Θα ξεκινήσω αυτό το review με μια προσωπική αποκάλυψη. Δεν μου αρέσει ιδιαίτερα το BONE. Μη με παρεξηγείτε, εκτιμώ αφάνταστα τις ικανότητες του Jeff Smith ως cartoonist και αναγνωρίζω την αξία του έργου του, αναλογιζόμενος πόσο δύσκολο ήταν να "επιβληθεί" σε μια αγορά γεμάτη μονότονα υπερηρωικά comics και να πείσει ένα "γενετικά προγραμματισμένο" κοινό να αποδεχθεί την πρόταση του – όσο αντιεμπορική και αν φάνταζε. (Ναι, dear readers, υπήρχε μια εποχή που ένα comic σαν το BONE ήταν, εκ φύσεως, αντιεμπορικό. It’s true that we’ve come a long way, baby!)

Επιπλέον, είχα την ευκαιρία (και χαρά) να γνωρίσω προσωπικά τον Smith -however briefly- και να τον εκτιμήσω και ως άνθρωπο, μολονότι έχουμε εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις για ορισμένα θέματα. (Με τον Dave Sim να είναι -αναπόφευκτα- ένα από αυτά…)

Αυτό, όμως, δεν αλλάζει την άποψη που έχω για το BONE, το οποίο θεωρώ ένα comic καλοφτιαγμένο, μεν, αφηγηματικά ξεχειλωμένο και ελαφρώς "αποπροσανατολισμένο", δε. Πιστεύω πως το καλό ξεκίνημα των πρώτων 12-15 τευχών, που άφηνε υποσχέσεις για τη δημιουργία ενός πραγματικά εξαιρετικού all-ages humor comic (το οποίο, πιθανότατα, θα αποκτούσε, με την πάροδο των χρόνων, "classic status"), έδωσε γρήγορα τη θέση του σε κάτι που δεν μπορεί να θεωρηθεί ως τίποτε περισσότερο από "ένα ακόμη fantasy comic", που απευθύνεται μόνο σε μια συγκεκριμένη μερίδα αναγνωστών – αυτούς που θεωρούν πως "δεν είναι καλό, αν δεν έχει μέσα δράκους, ξωτικά και πριγκίπισσες". (I’m looking at you, Tolkien junkies!)

Mind you, αυτή δεν είναι μια άποψη που διαμορφώθηκε "after the fact", αλλά "right there and then". Υπήρξα αναγνώστης του BONE από το τέταρτο τεύχος της σειράς, όταν ακόμα το διάβαζαν 1000 άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο και το πολύ δυο-τρεις στην Ελλάδα (αμφίβολο). Ίσως γιατί πάντα με ενδιέφερε να δοκιμάζω καινούργια comics από μικρές εταιρίες, ίσως γιατί το μέσο mainstream comic εκείνης της εποχής ήταν, more or less, crap, και ίσως γιατί πάντα "καιγόμουν" πολύ περισσότερο να ανακαλύψω τον "καινούργιο Barks", παρά τον "καινούργιο Kirby". (Funny how, δεκαπέντε-something χρόνια αργότερα, το μέσο mainstream comic παραμένει, more or less, crap και ακόμα δεν έχουμε βρει τον καινούργιο Barks – ή τον καινούργιο Kirby, for that matter. But I digress…)

OK, αυτή η εισαγωγή έχει τραβήξει σε -αφόρητο- μάκρος, αλλά bear with me for a moment

Έχω μια θεωρία… (Εντάξει, για την ακρίβεια, έχω πολλές θεωρίες -οι περισσότερες από τις οποίες παραμένουν τόσο ανεπιβεβαίωτες, όσο και αδημοσίευτες- αλλά στην παρούσα φάση, μας αφορά μία συγκεκριμένη…) Η θεωρία μου, λοιπόν, λέει πως σε κάθε μορφή τέχνης, υπάρχει μια κατηγορία δημιουργών και έργων, που λόγω ενός συνδυασμού γεγονότων, ενεργειών και συγκυριών, μοιάζουν να βρίσκονται "στο απυρόβλητο". Οι βασικότεροι παράγοντες για αυτή την ιδιάζουσα μορφή καταξίωσης, είναι ο "πρότερος έντιμος βίος" και το "sense of importance".

Το πρώτο, νομίζω, είναι σχετικά προφανές. Αν έχεις κάνει το WATCHMEN, το V FOR VENDETTA και το FROM HELL, είναι εξαιρετικά πιθανό (ίσως και θεμιτό) πως θα σου συγχωρήσουν τυχόν παραπτώματα και παρασπονδίες, στο μέλλον. (Ας μη μπούμε στη διαδικασία να εξετάσουμε τώρα, αν και κατά πόσο ο Alan Moore έχει κάνει "παραπτώματα και παρασπονδίες", please. Ήταν απλά ένα παράδειγμα…)

Το δεύτερο, μάλλον, θέλει επεξήγηση. Για να αποκτήσει ένα έργο το status του "untouchable", δεν αρκεί να πειστεί το κοινό και οι κριτικοί για την ποιότητα του. Χρειάζεται, κυρίως, να πειστούν για τη "σπουδαιότητα της ύπαρξης του". Χρειάζεται να "περάσει" στο μυαλό τους το πόσο σημαντικό είναι να υπάρχει ένα έργο σαν αυτό στο χώρο, πόσο τεράστιο innovation αποτελεί και πόσο φτωχότερο θα ήταν το Μέσο, αν εξαφανιζόταν. Να εμπεδώσουν πως το ενδεχόμενο επιτυχίας ενός τέτοιου έργου θα αποτελέσει "παράσημο" για το Μέσο και τη βιομηχανία και θα ανοίξει νέους ορίζοντες για όλους όσους τρώνε ψωμί από αυτό/ή.

Το BONE είναι, καλώς ή κακώς, ένα "untouchable" έργο και ο Smith είναι -λόγω του BONE- ένας "untouchable" δημιουργός. Αν πιστεύετε πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει, you’re probably not paying much attention to the world of comics…

Με αυτό ως δεδομένο, η αναγγελία της κυκλοφορίας του RASL, του νέου προσωπικού project του Smith, χαιρετίστηκε ως ένα από τα σημαντικότερα publishing events των τελευταίων ετών. Εννοώ τα "πραγματικά σημαντικά" – αυτά που γίνονται πρώτο θέμα και στο Newsarama και στο Journalista. (Ακόμη ένα χαρακτηριστικό των "untouchables": είναι συνήθως αποδεκτοί από το σύνολο κοινού και κριτικών και των δύο "στρατοπέδων".)

raslΠροσωπικά, το αντιμετώπιζα με καχυποψία. Από τη μία, χαιρόμουν που ο Smith "ξεμπέρδεψε" με το BONE και φαινόταν πως έβαζε πλώρη για κάτι καινούργιο και διαφορετικό, αλλά από την άλλη, τα ελαφρώς "γλυκουλιάρικα" sensibilities του, σε συνδυασμό με το επιεικώς τραγικό SHAZAM AND THE MONSTER SOCIETY OF EVIL (Jesus fuckin’ Christ! Now, that was a poorly conceived comic!), με είχαν κάνει να αμφιβάλλω για το αν τελικά ο δημοφιλής δημιουργός είχε τελικά κάτι πραγματικά "μεγάλο" μέσα του.

Κατόπιν τούτου, ήμουν αποφασισμένος να "συμβιβαστώ" ακόμη και με ένα απλά διασκεδαστικό, καλοφτιαγμένο comic. Damn my luck, καθώς δεν επρόκειτο να πάρω ούτε καν αυτό.

Η ιστορία του RASL μας αφηγείται τις περιπέτειες ενός inter-dimensional art thief, ο οποίος κλέβει έργα τέχνης και μετακινείται στο χωροχρόνο – όχι απαραίτητα πάντα με αυτή τη σειρά. Το τεύχος ανοίγει με τον πρωταγωνιστή να διασχίζει μια έρημο, χτυπημένος και εμφανώς καταπονημένος, αλλά γρήγορα μπαίνει σε "flashback mode", προφανώς για να μας εξηγήσει πως φτάσαμε ως εδώ (Θυμάστε την αρχή στο USUAL SUSPECTS, με τον Gabriel Byrne να τρώει τη σφαίρα και μετά να ξεκινάμε από πολύ πίσω, για να φτάσουμε, λίγο πριν το τέλος της ταινίας, στα γεγονότα που οδήγησαν στην εναρκτήρια σεκάνς; Something like that, αλλά με χειρότερους ηθοποιούς και λιγότερο εμπνευσμένη σκηνοθεσία…)

Από εκεί και πέρα, it’s all a blur to me. Ο πρωταγωνιστής κλέβει έναν Πικάσο (how predictable), ξεφεύγει από τους αστυνομικούς, αλλάζει διάσταση (or something), τα πίνει σε ένα μπαρ, αντιλαμβάνεται πως κάτι δεν πάει καλά με το μέρος/χρόνο/διάσταση που βρίσκεται (the clue: ο Bob Dylan έχει διατηρήσει το κανονικό του όνομα, Robert Zimmerman – I swear I’m not making this shit up!), δέχεται πυροβολισμούς από ένα σαυρομούρη με μαύρη καμπαρντίνα (…), του ξεφεύγει, τον σκοτώνει (maybe), πάει σε μια ταράτσα και κάνει meditation, για κάποιον αδιευκρίνιστο λόγο. Στις τελευταίες δύο σελίδες, επιστρέφουμε στο location της αρχικής σκηνής (την έρημο – δεν με παρακολουθείτε!) και το τεύχος τελειώνει, με τον αναγνώστη να αναρωτιέται τι σκατά ήταν αυτό που διάβασε…

Ας πιάσουμε τις δύο λέξεις-κλειδιά της προ-προηγούμενης παραγράφου, οι οποίες, για να μην ξεχνιόμαστε, περιγράφουν το σύνολο των απαιτήσεων μου από το πρώτο τεύχος του RASL.

1) Διασκεδαστικό. Είναι το RASL #1 ένα πραγματικά διασκεδαστικό comic;

Δυστυχώς, όχι, καθώς είναι πολύ δύσκολο να διασκεδάσεις με μια ιστορία που κάνει τόσο αδέξιο set-up και μοιάζει, όχι να μη δίνει απαντήσεις (αυτό ενίοτε είναι και καλή αφηγηματική φόρμα), αλλά να μην έχει καν τη διάθεση να θέσει ολοκληρωμένες ερωτήσεις. Επιπλέον, είναι αδύνατο να καταφέρεις να μπεις στο κλίμα μιας ιστορίας, όταν κάθε τέσσερα (give or take) panels, μονολογείς "What the FUCK?!?", προσπαθώντας να καταλάβεις αν ο συγγραφέας έχει βγάλει όλα αυτά τα ετερόκλητα elements από το μυαλό του ή από τον… Τέλος πάντων…

2) Καλοφτιαγμένο. Τουλάχιστον το RASL #1 είναι ένα αντικειμενικά καλοφτιαγμένο comic, έτσι;

Και πάλι, η απάντηση είναι όχι. Δεν μπορώ να χαρακτηρίσω καλοφτιαγμένο ένα comic που έχει τόσα αφηγηματικά προβλήματα, ώστε να γίνεται σχεδόν δυσνόητο. Που κάνει τόσο αλόγιστη και υπερβολική χρήση close-ups, που περιέχει ορισμένα από τα πιο άτσαλα transitions ανάμεσα σε panels και σκηνές και που έχει για πρωταγωνιστή έναν υδροκέφαλο νάνο. (Συγνώμη, αλλά ο Smith δεν την παλεύει με αυτό το υβρίδιο ρεαλιστικού και καρτουνίστικου σχεδίου και αποδεικνύει για ακόμη μια φορά πως όσο καλός είναι στο να σχεδιάζει "critters", τόσο προβληματικό είναι το artwork του στο σχεδιασμό "κανονικών ανθρώπων".)

Διασκέδαση δεν προσφέρει, τεχνική αρτιότητα δεν επιδεικνύει, οπότε τί είναι αυτό που κάνει το RASL καλύτερο από το μέσο κακό comic των μεγάλων (ή και των μικρότερων) εταιριών;

Η σκληρή απάντηση είναι "απολύτως τίποτα". Το RASL είναι ένα comic που θα έπρεπε να είμαι σε τρομερά χαρούμενη διάθεση για να βρω την καλοσύνη να το χαρακτηρίσω μέτριο. Στην πραγματικότητα, είναι ένα κακό comic, που αν το είχε φτιάξει οποιοσδήποτε άλλος (as in "κάποιος που δεν έχει στο βιογραφικό του το BONE και δεν θεωρείται guru των ανεξάρτητων comics"), δεν θα καταγραφόταν καν στο ραντάρ των περισσότερων αναγνωστών ή reviewers. (OK, έχει συμπαθητικό λογότυπο και το cover price θα μπορούσε να είναι χειρότερο. Does that count for something?)

Με δεδομένο, όμως, ότι ο Smith ανήκει στους "untouchables", το πιθανότερο είναι πως οι κριτικές θα είναι τουλάχιστον καλές (in reality, "προσεκτικά μη αρνητικές") και οι περισσότεροι αναγνώστες θα πουν πως το βρήκαν "ενδιαφέρον" και "διαφορετικό", κάνοντας αυτούς που "διαφωνούν δημοσίως" να μοιάζουν με "γραφικούς γεροπαράξενους που δεν τους αρέσει τίποτα". (I’ve been called that before. It’s a badge of honor, actually!)

Έτσι είναι τα πράγματα και έτσι θα συνεχίσουν να είναι. Απλά, κάθε φορά που θα διαβάζω θετική κριτική για το RASL και θα συνειδητοποιώ πως το core του επιχειρήματος είναι "ο Jeff Smith είναι σπουδαίος γιατί έχει κάνει το BONE που είναι γαμάτο comic και ευτυχώς που υπάρχουν comics σαν αυτό αλλιώς θα είχαμε μόνο ανεγκέφαλους υπερήρωες και βαρετά αυτοβιογραφικοειδή", θα γελάω γιατί θα ξέρω την αλήθεια…

Writer/Artist: Jeff Smith
Cartoon Books

2



Διάβασε επίσης...
Nobel Pop στο Μεταίχμιο
Μια διασκεδαστική ματιά στα Νόμπελ με το συγγραφέα και μεταφραστή Γιώργο-Ίκαρο Μπαμπασάκη, πραγματοποιείται στον Πολυχώρο Μεταίχμιο αυτόν το Φεβρουάριο και Μάρτιο. Πρόκειται για μια διαφορετική προσέγγιση στο θεσμό των Νόμπελ που φέρνει σε επαφή με διαφορετικούς δημιουργούς, δημιουργεί παραλληλισμούς και βασίζεται στη συζήτηση. Συγκεκριμένα τη Δευτέρα, 10 του μήνα στις 8μμ ...
Συνέχεια...
ASTÉRIX ET LA RENTRÉE GAULOISE
Η επιστροφή στα θρανία πλησιάζει! Ήρθε η ώρα τα παιδάκια να πετάξουν τα κουβαδάκια τους και να αρπάξουν το χάρακα, τη γομολάστιχα και το διαβήτη τους. ΝΤΡΡΡΡΡΡΙΙΙΙΙΙΙΝΝΝΝΝ όλοι στις τάξεις και το μάθημα αρχίζει.'Αλλα μην νομίζετε ότι θα ξεφύγετε και 'σεις, μικρά μου μαθητούδια. Ο Albert Uderzo και ο Rene ...
Συνέχεια...
DARK HORSE PRESENTS ONLINE
Ταυτόχρονα με την έναρξη του φετινού San Diego Comic-Con, η Dark Horse ανακοίνωσε την επιστροφή του παλιότερου τίτλου της, της ανθολογίας DARK HORSE PRESENTS. Το twist; Ο τίτλος θα δεν θα κυκλοφορεί στα ράφια, αλλά θα ανεβαίνει στην αντίστοιχη MySpace σελίδα, την πρώτη βδομάδα κάθε μήνα, δίχως κανένα κόστος για ...
Συνέχεια...
Superman, Indy ανθολογία, Silver Surfer, Sherlock Holmes, Elk
- Για ποιο λόγο ήταν τόσο επιτυχημένη, απ' όλες τις απόψεις, η πρώτη ταινία Superman; Το Pulse επιχειρεί να απαντήσει.Για περισσότερα κάντε κλικ εδώ- Indy ανθολογία από τη Marvel;;; Newsarama seems to think so...Για περισσότερα κάντε κλικ εδώ- Θυμάστε το νόμισμα με τον Silver Surfer. Το Newsarama μας προτείνει να ...
Συνέχεια...
Τα 10 Καλύτερα Marvel Comics του 2011
8 έλληνες μπλόγκερς ψήφισαν τους 10 καλύτερους τίτλους της Marvel Comics της χρονιάς. Δεν γέμισε εύκολα. η κριτική επιτροπή: @manolis – ο Ηλίας Ψινάκης - gkoultouroblog @dimitrisdx – η Κατερινα Κούκα - the original DimitrisDX @mitsaso - η Δάφνη Μπόκοτα - μυστηριώδης μπλόγκερ ινκογκνίτο @Hell_b0y – ο Νίκος Μουρατίδης - Hell is a Land Without Comic Books @amatyultar - ο Δημήτρης Σκαρμούτσος - amatynews @georgethebeast – η Τζένη Μπαλατσινού ...
Συνέχεια...
Portus
Κάθε μέρα που περνάει, ανακαλύπτω και κάτι καινούριο για το θαυμαστό κόσμο των manga (ή πιο σωστά, για το θαυμαστό κόσμο που έχουν φτιάξει οι δυτικοί για τα manga) και σήμερα, ανακάλυψα ότι εκτός από J-pop, J-rock και τα ρέστα, υπάρχει και το J-horror, το οποίο φυσικά αναφέρεται στη συνολική ...
Συνέχεια...
Λάκης Σάντας – Μια νύχτα στην Ακρόπολη…
Κυκλοφόρησε περίπου πριν ένα χρόνο αλλά ξαναήρθε στην επικαιρότητα εξαιτίας του δυσάρεστου γεγονότος του θανάτου του Λάκη Σάντα, για τον οποίο δικαίως κυματίζουν μεσίστιες οι σημαίες σήμερα. Λες και το περίμενε, αποφάσισε να αφήσει στις επόμενες γενιές λίγο πριν φύγει το προσωπικό του στίγμα, μέσα από ένα εξαιρετικό βιβλίο. Οι 150 σελίδες ...
Συνέχεια...
The Comics Roast #9 Εβδομάδα 15/12/2011
"Rotating cast από την αφρόκρεμα των Ελλήνων geek bloggers, όλοι οι τίτλοι comics των περασμένων εβδομαδών στο τραπέζι, και όποιος αντέξει. Μπουναμάς για τις γιορτές! TONIGHT’S CAST - η φάτνη του #comicsroast @manolis – ο Χριστός - gkoultouroblog @dimitrisdx – ο Ιωσήφ - the original DimitrisDX @mitsaso - η Παναγιά @Hell_b0y – ο Ηρώδης - Hell is a Land Without Comic Books @amatyultar - ...
Συνέχεια...
Shazam! The Monster Society of Evil #1 (of 4)
Δεν μπορώ να πω ότι τρέφω κάποια ιδιαίτερη συμπάθεια για το Big Red Cheese. Για την ακρίβεια, όλο το σκηνικό με κεραυνούς που μεταμορφώνουν παιδάκια σε ενήλικους φουσκωτούς, υπό την καθοδήγηση ενός γενειοφόρου παπούλη (με μαγικές ικανότητες), μάλλον με απέτρεπε από το να πλησιάσω περισσότερο. Πάντα τον έβλεπα περισσότερο ως ...
Συνέχεια...
Captain America: The Chosen, Mike Wieringo R.I.P., Mark Waid, Justice League of America κ.ά
- Ο δημοφιλής σχεδιαστής Mike Wieringo, πέθανε από καρδιακή προσβολή, σε ηλικία μόλις 44 ετών.Για περισσότερα κάντε κλικ εδώ- Ο συγγραφέας David Morrell - πνευματικός πατέρας του Rambo, μεταξύ άλλων - μιλάει στο CBR για το αναμενόμενο Captain America: The Chosen.Για περισσότερα κάντε κλικ εδώ- Η είδηση έσκασε ως κεραυνός ...
Συνέχεια...
The Comics Roast #5 Εβδομάδα 20/11/11
Catch-up μετά από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για τα comics του μήνα. Κλασσικά, rotating cast από την αφρόκρεμα των Ελλήνων geek bloggers, όλοι οι τίτλοι της εβδομάδας από όλες τις εταιρίες comics στο τραπέζι, και όποιος αντέξει.      TONIGHT’S CAST @manolis – θάβει ταινίες στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης - gkoultouroblog @georgethebeast – έκανε σεξ - βαρεμένα ημερολόγια @dimitrisdx – έκρυψε την σαμπρέλα ...
Συνέχεια...
Το πλήρες πρόγραμμα του Comicdom Con Athens 2007
Αύριο Σάββατο ξεκινάει το Comicdom Con Athens 2007 και χρήσιμο είναι να γνωρίζετε αναλυτικά και το πρόγραμμα του Convention, προτού ξεκινήσετε για την Ελληνοαμερικάνικη Ένωση.ΣΑΒΒΑΤΟ 3 ΜΑΡΤΙΟΥ 11:30 - 11:45Χαιρετισμοί - Έναρξη Εκδήλωσης12:00 - 14:00Κύκλος ομιλιών με θέμα "Comics και Λογοτεχνία"14:15 - 15:40Παρουσιάσεις ελληνικών εκδοτικών (Comicdom Press, Comicworld, Giganto, Helm ...
Συνέχεια...
OPTIC NERVE #9-11
Όλοι έχουν δικαίωμα στην ευτυχία. Αρκεί, αντίθετα από τον Ben Tanaka, να μη φοβούνται να το εξασκήσουν.Με το πολυαναμενόμενο OPTIC NERVE #11, ολοκληρώνεται η ιστορία "Shortcomings", η νέα ωδή του μεγάλου Adrian Tomine στη μοναξιά. Ένα λιτό και ιδιαίτερα προσωπικό ταξίδι προς μια λύτρωση που δε φτάνει ποτέ. O thirtysomething ...
Συνέχεια...
Wonder Woman, All-Star Superman, Ghost Rider, Small Press & Alternative Comics Event
H Gail Simone θα αναλάβει τα συγγραφικά ηνία του τίτλου της Wonder Woman από το τεύχος #13 και το Newsarama εξασφάλισε μια συνέντευξη με την δημοφιλή συγγραφέα.Frank Quitely μιλάει στο Newsarama για το επερχόμενο All-Star Superman #7.Το copyright του Ghost Rider το έχει η Marvel... ή μήπως όχι; O συγγραφέας ...
Συνέχεια...
Calvario Hills #1
Τι είναι το CALVARIO HILLS; Το CALVARIO HILLS είναι το νέο comic του Ισπανού δημιουργού Marti, ο οποίος είχε γίνει γνωστός στο ευρύ -αμερικανικό- κοινό στις αρχές τις δεκαετίας του '80, όταν η Catalan Communications είχες εκδώσει στην αγγλική γλώσσα το graphic novel THE CABBIE. Το CALVARIO HILLS είναι, επίσης, ...
Συνέχεια...
Lesbian Pirates From Outer Space #1 (of 6)
Αν και γενικότερα θεωρούμαι απαισιόδοξος άνθρωπος (και κατηγορούμαι συχνά για αυτό), σε ελάχιστες περιπτώσεις, προτιμώ να κοιτάω στη θετική πλευρά των πραγμάτων. Μη φανταστείτε ότι το κάνω, βέβαια, στην καθημερινή μου ρουτίνα, χαμογελώντας, όταν, για παράδειγμα, χάνω τα κλειδιά μου ή τα υδραυλικά του σπιτιού μου χαλάνε για εκατοστή φορά. ...
Συνέχεια...
Τα Χειρότερα Comics του 2011 – Η Πατάτα της Χρονιάς
8 έλληνες μπλόγκερς ψήφισαν τα αγαπημένα τους comics της χρονιάς... αλλά και τα χειρότερα. Βγάλτε τα φτιάρια αγόρια. Σήμερα Θα Φάμε Πατάτα. η κριτική επιτροπή: @manolis – ο Ηλίας Ψινάκης - gkoultouroblog @dimitrisdx – η Κατερινα Κούκα - the original DimitrisDX @mitsaso - η Δάφνη Μπόκοτα - μυστηριώδης μπλόγκερ ινκογκνίτο @Hell_b0y – ο Νίκος Μουρατίδης - Hell is a Land Without Comic Books @amatyultar - ο ...
Συνέχεια...
FLOOD!
Writer/Artist: Eric DrookerDark HorseΤο πρώτο πράγμα που με εντυπωσίασε στην παρούσα έκδοση του FLOOD! του Eric Drooker είναι το εξώφυλλο. Νομίζω πως πρόκειται για ένα από τα πιο όμορφα εξώφυλλα που είχα ποτέ στα χέρια μου (συμπεριλαμβανομένων και των oversized αριστουργημάτων του Chris Ware). Δυστυχώς, η εικόνα που βλέπετε πάνω ...
Συνέχεια...
Young Liars #1
Κάπου στα μέσα της δεκαετίας του '90, η κατάσταση στο χώρο των mainstream comics ήταν ιδιαίτερα περίεργη. Οι τίτλοι των μεγάλων εταιριών ήταν βυθισμένοι κάτω από τη μετριότητα και πολλοί αναρωτιόνταν αν μετά τη μεγάλη οικονομική ανάπτυξη, αυτό που περίμενε τη βιομηχανία των comics ήταν η ολοκληρωτική κατάρρευση. Υπήρχαν, βεβαίως, ...
Συνέχεια...
Green Lantern, Re-Gifters, Dan Vado
- Ο δημοφιλής σχεδιαστής Ethan Van Sciver μιλάει στο Newsarama για τη δουλειά του στο πολυαναμενόμενο Green Lantern: Sinestro Corps Special και τη συνεργασία του με τον Geoff Johns.- Ο συγγραφέας Mike Carey μιλάει στο CBR για την προσωπική του συνεισφορά στο Minx line της DC, με το Re-Gifters.- πρόεδρος ...
Συνέχεια...
Wolverine, The Goon, Comics Pro, Age of Bronze
Την βρίσκετε με το Wolverine Origins; Τότε, μην χάσετε την εις βάθος συνέντευξη του συγγραφέα του τίτλου Daniel Way, στο CBRΟ δημοφιλής δημιουργός, Eric Powell, μιλάει στο CBR για την επιστροφή του cult ήρωα του, The Goon, στα stands.To ComicsPro, ανακοίνωσε την επίσημη θέση του για τη χρήση των variant ...
Συνέχεια...
The Unexpected
Τσόντα! Από τα bonus του #ComicsRoast αυτής της εβδομάδας, κοιτάμε παρέα με τον @dimitrisdx το τελευταίο "αναπάντεχο" comic ανθολογίας της Vertigo, "The Unexpected" με εννιά μικρές ιστορίες και ένα αναμενόμενο cast σημαντικών δημιουργών, όπως Brian Wood, Jill Thompson, Dave Gibbons, Dave Lapham, Farel Dalrymple και τον ανερχόμενο indie αστέρι Rafael Grampa στο ...
Συνέχεια...
HOUDINI: THE HANDCUFF KING
Πάνε σχεδόν εκατό χρόνια από τότε που ο Harry Houdini μεγαλουργούσε, είτε ως ταχυδακτυλουργός, είτε με το να αποδρά από τις πιο απίθανες κατασκευές και καταστάσεις. Το πραγματικά θαυμαστό γεγονός, όμως, είναι ότι, ακόμη και σήμερα που η διασημότητα είναι αναλώσιμη όσο τίποτε άλλο, το όνομα του Houdini είναι ιδιαίτερα ...
Συνέχεια...
Comics + mixtapes = “Oh! Wot a dream”
Τον Θάνο Σιόντορο τον ξέρουμε ως έναν από τους πολύ καλούς dj αλλά και μουσικογραφιάδες – στο αγαπητό μας mic.gr - της πόλης.  Από τον Σεπτέμβρη του 2009 μαζί με τονξεκίνησαν το blog «Oh! Wot A Dream». Για δύο περίπου χρόνια, ο δεύτερος διάλεγε κομμάτια με μοναδικό κριτήριο την ισχυρή ...
Συνέχεια...
Google Chrome Comic
Έχω την εντύπωση πως όταν, μετά από κάποια χρόνια, θα γράφονται βιβλία για την Ιστορία των comics, ή με τις χρονιές-σταθμούς για το Μέσο, είναι πολύ πιθανό το 2008 να βρίσκεται μέσα σε αυτές. Και ο λόγος για αυτό, πιστεύω πως θα είναι ότι μια εταιρεία-κολοσσός (Google), επέλεξε ένα comic ...
Συνέχεια...
#greek52s τα τελευταία 13 #1 DC Comics του μήνα
6 έλληνες geek bloggers, 52 καινούρια #1 τεύχη comics, 4 βδομάδες. Και σήμερα τελειώνει! Μέσα στο μήνα του Σεπτεμβρίου, η DC Comics μηδένισε όλη (ή την περισσότερη) από την ιστορία της και έβγαλε 52 νέους τίτλους με #1 τεύχη. Η επίλεκτη ομάδα ελλήνων geek bloggers ήταν εδώ για να σχολιάσει και ...
Συνέχεια...
Τα 10 Καλύτερα Creator-Owned Comics του 2011
8 έλληνες μπλόγκερς ψήφισαν τους 10 καλύτερους creator-owned τίτλους comics από Dark Horse, IDW, Image και τις υπόλοιπες εταιρίες της χρονιάς, μακρία από τις μεγάλες δύο Marvel και DC η κριτική επιτροπή: @manolis – ο Ηλίας Ψινάκης - gkoultouroblog @dimitrisdx – η Κατερινα Κούκα - the original DimitrisDX @mitsaso - η Δάφνη Μπόκοτα - μυστηριώδης μπλόγκερ ινκογκνίτο @Hell_b0y – ο Νίκος Μουρατίδης - Hell is a ...
Συνέχεια...
Flash, Marth Washington Dies, The Last Fantastic Four Story, Potter’s Field
Ο συγγραφέας του Flash, Marc Guggenheim, μιλάει στο Pulse για τα τελευταία του τεύχη στον τίτλο και το transition με τον επερχόμενο writer, Mark Waid.Η αγαπημένη editor του Frank Miller, Diana Schutz, μιλάει στο Newsarama για το πολυαναμενόμενο Martha Washington Dies.Ο Stan Lee μιλάει στο Pulse για το The Last ...
Συνέχεια...
Το κόμικ ‘Witchblade’ στη μεγάλη οθόνη
Οι εταιρείες παραγωγής Platinum Studios, Top Cow Productions και Arclight Films ενώνουν τις δυνάμεις τους για να φέρουν στη μεγάλη οθόνη το κόμικ που φέρει τον τίτλο "Witchblade".Ένα γάντι περίτεχνα σχεδιασμένο, που δίνει ασύλληπτες δυνάμεις σε όποιον τύχει να το φορέσει και τον μετατρέπει σε ατρόμητο πολεμιστή, θα μπορούσαμε να ...
Συνέχεια...
Punisher War, Poison Elves, Buffy, Batman, Amazing Spider Man
Ο Captain America είναι νεκρός. Το έχουμε καταλάβει πια. Κάποιος όμως ετοιμάζεται να τον διαδεχθεί στο Punisher War Journal # 7; Διαβάστε ποιός είναι στο Pulse.Η Sirius Entertainment ανακοίνωσε ότι ο Drew Hayes, δημιουργός του Poison Elves, πέθανε στις 21 Μαρτίου από ανακοπή καρδιάς σε ηλικία 37 ετών. Το Newsarama ...
Συνέχεια...
Nobel Pop στο Μεταίχμιο
ASTÉRIX ET LA RENTRÉE GAULOISE
DARK HORSE PRESENTS ONLINE
Superman, Indy ανθολογία, Silver Surfer, Sherlock Holmes, Elk
Τα 10 Καλύτερα Marvel Comics του 2011
Portus
Λάκης Σάντας – Μια νύχτα στην Ακρόπολη…
The Comics Roast #9 Εβδομάδα 15/12/2011
Shazam! The Monster Society of Evil #1 (of
Captain America: The Chosen, Mike Wieringo R.I.P., Mark
The Comics Roast #5 Εβδομάδα 20/11/11
Το πλήρες πρόγραμμα του Comicdom Con Athens 2007
OPTIC NERVE #9-11
Wonder Woman, All-Star Superman, Ghost Rider, Small Press
Calvario Hills #1
Lesbian Pirates From Outer Space #1 (of 6)
Τα Χειρότερα Comics του 2011 – Η Πατάτα
FLOOD!
Young Liars #1
Green Lantern, Re-Gifters, Dan Vado
Wolverine, The Goon, Comics Pro, Age of Bronze
The Unexpected
HOUDINI: THE HANDCUFF KING
Comics + mixtapes = “Oh! Wot a dream”
Google Chrome Comic
#greek52s τα τελευταία 13 #1 DC Comics του
Τα 10 Καλύτερα Creator-Owned Comics του 2011
Flash, Marth Washington Dies, The Last Fantastic Four
Το κόμικ ‘Witchblade’ στη μεγάλη οθόνη
Punisher War, Poison Elves, Buffy, Batman, Amazing Spider