε πολύ καταξιωμένους καλλιτέχνες στην Ελλάδα απλά το κοινό που τις παρακολουθούσε ήταν πάντα πιο εξειδικευμένο και λιγότερο πλατύ όπως σε μας.
Πόσο δύσκολο είναι πλέον να βρεθεί κάποιος νέος καλλιτέχνης που να πείτε ναι, αξίζει να τον προσεγγίσω, η δουλειά του έχει κάτι που τον/την κάνει να ξεχωρίζει;
Όσο δύσκολο ήταν πάντα. Κάτι όμως που συμβαίνει ίσως πιο συχνά από παλιά δυστυχώς είναι ότι υπάρχουν πολλοί "μοδάτοι" καλλιτέχνες που κάνουν έργα που θυμίζουν ξένους γνωστούς καλλιτέχνες και που κάνουν έργα που μοιάζουν σαν τέχνη». Αυτό είναι σίγουρα ένα πρόβλημα που δυσκολεύει την εύρεση πρωτότυπης και αληθινής δουλειάς. Επίσης για μια γκαλερί που λειτουργεί χρόνια και έχει ήδη τους καλλιτέχνες με τους οποίους συνεργάζεται υπάρχει λιγότερος χώρος και είναι μεγαλύτερες οι απαιτήσεις για να προστεθεί ένας καινούριος καλλιτέχνης.
Κάνετε μια προσπάθεια αυτή την στιγμή με την καινούργια τοποθεσία της γκαλερί σας στην περιοχή του Κεραμεικού να εκσυγχρονιστεί και να βελτιωθεί η καθημερινότητα σε αυτήν την περιοχή. Πιστεύετε ότι είναι κάτι εφικτό;
Είναι ένα πάρα πολύ δύσκολο εγχείρημα δεδομένου οτι δεν υπάρχει κανένα ενδιαφέρον από κανέναν δημόσιο φορέα προς το παρόν και πρέπει να γίνονται όλα ιδιωτικά. Είναι μια περιοχή με τεράστια προοπτική από τις ελάχιστες περιοχές της Αθήνας που δεν είναι παγιωμένη. Υπάρχει δυνατότητα να γίνει κάτι που να προκαλέσει μια αισθητή διαφορά σε πολλά επίπεδα – αρχιτεκτονική, δημόσιοι χώροι, πλατείες, ποδήλατα. Σιγά σιγά μετακομίζουν στην περιοχή άτομα όπως καλλιτέχνες, δικηγόροι, αρχιτέκτονες, χορευτές, δημοσιογράφοι) που πιστεύω ότι θα βοηθήσουν σε αυτήν την εξέλιξη.
Παρατηρείτε κάτι διαφορετικό ως προς τη σύνθεση των επισκεπτών σας στην γκαλερί τα τελευταία χρόνια ή τα πράγματα είναι ίδια;
Περισσότερος κόσμος. Η τέχνη βρίσκεται σε ανοδική πορεία στην Ελλάδα υπάρχει συνεχώς καινούριο κοινό που "ανακαλύπτει" τις γκαλερί πέρα από κάποιες που είναι σαν "μαγαζιά" καθώς επίσης και ένα μεγάλο καινούριο κοινό που ενδιαφέρεται για το βιομηχανικό σχέδιο (industrial design), για την φωτογραφία που έρχεται και στις γκαλερί.
Τι ελπίζετε για την σύγχρονη ελληνική τέχνη σήμερα;
Ελπίζω να υπάρξει περισσότερη υποστήριξη στους νέους καλλιτέχνες. Να δίνονται υποτροφίες, οικονομική στήριξη για να μπορέσουν να εξελίξουν την δουλειά τους στην σχολή καλών τεχνών. Να ενισχυθεί οικονομικά το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης απο το υπουργείο και να καταλάβουν πόσο σημαντική είναι η σύγχρονη δημιουργία – ότι χωρίς αυτήν δεν εξελίσσεται ο πολιτισμός- και ότι δεν γίνεται να πέφτει τόσο βάρος μόνο στα αρχαία.
Ποια είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ένας γκαλερίστας στην Αθήνα;
Εύρεση χορηγιών για τις εκθέσεις, ανεκπαίδευτο κοινό, η Αθήνα και η δύσκολη κίνηση στην πόλη αν και ευτυχώς στην καινούρια γκαλερί η πρόσβαση είναι παρα πολύ εύκολη.
Θα μπορούσε να γίνει η Αθήνα ένα περιφερειακό κέντρο που τραβά την προσοχή του παγκόσμιου εικαστικού στερεώματος ως προς την σύγχρονη τέχνη που παράγει;
Σίγουρα υπάρχει κορεσμός της σκηνής της Νέας Υόρκης, του Λονδίνου, του Βερολίνου, Λος Αντζελες κλπ οπότε πολλοί συλλέκτες και διευθυντές μουσείων κοιτάνε με ενδιαφέρον τις περιφερειακές σκηνές. Με τον σωστό χειρισμό και με την αντίστοιχη πρωτότυπη καλλιτεχνική δουλειά θα μπορούσε να υπάρξει ενδιαφέρον και για την Αθήνα.
Πιστεύετε οτι το γεγονός οτι το ΕΜΣΤ δεν είναι ακόμα έτοιμο είναι κάτι που επηρεάζει την εικαστική ζωή της Αθήνας ή στην ουσία την βοηθά και την ωθεί να αναπτυχθεί μέσω ιδιωτικής πρωτοβουλίας;
Την επηρεάζει αρνητικά – είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει ένα μουσείο σύγχρονης τέχνης και ακόμα καλύτερα δυο τρία και μακάρι και περισσότερα. Το Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ έχει υιοθετήσει αυτόν τον ρόλο μουσείο/ κεντρο σύγχρονης τεχνης αλλά πόσα μπορεί να κάνει κάνεις ιδιωτικά? και η δημιουργία ιδιωτικών χώρων πάει παράλληλα με τους δήμοσιους το ένα δεν αποκλείει το άλλο.
Τι θα επιθυμούσατε για την γκαλερί σας στο μέλλον;
Ένα από τα πράγματα που θα μου έδινε μεγάλη χαρά θα ήταν να συναντούσα περισσότερους ανθρώπους με περιέργεια και ενδιαφέρον για μάθηση. Όταν είσαι ανοικτός σε κάτι καινούριο αυτό σε ανταμείβει. Θα μου άρεσε ο επισκέπτης που έρχεται να έχει χρόνο και να κοιτάξει καταλόγους, βιβλία και να αφεθεί να γνωρίσει κάτι καινούριο. Θα επιθυμούσα επίσης να ανοίξουν κι άλλες γκαλερί και χώροι στην γειτονιά.
Ρεβέκκα Καμχή
Λεωνίδου 9, Μεταξουργείο
Τηλ: 210 5233049 / Μob: 694 7325711
www.rebeccacamhi.com
Τρίτη – Παρασκευή 12:00-20:00
Σάββατο 12:00-17:00
