Το δεύτερο Plisskën Festival ανήκει πια στο παρελθόν και όπως όλα δείχνουν – αν και με τόσο αβέβαιο το μέλλον της χώρας, τίποτα δεν μπορεί να θεωρείται απίθανο – ήδη περιμένουμε την επόμενη διοργάνωση τον Μάιο του 2013.

Το Plisskën Festival 2012 συνολικά ως διοργάνωση παίρνει άνετα θετικό πρόσημο. Για πάνω από 15 ώρες φιλοξένησε στα 2 stages που στήθηκαν 23 ονόματα της διεθνής σκηνής, χωρίς σοβαρά προβλήματα και με προφανή την προσπάθεια των διοργανωτών  έστω και με τα περιορισμένα μέσα και budget που είχαν στη διάθεσή τους, να προσφέρουν το κάτι παραπάνω στην ολοήμερη φεστιβαλική εμπειρία, σεβόμενοι τον πελάτη τους, αυτόν τον παραξενιάρη και γκρινιάρη μουσικόφιλο.

Ο περιβάλλοντας χώρος του Κτιρίου 56, σε αντίθεση με την πρώτη διοργάνωση που χρησιμοποιήθηκε ως parking, αυτή τη φορά σωστά έγινε μέρος του festival, ενώ highlight για πολλούς για το απαραίτητα διαλλείματα ξεκούρασης, ήταν το λευκό lounge έξω από το main stage, η πίσω αυλή και φυσικά η προσβάσιμη εντυπωσιακή τριήρης, ενώ πολύ θετικά σχόλια κέρδισαν η πρωτότυπη οθόνη στην κεντρική σκηνή και τα visuals πάνω στα μπαλόνια στο club stage.

Η ομάδα του Plisskën έχει ένα όραμα και έχει τα ψυχικά αποθέματα για να επενδύσει στο εναλλακτικό αυτό φεστιβάλ  – το οποίο έρχεται την κατάλληλη στιγμή για να καλύψει το οριστικό τέλος (;) πλέον του Synch. To ερώτημα βέβαια είναι πόσο μπορεί να αντέξει οικονομικά στο να στηρίζει αυτό το μεγαλεπήβολο και φιλόδοξο πλάνο, με τα πάρα πολλά ονόματα από το εξωτερικό στριμωγμένα σε μία ημέρα, χωρίς διαφημιστικό budget, και σε μία χρονική περίοδο ιδιαίτερα που οι διαθέσιμες χορηγίες που «σώζουν» πολλές φορές τις διοργανώσεις όλο και λιγοστεύουν , σε ένα επιχειρησιακό περιβάλλον όπου συνεχίζεται η αβεβαιότητα της κρίσης στην διαφημιστική αγορά, ακόμα και για παραδοσιακά μεγάλα brands με άλλοτε μεγάλο χορηγικό budget.

Η σχετικά μικρή προσέλευση του κόσμου δεν μας προξένησε έκπληξη. Αν και τα εισιτήριο ήταν σίγουρα προσιτό, ειδικά σε σχέση με πόσα ξένα συγκροτήματα σου προσέφερε να δεις από τα οποία σχεδόν όλα ερχόντουσαν για πρώτη φορά στην χώρα μας – και χωρίς να υπάρχει το σύνηθες φαινόμενο στις εγχώριες διοργανώσεις, με ελληνικά συγκροτήματα να γεμίζουν άχαρα το line up – είναι προφανές ότι το ελληνικό ευρύτερο κοινό δεν απάντησε θετικά στην πρόσκληση. Οι κάτι παραπάνω από 1,500 στην καλύτερη των εκτιμήσεων ας πούμε – αν τόσοι ήμασταν όσοι περάσαμε από το Plisskën καθ’ολη την διάρκεια της ημέρας – δεν είμαστε προφανώς ικανοί για να στηρίξουμε μία τέτοιου είδους διοργάνωση.

Η πρόκληση για τους διοργανωτές λοιπόν για την επόμενη χρονιά είναι κατά πόσο θα τα καταφέρουν να μην αλλοιώσουν μεν το ύφος των επιλογών του Plisskën – οι πολλές, πρωτότυπες και διαφορετικές μουσικές του προτάσεις, που ξεπερνούν τα τετριμμένα ονόματα και τις «σιγουράτζες» – ενώ ταυτόχρονα να προσελκύσουν και ένα ευρύτερο κοινό, που να ξεπερνάει τα στενά όρια της χιπστερίας και της αλτερνατίβας και των 100 “γραφικών” που πάνε με το που ανοίγουν οι πόρτες και στεναχωριούνται που δεν άντεξαν και έχασαν τα τελευταία πρωινά dj sets (σε εμάς αναφερόμαστε), ενώ παράλληλα να χτίσουν και ένα τέτοιο brandname για το Plissken που να είναι ικανό να προσελκύσει τις απαραίτητες χορηγίες για να σταθεί στα πόδια του.

Από εκεί και πέρα, όσον αφορά την ολοήμερη εκδρομή  μας το Σάββατο, και προτού δούμε ξεχωριστά τα live sets που παρακολουθήσαμε, και για να «γκρινιάξουμε» και λίγο- γιατί χωρίς γκρίνια δεν κάνει ο Έλληνας άλλωστε – ας αναφέρουμε ότι πράγματι υπήρχαν προβλήματα στον ήχο. Στο μεν πολύ μεγάλο main stage λόγω της ιδιομορφίας της κατασκευής του κτηρίου αλλά και του απελπιστικά ελάχιστου κόσμου ειδικά στα πρώτα και στα τελευταία set του festival, ενώ στο μικρό club stage τα γυάλινα τζάμια έτριζαν καθ’όλη την διάρκεια των dj sets εκεί. Είμαστε σίγουροι, ότι με δεδομένο ότι και το Plisskën του 2013 θα πραγματοποιηθεί στον ίδιο χώρο – διότι απλώς δεν υπάρχουν άλλες εγκαταστάσεις στην Αθήνα που να μπορούν να το φιλοξενήσουν με την πολύωρη μορφή που έχει πάρει  – ότι θα γίνουν οι απαραίτητες ηχητικές μελέτες και βελτιώσεις.

Εκτός του μικρού club stage , όπου πραγματικά – ειδικά στα σετ των College και Drums of Death – έπεσε πολύ ιδρωμένος χορός και ενθουσιασμός, αξίζει να αναφέρουμε ότι δυστυχώς η μικρή προσέλευση σε συνδυασμό με την μεγάλη έκταση του main stage, δεν βοήθησε στο να δημιουργηθεί «ατμόσφαιρα» – εκτός και αν ήσουν προσηλωμένος στην σκηνή και δεν κοιτούσες προς τα πίσω και απογοητευόσουν.

Κατά τα άλλα, η διοργάνωση κύλησε χωρίς προβλήματα, το ωρολόγιο πρόγραμμα τηρήθηκε σχεδόν ευλαβικά, οι άνθρωποι της παραγωγής, οι εθελοντές και τα παιδιά του The Lab έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους για να πραγματοποιηθεί το φεστιβάλ και να διευκολύνουν εμάς τους υπόλοιπους και φυσικά, η ατραξιόν του φεστιβάλ ήταν – όπως αναμενόταν άλλωστε – ο King Khan με το ανυπέρβλητο και εμμονικό “gamisou chrisi avgi!”, του οποίο ακολούθησε αργότερα το βράδυ η Peaches με το “ton poulo michaloliako!”, ενώ ακόμα αναρωτιόμαστε αν υπάρχει εκεί έξω κάποιος που να αγόρασε μία από τις υπογεγραμμένες αφίσες των Dead Skeletons, τις οποίες πωλούσαν οι αθεόφοβοι προς 40 ευρώ.

Ραντεβού στις 18.05.2012 για το Plisskën Festival 2013

(Ηλίας Πυκνάδας)

 

Team Ghost
(main stage)

Η έναρξη του φεστιβάλ ανατέθηκε στους Team Ghost του Γάλλου Nicolas Fromageau (το 1/2 των M83 μέχρι και το δεύτερο άλμπουμ τους) και νομίζω ότι τα κατάφεραν περίφημα δεδομένου ότι βγήκαν μες την ντάλα του μεσημεριού και μπροστά σε (αναμενόμενα) ελάχιστο κόσμο που μάλλον είχε περισσότερη έννοια να βρει που πωλείται παγωμένος καφές παρα να “χαθεί” μαζί τους. Ονειρικό shoegaze με πολλές κιθάρες που αν είχε την ευκαιρία να ήταν πλασαρισμενο σε καλύτερη ώρα στο line-up θα κέρδιζε τις εντυπώσεις και πολύ περισσότερα, νομίζω, θετικά σχόλια. (Λευτέρης Κουσίδης)

 

Rita Maia
(club stage)

“Ηρωίδα” η πορτογαλίδα Rita Maia, η οποία άνοιξε με το dj set της το club stage λίγο μετά τις 3 το μεσημέρι, μπροστά σε μία χούφτα ανθρώπων με καφέδες στο χέρια. Συμπαθέστατη η ίδια όπως και οι επιλογές της, ειδικά για την ώρα και την άβολη θέση στο line up. (Ηλίας Πυκνάδας)

 

Male Bonding
(main stage)

Χωρίς αμφιβολία η καλύτερη μπάντα που είδαμε (για τον συντάκτη αυτής της συγκεκριμένης παραγράφου φυσικά) oι βρετανοί Μale Βonding που ανέβηκαν γύρω στις 4:20 το μεσημέρι στην κεντρική σκηνή του Plisskën Festival. Με τον λιγοστό κόσμο ο οποίος βρισκόταν στον χώρο να πολλαπλασίαζεται καθώς περνούσε η ώρα, οι Male Bonding κατάφεραν να μας ξεσηκώσουν από την αρχή της εμφάνισής τους δίνοντας έμφαση κυρίως σε κομμάτια από το 2ο album τους Endless Now χωρίς να λείπουν φυσικά και αρκετά highlights από το ντεμπούτο τους Nothing Hurts. Bones, Weird Feelings, Crooked Feelings, Tame The Sun , Can’t Dream ήταν μερικά από τα τραγούδια που μας έκαναν να ιδρώσουμε με αποκορύφωμα φυσικά το Year’s Not Long, το τραγούδι με το οποίο έκλεισαν το set τους οι Male Bonding και στο οποίο σκεφτήκαμε να βγάλουμε μπλούζα αλλά το μετανιώσαμε. Κακώς. (Μάριος Πέτρου)

 

Montana Cruz
(club stage)

Δεν μπορούμε να πούμε και πολλά για το set του  Μοntana Cruz καθώς η αλήθεια είναι ότι μετα τους Male Bonding δεν υπήρχε και τόσο πολύ νόημα. Παρ΄όλα αυτά αν υπάρχει κάτι που θα θυμόμαστε από τον Κολομβιανό καλεσμένο του Plissken που ανέβηκε στη σκηνή λίγο πριν τις 5, είναι η στιγμή που κατέβηκε από τα decks για να χορέψει με ένα 4-χρόνο κοριτσάκι υπό τους ήχους του Fatboy Slim. (Μάριος Πέτρου)

 

Michael Rother with Camera
(main stage)

Ήταν απόγευμα όταν ανέβηκε στην κεντρική σκηνή του Plissken ο Michael Rother. Μία απ’τις μεγαλύτερες μορφές της Γερμανικής μουσικής σχολής των ’70s, βασικό μέλος των Neu!, Harmonia, αλλά και των πρώιμων Kraftwerk, ο Rother υπήρξε στυλοβάτης του krautrock και απ’τις προσωπικότητες που είναι υπεύθυνες για τη στροφή που πήρε η ηλεκτρονική μουσική στα μέσα των seventies. Στη σκηνή αρχικά εμφανίστηκε μόνος του, με μια κιθάρα κι ένα λάπτοπ, στο οποίο είχε κολλήσει ένα αυτοκόλλητο με το σήμα των Neu!. Το trip της μουσικής του μοιάζει με τα μακράς διάρκειας ταξίδια του Manuel Göttsching: κιθαριστικά σόλο που επικαλύπτονται από synthesized layers. Στη συνέχεια προστέθηκε στη σκηνή ο drummer των Βερολινέζων Camera, της μπάντας που τον συνόδεψε στο live, και κατά σειρά κιθάρα και πλήκτρα. Το live του Rother ήταν το πιο ατμοσφαιρικό απ’όσα είδαμε στην κεντρική σκηνή του Plissken, κι ας ήταν ακατάλληλη η ώρα για kosmiche ταξίδια. Στις krautrock εφτάλεπτες-οκτάλεπτες συνθέσεις του Rother με τους Camera, highlight υπήρξε το ‘Hero’ των Neu! (από το τρίτο τους άλμπουμ ‘Neu! 75’), το μόνο κομμάτι στο οποίο υπήρξαν φωνητικά, ως αντιφασιστικό κομμάτι διαδήλωσης, όπως ο ίδιος ο Rother το παρουσίασε. (Ηρακλής Κορέλης)

 

Forest Swords
(club stage)

Ήταν φανερό πως η μικρή, “dance” αποκαλούμενη σκηνή του Plissken ήταν και χωροταξικά πολύ μικρή για να καλύψει τις ανάγκες dj set, και ηχητικά ανεπαρκής για να φτιάξει ανάλογη ατμόσφαιρα. Πόσο μάλλον για το λάιβ του Forest Swords, η μουσική του οποίου δεν έχει τόσο χορευτικό προσανατολισμό, αλλά είναι κατά κύριο λόγο εγκεφαλική. Η έκπληξη του παρουσιαστικού του Matthew Barnes (πιτσιρικάς, πολύ αδύνατος, με μιλιτέρ μπουφάν και τεράστιο καπέλο) επικαλύφθηκε απ’τις δονήσεις του ‘Dagger Paths’ κι άλλων (υποψιάζομαι ακυκλοφόρητων) tracks που έπαιξε, για περίπου μία ώρα. Η μουσική του Forest Swords συγγενεύει αρκετά με το post-dubstep ρεύμα που έρχεται απ’τη Βρετανία- χαρακτηριστικό παράδειγμα του ήχου της εταιρείας Olde English Spelling Bee, μπλέκει τις hauntology αναφορές της Ghost Box με hip hop beats, σε ένα απρόσμενα ταιριαστό αποτέλεσμα. Η εμφάνισή του ήταν με διαφορά η πιο ενδιαφέρουσα απ’τα ηλεκτρονικά acts του Plissken. (Ηρακλής Κορέλης)

 

We Were Promised Jetpacks
(main stage)

Οι Σκωτσέζοι post-punkers/ shoegazers μόνο εξαντλημένοι δεν μας ήρθαν μετά από μια μεγάλη περιοδεία στις Η.Π.Α., αλλά αντίθετα με περισσή ενέργεια και χωρίς πολλά λόγια μας φιλοδώρησαν με μια ωραία setlist που ανάμειξε κομμάτια και από τα δύο LP τους. Βέβαια οι Jetpacks μόνο πρωτάρηδες δεν είναι αφού αν και με δισκογραφική παρουσία από το 2009 μόλις, υπάρχουν σαν συγκρότημα από το 2003, κάτι που φαίνεται επί σκηνής από το δέσιμό τους. Ξεχωρίσαμε τα “Quiet Little Voices”, “Boy in the Backseat”, “Ships With Holes Will Sink” και “Ιt’s Thunder and It’s Lighting” που  τα απογείωσε η ξεχωριστή φωνή του Adam Thomson αλλά και τα φρενήρη drums του Darren Lackie. Από τα συγκροτήματα που θα θέλαμε να ξαναδούμε σε κλειστο χώρο σε δικό τους live. (Βίκυ Στρατάκη)

 

Junior Boys
(club stage)

Η διαφορά ενός live των Junior Boys, από ένα dj set των Junior Boys, απέχει όσο η Καλλιθέα απ’το Μόντρεαλ. Το έτερον ήμισυ των Junior Boys, Matt Didemus, έπαιξε ένα techno/house σετ, μπροστά σε ελάχιστο κόσμο. Ίσως έφταιγε η ώρα που έπαιζε, ίσως το γεγονός ότι η επιλογή κομματιών θα μπορούσε να ανήκε σε έναν οποιονδήποτε house dj, η εμφάνιση του Didemus δύσκολα συγγένεψε με την εκλεκτικότητα των σπουδαίων Καναδών, και κάπου χάθηκε στη λήθη του φετινού προγράμματος. (Ηρακλής Κορέλης)

 

King Khan and The Shrines
(main stage)

Για όσους γνώριζαν τι… τρελοκομείο (pun intended) είναι ο King Khan ήξεραν ότι η παρουσία του θα στιγμάτιζε το Plisskën. Στο 45λεπτο σετ του με την μπαντάρα που είχε δίπλα του, με τα πνευστά στην πρώτη γραμμή, ο Καναδός trashy rock’n’roll σαμάνος άφησε τα διαπιστευτήριά του. Η Peaches τον παρουσίασε, εκείνος έκανε την εντυπωσιακή του είσοδο, επικαλέστηκε τα νέα του φιλαράκια τους Acid Baby Jesus, και έκανε σαφές ότι δεν αστειεύεται όσο και αν κάποιος νομίζει το αντίθετο βλέποντάς τον. Εμμονή στο σετ του το «Gamisou Chrisi Avgi” που επαναλάμβανε συνέχεια – προφανώς περίμενε μεγαλύτερη ανταπόκριση από το κοινό βέβαια, το οποίο αποδείχτηκε μουδιασμένο. Δεν είναι πολιτικό το soul rock’n’roll μήνυμα του King Khan όμως. Είναι κοινωνικό. Ενάντια στον ρατσισμό – που σίγουρα θα έχει βιώσει και ο ίδιος για τα καλά  ως γιος Ινδών μεταναστών στον Καναδά – στον φασισμό, αλλά και στην ομοφοβία , μηνύματα που ξέρει πώς να τα περνάει, μέσα από το  χιούμορ και την υπερβολική περσόνα του, ενώ δεν ξεχνάει όπου και να σταθεί τον αδικοχαμένο κολλητό του Jay Reatard. (Ηλίας Πυκνάδας)

 

The Notwist
(main stage)

Ούτε οι πιο αισιόδοξοι φίλοι τους δεν περίμεναν μια τέτοια εμφάνιση από τους The Notwist. Μέσα στη μια ώρα που τους αναλογούσε, κατάφεραν να δονήσουν για τα καλά τη σκηνή του Plissken, επιστρατεύοντας τα γνωστότερα κομμάτια της δισκογραφίας τους και ανεβάζοντας τα στα υψηλότερα δυνατά επίπεδα, τόσο ενορχηστρωτικά όσο και εκτελεστικά. Ακόμα και τα πιο χαμηλής έντασης tracks, όπως το εναρκτήριο Pick Up The Phone μεταμορφώθηκαν σε δυναμίτες από τους υπερδραστήριους Γερμανούς οι οποίοι απέδειξαν πως αποτελούν μια από τις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές μπάντες της τελευταίες δεκαετίας.

Την παράσταση έκλεψε ο Martin Gretschmann (a.k.a. Console) ο οποίος, ως αναμορφωτής του ήχου των Notwist, διεύθυνε τα ηλεκτρονικά του με δύο τηλεχειριστήρια Wii! Από κοντά ο drummer Andi Haberl ο οποίος βάλθηκε να σπάσει τα τύμπανα και φυσικά οι “εγκέφαλοι” τις μπάντας, Micha και Marcus Acher οι οποίοι συμπλήρωσαν την επιβλητική εμφάνιση των Notwist. Το κλείσιμο με την εκπληκτική εκτέλεση του Pilot ήταν το επιστέγασμα της καλύτερης, κατά τη γνώμη μου, εμφάνισης του φεστιβάλ και μια από τις καλύτερες συναυλιακές παρουσίες της χρονιάς έως τώρα. (Κώστας Καραμιχάλης)

Dead Skeletons
(main stage)

Σαφώς από τις εμφανίσεις που συγκαταλέγονται στα highlights της ημέρας παρά το ότι η φήμη τους βασίζεται περισσότερο στην σχέση τους με τον Anton Newcombe (και τι δεν θα δίναμε να τον βλέπαμε και αυτόν να εμφανίζεται μαζί τους, σωστά;), ήταν η πρώτη τους live εμφάνιση με αυτή τη σύνθεση – όπως δήλωσαν σε φίλο μετά – και έπαιξαν με πολύ μουντό ήχο που ίσα ξεχώριζες όργανα και φωνές. Τα φαντάσματα των Velvet Underground, των Spacemen 3 και λοιπών θρύλων πάντως μπορούν να παραμείνουν ήσυχα αφού οι Dead Skeletons στο σύντομο αλλά κολασμένο σετ τους απέδειξαν ότι συνεχίζουν με τον σκληρό ψυχεδελικό ήχο τους επάξια την παρακαταθήκη τους χωρίς να παρεκκλίνουν, καλώς ή κακώς, ούτε τόσο δα. Στο επανιδείν; Μακάρι! (Λευτέρης Κουσίδης)

 

Triggerfinger
(main stage)

Δεν ξέρω ποια ανάγκη ή ποια κριτήρια επέβαλλαν όχι μόνο την μετάκληση αλλά και το πλασάρισμα σε τέτοια αξιοζήλευτη ώρα εμφάνισης για το βέλγικο power rock trio αλλά σίγουρα αντιπροσώπευσαν άψογα το αναφαίρετο δικαίωμα και της τρίτης ηλικίας σε rawk ποζεριλίκια. Όχι ότι μουσικά τα πήγαν και τόσο άσχημα -φαντάζομαι ότι έχουν φάει τα νιάτα τους στα bars της Φλαμανδίας παίζοντας ότι ακριβώς παίζουν χιλιάδες άλλες μπάντες στον πλανήτη- αλλά αν δεν υπήρχε κόσμος που περίμενε πως και πως την Peaches (άλλο πάλι και αυτό), μάλλον θα παίζανε για τα ντουβάρια του main stage. Χρειαζόμασταν σαφώς ένα πιο σύγχρονο και πιο ταιριαστό στο ύφος του φεστιβάλ συγκρότημα εκείνη την ώρα για να το “απογειώσει”. (Λευτέρης Κουσίδης)

 

Liquid
(club stage)

Ακολουθεί η άχρηστη πληροφορία της ημέρας: Είχα δει τους Liquid, το καλοκαίρι του 1992 (ή 1993;) στον Πόρο, σε ένα live που γινόταν σε μια βίλα με πισίνα (!). Ήταν η εποχή που οι Liquid έκαναν επιτυχία με τα πρώτα τους singles, πριν βγει το άλμπουμ τους ‘Culture’, την περίδο που είχε πια φύγει το πρώτο rave κύμα απ’τη Βρετανία κι η χορευτική μουσική γνώριζε μεγάλη άνθηση, πλέον κι εκτός underground. Υπό τη στέγη της σπουδαίας δισκογραφικής XL, οι Liquid έγιναν γνωστοί ως ένα απ’τα ονόματα που υιοθέτησαν τον ήχο του breakbeat, έστω κι αν τους είχαν προλάβει οι Altern 8 ή οι Prodigy με το ‘Experience’. Η μεγάλη επιτυχία ήρθε με το single ‘Sweet Harmony’, το οποίο ήταν ένα rip off του κλασικού house κομματιού του Ce Ce Rogers ‘Someday’. Στο Plissken οι Liquid (ο Eamon Downes δηλαδή) ήρθαν για να παίξουν τα κομμάτια του άλμπουμ τους ‘Culture’: ‘Sweet Harmony’, ‘Liquid is Liquid’, ‘Liquid Love’. Θα μπορούσε να ήταν η εμφάνισή τους μια επιστροφή αναμνήσεων, στα χρόνια που η βρετανική house βασιζόταν σε μελωδικά πιανιστικά μέρη και αξιόλογα single όπως το ‘Rise’ (με εμφανή την επιρροή του Chicago house). Δυστυχώς όμως η συμμετοχή του τύπου που έκανε τα καθόλου απαραίτητα φωνητικά (του στυλ “Atheeeens”, “make some nooooooise” “r-u-ha-vin-fuuuuun?”) εν είδει κονφερανσιέ πάνω από κάθε κομμάτι, ακύρωνε όποιο μουσικό ενδιαφέρον- απ’ό,τι είδα είχε εξίσου αχρείαστη συμμετοχή και στο dj set του Andrew Weatherall αργότερα. Συν αυτοίς οι διακοπές του ήχου απ’το laptop set του Downes μας στέρησαν την χαρά μιας εντελώς αποενοχοποιημένης αφορμής για old school nostalgia- έστω και στιγμιαία, ο χορός θα ήταν ξέφρενος.. Παρ’όλα αυτά, η πιο feelgood στιγμή του φεστιβάλ για μένα. (Ηρακλής Κορέλης)

 

Peaches performing “Teaches of Peaches”
(main stage)

Δεύτερη, αν δεν κάνω λάθος φορά που η Καναδή performer μας επισκέφτηκε για live (την Αθήνα εννοώ) μετά από εκείνο το Synch του 2010 και η λάμψη, η προκλητικότητα και η ενέργεια της γενικά για μένα προσωπικά είχαν κατά ένα μεγάλο μέρος χαθεί. Από τη μια μεριά το electroclash (sorry, are you from the past?) δεν ήταν κάτι παραπάνω από μια βραχύβια μόδα, έστω και αν το Teaches of Peaches του 2000 είναι ένας απ’ τους δίσκους που στέκονται ακόμη μια χαρά (κυρίως βέβαια ως ένας μετα-φεμινιστικός/ queer παιάνας για την ελεύθερη έκφραση της σεξουαλικότητας και της προσωπικότητας παρά ως μουσική δημιουργία per se) και από την άλλη οι θεατρινισμοί και το show της Peaches φαίνονται πια ελαφρώς τραγελαφικά. Δε θα πω ψέματα ότι δεν παίζει ένα ρόλο και το “στερεότυπο” της ηλικίας και η “λατρεία της νεότητας” στο χώρο του ροκ αλλά σίγουρα το να χρειάζεται να σε βαστάνε για να περπατήσεις πάνω στο κοινό “όπως ο Ιησούς” θυμίζει Iggy Pop και όχι με καλό τρόπο…  Θα σταματήσω εδώ λέγοντας απλά πως κάποιοι δίσκοι/καλλιτέχνες/είδη είναι αναπόσπαστα δεμένοι με κάποια εποχή (όπως η Peaches κατ’ εμέ με την εποχή 2000-2002) και από κει και πέρα φαίνονται και ακούγονται λίγο παρωχημένοι. (Βίκυ Στρατάκη)

 

College – Villa – Drums of Death – Son of Kick
(club stage)

Αν η dance stage του Plissken είχε λόγο ύπαρξης, ήταν για τα dj set του Γάλλου College, του Βέλγου Villa, και του Βρετανού Drums of Death. O College ή αλλιώς David Grellier έγινε γνωστός μέσα απ’το soundtrack του ‘Drive’, χάρη στη συμμετοχή του ‘A Real Hero’. Εκτός του “hit”, o College έπαιξε ένα σετ-αναφορά στη γαλλική house σκηνή που μεσουράνησε στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, για να αναλάβει στη συνέχεια ο Villa σε ανάλογο ύφος. Ο Drums of Death κατά κόσμον Colin Bailey ήταν μάλλον ο πιο ξεσηκωτικός της τριάδας, παίζοντας σχεδόν ολόκληρο το ‘Generation Hexed’. H leftfield house του είναι αρκετά σκοτεινή, εφάμιλλη του παρουσιαστικού του: βαμμένος στο πρόσωπο σαν να φοράει λευκή μάσκα, έστω κι αν χόρευε περισσότερο κι απ’τον πιο εκδηλωτικό θεατή του.. Ο Son of Kick ως άξιο τέκνο της bass σκηνής, βγήκε λίγο πριν τις 2 το βράδυ και μας έδωσε ένα αμετακίνητα σκληρό dubstep σετ, ομοιογενές μεν, flat δε, σαν ευθεία γραμμή.

 

Andrew Weatherall
(main stage)

Η μορφή που είναι ο Andrew Weatherall ανέβηκε στην κεντρική μεγάλη σκηνή λίγη ώρα μετά τις 2, και η αλήθεια ότι ήταν τόσο “άβολο” όσο και όταν ανεβαίναν 11 ώρες νωρίτερα οι Team Ghost. Ήταν ελάχιστος ο αριθμός όσων ακούσαμε το σετ του, και ακόμα και εμείς μετά από λίγο αποχωρήσαμε, για να αφήσουμε τους “ηρωϊκούς” και την πρωϊνή βάρδια να ακούσουν τους Alan Braxe, Bong-Ra, Joker και Kid606 που έκλεισαν τον 15ωρο μαραθώνιο του Plisskën Festival 2012.

(ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Βαγγέλης Πατσιαλός)

Διάβασε επίσης...
Οι Franz Ferdinand ξανα στο προσκήνιο
Οι Franz Ferdinand είναι ακόμα ενεργοί κάτι που απέδειξαν αυτήν την εβδομάδα κατακλύζοντας το διαδίκτυο με 4 διαφορετικά video clips για το Covers Ep που κυκλοφόρησαν τον περασμένο Απρίλιο για τον εορτασμό της Record Store Day. Έτσι, με τον frontman του γκρουπ Alex Kapranos, να αναλαμβάνει την όλη προώθηση του εγχειρήματος μέσω ...
Συνέχεια...
Οι ώρες εμφάνισης των συγκροτημάτων στο Plisskën Festival 2012 (και μία ακύρωση)
Πριν από 15 μέρες περίπου, σας παρουσιάσαμε τα 2 stages του Plisskën Festival 2012, σήμερα δημοσιοποιήθηκε από τους διοργανωτές και το αναλυτικό ωρολόγιο πρόγραμμα του μουσικού μαραθωνίου που μας περιμένει το Σάββατο 12 Μαϊου στο Κτίριο 56 του Πολιτιστικού Κέντρου “Ελληνικός Κόσμος”(Πειραιώς 254). Δυστυχώς οι Acid Baby Jesus που ήταν προγραμματισμένο να εμφανιστούν μετά τους Team ...
Συνέχεια...
Listen Up: Forest Swords – ‘Thor’s Stone’ (Lee ‘Scratch’ Perry Remix)
Είχαμε δει σχετικά πρόσφατα το συνοδευτικό βίντεο για το 'Thor's Stone', ένα από τα καλύτερα κομμάτια -αν και, όπως σωστά σημείωνε στο review του o Γιάννης Σαμούρκας πριν λίγους μήνες, "κανένα κομμάτι δεν μπορεί να αποσπαστεί από το σύνολο"- μέσα από το πρόσφατο ντεμπούτο του Forest Swords Engravings (Tri Angle ...
Συνέχεια...
New Adventures In Hi-Fi vol.27
Ο Eddie Murphy μπορεί να είναι λαϊκός (και δεν βρίσκω κακό σ’ αυτό) αλλά ήταν άψογος impersonator. Στο καινούργιο του single κάνει φοβερό Bob Marley και αυτός ήταν ο τρίτος του δίσκος το 1993. Αυτοκαταστροφή! Άχρηστη Κυκλοφορία: Placebo – Loud Like Love. Δεν το έχω ακούσει καν. Αν κάποιος είχε τα ...
Συνέχεια...
Video: Η κάμερα του Plisskën συνάντησε τον King Khan
Τεράστια μορφή ο King Khan και όπως είναι γνωστό μαζί με το συγκρότημά του The Shrines καταφθάνει στα μέρη στο πλαίσιο του  Plisskën Festival 2012, το οποίο θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 12 Μαϊου στο Κτίριο 56 στον Ελληνικό Κόσμο – Πειραιώς 254. Το  Plisskën και ο συνεργάτης του Blicker Films συνάντησαν τον Ινδικής καταγωγής Καναδό μουσικό ...
Συνέχεια...
Κινηματογραφικά Soundtracks Ηλεκτρονικής Μουσικής Μέρος Β’
... Και η κινηματογραφική εξερεύνηση συνεχίζεται... (εδώ το Α' μέρος) John Carpenter & Alan Howarth - Escape From New York [1981, ταινία του John Carpenter] Όταν στο τραπέζι πέφτει το όνομα του John Carpenter, ακαριαία ξεπροβάλλουν οι θύμησες από τα Escape From New York, The Thing, Halloween, Assault On Precinct 13 και The ...
Συνέχεια...
Video: Plisskën Festival 2012 trailer
Πλησιάζει ο καιρός για την φετινή φιλόδοξη επιστροφή του  Plisskën Festival 2012, το οποίο θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 12 Μαϊου στο Κτίριο 56 στον Ελληνικό Κόσμο - Πειραιώς 254 και σήμερα διέρρευσε και το επίσημο trailer του φεστιβάλ, το οποίο και παραθέτουμε παρακάτω. Θυμίζουμε το πραγματικά εξαιρετικό line up: Acid Baby Jesus (GR) Bong Ra (NL) Alan Braxe (FR) College (FR) Montana Cruz (CO) Dead ...
Συνέχεια...
Ο Michael Rother στο Plisskën Festival 2012
Ένας από τους πιο σημαντικούς μουσικούς της krautrock είναι το πρώτο όνομα που ανακοινώνεται για το πολυαναμενόμενο Plisskën Festival 2012 .O Γερμανός Michael Rother είναι μια από τις πιο κομβικές φιγούρες στην σύγχρονη γερμανική σκηνή. Αν και ήταν μέλος κάποιων μικρών σχημάτων στα 60s, ο Michael Rother και ο Klaus Dinger -που ...
Συνέχεια...
Τα 2 stages και η σειρά εμφάνισης του line up του Plisskën Festival 2012
Πλησιάζουν οι μέρες για την φετινή φιλόδοξη επιστροφή του  Plisskën Festival 2012, το οποίο θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 12 Μαϊου στο Κτίριο 56 του Πολιτιστικού Κέντρου “Ελληνικός Κόσμος” (Πειραιώς 254), το φεστιβάλ που κλέβει την παράσταση όσον αφορά τις "φρέσκιες" προτάσεις και μας τροφοδοτεί με έναν αναγκαίο - για την εποχή ειδικά που ...
Συνέχεια...
Διακοπές με τους Male Bonding
Οκ, μπορεί αυτές τις μέρες να είναι πιο πιθανό να δεις ένα συντάκτη του Mixtape.gr απλά να "λιάζεται" σε κάποια από τις παραλίες της χώρας μας, άλλα αυτό δεν μπορεί να μας κρατήσει μακριά από την μουσική ειδησεογραφία των ημερών που αποδεικνύεται άκρως ενδιαφέρουσα. Έτσι, επιστρέφοντας από την παραλία ακούσαμε ένα ...
Συνέχεια...
New Adventures In Hi-Fi vol.29
Δεύτερη βδομάδα χωρίς Breaking Bad. Ένας συνθέτης θέλει να το κάνει μίνι όπερα, ο Oliver Stone παραπονιέται για το εξωπραγματικό τέλος, η Britney Spears ήθελε  να είχε άλλη τύχη ο Walter κι εγώ νιώθω σαν εξαρτημένος χωρίς το μπλε stuff. Άχρηστη Κυκλοφορία: The Fratellis - We Need Medicine. Alloperidin παιδιά. Δυνατό κατασταλτικό. ...
Συνέχεια...
Listen Up: Forest Swords – ‘The Weight Of Gold’
O νεαρός βρετανός παραγωγός Forest Swords που είχε έρθει στο προσκήνιο πριν 2-3 χρόνια χάρις στο πολύ καλό Dagger Paths (2010) επιστρέφει επιτέλους με νέο άλμπουμ και σε νέα εταιρεία. Θα θυμάστε βέβαια πως ενδιάμεσα είχαμε την τύχη να τον δούμε και ζωντανά και στα μέρη μας στο Plissken Festival ...
Συνέχεια...
Jazzsteppa, Bulldogs & Son of Kick σε Aθήνα και Θεσσαλονίκη
Τρία αγαπημένα dubstep σχήματα του ελληνικού κοινού έρχονται για πρώτη φορά μαζί για να μοιραστούν ζωντανά τόσο τη σκηνή του Gagarin 205 (25 Ιανουρίου 2013) όσο και του Block 33 (26 Ιανουαρίου 2013) και νομίζω ότι καταλαβαίνετε και εσείς τι πρόκειται να επακολουθήσει. Tο ντουέτο των Jazzsteppa μας έρχεται ξανά ένα ...
Συνέχεια...
Video: Forest Swords – ‘Thor’s Stone’
Όπως γράψαμε πρόσφατα και ...με κάθε υπερβολή, το ντεμπούτο του βρετανού Matthew Barnes (aka Forest Swords) για την Tri Angle Records Engravings είναι ένας από τους δίσκους της χρονιάς. Παρακάτω έχουμε το συνοδευτικό βίντεο για ένα από τα καλύτερα κομμάτα του δίσκου σε σκηνοθεσία του αυστραλού στην καταγωγή Dave Ma ...
Συνέχεια...
To line up του Plisskën Festival 2012
Την Κυριακή το περιμέναμε, σήμερα μας προέκυψε, αφού δεν κατάφεραν να κρατηθούν - από την χαρά τους να υποθέσουμε - οι διοργανωτές του φετινού Plisskën Festival, και διέρρευσαν από σήμερα τα 24 (!) ονόματα του line up που θα εμφανιστούν στις 2 σκηνές του ολοήμερου φεστιβάλ! To πολύ φιλόδοξο και εξαιρετικό όπως διαπιστώνουμε ...
Συνέχεια...
Male Bonding
Λίγο πριν από την εμφάνισή τους στο Plisskën Festival, είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με ένα από τα μέλη των εξαιρετικών Βρετανών Male Bonding. Oι lo-fi/indie-punkers που μας εντυπωσίασαν με το 2ο album τους Endless Now  - κυκλοφόρησε τον Αύγουστο και αποτέλεσε ένα από τα καλύτερα albums του 2011- καταφτάνουν στην Αθήνα ...
Συνέχεια...
Επιστροφή για τους Male Bonding στο τέλος του καλοκαιριού
  Ω ναι, η επιστροφή των Male Bonding στα μουσικά δρώμενα, μετά το περσινό, εκπληκτικό ντεμπούτο album τους, Nothing Hurts, είναι γεγονός. Έτσι, όπως μαθαίνουμε μέσα από το newsletter της μπάντας, το δεύτερο album τους θα φέρει τον τίτλο Endless Now και θα κυκλοφορήσει στα τέλη Αυγούστου. Το Endless Now ηχογραφήθηκε στην ...
Συνέχεια...
To Plisskën παρουσιάζει το The Lab
To Plisskën Festival 2012 πλησιάζει συνειδητοποιήσαμε ότι αμελήσαμε να σας ενημερώσουμε για μια πολύ καλή και πρωτότυπη πρωτοβουλία που θα πραγματοποιηθεί παράλληλα με το φεστιβάλ, το The Lab. Η ομάδα πίσω από το Plisskën σε συνεργασία με το E.Δ.Ω. παρουσιάζει από τις 8 μέχρι και τις 12 Μαϊου  ένα εργαστήριο θεωρητικής και πρακτικής συμμετοχής στις διεργασίες και ...
Συνέχεια...
Video: Forest Swords – ‘The Weight Of Gold’
Ο βρετανός παραγωγός Forest Swords -τον οποίο, όπως σας έχουμε πει ήδη, θα έχουμε την ευκαιρία να ξαναδούμε ζωντανά στην Αθήνα σύντομα- συνέχιζει να μας χαρίζει ιδιαίτερα βίντεο που συνδέουν προχωρημένες χορογραφίες με τραγούδια μέσα από το εξαιρετικό περσινό άλμπουμ του Engravings. Έτσι μετά το 'Thor's Stone', σειρά έχει το βίντεο ...
Συνέχεια...
Οι Male Bonding στο Plisskën Festival 2012 !
Τις πρώτες πληροφορίες για την πολυαναμενόμενη επιστροφή τον ερχόμενο Μάιο του  Plisskën Festival τις συζητάγαμε χθες... Και λίγες ώρες μετά μάθαμε από - πιο έγκυρες δεν γίνεται - πηγές ότι ένα από τα συγκροτήματα που θα εμφανιστούν στο φετινό  Plisskën είναι οι αγαπημένοι φοβεροί και τρομεροί Male Bonding! To βρετανικό συγκρότημα και πρωταγωνιστές ...
Συνέχεια...
Οι τελευταίες πληροφορίες για το Plisskën Festival 2012
Αντίστροφη μέτρηση για το Σάββατο το μεσημέρι, όταν και θα ανοίξουν οι πόρτες του Plisskën Festival 2012, και ενώ οι πρώτοι καλλιτέχνες και συγκροτήματα ήδη φτάνουν στην Αθήνα από χθες το απόγευμα, έχουμε τις τελευταίες πολύ χρήσιμες και ενδιαφέρουσες πληροφορίες. Κατ'αρχάς, σε μία κίνηση που επικροτούμε, η ομάδα του Plisskën αποφάσισε πως θα τυπώσει ελάχιστες ...
Συνέχεια...
Dubstep chaos με Jazzsteppa, Bulldogs & Son of Kick σε Aθήνα και Θεσσαλονίκη αυτή την εβδομάδα
Τρία αγαπημένα dubstep σχήματα του ελληνικού κοινού έρχονται για πρώτη φορά μαζί για να μοιραστούν ζωντανά τόσο τη σκηνή του Gagarin 205 (25 Ιανουρίου 2013) όσο και του Block 33 (26 Ιανουαρίου 2013) και νομίζω ότι καταλαβαίνετε και εσείς τι πρόκειται να επακολουθήσει. Tο ντουέτο των Jazzsteppa μας έρχεται ξανά ένα ...
Συνέχεια...
Το Plisskën Festival επιστρέφει και το 2014
Το αγαπημένο μας φιλόδοξο φεστιβάλ δεν το βάζει κάτω και επιστρέφει και το 2014 με την τέταρτη πλέον διοργάνωση. Κυκλοφορούν early bird tickets, αλλά και έρχονται και νέα showcases με την επιστροφή του King Khan & The Shrines να δεσπόζει στην ατζέντα μας πλέον! Όπως έγινε γνωστό και επίσημα πια το ...
Συνέχεια...
Mixtapin’ with Plisskën Festival 2012
Μια εβδομάδα έμεινε περίπου και τι καλύτερο από ένα mix - πρόθερμανση για το επερχόμενο Plisskën Festival 2012; Ένα χορταστικότατο mix διαρκειας περίπου μιας ώρα και σαράντα λεπτών που σας δίνει την δυνατοτητα να θυμηθείτε (ή και να γνωρίσετε) όλα τα σχήματα και τους καλλιτέχνες (εκτός των dj Montana Cruz ...
Συνέχεια...
Forest Swords + The Rattler Proxy @ Six D.O.G.S.
Το περιμέναμε ότι θα ήταν καλός, δεν περιμέναμε να είναι ΤΟΣΟ καλός. Τόσο η προ διετίας εμφάνιση του στα πλαίσια του Plissken Festival 2012 όσο και το υπέροχο περσινό Engravings (Tri Angle Records) μας είχαν δώσει εξ αρχής τα εχέγγυα για μια καλή εμφάνιση αλλά ο βρετανός παραγωγός Forest Swords ...
Συνέχεια...
Κερδίστε προσκλήσεις για το Plisskën Festival 2012
Αφού ακούσετε το mixtape που ετοιμάσαμε για το πολυαναμενόμενο Plisskën Festival 2012 και κάνετε τον προγραμματισμό σας για το πως θα μοιράσετε τον χρόνο σας ανάμεσα στις 2 σκηνές που θα στηθούν στο Κτίριο 56 του Πολιτιστικού Κέντρου “Ελληνικός Κόσμος”  από τις 3 το μεσημέρι του Σαββάτου 12 Μαϊου έως τις 5 το ...
Συνέχεια...
Download this: Various Artists – “Garage Swim”
To αμερικανικό τηλεοπτικό κανάλι - μεταξύ άλλων -  Adult Swim δημιούργησε και προσφέρει δωρεάν μέσα από το επίσημο site του μία πάρα πολύ ενδιαφέρουσα συλλογή με τίτλο "Garage Swim", η οποία συμπεριλαμβάνει 15 νέα και ακυκλοφόρητα τραγούδια από συγκροτήματα πρώτης γραμμής της νέας garage rock σκηνής. Από τους Thee Oh Sees, ...
Συνέχεια...
Ξεκινάει αύριο η προπώληση των early bird εισιτηρίων για το Plisskën Festival 2013
Όπως έχουμε ξαναγράψει, αύριο Τρίτη 18 Δεκεμβρίου ξεκινάει η προπώληση των εισιτηρίων για το  Plisskën Festival 2013, την τρίτη διοργάνωση ύστερα από τα πρώτα δύο φεστιβάλ το 2010 και το 2012. Τα πρώτα  – τα early birds – θα προπωλούνται από αύριο στις 10 το πρωί, μόλις προς 20 ευρώ μέσω eventbrite . Χαρακτηριστικό είναι ότι περσι τα early bird ...
Συνέχεια...
Video: King Khan & The Shrines – Bite My Tongue
O αγαπητός τρελάρας King Khan που δικαίως έκλεψε την παράσταση πριν από λίγους μήνες στο Plissken Festival 2012 παρουσιάζει το νέο του ευφάνταστο video για το "Bite My Tongue". O King Khan μεταμορφώνεται στο alter ego του τον υπερήρωα Super KK και μαζί με τον Ιησού κάνουν... θαύματα. Ιδού τι έχει να πει ο ...
Συνέχεια...
Ο Forest Swords στην Αθήνα
Κόντρα στην πρεμούρα της αναμετάδοσης οποιαδήποτε πιθανής ή απίθανης φήμης κυκλοφορεί τελευταία, προτιμάμε να σας ανακοινώνουμε εμφανίσεις και συναυλίες που είναι τουλάχιστον επιβεβαιωμένες. Οποτε σημειώστε άλλη μία στο καρνέ σας: Πέμπτη 24 Απριλίου στο Six D.O.G.S. θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε πάλι ζωντανά, δυό χρόνια μετά την εξαιρετική του εμφάνιση ...
Συνέχεια...
Οι Franz Ferdinand ξανα στο προσκήνιο
Οι ώρες εμφάνισης των συγκροτημάτων στο Plisskën Festival
Listen Up: Forest Swords – ‘Thor’s Stone’ (Lee
New Adventures In Hi-Fi vol.27
Video: Η κάμερα του Plisskën συνάντησε τον King
Κινηματογραφικά Soundtracks Ηλεκτρονικής Μουσικής Μέρος Β’
Video: Plisskën Festival 2012 trailer
Ο Michael Rother στο Plisskën Festival 2012
Τα 2 stages και η σειρά εμφάνισης του
Διακοπές με τους Male Bonding
New Adventures In Hi-Fi vol.29
Listen Up: Forest Swords – ‘The Weight Of
Jazzsteppa, Bulldogs & Son of Kick σε Aθήνα
Video: Forest Swords – ‘Thor’s Stone’
To line up του Plisskën Festival 2012
Male Bonding
Επιστροφή για τους Male Bonding στο τέλος του
To Plisskën παρουσιάζει το The Lab
Video: Forest Swords – ‘The Weight Of Gold’
Οι Male Bonding στο Plisskën Festival 2012 !
Οι τελευταίες πληροφορίες για το Plisskën Festival 2012
Dubstep chaos με Jazzsteppa, Bulldogs & Son of
Το Plisskën Festival επιστρέφει και το 2014
Mixtapin’ with Plisskën Festival 2012
Forest Swords + The Rattler Proxy @ Six
Κερδίστε προσκλήσεις για το Plisskën Festival 2012
Download this: Various Artists – “Garage Swim”
Ξεκινάει αύριο η προπώληση των early bird εισιτηρίων
Video: King Khan & The Shrines – Bite
Ο Forest Swords στην Αθήνα