20 Μαρτίου- 17 Μαΐου

Έναν αιώνα σχεδόν μετά τη βύθιση του, θρυλικού πλέον, Τιτανικού ο Κωνσταντίνος Ρήγος στήνει το δικό του ταξίδι στο φανταστικό, με όχημα τα θραύσματα των ιστοριών των φαντασμάτων που είναι πια οι χιλιάδες εκείνοι που βρέθηκαν εκεί. Ιστορίες μπλεγμένες με συναισθήματα που παραμένουν ίδια, σε όποιο σημείο του χρόνου και αν συναντήσεις τους ανθρώπους που τα αισθάνονται. Η έννοια της απώλειας, οι προσωπικοί φόβοι και οι φοβίες του καθενός, η μοναξιά, η αποξένωση, ένα νεκρό πάθος, ο έρωτας, το τέλος του, όλα συναντιούνται σε ένα ναυάγιο, στο μουσικό ταξίδι του χορογράφου/ σκηνοθέτη/ visual artist κ.α. πολλά κυρίου Ρήγου.

Μετά τη σάλα του Rex, με την sold out Bossa Nova του που μας λίκνισε την περασμένη σεζόν στους feelgood ρυθμούς της -και πρόσφατα μεταφέρθηκε και στη Θεσσαλονίκη με επιτυχία- ο πολυπράγμων κύριος Ρήγος επιστρέφει στο Εθνικό, στην αχανή σκηνή του Χώρου Δ’ της Πειραιώς 260 αυτή τη φορά, με μια electro-dance tragedy. Έτσι περιγράφεται στα Δελτία Τύπου και στο πρόγραμμα του Εθνικού, έτσι την αναφέρει ο ενορχηστρωτής της και ως τέτοιο οφείλει να αντιμετωπιστεί το θέαμα με τον τίτλο «Τιτανικός». Διότι στην απλή ερώτηση που ακολούθησε από παριστάμενους και μη φίλους και γνωστούς μετά την πρεμιέρα του «Σου άρεσε;» χρειάστηκα διευκρινίσεις για να είμαι σαφής και ειλικρινής στην -διόλου επεξεργασμένη εκείνη τη στιγμή – απάντησή μου. Σπανίως μου είναι δύσκολο να απαντήσω με ένα λακωνικό «ναι» ή «όχι». Κι όμως, αυτή τη φορά όποια και από τις δύο απαντήσεις κι αν διάλεγα δεν θα ήμουν 100% ειλικρινής.

Τιτανικός

Ως θεατρική παράσταση μειονεκτεί ελλείψει δομής και κειμένου και άρα υιοθετώ την άρνηση. Ως χοροθέατρο παραλείπει να αξιοποιήσει εξαιρετικούς ερμηνευτές και δεν καταφέρνει να παρασύρει άρα επιλέγω τη μεσοβέζικη οδό του «έτσι κι έτσι». Ως performance, όμως, με εξαίρεση κάποια σημεία που θα μπορούσαν να είναι πιο συμπαγή, είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα, πρωτότυπη και ευχάριστη προσέγγιση σε ένα μυθικό, πια, συμβάν και αξίζει τη θετική μου απάντηση.

Το χλιαρό χειροκρότημα και αρκετά αρνητικά σχόλια που ακούστηκαν διάσπαρτα μετά το τέλος της performance μαζί με τις όποιες εμπάθειες μαγνητίζει ο αμφιλεγόμενος πια δημιουργός, προϊδεάζουν για την συνέχεια της πορείας του Τιτανικού που πιθανολογείται να βυθιστεί σε έναν ωκεανό επικρίσεων. Υιοθετώντας την πολύ εύστοχη κριτική μιας φίλης (όχι δημοσιογράφος ή κριτικός, μια απλή θεατής) θα συμφωνήσω μαζί της μεταφέροντάς την αυτούσια: «Οι διανοούμενοι τον θεωρούν λαϊκό και οι λαϊκοί τον θεωρούν διανοούμενο. Το crossover είναι το μεγαλύτερο ταλέντο του».

Τιτανικός

+ Η Δήμητρα Ματσούκα που τα τελευταία χρόνια κάνει- κατά την προσφιλή δημοσιογραφική έκφραση- «στροφή στην ποιότητα» και συμμετέχει σε international παραγωγές («El Greco»), κερδίζει βραβεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης («Σκλάβοι στ Δεσμά της») δεν είχε καταφέρει ποτέ να με πείσει έως τον «Τιτανικό». Στο αχανές λευκό σκηνικό με τους πολλούς -και αρκετούς αξιολογότερους, είναι η αλήθεια- συναδέλφους της καταφέρνει να κλέψει την παράσταση και να είναι η αδιαφιλονίκητη πρωταγωνίστρια με μια ερμηνεία πραγματικά αξιοσημείωτη.

– Με τόσο αξιόλογο ανθρώπινο υλικό στα χέρια του, όπως η Μαρία Ναυπλιώτου ή η Έλενα Τοπαλίδου κακώς ο Ρήγος επέλεξε να ξεχωρίσει μία και μόνο από το θίασό του ως πρωταγωνίστρια καταστρέφοντας μια ισορροπία που θα μπορούσε σε άλλη περίπτωση να είναι αριστουργηματική.

+ Ο Άρης Λεμπεσόπουλος αποτίναξε την υποκριτική μανιέρα του με τις σπασμένες αναπνοές στην εκφορά του λόγου και με αυτο-χιουμοριστική διάθεση ξεχώρισε ως κάτι νέο και φρέσκο. Μια ερμηνεία τόσο απολαυστική όσο εκείνη στην παράσταση «Μπελβεντέρε» του Αμόρε το μακρινό 1995. Ιδιαίτερα απαγγέλλοντας το μεταφρασμένο ποίημα/μανιφέστο του J.G. Ballard «What I believe».

Τιτανικός

– Το χιούμορ και ο αυτοσαρκασμός του Κωνσταντίνου Ρήγου υπάρχουν by default, όπως και η διάθεσή του για παιχνίδι και fun, στις παραστάσεις του. Δυστυχώς στην συγκεκριμένη το αποτέλεσμα της επιλογής του να δώσει στον Αιμίλιο Χειλάκη το ρόλο εγκύου γυναίκας δεν ήταν και τόσο διασκεδαστικό και τσαλαβουτούσε στα όρια της φαιδρότητας.

+ Η Ιωάννα Παππά ήταν η καλύτερη ενσάρκωση της Kylie Minogue στο πάρτι που στήθηκε στη σκηνή του Εθνικού, με πράγματι αξιοποιημένο τόσο το physique της όσο και την αυτοσαρκαστική διάθεση που λείπει από τις ερμηνείες της συνήθως.

– Η Έλενα Τοπαλίδου είναι μια από τις καλύτερες χορεύτριες της χώρας μας. Παρότι έχει περάσει σε άλλο στάδιο και από φέτος δοκιμάζει τις δυνάμεις της στην υποκριτική η απουσία ενός δικού της σόλο ήταν αισθητή.

+ Ο Δημοσθένης Γρίβας, συνεργάτης του Κωνσταντίνου Ρήγου στο κομμάτι της μουσικής εδώ και καιρό, έφτιαξε διασκευές ταιριαστές στο ύφος της performance αλλά και στις δυνατότητες των ερμηνευτών.

– Η αγάπη του σκηνοθέτη/ χορογράφου για το γυμνό μπορεί να είναι δεδομένη αλλά αυτή τη φορά τα γυμνά κορμιά των χορευτών έμοιαζαν λιγάκι παράταιρα, περιττά. Σαν να βρέθηκαν εκεί απλώς και μόνο επειδή όλοι περιμένουμε από τις παραστάσεις του Ρήγου να είναι πασπαλισμένες και με λίγο γυμνό.

Τιτανικός

+ «Save the Iceberg» έγραφαν τα λευκά t-shirts του θιάσου στην τελευταία πράξη του πάρτι με φλούο πορτοκαλί, φούξια και λεμονί γράμματα κάνοντάς μας να χαμογελάσουμε επιτέλους με αυτό το μικρό χιουμοριστικό στοιχείο που, σε γενικές γραμμές, έλειπε.

– Η προσήλωση στη φόρμα, το στιλιζάρισμα και τα tableau vivant είναι πολύ πιθανό να δημιουργήσουν συγκρίσεις, αναπόφευκτα, με έτερο διάσημο -και ιδιαζόντως πλέον mainstream- χορογράφο της χώρας μας. Και αυτό είναι κρίμα μια που ο καθένας έχει, εδώ και χρόνια, το προσωπικό του ύφος και στιλ.

+ Το αποχαιρετιστήριο γράμμα του Παναγιώτη Κοντονή (δεν το ερμηνεύει ο ίδιος) με τους 24 λόγους για να μείνει και τους 40 λόγους για να φύγει κανείς έδωσε μια (απαλή) σφαλιάρα σε όσους έχουν καταγράψει παρόμοιες λίστες στη ζωή τους προσπαθώντας να πάρουν τη «σωστή» απόφαση.

– Αναξιοποίητος έμεινε και ο Κωνσταντίνος Ασπιώτης που περισσότερο είχε το ρόλο φιγούρας παρά υποκριτή.

+ Η Μαρία Ναυπλιώτου μας υπενθύμισε, μετά την αποκαλυπτική σε αυτό το πεδίο Bossa Nova, πως εκτός από υποκριτικό ταλέντο διαθέτει και χαρισματική φωνή ερμηνεύοντας, ανάμεσα σε άλλα, ακόμα και Edith Piaf με τρόπο ξεχωριστό και πολύ δικό της.

– Η διάρκεια της παράστασης θα μπορούσε να συμπτυχθεί πετυχαίνοντας ένα πολύ πιο ηλεκτρισμένο αποτέλεσμα.

+ Η pop αισθητική δεν είναι ταυτόσημη με την προχειρότητα. Η παράσταση είναι pop, αισθητικά, ιδεολογικά και ηχητικά. Αυτό δε σημαίνει, όμως, πως δεν είναι καλοδουλεμένη.

Τιτανικός

Σκηνοθεσία/ Χορογραφία: Κωνσταντίνος Ρήγος
Κοστούμια: Νατάσα Δημητρίου
Μουσική: Δημοσθένης Γρίβας
Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης
Δραματολόγος: Ξένια Αηδονοπούλου
Βοηθοί Σκηνοθέτη: Έλενα Σκουλά, Νικόλας Στραβοπόδης

Παίζουν: Αντώνης Αντωνίου, Κωνσταντίνος Ασπιώτης, Έμιλυ Κολιανδρή, Παναγιώτης Κοντονής, Γιώργος Κοτσιφάκης, Άρης Λεμπεσόπουλος, Μαρκέλλα Μανωλιάδου, Δήμητρα Ματσούκα, Σάββας Μπαλτζής, Αμάλια Μπένετ, Μαρία Ναυπλιώτου, Ιωάννα Παππά, Έλενα Τοπαλίδου, Ιωάννα Τουμπακάρη, Γιάννης Τσεμπερλίδης, Αιμίλιος Χειλάκης και οι μαθητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου.

Ημέρες και Ώρες παραστάσεων

Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββ 9.30 μ.μ.
Κυριακή 8.30 μ.μ.

Τιμές εισιτηρίων

Τετάρτη, Πέμπτη
Διακεκριμένη Ζώνη: 20 €
Ζώνη Α και Β:16 €
Ζώνη Γ (θέσεις περιορισμένης ορατότητας): 13 €

Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή:
Διακεκριμένη ζώνη: 26 €
Ζώνη Α: 23 €
Ζώνη Β: 16 €
Ζώνη Γ (θέσεις περιορισμένης ορατότητας): 13 €

Φοιτητικό ή Νεανικό κάτω των 23 ετών :13 €

Πειραιώς 260, Χώρος Δ
Πειραιώς 260
Τηλ: 210 4838739, 210 3305074

links
www.titanic2009.blogspot.com
www.n-t.gr
www.rigosk.gr

Διάβασε επίσης...
Γιούλα Μπούνταλη και Σύλλας Τζουμέρκας: οι ΝΤΙΜΠΕΪΤερς
Μια απόλυτα ριζική διαφωνία, βασισμένη -κυρίως- στο μυθιστόρημα Ερωτευμένες Γυναίκες του D.H.lawrence έστησαν στο Bios η Γιούλα Μπούνταλη και ο Σύλλας Τζουμέρκας και μας μιλούν γι αυτό το ΝΤΙΜΠΕΙΤ τους.  Τους γνωρίζετε ήδη από την κινηματογραφική Χώρα Προέλευσης στην οποία συνεργάστηκαν στο σενάριο ενώ ο Σύλλας Τζουμέρκας υπέγραψε και τη σκηνοθεσία ...
Συνέχεια...
Λάσπη
Πως θα αντιδρούσατε αν μπαίνοντας σε ένα σπίτι που δικαιωματικά σας ανήκει το βρίσκατε κατειλημμένο από μια πενταμελή οικογένεια, η οποία μάλιστα δεν έχει καμία πρόθεση να σας αναγνωρίσει το δικαίωμα της ιδιοκτησίας, αλλά ούτε και να το κουνήσει από μέσα; Λογικά, θα καλούσατε την αστυνομία... Κι αν η αστυνομία ...
Συνέχεια...
ΝΤΙΜΠΕΪΤ @ Bios
Βαρεθήκατε και εσείς τα cliché debates που ευδοκιμούν γύρω μας όπως και εμείς; Μια διαφορετική αντιπαράθεση, μέχρι τελικής πτώσεως, ξεκίνησε.  Πώς καταφέρνουν, σκέφτηκα αμέσως μόλις διάβασα το δελτίο τύπου, να συναντηθούν σε μία παράσταση 75 λεπτών ο D.H.Lawrence και οι Ερωτευμένες Γυναίκες του (ένα κείμενο του 1920) με Έλληνες συνδικαλιστές, bloggers, ...
Συνέχεια...
Η Γυναίκα της Ζάκυθος στο Θέατρο του Νέου Κόσμου
Τα δευτερότριτα στον Κάτω Χώρο του Θεάτρου του Νέου Κόσμου, ο Γιάννης Τσορτέκης σκηνοθετεί τη Γυναίκα της Ζάκυθος του Διονυσίου Σολωμού, κατά το Β' στάδιο επεξεργασίας του κειμένου, και μαζί με τον Θωμά Δρόσο το παρουσιάζουν στη σκηνή με μια ανατρεπτικά παραδοσιακή διάθεση, προσδίδοντας στο αρχικό κείμενο έναν δικό τους ...
Συνέχεια...
Το ‘Μαύρο Θέατρο της Πράγας’ στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών – Κερδίστε προσκλήσεις!
Ο ιδρυτής του Μαύρου θεάτρου της Πράγας Jiri Srnec έρχεται στην Αθήνα με την παράσταση "The Flying Bicycle" την Παρασκευή 9 και το Σάββατο 10 Απριλίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη)«Καλώς ήρθατε στην μαγική αυλαία! Πλησιάστε και θαυμάστε την ομορφιά και την ιδιοφυϊα! Θα παρακολουθήσετε μια επίδειξη θαυμάτων ...
Συνέχεια...
BUG στο Θέατρο Επί Κολωνώ
Για δεύτερη συνεχή χρονιά η ομάδα Nama παρουσιάζει την επιτυχημένη της παράσταση Bug.Ένα σύγχρονο θεατρικό θρίλερ που κινείται στο μεταίχμιο πραγματικότητας και ψευδαίσθησης. Απομονωμένοι σε ένα περιθωριακό μοτέλ, ο Πήτερ και η ¶γκνες, ζουν μια απελπισμένη ερωτική ιστορία, ενώ οι εμμονές, η κοκαΐνη και οι θεωρίες συνομωσίας τους οδηγούν σε ...
Συνέχεια...
‘Ι.Χ.Ν.Ή. από τους Motus Terrae
Αν μια ζωή διαγράφεται από μια νοητή ευθεία με μνημονικά σημάδια από εμπειρίες και επιλογές, τι συμβαίνει όταν πέντε ηθοποιοί ενώσουν τα δικά τους ίχνη σε ένα κυριολεκτικό χάρτινο μονοπάτι αναμνήσεων για να δημιουργήσουν μια νέα συλλογική πραγματικότητα; Τα μέλη της ομάδας Motus Terrae χρησιμοποιούν ένα τέτοιο  άδειο, λευκό, ρολό χαρτί ...
Συνέχεια...
Χορογραφία στα ύψη του Μανχάταν
Το New York City Ballet βιντεοσκόπησε τη χορογραφία του Christopher Wheeldon "After the Rain" με σκηνικό τον νεόδμητο One World Trade Center και τον υποβλητικό ορίζοντα του Μανχάταν στο ξημέρωμα. Όλο αυτό ονομάστηκε New Beginnings και κινηματογραφήθηκε ξημερώματα της 12ης Σεπτεμβρίου στην ταράτσα του Four World Trade Center, του τέταρτου χαμηλότερου ...
Συνέχεια...
Mind The Gap
Μετά την επιτυχημένη παρουσίαση του έργου Missing People ως επίσημη συμμετοχή της Ελλάδας στο 9ο Ευρωπαϊκό Φεστιβάλ Σύγχρονου Χορού στην Κύπρο, η Ιωάννα Πάραλη και η ομάδα χορού Landscape επιστρέφουν για την παρουσίαση της νέας παραγωγής της ομάδας με τίτλο Mind the Gap. Μετά τις παραστάσεις της Αθήνας, στις 15 ...
Συνέχεια...
Bocca Tango | 4 – 8 Οκτωβρίου
Σταθμός της περιοδείας της τελευταίας παράστασης του Julio Bocca και η Ελλάδα που άλλωστε έχε φανατικούς οπαδούς του tango. Το πολυβραβευμένο αστέρι του κλασσικού χορού, κορυφαίος χορευτής του American Ballet Theater και «εθνικός ήρωας» της Αργεντινής, Julio Bocca, πρόκειται να αποσυρθεί από την ενεργό δράση στις 22 Δεκεμβρίου με το ...
Συνέχεια...
Νυχτερίδες στο Bios
Ασύπκα σημαίνει λάθος στα ρώσικα.όμως η νεοσύστατη ομάδα με το όνομα της πιο αδικαιολόγητης ανθρώπινης πράξης, μάλλον τα έχει κάνει μέχρι τώρα όλα σωστά.Καταρχήν αποτελείται από πέντε νέες κοπέλες σαν τα κρύα τα νερά.Δεύτερον, διαλέγει ως δραματουργικό υλικό κείμενο που έχει γράψει μια ηθοποιός. Όχι, φυσικά, οποιαδήποτε ηθοποιός, αλλά ...
Συνέχεια...
‘Breath’ από την ομάδα  OmIcrOn 2 στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
Τα μικρά έργα του Samuel Beckett «Breath», «A piece of Monologue» και «Rockaby», σε μια ενιαία παράσταση παρουσιάζει η ομάδα OmIcrOn 2 στις 25, 26 & 27 Ιουνίου στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.Το έργοΤο Breath είναι ένα κομμάτι του Samuel Beckett γραμμένο για να χρησιμοποιηθεί σαν εισαγωγή στην επιθεώρηση «Ω! Καλκούτα». ...
Συνέχεια...
Τα Ορφανά του Ντένις Κέλλυ στο Θέατρο του Νέου Κόσμου
   Μη Φας, Έχουμε Θέματα Αίματα. Καλωσήλθατε στο διαμέρισμα του Ντάνυ και της Έλεν, "αθώων" μικροαστών θωρακισμένων από το έξω μιας ολοένα και πιο βίαιης πόλης. Όλα μέσα λευκά, άσπιλα, το τραπέζι στρωμένο, το δείπνο σερβιρισμένο, η οικογενειακή γαλήνη τους... ταραγμένη. Στην πόρτα, ένας εισβολέας γεμάτος αίματα, έχει έρθει απρόσκλητος για να σαλέψει μια ...
Συνέχεια...
O Caveman επέστρεψε στο Θέατρο Coronet
O άνθρωπος των σπηλαίων ζει ακόμα ανάμεσά μας. Φοράει signe κοστούμι ή boho outfit και εξακολουθεί να συμμετέχει στη μάχη που μαίνεται ανάμεσα σε αυτόν και την μεγαλύτερη αντίπαλό του: τη γυναίκα.Μια από τις μακροβιότερες σόλο κωμωδία στην ιστορία του Broadway παρουσίασε πέρυσι στο ελληνικό κοινό η Αναστασία Παπαστάθη και ...
Συνέχεια...
‘Ο καιρός των χρυσανθέμων’ του Μάνου Ελευθερίου στην Αθηναϊδα – Κερδίστε προσκλήσεις
«Ο καιρός των χρυσανθέμων», του Μάνου Ελευθερίου έχει τιμηθεί με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος, 2005. Η εταιρία Τεχνών Εθελοντών με αυτήν την παράσταση θέλει να τιμήσει τον μεγάλο μας δημιουργό για τα εβδομήντα του χρόνια. Η θεατροποιημένη εκδοχή του μυθιστορήματος που αναφέρεται στην Σύρο το 1896, περιγράφοντας την ακμή και ...
Συνέχεια...
‘Το Γάλα’ συνεχίζει την πορεία του
Μακρά η πορεία του έργου του Βασίλη Κατσικονούρη, από τη σκηνή του Εθνικού (Θέατρο Χώρα) σε σκηνοθεσία Νίκου Μαστοράκη, ως την περσινή παράσταση με το βλέμμα της ¶ννας Βαγενά και συνεχίζει να αιχμαλωτίζει το ενδιαφέρον του κοινού που σπεύδει να ρίξει μια ματιά στο σύμπαν μια μετανάστριας μάνας, στην Ελλάδα ...
Συνέχεια...
Τάισέ με, Έμμα!
15 -24 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2007 Στο πλαίσιο της δράσης FEED THE ARTISTS, THAT FEED THE MIND, σε παραγωγή της πολιτιστικής εταιρείας WORLD-CEF ο Ζαχαρίας Ρόχας υπογράφει το έργο αυτό που διαπραγματεύεται τη ρήξη που προήλθε στον πολιτισμό μας όταν οι ρόλοι της τροφού γυναίκας, οι σχέσεις της οικογένειας και της οικογενειακής ...
Συνέχεια...
Πρεμιέρα σήμερα για τους ‘Δύο Τρελούς-Τρελούς Παραγωγούς’
Πολυπράγμων ο Σταμάτης Φασουλής, φέτος δε σταματάει να εμφανίζει παραστάσεις παντού. Και επειδή απορούσαμε και εμείς αν θα βρεθεί κάποιος να κάνει την ελληνική μεταφορά του super επιτυχημένου μιούζικαλ «The Producers» των Mel Brooks και Thomas Meehan μας έδωσε την απάντηση ο ίδιος ανεβάζοντάς το με θίασο περίλαμπρο και οικείο ...
Συνέχεια...
Plastic People | Ομάδα epta
«Το πλαστικό ήταν η αφορμή, όχι το ίδιο το θέμα, πώς να πούμε κάποια πράγματα συμβολικά. Οι άνθρωποι ήταν πάντα πλαστικοί και ίσως παλιότερα να ήταν και πιο πλαστικοί. Σε μια παλιότερη εποχή σου χρειαζότανε περισσότερο πλαστικό ή μια διαφορετικού είδους προστασία, για να αντέξεις».Η παράσταση σας στηρίχτηκε στις αρχές ...
Συνέχεια...
Και Δεν θα Χωρίσουμε Ποτέ
Το κείμενο «Και Δεν θα Χωρίσουμε Ποτέ», του Jon Fosse, ενός από τους σημαντικότερους σύγχρονους θεατρικούς συγγραφείς και εκφραστή της μινιμαλιστικής τέχνης, αναγάγει μέσα από τις επαναλήψεις και τη ποιητική χρήση της γλώσσας, τον έρωτα και τη δυναμική του σε ένα θέμα απολύτως διαχρονικό. Η φαντασία του θεατή, απεγκλωβίζεται από ...
Συνέχεια...
Τρεις Ιστορίες από το Κατάρ | 7 – 27 Μαΐου
Ο Βασίλης Μαυρογεωργίου έχει ήδη καταφέρει μετά από δύο παραστάσεις του να μπει στην καρδιά μας -εμάς των δύσκολων θεατρόφιλων που ο υπερκορεσμός εικόνων και θεατρικών έργων μας έχει κάνει επιφυλακτικούς απέναντι στο μεγαλύτερο ποσοστό της υπερβολικά πλούσιας ετήσιας παραγωγής- και μάλιστα με ευκολία, χωρίς προβληματισμούς και δεύτερες σκέψεις. Μετά ...
Συνέχεια...
Την Τρίτη στο Σουπερμάρκετ
Ο μονόλογος λογαριασμός και απολογισμός των επιλογών μιας ζωής στο ταμείο του Σούπερ Μάρκετ, στο τέλος του διαδρόμου με τις κονσέρβες λουκάνικα κοκτέιλ. Η Μαρί-Πιερ βγάζει κάθε Τρίτη τον μπαμπά της για ψώνια- κι ας επιμένει αυτός να την φωνάζει με το βαφτιστικό του, Ζαν-Πιερ. Το αίμα ρίμελ δεν γίνεται. Η Μαρί-Πιερ πάντα φροντίζει τον εαυτό της τις ...
Συνέχεια...
“Είμαι ¶σχημη” στο Θέατρο ¶λμα
23 ρόλοι για 7 ηθοποιούς και εκπληκτική αυτογνωσία στον τίτλο -που όμως κάτι μας θυμίζει, κάτι μας θυμίζει - ο Θεατρικός Οργανισμός Στιγμή και η Σύγχρονη Θεατρική Σκηνή από την Πέμπτη 19 Απριλίου παρουσιάζουν το σύγχρονο ισπανικό έργο - μαύρη μουσική κωμωδία των Σέρτζι Μπελμπέλ και Ζόρντι Σάντσες. «Είμαι άσχημη» ...
Συνέχεια...
Εκεί, Εκεί στην Κόλαση
Tον Γιάννη Σαρακατσάνη εκτός από τα καζάνια της κολάσεως, τον είδαμε και στο θέατρο του Νέου Κόσμου ως Θοδωρή (ετών 33) και μας ξάφνιασε. Η μεταμόρφωση του σεμνού αγοριού -Θοδωρής- σε κολασμένο κάτοικο του πυρ του εξώτερου και η παρωδία (με περισσή ζέση) κάθε οσίου και ιερού είναι ομολογουμένως εντυπωσιακή. ...
Συνέχεια...
Ανδρική Νοημοσύνη, Οξύμωρο;
«Ξεκαρδιστικό» είναι η μόνη λέξη για να περιγράψεις το έργο «Ανδρική Νοημοσύνη, Οξύμωρο;». Επί ενενήντα λεπτά θα γελάτε ασταμάτητα καθώς ο  Γεράσιμος Σκιαδαρέσης κάνει φύλλο και φτερό το μυαλό του για να βρει απάντηση στο προαιώνιο ερώτημα: «Τι θέλουν οι γυναίκες;». Ο Robert Dubac έχει δημιουργήσει μία ξεκαρδιστική παράσταση, που την ...
Συνέχεια...
Λευκές Νύχτες
Είναι ύπουλα ρομαντικές οι νύχτες με ξαστεριά της Αγίας Πετρούπολης. Ο πρωταγωνιστής, ο εικοσιεξάχρονος «Ονειροπόλος», αποτέλει ένα γλυκό παράδοξο. Είναι τόσο ντροπαλός, μοναχικός και ήσυχος που έχει περάσει ολόκληρη τη ζωή του χωρίς ποτέ να μιλήσει σε μια γυναίκα, φτιάχνοντας μόνο σενάρια με τη φαντασία του για το «αν» και «πως», ...
Συνέχεια...
Ορέστης – Ηλέκτρα 0-1
Η αρχική επιθυμία και πρόθεση του Κώστα Φιλίππογλου, του Δημήτρη Κουρούμπαλη και της Κατερίνας Λούρα ήταν να ανεβάσουν μια τραγωδία. Όμως, όπως πάντα, μεγάλα γεγονότα στις μικρές ζωές τους, επηρέασαν την δουλειά τους. Τους ξύπνησαν αναμνήσεις, παιδικές επιθυμίες και πυροδότησαν προβολές. Και κατέληξαν σε μια ξεκαρδιστική κωμικοτραγωδία. Η νεύρωση είναι κληρονομική; Πόσες ...
Συνέχεια...
Zimmermann & de Perrot, Hans was Heiri – Φεστιβάλ Αθηνών
Έχει ο κόσμος γυρίσματα. Ναι, αυτό είναι όντως ένα τεράστιο, ύψους 8 μέτρων, περιστρεφόμενο, αιωρούμενο σπίτι. Υπομονή, θα φτάσουμε και σε αυτό. Πρώτα ας καλύψουμε τις άγνωστες λέξεις του τίτλου: Ο Martin Zimmermann (χορογράφος) μαζί με τον Dimitri de Perrot (συνθέτη) έρχονται από την Ελβετία και αποτελούν ένα από τα πιο ανατρεπτικά και διεθνώς καταξιωμένα ...
Συνέχεια...
The Far Side of the Moon
Σε ένα ταξίδι στη σκοτεινή πλευρά της σελήνης μας πηγαίνει ο μάγος της σκηνής Robert Lepage σε μία από τις σημαντικότερες παραστάσεις του σύγχρονου παγκόσμιου θεάτρου. Κάποτε οι άνθρωποι πίστευαν πως το φεγγάρι είναι ένας πελώριος καθρέφτης που πάνω του αντανακλώνται τα βουνά και οι θάλασσες της γης. Ώσπου να ανακαλύψουν ...
Συνέχεια...
Inoubliable στο Θέατρο του Νέου Κόσμου
Έξω και μέσα από το μικρό καφέ INOUBLIABLE ξετυλίγεται ένας ασπρόμαυρος κόσμος όπου ανακυκλώνεται η απελπισία και η βία.Ένας σχιζοφρενής δολοφόνος με υπεράνθρωπες δυνάμεις ψάχνει να βρει νόημα στις πράξεις του. Γιατί τεμαχίζει; Γιατί συλλέγει αίμα; Τιμωρεί ή τιμωρείται; Ίσως πρέπει να φτάσει μέχρι την κόλαση για να καταλάβει.Ένα ζευγάρι ...
Συνέχεια...
Γιούλα Μπούνταλη και Σύλλας Τζουμέρκας: οι ΝΤΙΜΠΕΪΤερς
Λάσπη
ΝΤΙΜΠΕΪΤ @ Bios
Η Γυναίκα της Ζάκυθος στο Θέατρο του Νέου
Το ‘Μαύρο Θέατρο της Πράγας’ στο Μέγαρο Μουσικής
BUG στο Θέατρο Επί Κολωνώ
‘Ι.Χ.Ν.Ή. από τους Motus Terrae
Χορογραφία στα ύψη του Μανχάταν
Mind The Gap
Bocca Tango | 4 – 8 Οκτωβρίου
Νυχτερίδες στο Bios
‘Breath’ από την ομάδα OmIcrOn 2 στο
Τα Ορφανά του Ντένις Κέλλυ στο Θέατρο του
O Caveman επέστρεψε στο Θέατρο Coronet
‘Ο καιρός των χρυσανθέμων’ του Μάνου Ελευθερίου στην
‘Το Γάλα’ συνεχίζει την πορεία του
Τάισέ με, Έμμα!
Πρεμιέρα σήμερα για τους ‘Δύο Τρελούς-Τρελούς Παραγωγούς’
Plastic People | Ομάδα epta
Και Δεν θα Χωρίσουμε Ποτέ
Τρεις Ιστορίες από το Κατάρ | 7 –
Την Τρίτη στο Σουπερμάρκετ
“Είμαι ¶σχημη” στο Θέατρο ¶λμα
Εκεί, Εκεί στην Κόλαση
Ανδρική Νοημοσύνη, Οξύμωρο;
Λευκές Νύχτες
Ορέστης – Ηλέκτρα 0-1
Zimmermann & de Perrot, Hans was Heiri –
The Far Side of the Moon
Inoubliable στο Θέατρο του Νέου Κόσμου