Πριν τελειώσει το 2008, ο Poka-Yio κατάφερε να μας χορτάσει με ατελείωτες ποσότητες κεήκ. Όπως καταλαβαίνετε δεν είναι δυνατόν μια γυναίκα (που παρεπιπτόντως λατρεύει την σοκολάτα σε κάθε μορφή της) να μην θέλει να μάθει περισσότερα…!

Πέραν της πλάκας, τα τελευταία χρόνια, εκτός από την συμβολή του, ως ένας εκ των τριών ΧΥΖ, στην δημιουργία της πρώτης Μπιενάλε της Αθήνας, ο Poka-Yio ακούγεται πολύ. Έχοντας περάσει από πάρα πολλά στάδια, στο να διαμορφώσει την σημερινή δουλειά του, έχοντας υπάρξει συντονιστής του σταθμού alpha, καλλιτέχνης με μια υποψηφιότητα για το βραβείο ΔΕΣΤΕ, και άλλα πολλά ο κατά κόσμον Πολύδωρος, και κατά καλλιτεχνικόν κόσμον Poka-Yio είναι πολύ πιο σύνθετος από όσο θέλει να μας κάνει να πιστεύουμε.

Αυτή την στιγμή μας μιλά για την έκθεση του στην Θεσσαλονίκη στην γκαλερί Kalfayan αλλά και για άλλα πολλά…


pokaΗ δουλειά σου έχει χαρακτηριστεί πολλές φορές ως επιτηδευμένα σοκαριστική. Για μένα ξεπερνά βέβαια τόσο απλές αναγνώσεις και πιστεύω οτι είναι μια παράθεση καθημερινών -για εσένα- δεδομένων που προφανώς σοκάρουν τους σοβαροφανείς. Εξήγησε μας λίγο το σκεπτικό μέσα από το οποίο διαμορφώνεται η ιδέα πίσω από τις δουλειές σου, και πιο συγκεκριμένα για την έκθεση Eat Cake αλλά και την τωρινή σου έκθεση Bittersweet στην γκαλερί Καλφαγιάν στην Θεσσαλονίκη.

Οι σοβαροφανείς που λες, είναι μια μεγάλη ομάδα μίζερων συντηρητικών που βρίσκονται όμως σε προοδευτικούς, δήθεν, χώρους, όπως της τέχνης. Είναι γεμάτοι στεγανά και έτοιμες κατηγοριοποιήσεις που δημιουργούν την εκάστοτε ορθοδοξία της τέχνης, της διανόησης, της πολιτικής σκέψης κλπ. Υπάρχει και μια άλλη κατηγορία που πολλές φορές αλληλοκαλύπτεται με τους σοβαροφανείς και αυτοί είναι οι σνομπ. Όσοι ξέρουν τι είναι σύμφωνο με την εκάστοτε μόδα και που με τη σειρά τους φτιάχνουν τον άλλο φασισμό, την άλλη ορθοδοξία, του τι θα φορεθεί, τι είναι in και τι out. Μια συμβουλή για τους νεότερους συναδέλφους: γράψτε και τις δύο κατηγορίες στα αρχίδια σας! Είναι αυτή η συμβουλή αρκετά επιτηδευμένα σοκαριστική; Η δουλειά μου έχει μια κινητήριο δύναμη και όχι μια ιδέα από πίσω: δουλεύω με άξονα τα θέλω και τις εμμονές μου, προσπαθώντας να φτιάξω εικόνες. Η δουλειά μου είναι να φτιάχνω εικόνες. Στις δύο τελευταίες εκθέσεις στο Eat Cake και Bittersweet προσπαθώ να κατεβάσω το κοινό ένα σκαλί πιο βαθιά στο υπόγειο με τις εμμονές μου οι οποίες σημειώτεον ούτε πρωτότυπες ιδιαίτερα είναι, ούτε εξεζητημένες: αυτό που με ελκύει είναι και αυτό που με φοβίζει. Πανανθρώπινα κοινότυπο. Τα γλυκά είναι το θέμα μου και η στιγμή που το γλυκό γίνεται πικρό ή το πικρό γλυκό.

pokaΜου αρέσει πολύ που είσαι τόσο ειλικρινής και συγκεκριμένος. Νομίζω οτι έχοντας σαν βασικό καύσιμο τις εμμονές και τα θέλω μας, τότε πετυχαίνουμε αν μη τι άλλο κάτι που είναι καθαρά αντιπροσωπευτικό μας δείγμα. Για να μπω λίγο και εγώ στα ενδότερα. Γιατί γλυκά; Να υποθέσω ότι σου άρεσαν από παιδί; Και πως μπορεί να σε φοβίσει ένα γλυκό;

Τα γλυκά όχι απλώς μου άρεσαν αλλά είναι ταυτόσημα με την παιδική μου ηλικία. Όσα θέλεις να αποκτήσεις φαντάζουν επίσης σαν γλυκά. Μπροστά στο αντικείμενο του πόθου όλοι «μαζεύουμε» γινόμαστε ανίσχυροι σαν το κοριτσάκι με τα σπίρτα που τουρτουρίζει μπροστά στη βιτρίνα με τα γλυκά. Αυτό που ποθείς όμως σε φοβίζει επίσης γιατί για να το αποκτήσεις πρέπει να βρεις το θάρρος να γίνεις λίγο «μεγαλύτερος» από ότι είσαι, επίσης σε φοβίζει και αυτό στο οποίο μπορεί να μετατραπείς μόλις το αποκτήσεις. Τουλάχιστον εμένα που έχω πολλά ηθικολογικά κατάλοιπα.

Πιστεύεις οτι θα πρέπει να υπάρχει μια προσπάθεια από τους εικαστικούς να πλησιάσουν περισσότερο το ελληνικό κοινό;

Και γιατί να το κάνουν; Για να τους πουν οι επιμελητές και θεωρητικίζοντες, που θα έχαναν τότε τα ερείσματα τους, πως γίνονται δήθεν εμπορικοί, ποπ ή επιφανειακοί; Καλά δεν είναι όσο ζουν φυλακισμένοι στο γυάλινο κλουβί τους, χωρίς επαφή με την πραγματικότητα, με τη μόνιμη δικαιολογία πως το έργο τους δεν γίνεται κατανοητό; Το να μην σε καταλαβαίνουν είναι ένα καταπληκτικό χάπι αναλγησίας. Έλα όμως που το κοινό έχει μεγαλύτερη ικανότητα να καταλαβαίνει από όσο κάποιοι θέλουν να πιστεύουν. Ο Μάμετ είπε πως το κοινό είναι πάντα πιο έξυπνο από εμάς. Πάντως δεν θα πω εγώ τι πρέπει και τι όχι. Ας κάνει ο καθένας μας αυτό που του λέει η ψυχούλα του. Η τέχνη καταφέρνει να δουλεύει με μυστήριο τρόπο άσχετα με τις δικές μας βουλές, και πάλι καλά γιατί αλλιώς θα ήταν όλα μίζερα και προκαθορισμένα.

pokaΣυμφωνώ απόλυτα. Εξακολουθώ όμως μετά από τέσσερα σχεδόν χρόνια που παρακολουθώ την Αθηναϊκή εικαστική πραγματικότητα να πιστεύω ότι ένα της μειονέκτημα είναι πως δεν πλησιάζει το ευρύ κοινό της. Και βέβαια σαφώς και δεν γίνεται να ανοίξει τόσο η ψαλίδα ώστε να αφορούμε τον μέσο Έλληνα, αλλά αν πάρουμε το παράδειγμα της Αγγλίας ας πούμε, οι Άγγλοι είναι εφοδιασμένοι από το εκπαιδευτικό τους σύστημα να κατανοήσουν περισσότερο την σύγχρονη τέχνη. Εμείς εμφανώς δεν είμαστε -όταν υποχρεωτικά μαθήματα είναι η οικιακή οικονομία και τα θρησκευτικά και όχι η ιστορία τέχνης-. Άρα πως μπορούμε να "βοηθήσουμε" το ελληνικό κοινό να μας πλησιάσει;

Όντως δεν δίνουμε καθόλου εφόδια στο κοινό και όντως σύμφωνα με έρευνες η αγάπη για τη σύγχρονη τέχνη ξεκινάει από την εξοικείωση μαζί της στα σχολικά χρόνια. Μπορούμε πάντως τουλάχιστον να μη σνομπάρουμε το κοινό με βαρύγδουπους τίτλους εκθέσεων αλλά κυρίως οι καλλιτέχνες να βρούμε και να εστιάσουμε στον πυρήνα της δουλειάς μας που είναι πάντοτε απλός -όχι όμως επιφανειακός- και γι’ αυτό μιλάει στο κοινό. Το συνηθέστερο δυστυχώς είναι να εστιάζουμε στα στοιχεία που μας βοηθούν να επικοινωνούμε μονάχα με την συντεχνία μας μέσα από κώδικες και υποκώδικες, δηλαδή αναφορές σε άλλα έργα, στοιχεία συμπεριφοράς ή ακόμα και στιλιστικής πόζας που τελικά μας κάνουν αρεστούς στους λίγους αλλά ακατανόητους από τους πολλούς.

Επίσης θεωρείς οτι υπάρχει μια "ελληνικότητα" (και δεν εννοώ φολκλορικά ούτε με kitch όρους) στην δουλειά σου; Και θέλεις να υπάρχει κάτι τέτοιο ή πιστεύεις ότι είναι πλέον σχεδόν αδύνατον να συμβεί αυτό;

Μου φαίνεται πως όχι ιδιαίτερα. Σίγουρα πάντως όχι όσο θα ήθελα. Αδύνατο πάντως δεν είναι, όσο σκεφτόμαστε στα ελληνικά, γιατί η γλώσσα μας υποβάλει προτάσεις, μας οδηγεί κάπου χωρίς να το πολυκαταλαβαίνουμε. Για παράδειγμα χρησιμοποιώ πολύ τα αγγλικά όταν γράφω πάνω στα έργα μου και αυτό γίνεται γιατί τα αγγλικά είναι συνθηματική γλώσσα και σου επιτρέπει φαινομενικά ανώδυνους αστεϊσμούς και λογοπαίγνια ενώ αντίθετα τα ελληνικά έχουν ένα άλλο βάρος, μια κυριολεξία που απλά δεν επιδέχεται πολλά παιχνίδια και καμία ελαφρότητα. Η γνώση της ετερότητας που προκαλεί η γλώσσα μας είναι αρκετή για να πούμε πως διαφοροποιούμαστε εθνικά. Ακόμα και όταν πιθηκίζω είμαι ένας Έλληνας που πιθηκίζει, φαίνεται το κοστούμι του πιθήκου που φοράω, θέλω να σου δείξω τη σύμβαση και να σε αφήσω να αποφασίσεις αν την ακολουθήσεις ή όχι. Ταυτόχρονα βέβαια πολλοί ζουν στο φαντασιακό τους, στη δικιά τους διεθνή ουτοπία, και αυτό έχει σίγουρα την πλάκα του αλλά είναι και τραγικό.

pokaΚαταλαβαίνω τι εννοείς. Τι Λωζάνη τι Κοζάνη που λέγαν και οι παλιοί. Αυτό βέβαια είναι ένα κλασσικά ελληνικό χαρακτηριστικό, που όμως έχει ένα μεγάλο πλεονέκτημα. Το εμπόδιο αυτό της γλώσσας μας κάνει να μεταφράζουμε και να φιλτράρουμε την μίμηση, όπερ αποκτά μια αναγκαστική ελληνικότητα. Άρα νομίζω έστω και έτσι την γλυτώνουμε λίγο. Συμφωνείς;

100% ακριβώς αυτό συμβαίνει. Η μετάφραση είναι μια νέα δημιουργία και εμείς συχνά χανόμαστε στη μετάφραση. Επίσης πολλά πράγματα όπως για παράδειγμα το χιούμορ είναι τελείως συνυφασμένα με την κουλτούρα που τα παράγει. Θυμήσου τις προσπάθειες των μεταφραστών να μεταφράσουν, ας πούμε, τους Μόντυ Πάιθον. Είναι σχεδόν αδύνατο να γελάσεις αν δεν καταλαβαίνεις όλες τις συνδηλώσεις ενός σχολίου και η σύγχρονη τέχνη είναι γεμάτη συνδηλώσεις και σχόλια πάνω σε πράγματα που συχνά μας διαφεύγουν. Επίσης το χτίσιμο ενός καλού ανέκδοτου είναι συχνά ένας απροσδόκητος σχολιασμός μιας κατάστασης άρα το συντακτικό του μοιάζει πολύ με τη δημιουργία ενός έργου σύγχρονης τέχνης γιατί και αυτό συχνά έχει μια σειρά από απροσδόκητα στοιχεία που αναφέρονται σε κάτι γνωστό δημιουργώντας μια απρόβλεπτη οπτική γωνία. Μοιάζει κατασκευαστικά επίσης με ένα ποίημα. Δυστυχώς δεν έχουμε πολλά ελαφρά ή χιουμοριστικά ποιήματα πέραν των δημοτικών. Αν αναστήσουμε την πηγαία ζωντάνια και αναρχία της δημοτικής παράδοσης θα ελευθερωθούμε ακόμα και στη σύγχρονη τέχνη. Μέχρι τότε θα είμαστε πάντα λίγο comme il faut, αρχοντοχωριάτες.

Το 2008 τελείωσε με μια εβδομαδιαία έκθεση σου στο project room της Λωραίνης Αλιμαντήρη/GazonRouge, η οποία συνέπεσε με τα επεισόδια που προκάλεσε η δολοφονία του μαθητή Α.Γρηγορόπουλου. Ποιοί ήταν οι λόγοι που επέλεξες να συνεχίσεις με την performance και την έκθεση;

Η δράση μου είχε σχεδιαστεί καιρό νωρίτερα. Είχε σαν έμπνευση την εξέγερση του ψωμιού στην οποία η Μαρία Αντουανέτα θρυλείται πως είχε πει: αφού παραπονιούνται πως δεν έχουν ψωμί γιατί δεν τρώνε παντεσπάνι (cake). Σε μια περίοδο πρωτοφανούς ανέχειας επέλεξα να στήσω ένα σκοτεινό γαστρονομικό όργιο μαγειρεύοντας τούρτες σοκολάτας σε ποσότητες για το κοινό. Όταν έγινε η εξέγερση βρέθηκα με την πλάτη στον τοίχο γιατί η πραγματικότητα με ξεπέρασε. Η εξέγερση είχε σαν αφορμή τη δολοφονία αλλά σαν αιτία μια γενικευμένη αποστροφή. Το δίπολο έλξης και αποστροφής είναι αυτό που χαρακτηρίζει το έργο μου. Δεν θα πω ψέματα, μπήκα σε δίλημμα. Η μικροαστική μου συστολή μου ψιθύριζε να το ματαιώσω, όμως έτσι θα πρόδιδα την πίστη μου πως πρέπει να απαντάμε κυρίως με το έργο μας και όχι με ρητορείες. Ελπίζω όσοι την είδαν να πήραν κάτι. Αν όχι απέτυχα.

pokaΗ γενικότερη δυσαρέσκεια των Ελλήνων απέναντι στο κράτος που εκδηλώθηκε, είναι μια δυσαρέσκεια που αφορά και τους εικαστικούς;

Εννοείς αν έχουμε οι εικαστικοί μια δυσαρέσκεια ή αν υπάρχει δυσαρέσκεια για τους εικαστικούς, χα! Δεν μπορώ να μιλάω εξ ονόματος κανενός. Πολλοί συνάδελφοι πάντως από όσο ξέρω βρέθηκαν στα οδοφράγματα. Υπάρχει ένα θετικό στερεότυπο για τους καλλιτέχνες, μέσα στα πολλά αρνητικά, που λέει πως οι καλλιτέχνες είναι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένοι. Ναι μπορεί να είμαστε, τι αφήνουμε όμως πίσω; Μόνο πάρτυ, δείπνα, κοκτέιλ, δημοσιότητα; Ας διαφυλάξουμε λίγη από την περίσσια ευαισθησία και για το έργο μας, τώρα άλλωστε είναι η πιο γόνιμη εποχή. Ας φτιάξουμε ο καθένας τα έργα του και ας τους τα τρίψουμε στο πρόσωπο, ας αποδείξουμε πως από τα καμένα σκουπίδια μπορεί να βγει τέχνη.


Poka-Yio – "Bittersweet",
Kalfayan Galleries

Προξ. Κορομηλά 43, Θεσσαλονίκη
Έως 28 Φεβρουαρίου 2009

Ωρες Λειτουργίας:
Δευτέρα, Τετάρτη, Σάββατο: 10.00 – 15.00
Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή: 10.00-14.30 & 18.00-21.00

Διάβασε επίσης...
Wittingly Sparkling Greedy Dimples στην γκαλερί The Breeder
Private view: Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου 2007, 8 μ.μ.Διάρκεια έκθεσης: 20 Δεκεμβρίου - 19 Ιανουαρίου 2008 Η γκαλερί The Breeder βρίσκεται στην ευχάριστη θέση να παρουσιάσει την πρώτη ατομική έκθεση της Ειρήνης Μίγα στην Αθήνα με τίτλο, Wittingly Sparkling Greedy Dimples. Τα σχέδια και τα λαμπερά κεραμικά γλυπτά τις Ειρήνης Μίγα ...
Συνέχεια...
CheapArt 14
Πιστή στο ραντεβού της η αγαπημένη έκθεση Cheapart επιστρέφει όπως κάθε χρόνο τέτοια εποχή στη γκαλερί a.antonopoulou.art και στο χώρο της Cheapart στα Εξάρχεια φιλοξενώντας έργα από διάφορα πεδία της εικαστικής -και όχι μόνο- σκηνής. Οι καλλιτέχνες που συμμετέχουν στην έκθεση της γκαλερί a.antonopoulou.art είναι οι εξής:Αγγέλου Ελένη, Ανδρεαδάκη Άντζυ, ...
Συνέχεια...
Roomates στην Tint Gallery στη Θεσσαλονίκη
Μια εξαιρετική παρουσίαση στην γκαλερί Tint σε επιμέλεια Θάνου Σταθόπουλου. Η έκθεση είναι ομαδική με τους καλλιτέχνες Χρήστο Δεληδήμο, Ειρήνη Ευσταθίου, Θάνο Κλωνάρη, Δημήτρη Μπάμπουλη και Δημήτρη Τάταρη. Οι καλλιτέχνες συγκάτοικούν σε αυτή την έκθεση ως φίλοι αλλά και ως καλλιτέχνες με κοινά ενδιαφέροντα. Με κοινές αναφορές στην δουλειά τους ...
Συνέχεια...
The Athens Effect: Η ελληνική φωτογραφία ταξιδεύει στο Παρίσι
Εννέα σημαντικοί Έλληνες καλλιτέχνες, συμμετέχουν στην έκθεση «The Athens Effect: Photographic Images in Contemporary Art», η οποία εγκαινιάζεται στις 12 Ιουνίου στο Maison Européenne de la Photographie στο Παρίσι και διοργανώνεται από τον Οργανισμό Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού, ο οποίος έχει ως απώτερο στόχο τη δημιουργία πολιτιστικού διαλόγου ανάμεσα στην Ελλάδα ...
Συνέχεια...
Αφίξεις του Ζογγολόπουλου…
Εάν παραλαμβάνετε, σύντροφο, μαμά-μπαμπά, φίλες και -τι περίεργο- η πτήση έχει καθυστέρηση, υπάρχει κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον από τα τραπεζάκια του Goody's...Δηλαδή, μια γνωριμία με το έργο του μεγάλου γλύπτη Γιώργου Ζογγολόπουλου, πιο γνωστού για τα γλυπτά ομπρέλες που υπάρχουν στην παραλία της Θεσσαλονίκης, αλλά και σε άλλα μέρη της ...
Συνέχεια...
NECK LESS DALA από την Αναστασία Δούκα
A guided tour on the shortcut of objects08.09.2007 - 06.10.2007Η γκαλερι LORAINI ALIMANTIRI - gazonrouge παρουσιάζει την πρώτη ατομική έκθεση της Αναστασίας Δούκα. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά και η ίδια η εικαστικός η καινούργια της δουλειά είναι 'μια ξενάγηση σ' εκείνα ακριβώς τα σημεία (στιγμιότυπα) όπου τα αντικείμενα παγώνουν και μεταμορφώνονται ...
Συνέχεια...
‘Η Άνοιξη των Νέων Καλλιτεχνών’ στην Αίθουσα Τέχνης Καπλανών 5
«Η Άνοιξη των Νέων Καλλιτεχνών» είναι η ενότητα των δραστηριοτήτων της Αίθουσας Τέχνης Καπλανών 5 που παρουσιάζεται κάθε χρόνο έχοντας ως σκοπό τη γνωριμία του κοινού με τους νέους καλλιτέχνες που χρησιμοποιούν ως μέσο έκφρασης τη ζωγραφική με πρόθεση να συνεχίσουν να μας απασχολούν και στο μέλλον. Αυτή τη ...
Συνέχεια...
Οι πολλαπλοί «Εαυτοί» του Γιάννη Απέργη
40 ζωγραφικά έργα με λάδι μεγάλων, μεσαίων και μικρών διαστάσεων σε καμβά, ξύλο και άλλες κατασκευές, παρουσιάζει αυτή την Τρίτη και μέχρι τις 26 Φεβρουαρίου, ο Γιάννης Απέργης και αγγίζει το θέμα των ‘ΕΑΥΤΩΝ’, των πολλαπλών, δηλαδή, χαρακτήρων που φοράμε. «Μέσα σε διπλά πορτραίτα κομμένα στη μέση μπορεί κανείς να αναγνωρίσει τη δική ...
Συνέχεια...
Ο Μεγάλος Ύπνος του Θανάση Μουτσόπουλου
Δεν υπάρχουν και πολλά νέα πράγματα που μπορεί να πει κανείς για τον Raymond Chandler παρά ότι ήταν μαέστρος του αστυνομικού μυθιστορήματος. Ο τίτλος αυτής της έκθεσης σε παραπέμπει στο εξαιρετικό φιλμ νουάρ βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Chandler, το The Big Sleep με το μαγευτικό ζεύγος Bacall-Bogart.Έχω δει την ...
Συνέχεια...
«Δεσμοί Υλης» – Μια εικαστική συνομιλία δύο λαών
Οι Κινέζοι λέγεται ότι μας συμπαθούν ιδιαίτερα, μιας και εκτιμούν το γεγονός ότι είμαστε ένας αρχαίος πολιτισμός όπως και οι ίδιοι. Στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης (αλλά και στο βιβλιοπωλείο του ΜΙΕΤ, Τσιμισκή 11) ξεκίνησε η έκθεση «Δεσμοί Ύλης» όπου θα διαρκέσει έως τις 12 Απριλίου ως ένα καλειδοσκόπιο πυκνών ...
Συνέχεια...
Τα δωρεάν πράγματα είναι πάντα τα καλύτερα!
Δεν έχουμε μιλήσει ακόμα για ένα φοβερό και τρομερό site που προωθεί την video τέχνη.Μιλάμε για το tank.tv το οποίο εδώ και χρόνια έχει δημιουργήσει ένα τεράστιο αρχείο παρουσιάζοντας την δουλειά εικαστικών που δουλεύουν κυρίως με το βίντεο. Σήμερα παρουσιάζεται η δουλειά του Mark Aerial Waller τον οποίο είχαμε δει ...
Συνέχεια...
Joseph Beuys και οι ελληνικές αναφορές στο έργο του
Ίσως ένας από τους μεγαλύτερους και πιο σημαντικούς καλλιτέχνες του αιώνα που πέρασε, o Joseph Beuys αφήνει το στίγμα του στην Αθήνα, με μια έκθεση που διοργανώνει η Ελληνοαμερικανική Ένωση η οποία ανοίγει το εκθεσιακό της πρόγραμμα για το 2009 με αυτό το αφιέρωμα.Περιλαμβάνει τις εκθέσεις: "Joseph Beuys και οι ...
Συνέχεια...
«Ο Τόπος είναι αλλού» στην Μedusa Art gallery
H Medusa Art Gallery, στα πλαίσια μιας σειράς εκθέσεων, στις οποίες ένας επιμελητής προτείνει στους καλλιτέχνες ένα συγκεκριμένο θέμα, εγκαινιάζει την έκθεση «Ο Τόπος είναι αλλού» σε επιμέλεια Εμμανουήλ Μαυρομάτη και με συμμετοχή των καλλιτεχνών: Αντώνη Κέλλη, Βούλας Μασούρα, Ευσεβίας Μιχαηλίδου και Τάσσου Τριανταφύλλου. Το σκεπτικό της έκθεσης υφαίνεται γύρω ...
Συνέχεια...
Κappatos gallery με Μιχάλη Κατζουράκη
Μια αναδρομή 6 χρόνων θα δούμε σε αυτή τη νέα έκθεση που ανοίγει την Πέμπτη στην γκαλερί Καππάτος. Ο Μιχάλης Κατζουράκης επιλέγει να παρουσιάσει έργα από την μεγάλη αναδρομική (2002-2008) που έλαβε χώρα στο «Εργοστάσιο» της Σχολής Καλών Τεχνών.Ο καλλιτέχνης, γνωστός για τα δημόσια έργα του στην Αθήνα, αλλά και ...
Συνέχεια...
Ανδρέας Ragnar Κασάπης
Με θλιμμένα πρόσωπα που έχουν ως αντίβαρο ζεστά χρώματα, χαρακτήρες με ρομαντική ιδιοσυγκρασία και κάπως κωμικά παραμορφωμένα σώματα, ο Ανδρέας Κασάπης πλάθει μια παράλληλη πόλη, η οποία απεικονίζεται μέσα σε μια Αθήνα που αλλάζει συνεχώς.  Θεωρώντας ότι αυτό που κάνεις εσύ είναι street art (έχεις ασχοληθεί με διάφορες τεχνοτροπίες, δεν ...
Συνέχεια...
Λήδα Παπακωσταντίνου @ a.antonopoulou art
Μια μεγάλη ελληνίδα κυρία της performance που τελευταία της performance είδαμε στο φεστιβάλ OPA (On Performance Art) στο BIOS πέρσι, άνοιξε αυτή την εβδομάδα την ατομική της έκθεση στην γκαλερί Αντωνοπούλου.Η Παπακωσταντίνου στιγμάτισε της δεκαετία του '80 με έργα που σχολίαζαν πολύ πετυχημένα κοινωνικά ζητήματα της εποχής και κυρίως την ...
Συνέχεια...
Κ-art με γυναικείο δίδυμο!
Την Πέμπτη 15 Ιανουαρίου έχουμε διπλή έκθεση δύο κοριτσιών στην Κ-art! Η Ευφροσύνη Αστέρη και η Εριφύλη Βενέρη παρουσιάζουν από κοινού τα έργα τους στην έκθεση Storytellings που θα διαρκέσει έως και τις 7 Φεβρουαρίου.Οι δύο πρόσφατα αποφοιτούσες από την Σχολή Καλών Τεχνών παρουσιάζουν έργα ζωγραφικής αλλά και επιτοίχιες κατασκευές. ...
Συνέχεια...
Where is the art?
Τα φιλοσοφικά ερωτήματα με τα οποία μας βομβαρδίζουν οι εικαστικοί κύκλοι τις τελευταίες μέρες δεν έχουν τελειωμό. Σειρά παίρνει η έκθεση "where is the art?" η οποία αναλαμβάνει το βαρυσήμαντο έργο της αποσαφήνισης του ρόλου του καλλιτέχνη, του έργου του και του τρόπου προσέγγισης του κοινού.Μήπως ο θεατής αισθάνεται αποξενωμένος ...
Συνέχεια...
Spaghetti a la aaart*
*aaart= a.antonopoulou.art Προσφάτως έλαβα αυτό το δελτίο τύπου και είναι τόσο αληθινό και με ευχάριστο χιούμορ που ειλικρινά αξίζει να το μεταφέρω ως έχει. «Το καλοκαίρι έφτασε μαζί με τη ζέστη και τη ραστώνη. Κι επειδή ο νους όλων μας ταξιδεύει σε εξωτικούς και μη προορισμούς, αποφασίσαμε να παρουσιάσουμε μία ...
Συνέχεια...
Art-Athina: 10 Όψεις της Ελληνικής Φωτογραφίας – Σύγχρονες Τάσεις Δημιουργίας
Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος η ART-ATHINA μια από τις παλαιότερες φουάρ σύγχρονης τέχνης της Ευρώπης θα παρουσιάσει εκτός από καταξιωμένες γκαλερί από τη χώρα μας και απ' όλο τον κόσμο, παράλληλες δράσεις οι οποίες είναι επίσης άξιες σχολιασμού.Αυτή τη φορά μεταξύ των δράσεων που περιλαμβάνονται στις δραστηριότητες της ...
Συνέχεια...
‘Έφυγε’ ο μεγάλος μας ζωγράφος Γιάννης Μόραλης
Πλήρης ημερών, σε ηλικία 93 ετών έφυγε από την ζωή την Κυριακή ένας από τους σημαντικότερους ζωγράφους μας του 20ου αιώνα.Ο Γιάννης Μόραλης μέλος της περίφημης "Γενιάς του '30", απέκτησε σε νεαρή ηλικία φήμη και αναγνώριση τόσο στην Ελλάδα, αλλά κυρίως στο εξωτερικό.Γεννημένος στην Άρτα το 1916, ήρθε στην Αθήνα ...
Συνέχεια...
Εκθέσεις, security και πολύ Ελλάδα
Ενδιαφέρουσα είναι η ομαδική έκθεση «Μετρόπολις. Εικαστικές προσεγγίσεις στον κινηματογράφο» που παρουσιάζεται στην πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων εως το τέλος του Σεπτέμβρη. Απόφοιτοι της σχολής Καλών Τεχνών εμπνέονται από το κλασικό έργο του μεγάλου Fritz Lang και όντας προσωπικά μεγάλη θαυμάστρια των έργων του (ακόμα περισσότερο του Μ η αλήθεια ...
Συνέχεια...
Η ΕλληνοΑμερικάνικη ένωση…goes Britannia!!!
Ενώ την έχουμε συνηθίσει σε Ελληνοαμερικάνικες "παραγωγές" και παρουσιάσεις, είτε Ελλήνων, είτε ξένων καλλιτεχνών, αυτή την φορά η Ελληνοαμερικάνικη ένωση φιλοξενεί μια μεγάλη έκθεση ξεκινώντας έτσι το νέο της πρόγραμμα για φέτος αρκετά νεανικά και δυναμικά.Ο Άγγλος καλλιτέχνης Mark Titchner ονομάζει την ατομική του The Age of Hapiness και εμείς ...
Συνέχεια...
Gazon Rouge Project Space
Ο νέος χώρος της Gazon Rouge με πιο experimental projects στον Κεραμεικό. Τελευταία η περιοχή του Κεραμεικού, που αρχίζει να προσελκύει όλο και περισσότερο τις νεότερες γκαλερί της Αθήνας, και βλέπουμε αρκετή κινητικότητα αλλά και ετοιμασίες για νέους χώρους που θα ανοίγουν σιγά-σιγά μέχρι το τέλος της χρονιάς. Η Κατερίνα ...
Συνέχεια...
Kai Schiemenz @ Kappatos
Τον Γερμανό καλλιτέχνη Kai Schiemenz παρουσίασε στις 16 Ιανουαρίου η γκαλερί Καππάτος. Ο καλλιτέχνης παρουσιάζει μια εγκατάσταση με βίντεο, γλυπτά και ζωγραφικά έργα.Ο Schiemenz ασχολείται με τις αρχιτεκτονικές ιδιότητες των κτιρίων και τις χρησιμοποιεί για να υπογραμμίσει την αίσθηση που προκαλεί ο χώρος και το κτίριο στον άνθρωπο. Κοιτώντας τους ...
Συνέχεια...
Πέμπτο τεύχος για το Poor Magazine
Στο 5ο τεύχος έφτασε το εξαιρετικό Poor Magazine που βγάζει η ομάδα των Poor Designers και όπως πάντα διατίθεται σε PDF format σε διμηνιαία βάσηΤο νέο τεύχος είναι αφιερωμένο στη φωτογραφία και ειδικότερα σε τρεις γυναίκες φωτογράφους, τις Μαρίνα Ναλμπάντη, Σοφία Κούκη και κατερίνα Κοντού.Μπορείτε να "κατεβάσετε" και να αποκτήσετε ...
Συνέχεια...
Destroy Athens – 1η Μπιενάλε Αθήνας
H 1η Μπιενάλε Αθήνας είναι γεγονός και αναμένεται να μονοπωλήσει το ενδιαφέρον στους εικαστικούς -και όχι μόνο- κύκλους, μέχρι τις 18 Νοεμβρίου. Η κεντρική έκθεση με τίτλο Destroy Athens, βρίσκεται στην Τεχνόπολη, ενώ παράλληλες εκθέσεις και εκδηλώσεις θα συναντήσουμε στα πέριξ Γκαζιού και Κεραμεικού.To concept της "καταστροφής της Αθήνας" έγκειται ...
Συνέχεια...
Αναδρομική έκθεση της χαράκτριας και ζωγράφου Ρένας Ανούση – Ηλία στο Artower
Το Artower Agora στη Βαρβάκειο από τις 6 έως τις 25 Οκτωβρίου 2008 παρουσιάζει την αναδρομική έκθεση της χαράκτριας και ζωγράφου Ρένας Ανούση - Ηλία.Έργα χαρακτικά και ζωγραφικά πλημμυρισμένα από τρυφερά μηνύματα και έννοιες θα ντύνουν τον 6ο όροφο του εκθεσιακού πύργου. Για 20 μέρες θα ξετυλιχθεί η πορεία μιας ...
Συνέχεια...
Ο Βασίλης Βασιλακάκης στην Gallery Batagianni
Συνεχίζεται μέχρι τις 3 Μαρτίου η έκθεση του Βασίλη Βασιλακάκη στην gallery Batagianni, αποτελούμενη από ζωγραφικά έργα μεγάλων διαστάσεων (200 x 200cm) με νυχτερινά τοπία, που είναι η δεύτερη ατομική έκθεση του καλλιτέχνη στην γκαλερί. Ο Βασιλακάκης ακολουθεί μια προσέγγιση που φαινομενικά οδηγεί στη φωτογραφική απόδοση, πλην όμως παραλλάσει επιμέρους ...
Συνέχεια...
The Breeder auction for Athens Gay Pride
Μετά από την πρώτη επιτυχημένη απόπειρα η γκαλερί The Breeder συνεχίζει για 2η χρονιά με την φιλανθρωπική της έκθεση στον χωρο Playroom της γκαλερί "Artists for Athens Pride II". Η έκθεση των έργων που θα δημοπρατηθούν ξεκινάει σήμερα και θα τελειώσει με την δημοπρασία το Σάββατο 6 Φλεβάρη.Για αυτoύς που ...
Συνέχεια...
Wittingly Sparkling Greedy Dimples στην γκαλερί The Breeder
CheapArt 14
Roomates στην Tint Gallery στη Θεσσαλονίκη
The Athens Effect: Η ελληνική φωτογραφία ταξιδεύει στο
Αφίξεις του Ζογγολόπουλου…
NECK LESS DALA από την Αναστασία Δούκα
‘Η Άνοιξη των Νέων Καλλιτεχνών’ στην Αίθουσα Τέχνης
Οι πολλαπλοί «Εαυτοί» του Γιάννη Απέργη
Ο Μεγάλος Ύπνος του Θανάση Μουτσόπουλου
«Δεσμοί Υλης» – Μια εικαστική συνομιλία δύο λαών
Τα δωρεάν πράγματα είναι πάντα τα καλύτερα!
Joseph Beuys και οι ελληνικές αναφορές στο έργο
«Ο Τόπος είναι αλλού» στην Μedusa Art gallery
Κappatos gallery με Μιχάλη Κατζουράκη
Ανδρέας Ragnar Κασάπης
Λήδα Παπακωσταντίνου @ a.antonopoulou art
Κ-art με γυναικείο δίδυμο!
Where is the art?
Spaghetti a la aaart*
Art-Athina: 10 Όψεις της Ελληνικής Φωτογραφίας – Σύγχρονες
‘Έφυγε’ ο μεγάλος μας ζωγράφος Γιάννης Μόραλης
Εκθέσεις, security και πολύ Ελλάδα
Η ΕλληνοΑμερικάνικη ένωση…goes Britannia!!!
Gazon Rouge Project Space
Kai Schiemenz @ Kappatos
Πέμπτο τεύχος για το Poor Magazine
Destroy Athens – 1η Μπιενάλε Αθήνας
Αναδρομική έκθεση της χαράκτριας και ζωγράφου Ρένας Ανούση
Ο Βασίλης Βασιλακάκης στην Gallery Batagianni
The Breeder auction for Athens Gay Pride