«Το πλαστικό ήταν η αφορμή, όχι το ίδιο το θέμα, πώς να πούμε κάποια πράγματα συμβολικά. Οι άνθρωποι ήταν πάντα πλαστικοί και ίσως παλιότερα να ήταν και πιο πλαστικοί. Σε μια παλιότερη εποχή σου χρειαζότανε περισσότερο πλαστικό ή μια διαφορετικού είδους προστασία, για να αντέξεις».

Η παράσταση σας στηρίχτηκε στις αρχές του Devised Theatre, μιας «μεθόδου» ευρέως διαδεδομένης στο εξωτερικό τις τελευταίες δεκαετίες, που εδώ και λίγα χρόνια ήρθε σαν μόδα και στην Ελλάδα. Με τον όρο αυτό εννοούμε μια μέθοδο δημιουργίας μιας παράστασης / performance, που βασίζεται σε οτιδήποτε- μια ιδέα, ένα αντικείμενο, ένα κείμενο, μια φωτογραφία ακόμη κι ένα θεατρικό έργο, πάνω στο οποίο η ομάδα δουλεύει μέσα από τις πρόβες με ποικίλους τρόπους, όπως αυτοσχεδιασμούς, χτίζοντας την παράσταση. Τι έχετε κρατήσει από τη διαδικασία αυτή και τις μέχρι τώρα παραστάσεις σας;
Ήταν μια δημιουργική διαδικασία στην οποία ανακαλύπτεις νέα άγνωστα μέχρι τότε εκφραστικά μέσα του ίδιου σου του εαυτού. O ηθοποιός είναι και δημιουργός με έναν πολύ πιο άμεσο τρόπο και όχι απλώς το στρατιωτάκι που καλείται να κάνει πρόβα κάτω από τις οδηγίες του σκηνοθέτη. Τον πρώτο καιρό, όταν ξεκινήσαμε να δουλεύουμε, και έπρεπε από το χάος χωρίς κείμενο με μια απόλυτη ελευθερία να κάνουμε το οτιδήποτε, μπήκαμε σε μια δημιουργική φάση. Μπαίναμε στο μετρό και βλέπαμε θεατρικές παραστάσεις.

Μέσα από τη μέθοδο αυτή δίνεται η ευκαιρία να αναδειχτεί η δυναμική τα ομάδας. Μήπως έχουμε περάσει από την εποχή του σκηνοθέτη (20ος αιώνας), στην εποχή της ομάδας;
Μακάρι. Στην Ελλάδα είναι δύσκολο να το πεις αυτό, γιατί πουθενά στην ζωή μας δεν λειτουργούμε ομαδικά, είναι θέμα παιδείας. Το πείραμα που κάναμε εδώ είναι 100 % ομαδική δουλειά. Είναι πολύ διαφορετικό όταν πέντε μυαλά σκέφτονται και δουλεύουν πάνω σε κάτι και αλλιώς όταν είναι ένας ο οποίος δίνει εντολές. Σε αυτή την περίπτωση, είναι πιο δύσκολη η θέση του «σκηνοθέτη», καθώς αναθεωρείται ο ρόλος του και οι αρμοδιότητες του, όπως και οι αρμοδιότητες του ηθοποιού πλέον. Ο ρόλος του σκηνοθέτη είναι να κρατήσει τις ισορροπίες, να συντονίσει την ομάδα και να δημιουργήσει έναν κοινό κώδικα επικοινωνίας. Από την άλλη μεριά, το πακέτο του ηθοποιού πρέπει να περιλαμβάνει τεχνικές γνώσεις, να μπορεί να μιλάει και να μπορεί να κινείται, γιατί όλα αυτά είναι τα εργαλεία με τα οποία ο σκηνοθέτης θα στήσει την δουλειά αυτή. Θα πρέπει όμως ο ηθοποιός να είναι και ο ίδιος καλλιτέχνης, όχι φορέας της τέχνης κάποιου άλλου, γιατί δεν είναι ότι θα ερμηνεύσει μόνο κάτι που θα του δοθεί.

Θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε κάποιο συγκεκριμένο είδος θεάτρου σήμερα ως «Σύγχρονο Θέατρο»;
Το Devised Theatre είναι ένας πολύ ξενικός όρος. Η πρόθεσή μας στο θέατρο είναι όχι τόσο να αναπαράγουμε μια φόρμα που υπάρχει ήδη ως δεδομένη έξω, αλλά να ανακαλύψουμε την δικιά μας φόρμα, με την δική μας γλώσσα, την δική μας παιδεία, την δική μας καθημερινότητα. ¶σχετα με το αν είναι πρωτοποριακό ή μοντέρνο να είναι κάτι που μας αφορά όλους και να συμβαίνει τώρα, αύριο μπορεί να είναι παλιό παρωχημένο. Ότι έχουμε φέρει σε αυτή την παράσταση, είναι ζητήματα που εμάς αυτή την στιγμή, μας καίνε, που συμβαίνουν γύρω μας και που τα μεταφέρουμε ο καθένας με τον δικό του τρόπο και την δική του οπτική πάνω στην σκηνή, οπότε με αυτή βρισκόμαστε κοντά σε ένα σύγχρονο θέατρο. Παρόλα αυτά για να κάνουμε Devised Theatre, βασιστήκαμε και πάλι σε φόρμες που είναι γνωστές στο κλασικό θέατρο, άρα ένας ηθοποιός ακόμη κι αν ασχολείται με αυτού του είδους το θέατρο, πρέπει να διαθέτει μια κλασική παιδεία.

Τα τελευταία χρόνια εμφανίζονται συνεχώς νέες θεατρικές ομάδες. Πέρα από την πρέσβευση κοινών αναζητήσεων και την πρακτική αναγκαιότητα, όπως η έλλειψη χρημάτων ή ότι μια θεατρική ομάδα μπορεί να λειτουργήσει ως ένα μέσο ανάδειξης νέων δημιουργών, πώς θα σχολιάζατε αυτό το φαινόμενο ως μέλη μιας από αυτές;
Κάποιες θα επιβιώσουνε και κάποιες άλλες όχι, αλλά το θέμα είναι να υπάρχει ένα βήμα για ανθρώπους που πραγματικά θέλουν να ασχοληθούν με το θέατρο και να δίνονται ευκαιρίες. Πρέπει επιτέλους να σπάσει αυτό το κατεστημένο του ενός είδους, να υπάρχουν πολλές επιλογές και τελικά ο χρόνος θα δείξει αν υπάρχει κοινό ή όχι κι αν κάνεις καλά την δουλειά σου ή αν δεν την κάνεις. Αυτά τα πράγματα τα διεκδικείς. Από την άλλη μεριά, το ότι υπάρχουν πολλές ομάδες αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, είναι γιατί στην πραγματικότητα κανείς δεν θέλει να μπει στην διαδικασία ομάδας. Αυτή την στιγμή, οι νέες ομάδες λειτουργούν ατομικιστικά, και η ενέργεια διασπάται προς πολλές κατευθύνσεις.

Plastic People. Εξωτερικά είμαστε ήδη από τα ρούχα που φοράμε, μέχρι την τροφή που καταναλώνουμε και τα αντικείμενα καθημερινής χρήσης.
¶μα αναλογιστούμε πόσο είμαστε περικυκλωμένοι από το πλαστικό, ίσως να είναι και λίγο τρομακτικό το μέγεθος. Τα ρούχα μας είναι πλαστικά, από πετρέλαιο είναι φτιαγμένα όλα.

Έχουμε κρυφτεί πίσω από ένα πλαστικό περιτύλιγμα; Εάν ναι, τότε πώς και πού θα ψάξουμε για την ουσία και την μοναδικότητα του κάθε ανθρώπου;
Κάτω από το πλαστικό, όσο κι αν είναι αυτό σε έκταση και πάχος, είμαστε μοναδικοί. Ακόμη και ο τρόπος που το φοράει ο καθένας είναι μοναδικός. Μήπως γίνει και η ηθική μας από πλαστικό, μέσα στα επόμενα χρόνια. Ποτέ δεν ξέρεις που μπορεί να οδηγήσει αυτό;

Ίσως στα λόγια της αλεπούς προς τον Μικρό Πρίγκιπα «Οι άνθρωποι δεν έχουν πια καιρό να γνωρίσουν τίποτα. Τα αγοράζουν όλα έτοιμα στα εμπορικά. Καθώς όμως τα εμπορικά δεν πουλάνε φίλους, οι άνθρωποι δεν έχουν πια φίλους. Αν θες ένα φίλο, ημέρωσε με!… ο ένας θα έχει την ανάγκη του άλλου. Για μένα εσύ θα είσαι μοναδικός στο κόσμο. Για σένα εγώ θα είμαι μοναδική στον κόσμο…».
Τελικά η μοναδικότητα έγκειται μόνο στην σχέση σου με κάποιον άλλο. Είσαι μοναδικός μόνο όταν υπάρχει και κάποιος άλλος δίπλα σου, γιατί τότε καταλαβαίνετε ότι έχετε κάποια πράγματα κοινά και κάποια άλλα διαφορετικά. Όταν καταφέρουμε και τρυπήσουμε αυτό το πλαστικό, εκεί θα περάσουν οι ανάσες μας. Και το ερώτημα είναι θα πρέπει να το τρυπήσουμε τελικά το πλαστικό; Τι θα βγει από μέσα; Θα μπορέσουμε να το αντέξουμε; Ίσως να είναι καλό είναι να είσαι μέσα στο πλαστικό, στον βαθμό που δεν ασφυκτιάς. Αντικειμενικά το πλαστικό δημιουργεί ασφάλεια, είναι βόλεμα. Ταυτόχρονα είναι πολύ δύσκολο να διατηρήσεις αυτό το πλαστικό άθικτο, θέλει κόπο και θυσία, όπως πλαστικές εγχειρήσεις, χρήμα. Τι είναι το πλαστικό για τον καθένα; Η εικόνα που αισθάνεται ασφαλής. Το πλαστικό το χρησιμοποιούμε με την έννοια του ότι έχει κάποιες ιδιότητες πάνω στις οποίες δουλέψαμε, όπως το ότι είναι εύπλαστο κι ανθεκτικό. Δεν είναι το πλαστικό το ίδιο. Πώς επηρεάζουν αυτές οι ιδιότητες, τις ανθρώπινες ιδιότητες; Τι σημαίνει ένας ανθεκτικός άνθρωπος; Το πρότυπο του σύγχρονου ανθρώπου, πρέπει να είναι ένας άνθρωπος που θα αντέχει, αλλιώς λυγίζει, σπάει, ραγίζει.

Παρακολουθώντας την παράσταση, η πρώτη λέξη που μου ήρθε στο μυαλό προσπαθώντας να δώσω έναν χαρακτηρισμό για το «Plastic People» ήταν η «Ποιητικότητα»
Είναι αναγκαία στο θέατρο.

Ομάδα epta : Μιχάλης Γεωργίου, Αναστασία Αρβανίτη, Βίκυ Μαστρογιάννη, Βαγγέλης Παπαδάκης, ¶λκης Ζούπας και Τζωρτζίνα Κακουδάκη.

Αντιθέατρο Μαρίας Ξενουδάκη – Studio Πρώτες Ύλες
Μοσχονησίων 36, Πλ. Αμερικής
Τηλ: 210 8661168

 

Διάβασε επίσης...
‘Ο καιρός των χρυσανθέμων’ του Μάνου Ελευθερίου στην Αθηναϊδα – Κερδίστε προσκλήσεις
«Ο καιρός των χρυσανθέμων», του Μάνου Ελευθερίου έχει τιμηθεί με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος, 2005. Η εταιρία Τεχνών Εθελοντών με αυτήν την παράσταση θέλει να τιμήσει τον μεγάλο μας δημιουργό για τα εβδομήντα του χρόνια. Η θεατροποιημένη εκδοχή του μυθιστορήματος που αναφέρεται στην Σύρο το 1896, περιγράφοντας την ακμή και ...
Συνέχεια...
‘Η Γυναίκα της Πάτρας’ & ‘Είσαι η Μητέρα μου’ στο Από Μηχανής Θέατρο – Κερδίστε προσκλήσεις
Μια παράσταση σε δύο μέρη, μια σύνθεση των έργων του Γιόοπ Άντμιράλ και του Γιώργου Χρονά είναι η νέα παραγωγή της Εταιρείας Θεάτρου Συν-Επί."Είσαι η μητέρα μου"του Γιόοπ ΆντμιρααλΕνα έργο-φόρο τιμής στη μητέρα του έγραψε το 1982 ο Ολλανδός ηθοποιός Γιόοπ Άντμιρααλ. Πρόκειται για μια τυπική κυριακάτικη επίσκεψη που κάνει ...
Συνέχεια...
Γιούλα Μπούνταλη και Σύλλας Τζουμέρκας: οι ΝΤΙΜΠΕΪΤερς
Μια απόλυτα ριζική διαφωνία, βασισμένη -κυρίως- στο μυθιστόρημα Ερωτευμένες Γυναίκες του D.H.lawrence έστησαν στο Bios η Γιούλα Μπούνταλη και ο Σύλλας Τζουμέρκας και μας μιλούν γι αυτό το ΝΤΙΜΠΕΙΤ τους.  Τους γνωρίζετε ήδη από την κινηματογραφική Χώρα Προέλευσης στην οποία συνεργάστηκαν στο σενάριο ενώ ο Σύλλας Τζουμέρκας υπέγραψε και τη σκηνοθεσία ...
Συνέχεια...
Tannhäuser | San Fransisco Opera στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών
Η εντυπωσιακή παραγωγή που παρουσιάστηκε στην Όπερα του Σαν Φρανσίσκο και κέρδισε κοινό και κριτικούς έρχεται στην Ελλάδα από την Εθνική Λυρική Σκηνή, για τέσσερις παραστάσεις στις 24, 27, 30 Ιανουαρίου & 1 Φεβρουαρίου 2009. Έχουν περάσει τουλάχιστον τέσσερις δεκαετίες από τότε που η Εθνική Λυρική Σκηνή είχε παρουσιάσει ...
Συνέχεια...
‘Αμερικάνος στο κεφάλι’ o Γιώργος Αρμένης
Το δέκατο έργο του συγγράφει και σκηνοθετεί ο Γιώργος Αρμένης. Μια ακόμα κωμωδία- αφού όλα του τα έργα τα ονομάζει κωμωδίες- και με τα λόγια του διηγείται την ιστορία που τον ενέπνευσε να το γράψει. Μετά τη μεγάλη επιτυχία της την περσινή σεζόν, επαναλαμβάνεται και φέτος.«Πρέπει να ήμουν 4-5 χρονών, ...
Συνέχεια...
Οι ‘Ήρωες’ επιστρέφουν στο Μικρό Παλλάς
Ξεκίνησε κάπως σαν πείραμα πριν από 3 χρόνια. Μια παράσταση Δευτερότριτου (κοινό μυστικό πως εκεί κατοικοεδρεύουν οι καλύτερες, τα τελευταία χρόνια), με νεαρούς συντελεστές και διάθεση να περάσουν καλά. Και αυτοί και εμείς.Στην αρχή δεν είχαμε ιδέα. Ακούγαμε για μουσικές, για σάτιρες, χορούς, τραγούδια και ταξίδια στο χώρο και το ...
Συνέχεια...
Τα 39 Σκαλοπάτια στο Θέατρο Κνωσός
Ο Άλφρεντ Χίτσκοκ έκανε το μυθιστόρημα του Τζον Μπούκαν (δημοσιευμένο το 1915) ταινία (το 1935) και δεν ήταν ο μόνος αφού ακολούθησαν δύο ακόμα κινηματογραφικές εκδοχές. Ο Πάτρικ Μπάρλοου το διασκεύασε σε θεατρικό έργο. Μια σάτιρα με διαρκείς ανατροπές και σκηνικές αλλαγές, μια κωμωδία που καταφέρνει να κρατήσει σε εγρήγορση ...
Συνέχεια...
Παντρολογήματα
Ο Γκόγκολ είναι ιδιαίτερος συγγραφέας. Αν και ως άνθρωπος λέγεται πως ήταν βαθιά μελαγχολικός και κλειστός, το έργο του βρίθει από γεμάτα χάρη και κριτική ματιά, έργα. Από το συγκλονιστικό «Ημερολόγιο ενός Τρελού», στο σατιρικό «Παλτό» και τις επικές «Νεκρές Ψυχές», μέχρι τον ξεκαρδιστικό «Επιθεωρητή» και τα γλυκόπικρα «Παντρολογήματα», όλα ...
Συνέχεια...
“Ιππής” του Αριστοφάνη από το ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης στο Θέατρο Ρεματιάς
Πρεμιέρα για την παράσταση του Γιώργου Αρμένη στο καταπράσινο (μέχρι νεοτέρας) θεατράκι του Χαλανδρίου στις 23 & 24 Iουλίου. Γραμμένο το 424 π.Χ. το έργο του Αριστοφάνη έχει -όπως όλα του άλλωστε- πολιτικές προθέσεις και προεκτάσεις και παρότι θίγει, όπως είναι λογικό, πρόσωπα και καταστάσεις της εποχής του καταφέρνει -χωρίς ...
Συνέχεια...
Πουθενά
1900: ιδρύεται το Βασιλικό Θέατρο που στεγάζεται έως το 1908 στο κτίριο που είχε φιλοτεχνήσει ο γερμανός -πολιτογραφημένος Αθηναίος- αρχιτέκτονας Ερνστ Τσίλερ.19 Μαρτίου 1930: ο τότε υπουργός παιδείας Γεώργιος Παπανδρέου εγκαινιάζει, στον ίδιο χώρο, το Εθνικό Θέατρο, με την ενιαία παράσταση των έργων «Αγαμέμνωνας» του Αισχύλου και «Ο Θείος Όνειρος» ...
Συνέχεια...
Ένας Ρινόκερος στο Θησείον
Και αν μια μέρα όλοι γύρω σας μεταμορφώνονταν σε παχύδερμα; Αλλά, για στάσου... Μήπως αυτή η μικρή πόλη της Γαλλίας, της οποίας όλοι οι κάτοικοι μεταμορφώνονται σε ρινόκερους και ζουν την άμυαλη (κυριολεκτικά) ζωή των παχύδερμων, δεν έχει και τόση διαφορά από το περιβάλλον στο οποίο ζούμε; Μήπως ήδη ζούμε ως ...
Συνέχεια...
Fuerza Bruta (για κοίτα λίγο επάνω)
Όσοι από εσάς είχατε βρεθεί στην παράσταση De La Guarda το 2006 δεν χρειάζεστε ιδιαίτερη καθοδήγηση και είστε ήδη ενθουσιασμένοι για τη νέα παραγωγή του Diqui James που έρχεται στην Αθήνα τον Ιούνιο. Οι υπόλοιποι θα τον γνωρίσετε πάνω από τη σκηνή του Badminton όπου θα βρεθείτε για να παρακολουθήσετε τα δρώμενα ...
Συνέχεια...
Εκπαιδεύοντας τη Ρίτα
Μια κομμώτρια της εργατικής τάξης στην Αγγλία του 80 ψάχνει το νόημα της ζωής. Ανήσυχο πνεύμα, αρνείται να αρκεστεί στη μιζέρια και γι' αυτό εγγράφεται στο ανοιχτό πανεπιστήμιο σε αναζήτηση του εαυτού της. Αυτή είναι η απλή αφετηρία της επιτυχημένης κομεντί του Γουίλλυ Ράσελ: όσο απλή φαινομενικά, τόσο ζουμερή αν ...
Συνέχεια...
Ντε Σαντ… στη Ζυστιν, στο Θέατρο Φούρνος
Σαδισμός να γλύφεις και τα δάχτυλα σου. Σκρόφα "Η Ζυστίν; Πόσο χαίρομαι που σας συναντώ επιτέλους"... σκάει μύτη επί σκηνής κουνάμενη, συνάμενη, τυλιγμένη με ακριβές δαντέλες και βιλούδα και τούλια και υφάσματα, με το ανώμαλο μαλλί υπερπαραγωγή και το νύχι γαμψόαριστοκρατικό του αρπακτικού και την βλεφαρίδα κάγκελο, η Μάρω Παπαδοπούλου, η ...
Συνέχεια...
ΔΙΚ.ΑΝ.Ο. | Θεατρικό Φεστιβάλ στο Bios από 6 έως 8 Ιουνίου στο Bios
Καθώς η Αθήνα βράζει το καζάνι της τέχνης κοχλάζει. Η περίοδος αυτή που το τέλος της θεατρικής σεζόν έχει σημάνει στις μεγάλες παραγωγές, τα εμπορικά θέατρα και τους αναγνωρισμένους -λιγότερο ή περισσότερο- καλλιτέχνες είναι από τις πιο δημιουργικές για τις μικρές ομάδες που ξεπηδούν από παντού. Το Θεατρικό ΔΙΚ.ΑΝ.Ο. που ...
Συνέχεια...
Φάουστ (Χ 7)
Όταν πρωτοανακοινώθηκε πως το αριστούργημα του Γκαίτε θ'ανέβει στη Νέα Σκηνή του Εθνικού από 7 (!!) διαφορετικούς σκηνοθέτες-ηθοποιούς- με τη γραμμή του καθενός να μπλέκεται και διασταυρώνεται με του άλλου- πολλοί βιάστηκαν να εκφραστούν αρνητικά. Παρ' όλες τις ανησυχίες βρεθήκαμε μπροστά σε μία συναρπαστικά ανανεωτική, δυναμική, τρυφερή, μελαγχολική και έντονα ...
Συνέχεια...
Το αίμα που μαράθηκε
Στο Μεταξουργείο των Αρχών του 20ου αιώνα, η ασθενική Βιργινία παντρεύεται τον δυνατό και όμορφο Νίκο, η κλονισμένη υγεία της όμως δεν τους επιτρέπει να ζήσουν σαν ένα φυσιολογικό ζευγάρι. Για τη φροντίδα της Βιργινίας, επιστρατεύεται μια μακρινή ξαδέλφη της, η Λιόλια, ένα κορίτσι γεμάτο ζωή. Ο αυθόρμητος χαρακτήρας της ...
Συνέχεια...
On Off στην Ιταλία
Το έργο On Off δημιουργήθηκε το 2007 και παρουσιάστηκε στο θέατρο Χυτήριο στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος «Διαφορετικά Κύματα, Κοινά Οράματα» (Μάρτιος 07), στο Κέντρο Τεχνών Χαλανδρίου στο πλαίσιο του 2ου Πανοράματος Σύγχρονου Χορού (Απρίλιος 07) και στο θέατρο Ροές στο πλαίσιο του 6ου Φεστιβάλ Χορού Σωματείου Ελλήνων Χορογράφων (Μάϊος ...
Συνέχεια...
Δοκιμές VII στο Αμόρε από 2 έως 31 Μαϊου
Τα προηγούμενα 6 χρόνια οι Δοκιμές του Αμόρε τροφοδοτούσαν το φιλοθεάμων κοινό με εκπλήξεις. Διαμαντάκια ξεπηδούσαν μέσα από τις παραστάσεις του θεάτρου που έδινε την ευκαιρία σε νέους δημιουργούς να παρουσιάσουν τη δουλειά τους και μερικούς από τους πιο ενδιαφέροντες σκηνοθέτες, συγγραφείς και ηθοποιούς γνωρίσαμε μέσα από το μικρό αυτό ...
Συνέχεια...
Play Gatz στο Booze Cooperativa
Από 5 Μαρτίου Μια δοκιμή δραματοποίησης της κλασικής νουβέλας του F.S.Fitzgerald "Great Gatsby", βασισμένη στη λειτουργία της σκηνικής γεωμετρίας, της φορμαλιστικής κινησιολογίας των σωμάτων, στη χρήση της μουσικής και του μοντάζ, αναζητώντας ένα νέο τρόπο να ανασυνθέσει μέρη της ιστορίας. Μέσα από το πρώτο τους πείραμα οι DeconstrAction προσβλέπουν στη ...
Συνέχεια...
‘Παρακαλώ, ας μείνει μεταξύ μας’ και φέτος
¶λλη μια επιτυχία της περσινής σεζόν επαναλαμβάνεται φέτος. Το δίδυμο Ρήγα- Αποστόλου ξαναχτύπησε και σιγά μην έμενε ήσυχο. 51.000 θεατές στρογγυλοκάθισαν πέρυσι στις θέσεις του θεάτρου Κάτια Δανδουλάκη και η προσέλευση προβλέπεται πυκνή και γι αυτό το χειμώνα. Μια κωμωδία για τα παρασκήνια του θεάτρου και της ζωής, όπου ο ...
Συνέχεια...
Χταποδάκια και Άλλα Διηγήματα
Σε χτυπάει η γόβα, Παναγιωτάκη; Κανείς δεν σ’αγαπάει, Παναγιωτάκη. Σε χλευάζουν, σε διώχνουν, ούτε καν το κέρασμα σου δεν τους ενδιαφέρει, καημένε Παναγιωτάκη. Τι το φοβερό ήθελες και εσύ δηλαδή; Πήγες στην ταβέρνα με πλοκάμι χταποδιού εν είδει κλάδου ελαίας, με τα δυο χταποδάκια σου, Παναγιωτάκη, να τα βάλει ο σατράπης ο ...
Συνέχεια...
Aida Gomez | Permiteme Bailarte στο Ηρώδειο
4 Σεπτεμβρίου 2008 Μαζί με τη χορευτική κομπανία της η Aida Gomez επιστρέφει στην Ελλάδα μετά την Κάρμεν της με μια εντυπωσιακή παράσταση ισπανικού χορού. Η 25μελής Danza Compania και η σπουδαία χορεύτρια παρουσιάζει μια παράσταση εντελώς διαφορετική από εκείνες στις οποίες την έχουμε δει μέχρι τώρα. Το Permitere Bailarte ...
Συνέχεια...
Ο Καλός Άνθρωπος του Σετσουάν
Από εδώ βγήκε το «ο καλός καλό δεν έχει». Ή όπως το διατύπωσε ο Μπρεχτ μέσω της ηρωίδας του, Σεν Τε: «Πώς μπορώ να είμαι καλή την ώρα που όλα γύρω μου είναι τόσο ακριβά»; Και σκληρά. Και ύπουλα. Στην παραβολή του «Καλού Ανθρώπου του Σετσουάν» (έργο της περιόδου 1938-1943 της ...
Συνέχεια...
Μερικές σκέψεις για το Εφήμερο των Εφήμερων
Εδώ και μέρες παλεύω να βρω τις κατάλληλες λέξεις για να εκφράσω τι αισθάνθηκα- εννοείται πως δεν διανοούμαι καν να γράψω κριτική-παρακολουθώντας την τελευταία πολύωρη παραγωγή του Θεάτρου του Ήλιου. Θυμάμαι ακόμη τα ξημερώματα της Κυριακής που επέστρεφα σπίτι άυπνη μα τόσο ευτυχισμένη, παρόλο που στο μεγάλο διάλειμμα ανάμεσα στα ...
Συνέχεια...
Ελληνικό Φεστιβάλ | Οι Αρουραίοι
9 & 10 Ιουνίου 2009 Μετά τους φημισμένους Βερολινέζικους θιάσους με τους οποίος μας κακόμαθε τα τελευταία 2 χρόνια ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου, Γιώργος Λούκος, έφτασε η στιγμή της γνωριμίας μας και με το Deutsches Theater. Από το 1884 που ιδρύθηκε έως σήμερα το Γερμανικό Θέατρο ...
Συνέχεια...
Ιφιγένεια εν Ταύροις – Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου
Η Ιφιγένεια εν Ταύροις του Ευριπίδη απ' όλες τις τραγωδίες είναι αυτή που βασίζεται περισσότερο στην πλοκή της και λιγότερο στους χαρακτήρες της. Είναι ευφυώς φτιαγμένη με τέτοια συστατικά ώστε να θυμίζει περιπετειώδη ταινία αγωνίας: Θα καταφέρει ο Ορέστης να γλιτώσει τη θυσία απ' το χέρι της ίδιας του της ...
Συνέχεια...
Η Σημασία του να είναι κανείς Σοβαρός
Μια μοντέρνα παράσταση, μια κωμωδία ερωτική τρυφερή και ευαίσθητη. Μια υπέροχη ρομαντική κωμωδία από τον Όσκαρ Γουάιλντ, μια τοιχογραφία εποχής με πολύ χιούμορ και ένα γοητευτικό θέμα.Ο Έρνεστ είναι γυμνός όπως ο μέσος άνθρωπος σήμερα μπρος στις ανθρώπινες αντιξοότητες. Ένα ερωτικό παιχνίδι διεκδίκησης, με αφορμή την αναζήτηση του ανθρώπου για ...
Συνέχεια...
Tρία μουσικά ποιητικά έργα στην Πειραματική σκηνή της Λυρικής
Ένα σώμα | Χορεύουμε... | Ο τσάρος φωτογραφίζεται 10, 12, 13, 15 Απριλίου 2008 Στην πειραματική σκηνή της Λυρικής παρουσιάζονται τρία μουσικά ποιητικά έργα δύο καινούργια και ένα παλιότερο από νέους δημιουργούς. Ένα σώμα (2007) του Χαράλαμπου Γωγιούόπερα βασισμένη στο ομώνυμο διήγημα του Καμίλλο ΜπόιτοΠοιητικό κείμενο Γιάννης Φίλιας, Χαράλαμπος Γωγιός ...
Συνέχεια...
Από Δω και Πέρα Μόνο Χάπι Εντ στο Θέατρο Χώρα
Από τις 19 Ιανουαρίου και για λίγες παραστάσεις, στο ανανεωμένο θέατρο Χώρα, η Γεωργία Μαυραγάνη αναλαμβάνει να μας ξεναγήσει και να μας συγκινήσει με μια πασίγνωστη ερωτική ιστορία, ένα διάσημο ερωτικό μυθιστόρημα του Τρούμαν Καπότε, μια πολυαγαπημένη ταινία του Μπλέικ Εντουαρντς. Το Breakfast at Tiffany's ντύνεται θεατρικά, μας προκαλεί να ...
Συνέχεια...
‘Ο καιρός των χρυσανθέμων’ του Μάνου Ελευθερίου στην
‘Η Γυναίκα της Πάτρας’ & ‘Είσαι η Μητέρα
Γιούλα Μπούνταλη και Σύλλας Τζουμέρκας: οι ΝΤΙΜΠΕΪΤερς
Tannhäuser | San Fransisco Opera στο Μέγαρο Μουσικής
‘Αμερικάνος στο κεφάλι’ o Γιώργος Αρμένης
Οι ‘Ήρωες’ επιστρέφουν στο Μικρό Παλλάς
Τα 39 Σκαλοπάτια στο Θέατρο Κνωσός
Παντρολογήματα
“Ιππής” του Αριστοφάνη από το ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης στο
Πουθενά
Ένας Ρινόκερος στο Θησείον
Fuerza Bruta (για κοίτα λίγο επάνω)
Εκπαιδεύοντας τη Ρίτα
Ντε Σαντ… στη Ζυστιν, στο Θέατρο Φούρνος
ΔΙΚ.ΑΝ.Ο. | Θεατρικό Φεστιβάλ στο Bios από 6
Φάουστ (Χ 7)
Το αίμα που μαράθηκε
On Off στην Ιταλία
Δοκιμές VII στο Αμόρε από 2 έως 31
Play Gatz στο Booze Cooperativa
‘Παρακαλώ, ας μείνει μεταξύ μας’ και φέτος
Χταποδάκια και Άλλα Διηγήματα
Aida Gomez | Permiteme Bailarte στο Ηρώδειο
Ο Καλός Άνθρωπος του Σετσουάν
Μερικές σκέψεις για το Εφήμερο των Εφήμερων
Ελληνικό Φεστιβάλ | Οι Αρουραίοι
Ιφιγένεια εν Ταύροις – Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου
Η Σημασία του να είναι κανείς Σοβαρός
Tρία μουσικά ποιητικά έργα στην Πειραματική σκηνή της
Από Δω και Πέρα Μόνο Χάπι Εντ στο