«Το πλαστικό ήταν η αφορμή, όχι το ίδιο το θέμα, πώς να πούμε κάποια πράγματα συμβολικά. Οι άνθρωποι ήταν πάντα πλαστικοί και ίσως παλιότερα να ήταν και πιο πλαστικοί. Σε μια παλιότερη εποχή σου χρειαζότανε περισσότερο πλαστικό ή μια διαφορετικού είδους προστασία, για να αντέξεις».

Η παράσταση σας στηρίχτηκε στις αρχές του Devised Theatre, μιας «μεθόδου» ευρέως διαδεδομένης στο εξωτερικό τις τελευταίες δεκαετίες, που εδώ και λίγα χρόνια ήρθε σαν μόδα και στην Ελλάδα. Με τον όρο αυτό εννοούμε μια μέθοδο δημιουργίας μιας παράστασης / performance, που βασίζεται σε οτιδήποτε- μια ιδέα, ένα αντικείμενο, ένα κείμενο, μια φωτογραφία ακόμη κι ένα θεατρικό έργο, πάνω στο οποίο η ομάδα δουλεύει μέσα από τις πρόβες με ποικίλους τρόπους, όπως αυτοσχεδιασμούς, χτίζοντας την παράσταση. Τι έχετε κρατήσει από τη διαδικασία αυτή και τις μέχρι τώρα παραστάσεις σας;
Ήταν μια δημιουργική διαδικασία στην οποία ανακαλύπτεις νέα άγνωστα μέχρι τότε εκφραστικά μέσα του ίδιου σου του εαυτού. O ηθοποιός είναι και δημιουργός με έναν πολύ πιο άμεσο τρόπο και όχι απλώς το στρατιωτάκι που καλείται να κάνει πρόβα κάτω από τις οδηγίες του σκηνοθέτη. Τον πρώτο καιρό, όταν ξεκινήσαμε να δουλεύουμε, και έπρεπε από το χάος χωρίς κείμενο με μια απόλυτη ελευθερία να κάνουμε το οτιδήποτε, μπήκαμε σε μια δημιουργική φάση. Μπαίναμε στο μετρό και βλέπαμε θεατρικές παραστάσεις.

Μέσα από τη μέθοδο αυτή δίνεται η ευκαιρία να αναδειχτεί η δυναμική τα ομάδας. Μήπως έχουμε περάσει από την εποχή του σκηνοθέτη (20ος αιώνας), στην εποχή της ομάδας;
Μακάρι. Στην Ελλάδα είναι δύσκολο να το πεις αυτό, γιατί πουθενά στην ζωή μας δεν λειτουργούμε ομαδικά, είναι θέμα παιδείας. Το πείραμα που κάναμε εδώ είναι 100 % ομαδική δουλειά. Είναι πολύ διαφορετικό όταν πέντε μυαλά σκέφτονται και δουλεύουν πάνω σε κάτι και αλλιώς όταν είναι ένας ο οποίος δίνει εντολές. Σε αυτή την περίπτωση, είναι πιο δύσκολη η θέση του «σκηνοθέτη», καθώς αναθεωρείται ο ρόλος του και οι αρμοδιότητες του, όπως και οι αρμοδιότητες του ηθοποιού πλέον. Ο ρόλος του σκηνοθέτη είναι να κρατήσει τις ισορροπίες, να συντονίσει την ομάδα και να δημιουργήσει έναν κοινό κώδικα επικοινωνίας. Από την άλλη μεριά, το πακέτο του ηθοποιού πρέπει να περιλαμβάνει τεχνικές γνώσεις, να μπορεί να μιλάει και να μπορεί να κινείται, γιατί όλα αυτά είναι τα εργαλεία με τα οποία ο σκηνοθέτης θα στήσει την δουλειά αυτή. Θα πρέπει όμως ο ηθοποιός να είναι και ο ίδιος καλλιτέχνης, όχι φορέας της τέχνης κάποιου άλλου, γιατί δεν είναι ότι θα ερμηνεύσει μόνο κάτι που θα του δοθεί.

Θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε κάποιο συγκεκριμένο είδος θεάτρου σήμερα ως «Σύγχρονο Θέατρο»;
Το Devised Theatre είναι ένας πολύ ξενικός όρος. Η πρόθεσή μας στο θέατρο είναι όχι τόσο να αναπαράγουμε μια φόρμα που υπάρχει ήδη ως δεδομένη έξω, αλλά να ανακαλύψουμε την δικιά μας φόρμα, με την δική μας γλώσσα, την δική μας παιδεία, την δική μας καθημερινότητα. ¶σχετα με το αν είναι πρωτοποριακό ή μοντέρνο να είναι κάτι που μας αφορά όλους και να συμβαίνει τώρα, αύριο μπορεί να είναι παλιό παρωχημένο. Ότι έχουμε φέρει σε αυτή την παράσταση, είναι ζητήματα που εμάς αυτή την στιγμή, μας καίνε, που συμβαίνουν γύρω μας και που τα μεταφέρουμε ο καθένας με τον δικό του τρόπο και την δική του οπτική πάνω στην σκηνή, οπότε με αυτή βρισκόμαστε κοντά σε ένα σύγχρονο θέατρο. Παρόλα αυτά για να κάνουμε Devised Theatre, βασιστήκαμε και πάλι σε φόρμες που είναι γνωστές στο κλασικό θέατρο, άρα ένας ηθοποιός ακόμη κι αν ασχολείται με αυτού του είδους το θέατρο, πρέπει να διαθέτει μια κλασική παιδεία.

Τα τελευταία χρόνια εμφανίζονται συνεχώς νέες θεατρικές ομάδες. Πέρα από την πρέσβευση κοινών αναζητήσεων και την πρακτική αναγκαιότητα, όπως η έλλειψη χρημάτων ή ότι μια θεατρική ομάδα μπορεί να λειτουργήσει ως ένα μέσο ανάδειξης νέων δημιουργών, πώς θα σχολιάζατε αυτό το φαινόμενο ως μέλη μιας από αυτές;
Κάποιες θα επιβιώσουνε και κάποιες άλλες όχι, αλλά το θέμα είναι να υπάρχει ένα βήμα για ανθρώπους που πραγματικά θέλουν να ασχοληθούν με το θέατρο και να δίνονται ευκαιρίες. Πρέπει επιτέλους να σπάσει αυτό το κατεστημένο του ενός είδους, να υπάρχουν πολλές επιλογές και τελικά ο χρόνος θα δείξει αν υπάρχει κοινό ή όχι κι αν κάνεις καλά την δουλειά σου ή αν δεν την κάνεις. Αυτά τα πράγματα τα διεκδικείς. Από την άλλη μεριά, το ότι υπάρχουν πολλές ομάδες αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, είναι γιατί στην πραγματικότητα κανείς δεν θέλει να μπει στην διαδικασία ομάδας. Αυτή την στιγμή, οι νέες ομάδες λειτουργούν ατομικιστικά, και η ενέργεια διασπάται προς πολλές κατευθύνσεις.

Plastic People. Εξωτερικά είμαστε ήδη από τα ρούχα που φοράμε, μέχρι την τροφή που καταναλώνουμε και τα αντικείμενα καθημερινής χρήσης.
¶μα αναλογιστούμε πόσο είμαστε περικυκλωμένοι από το πλαστικό, ίσως να είναι και λίγο τρομακτικό το μέγεθος. Τα ρούχα μας είναι πλαστικά, από πετρέλαιο είναι φτιαγμένα όλα.

Έχουμε κρυφτεί πίσω από ένα πλαστικό περιτύλιγμα; Εάν ναι, τότε πώς και πού θα ψάξουμε για την ουσία και την μοναδικότητα του κάθε ανθρώπου;
Κάτω από το πλαστικό, όσο κι αν είναι αυτό σε έκταση και πάχος, είμαστε μοναδικοί. Ακόμη και ο τρόπος που το φοράει ο καθένας είναι μοναδικός. Μήπως γίνει και η ηθική μας από πλαστικό, μέσα στα επόμενα χρόνια. Ποτέ δεν ξέρεις που μπορεί να οδηγήσει αυτό;

Ίσως στα λόγια της αλεπούς προς τον Μικρό Πρίγκιπα «Οι άνθρωποι δεν έχουν πια καιρό να γνωρίσουν τίποτα. Τα αγοράζουν όλα έτοιμα στα εμπορικά. Καθώς όμως τα εμπορικά δεν πουλάνε φίλους, οι άνθρωποι δεν έχουν πια φίλους. Αν θες ένα φίλο, ημέρωσε με!… ο ένας θα έχει την ανάγκη του άλλου. Για μένα εσύ θα είσαι μοναδικός στο κόσμο. Για σένα εγώ θα είμαι μοναδική στον κόσμο…».
Τελικά η μοναδικότητα έγκειται μόνο στην σχέση σου με κάποιον άλλο. Είσαι μοναδικός μόνο όταν υπάρχει και κάποιος άλλος δίπλα σου, γιατί τότε καταλαβαίνετε ότι έχετε κάποια πράγματα κοινά και κάποια άλλα διαφορετικά. Όταν καταφέρουμε και τρυπήσουμε αυτό το πλαστικό, εκεί θα περάσουν οι ανάσες μας. Και το ερώτημα είναι θα πρέπει να το τρυπήσουμε τελικά το πλαστικό; Τι θα βγει από μέσα; Θα μπορέσουμε να το αντέξουμε; Ίσως να είναι καλό είναι να είσαι μέσα στο πλαστικό, στον βαθμό που δεν ασφυκτιάς. Αντικειμενικά το πλαστικό δημιουργεί ασφάλεια, είναι βόλεμα. Ταυτόχρονα είναι πολύ δύσκολο να διατηρήσεις αυτό το πλαστικό άθικτο, θέλει κόπο και θυσία, όπως πλαστικές εγχειρήσεις, χρήμα. Τι είναι το πλαστικό για τον καθένα; Η εικόνα που αισθάνεται ασφαλής. Το πλαστικό το χρησιμοποιούμε με την έννοια του ότι έχει κάποιες ιδιότητες πάνω στις οποίες δουλέψαμε, όπως το ότι είναι εύπλαστο κι ανθεκτικό. Δεν είναι το πλαστικό το ίδιο. Πώς επηρεάζουν αυτές οι ιδιότητες, τις ανθρώπινες ιδιότητες; Τι σημαίνει ένας ανθεκτικός άνθρωπος; Το πρότυπο του σύγχρονου ανθρώπου, πρέπει να είναι ένας άνθρωπος που θα αντέχει, αλλιώς λυγίζει, σπάει, ραγίζει.

Παρακολουθώντας την παράσταση, η πρώτη λέξη που μου ήρθε στο μυαλό προσπαθώντας να δώσω έναν χαρακτηρισμό για το «Plastic People» ήταν η «Ποιητικότητα»
Είναι αναγκαία στο θέατρο.

Ομάδα epta : Μιχάλης Γεωργίου, Αναστασία Αρβανίτη, Βίκυ Μαστρογιάννη, Βαγγέλης Παπαδάκης, ¶λκης Ζούπας και Τζωρτζίνα Κακουδάκη.

Αντιθέατρο Μαρίας Ξενουδάκη – Studio Πρώτες Ύλες
Μοσχονησίων 36, Πλ. Αμερικής
Τηλ: 210 8661168

 

Διάβασε επίσης...
Εκεί, Εκεί στην Κόλαση
Tον Γιάννη Σαρακατσάνη εκτός από τα καζάνια της κολάσεως, τον είδαμε και στο θέατρο του Νέου Κόσμου ως Θοδωρή (ετών 33) και μας ξάφνιασε. Η μεταμόρφωση του σεμνού αγοριού -Θοδωρής- σε κολασμένο κάτοικο του πυρ του εξώτερου και η παρωδία (με περισσή ζέση) κάθε οσίου και ιερού είναι ομολογουμένως εντυπωσιακή. ...
Συνέχεια...
O Θείος Βάνιας από την ομάδα Grasshoper
Παρατηρήσατε πως τώρα τελευταία η συνήθεια οι ηθοποιοί να αναλαμβάνουν το ρόλο του σκηνοθέτη έχει αντιστραφεί; Όλο και περισσότεροι σκηνοθέτες ανεβαίνουν πια στη σκηνή και υποδύονται το ρόλο του ηθοποιού (και εν συνεχεία το ρόλο τους βεβαίως). Και όταν ο σκηνοθέτης για τον οποίο μιλάμε αυτή τη φορά είναι ο ...
Συνέχεια...
‘Η Νύχτα των μυστικών’ στη Νέα Σκηνή του Εθνικού
Τον ¶κη Δήμου τον γνωρίσαμε πριν από χρόνια όταν η δική του Ιουλιέτα έμεινε ζωντανή να αναπολεί τον έρωτά της με το Ρωμαίο. Κι έπειτα μας γέμισε με καινούργια έργα συμβάλλοντας στην αναγέννηση αυτού που ονομάζεται «νεοελληνικό θέατρο». Το καινούργιο του έργο «Η Νύχτα των μυστικών» είναι ένα κείμενο ποιητικό ...
Συνέχεια...
‘Τρεις Αδερφές’ στην Περεστρόικα
Η παράσταση μεταφέρει τις "Τρεις αδελφές" του Τσέχωφ (1901), στην πρώην Σοβιετική Ένωση και πιο συγκεκριμένα στην εποχή της περεστρόικα (1985-1991).Οι τρεις αδελφές δε θα πάνε ποτέ στη Μόσχα, όπως ο Γκορμπατσώφ δε θα ολοκληρώσει ποτέ το όραμα της «περεστρόικα» (αναδόμηση-ανασυγκρότηση). Η αναπόφευκτη στιγμή του συμβιβασμού των προσώπων του έργου ...
Συνέχεια...
To 2 που είναι 1
Στο ανακαινισμένο Παλλάς ο Δημήτρης Παπαϊωάννου στήνει την πρώτη μετα-ολυμπιακή παράσταση με επίκεντρο τη μοναξιά των ανδρών. O Έλληνας χορογράφος χρησιμοποιεί τα τεχνικά μέσα που του δίνει το νέο και υπερσύγχρονο θέατρο του εμπορικού CityLink έχοντας στις πλάτες του (και) την εμπειρία του 2004. Κινείται με χειρουργική ακρίβεια στους προσωπικούς ...
Συνέχεια...
Δον Ζουάν στο Σόχο
Τον Δον Ζουάν ως περσόνα, λίγο πολύ τον ξέρετε. Ακόμα κι αν δεν έχετε παρακολουθήσει ολόκληρη την ιστορία του, τον έχετε ακουστά είτε από τα δεκάδες θεατρικά έργα (από Μολιέρο μέχρι Πούσκιν), είτε από την Όπερα του Μότσαρτ, είτε από τo σινεμά (από Έρολ Φλιν μέχρι Τζόνι Ντεπ). Ακόμη κι ...
Συνέχεια...
Καυτός Πάγος για δεύτερη χρονιά στο Θέατρο Εξαρχείων
Με εγκωμιαστικές κριτικές όπου και αν παίχτηκε -συμπεριλαμβανομένης και της χώρας μας- το πολυβραβευμένο έργο της Μπράιονι Λέιβερι επανέρχεται στη σκηνή του Θεάτρου Εξαρχείων για 2 μήνες παραστάσεων μετά τη θερμή υποδοχή και την επιτυχία της περσινής σεζόν.Ένα ψυχολογικό θρίλερ για τον πόνο, τον πόθο για ζωή, την εκδίκηση, την ...
Συνέχεια...
H ‘Ελένη’ του Βασιλη Παπαβασιλείου στο Θέατρο Βράχων
12 & 13 Ιουνίου 2009 Και ενώ στο Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου ο Γιάννης Ρίτσος έχει την τιμητική του, επί τη ευκαιρία της συμπλήρωσης 100 χρόνων από τη γέννησή του, ο Βασίλης Παπαβασιλείου παρουσιάζει ξανά τη δική του «Ελένη». 8 χρόνια μετά την πρώτη της σχεδίαση με τίτλο «Ο Κύριος ...
Συνέχεια...
Στο Θέατρο Χώρα τώρα ‘Τα Λέμε στο Διάλειμμα’!
Ο Μάριος προσπαθεί να συνέλθει μετά το αδυσώπητο ξενύχτι της περασμένης βραδιάς. Η Σούλα μιλάει με την κολλητή της στο τηλέφωνο και αναρωτιέται τι να φορέσει το βράδυ. Ο κύριος και η κυρία Μπακανίκα καμαρώνουν την κόρη τους που βγήκε για πρώτη φορά στην τηλεόραση. Η κυρά Μαίρη σιγοτραγουδάει χαρούμενη, ...
Συνέχεια...
Ο Μαρξ στο Σόχο
Δεν υπάρχει πιο επαναστατική πράξη από το να λες την αλήθεια Ένα ευφυέστατο, πνευματώδες και απολαυστικό έργο που γράφτηκε το 1999 και μιλά με απλά λόγια για την ελευθερία, την επανάσταση, την οικογένεια, τον πόλεμο, τη θρησκεία, τα παιδιά, την παγκόσμια κρίση, την μπύρα, τη θεωρία της υπεραξίας, τον Σαίξπηρ, την ...
Συνέχεια...
Κάτω στον Πειραιά στο λιμάνι
Πολλοί από εσάς, ακόμα και οι πιο σκληροπυρηνικοί θεατρόφιλοι, ίσως να μην έχετε ιδέα πως κάτω στον Πειραιά, στο λιμάνι βρίσκεται ένα από τα ομορφότερα θέατρα (και κτήρια, γενικότερα) της Αθήνας. Δηλαδή μπορεί να το έχει πάρει το μάτι σας απ’ έξω και να έχετε ακούσει πολλές φορές τη στάση ...
Συνέχεια...
Ο Μπακαλόγατος και η κυκλοφοριακή συμφόρηση της πλατείας Καρύτση συνεχίζεται
Η κυκλοφοριακή συμφόρηση της πλατείας Καρύτση συνεχίζεται και μετά το Πάσχα. Αν τυχόν έχετε προσέξει τα αυτοκίνητα παρκαρισμένα το ένα πάνω στο άλλο και τις ατελείωτες ουρές στη Χρήστου Λαδά ίσως να έχετε φανταστεί πως υπαίτιος για όλον αυτό το χαμό δεν είναι άλλος από τον Μπακαλόγατο. Ο Ζήκος ζει ...
Συνέχεια...
Η Κάθοδος των Μυρίων (στον αργολικό κάμπο)
Καλοκαίρι χωρίς Επίδαυρο δε νοείται. Είτε ως μια καλή ευκαιρία για μικρές αποδράσεις (με μια αφορμή κουλτούρας), είτε με μια συνειδητή μεταφυσική θεατρική εμπειρία ως αυτοσκοπό, εδω και χρόνια τα Παρασκευοσάββατα του Ιουλίου και του Αυγούστου μας είναι κλεισμένα.Φορτώνουμε θεατρόφιλους της παρέας στα αυτοκίνητα, αγγαρεύουμε άσχετους (με επιχείρημα σχεδόν πάντα ...
Συνέχεια...
‘Τρεις κόρες εν καμίνω’ στον πολυχώρο Άγκυρα από 19/12 – Κερδίστε προσκλήσεις!
Τρεις Κόρες Εν Καμίνω ...ή μάλλον... "εν βρασμώ"!μια μαύρη μουσική κωμωδίασε σκηνοθεσία Βασίλη Μυριανθόπουλου και σε πρωτότυπη μουσική του Στέφανου Κόκκαλη.Πόσο εύκολες είναι οι σχέσεις και οι εξομολογήσεις; Πόσο μπορεί να σε προστατεύσει, ή να σε ανεχτεί ο φύλακας άγγελος σου; Πόσο μοιάζουν τα γενέθλια με μια κηδεία;Όλα είναι ένα ...
Συνέχεια...
Μια λίμνη χωρίς κύκνους
Κανονικά εδώ θα βρίσκατε την κριτική της πολυδιαφημισμένης παράστασης του Matthew Bourne στο πολυσυζητημένο υπερ-θέατρο Badminton του Γουδίου. (Απορία: το Jesus Christ Superstar που θα ανέβει τον Απρίλιο θα ξεκινήσουν άραγε να το διαφημίζουν από σήμερα ή θα περιμένουν ως αύριο; Μούμπλε μούμπλε...)Θα μπορούσατε βέβαια να την έχετε διαβάσει και ...
Συνέχεια...
Μόλλυ Σουήνη στο Θέατρο Μεταξουργείο
Βασισμένος σε μια πειραματική μελέτη του περίφημου νευρολόγου Όλιβερ Σακς «Να δει κανείς ή Να μη δει», ο Μπράιν Φρίελ, σημαντικός ιρλανδός συγγραφέας, δημιουργεί μια ιστορία με πρωταγωνίστρια μια γυναίκα τυφλή που βρίσκει την όρασή της μετά από 35 χρόνια. Μέσα από τις προσωπικές αφηγήσεις των προσώπων εναλλάσσονται και ζωντανεύουν ...
Συνέχεια...
Τρεις Κόρες Εν Καμίνω στη Μουσική Σκηνή Συρμός
...ή μάλλον... "εν βρασμώ"! Πόσο εύκολες είναι οι σχέσεις και οι εξομολογήσεις;Πόσο μπορεί να σε προστατεύσει, ή να σε ανεχτεί ο φύλακας άγγελος σου; Πόσο μοιάζουν τα γενέθλια με μια κηδεία;Όλα είναι ένα και όλα είναι εδώ.Τρεις γυναίκες σε... κρίσιμη ηλικία και οι φύλακες άγγελοι τους σε... κρίσιμη στιγμή. Ένα ...
Συνέχεια...
Kagemi από την Ιαπωνική Ομάδα Sankai Juku στο Παλλάς
Όλοι Άσπρα και μια Νύστα (και ένα όνειρο). Ναι, νύσταξα στο Kagemi. Ίσως (ΙΣΩΣ!) και να τον πήρα λίγο, λοξά. Δεν είναι κακό αυτό όμως, δεν τα ρίχνω στους Ιάπωνες, τι φταίνε οι άνθρωποι, τόσο δρόμο κάνανε, εγώ πήγα με λάθος προδιαγραφές περιμένοντας άλλα απ'όσα (μετά εορτής) εκτιμώ και χαίρομαι που είδα ...
Συνέχεια...
Ο Σκύλος, η Νύχτα και το Μαχαίρι – Κερδίστε Προσκλήσεις
Το έργο του Γερμανού συγγραφέα Μάριους φον Μάγιενμπουργκ 'Ο Σκύλος, η Νύχτα και το Μαχαίρι" είναι η δεύτερη παραγωγή του Θεατρικού Οργανισμού Συν-Επί (+,Χ) φέτος.Η εφιαλτική περιπλάνηση ενός άνδρα σε μια παράξενη πόλη. Στις παρυφές της ζουν λύκοι, η πείνα βασιλεύει, τίποτα δεν κινείται, οι άνθρωποι είναι όλοι όμοιοι μεταξύ ...
Συνέχεια...
Πρωινά Κυριακής με τους Ζούπακες στην Αλαλού
Το Θεατρικό Εργαστήρι Αποφοίτων και Εργαζομένων της Σχολής Μωραϊτη παρουσιάζουν αυτές τις μέρες τα πρωινά της Κυριακής μία νέα παιδική θεατρική παράσταση, τους "Ζούπακες στην Αλαλού". Το θεατρικό εργαστήρι της Σχολής Μωραϊτη λειτουργεί με βάση το θέατρο της επινόησης. Συγκεκριμένα, κάθε χρόνο μέσα από το θεατρικό παιχνίδι, τον αυτοσχεδιασμό και διαδοχικούς ...
Συνέχεια...
La Cage Aux Folles| Το Κλουβί με τις Τρελές – Έναρξη προπώλησης
Από τις 20 Νοεμβρίου ξεκινάει η προπώληση των εισιτηρίων για την υπερπαραγωγή του θρυλικού μιούζικαλ La Cage Aux Folles, στο Παλλάς η πρεμιέρα του οποίου είναι προγραμματισμένη για τις 6 Μαρτίου 2009 και έχουν ανακοινωθεί προς το παρόν 20 παραστάσεις.Ο Σταμάτης Φασουλής σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί με το Γιάννη Μπέζο και ...
Συνέχεια...
Από την πεζογραφία στη σκηνή
Το πολύ ενδιαφέρον αυτό αφιέρωμα του Ελληνικού Φεστιβάλ περιλαμβάνει παραστάσεις Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών βασισμένες στο συγγραφικό έργο σπουδαίων δημιουργών από όλο τον κόσμο. Πόλεμος και Ειρήνη, Λέων ΤολστόιΑπό το θεατρικό εργαστήρι του Πιοτρ Φομένκο3 - 6 ΙουνίουΠειραιώς 260, Χώρος Δ Μυθιστόρημα-σπουδή πάνω στην ανθρώπινη φύση και στην ελευθερία δράσης, ...
Συνέχεια...
Μιχάλης Οικονόμου και Μαρίνα Ασλάνογλου οι νικητές των Βραβείων Χορν & Μερκούρη 2010
Δέκα χρόνια συμπληρώνει φέτος ο θεσμός που εμπνεύστηκε ο Σταμάτης Φασουλής και αγκαλιάστηκε από τους θεατρόφιλους ανεξαρτήτως επαγγέλματος (ηθοποιούς, σκηνοθέτες, θεατές, κριτικούς). Ο ίδιος, περήφανος για την θέσπισή του, δήλωσε στην 10η απονομή των βραβείων «Είναι ο,τι σημαντικότερο έχω κάνει μέχρι σήμερα στο θέατρο». Τα φετινά βραβεία Δημήτρης Χορν δόθηκαν ...
Συνέχεια...
Τραγωδία εν Κρανίω
Η Πέμυ Ζούνη σε ρόλο σκηνοθέτη για δεύτερη φορά μέσα στον ίδιο χρόνο με μια ομάδα νέων καλλιτεχνών στην τέταρτη εμφάνισή τους επί αθηναϊκών σκηνών και ένα έργο που υπόσχεται μεγάλη δόση τρέλας, φαντασίας, χιούμορ και θέτει και ένα σωρό ερωτηματικά -κάπως παράδοξα- που βρίσκουν τις απαντήσεις τους στο έργο ...
Συνέχεια...
Watch Me Fall @ Bios
The sky is the limit. Μια παράσταση για τολμηρούς θεατές από τους διασημότερους κασκαντέρ του κόσμου. Θα πετάξει ή δεν θα πετάξει; Ποιος είναι πιο τολμηρός; Ο κασκαντέρ που δίνει το show του εμπρός μας ή εμείς οι θεατές; Οι Action Hero στήνουν μια performance εμπνευσμένοι από τους Μεξικάνικους αγώνες πάλης, ...
Συνέχεια...
Η Γυναίκα της Πάτρας
Το θέατρο προκαλεί πλήξη στη συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων. Αυτό έχω διαπιστώσει μέσα στα χρόνια που ασχολούμαι μαζί του και δεν τους κακίζω, ομολογουμένως, αφού και η δική μου σχέση με αυτό το είδος τέχνης παραπαίει συχνά από τον μεγάλο έρωτα στο μεγάλο μίσος και εμπλουτίζεται από συναισθήματα άρνησης όταν ...
Συνέχεια...
Ένας στους Δέκα στο Θέατρο Του Νέου Κόσμου
Το θέμα της μετανάστευσης δεν αποτελεί καινούργιο πεδίο προβληματισμού για το Θέατρο του Νέου Κόσμου. Και οι μετανάστες δεν είναι καινούργιοι συνεργάτες. Τρεις νέοι ηθοποιοί, δεύτερη γενιά μετανάστες ταξιδεύουν στα Βαλκάνια μέσα από την παράσταση. Οι ενοχές, η πραγματικότητα και η ελπίδα, οι προσωπικές εμπειρίες τους δοσμένα με χιούμορ και ...
Συνέχεια...
Της δυσαρέσκειάς μας ο Ριχάρδος
Προσμονή, προσδοκία, ενθουσιασμός: τα συναισθήματα που αντικαταστάθηκαν από απογοήτευση, ενόχληση, πλήξη τη νύχτα της Παρασκευής, στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου. Όταν πριν δύο χρόνια ο Sam Mendes κατηφόρισε στην Επίδαυρο με την παράσταση του Bridge Project «Χειμωνιάτικο Παραμύθι» η συζήτηση περί all star cast -πρωταγωνιστής ήταν τότε ο Ethan Hawke και ...
Συνέχεια...
Δέρμα στο Βυρσοδεψείο
Κάτι απόκοσμο και συγκλονιστικό σε περιμένει πίσω από τις πόρτες του Βυρσοδεψείου. *Παράταση παραστάσεων από 7/1 κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00 Η σκηνοθέτρια Έλλη Παπακωνσταντίνου έχει πραγματοποιήσει μια «κατάληψη» του καλλιτεχνικού χώρου του παλιού Βυρσοδεψείου. Δεν είναι καν αυτή η κατάλληλη λέξη. Μεταμόρφωση; Μετουσίωση; Σαν να έχει ξεριζώσει τον εσωτερικό χώρο ...
Συνέχεια...
Λα Πουπέ – Μονόλογος με την ¶ννα Κοκκίνου για λίγες παραστάσεις
Ένας θεατρικός μονόλογος -μια μαύρη κωμωδία- του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη από την ¶ννα Κοκκίνου, για λίγες παραστάσεις φέτος. Το έργο Η Ρίκα είναι η πιο επιδέξια ράφτρα φορεμάτων κούκλας στην Αθήνα. Διαθέτει σπάνια κουμπιά και υφάσματα κι ένα ακόμα πιο σπάνιο ταλέντο. Ωστόσο, η ενασχόλησή της αυτή μοιάζει να την έχει ...
Συνέχεια...
Εκεί, Εκεί στην Κόλαση
O Θείος Βάνιας από την ομάδα Grasshoper
‘Η Νύχτα των μυστικών’ στη Νέα Σκηνή του
‘Τρεις Αδερφές’ στην Περεστρόικα
To 2 που είναι 1
Δον Ζουάν στο Σόχο
Καυτός Πάγος για δεύτερη χρονιά στο Θέατρο Εξαρχείων
H ‘Ελένη’ του Βασιλη Παπαβασιλείου στο Θέατρο Βράχων
Στο Θέατρο Χώρα τώρα ‘Τα Λέμε στο Διάλειμμα’!
Ο Μαρξ στο Σόχο
Κάτω στον Πειραιά στο λιμάνι
Ο Μπακαλόγατος και η κυκλοφοριακή συμφόρηση της πλατείας
Η Κάθοδος των Μυρίων (στον αργολικό κάμπο)
‘Τρεις κόρες εν καμίνω’ στον πολυχώρο Άγκυρα από
Μια λίμνη χωρίς κύκνους
Μόλλυ Σουήνη στο Θέατρο Μεταξουργείο
Τρεις Κόρες Εν Καμίνω στη Μουσική Σκηνή Συρμός
Kagemi από την Ιαπωνική Ομάδα Sankai Juku στο
Ο Σκύλος, η Νύχτα και το Μαχαίρι –
Πρωινά Κυριακής με τους Ζούπακες στην Αλαλού
La Cage Aux Folles| Το Κλουβί με τις
Από την πεζογραφία στη σκηνή
Μιχάλης Οικονόμου και Μαρίνα Ασλάνογλου οι νικητές των
Τραγωδία εν Κρανίω
Watch Me Fall @ Bios
Η Γυναίκα της Πάτρας
Ένας στους Δέκα στο Θέατρο Του Νέου Κόσμου
Της δυσαρέσκειάς μας ο Ριχάρδος
Δέρμα στο Βυρσοδεψείο
Λα Πουπέ – Μονόλογος με την ¶ννα Κοκκίνου