20 Μαρτίου- 17 Μαΐου

Έναν αιώνα σχεδόν μετά τη βύθιση του, θρυλικού πλέον, Τιτανικού ο Κωνσταντίνος Ρήγος στήνει το δικό του ταξίδι στο φανταστικό, με όχημα τα θραύσματα των ιστοριών των φαντασμάτων που είναι πια οι χιλιάδες εκείνοι που βρέθηκαν εκεί. Ιστορίες μπλεγμένες με συναισθήματα που παραμένουν ίδια, σε όποιο σημείο του χρόνου και αν συναντήσεις τους ανθρώπους που τα αισθάνονται. Η έννοια της απώλειας, οι προσωπικοί φόβοι και οι φοβίες του καθενός, η μοναξιά, η αποξένωση, ένα νεκρό πάθος, ο έρωτας, το τέλος του, όλα συναντιούνται σε ένα ναυάγιο, στο μουσικό ταξίδι του χορογράφου/ σκηνοθέτη/ visual artist κ.α. πολλά κυρίου Ρήγου.

Μετά τη σάλα του Rex, με την sold out Bossa Nova του που μας λίκνισε την περασμένη σεζόν στους feelgood ρυθμούς της -και πρόσφατα μεταφέρθηκε και στη Θεσσαλονίκη με επιτυχία- ο πολυπράγμων κύριος Ρήγος επιστρέφει στο Εθνικό, στην αχανή σκηνή του Χώρου Δ’ της Πειραιώς 260 αυτή τη φορά, με μια electro-dance tragedy. Έτσι περιγράφεται στα Δελτία Τύπου και στο πρόγραμμα του Εθνικού, έτσι την αναφέρει ο ενορχηστρωτής της και ως τέτοιο οφείλει να αντιμετωπιστεί το θέαμα με τον τίτλο «Τιτανικός». Διότι στην απλή ερώτηση που ακολούθησε από παριστάμενους και μη φίλους και γνωστούς μετά την πρεμιέρα του «Σου άρεσε;» χρειάστηκα διευκρινίσεις για να είμαι σαφής και ειλικρινής στην -διόλου επεξεργασμένη εκείνη τη στιγμή – απάντησή μου. Σπανίως μου είναι δύσκολο να απαντήσω με ένα λακωνικό «ναι» ή «όχι». Κι όμως, αυτή τη φορά όποια και από τις δύο απαντήσεις κι αν διάλεγα δεν θα ήμουν 100% ειλικρινής.

Τιτανικός

Ως θεατρική παράσταση μειονεκτεί ελλείψει δομής και κειμένου και άρα υιοθετώ την άρνηση. Ως χοροθέατρο παραλείπει να αξιοποιήσει εξαιρετικούς ερμηνευτές και δεν καταφέρνει να παρασύρει άρα επιλέγω τη μεσοβέζικη οδό του «έτσι κι έτσι». Ως performance, όμως, με εξαίρεση κάποια σημεία που θα μπορούσαν να είναι πιο συμπαγή, είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα, πρωτότυπη και ευχάριστη προσέγγιση σε ένα μυθικό, πια, συμβάν και αξίζει τη θετική μου απάντηση.

Το χλιαρό χειροκρότημα και αρκετά αρνητικά σχόλια που ακούστηκαν διάσπαρτα μετά το τέλος της performance μαζί με τις όποιες εμπάθειες μαγνητίζει ο αμφιλεγόμενος πια δημιουργός, προϊδεάζουν για την συνέχεια της πορείας του Τιτανικού που πιθανολογείται να βυθιστεί σε έναν ωκεανό επικρίσεων. Υιοθετώντας την πολύ εύστοχη κριτική μιας φίλης (όχι δημοσιογράφος ή κριτικός, μια απλή θεατής) θα συμφωνήσω μαζί της μεταφέροντάς την αυτούσια: «Οι διανοούμενοι τον θεωρούν λαϊκό και οι λαϊκοί τον θεωρούν διανοούμενο. Το crossover είναι το μεγαλύτερο ταλέντο του».

Τιτανικός

+ Η Δήμητρα Ματσούκα που τα τελευταία χρόνια κάνει- κατά την προσφιλή δημοσιογραφική έκφραση- «στροφή στην ποιότητα» και συμμετέχει σε international παραγωγές («El Greco»), κερδίζει βραβεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης («Σκλάβοι στ Δεσμά της») δεν είχε καταφέρει ποτέ να με πείσει έως τον «Τιτανικό». Στο αχανές λευκό σκηνικό με τους πολλούς -και αρκετούς αξιολογότερους, είναι η αλήθεια- συναδέλφους της καταφέρνει να κλέψει την παράσταση και να είναι η αδιαφιλονίκητη πρωταγωνίστρια με μια ερμηνεία πραγματικά αξιοσημείωτη.

– Με τόσο αξιόλογο ανθρώπινο υλικό στα χέρια του, όπως η Μαρία Ναυπλιώτου ή η Έλενα Τοπαλίδου κακώς ο Ρήγος επέλεξε να ξεχωρίσει μία και μόνο από το θίασό του ως πρωταγωνίστρια καταστρέφοντας μια ισορροπία που θα μπορούσε σε άλλη περίπτωση να είναι αριστουργηματική.

+ Ο Άρης Λεμπεσόπουλος αποτίναξε την υποκριτική μανιέρα του με τις σπασμένες αναπνοές στην εκφορά του λόγου και με αυτο-χιουμοριστική διάθεση ξεχώρισε ως κάτι νέο και φρέσκο. Μια ερμηνεία τόσο απολαυστική όσο εκείνη στην παράσταση «Μπελβεντέρε» του Αμόρε το μακρινό 1995. Ιδιαίτερα απαγγέλλοντας το μεταφρασμένο ποίημα/μανιφέστο του J.G. Ballard «What I believe».

Τιτανικός

– Το χιούμορ και ο αυτοσαρκασμός του Κωνσταντίνου Ρήγου υπάρχουν by default, όπως και η διάθεσή του για παιχνίδι και fun, στις παραστάσεις του. Δυστυχώς στην συγκεκριμένη το αποτέλεσμα της επιλογής του να δώσει στον Αιμίλιο Χειλάκη το ρόλο εγκύου γυναίκας δεν ήταν και τόσο διασκεδαστικό και τσαλαβουτούσε στα όρια της φαιδρότητας.

+ Η Ιωάννα Παππά ήταν η καλύτερη ενσάρκωση της Kylie Minogue στο πάρτι που στήθηκε στη σκηνή του Εθνικού, με πράγματι αξιοποιημένο τόσο το physique της όσο και την αυτοσαρκαστική διάθεση που λείπει από τις ερμηνείες της συνήθως.

– Η Έλενα Τοπαλίδου είναι μια από τις καλύτερες χορεύτριες της χώρας μας. Παρότι έχει περάσει σε άλλο στάδιο και από φέτος δοκιμάζει τις δυνάμεις της στην υποκριτική η απουσία ενός δικού της σόλο ήταν αισθητή.

+ Ο Δημοσθένης Γρίβας, συνεργάτης του Κωνσταντίνου Ρήγου στο κομμάτι της μουσικής εδώ και καιρό, έφτιαξε διασκευές ταιριαστές στο ύφος της performance αλλά και στις δυνατότητες των ερμηνευτών.

– Η αγάπη του σκηνοθέτη/ χορογράφου για το γυμνό μπορεί να είναι δεδομένη αλλά αυτή τη φορά τα γυμνά κορμιά των χορευτών έμοιαζαν λιγάκι παράταιρα, περιττά. Σαν να βρέθηκαν εκεί απλώς και μόνο επειδή όλοι περιμένουμε από τις παραστάσεις του Ρήγου να είναι πασπαλισμένες και με λίγο γυμνό.

Τιτανικός

+ «Save the Iceberg» έγραφαν τα λευκά t-shirts του θιάσου στην τελευταία πράξη του πάρτι με φλούο πορτοκαλί, φούξια και λεμονί γράμματα κάνοντάς μας να χαμογελάσουμε επιτέλους με αυτό το μικρό χιουμοριστικό στοιχείο που, σε γενικές γραμμές, έλειπε.

– Η προσήλωση στη φόρμα, το στιλιζάρισμα και τα tableau vivant είναι πολύ πιθανό να δημιουργήσουν συγκρίσεις, αναπόφευκτα, με έτερο διάσημο -και ιδιαζόντως πλέον mainstream- χορογράφο της χώρας μας. Και αυτό είναι κρίμα μια που ο καθένας έχει, εδώ και χρόνια, το προσωπικό του ύφος και στιλ.

+ Το αποχαιρετιστήριο γράμμα του Παναγιώτη Κοντονή (δεν το ερμηνεύει ο ίδιος) με τους 24 λόγους για να μείνει και τους 40 λόγους για να φύγει κανείς έδωσε μια (απαλή) σφαλιάρα σε όσους έχουν καταγράψει παρόμοιες λίστες στη ζωή τους προσπαθώντας να πάρουν τη «σωστή» απόφαση.

– Αναξιοποίητος έμεινε και ο Κωνσταντίνος Ασπιώτης που περισσότερο είχε το ρόλο φιγούρας παρά υποκριτή.

+ Η Μαρία Ναυπλιώτου μας υπενθύμισε, μετά την αποκαλυπτική σε αυτό το πεδίο Bossa Nova, πως εκτός από υποκριτικό ταλέντο διαθέτει και χαρισματική φωνή ερμηνεύοντας, ανάμεσα σε άλλα, ακόμα και Edith Piaf με τρόπο ξεχωριστό και πολύ δικό της.

– Η διάρκεια της παράστασης θα μπορούσε να συμπτυχθεί πετυχαίνοντας ένα πολύ πιο ηλεκτρισμένο αποτέλεσμα.

+ Η pop αισθητική δεν είναι ταυτόσημη με την προχειρότητα. Η παράσταση είναι pop, αισθητικά, ιδεολογικά και ηχητικά. Αυτό δε σημαίνει, όμως, πως δεν είναι καλοδουλεμένη.

Τιτανικός

Σκηνοθεσία/ Χορογραφία: Κωνσταντίνος Ρήγος
Κοστούμια: Νατάσα Δημητρίου
Μουσική: Δημοσθένης Γρίβας
Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης
Δραματολόγος: Ξένια Αηδονοπούλου
Βοηθοί Σκηνοθέτη: Έλενα Σκουλά, Νικόλας Στραβοπόδης

Παίζουν: Αντώνης Αντωνίου, Κωνσταντίνος Ασπιώτης, Έμιλυ Κολιανδρή, Παναγιώτης Κοντονής, Γιώργος Κοτσιφάκης, Άρης Λεμπεσόπουλος, Μαρκέλλα Μανωλιάδου, Δήμητρα Ματσούκα, Σάββας Μπαλτζής, Αμάλια Μπένετ, Μαρία Ναυπλιώτου, Ιωάννα Παππά, Έλενα Τοπαλίδου, Ιωάννα Τουμπακάρη, Γιάννης Τσεμπερλίδης, Αιμίλιος Χειλάκης και οι μαθητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου.

Ημέρες και Ώρες παραστάσεων

Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββ 9.30 μ.μ.
Κυριακή 8.30 μ.μ.

Τιμές εισιτηρίων

Τετάρτη, Πέμπτη
Διακεκριμένη Ζώνη: 20 €
Ζώνη Α και Β:16 €
Ζώνη Γ (θέσεις περιορισμένης ορατότητας): 13 €

Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή:
Διακεκριμένη ζώνη: 26 €
Ζώνη Α: 23 €
Ζώνη Β: 16 €
Ζώνη Γ (θέσεις περιορισμένης ορατότητας): 13 €

Φοιτητικό ή Νεανικό κάτω των 23 ετών :13 €

Πειραιώς 260, Χώρος Δ
Πειραιώς 260
Τηλ: 210 4838739, 210 3305074

links
www.titanic2009.blogspot.com
www.n-t.gr
www.rigosk.gr

Διάβασε επίσης...
Από την πεζογραφία στη σκηνή
Το πολύ ενδιαφέρον αυτό αφιέρωμα του Ελληνικού Φεστιβάλ περιλαμβάνει παραστάσεις Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών βασισμένες στο συγγραφικό έργο σπουδαίων δημιουργών από όλο τον κόσμο. Πόλεμος και Ειρήνη, Λέων ΤολστόιΑπό το θεατρικό εργαστήρι του Πιοτρ Φομένκο3 - 6 ΙουνίουΠειραιώς 260, Χώρος Δ Μυθιστόρημα-σπουδή πάνω στην ανθρώπινη φύση και στην ελευθερία δράσης, ...
Συνέχεια...
Κάσσυ στους Δελφούς
11 Ιουλίου 2007 Γύρω στα τριάντα, άρτι αφιχθείσα απ' τις χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας, μια κοπέλα πιάνει δουλειά σ' ένα τουριστικό χωριό της Ελλάδας, τους Δελφούς. Καθαρίζει, σκουπίζει, σφουγγαρίζει πατώματα, πλένει σκάλες, ξεσκονίζει φωτιστικά και μνήμες, σιγοψιθυρίζει τραγούδια της πατρίδας της. Κι ενώ στρώνει με τάξη τα τραπέζια του εστιατορίου ...
Συνέχεια...
Εθνικό revisited | έτος 2
Το Εθνικό Θέατρο της Ελλάδας ξεκινάει τη νέα σεζόν με ένα φιλόδοξο πρόγραμμα, έναν κεφάτο καλλιτεχνικό διευθυντή με μεγαλεπήβολα σχέδια και το πολυαναμενόμενο ανακαινισμένο κτήριο Τσίλλερ σε λειτουργία μετά από τόσα χρόνια. Ο Γιάννης Χουβαρδάς καλείται πλέον να αποδείξει την αξία του χωρίς τις δικαιολογίες της πρώτης φοράς, της άγνοιας ...
Συνέχεια...
Μαρίλλη Μαστραντώνη – CUT Project | De-fences, ένα οδοιπορικό
H Μαρίλλη Μαστραντώνη μέλος της βασικής καλλιτεχνικής ομάδας της ΕΝΤΡΟΠΙΑΣ είναι υπεύθυνη για την σύλληψη, δραματουργία και σκηνοθεσία του multimedia έργου - σ' αυτήν την πρώτη της μορφή μεταξύ web installation και performance - De-fences, το οποίο θα παρουσιαστεί στο πλαίσιο του CUT Project, για πρώτη φορά ζωντανά στο Αθηναϊκό ...
Συνέχεια...
La Jetée στο Θέατρο 46
O Γρηγόρης Χατζάκης μας έχει συνηθίσει σε κινηματογραφικές και λογοτεχνικές μεταφορές και σε περίεργους χώρους. Θυμάστε, βέβαια, «Τα Φτερά του Έρωτα» του Βιμ Βέντερς που παρουσιάστηκαν σε μπλε λεωφορείο της γραμμής, το «¶γνωστο Αριστούργημα» Ονορέ ντε Μπαλζάκ στο Μουσείο Μπενάκη και το «Είσαι Ένα Κτήνος Βίσκοβιτς!» του Αλεσάντρο Μπόφα σε ...
Συνέχεια...
Ο Μπακαλόγατος και η κυκλοφοριακή συμφόρηση της πλατείας Καρύτση συνεχίζεται
Η κυκλοφοριακή συμφόρηση της πλατείας Καρύτση συνεχίζεται και μετά το Πάσχα. Αν τυχόν έχετε προσέξει τα αυτοκίνητα παρκαρισμένα το ένα πάνω στο άλλο και τις ατελείωτες ουρές στη Χρήστου Λαδά ίσως να έχετε φανταστεί πως υπαίτιος για όλον αυτό το χαμό δεν είναι άλλος από τον Μπακαλόγατο. Ο Ζήκος ζει ...
Συνέχεια...
Fairytales στο σπίτι της Γιαγιάς
10 Ιουνίου - 31 Ιουλίου Όταν ήμασταν παιδιά, μας έλεγαν παραμύθια. Η γιαγιά συνήθως. Τώρα που μεγαλώσαμε και είμαστε πιο παιδιά από ποτέ, επιστρέφουμε στο σπίτι της γιαγιάς και γινόμαστε εμείς οι ήρωες εκείνων των παραμυθιών ανακαλώντας τα σημεία που μας έκανα εντύπωση. Βρισκόμαστε σε μια παλιά αυλή, ο χρόνος ...
Συνέχεια...
Μετρημένες Μέρες
H ομάδα Ήλιος παρουσιάζει την παράσταση Μετρημένες Μέρες βασισμένη στο έργο Οι Αριθμημένοi του Eλίας Κανέττι. Πώς θα σου φαινόταν αν τ’ όνομά σου ήταν η ηλικία θανάτου σου; Πώς θα σου φαινόταν αν σε έλεγαν δέκα ή αν σε έλεγαν ογδόντα οχτώ; Πώς θα σου φαινόταν αν για όλα αυτά αποφάσιζε ένας ...
Συνέχεια...
7ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Αθήνας | 1-15 Ιουλίου
Με θυμάμαι, παλιά, να χαζεύω από το πίσω παράθυρο του αυτοκινήτου τα εντυπωσιακά ψηλά φουγάρα που ξεπηδούσαν μέσα από έναν μυστήριο τοίχο. Κάθε φορά που με το αυτοκίνητο διέσχιζα την Πειραιώς, τίποτα δεν προμήνυε τις μέρες δόξας που θα γνώριζε η περιοχή αλλά και το παλιό, εγκαταλελειμμένο τότε, εργοστάσιο του ...
Συνέχεια...
Ennio – το Ζωντανό Cartoon – από την Παρασκευή στη Θεσσαλονίκη
Πώς σ' ελάχιστα δευτερόλεπτα η Βασίλισσα της Αγγλίας γίνεται ο τραγουδιστής Φρέντυ Μέρκιουρυ των Κουήν ή ο Πάπας γίνεται Φιντέλ Κάστρο; Πως μπορεί ο γνωστός ράπερ Έμινεμ να τραγουδάει δίπλα στην Αφροδίτη της Μήλου ή πως γίνεται ο Φράνκ Σινάτρα να τραγουδάει ντουέτο με την Κάϊλυ Μινόκ; Κοστούμια, μάσκες και ...
Συνέχεια...
Θέατρο πέρα από τα όρια | Μάιος – Ιούνιος
Πέρα από τα όρια της φαντασίας μας θα έλεγε κανείς μερικά χρόνια -όχι και τόσο πολλά, 1-2 μόλις) αν έβλεπε όλα αυτά τα ονόματα μαζεμένα στην φτωχή μας πόλη. Το Ελληνικό Φεστιβάλ, όμως, μας έχει κακομάθει από πέρυσι και το Θέατρο Πέρα από τα Όρια έχει κλείσει ήδη δύο χρόνια ...
Συνέχεια...
‘Το Όργιο της Ανεκτικότητας’ του Jan Fabre στο Θέατρο Παλλάς
Ο σημαντικός εκπρόσωπος της φλαμανδικής nouvelle vague βρίσκεται στην Αθήνα στις 10 και 11 Ιουνίου στο Θέατρο Παλλάς για να παρουσιάσει, μαζί με την ομάδα του Troubleyn, την παράσταση «Orgy Of Tolerance», στο πλαίσιο της περιοδείας τους.Ένα κυνικό σχόλιο στην υπερβολική ανεκτικότητα ενός κόσμου που βρίσκεται σε αποσύνθεση- του δικού ...
Συνέχεια...
Εκκλησιάζουσες σε περιοδεία
Το μ-ν στην εξουσία - και ο Αριστοφάνης περιοδεία από το Θέατρο του Νέου Κόσμου. Στην ανδροκρατούμενη Αρχαία Αθήνα, ο Αριστοφάνης βάζει την Πραξαγόρα, σύζυγο Βλεπύρου, να οργανώσει τις αφανείς ηρωίδες νοικοκυρές σε καταχθόνιο σχέδιο: Να κλέψουν τα ρούχα των αντρών τους και να μεταμφιεστούν με μούσια για να μπουν στην ...
Συνέχεια...
Η Αυλή των Θαυμάτων @ Εθνικό Θέατρο
Στην Αυστραλία αδέρφια μου, στην Αυστραλία. Η μετανάστευση παραμένει η μόνη σταθερή ελπίδα στην ασταθή ζωή των Ελλήνων από τα 50’s έως σήμερα.  Η «Αυλή των θαυμάτων» βασίζεται στην έλλειψη σταθερότητας και σιγουριάς που χαρακτηρίζει τη ζωή του Έλληνα […] Η ρευστότητα στις συνθήκες της ζωής του Έλληνα, η μεσογειακή του ...
Συνέχεια...
¶γριοι-Ο ¶νδρας με τα θλιμμένα μάτια στο Θέατρο Αμόρε
O ηλιόλουστος εφιάλτης του αυστριακού Χεντλ Κλάους μιλάει για μια οικογένεια, κάπου στην Αυστρία, σε μια ερειπωμένη πόλη, που στήνει καρτέρι στο σταθμό των τρένων και «τσιμπάνε» περαστικούς και με έναν (σχεδόν μικρο-μεταφυσικό) τρόποτους αφομοιώνουν στην οικογένειά τους. Ένα high art B-movie επί σκηνής από τον Έκτορα Λυγίζο που μέχρι ...
Συνέχεια...
‘Τρωάδες’ από το Εθνικό Θέατρο της Αλβανίας σήμερα στο Θέατρο Βράχων
Μετά την πρεμιέρα της παράστασης στις 17 Ιουλίου, στο Αρχαίο Θέατρο του Βουθρωτού οι Τρωάδες του Ευριπίδη από το Εθνικό Θεάτρο της Αλβανίας - σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου - παρουσιάζονται στο Φεστιβάλ Βύρωνα στο Θέατρο Βράχων.Ύστερα από εβδομήντα χρόνια συνεχούς λειτουργίας, με πολλά κλασικά και σύγχρονα έργα στο ενεργητικό του, ...
Συνέχεια...
Ευγενείς Αποδράσεις | Χοροθέατρο Νταλίκα
Ποιός θα έδινε σημασία σ' έναν άστεγο; Ένας άστεγος μάλλον. Οι «κανονικοί», οι νορμάλ δηλαδή, έχουμε ήδη πολλά στο κεφάλι μας.. (Πού να ασχοληθείς;) Αν ωστόσο μπορούσαμε, έστω για λίγο, να θέσουμε σε λειτουργία τον ευρυγώνιο, ίσως ανακαλύπταμε πράγματα πολύτιμα για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τη ζωή και ...
Συνέχεια...
Οι Σημειώσεις Ενός Τρελού
Και τρελαίνομαι, Λέο μου, ΤΡΕ-ΛΑΙ-ΝΟ-ΜΑΙ. Ο Αποστόλης Ψαρρός είναι ένας νεαρός ταλαντούχος ηθοποιός που ξεχώρισε από τον (ήδη απίστευτα ταλαντούχο σαν σύνολο) αντρικό θίασο της περσινής «πειραγμένης» Μπερνάρντα Άλμπα της Ζωής Ξανθοπούλου, στα δυο μόλις χρόνια που έχει αποφοιτήσει από την Ανώτερη Σχολή του Εθνικού έχει (με το μπαρδόν) ξετσουτσουριαστεί στις δουλειές, ήδη χωμένος στα ...
Συνέχεια...
Ο Τοίχος στη Μέση στο Θέατρο της Ημέρας
Από 13 ΜαρτίουΠόσο γνωρίζουμε τον άλλον; Αυτόν που ζει στο απέναντι σπίτι ή στο διπλανό διαμέρισμα ή ακόμα και μέσα στο ίδιο μας το σπίτι. Μας ενδιαφέρει να τον μάθουμε ή μας συμφέρει να αγνοούμε την ύπαρξή του; Πόσο γνωρίζουμε τον εαυτό μας τελικά. Ζούμε και πεθαίνουμε μονάχοι ή έχουμε ...
Συνέχεια...
‘Βίοι Αγίων’ από τον Μιχαήλ Μαρμαρινό
Από 22 Φεβρουαρίου 2009 Είναι πολλοί, πάρα πολλοί οι σιωπηλοί άνθρωποι.Που δεν θέλουν ή δεν μπορούν ή δεν πρέπει να μιλήσουν.Είναι πολλοί, πάρα πολλοί, αυτοί που απόψε δέονται μέσα εις την σιγήν,χωρίς να τολμούν να πουν τας ευχάς των.ΒΙΟΙ ΑΓΙΩΝ α) 29 λεπτά ΤΟ ΦΩΣ, μια παράσταση μικρού μήκους β) ...
Συνέχεια...
Εγώ είμαι το θείο βρέφος 2
Το θείο βρέφος αφήνει και πάλι τη Γαλιλαία και μετακομίζει ξανά στην Αθήνα, πιο μεγάλο, επίμονο και αποφασισμένο να αφηγηθεί την ιστορία του με καυτές λεπτομέρειες. Αφού με τη δύναμη της αλήθειας και του χιούμορ του, νίκησε όσους προσπάθησαν να το φιμώσουν, δε διστάζει να μας αποκαλύψει όσα πέρυσι ντρεπόταν...Η ...
Συνέχεια...
Rodokanakis Rediscovered 1908-2008
Η ιδιαίτερα ενεργητική ομάδα ΟΧΙ ΠΑΙΖΟΥΜΕ επανέρχεται με νέα παραγωγή και ταξιδεύει στους δρόμους της πόλης για τους ερχόμενους μήνες. Μετά το Ναπολέοντα Λαπαθιώτη και τον Κωνσταντίνο Χρηστομάνο καταπιάνεται με έναν εστέτ λογοτέχνη του περασμένου αιώνα και ενός από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του αισθητισμού, τον Πλάτωνα Ροκοκανάκη. 100 χρόνια μετά ...
Συνέχεια...
Παραμύθια για μεγάλους σήμερα στο Θέατρο Φούρνος
Μέσα στην νύχτα... παραμύθια!Ο Δημήτρης Προύσαλης μοιράζεται τη δεύτερη Παρασκευή κάθε μήνα λαϊκά παρα-μύθια με ενήλικο κοινό στο φουαγιέ του θεάτρου Φούρνος-κάτω από το γενικό τίτλο «Μέσα στη νύχτα...παραμύθια» στις 12 τα μεσάνυχτα.2η ενότητα: «Παραμύθια που αναζητούν τον έρωτα και στηρίζουν την αγάπη...»«Ιστορίες απ' τις άκρες του κόσμου κι απ' ...
Συνέχεια...
Τελευταίες παραστάσεις για ‘Το Κλουβί Με Τις Τρελλές’
Με πωλήσεις εισιτηρίων που ξεπερνούν τις 70.000 το «Κλουβί με τις Τρελλές» μπαίνει στην τελική ευθεία των παραστάσεών του, που θα διαρκέσουν μέχρι την Κυριακή 31 Μαΐου 2009.Η παράσταση έκανε πρεμιέρα στις 6 Μαρτίου 2009 σε μετάφραση και σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή.Πρωταγωνιστούν οι: Σταμάτης Φασουλής, Γιάννης Μπέζος, Αλέξανδρος Μυλωνάς, Θόδωρος Κατσαφάδος, ...
Συνέχεια...
MoLoRa | Τέφρα στο Θέατρο Δημήτρης Χορν
28, 29, 30 Μαΐου 2008 Ο ματωμένος Κύκλος των Ατρειδών μέσα από τις αγριότητες του aπαρτχάιντ στη Νότιο Αφρική. Η ιστορία ξεκινά με τον Ορέστη να αφήνει μια χούφτα τέφρας έξω απ' την πόρτα της μητέρας του. Από τα ερείπια της Χιροσίμα, της Βαγδάτης, της Παλαιστίνης, της Βορείου Ιρλανδίας, της ...
Συνέχεια...
Öper Öpis | Zimmermann & de Perrot
Η κεκλιμένη σκηνή χρησιμεύει σαν καθρέφτης ενός παράλογου κόσμου. Ο Μάρτιν Τσίμμερμαν και ο Ντιμίτρι ντε Περρό συστήνονται στο ελληνικό κοινό με μια παράσταση που συνδυάζει με μαεστρία την τέχνη του τσίρκου, το χορό, τη μουσική και τα εικαστικά.   Υιοθετούν νόρμες του βωβού κινηματογράφου για να αποσταθεροποιήσουν παρτενέρ, έννοιες και ματιές. ...
Συνέχεια...
‘Το Όργιο της Ανεκτικότητας’ του Jan Fabre στο Θέατρο Παλλάς
Ο σημαντικός εκπρόσωπος της φλαμανδικής nouvelle vague βρίσκεται στην Αθήνα στις 10 και 11 Ιουνίου στο Θέατρο Παλλάς για να παρουσιάσει, μαζί με την ομάδα του Troubleyn, την παράσταση «Orgy Of Tolerance», στο πλαίσιο της περιοδείας τους.Ένα κυνικό σχόλιο στην υπερβολική ανεκτικότητα ενός κόσμου που βρίσκεται σε αποσύνθεση- του δικού ...
Συνέχεια...
Wolfgang από το Εθνικό Θέατρο
«Ο έρωτας θα έπρεπε να είναι αλλιώς...Θα έπρεπε να ξεχωρίζεις κάποιον... Να τον διαλέγεις ανάμεσα σε όλους τους άλλους και να μένεις μαζί του για πάντα».Ένα αληθινό, συγκλονιστικό περιστατικό, που σόκαρε την Ευρώπη όταν έγινε γνωστό, γίνεται θεατρικό έργο στα χέρια του Γιάννη Μαυριτσάκη. Με αφορμή την ιστορία της Νατάσα ...
Συνέχεια...
“Το Χέρι”, τελευταίες παραστάσεις στο Θέατρο του Νέου Κόσμου
Όποιος θέλει να γίνει διάσημος, ας σηκώσει το χέρι του. Η μικρή που αφηγείται την ιστορία της στο κοινό του Δώματος του Θεάτρου του Νέου Κόσμου, κάνει αυτό ακριβώς. Διψασμένη για προσοχή, για να ξεχωρίσει και να βρει σκοπό στη ζωή της, στα 10 της χρόνια σηκώνει ψηλά το δεξί της ...
Συνέχεια...
Σάρκα Μία | Ομάδα Χορού GRIFFόN
Η ομάδα χορού griffon παρουσιάζει το καινούργιο έργο της Ιωάννας Πορτόλου "Σάρκα Μία", τα 4 πρώτα Σαββατοκύριακα του Μαρτίου, στο στούντιο της ομάδας.Δεν υπάρχει ανθρώπινη σχέση χωρίς θέση. Σε κάθε περίπτωση επαφής δύο ανθρώπων γίνεται μία σύμβαση όπου τα δύο μέλη επιλέγουν συνειδητά ή ασυνείδητα να πάρουν θέση, δηλαδή να ...
Συνέχεια...
Από την πεζογραφία στη σκηνή
Κάσσυ στους Δελφούς
Εθνικό revisited | έτος 2
Μαρίλλη Μαστραντώνη – CUT Project | De-fences, ένα
La Jetée στο Θέατρο 46
Ο Μπακαλόγατος και η κυκλοφοριακή συμφόρηση της πλατείας
Fairytales στο σπίτι της Γιαγιάς
Μετρημένες Μέρες
7ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Αθήνας | 1-15 Ιουλίου
Ennio – το Ζωντανό Cartoon – από την
Θέατρο πέρα από τα όρια | Μάιος –
‘Το Όργιο της Ανεκτικότητας’ του Jan Fabre στο
Εκκλησιάζουσες σε περιοδεία
Η Αυλή των Θαυμάτων @ Εθνικό Θέατρο
¶γριοι-Ο ¶νδρας με τα θλιμμένα μάτια στο Θέατρο
‘Τρωάδες’ από το Εθνικό Θέατρο της Αλβανίας σήμερα
Ευγενείς Αποδράσεις | Χοροθέατρο Νταλίκα
Οι Σημειώσεις Ενός Τρελού
Ο Τοίχος στη Μέση στο Θέατρο της Ημέρας
‘Βίοι Αγίων’ από τον Μιχαήλ Μαρμαρινό
Εγώ είμαι το θείο βρέφος 2
Rodokanakis Rediscovered 1908-2008
Παραμύθια για μεγάλους σήμερα στο Θέατρο Φούρνος
Τελευταίες παραστάσεις για ‘Το Κλουβί Με Τις Τρελλές’
MoLoRa | Τέφρα στο Θέατρο Δημήτρης Χορν
Öper Öpis | Zimmermann & de Perrot
‘Το Όργιο της Ανεκτικότητας’ του Jan Fabre στο
Wolfgang από το Εθνικό Θέατρο
“Το Χέρι”, τελευταίες παραστάσεις στο Θέατρο του Νέου
Σάρκα Μία | Ομάδα Χορού GRIFFόN