«Το πλαστικό ήταν η αφορμή, όχι το ίδιο το θέμα, πώς να πούμε κάποια πράγματα συμβολικά. Οι άνθρωποι ήταν πάντα πλαστικοί και ίσως παλιότερα να ήταν και πιο πλαστικοί. Σε μια παλιότερη εποχή σου χρειαζότανε περισσότερο πλαστικό ή μια διαφορετικού είδους προστασία, για να αντέξεις».

Η παράσταση σας στηρίχτηκε στις αρχές του Devised Theatre, μιας «μεθόδου» ευρέως διαδεδομένης στο εξωτερικό τις τελευταίες δεκαετίες, που εδώ και λίγα χρόνια ήρθε σαν μόδα και στην Ελλάδα. Με τον όρο αυτό εννοούμε μια μέθοδο δημιουργίας μιας παράστασης / performance, που βασίζεται σε οτιδήποτε- μια ιδέα, ένα αντικείμενο, ένα κείμενο, μια φωτογραφία ακόμη κι ένα θεατρικό έργο, πάνω στο οποίο η ομάδα δουλεύει μέσα από τις πρόβες με ποικίλους τρόπους, όπως αυτοσχεδιασμούς, χτίζοντας την παράσταση. Τι έχετε κρατήσει από τη διαδικασία αυτή και τις μέχρι τώρα παραστάσεις σας;
Ήταν μια δημιουργική διαδικασία στην οποία ανακαλύπτεις νέα άγνωστα μέχρι τότε εκφραστικά μέσα του ίδιου σου του εαυτού. O ηθοποιός είναι και δημιουργός με έναν πολύ πιο άμεσο τρόπο και όχι απλώς το στρατιωτάκι που καλείται να κάνει πρόβα κάτω από τις οδηγίες του σκηνοθέτη. Τον πρώτο καιρό, όταν ξεκινήσαμε να δουλεύουμε, και έπρεπε από το χάος χωρίς κείμενο με μια απόλυτη ελευθερία να κάνουμε το οτιδήποτε, μπήκαμε σε μια δημιουργική φάση. Μπαίναμε στο μετρό και βλέπαμε θεατρικές παραστάσεις.

Μέσα από τη μέθοδο αυτή δίνεται η ευκαιρία να αναδειχτεί η δυναμική τα ομάδας. Μήπως έχουμε περάσει από την εποχή του σκηνοθέτη (20ος αιώνας), στην εποχή της ομάδας;
Μακάρι. Στην Ελλάδα είναι δύσκολο να το πεις αυτό, γιατί πουθενά στην ζωή μας δεν λειτουργούμε ομαδικά, είναι θέμα παιδείας. Το πείραμα που κάναμε εδώ είναι 100 % ομαδική δουλειά. Είναι πολύ διαφορετικό όταν πέντε μυαλά σκέφτονται και δουλεύουν πάνω σε κάτι και αλλιώς όταν είναι ένας ο οποίος δίνει εντολές. Σε αυτή την περίπτωση, είναι πιο δύσκολη η θέση του «σκηνοθέτη», καθώς αναθεωρείται ο ρόλος του και οι αρμοδιότητες του, όπως και οι αρμοδιότητες του ηθοποιού πλέον. Ο ρόλος του σκηνοθέτη είναι να κρατήσει τις ισορροπίες, να συντονίσει την ομάδα και να δημιουργήσει έναν κοινό κώδικα επικοινωνίας. Από την άλλη μεριά, το πακέτο του ηθοποιού πρέπει να περιλαμβάνει τεχνικές γνώσεις, να μπορεί να μιλάει και να μπορεί να κινείται, γιατί όλα αυτά είναι τα εργαλεία με τα οποία ο σκηνοθέτης θα στήσει την δουλειά αυτή. Θα πρέπει όμως ο ηθοποιός να είναι και ο ίδιος καλλιτέχνης, όχι φορέας της τέχνης κάποιου άλλου, γιατί δεν είναι ότι θα ερμηνεύσει μόνο κάτι που θα του δοθεί.

Θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε κάποιο συγκεκριμένο είδος θεάτρου σήμερα ως «Σύγχρονο Θέατρο»;
Το Devised Theatre είναι ένας πολύ ξενικός όρος. Η πρόθεσή μας στο θέατρο είναι όχι τόσο να αναπαράγουμε μια φόρμα που υπάρχει ήδη ως δεδομένη έξω, αλλά να ανακαλύψουμε την δικιά μας φόρμα, με την δική μας γλώσσα, την δική μας παιδεία, την δική μας καθημερινότητα. ¶σχετα με το αν είναι πρωτοποριακό ή μοντέρνο να είναι κάτι που μας αφορά όλους και να συμβαίνει τώρα, αύριο μπορεί να είναι παλιό παρωχημένο. Ότι έχουμε φέρει σε αυτή την παράσταση, είναι ζητήματα που εμάς αυτή την στιγμή, μας καίνε, που συμβαίνουν γύρω μας και που τα μεταφέρουμε ο καθένας με τον δικό του τρόπο και την δική του οπτική πάνω στην σκηνή, οπότε με αυτή βρισκόμαστε κοντά σε ένα σύγχρονο θέατρο. Παρόλα αυτά για να κάνουμε Devised Theatre, βασιστήκαμε και πάλι σε φόρμες που είναι γνωστές στο κλασικό θέατρο, άρα ένας ηθοποιός ακόμη κι αν ασχολείται με αυτού του είδους το θέατρο, πρέπει να διαθέτει μια κλασική παιδεία.

Τα τελευταία χρόνια εμφανίζονται συνεχώς νέες θεατρικές ομάδες. Πέρα από την πρέσβευση κοινών αναζητήσεων και την πρακτική αναγκαιότητα, όπως η έλλειψη χρημάτων ή ότι μια θεατρική ομάδα μπορεί να λειτουργήσει ως ένα μέσο ανάδειξης νέων δημιουργών, πώς θα σχολιάζατε αυτό το φαινόμενο ως μέλη μιας από αυτές;
Κάποιες θα επιβιώσουνε και κάποιες άλλες όχι, αλλά το θέμα είναι να υπάρχει ένα βήμα για ανθρώπους που πραγματικά θέλουν να ασχοληθούν με το θέατρο και να δίνονται ευκαιρίες. Πρέπει επιτέλους να σπάσει αυτό το κατεστημένο του ενός είδους, να υπάρχουν πολλές επιλογές και τελικά ο χρόνος θα δείξει αν υπάρχει κοινό ή όχι κι αν κάνεις καλά την δουλειά σου ή αν δεν την κάνεις. Αυτά τα πράγματα τα διεκδικείς. Από την άλλη μεριά, το ότι υπάρχουν πολλές ομάδες αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, είναι γιατί στην πραγματικότητα κανείς δεν θέλει να μπει στην διαδικασία ομάδας. Αυτή την στιγμή, οι νέες ομάδες λειτουργούν ατομικιστικά, και η ενέργεια διασπάται προς πολλές κατευθύνσεις.

Plastic People. Εξωτερικά είμαστε ήδη από τα ρούχα που φοράμε, μέχρι την τροφή που καταναλώνουμε και τα αντικείμενα καθημερινής χρήσης.
¶μα αναλογιστούμε πόσο είμαστε περικυκλωμένοι από το πλαστικό, ίσως να είναι και λίγο τρομακτικό το μέγεθος. Τα ρούχα μας είναι πλαστικά, από πετρέλαιο είναι φτιαγμένα όλα.

Έχουμε κρυφτεί πίσω από ένα πλαστικό περιτύλιγμα; Εάν ναι, τότε πώς και πού θα ψάξουμε για την ουσία και την μοναδικότητα του κάθε ανθρώπου;
Κάτω από το πλαστικό, όσο κι αν είναι αυτό σε έκταση και πάχος, είμαστε μοναδικοί. Ακόμη και ο τρόπος που το φοράει ο καθένας είναι μοναδικός. Μήπως γίνει και η ηθική μας από πλαστικό, μέσα στα επόμενα χρόνια. Ποτέ δεν ξέρεις που μπορεί να οδηγήσει αυτό;

Ίσως στα λόγια της αλεπούς προς τον Μικρό Πρίγκιπα «Οι άνθρωποι δεν έχουν πια καιρό να γνωρίσουν τίποτα. Τα αγοράζουν όλα έτοιμα στα εμπορικά. Καθώς όμως τα εμπορικά δεν πουλάνε φίλους, οι άνθρωποι δεν έχουν πια φίλους. Αν θες ένα φίλο, ημέρωσε με!… ο ένας θα έχει την ανάγκη του άλλου. Για μένα εσύ θα είσαι μοναδικός στο κόσμο. Για σένα εγώ θα είμαι μοναδική στον κόσμο…».
Τελικά η μοναδικότητα έγκειται μόνο στην σχέση σου με κάποιον άλλο. Είσαι μοναδικός μόνο όταν υπάρχει και κάποιος άλλος δίπλα σου, γιατί τότε καταλαβαίνετε ότι έχετε κάποια πράγματα κοινά και κάποια άλλα διαφορετικά. Όταν καταφέρουμε και τρυπήσουμε αυτό το πλαστικό, εκεί θα περάσουν οι ανάσες μας. Και το ερώτημα είναι θα πρέπει να το τρυπήσουμε τελικά το πλαστικό; Τι θα βγει από μέσα; Θα μπορέσουμε να το αντέξουμε; Ίσως να είναι καλό είναι να είσαι μέσα στο πλαστικό, στον βαθμό που δεν ασφυκτιάς. Αντικειμενικά το πλαστικό δημιουργεί ασφάλεια, είναι βόλεμα. Ταυτόχρονα είναι πολύ δύσκολο να διατηρήσεις αυτό το πλαστικό άθικτο, θέλει κόπο και θυσία, όπως πλαστικές εγχειρήσεις, χρήμα. Τι είναι το πλαστικό για τον καθένα; Η εικόνα που αισθάνεται ασφαλής. Το πλαστικό το χρησιμοποιούμε με την έννοια του ότι έχει κάποιες ιδιότητες πάνω στις οποίες δουλέψαμε, όπως το ότι είναι εύπλαστο κι ανθεκτικό. Δεν είναι το πλαστικό το ίδιο. Πώς επηρεάζουν αυτές οι ιδιότητες, τις ανθρώπινες ιδιότητες; Τι σημαίνει ένας ανθεκτικός άνθρωπος; Το πρότυπο του σύγχρονου ανθρώπου, πρέπει να είναι ένας άνθρωπος που θα αντέχει, αλλιώς λυγίζει, σπάει, ραγίζει.

Παρακολουθώντας την παράσταση, η πρώτη λέξη που μου ήρθε στο μυαλό προσπαθώντας να δώσω έναν χαρακτηρισμό για το «Plastic People» ήταν η «Ποιητικότητα»
Είναι αναγκαία στο θέατρο.

Ομάδα epta : Μιχάλης Γεωργίου, Αναστασία Αρβανίτη, Βίκυ Μαστρογιάννη, Βαγγέλης Παπαδάκης, ¶λκης Ζούπας και Τζωρτζίνα Κακουδάκη.

Αντιθέατρο Μαρίας Ξενουδάκη – Studio Πρώτες Ύλες
Μοσχονησίων 36, Πλ. Αμερικής
Τηλ: 210 8661168

 

Διάβασε επίσης...
Το αεροπλάνο του Νίξον προσγειώνεται στην Αθήνα!
Ένα διάσημο έργο σε μία ακόμα πιο διάσημη σκηνοθεσία για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Η όπερα «Ο Νίξον στην Κίνα» του Αμερικανού μινιμαλιστή συνθέτη Τζον ¶νταμς πρωτοπαρουσιάστηκε στο Χιούστον των ΗΠΑ το 1987 και αμέσως απέκτησε το κύρος κλασικού έργου. Πρόκειται για τον καρπό της συνεργασίας με τον επίσης Αμερικανό ...
Συνέχεια...
Σεμινάριο Clown
Αν δεν είστε από εκείνους που σας τρομάζουν οι παλιάτσοι -aka clowns- αλλά, αντίθετα, σας κάνουν να χαμογελάτε ή, ακόμα καλύτερα, αν θέλετε να αποκαταστήσετε τις σχέσεις σας μαζί με τους αστείους αυτούς κυρίους περάστε μια βόλτα το Σάββατο 11 Απριλίου από το Θέατρο Επί Κολωνώ.Το εργαστήριο «Clown» του Francisco ...
Συνέχεια...
Ιστορίες με Ηχώ από την Ομάδα Playback Ψ
Πως είναι να ακούς τη ζωή σου από τα χείλη αγνώστων;Ιστορίες που ζήσαμε, ιστορίες που ζούμε.Ιστορίες που αξίζει να μάθουμε και να μοιραστούμε.Για να πάψουμε να είμαστε άγνωστοι.Να μη φοβόμαστε να ζούμε στην ίδια πόλη.Να συναντηθούμε. Γιατί περί αυτού πρόκειται.Κάθε μία παράσταση της Ομάδας Playback Ψ είναι μια ιδιαίτερη συνάντηση ...
Συνέχεια...
Περιοδεία για τους ‘Πέρσες’ από το Θεσσαλικό Θέατρο
Το Θεσσαλικό Θέατρο περιοδεύει ανά την Ελλάδα με την φετινή του παραγωγή.Σε σκηνοθεσία Σταύρου Τσακίρη και με μια άρτια παραγωγή που εντυπωσιάζει στους μέχρι τώρα σταθμούς της συνεχίζει το ταξίδι της ανά την Ελλάδα. Μετάφραση : Κώστας ΛάνταβοςΣκηνοθεσία : Σταύρος ΤσακίρηςΣκηνικά - Κοστούμια : Ελένη ΜανωλοπούλουΚινησιολογία : Αποστολία ΠαπαδαμάκηΜουσική : ...
Συνέχεια...
Εθνικό Θέατρο | ¶δειος Χώρος
Με ελεύθερη είσοδο παρακαλώ το Εθνικό Θέατρο και πάλι φέτος παρουσιάζει τη δουλειά νέων ομάδων παραχωρώντας τους τον ¶δειο -πλέον- Χώρο της Πειραματικής Σκηνής στο Θέατρο Από Μηχανής.Το θέμα και φέτος είναι Νεοελληνικά έργα σε πρώτη παρουσίαση. Χαρά μας να παρακολουθούμε νέους ανθρώπους αναζητώντας το καινούργιο διαμάντι μέσα στο βούρκο ...
Συνέχεια...
Mοντέρνα Βραχιόλια Για Σένα Αγάπη Μου
Μια νέα ομάδα, η sol para todos εμπνέεται από την προβληματική εποχή μας και συνθέτει την κοινωνικοπολιτική κωμωδία Μοντέρνα Βραχιόλια Για Σένα Αγάπη Μου. Μια φορά κι έναν καιρό , οι άνθρωποι τόλμησαν να αναζητήσουν διέξοδο από τα προβλήματα τους, τότε ανακάλυψαν τα βραχιόλια. Τα βραχιόλια τους υποσχέθηκαν μια ευτυχισμένη ζωή κι εκεινοι ...
Συνέχεια...
Η Πλεκτάνη από 12 έως 15 Ιουνίου στο Θέατρο Δίπυλον
Πολλά μεσολάβησαν από τον Μάιο του 1999 που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το έργο Πλεκτάνη από τα τότε μέλη της ομάδας Κινητήρας. Αναγνωρίζοντας τη δύναμη και τη διαχρονικότητα του έργου η νέα γενιά της ομάδας κλείνει το Φεστιβάλ Χορού με την παράσταση αυτή, στη νέα της εκδοχή.Το έργο«Η Πλεκτάνη» που ...
Συνέχεια...
Η τέχνη του κ. Χάαρμαν για 2η χρονιά
Από 10 Οκτώβριου 2007, η Θεατρική Αστική Εταιρία ΠΡΑΞΗ «Μπέττυ Αρβανίτη», επαναλαμβάνει για δεύτερη συνεχή χρονιά στη Β' Σκηνή του Θεάτρου Οδού Κεφαλληνίας, το έργο του Ρόμουαλντ Κάρμακαρ «Η τέχνη του κ. Χάαρμαν».Το έργο αφορά έναν γνωστό κατά συρροή δολοφόνο που έδρασε στο Ανόβερο το 1924 και συγκλόνισε ολόκληρη τη ...
Συνέχεια...
Συνέβη και όποιος θέλει το πιστεύει
Όλα τα ματάκια, τα αυτάκια, τα χεράκια και τα λοιπά ασημικά που κρέμονται ως τάματα στο εκκλησιαστικό σκηνικό του Γιώργου Γαβαλά να αφιέρωνα σε επιλεγμένο ¶γιο, στον ίδιο το θεάνθρωπο, στη μάνα του ή στον πατέρα του αμφιβάλλω αν θα έβρισκα την ποθητή απάντηση στο ερώτημα που με βασάνιζε στριμωγμένη ...
Συνέχεια...
Lautréamont – Maldoror: Εγκώμιο Μιας Μεταμόρφωσης
Ο Κόμης του Λωτρεαμόν αποτελεί μια από τις σκοτεινότερες και σπουδαιότερες φιγούρες της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Γεννημένος το 1846 στην Ουρουγουάη από πλούσια οικογένια Γάλλων, ο Ιζιντόρ Ντυκάς - όπως ήταν το πραγματικό του όνομα-, κατάφερε μόλις στα 24 του, να ολοκληρώσει τα Άσματα του Μαλντορόρ και να πεθάνει. Τα Άσματα του Μαλντορόρ, το βαθύ ...
Συνέχεια...
‘Ρώσικες Νύχτες’ στο Θέατρο του Ήλιου
Σε ένα σκοτεινό σπίτι στην εξοχή έξι παράξενοι χαρακτήρες, καταδικασμένοι από την αρρώστια, θα παίξουν ένα ρώσικο παιχνίδι κάτω από τις οδηγίες της αιμοδιψούς ιδιοκτήτριας. Σκοπός του η λύτρωση και νικητής ο νεκρός. Τι γίνεται όμως όταν ένας από αυτούς δεν αισθάνεται πια τόσο μελλοθάνατος; Θα καταφέρει άραγε να φυγαδεύσει ...
Συνέχεια...
Τόκος
Κάθε παράσταση του Λευτέρη Βογιατζή αποτελεί θέμα. Τις περισσότερες φορές για τους λάθος λόγους - για την τελειομανία του και την φημολογούμενη υπερβολική αυστηρότητα προς τους ηθοποιούς και τους συνεργάτες του, ή για την εμμονή του στη λεπτομέρεια και τις εξαντλητικές πρόβες που οδηγούν στις ανεκδοτολογικές πια αναβολές των πρεμιερών ...
Συνέχεια...
Τέσσερις Εικόνες Αγάπης στο Θέατρο του Νέου Κόσμου
Από 21 Μαΐου έως 8 Ιουνίου Ένας σαδιστής γιατρός, μια ψυχασθενής ερωτευμένη, μια απατημένη ζωγράφος, ένας δικαστικός λειτουργός και ένας απροσδόκητα συχνός επισκέπτης συνθέτουν με τις σχέσεις τους «τέσσερις εικόνες αγάπης» γεμάτες ρεαλισμό και υπόγειους τριγμούς. Αν δεν έχετε ήδη παρακολουθήσει μια από τις παραστάσεις της ομάδας μουσικού θεάτρου ...
Συνέχεια...
Το τέλος και η αρχή από την Ομάδα Πλεύσις
Το τέλος και η αρχή ένα σώμα διάφανο και πλαστικό. Ξυπνάει απρόσμενα μια νύχτα μέσα στο μαύρο, γερασμένο για να διαγράψει τη τροχιά του προς τη γέννηση και πάλι.Το τέλος και η αρχή ένα παιχνίδι με το χρόνο συγκεκριμένο, αφηρημένο, ανεξάρτητο, εξαρτημένο, ανήσυχο και βουβό. Ένα ταξίδι που ποτέ δε σταματά. Μια ανακάλυψη. ...
Συνέχεια...
Παραλλαγές Θανάτου @ Θέατρο Πορεία
Πριν χρόνια είχα δει το έργο του Γιόν Φόσε «Τόσο όμορφα» στο θρυλικό θέατρο Αμόρε σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά. Η παράσταση μου προξένησε δύο απορίες: πρώτον γιατί επιλέχθηκε αυτό το έργο και δεύτερον για ποιο λόγο επιλέχθηκε η Ξένια Καλογεροπούλου για να παίξει.  Παρακολουθώντας, φέτος, τις Παραλλαγές Θανάτου,  έργο του ...
Συνέχεια...
Ιστορίες από το Δάσος της Βιέννης από τον Γιάννη Χουβαρδά για το Ελληνικό Φεστιβάλ
Την πρώτη του σκηνοθετική δουλειά ως καλλιτεχνικός διευθυντής στο Εθνικό Θέατρο παρουσιάζει ο Γιάννης Χουβαρδάς στο πλαίσιο του Ελληνικού Φεστιβάλ. Το έργο του Ödön von Horváth θα συνεχίσει την πορεία του στο θεατρικό σανίδι εγκαινιάζοντας το ανακαινισμένο κτήριο Τσίλερ του Εθνικού που θα λειτουργήσει και πάλι μετά από πολλά χρόνια ...
Συνέχεια...
Kagemi από την Ιαπωνική Ομάδα Sankai Juku στο Παλλάς
Όλοι Άσπρα και μια Νύστα (και ένα όνειρο). Ναι, νύσταξα στο Kagemi. Ίσως (ΙΣΩΣ!) και να τον πήρα λίγο, λοξά. Δεν είναι κακό αυτό όμως, δεν τα ρίχνω στους Ιάπωνες, τι φταίνε οι άνθρωποι, τόσο δρόμο κάνανε, εγώ πήγα με λάθος προδιαγραφές περιμένοντας άλλα απ'όσα (μετά εορτής) εκτιμώ και χαίρομαι που είδα ...
Συνέχεια...
Το Τυφλό Σημείο στο Θέατρο Πορεία
Το θέμα της απώλειας αγγίζει ο Γιάννης Μαυριτσάκης στο πρώτο του θεατρικό έργο, «Το Τυφλό σημείο». Ο θάνατος του άντρα της προκάλεσε στη Νίκη ισχυρό σοκ.Από τη στιγμή εκείνη δε βρίσκει το κουράγιο να προχωρήσει, να δουλέψει, να συνεχίσει, παρότι οι βασικές, βιοτικές της ανάγκες δεν την εγκαταλείπουν. Ανάγκη τροφής, ...
Συνέχεια...
Νοέμβριος
Την τελευταία μέρα του Οκτωβρίου και μόλις μια ανάσα πριν τις αμερικάνικες εκλογές, ο Νοέμβριος του David Mamet είναι πιο επίκαιρος από ποτέ. Γιατί ποιος δε θα ήθελε σε τόσο κρίσιμες μέρες να ρίξει μια κρυφή ματιά στο τι μαγειρεύεται στο οβάλ γραφείο του λευκού οίκου, προκειμένου ο αποτυχημένος πρόεδρος ...
Συνέχεια...
Ψευδαισθήσεις στο Θέατρο Οδού Κυκλάδων
Σώζουν ζωές τα κατά συνθήκη ψεύδη;   Ξεκινώντας να πάω στο θέατρο της οδού Κυκλάδων και ξέροντας πολύ λίγα για το έργο του Ρώσου συγγραφέα Ιβάν Βιριπάγεφ σκεφτόμουν πως, αυτή την περίοδο, αν βάλεις σε μία πρόταση τις λέξεις «Κυκλάδες» και «Ψευδαισθήσεις» έχεις μια πολύ καλή ιδέα για το επερχόμενο καλοκαίρι ...
Συνέχεια...
Το μετέωρο βήμα του «Πελεκάνου» @ Bios
Κωδικοποιώντας τις προσωπικές δραματικές εμπειρίες του ο Στρίντμπεργκ καταπιάνεται με θέματα όπως ο θάνατος, ο έρωτας, η σεξουαλικότητα και, φυσικά, η ζοφερότητα των οικογενειακών σχέσεων. Το αυτοβιογραφικό έργο του August Strindberg είναι μια έκφραση του Σκανδιναβού συγγραφέα την περίοδο που βρέθηκε στα πρόθυρα της τρέλας, λίγο μετά το τρίτο οδυνηρό του ...
Συνέχεια...
Η  Απόδραση – Κερδίστε προσκλήσεις
Από 11 ΟκτωβρίουΜια παράσταση εν εξελίξει που συνεχίζει την πορεία της φέτος, με νέα διανομή, είναι η «Απόδραση» της ομάδας ΑΛΟΓΟΙ.Τέσσερις  αθώοι άνθρωποι που κατά λάθος  δολοφονούν μία κοπέλα. Συλλαμβάνονται από τον πανταχού παρών αστυνομικό. Η εξαθλίωση στις φυλακές του  Κορυδαλλού, τα βασανιστήρια.Η Απόδραση. Μια χολυγουντιανή  ταινία που δε γυρίστηκε ποτέ και  κατέληξε να παίζεται σε ένα Αθηναϊκό θέατρο.Ένα έργο που ακυρώνει συνεχώς  τα όρια του συμβατικού χώρου και ...
Συνέχεια...
10 Εντολές Ε’ περίοδος στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού
Το μεγαλόπνοο project της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού ολοκληρώνεται με τις δύο τελευταίες από τις δέκα εντολές που παρουσιάζονται από τις 6 Μαΐου σε σκηνοθεσία Θοδωρή Αμπαζή και Μάνιας Παπαδημητρίου στο Από Μηχανής Θέατρο. «Ου κλέψεις»«ΟΥ ΚΛΕΨΕΙΣ. Γιατί; Μπορώ; Γίνεται να μην κλέψω; Ποτέ; Αν δεν κλέψεις, πως είναι η ...
Συνέχεια...
To ‘Σχολείο Γυναικών’ με τον Daniel Auteuil στο Θέατρο Παλλάς
Ο Daniel Auteuil έρχεται στην Ελλάδα στις 11 και 12 Φεβρουαρίου με μια παραγωγή του Odéon-Théâtre de l'Europe στο πλαίσιο του «Θεάτρου Πέρα από τα Όρια». Μια πρωτοβουλία της Αττικής Πολιτιστικής εταιρείας -σε συνεργασία με την Ελληνική Θεαμάτων- που εδώ και λίγα χρόνια μας παρουσιάζει σπουδαίες παραστάσεις ξένων δημιουργών και ...
Συνέχεια...
Proun από την ομάδα Αλδίνες
28 & 29 Απριλίου Proun = προς τη νέα Τέχνη Τα "proun" ήταν τα γραφιστικά φύλλα που σχεδίασε ο κονστρουκτιβιστής αρχιτέκτονας Ελ Λισίτσκι. Αποτελούνται από παιγνιώδης διατάξεις γεωμετρικών μορφών σε μια ποικιλία κατασκευών και χρωμάτων Η ομάδα Αλδίνες * που αποτελείται από μαθητές της Ερασιτεχνικής Σχολής του Κέντρου Μελέτης Χορού ...
Συνέχεια...
Ο Βιοπαλαιστής στη Στέγη του Θέατρον
Το λαϊκό αίσθημα έχει γίνει παιχνδάκι στις λέξεις και τη σάτιρα του Λάκη Λαζόπουλου εδώ και καιρό στο τηλεοπτικό του στέκι που "καίει" τα μηχανάκια της AGB. Ανεξαρτήτως προσωπικών συμπαθειών/ αντιπαθειών/εμπαθειών στα λόγια του συμπάσχει καθείς εξ ημών ανά στιγμές.Αυτόν το χειμώνα επιστρέφει στο σανίδι, ανεβαίνει στη στέγη του σπιτιού ...
Συνέχεια...
Εθνικότητά μου: Το χρώμα του Ανέμου στο Θέατρο Πολιτεία
Η απομόνωση, το αγωνιώδες κυνήγι της πρωτιάς, οι κάθε λογής πλύσεις εγκεφάλου, οι χιλιάδες νεκροί στους απανταχού πολέμους, τα σουρεαλιστικά «σύνορα των παγκόσμιων ανθρωπίνων δικαιωμάτων» είναι κομμάτια ενός σπασμένου καθρέφτη που προσπαθούμε - κατά τον συγγραφέα - να συγκολλήσουμε για να δούμε την αρχική εικόνα, που δεν τη γνωρίζουμε ακριβώς.Η ...
Συνέχεια...
Fragments | Peter Brook
Όταν συναντιούνται δυο από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του 20ου αιώνα, δε λες πολλά. Ούτε για το ποιος είναι ο ένας ή ο άλλος, ούτε για το τι είναι αυτό που προκύπτει από τη συνάντηση. Απλά ευγνωμονείς την τύχη σου (και την Αττική Πολιτιστική Εταιρία) για την ευκαιρία σου να απολαύσεις ...
Συνέχεια...
Ένα ‘Ντετέκτιβ Στόρι’ στο Art House
Μια νουαρ σύνθεση με χιούμορ, σουρεαλισμό και μουσική από την ομάδα Συν Αθηνά και τη μπάντα Φάλτσα Κωμωδία. Οι πρωταγωνιστές:Ένας μοναχικός, αποτυχημένος και φτωχός ντετέκτιβ.Ο βοηθός του ο «Βούδας».Η σύζυγος, Τζέσικα. Ένα νεκροταφείο, η ορχήστρα του, ο θάνατος, έρωτα, σεξ και πολύ σασπένς. Η υπόθεση: Μια ιστορία βασισμένη στον μύθο ...
Συνέχεια...
Παράταση παραστάσεων για την Μήδεια 2
Μήδεια 2 όπως λέμε Μήδεια -Μήδεια, κάτι σαν Καρέτα -Καρέτα δηλαδή μια που τα εισιτήρια της παράστασης είναι υπό εξαφάνιση κάπως σαν τις γλυκύτατες χελωνίτσες μας.Η παράσταση του Δημήτρη Παπαϊωάννου που από αστικός θρύλος γεννηθείς εν έτει 1993 οπότε και η πρώτη παρουσίασή της μεταμορφώθηκε σε The place to be ...
Συνέχεια...
Το αεροπλάνο του Νίξον προσγειώνεται στην Αθήνα!
Σεμινάριο Clown
Ιστορίες με Ηχώ από την Ομάδα Playback Ψ
Περιοδεία για τους ‘Πέρσες’ από το Θεσσαλικό Θέατρο
Εθνικό Θέατρο | ¶δειος Χώρος
Mοντέρνα Βραχιόλια Για Σένα Αγάπη Μου
Η Πλεκτάνη από 12 έως 15 Ιουνίου στο
Η τέχνη του κ. Χάαρμαν για 2η χρονιά
Συνέβη και όποιος θέλει το πιστεύει
Lautréamont – Maldoror: Εγκώμιο Μιας Μεταμόρφωσης
‘Ρώσικες Νύχτες’ στο Θέατρο του Ήλιου
Τόκος
Τέσσερις Εικόνες Αγάπης στο Θέατρο του Νέου Κόσμου
Το τέλος και η αρχή από την Ομάδα
Παραλλαγές Θανάτου @ Θέατρο Πορεία
Ιστορίες από το Δάσος της Βιέννης από τον
Kagemi από την Ιαπωνική Ομάδα Sankai Juku στο
Το Τυφλό Σημείο στο Θέατρο Πορεία
Νοέμβριος
Ψευδαισθήσεις στο Θέατρο Οδού Κυκλάδων
Το μετέωρο βήμα του «Πελεκάνου» @ Bios
Η  Απόδραση – Κερδίστε προσκλήσεις
10 Εντολές Ε’ περίοδος στην Πειραματική Σκηνή του
To ‘Σχολείο Γυναικών’ με τον Daniel Auteuil στο
Proun από την ομάδα Αλδίνες
Ο Βιοπαλαιστής στη Στέγη του Θέατρον
Εθνικότητά μου: Το χρώμα του Ανέμου στο Θέατρο
Fragments | Peter Brook
Ένα ‘Ντετέκτιβ Στόρι’ στο Art House
Παράταση παραστάσεων για την Μήδεια 2