Τι κοινό μπορεί να έχουν η NASA, η δούκισσα του Windsor και πολλές extreme καλοντυμένες υπάρξεις των μέσων του προηγούμενου αιώνα?

Ένα ανήκε στην Δούκισσα του Windsor κι ένα άλλο στην Lee Radziwill, (αδερφή της Jackie O’) σε χρώμα χρυσό, για να ταιριάζει με την απαστράπτουσα κόμη της. Δεν μιλάμε για βραδινές τουαλέτες του Dior, αλλά για απλά, αναλώσιμα φορέματα από χαρτί.

A sortie με την γενικότερη εκβιομηχάνιση του κόσμου την δεκαετία του 60, όταν ολόκληρος ο περιβάλλοντας χώρος άρχισε να μοιάζει μίας χρήσης, τα άρτι αφιχθέντα προϊόντα, όπως μαχαιροπίρουνα από πλαστικό, χάρτινα πιάτα, σερβιέτες, χαρτομάντιλα, αναπτήρες, αλλά και έπιπλα από καινούργια ευτελέστερα υλικά ήρθε να συμπληρώσει μια σειρά από χάρτινα ρούχα.

¶λλωστε, ακριβώς την ίδια περίοδο ο Buckminster Fuller, μια από τις σημαντικότερες μορφές του αιώνα (ερευνητής, επιστήμων, εφευρέτης, ποιητής κ.α.) που πέρασε, είχε καταφέρει να αφήσει τους πάντες έκπληκτους δημιουργώντας το τέλειο χάρτινο σπίτι, το Geodesic dome.

Στην όλη «διαστημοκεντρική» κοσμοθεωρία της εποχής εκείνης, ακόμη και η NASA είχε σκεφτεί να καθιερώσει χάρτινα φορέματα για τις γυναίκες του φαινομενικά κοντινού διαστημικού μέλλοντος. Τα ταξίδια στον ¶ρη έμοιαζαν με κοντινή πραγματικότητα, και, υπολογίζοντας πως θα διαρκούσαν περίπου ένα χρόνο, τα χάρτινα φορέματα έμοιαζαν η ιδανική λύση για τις επισκέπτριες των κοντινών πλανητών. Το διαστημικό κουστούμι θα είχε διάρκεια χρήσης μιας εβδομάδας κι ύστερα, τσαλακωμένο θα πεταγόταν στο απέραντο σύμπαν.

Το πρώτο χάρτινο φόρεμα ήταν έμπνευση της εταιρείας Scott Paper Co. το 1966. στοίχιζε $1.25 μόλις, και το ψυχεδελικό Op-Art μοτίβο του το έκανε τόσο δημοφιλές ώστε να καταφέρει να ξεπεράσει σε πωλήσεις το μισό εκατομμύριο! Ουσιαστικά, το πρώτο αυτό χάρτινο ρούχο, ήταν διαφημιστικό αντικείμενο, το οποίο δημιουργήθηκε με σκοπό την προώθηση της νέας σειράς της εταιρείας Scott η οποία περιελάμβανε χρωματιστά χαρτιά τουαλέτας και χάρτινες πετσέτες στα πιο απίθανα χρώματα. Και, πάντα, μίας χρήσης.

Και, όπως με κάθε επιτυχημένο προϊόν, τα ανταγωνιστικά δεν άργησαν να κατακλύσουν την αγορά. Η καταναλώτρια των 60’s μπορούσε να πάρει ένα χάρτινο φόρεμα με κουπόνια από πίτες (Johnston Frozen Pies), αλλά και με ένα μεγάλο κουτί βαφής μαλλιών (Go Go Light hair bleach) συν $1.25 έπαιρνε δώρο όχι ένα, αλλά, δύο μίνι χάρτινα φορέματα!

Κι ύστερα, εμφανίστηκε η δημιουργική πνοή: η εταιρεία Lever Bros. δημιούργησε ένα άφλεκτο χάρτινο φόρεμα, ενώ η σχεδιάστρια μόδας Judith Brewer στο Beverly Hills κυκλοφόρησε ένα χάρτινο «γούνινο» παλτό το οποίο δεν μπορούσε να πλυθεί, φυσικά, καθαρίζονταν όμως τα βρώμικα σημεία του. Η τιμή είχε πια ανέβει στα ύψη, και, το τελευταίο αυτό απόκτημα της μόδας διατίθετο για $200.

H Air India λάνσαρε στην αγορά ένα χάρτινο σάρι για $5 με οδηγίες πώς να το φορέσουν οι επικείμενες αγοράστριες, ενώ η εταιρεία Hallmark κυκλοφόρησε την δική της πλήρη σειρά από φορέματα, ποτήρια, σουπλά κ.α. ασορτί για τις επίδοξες μοντέρνες οικοδέσπινες. Ακόμη κι η πολιτική ακολούθησε την τρέλα της εποχής, όταν ο Νίξον, στην καμπάνια του, προμήθευσε τις υποστηρίκτριες της παράταξής του με χάρτινα μίνι φορέματα στα χρώματα της Αμερικάνικης σημαίας!

Φυσικό επακόλουθο αυτής της μανίας ήταν και το χάρτινο μπικίνι! Ένα μαγιό το οποίο διαλυόταν με το νερό ήταν η συμβολή της Γαλλίας στη νέα μόδα. Ενώ η Αμερική ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα με ένα λιγότερο «ριψοκίνδυνο» χάρτινο μαγιό το οποίο, όμως, στην πρώτη του παρουσίαση…γλίστρησε από το σώμα του μοντέλου!

Στα τέλη των 60’s το χάρτινο φόρεμα ήταν πλέον κοινωνική δήλωση, ταιριαστή με το φεμινιστικό κίνημα που έμελλε να επικρατήσει για καιρό. Τα χάρτινα φορέματα πωλούνταν παντού, από ακριβά μαγαζιά haute couture μέχρι super market, δεν χρειαζόταν φροντίδα και εξαφανιζόταν στο βάθος του κάλαθου αχρήστων πριν γίνουν ντεμοντέ!

Ήταν κομμάτι της Pop Art και της φιλοσοφίας της, ήταν έμπνευση του Andy Warholl, ήταν τέκνο της εποχής του και προεξάρχοντάς της.
Όλα έδειχναν αισιόδοξα. Οι πωλήσεις ήταν τεράστιες. Στη Νέα Υόρκη η boutique "In Dispensible Disposables" πουλούσε αποκλειστικά και μόνο χάρτινα ρούχα, ενώ το trendy «Paraphernalia» πουλούσε vintage χάρτινα ρούχα σε απίθανες τιμές! Το 1967, ένα χρόνο μετά την δημιουργία του, οι προβλέψεις των ειδικών, έλεγαν πως το 1980 τα χάρτινα ρούχα θα κάλυπταν το 25% της παραγωγής.

Όμως…η σπίθα που άναψε η νέα ανακάλυψη, δεν έγινε ποτέ φλόγα, -ευτυχώς, γιατί δεν ήταν όλα άκαυστα! Η περιορισμένη διάρκεια ζωής απέτρεπε τις αγοράστριες να επενδύσουν παραπάνω από λίγα δολάρια για την αναλώσιμη γκαρνταρόμπα τους, ενώ, το ξύπνημα της οικολογικής συνείδησης, μέρος της κοσμοθεωρίας της επόμενης γενιάς, οδήγησε σε τύψεις και φόβους γι αυτήν την «μιας χρήσης» κοινωνία που τείνει σιγά σιγά να γίνει ένας απέραντος σκουπιδότοπος!

¶λλωστε, στις επόμενες δεκαετίες, εξερευνήσαμε κάθε γωνιά της γης, φτάσαμε στο φεγγάρι και μάθαμε μια μεγάλη αλήθεια: δεν υπάρχει τρόπος να ξεφύγουμε από τον σκουπιδότοπο που δημιουργούμε!

Κάτι ήξεραν έκτοτε κοιτώντας την μαγική τους σφαίρα!

 

Διάβασε επίσης...
Σχεδίασε το εξώφυλλο του προγράμματος του Θεάτρου Παλλάς
Στη φωτογραφία δίπλα βλέπετε το λιτό και κομψό εξώφυλλο του περσινού οδηγού του Θεάτρου Παλλάς, τον οποίο σχεδίασε το Antidot Design  Studio. Φέτος , η Ελληνική Θεαμάτων κάνει ανοιχτή πρόσκληση σε νέους δημιουργούς που θα ήθελαν να φιλοτεχνήσουν το εξώφυλλο του ετήσιου οδηγού του Παλλάς, για την περίοδο 2011-12, που θα κυκλοφορήσει στα ...
Συνέχεια...
Κωστής Βελώνης: Δεν με ενδιαφέρει υπαρξιακά το οποιοδήποτε κοινό…
Ο Κωστής Βελώνης, εικαστικός, επιμελητής και ενίοτε συγγραφέας πολύ ενδιαφερόντων εικαστικών κειμένων, απαντά σε μερικές απλές και γενικές ερωτήσεις περί τέχνης με τον οξυδερκή και μοναδικό τρόπο που τον διακατέχει.Δεν χρειάζονται πολλές συστάσεις για τονΒελώνη, είναι ένας πολύ σημαντικός εκπρόσωπος της ελληνικής τέχνης, με μια αυθεντική φωνή, και μια δουλειά ...
Συνέχεια...
Digital Memories από την Αλίκη Κρικίδη στη Γκαλερί Ζουμπουλάκη
Η Γκαλερί Ζουμπουλάκη παρουσιάζει από τις 17 Ιανουαρίου ως τις 9 Φεβρουαρίου 2008 τη ζωγραφική δουλειά της Αλίκης Κρικίδη, η οποία ζει και εργάζεται στο Λονδίνο. Η Αλίκη Κρικίδη ανακατασκευάζει ζωγραφικά σε μεγάλο μέγεθος και τρισδιάστατη μορφή μια πραγματικότητα ερμηνευμένη ξανά μέσα από τη φαντασία της, εμπνεόμενη από ασπρόμαυρες φωτογραφίες ...
Συνέχεια...
Aller Vers στο Booze
Μια παρουσία από το εξωτερικό, που περνάει όμως και από τα πάτρια εδάφη είναι η Christine Canetti μία καλλιτέχνης που ζει και δημιουργεί ανάμεσα στην Πορτογαλλία, το Παρίσι και την Ίω.Η δουλειά της αφαιρετική, και παιχνιδιάρικη, προσπαθεί να τεντώσει τα όρια της φωτογραφίας παίζοντας με το χρώμα και τις ναιφ ...
Συνέχεια...
Athens Video Art Festival 07
Ένα διεθνές φεστιβάλ οπτικo-ακουστικών τεχνών αφιερωμένο στον ψηφιακό πολιτισμό και τις νέες τεχνολογίες που διοργανώνεται για τρίτη φορά φέτος στο γνωστό και οικείο μέρος του Γκαζοχωρίου, την Τεχνόπολη, δηλαδή, το παλιό εργοστάσιο του Γκαζίου.Στις 27, 28 και 29 Απριλίου υπό την Αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς, ...
Συνέχεια...
Τελευταίο ΣΚ του Remap αλλά και κάτι ακόμα!
Μια πολύ καλή ευκαιρία να προλάβετε οτι δεν είδατε, αλλά και για να δείτε στην Μαραθώνος την έκθεση των συμμετεχόντων του Διεθνούς αρχιτεκτονικού Διαγωνισμού UPTO35 ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ 242 συμμετοχές στο διεθνή αρχιτεκτονικό διαγωνισμό UPTO35 της OLIAROS, από 41 χώρες, εκτίθενται από την Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου μέχρι και την Τετάρτη, ...
Συνέχεια...
ReMap 2
Αν υπάρχει μια λέξη η οποία να ταιριάζει στην εικαστική πραγματικότητα της Αθήνας όπως αυτή διαμορφώνεται δεν είναι άλλη παρά αισιοδοξία και αυτό γιατί μόνο μέσα από συνεργασίες και συντονισμένες προσπάθειες μπορεί να προκύψει κάτι καινούριο, ικανό να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της εποχής.Ο λόγος φυσικά για τη διοργάνωση της μη ...
Συνέχεια...
‘Τρόποι Ενοχής’ του Λουκά Λουκίδη στους Μύλους Σαραντόπουλου
Ο Λουκάς Λουκίδης παρουσιάζει την νέα του ατομική έκθεση με τίτλο Τρόποι Ενοχής στους Κυλινδρόμυλους Σαραντόπουλου στον Πειραιά. Στην νέα του σειρά με γλυπτά ο Λουκίδης ασχολείται με τις ενοχές μας. Με ευφάνταστους τίτλους στα έργα του όπως «γιατί είμαι κάθαρμα;» η καινούργια του έκθεση διανοίγει τους πιθανούς δρόμους αυτοπραγμάτωσης ...
Συνέχεια...
Η αίθουσα κλιματίζεται…
Η Αθήνα είναι ακόμα πολύ ζεστή. Αν δεν έχεις air-condition όπως εγώ, τα πράγματα είναι πιο δύσκολα, ειδικά όταν έχει διακοπές η ΔΕΗ κάθε μια ώρα. Ούτε ανεμιστήρας, ούτε internet...Τι να κάνεις όταν χτυπάει το διαμέρισμα σου ο ήλιος αλύπητα, από τις 12 ως την δύση του....Καμιά φορά έρχονται και ...
Συνέχεια...
H.O.P.E. @ κ44
'The sun may not shine tomorrow, so suck my dick', είναι ο πιασάρικος τίτλος της έκθεσης του street artist Η.Ο.P.E. που έχουμε φιλοξενήσει στο παρελθόν με συνέντευξη στο mixtape. Στον χώρο Κ44 εκθέτει για πρώτη φορά μια συλλογή από σχέδια, που στοχεύουν να δώσουν μια αίσθηση παιδικών συναισθημάτων, την αυταπάτη ...
Συνέχεια...
Tony Oursler στην gallery Bernier/Eliades
O Τοny Oursler είναι ένας αρκετά σημαντικός καλλιτέχνης στην διαδρομή της video art, από τις δεκαετίες ακόμη του '70 και του '80. Κύριος άξονας της δουλειάς του είναι το ανθρώπινο σώμα και οι απεικονίσεις του σε σχέση και με θέματα όπως τα media, η σεξουαλικότητα, η βία και άλλα. ¶λλο ...
Συνέχεια...
Open Air Public Library
Στα πλαίσια της έκθεσης Where is the art (η οποία είναι στα πλαίσια της Μπιεννάλε Αθήνας αλλά ας σταματήσουμε εδώ το γαϊτανάκι) σχεδιάστηκε μια "site specific" εγκατάσταση από τις architectones02, ήτοι την Πέννυ Λουκάκου και τη Τζίνα Σωτηροπούλου.Η εγκατάσταση ονομάζεται Υπαίθρια Δημόσια Βιβλιοθήκη (Open Air Public Library) και θα βρίσκεται ...
Συνέχεια...
Οι πολλαπλοί «Εαυτοί» του Γιάννη Απέργη
40 ζωγραφικά έργα με λάδι μεγάλων, μεσαίων και μικρών διαστάσεων σε καμβά, ξύλο και άλλες κατασκευές, παρουσιάζει αυτή την Τρίτη και μέχρι τις 26 Φεβρουαρίου, ο Γιάννης Απέργης και αγγίζει το θέμα των ‘ΕΑΥΤΩΝ’, των πολλαπλών, δηλαδή, χαρακτήρων που φοράμε. «Μέσα σε διπλά πορτραίτα κομμένα στη μέση μπορεί κανείς να αναγνωρίσει τη δική ...
Συνέχεια...
To blog του E.M.Σ.Τ. – Προβολές στην Ελευσίνα
Το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης με αφορμή την έναρξη της ανακατασκευής του κτιρίου στο Φιξ εγκαινίασε το σχετικό ιστολόγιο, το οποίο πραγματεύεται ζητήματα σχετικά με την πορεία της ανακατασκευής, αλλά και θέματα ευρύτερου ενδιαφέροντος, όπως αναφορές στη «Μαγική Πόλη» του Κούνδουρου και στο γενικότερο ρόλο των μουσείων σήμερα. Ξεχωρίζουν τα ...
Συνέχεια...
Ζωές στο δρόμο
Πέντε καταξιωμένοι έλληνες φωτογράφοι εστιάζουν στην πιο ακραία μορφή φτώχειας: το τραγικό φαινόμενο των αστέγων συμπολιτών μας, που πλέον έχει πάρει εκρηκτικές διαστάσεις και στο ελληνικό τοπίο. Ακολουθούν τις διαδρομές τους, αποτυπώνουν τις αγωνίες, τον αγώνα και, εν τέλει, την αξιοπρέπεια ανθρώπων της διπλανής πόρτας κάποτε, που σήμερα αναζητούν τον δρόμο της επιστροφής ...
Συνέχεια...
Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης: Sarah Lucas
Το κάποτε κακό παιδί της βρετανικής εικαστικής σκηνής, παρέα με τον Damien Hirst και τα άλλα παιδιά, -και σύντροφος του αδικοχαμένου Angus Fairhurst- η Sarah Lucas είναι επισήμως μια μεσήλικη κυρία. Στα εγκαίνια της έκθεσης της στο Μουσείο Κυκλαδικής πριν μερικές εβδομάδες, σε τίποτα δεν θύμιζε τον διάβολο που κάποτε ...
Συνέχεια...
Δημήτρης Ανδρεάδης: ‘Keep a light on’
Για κάποιους η τέχνη μοιάζει με ένα ταξίδι... Το ίδιο ισχύει και για τον Δημήτρη Ανδρεάδη που σε αντίθεση με μια προκαθορισμένη διαδρομή επέλεξε αυτή με τις περισσότερες εκπλήξεις. Στην πορεία βέβαια υπάρχουν και στάσεις και συνεχίζεις αυτή τη διαδρομή κι αν πάλι γυρίσεις ξανά πίσω στην αρχή δεν τρομάζεις ...
Συνέχεια...
Στέλιος Φαϊτάκης
Ο Βασίλης Μπότουλας μιλάει με τον Αθηναίο ζωγράφο Στέλιο Φαϊτάκη (www.myspace.com/bizareone) Μια ερώτηση που με "τρώει" εδώ και καιρό... Πιστεύεις στο Θεό? Και το ρωτάω αυτό γιατί παρ'όλο που η δουλειά σου έχει έναν καθαρά θρησκευτικό χαρακτήρα, πολλές φορές τον χάνει γιατί έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη θεματολογία σου και ...
Συνέχεια...
Spaghetti a la aaart*
*aaart= a.antonopoulou.art Προσφάτως έλαβα αυτό το δελτίο τύπου και είναι τόσο αληθινό και με ευχάριστο χιούμορ που ειλικρινά αξίζει να το μεταφέρω ως έχει. «Το καλοκαίρι έφτασε μαζί με τη ζέστη και τη ραστώνη. Κι επειδή ο νους όλων μας ταξιδεύει σε εξωτικούς και μη προορισμούς, αποφασίσαμε να παρουσιάσουμε μία ...
Συνέχεια...
I DO Group Show στο Project Space του six d.o.g.s
Τι κοινό έχουν ένας μουσικός, μία χορογράφος, μία χορεύτρια, δύο εικαστικοί, ένας επιμελητής καί τρείς αρχιτέκτονες; Ακούγεται σαν ανέκδοτο, αλλά αυτό θα μπορούσε εύκολα να είναι το εισαγωγικό σημείωμα στο δελτίο τύπου για την ομαδική έκθεση με τίτλο I do που παρουσιάζεται στο Project Space του six d.o.g.s από τις ...
Συνέχεια...
Οι μοναχικοί άνδρες του Απόστολου Γεωργίου
Ο Γεωργίου διατηρεί μια πολύ σταθερή και υψηλή ποιότητα στην ζωγραφική του ταυτότητα εδώ και χρόνια.Είναι ένας καλός ζωγράφος και το έχει αποδείξει. Εστιάζει συνήθως σε μοναχικούς άνδρες, σε χώρους που μοιάζουν με γραφεία, λόμπι ξενοδοχείων, άδεια δωμάτια.Υπερτονίζει με τα απλά background στα οποία τοποθετεί ταυς πρωταγωνιστές του, την μοναξιά ...
Συνέχεια...
Νέοι Καλλιτέχνες στην Αίθουσα Τέχνης Ρεβέκκα Καμχή
Σε μιά Αθήνα που μαθαίνει να ζεί μέσα την αμφιβολία και όπου ο όρος αγανάκτηση έγινε το moto των ημερών, το ελάχιστο που θα μπορούσε αυτή η πόλη να κάνει ως παράλληλο μέσο αντίδρασης είναι να προσπαθήσει να «μπολιαστεί» με λίγη καλλιτεχνική πνοή. Μια τέτοια προσπάθεια έχει ξεκινήσει εδώ και λίγες ...
Συνέχεια...
Κλειστές οι γκαλερί, αλλά υπάρχουν τα μουσεία… Μουσεία της Αθήνας το Πάσχα
Οι περισσότερες γκαλερί θα παραμείνουν κλειστές από 14 έως και 21 Απριλίου. Τα Μουσεία όμως της πόλης παραμένουν ανοικτά σίγουρα έως και την Πέμπτη, ενώ κάποια μέχρι και το Μεγάλο Σάββατο. Αντί να ψάχνετε ατελείωτες ώρες λαμπάδες, δώρα κ.α. επισκεφτείτε τα μουσεία της Αθήνας για έμπνευση και ξεκούραση, αλλά και ...
Συνέχεια...
Design Walk από το μέλλον
Από τις 3 μέχρι τις 5 Φεβρουαρίου το Design Walk μας πάει μια βόλτα στο μέλλον. Το Design Walk συστήθηκε το 2007 ως μια πολιτιστική και εκπαιδευτική βόλτα με κύριο σκοπό την προβολή του σύγχρονου Ελληνικού design. Στην περιοχή του κέντρου και πιο συγκεκριμένα στη γειτονιά του Ψυρρή τα τελευταία χρόνια ...
Συνέχεια...
Ραλλού Παναγιώτου: Ατομική έκθεση στην ΑΜΡ
Η δεύτερη ατομική της Ραλλούς Παναγιώτου στην γκαλερί AMP μετά από διάστημα δύο χρόνων , μέσα στο οποίο ήρθε μια υποψηφιότητα για το βραβείο ΔΕΣΤΕ το 2009, μια επιμέλεια ομαδικής έκθεσης και συμμετοχές σε εγχώρια και εκτός συνόρων πρότζεκτς. Τα τελευταία χρόνια η Παναγιώτου έχει κάνει στροφή στην δουλειά της ...
Συνέχεια...
Who We Are – This is a LIGHTROOM Project
Ξεκίνησε με βάση το αγαπημένο μας Soul (R.I.P.) και εξελίχθηκε στην πρώτη διαρκώς μετακινούμενη φωτογραφική γκαλερί.Το LIGHTROOM Project της Ρενάτας Κωνσταντίνου, το νέο όχημα δράσης της ελληνικής φωτογραφίας ως σύγχρονη τέχνη στην Ελλάδα, φωτίζει από αυτή την Πέμπτη και έως το τέλος του μήνα, τα 8 δωμάτια του TAF στο ...
Συνέχεια...
Εγκαίνια για την Έκθεση του Matt Conors στην The Breeder
Εγκαίνια σήμερα Σάββατο από τις 12 - 4 μμ την πρώτης ατομικής έκθεσης του Αμερικανού καλλιτέχνη Matt Connors στην Αθήνα, με τίτλο Pre-echo. Έργα του Matt Connors έχουν παρουσιαστεί στην έκθεση When The Moon Shines on the Moonshine, σε επιμέλεια του Robert Meijer στην γκαλερί THE BREEDER, το 2006.Σύμφωνα με ...
Συνέχεια...
Θοδωρής Μάρκου – ‘Demoiselles’ στο asproart
Πορτραίτα γένους θηλυκού. Κάθε εικόνα και μία στιγμή. Κάθε στιγμή, ένα συναίσθημα.Νεαρές δεσποινίδες ποζάρουν, στη πρώτη προσωπική έκθεση του Θοδωρή Μάρκου, με τοόνομα "Demoiselles".Ο Θοδωρής Μάρκου ασχολείται με τη φωτογραφία από το 2005. Κατά κύριο λόγο κάνειφωτογραφία συναυλίας, προσπαθώντας να αιχμαλωτίσει τα συναισθήματα και την έντασητων μουσικών σε ένα καρέ. ...
Συνέχεια...
Αν είσαι Φωτογράφος  ταξίδευε!
Όχι τίποτα άλλο, αλλά για να μας φέρεις και ωραίες φωτογραφίες από τα μέρη που πας, με τις σούπερ κάμερες σου, όχι σαν εμάς που τραβάμε με μικρές των 100 ευρώ ή ακόμα χειρότερα, με το κινητό μας.Δέκα φίλοι φωτογράφοι, ανάμεσά του και ο σουπερ ντούπερ καταπληκτικός φωτογράφος του mixtape.gr ...
Συνέχεια...
‘Here, Now’ της Μαρίας Ζερβού στο Κέντρο Σύγχρονης Ιλεάνα Τούντα
Την Παρασκευή 19 Οκτωβρίου 2007, στις 19:30, εγκαινιάζεται στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Ιλεάνα Τούντα, η πρώτη ατομική έκθεση της Μαρίας Ζερβού με τον τίτλο «Here, Now».Η έκθεση θα διαρκέσει ως τις 17 Νοεμβρίου 2007. Η δουλειά της Μαρίας Ζερβού (βίντεο, σχέδια και φωτογραφίες) πραγματεύεται γόνιμες μεταφορές που αναφέρονται στο φύλο, ...
Συνέχεια...
Σχεδίασε το εξώφυλλο του προγράμματος του Θεάτρου Παλλάς
Κωστής Βελώνης: Δεν με ενδιαφέρει υπαρξιακά το οποιοδήποτε
Digital Memories από την Αλίκη Κρικίδη στη Γκαλερί
Aller Vers στο Booze
Athens Video Art Festival 07
Τελευταίο ΣΚ του Remap αλλά και κάτι ακόμα!
ReMap 2
‘Τρόποι Ενοχής’ του Λουκά Λουκίδη στους Μύλους Σαραντόπουλου
Η αίθουσα κλιματίζεται…
H.O.P.E. @ κ44
Tony Oursler στην gallery Bernier/Eliades
Open Air Public Library
Οι πολλαπλοί «Εαυτοί» του Γιάννη Απέργη
To blog του E.M.Σ.Τ. – Προβολές στην Ελευσίνα
Ζωές στο δρόμο
Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης: Sarah Lucas
Δημήτρης Ανδρεάδης: ‘Keep a light on’
Στέλιος Φαϊτάκης
Spaghetti a la aaart*
I DO Group Show στο Project Space του
Οι μοναχικοί άνδρες του Απόστολου Γεωργίου
Νέοι Καλλιτέχνες στην Αίθουσα Τέχνης Ρεβέκκα Καμχή
Κλειστές οι γκαλερί, αλλά υπάρχουν τα μουσεία… Μουσεία
Design Walk από το μέλλον
Ραλλού Παναγιώτου: Ατομική έκθεση στην ΑΜΡ
Who We Are – This is a LIGHTROOM
Εγκαίνια για την Έκθεση του Matt Conors στην
Θοδωρής Μάρκου – ‘Demoiselles’ στο asproart
Αν είσαι Φωτογράφος ταξίδευε!
‘Here, Now’ της Μαρίας Ζερβού στο Κέντρο Σύγχρονης