Πριν τελειώσει το 2008, ο Poka-Yio κατάφερε να μας χορτάσει με ατελείωτες ποσότητες κεήκ. Όπως καταλαβαίνετε δεν είναι δυνατόν μια γυναίκα (που παρεπιπτόντως λατρεύει την σοκολάτα σε κάθε μορφή της) να μην θέλει να μάθει περισσότερα…!

Πέραν της πλάκας, τα τελευταία χρόνια, εκτός από την συμβολή του, ως ένας εκ των τριών ΧΥΖ, στην δημιουργία της πρώτης Μπιενάλε της Αθήνας, ο Poka-Yio ακούγεται πολύ. Έχοντας περάσει από πάρα πολλά στάδια, στο να διαμορφώσει την σημερινή δουλειά του, έχοντας υπάρξει συντονιστής του σταθμού alpha, καλλιτέχνης με μια υποψηφιότητα για το βραβείο ΔΕΣΤΕ, και άλλα πολλά ο κατά κόσμον Πολύδωρος, και κατά καλλιτεχνικόν κόσμον Poka-Yio είναι πολύ πιο σύνθετος από όσο θέλει να μας κάνει να πιστεύουμε.

Αυτή την στιγμή μας μιλά για την έκθεση του στην Θεσσαλονίκη στην γκαλερί Kalfayan αλλά και για άλλα πολλά…


pokaΗ δουλειά σου έχει χαρακτηριστεί πολλές φορές ως επιτηδευμένα σοκαριστική. Για μένα ξεπερνά βέβαια τόσο απλές αναγνώσεις και πιστεύω οτι είναι μια παράθεση καθημερινών -για εσένα- δεδομένων που προφανώς σοκάρουν τους σοβαροφανείς. Εξήγησε μας λίγο το σκεπτικό μέσα από το οποίο διαμορφώνεται η ιδέα πίσω από τις δουλειές σου, και πιο συγκεκριμένα για την έκθεση Eat Cake αλλά και την τωρινή σου έκθεση Bittersweet στην γκαλερί Καλφαγιάν στην Θεσσαλονίκη.

Οι σοβαροφανείς που λες, είναι μια μεγάλη ομάδα μίζερων συντηρητικών που βρίσκονται όμως σε προοδευτικούς, δήθεν, χώρους, όπως της τέχνης. Είναι γεμάτοι στεγανά και έτοιμες κατηγοριοποιήσεις που δημιουργούν την εκάστοτε ορθοδοξία της τέχνης, της διανόησης, της πολιτικής σκέψης κλπ. Υπάρχει και μια άλλη κατηγορία που πολλές φορές αλληλοκαλύπτεται με τους σοβαροφανείς και αυτοί είναι οι σνομπ. Όσοι ξέρουν τι είναι σύμφωνο με την εκάστοτε μόδα και που με τη σειρά τους φτιάχνουν τον άλλο φασισμό, την άλλη ορθοδοξία, του τι θα φορεθεί, τι είναι in και τι out. Μια συμβουλή για τους νεότερους συναδέλφους: γράψτε και τις δύο κατηγορίες στα αρχίδια σας! Είναι αυτή η συμβουλή αρκετά επιτηδευμένα σοκαριστική; Η δουλειά μου έχει μια κινητήριο δύναμη και όχι μια ιδέα από πίσω: δουλεύω με άξονα τα θέλω και τις εμμονές μου, προσπαθώντας να φτιάξω εικόνες. Η δουλειά μου είναι να φτιάχνω εικόνες. Στις δύο τελευταίες εκθέσεις στο Eat Cake και Bittersweet προσπαθώ να κατεβάσω το κοινό ένα σκαλί πιο βαθιά στο υπόγειο με τις εμμονές μου οι οποίες σημειώτεον ούτε πρωτότυπες ιδιαίτερα είναι, ούτε εξεζητημένες: αυτό που με ελκύει είναι και αυτό που με φοβίζει. Πανανθρώπινα κοινότυπο. Τα γλυκά είναι το θέμα μου και η στιγμή που το γλυκό γίνεται πικρό ή το πικρό γλυκό.

pokaΜου αρέσει πολύ που είσαι τόσο ειλικρινής και συγκεκριμένος. Νομίζω οτι έχοντας σαν βασικό καύσιμο τις εμμονές και τα θέλω μας, τότε πετυχαίνουμε αν μη τι άλλο κάτι που είναι καθαρά αντιπροσωπευτικό μας δείγμα. Για να μπω λίγο και εγώ στα ενδότερα. Γιατί γλυκά; Να υποθέσω ότι σου άρεσαν από παιδί; Και πως μπορεί να σε φοβίσει ένα γλυκό;

Τα γλυκά όχι απλώς μου άρεσαν αλλά είναι ταυτόσημα με την παιδική μου ηλικία. Όσα θέλεις να αποκτήσεις φαντάζουν επίσης σαν γλυκά. Μπροστά στο αντικείμενο του πόθου όλοι «μαζεύουμε» γινόμαστε ανίσχυροι σαν το κοριτσάκι με τα σπίρτα που τουρτουρίζει μπροστά στη βιτρίνα με τα γλυκά. Αυτό που ποθείς όμως σε φοβίζει επίσης γιατί για να το αποκτήσεις πρέπει να βρεις το θάρρος να γίνεις λίγο «μεγαλύτερος» από ότι είσαι, επίσης σε φοβίζει και αυτό στο οποίο μπορεί να μετατραπείς μόλις το αποκτήσεις. Τουλάχιστον εμένα που έχω πολλά ηθικολογικά κατάλοιπα.

Πιστεύεις οτι θα πρέπει να υπάρχει μια προσπάθεια από τους εικαστικούς να πλησιάσουν περισσότερο το ελληνικό κοινό;

Και γιατί να το κάνουν; Για να τους πουν οι επιμελητές και θεωρητικίζοντες, που θα έχαναν τότε τα ερείσματα τους, πως γίνονται δήθεν εμπορικοί, ποπ ή επιφανειακοί; Καλά δεν είναι όσο ζουν φυλακισμένοι στο γυάλινο κλουβί τους, χωρίς επαφή με την πραγματικότητα, με τη μόνιμη δικαιολογία πως το έργο τους δεν γίνεται κατανοητό; Το να μην σε καταλαβαίνουν είναι ένα καταπληκτικό χάπι αναλγησίας. Έλα όμως που το κοινό έχει μεγαλύτερη ικανότητα να καταλαβαίνει από όσο κάποιοι θέλουν να πιστεύουν. Ο Μάμετ είπε πως το κοινό είναι πάντα πιο έξυπνο από εμάς. Πάντως δεν θα πω εγώ τι πρέπει και τι όχι. Ας κάνει ο καθένας μας αυτό που του λέει η ψυχούλα του. Η τέχνη καταφέρνει να δουλεύει με μυστήριο τρόπο άσχετα με τις δικές μας βουλές, και πάλι καλά γιατί αλλιώς θα ήταν όλα μίζερα και προκαθορισμένα.

pokaΣυμφωνώ απόλυτα. Εξακολουθώ όμως μετά από τέσσερα σχεδόν χρόνια που παρακολουθώ την Αθηναϊκή εικαστική πραγματικότητα να πιστεύω ότι ένα της μειονέκτημα είναι πως δεν πλησιάζει το ευρύ κοινό της. Και βέβαια σαφώς και δεν γίνεται να ανοίξει τόσο η ψαλίδα ώστε να αφορούμε τον μέσο Έλληνα, αλλά αν πάρουμε το παράδειγμα της Αγγλίας ας πούμε, οι Άγγλοι είναι εφοδιασμένοι από το εκπαιδευτικό τους σύστημα να κατανοήσουν περισσότερο την σύγχρονη τέχνη. Εμείς εμφανώς δεν είμαστε -όταν υποχρεωτικά μαθήματα είναι η οικιακή οικονομία και τα θρησκευτικά και όχι η ιστορία τέχνης-. Άρα πως μπορούμε να "βοηθήσουμε" το ελληνικό κοινό να μας πλησιάσει;

Όντως δεν δίνουμε καθόλου εφόδια στο κοινό και όντως σύμφωνα με έρευνες η αγάπη για τη σύγχρονη τέχνη ξεκινάει από την εξοικείωση μαζί της στα σχολικά χρόνια. Μπορούμε πάντως τουλάχιστον να μη σνομπάρουμε το κοινό με βαρύγδουπους τίτλους εκθέσεων αλλά κυρίως οι καλλιτέχνες να βρούμε και να εστιάσουμε στον πυρήνα της δουλειάς μας που είναι πάντοτε απλός -όχι όμως επιφανειακός- και γι’ αυτό μιλάει στο κοινό. Το συνηθέστερο δυστυχώς είναι να εστιάζουμε στα στοιχεία που μας βοηθούν να επικοινωνούμε μονάχα με την συντεχνία μας μέσα από κώδικες και υποκώδικες, δηλαδή αναφορές σε άλλα έργα, στοιχεία συμπεριφοράς ή ακόμα και στιλιστικής πόζας που τελικά μας κάνουν αρεστούς στους λίγους αλλά ακατανόητους από τους πολλούς.

Επίσης θεωρείς οτι υπάρχει μια "ελληνικότητα" (και δεν εννοώ φολκλορικά ούτε με kitch όρους) στην δουλειά σου; Και θέλεις να υπάρχει κάτι τέτοιο ή πιστεύεις ότι είναι πλέον σχεδόν αδύνατον να συμβεί αυτό;

Μου φαίνεται πως όχι ιδιαίτερα. Σίγουρα πάντως όχι όσο θα ήθελα. Αδύνατο πάντως δεν είναι, όσο σκεφτόμαστε στα ελληνικά, γιατί η γλώσσα μας υποβάλει προτάσεις, μας οδηγεί κάπου χωρίς να το πολυκαταλαβαίνουμε. Για παράδειγμα χρησιμοποιώ πολύ τα αγγλικά όταν γράφω πάνω στα έργα μου και αυτό γίνεται γιατί τα αγγλικά είναι συνθηματική γλώσσα και σου επιτρέπει φαινομενικά ανώδυνους αστεϊσμούς και λογοπαίγνια ενώ αντίθετα τα ελληνικά έχουν ένα άλλο βάρος, μια κυριολεξία που απλά δεν επιδέχεται πολλά παιχνίδια και καμία ελαφρότητα. Η γνώση της ετερότητας που προκαλεί η γλώσσα μας είναι αρκετή για να πούμε πως διαφοροποιούμαστε εθνικά. Ακόμα και όταν πιθηκίζω είμαι ένας Έλληνας που πιθηκίζει, φαίνεται το κοστούμι του πιθήκου που φοράω, θέλω να σου δείξω τη σύμβαση και να σε αφήσω να αποφασίσεις αν την ακολουθήσεις ή όχι. Ταυτόχρονα βέβαια πολλοί ζουν στο φαντασιακό τους, στη δικιά τους διεθνή ουτοπία, και αυτό έχει σίγουρα την πλάκα του αλλά είναι και τραγικό.

pokaΚαταλαβαίνω τι εννοείς. Τι Λωζάνη τι Κοζάνη που λέγαν και οι παλιοί. Αυτό βέβαια είναι ένα κλασσικά ελληνικό χαρακτηριστικό, που όμως έχει ένα μεγάλο πλεονέκτημα. Το εμπόδιο αυτό της γλώσσας μας κάνει να μεταφράζουμε και να φιλτράρουμε την μίμηση, όπερ αποκτά μια αναγκαστική ελληνικότητα. Άρα νομίζω έστω και έτσι την γλυτώνουμε λίγο. Συμφωνείς;

100% ακριβώς αυτό συμβαίνει. Η μετάφραση είναι μια νέα δημιουργία και εμείς συχνά χανόμαστε στη μετάφραση. Επίσης πολλά πράγματα όπως για παράδειγμα το χιούμορ είναι τελείως συνυφασμένα με την κουλτούρα που τα παράγει. Θυμήσου τις προσπάθειες των μεταφραστών να μεταφράσουν, ας πούμε, τους Μόντυ Πάιθον. Είναι σχεδόν αδύνατο να γελάσεις αν δεν καταλαβαίνεις όλες τις συνδηλώσεις ενός σχολίου και η σύγχρονη τέχνη είναι γεμάτη συνδηλώσεις και σχόλια πάνω σε πράγματα που συχνά μας διαφεύγουν. Επίσης το χτίσιμο ενός καλού ανέκδοτου είναι συχνά ένας απροσδόκητος σχολιασμός μιας κατάστασης άρα το συντακτικό του μοιάζει πολύ με τη δημιουργία ενός έργου σύγχρονης τέχνης γιατί και αυτό συχνά έχει μια σειρά από απροσδόκητα στοιχεία που αναφέρονται σε κάτι γνωστό δημιουργώντας μια απρόβλεπτη οπτική γωνία. Μοιάζει κατασκευαστικά επίσης με ένα ποίημα. Δυστυχώς δεν έχουμε πολλά ελαφρά ή χιουμοριστικά ποιήματα πέραν των δημοτικών. Αν αναστήσουμε την πηγαία ζωντάνια και αναρχία της δημοτικής παράδοσης θα ελευθερωθούμε ακόμα και στη σύγχρονη τέχνη. Μέχρι τότε θα είμαστε πάντα λίγο comme il faut, αρχοντοχωριάτες.

Το 2008 τελείωσε με μια εβδομαδιαία έκθεση σου στο project room της Λωραίνης Αλιμαντήρη/GazonRouge, η οποία συνέπεσε με τα επεισόδια που προκάλεσε η δολοφονία του μαθητή Α.Γρηγορόπουλου. Ποιοί ήταν οι λόγοι που επέλεξες να συνεχίσεις με την performance και την έκθεση;

Η δράση μου είχε σχεδιαστεί καιρό νωρίτερα. Είχε σαν έμπνευση την εξέγερση του ψωμιού στην οποία η Μαρία Αντουανέτα θρυλείται πως είχε πει: αφού παραπονιούνται πως δεν έχουν ψωμί γιατί δεν τρώνε παντεσπάνι (cake). Σε μια περίοδο πρωτοφανούς ανέχειας επέλεξα να στήσω ένα σκοτεινό γαστρονομικό όργιο μαγειρεύοντας τούρτες σοκολάτας σε ποσότητες για το κοινό. Όταν έγινε η εξέγερση βρέθηκα με την πλάτη στον τοίχο γιατί η πραγματικότητα με ξεπέρασε. Η εξέγερση είχε σαν αφορμή τη δολοφονία αλλά σαν αιτία μια γενικευμένη αποστροφή. Το δίπολο έλξης και αποστροφής είναι αυτό που χαρακτηρίζει το έργο μου. Δεν θα πω ψέματα, μπήκα σε δίλημμα. Η μικροαστική μου συστολή μου ψιθύριζε να το ματαιώσω, όμως έτσι θα πρόδιδα την πίστη μου πως πρέπει να απαντάμε κυρίως με το έργο μας και όχι με ρητορείες. Ελπίζω όσοι την είδαν να πήραν κάτι. Αν όχι απέτυχα.

pokaΗ γενικότερη δυσαρέσκεια των Ελλήνων απέναντι στο κράτος που εκδηλώθηκε, είναι μια δυσαρέσκεια που αφορά και τους εικαστικούς;

Εννοείς αν έχουμε οι εικαστικοί μια δυσαρέσκεια ή αν υπάρχει δυσαρέσκεια για τους εικαστικούς, χα! Δεν μπορώ να μιλάω εξ ονόματος κανενός. Πολλοί συνάδελφοι πάντως από όσο ξέρω βρέθηκαν στα οδοφράγματα. Υπάρχει ένα θετικό στερεότυπο για τους καλλιτέχνες, μέσα στα πολλά αρνητικά, που λέει πως οι καλλιτέχνες είναι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένοι. Ναι μπορεί να είμαστε, τι αφήνουμε όμως πίσω; Μόνο πάρτυ, δείπνα, κοκτέιλ, δημοσιότητα; Ας διαφυλάξουμε λίγη από την περίσσια ευαισθησία και για το έργο μας, τώρα άλλωστε είναι η πιο γόνιμη εποχή. Ας φτιάξουμε ο καθένας τα έργα του και ας τους τα τρίψουμε στο πρόσωπο, ας αποδείξουμε πως από τα καμένα σκουπίδια μπορεί να βγει τέχνη.


Poka-Yio – "Bittersweet",
Kalfayan Galleries

Προξ. Κορομηλά 43, Θεσσαλονίκη
Έως 28 Φεβρουαρίου 2009

Ωρες Λειτουργίας:
Δευτέρα, Τετάρτη, Σάββατο: 10.00 – 15.00
Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή: 10.00-14.30 & 18.00-21.00

Διάβασε επίσης...
ΑΜΡ τελευταία ευκαιρία για λίγο Dr. Frankestein
Μέχρι και αύριο θα είναι η ευκαιρία σας να δείτε τα έργα του Αμερικανού καλλιτέχνη Hugo Markl. O καλλιτέχνης γεννήθηκε στην Καλιφόρνια και ζει και εργάζεται στην Νεά Υόρκη. Στην έκθεση παρουσιάζονται έργα του κυριώς γλυπτά από διάφορες σειρές έργων που έχει κάνει όπως οι Brown και Winchester, αλλά και ...
Συνέχεια...
Yves Oppenheim – Rhona Bitner
Συναντήσαμε τους καλλιτέχνες λίγο πριν τα εγκαίνια των εκθέσεών τους στην Xippas Gallery και μας μίλησε ο καθένας για το έργο του. O ζωγράφος Yves Oppenheim παίζει με τις φόρμες και τα χρώματα, στα μεγάλων διαστάσεων έργα του και κινείται σε πειραματικούς δρόμους με την αυστηρά αφηρημένη γλώσσα του. Ταυτόχρονα, ...
Συνέχεια...
Κυκλάδων 28: Genius Loci
Genius Loci κατά τον Ρωμαϊκό Πολυθεϊσμό ονομάζεται το Πνεύμα που έχει καταλάβει έναν Τόπο λειτουργώντας ως προστατευτικός κλοιός του. Αν μη τι άλλο ο άνθρωπος στην προσπάθειά του να κατανοήσει σε βάθος τη φύση του ένιωθε πάντα την ανάγκη να επικαλεστεί μια ανώτερη δύναμη! Οι τρείς διαστάσεις στο περιβάλλον δε ...
Συνέχεια...
Αρτέμης – Ο παλιός είναι αλλιώς!
Ένας από τους πιο γνωστούς μουσικούς στο χώρο της ελληνικής χιπ-χοπ είναι και ένας από τους πιο γνωστούς και παλιούς γκραφιτάδες στην Αθήνα.Και αν μπορούμε να μιλήσουμε για "ιστορία" στο χώρο του γκραφίτι τότε ο Αρτέμης πρέπει να αναφερθεί στο πρώτο κεφάλαιο, αν όχι στην εισαγωγή. Ας πιάσουμε λοιπόν τα πράγματα ...
Συνέχεια...
Damien Hirst – New Religion
Τι να πρωτοπεί κανεις για τον Damien Hirst με αφορμή την νέα του έκθεση "New Religion" που μετά το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στη Θεσσαλονίκη βρίσκεται ήδη στην Αθήνα και στο Μουσείο Μπενάκη.... Από τα ανατρεπτικά και προκλητικά του έργα μέχρι τις πωλήσεις ρεκόρ αυτών σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα από ...
Συνέχεια...
2η Μπιενάλε της Αθήνας – Εισαγωγή στον παράδεισο.
Με τον τίτλο Heaven η 2η Μπιενάλε της Αθήνας ξεκίνησε με μεγάλες προσδοκίες. Θα μου πείτε είναι λογικό μετά την "καταστροφή" (ο τίτλος της 1ης Μπιενάλε, Destroy Athens) να έρθει, μια τουλάχιστον ευχή, για παράδεισο.Η πρώτη μεγάλη διαφορά της διοργάνωσης είναι ο χώρος της, μιας και μετακόμισε από την Τεχνόπολη ...
Συνέχεια...
Ο Μεγάλος Ύπνος του Θανάση Μουτσόπουλου
Δεν υπάρχουν και πολλά νέα πράγματα που μπορεί να πει κανείς για τον Raymond Chandler παρά ότι ήταν μαέστρος του αστυνομικού μυθιστορήματος. Ο τίτλος αυτής της έκθεσης σε παραπέμπει στο εξαιρετικό φιλμ νουάρ βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Chandler, το The Big Sleep με το μαγευτικό ζεύγος Bacall-Bogart.Έχω δει την ...
Συνέχεια...
Thomas Struth στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης
Εδώ και κάποιο καιρό πνέει νέος αέρας στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης. Με την νέα σύσταση του Διοικητικού του Συμβουλίου ξεκίνησαν πρωτοβουλίες για την έναρξη διαλόγου μεταξύ της σύχρονης τέχνης και της αρχαίας τέχνης που πρέσβευε κατεξοχήν το Μουσείο. Από 17 Ιουνίου ξεκίνησε η ατομική έκθεση του Γερμανού φωτογράφου Thomas Struth. ...
Συνέχεια...
AIDS-3D: Digital Awakening στο Κ44
Όταν στον πραγματικό κόσμο εισβάλλει ο ψηφιακός τα όρια χάνονται μεταξύ τους με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένα νέο περιβάλλον όπου η ανθρωπότητα καλείται να αντιμετωπίσει κάθε πιθανό κίνδυνο που θα μπορούσε να απειλήσει την ύπαρξή της όπως μια καταστρεπτική ενεργειακή κρίση η οποία οδηγεί μεταξύ άλλων στον πόλεμο και τη ...
Συνέχεια...
Αποστολή στην Νέα Υόρκη: ‘Skin Fruit’
Όταν στις αρχές της δεκαετίας του '80, ο Δάκης Ιωάννου αγόρασε το πρώτο έργο του Αμερικανού καλλιτέχνη Jeff Koons, λίγοι γνώριζαν τον καλλιτέχνη και ακόμα λιγότεροι ότι ο Δάκης Ιωάννου εκτός από δαιμόνιος επιχειρηματίας ήταν και συλλέκτης έργων σύγχρονης τέχνης. Μέσα στα επόμενα χρόνια, ο Ιωάννου θα φιγουράρει τακτικά στην ...
Συνέχεια...
Got to get yourself… Connected!!
'Ένα «πολυμορφικό» event ανοίγει αύριο στην γκαλερί Spilioti Projects στο bar/εστιατόριο του Bacaro & στο αίθριο του Βacaro.Η έκθεση "connected" συμπεριλαμβάνει ζωγραφική, φωτογραφία, ψηφιακή τέχνη, video art, blog art, διαδραστική τέχνη, multimedia εγκαταστάσεις, live webcast, party & dj set. Στην φετινή καλοκαιρινή έκθεση συνδεόμαστε με τους Calypso Larah, zorg, Lolita, ...
Συνέχεια...
Εγκαίνια σήμερα για την Έκθεση του Γιάννη Μελανίτη στην E 31 Gallery
Την Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου εγκαινιάζεται στην E 31 GALLERY η έκθεση γλυπτικής του Γιάννη Μελανίτη με τίτλο "Οδυσσέας ως Φάουστ" (Ulysses as Faust). H ενότητα αυτή αποτελεί την τελευταία πράξη του έργου Η Χώρα του Κανένα (The Land of Noman), του οποίου προηγήθηκαν οι πράξεις Καλυψώ, Ναυσικά και Πηνελόπη. Τα ...
Συνέχεια...
Έκθεση ‘Circles- Ciclos’ και 2G-Multicultural Festival
Μία έκθεση - διάλογος ανάμεσα σε δύο φωτογράφους, σε διαφορετικά σημεία του κόσμου και μια ματιά στον κόσμο των αμέτρητων εικόνων με ομοιότητες και «διαφορές» στην κρίση του θεατή. Πώς μπορεί να χωρέσει στο φωτογραφικό φακό η πολυπολιτισμική Νέα Υόρκη και το αχανές Μπουένος Άιρες; Διαφορετικά σημεία του κόσμου, αιχμαλωτίζονται ...
Συνέχεια...
Ο ζωγράφος Marilyn Manson μετατρέπει την Αθηναϊδα σε ‘κόλαση’
Μια διαφορετική έκφανση της πολυσχιδούς προσωπικότητας του Marilyn Manson θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν οι Έλληνες θαυμαστές του τον επόμενο μήνα, αφού από τις 21 έως και τις 25 Απριλίου, πρωτότυπα έργα του ιδιόμορφου καλλιτέχνη θα εκτεθούν για πρώτη φορά στον Πολυχώρο "Αθηναϊς" στο Βοτανικό.Πρόκειται για ακουαρέλες και ακρυλικό ...
Συνέχεια...
MIR φεστιβάλ!!
Από σήμερα και ως τις 20 Σεπτεμβρίου όπως είδατε ήδη στο section του θεάτρου και χορού, θα λάβει χώρα το φεστιβάλ ΜΙR στους χώρους του Πολιτιστικού Ιδρύματος Μελίνα Μερκούρη. Εκτός από χορό υπάρχει και καλό εικαστικό πρόγραμμα που ξεκινάει με την έκθεση μαγική εικόνα με εγκαταστάσεις βίντεο και διαδραστικά έργα ...
Συνέχεια...
Μελίνα Αποστολίδου / Έλλη Γρίβα: Σε ένα χορό συναισθημάτων…
Στην Αίθουσα Τέχνης ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ δεξαμενή φαντασία και πραγματικότητα συνυπάρχουν στις δύο παράλληλες εκθέσεις της Μελίνας Αποστολίδου και της Έλλης Γρίβα οι οποίες ορίζουν τον τόπο δράσης συνθέτοντας διαφορετικές συναισθηματικές αποχρώσεις. Ο χώρος έχει τεράστια σημασία για τη δράση, δεν παραμένει απλά περιβάλλον αλλά συμμετέχει στην όλη πλοκή.Στη ζωγραφική της Μελίνας ...
Συνέχεια...
Στιγμές του Βερολίνου
Ένας ζωγράφος (Jaybo), ένας συνθέτης (Mihalj “MIKI” Kekenj) και ένας τραγουδιστής (Αloe Blacc) συνεργάστηκαν αλλά και εμπνεύστηκαν ο ένας από τον άλλον για να δημιουργήσουν μια "καλλιτεχνική στιγμή" στο Βερολίνο. Όταν η tadiROCK, ο Νico Ζeh και η υπόλοιπη ομάδα αποφάσιζαν να στεγάσουν στο Βερολίνο έναν χώρο έκφρασης και συνάντησης καλλιτεχνικών ...
Συνέχεια...
Πέθανε ο καλλιτέχνης Emmett Williams.
Πέθανε στις 14 Φλεβάρη στο Βερολίνο, σε ηλικία 81 ετών ο Emmett Williams, που ήταν γνωστός (κυρίως) ποιητής με έργα concrete poetry, δραστηριοποιήθηκε στα πλαίσια του κύκλου του Darmstadt, ενώ υπήρξε ένας από τους καλλιτέχνες που ίδρυσαν και κινήθηκαν στα πλαίσια του Fluxus. Αν και Αμερικανός, έζησε από πολύ νωρίς ...
Συνέχεια...
Baby Keep a light on for me…
Η πρώτη ατομική έκθεση του Δημήτρη Ανδρεάδη άνοιξε την προηγούμενη Πέμπτη στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Ιλεάνα Τούντα.Ο Ανδρεάδης έχει συμμετάσχει σε πολλά ομαδικά πρότζεκτ σε Ελλάδα και εξωτερικό και είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε ατομική του έκθεση στην Αθήνα.Ο βασικός σχολιασμός της έκθεσης αυτής γίνεται με σχόλια για την ...
Συνέχεια...
The Callas
Δεν ξέρω αν κάποιος που φοράει τη στολή του Superman μπορεί να σώσει τελικά τον κόσμο, στην περίπτωση όμως των Λάκη και Άρη Ιωνά οι οποίοι μας συστήνονται ως "The Callas" και εμφανίζονται στη σκηνή με την εν λόγω αμφίεση, η ενασχόληση με τα εικαστικά, τη μουσική, το fanzine Velvet ...
Συνέχεια...
Δημήτρης Ανδρεάδης: ‘Keep a light on’
Για κάποιους η τέχνη μοιάζει με ένα ταξίδι... Το ίδιο ισχύει και για τον Δημήτρη Ανδρεάδη που σε αντίθεση με μια προκαθορισμένη διαδρομή επέλεξε αυτή με τις περισσότερες εκπλήξεις. Στην πορεία βέβαια υπάρχουν και στάσεις και συνεχίζεις αυτή τη διαδρομή κι αν πάλι γυρίσεις ξανά πίσω στην αρχή δεν τρομάζεις ...
Συνέχεια...
ΟΚΙΟΥΠe΄
Ο Στυλιανός Τζιρίτας γράφει, ηχογραφεί, κάνει ραδιόφωνο και συνεχίζει την πορεία του ως performer με την 11η παράστασή του μέσα σε 15 χρόνια αυτή την εβδομάδα στο Project Space στο Six D.O.G.S.  Προτού παρακολουθήσουμε το  "ΟΚΙΟΥΠe΄", του ζητήσαμε να μας εξηγήσει τι να περιμένουμε. Όπως αναφέρει το δελτίο τύπου που μας ...
Συνέχεια...
Λήδα Παπακωσταντίνου @ a.antonopoulou art
Μια μεγάλη ελληνίδα κυρία της performance που τελευταία της performance είδαμε στο φεστιβάλ OPA (On Performance Art) στο BIOS πέρσι, άνοιξε αυτή την εβδομάδα την ατομική της έκθεση στην γκαλερί Αντωνοπούλου.Η Παπακωσταντίνου στιγμάτισε της δεκαετία του '80 με έργα που σχολίαζαν πολύ πετυχημένα κοινωνικά ζητήματα της εποχής και κυρίως την ...
Συνέχεια...
Selective Knowledge (Επιλεκτική Γνώση)
Και εγένετο ΙΤΥS. Που σημαίνει το Institute for Contemporary Art and Thought.Δημιουργήθηκε ένα μη κερδοσκοπικό ινστιτούτο στην Αθήνα μας λοιπόν που ξεκινάει δυναμικά την παρουσία του με μια ομαδική έκθεση με πολλούς καλούς καλλιτέχνες, ίσως ότι καλύτερο έχουμε δει αυτή τη χρονιά. Η έκθεση πραγματεύεται την καλλιτεχνική διαδικασία της επιλογής, ...
Συνέχεια...
‘Newslater’ στην γκαλερί α.αντωνοπούλου
Μετά την τελευταία περφόρμανς με την συνεργάτη και κόρη της πριν δύο χρόνια στο προτζεκτ space D624 η ζωγράφος-περφόρμερ και γενικώς πολυτάλαντη Ελένη Θεοφυλάκτου παρουσιάζει απόψε την δουλειά της στην γκαλερί α.αντωνοπούλου.Εκεί θα διαπραγματευτεί την έννοια της μοναξιάς ως κατάσταση επικοινωνίας με το περιβάλλον μας προσπαθώντας έτσι να «διαμαρτυρηθεί» ...
Συνέχεια...
‘History in Memory’ του Ευτύχη Πατσουράκη
Γκαλερί Ελένη Κορωναίου παρουσιάζει την δουλειά του Ευτύχη Πατσουράκη στην πρώτη του ατομική έκθεση. Ο καλλιτέχνης γεννήθηκε το 1967 στην Κρήτη, ζει και εργάζεται στην Αθήνα.Στο επίκεντρο της πολυδιάστατης καλλιτεχνικής πρακτικής του Ευτύχη Πατσουράκη διερευνώνται ζητήματα όπως αυτό της ατομικής και συλλογικής μνήμης, της ταυτότητας και της επανεξέτασης της εικόνας ...
Συνέχεια...
Art Athina: Και τώρα τα booths κλείσανε…
Τελείωσε και φέτος το μεγάλο εικαστικό γεγονός της χρονιάς που μετράει περίπου 15 χρόνια ζωής. Δυστυχώς, κάθε πέρσι και καλύτερα από ότι φάνηκε... Αν και η διοργάνωση ήταν αυτή την φορά μεγαλύτερη, αν και η συνεργασία γκαλερί-διοργανωτών υπήρξε πιο ώριμη, ακούστηκε το παράπονο για το λιγοστό budget το οποίο πολλοί ...
Συνέχεια...
Willy Ronis: 1910-2009
Ένας από τους τελευταίους 'μεγάλους φωτογράφους' του αιώνα που μας πέρασε, έφυγε από κοντά μας, το περασμένο Σάββατο, σε ηλικία 99 ετών.Ο Willy Ronis ξεκίνησε την καριέρα του ως μουσικός, πολύ σύντομα όμως αναγκάστηκε να ακολουθήσει το επάγγελμα του πατέρα του, ιδιοκτήτη ενός φωτογραφικού στούντιο στη Μονμάρτη. Κάπως έτσι άρχισε ...
Συνέχεια...
Αποστολή Θεσσαλονίκη: Conceptual Obsession – Obsessive Conceptualism
Σε επιμέλεια, Σωτήριου Μπαχτσετζής, Γκαλερί tint Obsession and Obsessive, δύο λέξεις που σίγουρα κρύβουν πολύ επανάληψη μέσα τους. Δουλεύοντας την θεματική της έκθεσης ο Μπαχτσετζής ήθελε να εξαντλήσει τα περιθώρια της επανάληψης ως εξαναγκασμού μέσα από την χειρωνακτική πράξη. Τι εννοιολογικό υπόβαθρο μπορεί να αποκτήσει η χειρωναξία; Πως μπορεί μια ...
Συνέχεια...
Ιερά Τέρατα σε Μαγικά Χρόνια
"Les Années Magiques : Roma - Paris - Berlin" Κάποτε είχα γνωρίσει έναν κύριο που είχε ζήσει στο Παρίσι την δεκαετία του 60. Είχε και αυτός με τη σειρά του γνωρίσει όλους τους μεγάλους καλλιτέχνες που ζούσαν εκεί, είτε για σπουδές ή στα τέλη του 60, (αυτό-) εξόριστοι λόγω Χούντας. ...
Συνέχεια...
ΑΜΡ τελευταία ευκαιρία για λίγο Dr. Frankestein
Yves Oppenheim – Rhona Bitner
Κυκλάδων 28: Genius Loci
Αρτέμης – Ο παλιός είναι αλλιώς!
Damien Hirst – New Religion
2η Μπιενάλε της Αθήνας – Εισαγωγή στον παράδεισο.
Ο Μεγάλος Ύπνος του Θανάση Μουτσόπουλου
Thomas Struth στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης
AIDS-3D: Digital Awakening στο Κ44
Αποστολή στην Νέα Υόρκη: ‘Skin Fruit’
Got to get yourself… Connected!!
Εγκαίνια σήμερα για την Έκθεση του Γιάννη Μελανίτη
Έκθεση ‘Circles- Ciclos’ και 2G-Multicultural Festival
Ο ζωγράφος Marilyn Manson μετατρέπει την Αθηναϊδα σε
MIR φεστιβάλ!!
Μελίνα Αποστολίδου / Έλλη Γρίβα: Σε ένα χορό
Στιγμές του Βερολίνου
Πέθανε ο καλλιτέχνης Emmett Williams.
Baby Keep a light on for me…
The Callas
Δημήτρης Ανδρεάδης: ‘Keep a light on’
ΟΚΙΟΥΠe΄
Λήδα Παπακωσταντίνου @ a.antonopoulou art
Selective Knowledge (Επιλεκτική Γνώση)
‘Newslater’ στην γκαλερί α.αντωνοπούλου
‘History in Memory’ του Ευτύχη Πατσουράκη
Art Athina: Και τώρα τα booths κλείσανε…
Willy Ronis: 1910-2009
Αποστολή Θεσσαλονίκη: Conceptual Obsession – Obsessive Conceptualism
Ιερά Τέρατα σε Μαγικά Χρόνια