Με αφορμή την εμφάνιση του, την ερχόμενη Παρασκευή στο Gagarin 205, ο Πασχάλης μας μίλησε για τη μουσική του και τη μουσική που αγαπάει, για όσα κατάφερε και για όσα τον ενοχλούν. 

Προσωπικά, θα μπορούσα να γράψω πολλές σελίδες για εκείνον, όμως ο ίδιος ο Πασχάλης τα λέει από μόνος του, αυθόρμητα, ειλικρινά ευχάριστα και απλά. Σαν τη μουσική του και τους στίχους του.  Θα πω απλά μόνο πως εκτιμάω και θαυμάζω τη μουσική του και θεωρώ πως είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της μοντέρνας ελληνικής μουσικής.

Ποια ήταν τα μουσικά ερεθίσματα που είχατε και φυσικά σας επηρέασαν στη μετέπειτα πορεία σας;

Καταρχήν, να σου πω ότι από έφηβος, άκουγα πάρα πολύ ξένη μουσική. Στη Θεσσαλονίκη, όπου ζούσα, είχα ένα ραδιοφωνάκι με το οποίο ξενυχτούσα αγκαλιά μέχρι το πρωί κι ας δούλευα κιόλας, ακούγοντας ράδιο Λουξεμβούργο – το πιάναμε στα μεσαία με αρκετά παράσιτα που ευτυχώς καθάριζαν αργά τη νύχτα. Από εκεί ακούγαμε όλα τα τελευταία hits της αγγλικής κυρίως μουσικής σκηνής , της οποίας ήμουν φαν και μου άρεσε ιδιαίτερα. Το ελληνικό ραδιόφωνο της ΕΡΑ, εκείνη  την εποχή, είχε κάποιες ζώνες, μεσημεριανές, απογευματινές, με  προγράμματα που βάζανε ξένα τραγούδια. Να φανταστείς παρατούσα το παιχνίδι και έτρεχα στο σπίτι για να ακούσω τις εκπομπές. Και φυσικά ήταν και ο Νίκος Μαστοράκης με το “Λεωφορείο η Μελωδία” που έπαιζε μεν τραγούδια μιας συγκεκριμένης εταιρίας, αλλά κι από εκεί ενημερωνόμασταν και ακούγαμε.

Το είδος της μουσικής που μου άρεσε ιδιαίτερα ήταν το pop country, οι μπαλάντες και τα τραγούδια που «έλεγαν» ιστορίες. Αυτά τα τραγούδια πάντοτε μου αρέσανε και έχουν ακόμα  ιδιαίτερη θέση στην ψυχή και την καρδιά μου μέσα. Φυσικά, οι Beatles ήταν το συγκρότημα που μας γαλούχησε κυριολεκτικά. Μετά οι Animals οι Kinks, όχι τόσο οι  Rolling Stones, πέρα από πολύ συγκεκριμένα κομμάτια  που τα προσκυνάς και φυσικά συγκροτήματα και καλλιτέχνες, όπως Doors, John Denver, Simon & Garfunkel, Crosby Still Nash & Young. Αυτά ήταν τ’ακούσματά μου και οι επιρροές μου.

Πότε ξεκινήσατε να ασχολείστε με τη μουσική πέραν της ακρόασης;

Με τη μουσική ασχολήθηκα από πιο μικρή ηλικία. Είχα γραφτεί στη Φιλαρμονική του Δοξάτου της Δράμας, που είναι και η γενέτειρά μου. Τα πρώτα μου χρόνια, τα παιδικά, τα έζησα εκεί. Στη Φιλαρμονική έπαιζα ένα όργανο που λεγόταν Τζένις,  ένα είδος κόρνου. Μετά από ένα χρόνο, μετακομίσαμε στη Θεσσαλονίκη, όπου ξεκίνησα κιθάρα για ένα διάστημα. Μετά έμπλεξα με το συγκρότημα, ανέλαβα το μπάσο και έγινα ο μπασίστας των Olympians.


Και μετά ήρθαν οι συνθέσεις, το συγκρότημα, η δισκογραφία…

Στα πρώτα μας βήματα έγραψα το «Σχολείο», το οποίο ουσιαστικά είναι  διασκευή ενός αμερικάνικου παραδοσιακού τραγουδιού, που είχε άγνωστο συνθέτη. Το διασκεύασα και έγραψα και τους ελληνικούς στίχους. Και κοίτα να δεις που τελικά είναι τόσο διαχρονικό γιατί ο στίχος του μιλάει σε όλες τις ηλικίες και σε όλες τις εποχές. Και ο ρυθμός του το ίδιο.  Αν το ακούσεις στην αμερικάνικη εκδοχή είναι ένα country τραγούδι που τραγουδάνε οι καουμπόηδες. Αμέσως μετά έγραψα τον «Τρόπο».

Αυτά τα τραγούδια τα τραγουδούσαμε και με τα προηγούμενα συγκροτήματα από τους Olympians, όπως οι BRAHMS, στα Μουσικά Πρωινά και είχαν πολύ μεγάλη απήχηση.  Είχαμε τους φαν που ήταν φανατικοί και μας ακολουθούσαν παντού. Και μετά όταν γίναμε Olympians, ένας αντιπρόσωπος της Ελλαδίσκ τότε, Universal τώρα, ο Γιάννης Σωκρατίδης, μας πρότεινε να ηχογραφήσουμε τα τραγούδια αυτά που άρεσαν τόσο πολύ στον κόσμο. Κι έτσι κατεβήκαμε στην Αθήνα για να τα ηχογραφήσουμε. Ο τότε διευθυντής της Ελλαδίσκ, ήταν ο Νίκος Αντύπας, ο οποίος υποστήριζε πάρα πολύ την άποψη του ελληνικού στίχου σε μοντέρνα τραγούδια. Κάτι το οποίο πέτυχε με το δικό μας πείραμα. Εγώ έχοντας γράψει και τα τραγούδια, ήμουνα πολύ χαλαρός και μη επιτηδευμένος στον τρόπο που τα ερμήνευσα και αυτό λειτούργησε πάρα πολύ θετικά. Γιατί όσοι  τραγουδούσαν τότε μοντέρνα τραγούδια, το έκαναν με ένα τρόπο, σα να τραγουδούσαν αγγλικά. Κι αυτό ήταν πολύ αστείο και δε βγήκε πουθενά. Όταν κυκλοφορήσαμε τον «Τρόπο», έγινε μια επανάσταση φοβερή που βοήθησε πολύ στην εξέλιξη της μοντέρνας ελληνικής μουσικής.

Για να πω την καθαρή αλήθεια μου, πιστεύω ότι πατήσανε στους Olympians και στο Νέο Κύμα. Η εξέλιξη της ροκ και μοντέρνας ελληνικής μουσικής πάτησε εκεί. Στο στίχο του Νέου Κύματος και στον ήχο και τον ρυθμό των Olympians.

To γεγονός ότι επιμείνατε στον ελληνικό στίχο, παρότι πειραματιστήκατε και με κάποια αγγλόφωνα, που οφειλόταν; Σας εξέφραζε περισσότερο;

Όταν έγραψα τον «Τρόπο», συνειδητοποίησα πόσο μεγάλη σημασία έχει να τραγουδάς μοντέρνο τραγούδι στη γλώσσα σου. Ο «Τρόπος» είναι ένα κυριολεκτικά επαναστατικό τραγούδι στο χώρο του. Είναι ένα τραγούδι πρόταση. Αν το ακούσεις προσεκτικά και το μελετήσεις, θα διαπιστώσεις πως και το συγκρότημα που το εκτελεί, κάνει προτάσεις μέσα στο τραγούδι (ο κιθαρίστας, ο μπασίστας, ο ντάμερ, ο τραγουδιστής, ο σαξοφωνίστας, ο οργανίστας). Έχουμε δηλαδή όλοι από μια συμμετοχή προσωπικότητας μέσα στο τραγούδι που συνθέτει ένα σύνολο και το κάνει ξεχωριστό. Σήμερα, μετά από τόσα χρόνια, το ακούω σαν έμπειρος μουσικός πλέον, και το κριτικάρω – γιατί έχω μια αίσθηση κριτικής πολύ ανεπτυγμένη και είμαι και αυστηρός. Διαπιστώνω λοιπόν, πως δικαίως έκανε την επανάσταση αυτή που έκανε.

Πιστεύω λοιπόν, ότι ο ελληνικός στίχος έδινε μια άλλη διάσταση, ένα νέο ορίζοντα στο ελληνικό τραγούδι. Μετά από τη συνειδητοποίηση αυτή, άρχισα να είμαι φανατικός και προσεκτικός στην αναζήτησή μου για τον κατάλληλο στίχο που θα ταίριαζε σε αυτόν τον ξένο ρυθμό, που ερχόταν απ’έξω και έμπαινε στα ελληνικά χωρικά ύδατα. Ήτανε πολύ δύσκολο να προσαρμόσεις δισύλλαβες λέξεις, όπως ήταν οι εγγλέζικες, στο ελληνικό τραγούδι που έφτιαχνες. Οι περισσότερες ελληνικές λέξεις είναι πολυσύλλαβες και προσπαθούσα να τις  προσαρμόσω καλόηχα, οξύτονα και όχι παροξύτονα- όπως κακώς κάνουν πάρα πολλοί ακόμα και σήμερα – στο στίχο και να ακούγεται σωστά. Η προσπάθεια μου, σου καταθέτω ειλικρινά την ψυχή μου, ήταν πολύ μεγάλη και πολύ δύσκολη. Όμως, πιστεύω, ότι στην πορεία μου κατάφερα πολλά πράγματα και αργότερα είχα και συνοδοιπόρου. Συνάδελφους που δημιούργησαν υπέροχα τραγούδια, καλόηχα με χαλαρό ήχο που κυλούσε ευχάριστα, όπως ο Γιοκαρίνης με το «Ευλαμπία» ή Οι Poll που είχαν εξαιρετικά τραγούδια. Και αργότερα για παράδειγμα, οι Κατσιμίχα που το εξελίξανε με ένα πολύ σημαντικό στίχο. Και στη συνέχεια, ο Μαχαιρίτσας, οι Πυξ Λαξ και πολλοί άλλοι. Η εξέλιξη δηλαδή, ήταν πολύ ενδιαφέρουσα και σπουδαία.

Αλλά πιστεύω ότι δικαίως διεκδικώ την αναγνώριση αυτού του αγώνα που έκανα, για να πετύχω καλό στίχο και καλόηχο, χωρίς να είναι αστείος ή γελοίος, να μπορεί να τραγουδιέται, να δίνει ρυθμό και παλμό στα τραγούδια και να ακούγεται ευχάριστα.

Το 71, όταν πλέον κατεβήκατε Αθήνα,  βρεθήκατε με ένα σχήμα αρκετά ιδιαίτερο στα Δειλινα. Πως ήταν αυτή η εμπειρία;

Είναι γεγονός ότι ήταν ένα φοβερό σχήμα, στο οποίο πρέπει ν’αναφερθώ, για να μάθουν οι σημερινοί καλλιτέχνες πώς γινόντουσαν οι δουλειές. Θα πρέπει σήμερα να επιστρέψουμε σ’εκείνη την εποχή, για να δείξουμε ότι αγαπάμε τη μουσική, αγαπάμε το κοινό. Ήτανε λοιπόν σε αυτό το σχήμα ο Διονυσίου, ο Πάριος, ο Νταλάρας, η Αλεξίου, ο Δάκης,εγώ, η Λιζέττα Νικολάου. Όλοι αυτοί σε ένα σχήμα, με ένα φοβερό πρόγραμμα, με την μεγάλη ορχήστρα του Νίκου Λαβράνου και τον κόσμο που περνούσε καταπληκτικά. Η καλλιτεχνική προσφορά αλλά και η ανταπόκριση του κόσμου ήταν κάτι το καταπληκτικό. Σήμερα λοιπόν, δεν υπάρχει ένα ανάλογο σχήμα.  Ας πούμε για παράδειγμα,  να ‘ρθει ο Σφακιανάκης, ο Τερζής, η Βίσση, η Θεοδωρίδου, ο Πλούταρχος και να κάνουν ένα σχήμα μεγάλο, να τραγουδήσουν από ένα μισάωρο ο καθένας και να κάνουν συνεργασίες, ιδιαίτερα συνεργασίες, γιατί αυτό είναι το πιο σημαντικό. Γιατί όταν συνυπάρχεις σε ένα σχήμα με συναδέλφους,  αν δεν κάνεις κάτι μαζί  τους για να  γραφτεί ιστορία…τότε τι; . Γιατί δε συμβαίνουν σήμερα αυτά; Τι θα κόστιζε στους καλλιτέχνες;  Απώλεια εσόδων, συμβιβασμό ονόματος (να πάει ο ένας κάτω από τον άλλο στην ταμπέλα;). Εγώ πιστεύω ότι όλα λύνονται και όλα γίνονται, αρκεί να υπάρχει θέληση και στόχος κορυφαίος. Και αυτός ο στόχος είναι να γραφτεί ιστορία. Γιατί η ιστορία που γράφει ξεχωριστά ο καθένας μόνος του είναι μια σελίδα. Όταν γράφεται από πολλούς μαζί είναι ένα μεγάλο γεγονός. Είναι κάτι άλλο.

Υπήρξανε μπάντες ή καλλιτέχνες που ζηλέψατε ή θαυμάσατε και που θα θέλατε να είχατε συνεργαστεί μαζί τους ή και να συνεργαστείτε;

Ναι, θα ήθελα να τραγουδήσουμε live μαζί με τους αδερφούς Κατσιμίχα. Παλιότερα είχαμε συνεργαστεί με μια συμμετοχή μου σε ένα δίσκο τους. Θα ήθελα να κάνουμε ένα live, γιατί πιστεύω ότι το δικό μου ρεπερτόριο και το δικό τους  έχουν μια σχέση. Η σχέση αυτή είναι συναισθηματική. Μου αρέσει το έντεχνο τραγούδι, ιδιαίτερα για το στίχο του. Και έχει το προνόμιο το έντεχνο τραγούδι, να τραγουδάει στίχους που λένε ιστορίες, που έχουν αρχή, μέση και τέλος και περιμένεις ν’ακούσεις πού θα καταλήξει, πού θα φτάσει. Αυτό μου αρέσει πάρα πολύ.

Ποιες ήταν οι δυσκολίες που συναντήσατε καθ’όλη τη διάρκεια της πορείας σας ;

Στο δημιουργικό μέρος, οι δυσκολία ήταν ότι δεν έβρισκα συνθέσεις που ήθελα από  Έλληνες συνθέτες. Οι Έλληνες συνθέτες ασχολούνταν κυρίως με τη λαϊκή μουσική. Για να βρω ένα τραγούδι για τα δικά μου μέτρα έκανα μεγάλο αγώνα.   Αναγκαζόμουνα να ψάξω στο διεθνές ρεπερτόριο και έκανα διασκευές. Μάλιστα κατηγορήθηκα γι αυτό και δε θα ξεχάσω ποτέ, γιατί υπάρχουν ακόμα σαν καρφί στην ψυχή μου, τα λόγια της Σώτιας Τσώτου, που μου είπε: «Τι θέλεις εσύ; Εσύ κάνεις μόνο ξένα τραγούδια και δεν κάνεις ελληνικά. Δε θα σου δώσω τίποτα». Δηλαδή μου κάρφωσε τις προσπάθειες που έκανα για να βρω το ρεπερτόριο που ήθελα. Μάλιστα κάποια άλλη στιγμή, ένας μεγάλος τραγουδιστής από τους πρώτους, κατηγόρησε τις διασκευές που έκανα, ότι πρόκειται για ξενόφερτο τραγούδι που παίρνει τα ποσοστά των Ελληνων συνθετών και τα στέλνει στο εξωτερικό. Έμμεσα και άμεσα με κατηγόρησε γι’ αυτό που έκανα. Ο συγκεκριμένος τραγουδιστής στην εξέλιξη της καριέρας του, είπε και ξένα, είπε και διασκευές, ξεχνώντας τα λόγια που είχε πει, τα οποία με πειράξανε.

Όμως, ποτέ δε μετάνοιωσα για ό,τι  έκανα. Είμαι υπερήφανος γι’ αυτά και κάποιες φορές που κάθομαι και ακούω τα τραγούδια που έγραψα, αναγνωρίζω ότι οι προσπάθειές μου ήταν αξιόλογες και σημαντικές και δεν πήγανε χαμένες. Έβαλα καλές πλίνθους στο οικοδόμημα που λέγεται  ελληνική μοντέρνα μουσική.


Διασκευάσατε λοιπόν, πολλά ξένα κομμάτια, από πολλά διαφορετικά μουσικά είδη. Πως καταφέρνεις να διασκευάσεις ένα ξένο τραγούδι, να το οικειοποιηθείς, διατηρώντας το σεβασμό προς τον δημιουργό του;

Πράγματι ήταν πάρα πολλές οι διασκευές. Κάποιες δεν έγιναν επιτυχίες.Καταρχήν, μια διασκευή πρέπει να συνειδητοποιείς γιατί την κάνεις. Για μένα η διασκευή γίνεται για να αγγίξει το κοινό το ελληνικό, αφού γίνεται στη χώρα μου. Αν θα πάρεις ένα ξένο τραγούδι και το διασκευάσεις για τους Έλληνες,  πρέπει να σεβαστείς πάνω απ’όλα τη σύνθεση των δημιουργών και να του δώσεις τον αέρα και τη ζεστασιά της ελληνικής ατμόσφαιρας. Αν το καταφέρεις αυτό, χωρίς να το χαλάσεις, πετυχαίνεις το στόχο σου. Και πιστεύω πως σχεδόν όλες οι διασκευές που έκανα πετύχανε το στόχο τους, Υπάρχουν βέβαια, και κάποιες  για τις οποίες δεν είμαι και πολύ περήφανος. Μερικές ξεφύγανε, είτε γιατί δεν πέτυχε ο στίχος, είτε γιατί στο στούντιο δεν πέτυχε η διασκευή. Δεν μπορούμε να τα κάνουμε όλα καλά.

Αν σας έλεγαν τώρα να διασκευάσετε κάποιο κομμάτι, ποιο θα ήταν αυτό;

Υπάρχει ένα τραγούδι με το οποίο ασχολήθηκα λίγο και θα ήθελα να το πετύχω. Μου αρέσει πάρα πολύ η εκτέλεση του «Ι Put a Spell on You», από Alan Price Set. Σε αυτή την εκτέλεση λοιπόν, θα ήθελα να μπορούσα να πετύχω έναν καλό ελληνικό στίχο.Ηδη το προσπαθώ.

Υπάρχουν απωθημένα;

Όχι, δεν υπάρχουν και δεν θα άλλαζα και τίποτα. Δεν μου αρέσει να γυρίζω πίσω, ν’αλλάξω κάτι, για να είναι διορθωμένο. Ό,τι έγινε, καλώς καμωμένο. Αρκεί στα επόμενα βήματά μου να μην επαναλάβω  κάτι που δε θεωρώ σωστό.

Πάντως το ζητούμενό μου είναι να φτάνω στις καρδιές του κόσμου. Μόνο τότε αισθάνομαι ότι έχω πετύχει τον στόχο μου.

Προφανώς αυτός είναι και ο λόγος που παραμένεται πολύ δραστήριος και κάνετε πάρα πολλά live;

Τα τελευταία χρόνια είχα κλειστεί στον εαυτό μου. Πρόσφατα όμως, αποφάσισα να βγω από το καβούκι μου και να κάνω κάποια live τα οποία έχουν αυτό το χαρακτηριστικό. Είναι δηλαδή συναισθηματικά. Δεν είναι live οικονομικά. Δε στηρίζονται στο να έχω δουλειά, ούτε στο τι υλικά οφέλη θ’αποκομίσω. Αυτά τα live, όσο πιο μικρός είναι ο χώρος, τόσο πιο καλά είναι, έχουν δε φοβερή επιτυχία, από πλευράς προσέλευσης κόσμου. Η σχέση που αποκτάμε μεταξύ μας, ο κόσμος κι εγώ είναι καταπληκτική. Περνάμε υπέροχα. Πραγματικά κάθε βδομάδα έχω ένα και δυο live.  Πιστεύω πως θα συνεχίσω με αυτό τον τρόπο. Μάλιστα, θυμίζει λίγο και το ύφος των μπουάτ της δεκαετίας του ’60.

Έχοντας την εμπειρία από αυτά τα live, θεωρείτε πως ο κόσμος έχει αναγκη περισσότερο, αυτό το είδος διασκέδασης, πλέον;  

Εγώ το έλεγα πολλά χρόνια πριν, ότι αυτή η έκρηξη η ηλεκτρονική, που ξεκίνησε τη δεκαετία του ‘90 και κρατάει εδώ και 20 χρόνια τώρα, θα έλεγα, χάζεψε τον κόσμο.Και θα το δικαιολογήσω.  Τους μεγαλύτερους τους έκανε να αισθάνονται εντελώς ανασφαλείς,είτε ότι βγαίνουν από το παιχνίδι και χάνουν το τρένο, είτε ότι πρέπει να σκαρφαλώσουν επάνω του, ή πρέπει να πάρουν τα πατίνια και να πάρουν από πίσω το τρένο που φεύγει.  Φυσικά η νεολαία  μπήκε μέσα στο παιχνίδι και ταξιδεύει μέσα σε αυτό το τρένο, αλλά όλο αυτό που οδηγεί τελικά; Πέρα από τις γραμμές που κυλάει και τη διαδρομή, δεν έχει πού αλλού να πάει και τα παράθυρά του είναι κλειστά. Θέλω να πω, ότι δεν έχει επαφή με τα συναισθήματα. Βαδίζει σε έναν ηλεκτρονικό εγκέφαλο, ο οποίος λειτουργεί με τα κουμπιά. Τα κουμπιά δεν έχουν συναισθήματα. Γι’ αυτό πρέπει κάποια στιγμή ν’ανοίξουν τα παράθυρα, ν’αναπνεύσουμε λίγο φύση, να κατεβούμε λίγο κάτω, σε κάποια στάση και να δούμε πώς είναι ο κόσμος, τι αναπνέει, τι σκέφτεται και τι αισθάνεται. Οπωσδήποτε λοιπόν, αυτή η στάση του συρμού θα πρέπει να είναι σε κάποια πόλη, σε κάποιο χωριό, σε κάποιο σταθμό, που υπάρχουν άνθρωποι και οι άνθρωποι έχουν συναισθήματα. Εκεί λοιπόν, θα διαπιστώσουν πόσο όμορφη είναι η ζωή των συναισθημάτων. Αυτό το ήξερα από πριν, οτι θα έρθει αυτή η στιγμή. Και πιστεύω πως είμαστε στα πρόθυρα μιας συναισθηματικής επανάστασης.  Κάποιος σύντομα θα ανάψει το σπινθήρα. Και θα τη ζήσετε εσείς οι νέοι. Και ελπίζω να είμαστε και εμείς καλά και να την παρακολουθήσουμε.

Κάποιες πολύ σημαντικές στιγμές της καριέρας σας;

Οπωσδήποτε, θα πρέπει να αναφερθώ στη Eurovision. Γιατί η Eurovision είναι ένα γεγονός, όπως και οι Ολυμπιακοί Αγώνες, που συμμετέχει η χώρα μας σε ένα διεθνή διαγωνισμό. Κακώς έχει λοιδωρηθει τόσο πολύ η Eurovision. Αυτό συνέβη για δύο λόγους. Πρώτον, αυτοί που τη λοιδωρούν ευλογάνε τα γένια τους. Ρίχνουν λάσπη στους άλλους για να φαίνονται καθαροί αυτοί. Δεύτερον είναι ,ότι θέλουν να κάνουν κακό για πολιτικές σκοπιμότητες,  σε ένα θεσμό που παρακολουθούν τόσα εκατομμύρια θεατές, συμμέχει τόσος πολύς κόσμος, περνάνε τόσο όμορφα εκείνες τις βραδιές, συμμετέχουν, διασκεδάζουν, ποντάρουν. Πιστεύω πως δεν υπάρχει πιο σημαντικό και όμορφο τηλεοπτικό show, με τόσα πολλά κομμάτια συμμετοχής. Τολμάνε να πουν κάτι γι αυτό και να μη βλέπουν την ουσία του; Οι λόγοι που το κάνουν, είναι καθαρά, προσωπικοί και ιδιοτελείς, πέρα για πέρα. Δεν είναι αντικειμενικοί οι λόγοι που παίρνει θέση ο καθένας και ρίχνει τη λάσπη του. Βλάκες είναι ολοι αυτοι που τον παραδέχονται, τον παρακολουθούν και συμμετέχουν;

Ας πάμε όμως στην απάντηση. Η Eurovision λοιπόν, ήταν μια συμμετοχή μας που με έκανε περήφανο, για το ότι εκπροσώπησα την πατρίδα μου. Βρέθηκα εκεί και  συνεργάστηκα με το Ρόμπερτ, τη Μπέσσυ, τη Μαριάννα,  το Γιώργο Χατζηνάσιο και τη Σέβη Τηλιακού. Δουλέψαμε συλλογικά και παρουσιάσαμε κάτι πολύ όμορφο. Το αποτέλεσμα της πέμπτης θέσης μπορεί να μας αδίκησε, αλλά τόσα χρόνια μετά, κάθε χρόνο μνημονεύεται αυτό το τραγούδι, περισσότερο από κάθε άλλο και λένε πως ακόμα και σήμερα αν πήγαινε θα διεκδικούσε πρωτιά. Αυτό λοιπόν με κάνει πολύ περήφανο.

Άλλη στιγμή στην καριέρα μου ήταν όταν με τους Olympians το 1966 κατεβήκαμε να παίξουμε στη Χρυσή βραδυά, στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο, που μας αποθέωσαν 65.000 θεατές, όταν παίξαμε τον « Τρόπο» και το «Σχολείο». Πήρε φωτιά το στάδιο και αισθανθήκαμε σαν επαρχιωτόπουλα χαμένα και ευτυχισμένα.

Επίσης, μια πολύ σημαντική βραδυά, ιδιαίτερα συναισθηματική, ήταν το 2001 που έδωσα μια μεγάλη συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης με τη συνοδεία της Συμφωνικής Ορχήστρας του Δήμου Αθηναίων και βρέθηκα μέσα σε αυτό το χώρο και στη πόλη όπου γεννήθηκα μουσικά, με τους Olympians θεατές εκεί μέσα  να τραγουδάω αυτά τα τραγούδια που έλεγα πριν πολλά χρόνια στο club ΧΑΒΑΗ, παιδάκι. Το συναίσθημα που με διακατείχε ήταν φοβερό και δε θα το ξεχάσω ποτέ.

Αυτή την εποχή υπάρχουν κάποια τραγούδια ή κάποιοι δίσκοι που σας αρέσουνε ν’ακούτε;

Δε θα έλεγα για κάποιο δίσκο. Βασικά ακούω πάρα πολύ ραδιόφωνο, ελληνικό και ξένο. Μου αρέσει ν’ακούω μουσική χωρίς να ξέρω ποιο θα είναι το επόμενο κομμάτι. Μου αρέσει αυτή η έκπληξη. Κάθε τι που θ’ακούσω και έχει κάτι ξεχωριστό, με γοητεύει.

Θέλω να πω κάτι για το ραδιόφωνο, το ελληνικό ραδιόφωνο. Είναι απαράδεκτος ο τρόπος του ηλεκρονικού εγκεφάλου, που βάζουνε τα κομμάτια,  πατάνε απλά το scan και παίζει αυτοματοποιημένα.  Επιτέλους κάποιοι επιχειρηματίες να ξεπεταχτούν και να πουν πως θα κάνουν ραδιόφωνο για τον κόσμο και  θα βάλουν ανθρώπους να οδηγούν το κοινό και να βάζουν τραγούδια που αγαπήθηκαν, ασχέτως εποχής και ειδών. Είναι επιτυχίες, τ’αγαπάει ο κόσμος. Βάλε και τα «Σαράντα παληκάρια». Συγκινούν. Θ’αρέσουν. Δε θα αλλάξουν οι ακροατές τη βελόνα. Θα στηρίξω αυτό που λέω με ένα παράδειγμα. Κάποτε είχε δημιουργηθεί ένας σταθμός, που κέρδισε αστραπιαία το κοινό. Έβαζε μια ποικιλία τραγουδιών που δε σε άφηνε στιγμή ν’αλλάξεις τη συχνότητα. Κι αυτό το πετύχαινε με το απλούστατο. Έπαιζε επιτυχίες, χωρίς να καθοδηγείται από καμία εταιρία, από κανέναν επιχειρηματία, από κανέναν καλλιτέχνη, από κανέναν παράγοντα. Οι παραγωγοί έβαζαν απλά επιτυχίες και μέσα σε ελάχιστο διάστημα έγινε ο πρώτος σταθμός. Αυτοί όλοι δεν τον παίρνουν σαν παράδειγμα και να επαναφέρουν το καλό ραδιόφωνο;  Το έχουν κάνει εμπορικό, με στόχο να κερδίζουν τα συγγενικά δικαιώματα και απλά έγινε απαίσιο.

Τι να περιμένουμε την Παρασκευή, στη συναυλία σας στο Gagarin;

Να περιμένετε ν’ακούσετε μόνο επιτυχίες. Τίποτα άλλο. Θα έλεγα πως θα μπορούσε να είναι και ο τίτλος της παράστασής μου. Θα λειτουργήσει ελεύθερα, αυθόρμητα και θα περάσετε καλά. Είναι σίγουρο. Δεν γνωρίζω βέβαια το χώρο του Gagarin, είναι η πρώτη φορά που θα παίξω εκεί αλλά η εμπειρία μου μου λέει το εξής: «Δεν υπάρχει ταυτότητα χώρου. Την ταυτότητα τη δίνει ο καλλιτέχνης που είναι πάνω στο πάλκο. Εκεί αρχίζουν και τελειώνουν όλα». Θα τα πούμε λοιπόν την Παρασκευή.

Ο Πασχάλης και το συγκρότημά του θα εμφανιστούν την Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου στο Gagarin 205.

Ο χωρος θα ειναι διαμορφωμένος ειδικά για τις αναγκες της μοναδικής αυτής βραδιάς… Θα υπάρχουν περιορισμένες θέσεις καθήμενων και τραπέζια.
Κράτηση τραπεζιού – Χρήστος Μακρυδάκης – 6944726165
Ανεξάρτητα από την κράτηση όλοι πληρώνουν είσοδο η οποία είναι 10 Ευρω/ άτομο.
60 Ευρώ το μπουκάλι (80 το special) ανα 4 ατομα,
30 Ευρώ το μπουκάλι κρασί ανα 2 ατομα.

Η κατανάλωση για τους όρθιους είναι προαιρετική.

Τιμή Εισιτηρίου 10 ευρώ

Η προπώληση στο Ticket House ( Πανεπιστημιου 42) έχει ήδη ξεκινήσει.

Ηλεκτρονική προπώληση http://pasxalisinathens.eventbrite.com

 

Διάβασε επίσης...
Οι Planet of Zeus γκρεμίζουν το Gagarin 205 αυτό το Σάββατο
Πέρσι τέτοιες μέρες προσπαθούσαμε να μπούμε στο ΑΝ Club για να δούμε τους Planet Of Zeus να παρουσιάζουν το δεύτερο album τους, με τίτλο “Macho Libre” που είχε κυκλοφορήσει μερικούς μήνες νωρίτερα, και δεν τα καταφέραμε, όπως και αρκετοί άλλοι φίλοι του Αθηναϊκού συγκροτήματος, αφού το υπόγειο της Σολωμού ήταν ...
Συνέχεια...
Atari Teenage Riot + The Boy + Bella Fuzz @ Gagarin 205
Όταν μπήκα στο Gagarin γύρω στις 9μιση, το θέαμα ήταν αποκαρδιωτικό: μόνο γύρω στα 30 άτομα ήταν ήδη εκεί προκειμένου να δουν το πρώτο από τα δύο σαπόρτ σχήματα. Οι Bella Fuzz απαρτίζονται από δύο κοπέλες (μία που αναλαμβάνει τα φωνητικά και μία που έπαιζε κιθάρα που ανάθεμα κι αν άκουσα μία νότα της) και ...
Συνέχεια...
Ακυρώνεται η συναυλία του Jared Evan στο Gagarin 205
Προφανώς το γεγονός ότι ένα τραγούδι του έγινε γνωστό και προβλήθηκε έντονα από το (...)  Ράδιο Αρβύλα, δεν έφτανε για να προσελκύσει στο Gagarin 205 αρκετούς ενδιαφερόμενους για να τον δουν και ζωντανά. (Τελικά δεν έχουμε τρελαθεί τελείως...) Έτσι, η διοργανώτρια εταιρία Culture Wave ανακοίνωσε πριν από λίγο ότι η προγραμματισμένη ...
Συνέχεια...
The Ex
Οι the Ex είναι ένα από τα πιο πολιτικοποιημένα σχήματα του ευρωπαϊκού χώρου και παράλληλα μια μπάντα που δε διστάζει να δοκιμάσει οτιδήποτε της κινήσει μουσικά το ενδιαφέρον,  οπότε  με αφορμή τα 2 live στην Αθήνα, μια κουβέντα με τον Andy Moor επιβάλλεται. Το συγκρότημα, με βάση το Άμστερνταμ της Ολλανδίας, θα βρίσκεται στη σκηνή του Gagarin 205 ...
Συνέχεια...
Video: Moriginal Champsystem / X-Ray + Μικρός Νικόλας
Χωρίς άλλα σχόλια από μέρους μας δείτε παρακάτω την συνεργασία Moriginal Champsystem / Νικήτα Κλιντ (aka X-Ray, βλ. επίσης Ρόδες, κλπ) με το παιδί-θαύμα από την Ζαχάρω/youtube sensation/"νέα ελπίδα του ελληνικού hip-hop?" Μικρό Νικόλα.  Η παραγωγή πάντως του EMPNE είναι πάρα πολύ καλή (να τα λέμε και αυτά). Να υπενθυμίσουμε ...
Συνέχεια...
Ένα mixtape από τον Θάνο Ανεστόπουλο
Ο Θάνος Ανεστόπουλος έκανε την έκπληξη φέτος με το εξαιρετικό του πρώτο solo album. Λίγο πριν την παρουσίασή του στο Gagarin 205 o τραγουδοποιός μας χαρίζει και ένα mixtape με τα αγαπημένα του τραγούδια. Για το "Ως το Τέλος" την πρώτη προσωπική δουλειά του Θάνου Ανεστόπουλου που κυκλοφόρησε πριν από λίγες ...
Συνέχεια...
Black Heart duo στο Gagarin 205
Οκ θα τους προτιμούσαμε με φουλ μπάντα, όμως και πάλι θα πρέπει να μην ξεχνάμε ότι στην ουσία αυτοί οι δύο - o Pall Jenkins και o Tobias Nathaniel - είναι οι Black Heart Procession, αλλά και οι Three Mile Pilot.   Θα μας πείτε βέβαια ως συνήθως καχύποπτοι "μόνο οι δύο τους; ...
Συνέχεια...
Οι τελευταίες πληροφορίες για τις εμφανίσεις του Schiller
Ο Schiller (a.k.a. Christopher von Deylen) επιστρέφει για δύο εμφανίσεις στη χώρα μας στα πλαίσια της πανευρωπαϊκής του περιοδείας αυτή την εβδομάδα. Με μια άκρως επιτυχημένη εμπορική πορεία στην Ελλάδα, τόσο δισκογραφική όσο και συναυλιακή, ο Γερμανός συνθέτης θα φέρει τις μουσικές του τελευταίου του άλμπουμ Breathless, αλλά και τις ραδιοφωνικές επιτυχίες προηγούμενων ετών, την Παρασκευή 4 Νοεμβρίου στην Αθήνακαι ...
Συνέχεια...
The Queen is 25 – A Tribute to The Smiths
Τελικά ναι, some albums are bigger than others και έλληνες καλλιτέχνες, ορκισμένοι fans των Smiths βάλθηκαν να δείξουν το σεβασμό που αξίζει στο The Queen is Dead, που έπειτα από τη μετεφηβεία, πέρασε σιγά σιγά στη σκληρή ενήλικη ζωή, έγινε 25, μια σημαδιακή ηλικία που θα πρέπει να εορτάζεται καταλλήλως. Άλλωστε, αν ...
Συνέχεια...
Παρασκευή βράδυ με τους Expert Medicine
Ίσως η πιο ολοκληρωμένη live μπάντα της αγγλόφωνης μουσικής σκηνής, στην Ελλάδα του σήμερα, οι Expert Medicine αποτελούν μια καλλιτεχνική σύμπραξη που αντανακλά την πολυσυλλεκτική του ποιότητα με ποικίλες καλλιτεχνικές αναφορές. Από 70’s soul και αγνή - αλλά killer - disco, μέχρι Νεοϋορκέζικη - τύπου dfa records - alternative dance, ...
Συνέχεια...
Το διήμερο του Παύλου Παυλίδη στο Gagarin 205
Έχω την εντύπωση ότι στις χειμερινές - κυρίως - συναυλίες του Παύλου Παυλίδη συντελείται μία συνάντηση παλιών φίλων που έλιωσαν στα 90s τα albums των Ξύλινων Σπαθιών, αλλά και μιας άλλης νεότερης γενιάς που τον γνώρισε ίσως πρώτα από τις προσωπικές του δουλειές και μετά πήγε και βούτηξε στο παρελθόν ...
Συνέχεια...
The Queen Is 25: A Tribute To The Smiths
Ακόμα μια "τυπική" βραδιά - αφιέρωμα στους The Smiths; Εμ... όχι ακριβώς! Θα θυμάστε την περσινή πολύ ενδιαφέρουσα συλλογή - tribute στο The Queen Is Dead (1986) από το blog The Cover Lovers με τίτλο The Queen Is 25, άλλωστε τα είχαμε πει και από εδώ, όπου Έλληνες και ξένοι ...
Συνέχεια...
The Soft Moon + KU + Strawberry Pills @ Gagarin 205
Πολλοί ήταν όσοι περίμεναν πώς και τι ετούτη τη συναυλία, και πραγματικά ήταν μεγάλος ο αριθμός των πιστών που έσπευσαν να την παρακολουθήσουν. Ήταν ευτύχημα που είδαμε μια τόσο σπουδαία μπάντα στην ώρα της, μετά από δύο πολύ καλούς δίσκους και με τη φήμη μιας συναρπαστικής εμπειρίας να ακολουθεί τις ...
Συνέχεια...
Echo & the Bunnymen @ Gagarin 205
Μπορεί να πέρασαν πάνω από 30 χρόνια απο το ξεκίνημα των Echo and the Bunnymen αλλά ο μεγαλόστομος Mac παραμένει ανεξίτηλος και το απέδειξε περίτρανα χθες το βράδυ στο Gagarin 205. Με χαρακτηριστικό στήσιμο στο μικρόφωνο, το τσιγάρο στο χέρι, τα γυαλιά ηλίου και το μαλλί τζίβα συνεχίζει να τραγουδάει με νεανικό θα ...
Συνέχεια...
Οι Esmerine (μέλη των GY!BE και Thee Silver Mt. Zion) την Κυριακή στο  Gagarin 205
Αφού ψηφίσετε την Κυριακή και δείτε τα "φοβερά και τρομερά" exit polls, για να μην εκνευριστείτε και σπάσετε την τηλεόρασή σας, θα σας προτείναμε να αφήσετε την εκλογικά πάνελ, και απολαύσετε μία από τις συναυλίες που αναμένουμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο Gagarin 205. Οι Esmerine για τους φανατικούς - πολλούς - ...
Συνέχεια...
Video: Electric Litany – “Enemy”
Σε λιγότερο από μια εβδομάδα, την ερχόμενη Πέμπτη 15 Μαρτίου, οι Electric Litany θα ανέβουν και πάλι στη σκηνή του Gagarin 205, έχοντας κυκλοφορήσει στα τέλη του προηγούμενου μήνα το νέο τους 7" single  “Enemy” / “Βetrayal Of the Lamenting Circles” στην Inner Ear. To συγκρότημα του Αλέξανδρου Μιάρη μας έχει συνηθίσει ...
Συνέχεια...
Οι Asian Dub Foundation αυτή την εβδομάδα σε περιοδεία στη χώρα μας
Είναι ένα από τα συγκροτήματα που δεν χορταίνουμε να βλέπουμε ζωντανά και αποτελούν μία από τις μεγάλες μας συμπάθειες από την στιγμή που, 18 χρόνια πλέον πριν, έκαναν την εμφάνισή τους, και οι οποίοι έχουν αποκτήσει μεγάλο φανατικό κοινό στη χώρα. Η κολλεκτίβα των Asian Dub Foundation έρχεται στη χώρα μας ...
Συνέχεια...
Αναβάλλεται η συναυλία των Hawkwind στην Αθήνα
To διαστημόπλοιο των Hawkwind δεν θα προσγειωθεί τελικά αυτό το Σάββατο στην Αθήνα και συγκεκριμένα στο Gagarin 205 όπως ήταν προγραμματισμένο. Όπως έγινε γνωστό μόλις από την διοργανώτρια εταιρία Spicy Entertainment, το συγκρότημα δεν θα καταφέρει να ταξιδέψει στην Ελλάδα αυτές τις μέρες. Σύντομα θα ακολουθήσει ενημέρωση για τη νέα ημερομηνία διεξαγωγής ...
Συνέχεια...
K. Bήτα @ Gagarin 205
Η εφηβεία είναι η ηλικία που οι περισσότεροι από εμάς ξεκινούμε λίγο -πολύ να ασχολούμαστε με τη μουσική. Έτσι και εγώ, ως ανήσυχος έφηβος συνήθιζα να κατεβαίνω στο δωμάτιο του μεγαλύτερου κατά κάποια έτη ξάδερφού μου, άρα και πιο προηγμένο μουσικά , με σκοπό να του δανειστώ-κλέψω κάποια από τις, ...
Συνέχεια...
Yianneis @ Gagarin 205
Φαίνεται ιδιαιτέρως εναρμονισμένη η νέα σύνθεση των Yianneis που εμφανίστηκε το Σάββατο στο Gagarin205. Ο όρος δεν είναι τυχαίος. Από τη πρόσφατη προσθήκη στο συγκρότημα του κιθαρίστα Νικήτα Κίσσονα μέχρι τις πολυφωνικές στιγμές των Νίκο Ζάδε, Δημήτρη Πετράκη, Ιlya Algaere, Άρη Καλλέργη και Λάμπρου Φιλίππου παρακολουθήσαμε ένα θέαμα σαφώς δουλεμένο και κουρδισμένο. Παρά την αρχική καθυστέρηση ...
Συνέχεια...
O θρύλος του R’n’R και τεράστια μορφή Kim Fowley στο Gagarin 205
Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες μετακλίσεις της νέας σεζόν στο Gagarin 205, είναι κάτι παραπάνω από μία συναυλία. Θα είναι η ευκαιρία να δούμε και να γνωρίσουμε από κοντά μία από τις πιο ενδιαφέρουσες και σημαντικότερες μορφές του rock'n'roll ολων των εποχών. Ο Kim Fowley θα βρεθεί στη σκηνή του Gagarin ...
Συνέχεια...
Οι New Model Army επιστρέφουν στη χώρα μας
Είναι γνωστό ότι οι New Model Army έχουν πολλούς ορκισμένους φίλους στη χώρα μας και αυτός είναι ο λόγος που μας επισκέπτονται συχνά πυκνά. Φέτος οι πολυάριθμοι φίλοι τους θα έχουν την ευκαιρία να τους απολαύσουν σε τρεις πόλεις. Από το 1980 όταν δημιουργήθηκαν στο Bradford της Μεγάλης Βρετανίας έως και ...
Συνέχεια...
Οι The Fall επιστρέφουν στην Αθήνα!
Να και ένα ευχάριστο συναυλιακό νέο, αφού ο μέγας Mark E. Smith, o godlike genius του Manchester, επανέρχεται στην πόλη μας με τους The Fall. Όπως επιβεβαιώθηκε σήμερα, οι The Fall θα εμφανιστούν στις 10 Φεβρουαρίου στο Gagarin 205 στο πλαίσιο της προώθησης του νέου - 290υ πλέον - album με ...
Συνέχεια...
Photostory: Dub Inc + Los Dos O Mas @ Gagarin 205
Άλλη μία συναυλίa των Dub Inc στην Αθήνα, άλλο ένα  sold out. To πολυάριθμο Αθηναϊκό κοινό που αρέσκεται στον dub/reggae ήχο για άλλη μια φορά υποδέχτηκε θερμά τους Dub Inc στο Gagarin 205 αλλά και το συγκρότημα των Los Dos O Mas που άνοιξε τη βραδιά. Φωτογραφίες από την βραδιά...  
Συνέχεια...
Steve Wynn / The Dream Syndicate
Οι Dream Syndicate επέστρεψαν και αυτή την εβδομάδα έρχονται και στα μέρη μας, οπότε μία κουβέντα με τον παλιόφιλο Steve Wynn ήταν επιβεβλημένη.  O Steve Wynn αποτελεί αναμφίβολα μια από τις εμβληματικές φιγούρες της αμερικάνικης εναλλακτικής σκηνής των τελευταίων 30 χρόνων. Ηγέτης των θρυλικών The Dream Syndicate μας χάρισε δίσκους ιστορικής ...
Συνέχεια...
Cathedral “farewell show” @ Gagarin 205
Μήπως τώρα τελευταία έχουν γίνει λίγο της μόδας οι αποχαιρετιστήριες περιοδείες ή είναι η ιδέα μου; Με τις επανασυνδέσεις και τις επαναδραστηριοποιήσεις τη σήμερον ημέρα να έχουν γίνει σχεδόν καθημερινό φαινόμενο, δεν ξέρω κατά πόσον μπορεί πιά ένα επονομαζόμενο farewell tour να έχει το ίδιο αντίκτυπο που είχε κάποτε στις ...
Συνέχεια...
Jazzsteppa, Bulldogs & Son of Kick σε Aθήνα και Θεσσαλονίκη
Τρία αγαπημένα dubstep σχήματα του ελληνικού κοινού έρχονται για πρώτη φορά μαζί για να μοιραστούν ζωντανά τόσο τη σκηνή του Gagarin 205 (25 Ιανουρίου 2013) όσο και του Block 33 (26 Ιανουαρίου 2013) και νομίζω ότι καταλαβαίνετε και εσείς τι πρόκειται να επακολουθήσει. Tο ντουέτο των Jazzsteppa μας έρχεται ξανά ένα ...
Συνέχεια...
Listen Up: Κ. ΒΗΤΑ – “Αντήχηση” teaser
Σχεδόν απρόσμενα - αν και η αλήθεια είναι κάτι περιμέναμε... - ο αγαπητός Κ. Βήτα έδωσε στην δημοσιότητα μέσω youtube ένα πρώτο teaser μέσα από το επερχόμενο νέο album του. Το teaser διάρκειας 1 λεπτού που ακούμε παρακάτω με ένα ενδιαφέρον συνοδευτικό video, μας προετοιμάζει για το album "Αντήχηση" το οποίο ...
Συνέχεια...
Instant Analysis: 5 Mobb Deep tracks
Αν και η εμφάνιση των Mobb Deep (Havoc + Prodigy) στο Gagarin, στο πλαίσιο της περιοδείας τους που γίνεται εν όψει συμπλήρωσης 20 ετών στην καριέρα τους αναβλήθηκε, εμείς κρατάμε την αφορμή για να σας παρουσιάσουμε 5 χαρακτηριστικά κομμάτια από την περίοδο της ακμής τους, δηλαδή από τα μέσα ως τα ...
Συνέχεια...
Rockin’ Xmas Bazaar @ Gagarin 205
Δεν ξέρω τι λέτε εσείς, εμείς παλιά τα λέγαμε Παζάρια Δίσκων και το Χριστουγεννιάτικο στο Ρόδον κυρίως στα 90s ήταν ένα καθιερωμένο ετήσιο ραντεβού για πολλούς από εμάς. Μάλιστα, ξυπνάγαμε και πολύ νωρίς, για να προλάβουμε να ψάξουμε και τις ευκαιρίες και τα σπάνια δισκάκια προτού ξυπνήσουν και κατέβουν στην Μάρνη ...
Συνέχεια...
Οι Planet of Zeus γκρεμίζουν το Gagarin 205
Atari Teenage Riot + The Boy + Bella
Ακυρώνεται η συναυλία του Jared Evan στο Gagarin
The Ex
Video: Moriginal Champsystem / X-Ray + Μικρός Νικόλας
Ένα mixtape από τον Θάνο Ανεστόπουλο
Black Heart duo στο Gagarin 205
Οι τελευταίες πληροφορίες για τις εμφανίσεις του Schiller
The Queen is 25 – A Tribute to
Παρασκευή βράδυ με τους Expert Medicine
Το διήμερο του Παύλου Παυλίδη στο Gagarin 205
The Queen Is 25: A Tribute To The
The Soft Moon + KU + Strawberry Pills
Echo & the Bunnymen @ Gagarin 205
Οι Esmerine (μέλη των GY!BE και Thee Silver
Video: Electric Litany – “Enemy”
Οι Asian Dub Foundation αυτή την εβδομάδα σε
Αναβάλλεται η συναυλία των Hawkwind στην Αθήνα
K. Bήτα @ Gagarin 205
Yianneis @ Gagarin 205
O θρύλος του R’n’R και τεράστια μορφή Kim
Οι New Model Army επιστρέφουν στη χώρα μας
Οι The Fall επιστρέφουν στην Αθήνα!
Photostory: Dub Inc + Los Dos O Mas
Steve Wynn / The Dream Syndicate
Cathedral “farewell show” @ Gagarin 205
Jazzsteppa, Bulldogs & Son of Kick σε Aθήνα
Listen Up: Κ. ΒΗΤΑ – “Αντήχηση” teaser
Instant Analysis: 5 Mobb Deep tracks
Rockin’ Xmas Bazaar @ Gagarin 205