Ώρες ώρες συνειδητοποιώ πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός και πραγματικά τρομάζω. 12 χρόνια. 12 ολόκληρα χρόνια έχουν περάσει από την πρώτη εμφάνιση των Ordo Equilibrio στην χώρα μας, σε εκείνο το ιστορικό – όσο και επεισοδιακό – διήμερο festival της Cold Meat Industry στο Bug. Ένα festival το οποίο είχε λήξει μάλλον άδοξα, όταν κατά την διάρκεια του set των Brighter Death Now o φίλτατος Roger Karmanik (σε μία love-hate relationship με το κοινό) είχε ανοίξει κάτι σιχαμερές Σουηδικές κονσέρβες σαπισμένου ψαριού, κάνοντας τα 20 περίπου άτομα που είχαν απομείνει στο club να τρέχουν δεξιά και αριστερά για να γλυτώσουν από την δυσοσμία και την μπόχα που ανέβλυζε από την σκηνή, προσπαθώντας παράλληλα να πάρουν ανάσες καθαρού αέρα. Cult σκηνές απείρου κάλους, no doubt!

Όπως θα θυμούνται όσοι είχαν βρεθεί εκεί, το live των Ordo Equilibrio συγκαταλεγόταν (κατά γενική ομολογία) ανάμεσα στις 2-3 καλύτερες εμφανίσεις ολόκληρου του διημέρου. Από τότε βέβαια έχουν αλλάξει πολλά πράγματα. Η Chelsey Krook αντικαταστάθηκε από την Rose-Marie Larsen, ο Tomas Pettersson άλλαξε το όνομα της μπάντας σε Ordo Rosarius Equilibrio, και μαζί κυκλοφόρησαν άλλα 7 album. Και όμως, έπρεπε να περάσουν 12 ολόκληρα χρόνια για να μπορέσουμε να τους δούμε επιτέλους και πάλι από τα μέρη μας.

Ήταν λίγα μόλις λεπτά μετά τις 8:30 όταν οι Mani Deum πήραν στην θέση τους στην σκηνή. Έχοντας δεί την μπάντα πάμπολλες φορές ζωντανά τα τελευταία χρόνια, χαίρομαι ιδιαίτερα που βλέπω ότι με τον καιρό οι εμφανίσεις τους γίνονται όχι μόνο καλύτερες, από εκτελεστικής πλευράς, αλλά όλο και πιο επαγγελματικές, κάτι για το οποίο σημαντικό ρόλο πρέπει να έπαιξε και η φετινή συμμετοχή τους στο Wave Gotik Treffen  στην Λειψία. Συνδυάζοντας τον κλασικό Neo-Folk ήχο με κάποια πιο rock και indie στοιχεία (οι ίδιοι χαρακτηρίζουν τον ήχο τους ώς Infected Folk ‘n’ Roll), αλλά διατηρώντας πάντα έναν -κατά κύριο λόγο- έντονο ακουστικό χαρακτήρα, οι Mani Deum έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν ένα αρκετά προσωπικό στύλ, ίσως όχι τόσο αναγνωρίσιμο (τουλάχιστον ακόμα) αλλά σίγουρα αξιοπρόσεκτο και εύκολα προσβάσιμο και από ακροατήρια εκτός του Neo-Folk/Martial χώρου. Τα παιδιά παίζουν live αρκετά συχνά οπότε οι ευκαιρίες να τους δεί κανείς είναι πολλές. Αδράξτε τις!

Το ξέρω ότι θα αδικήσω τους Glimmer Void με αυτά που θα πώ, αλλά δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Ο ήχος τους μου θυμίζει μία ακουστική version female-fronted metal σχημάτων τύπου Nightwish και Lacuna Coil, ένα ιδίωμα που –για πολλούς και διάφορους λόγους – ποτέ μου δεν συμπάθησα. Η εμφάνιση τους πάντως ήταν αξιοπρεπέστατη πάρα τα μικρά τεχνικά προβληματάκια που αντιμετώπισαν. Δεν είμαι γνώστης του στουντιακού τους υλικού οπότε δεν μπορώ να πώ πόσο πιστά αποδόθηκαν τα κομμάτια τους επί σκηνής, ομολογώ όμως ότι η διασκευή τους στο Der Graue König των Forseti ήταν εξαιρετική. Δυστυχώς δεν ισχύει το ίδιο και για το ‘It’s A Sin’ των Pet Shop Boys που είναι μία μάλλον λανθασμένη επιλογή από μεριά του συγκροτήματος. Σίγουρα έχουν το κοινό τους, κάτι που φάνηκε και από την θερμή ανταπόκριση που δέχτηκαν από μερίδα των παρευρισκομένων, προσωπικά όμως δεν με κέρδισαν καθόλου ούτε και αυτή την φορά.

Ο αγαπητός Simone Salvatori (a.k.a. Hellvis) μας είχε ξαναεπισκεφτεί και πριν από 2 χρόνια με τους Spiritual Front στα πλαίσια του Absinthe Festival, αυτή την φορά όμως ήρθε μόνος για μία αρκετά διαφορετική εμφάνιση από εκείνη που είχαμε δεί στο Κύτταρο. Το set του ήταν χωρισμένο σε 2 μέρη, με το πρώτο να αποτελείται από ακουστικές εκτελέσεις τραγουδιών των Spiritual Front (όπως τα πανέμορφα ‘Bare Knuckle Boy’, ‘We Could Fail Again’ και ‘Ragged Bed’) παιγμένα μόνο με κιθάρα και φωνή, και με το δεύτερο να στηρίζεται  σε εξ ολοκλήρου προηχογραφημένα κομμάτια, με τον Simone να τραγουδάει από πάνω, δίνοντας παράλληλα και ένα είδος show στα πρότυπα του Marc Almond (του οποίου τις κινήσεις έχει στην κυριολεξία κοπιάρει!), χωρίς όμως βέβαια να καταφέρνει να φτάσει την ποιότητα και το μεγαλείο του ειδώλου του. Αστειεύτηκε με τον κόσμο, διηγήθηκε ιστορίες για τον παππού του, για το αγόρι εκείνο που ερωτεύθηκε τρελά, υπεραμύνθηκε του video για το Darkroom Friendship, το οποίο όπως είπε ‘σόκαρε’ πολύ κόσμο, ενώ μας ρώτησε αν ξέρει κανείς τίποτα darkrooms στην Αθήνα που να μπορεί να επισκεφτεί, μετέτρεψε τους στίχους του ‘Jesus Died In Las Vegas’ σε ‘Jesus Died In Athens’ και στο τέλος ανέβασε και τους Mani Deum στην σκηνή για να παίξουν μαζί το ‘Slave’. Αρκετά διαφορετική από αυτές που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε, η σκηνική του παρουσία μπορεί να φτάνει σε στιγμές τα όρια του kitsch, αλλά εξισορροπείται από την συμπαθητική του φυσιογνωμία και το γουστόζικο στύλ του.

Είναι γνωστή η ψύχωση του Tomas με την θρησκευτική εικονογραφία και την εξερεύνηση της ερωτικής πλευρά της Καθολικής Πίστης (ω, ναί!), οπότε δεν είναι καθόλου περίεργο που διάλεξε το Nunsploitation διαμάντι Sacred Flesh για να συνοδεύσει οπτικά την εμφάνιση των ORE. Πλαισιωμένος από την Rose-Marie Larsen και δύο ακόμη μουσικούς, στην κιθάρα και το μπάσο, ο Tomas αρχικά ευχαρίστησε τους παρευρισκομένους για την προσέλευση τους, για να προσθέσει στην συνέχεια ότι δεν πίστευε πώς θα ξαναέπαιζαν ποτέ εδώ ύστερα από το -κατά τα λεγόμενα του-  ‘χειρότερο τριήμερο που έχουν ζήσει ποτέ’ (αναφερόμενος στην πρώτη τους εμφάνιση επί Ελληνικού εδάφους!). Τώρα, αν σοβαρολογούσε ή αστειευόταν μόνο ο ίδιος το ξέρει, αφού το ιδιόμορφο χιούμορ του είναι πλήρως ανοιχτό σε παρερμηνείες, το σίγουρο είναι πάντως ότι τα καλά λόγια και οι συνεχόμενες ευχαριστίες πρός τον κοινό καθόλη την διάρκεια της συναυλίας αποδεικνύουν το πόσο ευγνώμων ήταν για την ενθουσιώδη αντιμετώπιση που αυτό τους επιφύλαξε (είπαμε, 12 χρόνια είναι αυτά!).

Ξεκίνησαν με το ‘Do Angels Never Cry, And Heaven Never Fall’, ένα εκ των singles του περσινού – τελευταίου – album τους Songs 4 Hate and Devotion και συνέχισαν παίζοντας κυρίως κομμάτια από το πρόσφατο παρελθόν τους, αλλά και μερικά λίγο παλιότερα: ‘Hell Is Where The Heart Is – The Gospel Of Tomas’,  ‘Mary Dances in the Shadows (The Holiest of Harlots)’, ‘Sheep for a Lifetime or Lion for a Day’, ‘A Song 4 Hate and Devotion’, ‘Mercury Rising (Seduced By The Kisses of Cinnabar Sweet)’, ‘I M B E C I L E, My Idiot Lover’, ‘In High Heels Through Nights of Broken Glass’, ‘Reaping the Fallen, The Second Harvest’, ‘A World Not So Beautiful (A Song 4 The Emperor)’, ‘ I Am The Sun (Anus Dei)’. Στο ‘Three is an orgy, Four is Forever’ από το Satyriasis (album-συνεργασία των ORE με τους Spiritual Front) ανέβηκε και ο Simone Salvatori για να τους συνοδεύσει στα φωνητικά, ενώ highlight της βραδιάς ήταν αδιαμφισβήτητα το αξεπέραστο ‘The Perplexity of Hybris. I Glorify Myself’του οποίου το refrain τραγουδήθηκε από το μισό Second Skin.

Παρά το γεγονός ότι ένα μεγάλο μέρος της μουσικής ήταν προηχογραφημένο (πλήκτρα και ντράμς, ως επί το πλείστον, μαζί με κάποια samples), αυτό δεν αφαίρεσε τίποτα απολύτως από την συνολική εικόνα των ORE ως live μπάντα. Αντιθέτως, βοήθησε στην δημιουργία μίας περισσότερο μυστικιστικής ατμόσφαιρας, με τα prerecorded σημεία να λειτουργούν ώς ηχητικό πέπλο το οποίο απλωνόταν πάνω από την ζωντανά παιγμένη μουσική. Το μοναδικό πράγμα που δυστυχώς μας τα χάλασε ήταν το μικρόφωνο της Rose-Marie, της οποίας η φωνή ακουγόταν ελάχιστα,  κάτι που δυστυχώς μας κόστισε τα πανέμορφα διπλά φωνητικά τους, ειδικά στα refrain αρκετών εκ των κομματιών. Όπως είπε και ο Tomas όμως: ‘τί να κάνουμε, αυτά συμβαίνουν’. Ας ελπίσουμε την επόμενη φορά (η οποία, όπως μας διαβεβαίωσαν, ΔΕΝ θα είναι μετά από 12 χρόνια!) δεν θα υπάρξουν ανάλογα προβλήματα, ούτως ώστε να μπορέσουμε να τους απολαύσουμε και ακόμη περισσότερο.

Διάβασε επίσης...
Download This: The Greek Underground Scene (2013 Compilation)
Μια πολύ ενδιαφέρουσα συλλογή με τραγούδια από παλαιότερα και νέα σχήματα της ελληνικής underground σκηνής μάζεψε και διαθέτει δωρεάν ως συλλογή μέσω bandcamp ο μπασίστας των New Zero God Mike Pougounas.  Με καθαρά (και ενίοτε πολύ βαρύ) rock προσανατολισμό και εναλλάσσομενη μεταξύ ελληνόφωνων και αγγλόφωνων κομματιών (μεταξύ των σχημάτων βρίσκουμε τους ...
Συνέχεια...
The Great Park & Mani Deum @ Six D.O.G.S.
Αυτό που πας σε μια συναυλία πιο πολύ από περιέργεια και καταλήγεις φαν; Αυτό. Δεν είναι οτι δεν ήξερα τι θα ακόύσω μπαίνοντας στο Six D.O.G.S., ήξερα ποιος/τι είναι ο The Great Park (aka Stephen Burch), είχα ακούσει και κάποια τραγούδια αλλά πιο πολύ πήγα επηρρεασμένος από τα πολύ καλά ...
Συνέχεια...
Death In June + Mani Deum @ Passport
Τι είναι άραγε πιο επικίνδυνο για μία κοινωνία που θέλει να λέγεται ελεύθερη και δημοκρατική, η αμφιλεγόμενη τέχνη που στηρίζεται στην ελευθερία του λόγου και της έκφρασης ή η λογοκρισία; Για τους περισσότερους αυτό μάλλον δεν θέλει και πολύ σκέψη - εννοείται ότι οποιοσδήποτε νοήμων και λογικός άνθρωπος θα απαντούσε με ...
Συνέχεια...
Η συναυλιακή επιστροφή των Closer
Ένα από τα συγκροτήματα που σημάδεψαν όσο λίγα την ανεξάρτητη μουσική στη χώρα μας για περισσότερο από μια δεκαετία, οι Closer, επιστρέφουν, τουλάχιστον συναυλιακά, την επόμενη Παρασκευή 9 Μαΐου στο Death Disco. Οι Closer σχηματίστηκαν το 1991 και πέντε χρόνια μετά κυκλοφόρησαν το πρώτο τους single, το 45'' Fly In The Milk, στη Studio II, ...
Συνέχεια...
Paul Roland
Βγαίνοντας έξω στην Λιοσίων μετά το πέρας της συναυλίας, λίγο μετά τα μεσάνυχτα, και αντικρίζοντας την βαριά και μουντή ατμόσφαιρα που είχε εξαπλωθεί πάνω από ολόκληρη την Αττική, ήταν σχεδόν αδύνατον να αποτρέψεις το μυαλό σου από το να κάνει αυτομάτως περίεργους συνειρμούς. Θαρρείς και τα φαντάσματα, τα τέρατα και όλοι ...
Συνέχεια...
20 χρόνια New Dark Age
20 χρόνια πέρασαν από το καλοκαίρι του 1992, τότε που η ομάδα New Dark Age σχηματίστηκε από τον Γιάννη Μιλιώνη, με ύφος σημείο αναφοράς τους dark, gothic και industrial ήχους, δημιουργώντας σταδιακά ένα πιστό κοινό από φίλους που ακολουθούσε την ομάδα στα bar και club της εποχής στην Αθήνα. Όσοι μεγαλώσαμε εκεί ...
Συνέχεια...
Wolfrune Festival @ Second Skin
Να τελικά που το Neo-Folk (μαζί με όλα του τα παρακλάδια) έχει αρχίσει επιτέλους σιγά σιγά να ανεβαίνει και πάλι στην χώρα μας. Οι συναυλίες που έχουν πραγματοποιηθεί τα τελευταία 2-3 χρόνια στην πρωτεύουσα πλησιάζουν πλέον σε αριθμό εκείνες τις περιόδου 1999-2001, τότε που το συγκεκριμένο είδος ήταν στο peak ...
Συνέχεια...
Download This: The Greek Underground Scene (2013 Compilation)
The Great Park & Mani Deum @ Six
Death In June + Mani Deum @ Passport
Η συναυλιακή επιστροφή των Closer
Paul Roland + Mani Deum @ Gagarin 205
20 χρόνια New Dark Age
Wolfrune Festival @ Second Skin