Σε προηγούμενο post είχαμε αναφέρει την πρωτοβουλία του Paul Ζωγραφάκη να κάνει μια έκθεση/performance με τίτλο ΑΠΕΡΓΙΑ στο προαύλιο του κτιρίου του Φιξ στην Συγγρού, το κτίριο που εδώ και αρκετά χρόνια προορίζεται για να γίνει το νέο εθνικό μουσείο σύγχρονης τέχνης της Ελλάδας.

Ο Ζωγραφάκης, λίγο πριν αναχωρήσει για το Σαν Φρανσίσκο για την δεύτερη του ατομική έκθεση, μας μιλά για αυτό το project, για την εικαστική πραγματικότητα στην Αθήνα και για άλλα πολλά.


Και τι είναι λοιπόν αυτή η απεργία;

Καταρχήν, ο όρος απεργία χρησιμοποιήθηκε ως ένα σύμβολο. Κάποιοι μπορεί να σκεφτούν ποιος νομίζει ότι είναι τι σημαίνει «απεργία» κτλ. Η απεργία είναι ένα σοβαρό γεγονός. Είναι ένας τρόπος για να φανεί η «κοινότητα» των καλλιτεχνών. Δεν ακούω συχνά για την καλλιτεχνική κοινότητα, ακούω συχνά όμως για την ελληνική «σκηνή» και η σκηνή είναι οκ, αλλά θα σε πάει μόνο μέχρι ενός σημείου, ενώ η κοινότητα πιστεύω, μπορεί να κάνει ένα καλλιτέχνη να αισθανθεί πιο δυνατός.

Φυσικά και αυτό το προτζεκτ δεν ήταν μια ουσιαστική απεργία, γιατί με το να συμμετέχουν οι καλλιτέχνες σε αυτή την performance/έκθεση αυτόματα καταργούν την έννοια της απεργίας. Το να απεργούν οι τελωνειακοί, οι δημόσιοι υπάλληλοι κτλ. έχει κάποιο αντίκτυπο στην καθημερινότητα των Αθηναίων, ενώ το να απεργούμε εμείς όχι. Η απεργία όμως, έχει την έννοια της διαμαρτυρίας. Και η διαμαρτυρία δεν αφορά το ΕΜΣΤ, αλλά ίσα-ίσα είναι μια φωνή υποστήριξης για το ΕΜΣΤ.

apergia

Ίσως υπάρχουν και κάποιοι που να λένε ότι αυτός δεν είναι ένας σοβαρός τρόπος να το εκφράσει κάποιος αυτό. Και εδώ κάνω τον δικηγόρο του διαβόλου…Εσύ τι λες;

Όσοι μπορεί να το λένε αυτό πρέπει να καταλάβουν ότι υπάρχουν πολλές πρωτοβουλίες παγκόσμια, που έχουν να κάνουν με προτζεκτ που είναι κοινωνικά, ακόμα και στον ψηφιακό κόσμο. Γι’ αυτό και πιστεύω ότι η Αθήνα είναι το κατάλληλο μέρος για τέτοια προτζκετ, γιατί γίνονται λίγα. Το βασικό μου ενδιαφέρον είναι τα κοινωνικά πρότζεκτ, και η απεργία ήταν ένας τρόπος να εκφραστούν συναισθήματα σε σχέση με την ελληνική εικαστική πραγματικότητα. Και ο τρόπος εκτός της γκαλερί είναι κάτι που λείπει εδώ.

Και νοιώθω πως για εμάς τους καλλιτέχνες στην Αθήνα, με το να έχουμε ένα μουσείο στο οποίο δεν έχει δοθεί μέχρι στιγμής -από καθυστέρηση ή αμέλεια- το κτίριο του, είναι ο απόλυτος συμβολισμός του τι μας συμβαίνει. Υπάρχουμε, λειτουργούμε αλλά δεν έχουμε ένα σταθερό φορέα να μας υποστηρίζει ουσιαστικά, να έχει χρηματική άνεση να μας προωθήσει κτλ. Δεν έχουμε ένα σπίτι, όπως το ΕΜΣΤ δεν έχει ένα κτίριο. Δεν είμαι ο μεγαλύτερος φαν των ιδρυμάτων και των μουσείων, αλλά είναι απαραίτητα, γιατί μαζί τους έρχεται η συμμετοχή και η εξοικείωση του κοινού, τα εκπαιδευτικά προγράμματα, ώστε να γνωρίσει το κοινό και την σύγχρονη ελληνική κουλτούρα όχι να ξέρει μόνο τον Πραξιτέλη.

Και πως ξεκίνησε όλο αυτό σαν ιδέα;

Από μια επίσκεψη μιας φίλης μου στην Αθήνα. Θέλησε να την πάω στο μουσείο σύγχρονης τέχνης, και εγώ την πήγα. Και όταν είδε το κτίριο του Φιξ, νόμιζε ότι της κάνω πλάκα. Φυσικά της εξήγησα ότι το μουσείο είναι ζωντανό αλλά γίνονται εκθέσεις σε άλλους χώρους μέχρι να ολοκληρωθεί το κτίριο. Αλλά δεν μπορούσε να καταλάβει πως γίνεται ο πιο επίσημος φορέας της σύγχρονης τέχνης να μην έχει ουσιαστική διευκόλυνση από το κράτος για να έχει κτίριο όσο πιο γρήγορα γίνεται. Και σκέφτηκα ότι αυτό στην ουσία είναι ένας καθρέφτης του τι γίνεται σε εμάς τους καλλιτέχνες. Επίσης, αρκετοί φίλοι μου καλλιτέχνες φεύγουν από την Ελλάδα και πηγαίνουν στο Βερολίνο και σε άλλες μεγάλες πόλεις της Ευρώπης. Αυτό συμβαίνει συνέχεια από τότε που ήρθα στην Αθήνα από την Αμερική. Και για μένα είναι περίεργο γιατί θεωρώ ότι η Αθήνα έχει πολλές ευκαιρίες. Αυτοί έχουν αντίθετοι γνώμη και λόγω αυτής της έλλειψης παροχών αποφασίζουν να φύγουν.

Και πως κατέληξε το Project;

Όταν ξύπνησα το πρωί του Σαββάτου και είδα την βροχή, είχα πει ότι πιθανότατα να είμαι μόνος μου. Ευτυχώς παρ’ όλη την βροχή είχα 10 συν-απεργούς! Ήρθαν απολύτως προετοιμασμένοι, με πλακάτ, τα οποία έγραφαν ότι ήθελε ο καθένας να πει, δεν ήταν πλακάτ διαμαρτυρίας, αλλά σαν ένα τετράδιο που ο καθένας έγραφε τις σκέψεις του, τι τον απασχολεί, τι θέλει, τι του λείπει κτλ. Μιλήσαμε για πράγματα που μας απασχολούν χωρίς να μιζεριάσουμε ή να είμαστε αρνητικοί. Όσοι ήρθαν δείξανε την δημιουργικότητα τους, την υποστήριξη τους αλλά και τις αντιρρήσεις τους. Πάντα μου αρέσει η κριτική, αλλά άκουσα πολλά για αυτό το πρότζεκτ πριν καν γίνει. Δεν ξέρω πως υφίσταται να κρίνουμε κάποιο έργο πριν καν υπάρξει.

apergia

Ποια η διαδικασία όταν σχεδιάζεις μια performance όπως αυτή και γενικά ποια είναι η διαδρομή της σκέψης σου σε σχέση με το πώς πρέπει να λειτουργήσει μια performance;

Δεν πιστεύω στην performance η οποία ζητά κάτι από τον ακροατή χωρίς να του το ξεκαθαρίσει από την αρχή. Δεν έχω κάποια συγκεκριμένη ρουτίνα την οποία ακολουθώ πιστά. Με ενδιαφέρει να υπάρχει μια ελαστικότητα σε σχέση με το πώς θα πραγματοποιηθεί. Φυσικά έχω ένα γενικό πλάνο, κάποιους γενικούς τρόπους λειτουργίας, αλλά δεν είμαι από τους καλλιτέχνες που δουλεύουν με πολύ αυστηρούς κανόνες. Για παράδειγμα στο kafeneon όπου κάναμε αρκετές performance κατά την εκτέλεση πολλά πράγματα άλλαζαν γιατί δεν «έβγαινε» αυτό που ήθελα. Πιστεύω πολύ στην εξίσωση δεδομένο+εμπιστοσύνη=γνώση. Και είναι μια απλή εξίσωση που ισχύει για τα παιδιά ώστε να μάθουν κάτι πολύ απλό. Όταν τους δείχνουν ένα μήλο και τους λένε «μήλο» αυτά κατανοούν αυτό ακριβώς. Εμπιστεύονται το δεδομένο και αποκτούν γνώση. Και για μένα αυτή η εξίσωση μπορεί να λειτουργεί πολύ καλά και για τον καλλιτέχνη αλλά και για τον θεατή.


Στο τέλος της συζήτησης μας, ο Ζωγραφάκης έκανε ένα πάρα πολύ ενδιαφέρον σχολιασμό για το γεγονός ότι πολύ λίγοι από τους καλλιτέχνες που ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα, δηλώνουν καλλιτέχνες. Οι περισσότεροι, είπε, αναγκάζονται να έχουν «δουλειές» για να υποστηρίξουν την τέχνη τους, λες και η τέχνη δεν είναι αποδεκτό επάγγελμα. Το σίγουρο είναι ότι ήταν μια συζήτηση που μας προβλημάτισε πολύ, και που μας κάνει να σκεφτόμαστε θετικά. Υπάρχουν ανθρωποι που αγαπούν πολύ την τέχνη στην Ελλάδα, που θέλουν να δουλέψουν σε ένα πιο ομαδικό κλίμα, και που τους ενδιαφέρει να ασχοληθούν με θέματα κοινωνικού περιεχομένου. Αναρωτιέμαι ποια θα ήταν η όψη ενός έργου τέχνης με θέμα το Βατοπέδι…


Ο Paul Zografakis γεννήθηκε στην Αμερική και κάθε καλοκαίρι των παιδικών του χρόνων ερχόταν στην Ελλάδα. Μετά τις σπουδές του στο Σαν Φρανσίσκο, ήρθε με την υποτροφία Fullbright στην Ελλάδα όπου και δούλεψε πολλά πρότζεκτ όπως το kafeneon. Ετοιμάζει την δεύτερη ατομική του στο Σαν Φρανσίσκο και σύντομα θα πάει για τρίμηνο residency στην Πράγα. Έχει συμμετάσχει σε ομαδικές σε Ευρώπη, Αμερική και Ελλάδα.

Για περισσότερες πληροφορίες και νέα για τον Paul Zografakis
http://artzog.com
http://artzog.com/kafeneon

Διάβασε επίσης...
I DO Group Show στο Project Space του six d.o.g.s
Τι κοινό έχουν ένας μουσικός, μία χορογράφος, μία χορεύτρια, δύο εικαστικοί, ένας επιμελητής καί τρείς αρχιτέκτονες; Ακούγεται σαν ανέκδοτο, αλλά αυτό θα μπορούσε εύκολα να είναι το εισαγωγικό σημείωμα στο δελτίο τύπου για την ομαδική έκθεση με τίτλο I do που παρουσιάζεται στο Project Space του six d.o.g.s από τις ...
Συνέχεια...
‘¶γνωστα Έπη’ του Δημήτρη Μηλιώνη στην Enigma Gallery
Η φαντασία, το κοσμικό ταξίδι, τα μεταφυσικά μυστήρια, οι υπαρξιακές αναζητήσεις μέσα από τα λιτά σουρεαλιστικά τοπία και την αθωότητα της παιδικής ηλικίας είναι τα θέματα στα οποία μας παραπέμπει η ατομική έκθεση ζωγραφικής του Δημήτρη Μηλιώνη που διοργανώνει η Enigma Gallery (Λ.Κηφισίας 263, Κηφισιά 210-8085745). Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν ...
Συνέχεια...
Αποστολή στο Λονδίνο: H Frieze είναι η βασίλισσα των art fairs!
Μέχρι το 2003, η Art Basel στην πόλη της Βασιλείας, κατείχε επάξια τον τίτλο της βασίλισσας των φουάρ (ή αλλιώς art fairs!). Από το 2003, οι Λονδρέζοι όμως έκαναν την ζημιά. Σιγά σιγά η Frieze Art Fair του Λονδίνου, παιδί του περιοδικού Frieze, ενός από τα πιο σημαντικά περιοδικά τέχνης ...
Συνέχεια...
Lucio Capece – Soprano Saxophone Solo (absurd)
DVD-R πειραματικής μουσικής και δη από έναν μοναχικό σαξοφωνίστα, ενημερώνεσαι, και σκέφτεσαι πόσο βαρεμένος μπορεί να είναι κανείς για να κυκλοφορήσει ή ακόμα και για να παρακολουθήσει κάτι τέτοιο. Μονάχα όμως αφού τοποθετήσεις τον δίσκο στο player αντιλαμβάνεσαι ότι η ιδέα της κυκλοφορίας αυτής όχι μόνο έχει νόημα αλλά και ...
Συνέχεια...
Palle Nielsen is in town
Το Μουσείο Κυκλαδικής συνεχίζει την πρωτοποριακή του διαδρομή - όπως και το Βυζαντινό που ακούμε οτι σύντομα θα φιλοξενήσει έκθεση του Andy Warhol - και χαιρόμαστε που ανοιχτόμυαλοι άνθρωποι υπάρχουν στις σωστές θέσεις και στους δύο οργανισμούς.Δυστυχώς το ίδιο δεν μπορούμε να πούμε για την Εθνική Πινακοθήκη που έχει ελάχιστους ...
Συνέχεια...
Βασίλης Σαλπιστής στην Αίθουσα Τέχνης Καππάτος
Η Αίθουσα Τέχνης Καππάτος, εγκαινιάζει την Τετάρτη 27 Φεβρουαρίου στις 8μμ την νέα δουλειά του ζωγράφου Βασίλη Σαλπιστή. Τα έργα του, σε μεγάλους καμβάδες με ασπρόμαυρες φιγούρες ανθρώπων σε γραφεία, δείχνουν έντονα το σχόλιο για την ανθρώπινη φύση μέσα σε χώρους εργασιακούς, που τείνουν να γίνονται γκρί και απάνθρωποι. Τα ...
Συνέχεια...
Poka-Yio
Πριν τελειώσει το 2008, ο Poka-Yio κατάφερε να μας χορτάσει με ατελείωτες ποσότητες κεήκ. Όπως καταλαβαίνετε δεν είναι δυνατόν μια γυναίκα (που παρεπιπτόντως λατρεύει την σοκολάτα σε κάθε μορφή της) να μην θέλει να μάθει περισσότερα...!Πέραν της πλάκας, τα τελευταία χρόνια, εκτός από την συμβολή του, ως ένας εκ των ...
Συνέχεια...
49ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: Αρτ-Λαντ!!!
Το Φεστιβάλ είναι κυρίως κινηματογράφος, αλλά σίγουρα η τέχνη του κινηματογράφου εμπνέεται και εμπνέει τα εικαστικά. Περπατώντας στην βροχερή Θεσσαλονίκη, εκτός από τις πολλές και καλές ταινίες που μπορείτε να δείτε, υπάρχουν και εκθέσεις που είναι συνδετικοί κρίκοι - με τον ένα ή άλλο τρόπο - με τα αφιερώματα αυτής ...
Συνέχεια...
Guerrilas In The Mist
Τρέμε ψαγμένε διαφημιστή. Έρχεται δουλειά. Μην επαναπαύεσαι. Το guerilla γίνεται mainstream. Το υιοθετούν πια ολοένα και περισσότερα brands που στοχεύουν (με τα όπλα τους) στα barely legal 18 έως 24 μυαλά.Να όμως μια εφαρμογή που δείχνει με πόσο αγνές προθέσεις και σεβασμό στο καινοτόμο ξεκινάει ένα καινούριο guerilla trend. Πρόκειται ...
Συνέχεια...
Δημήτρης Αντωνίτσης – Hydra School Project
Το project του Σχολείου της Ύδρας, ή αλλιώς Hydra School Project γιορτάζει σήμερα 10 χρόνια παρουσίας. O καλλιτέχνης, επιμελητής και bon vivant Δημήτρης Αντωνίτσης αποφάσισε να ξεκινήσει αυτήν την διοργάνωση το 2000. Μια μη κερδοσκοπική διοργάνωση, με κύριο στόχο το να προωθείται η ελληνική και διεθνής σύγχρονη παραγωγή έργων τέχνης. ...
Συνέχεια...
Η Bienalle λογοκρίνεται
Τις προάλλες μια φίλη μου καθηγήτρια μου έλεγε, με φοβερή θλίψη, πως κανένας μαθητής σε μια τάξη 30 παιδιών της Β’ Γυμνασίου δεν ήξερε τι σημαίνει η λέξη λογοκρισία. Όχι την ανάλυση, τη ρίζα της, την ιστορία της, ούτε καν τη σημασία της. Αναρωτιέμαι, λοιπόν, αν οποιοδήποτε από αυτά τα παιδιά ...
Συνέχεια...
Damien Hirst – New Religion
Τι να πρωτοπεί κανεις για τον Damien Hirst με αφορμή την νέα του έκθεση "New Religion" που μετά το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στη Θεσσαλονίκη βρίσκεται ήδη στην Αθήνα και στο Μουσείο Μπενάκη.... Από τα ανατρεπτικά και προκλητικά του έργα μέχρι τις πωλήσεις ρεκόρ αυτών σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα από ...
Συνέχεια...
Το ‘Ηλεκτρικό σπίτι’ του Χάρη Κοντοσφύρη
Ο Χάρης Κοντοσφύρης είναι ένας καλλιτέχνης που δραστηριοποιείται πολύ τα τελευταία χρόνια και τον βλέπουμε σε επιμέλειες, και πολλά project.Η γκαλερί Ζουμπουλάκη παρουσιάζει αύριο Τρίτη την ατομική του έκθεση με τίτλο "Ηλεκτρικό Σπίτι". Η γκαλερί στην ουσία θα μεταμορφωθεί σε μια εγκατάσταση από γλυπτά φτιαγμένα με τσιμέντο, ζωγραφική αλλά και ...
Συνέχεια...
Atrocities @ six d.o.g.s
Μια ενδιαφέρουσα εγκατάσταση φιλοξενείται αυτές τις ημέρες στo project space του Six D.o.g.s.  Πρόκειται για το καινούριο εγχείρημα του Paranormale (μέλους, μεταξύ άλλων, της κολλεκτίβας των drog-a-Tek) ο οποίος θα καταλάβει για 20 ημέρες το project space του six d.o.g.s παρουσιάζοντας μία χαοτική site specific εγκατάσταση από τρισεκατομμύρια αντικείμενα και ήχους, τα ...
Συνέχεια...
Ρεβέκκα Καμχή
Αν μπορούσαμε να καθορίσουμε την στιγμή που κάτι άλλαξε στο πως αντιλαμβάνονται οι Αθηναίοι την λέξη "γκαλερί", θα λέγαμε ότι ήταν περίπου στα μέσα της δεκαετίας του '90, όταν άνοιξε η γκαλερί της Ρεβέκκας Καμχή. Από τις πρώτες εκθέσεις που φιλοξένησε ήταν η ατομική της φωτογράφου Nan Goldin το 1995. ...
Συνέχεια...
When Oscar -and I mean Mr. Wilde- met the Robots!!
Την προηγούμενη εβδομάδα μέσα από την εθωδία των μπαχαρικών της οδού Ευρυπίδου, περάσαμε και από την έκθεση When Oscar Met the Robots. Η ομαδική έκθεση στήθηκε και επιμελήθηκε από την Νάνσυ Κουγιούφα, και αφετηρία ήταν η πολυσχιδής προσωπικότητα του Oscar Wilde. Ξεκίνημα λοιπόν για όλους τους καλλιτέχνες ήταν το έργο ...
Συνέχεια...
«Χάος» στην Αίθουσα Τέχνης Ρεβέκκα Καμχή
Είναι ίσως ο πιό αντιπροσωπευτικός τίτλος που μπορεί να δωθεί για να περιγράψει τα όσα βιώνει αυτή η πόλη τον τελευταίο καιρό. Να όμως που η λέξη που έγινε το motto των καταστροφολόγων των ημερών μπορεί να αποτελέσει εφαλτήριο σκέψης και έκφρασης καταφέρνοντας να αντιστρέψει την καταθλιπτική της έννοια και να της ...
Συνέχεια...
Σχεδίασε το εξώφυλλο του προγράμματος του Θεάτρου Παλλάς
Στη φωτογραφία δίπλα βλέπετε το λιτό και κομψό εξώφυλλο του περσινού οδηγού του Θεάτρου Παλλάς, τον οποίο σχεδίασε το Antidot Design  Studio. Φέτος , η Ελληνική Θεαμάτων κάνει ανοιχτή πρόσκληση σε νέους δημιουργούς που θα ήθελαν να φιλοτεχνήσουν το εξώφυλλο του ετήσιου οδηγού του Παλλάς, για την περίοδο 2011-12, που θα κυκλοφορήσει στα ...
Συνέχεια...
Gallery Trophy στην ΑD Gallery
Εγκαινιάζεται σήμερα, 2 Μαΐου, η έκθεση του Νίκου Παπαδημητρίου στην gallery ΑΔ, με τίτλο "Gallery Trophy". Η έκθεση, όπως υπονοείται και από τον τίτλο, σχολιάζει το ζήτημα του ανταγωνισμού στο χώρο της τέχνης, καθώς και της κυριαρχίας της αγοράς και της διαφήμισης στον καλλιτεχνικό χώρο (με χαρακτηριστικό παράδειγμα τους Young ...
Συνέχεια...
Got to get yourself… Connected!!
'Ένα «πολυμορφικό» event ανοίγει αύριο στην γκαλερί Spilioti Projects στο bar/εστιατόριο του Bacaro & στο αίθριο του Βacaro.Η έκθεση "connected" συμπεριλαμβάνει ζωγραφική, φωτογραφία, ψηφιακή τέχνη, video art, blog art, διαδραστική τέχνη, multimedia εγκαταστάσεις, live webcast, party & dj set. Στην φετινή καλοκαιρινή έκθεση συνδεόμαστε με τους Calypso Larah, zorg, Lolita, ...
Συνέχεια...
‘Εικόνες του Απαγορευμένου’ από τον Κορμοράνο και την αίθουσα τέχνης Αγκάθι
Έξι νέοι καλλιτέχνες, που έχουν ήδη δώσει το εικαστικό τους στίγμα, προσεγγίζουν το θέμα του απαγορευμένου. Ο καθένας μέσα από τον προσωπική του θέαση και με την ιδιότυπη εκφραστική του γλώσσα ανιχνεύει το πεδίο της απαγόρευσης και το οπτικοποιεί.Οι φασματικές φιγούρες του Τζουλιάνο Καγκλή, οι λεπταίσθητες νοηματικές και χρωματικές υφάνσεις ...
Συνέχεια...
About…’The state of things’
Σιγά-σιγά ξεκινάει να αναδιοργανώνεται η εικαστική επικαιρότητα μετά τις διακοπές του Πάσχα.Τον τελευταίο καιρό νοιώθουμε ότι η Αθήνα είναι λίγο μουντή εικαστικά, ίσως γιατί πιθανώς να είχαμε ελπίδα για περισσότερα events, ομαδικές εκθέσεις και καινούργιες ιδέες γενικότερα, ίσως μετά τον Σεπτέμβριο της 1ης Μπιενάλε. Όμως, τα πράγματα φαίνονται αισιόδοξα τον ...
Συνέχεια...
Βλάσης Κανιάρης – Αντίδωρο στην Breeder
Ο μεγάλος καλλιτέχνης Βλάσης Κανιάρης, στον οποίο έχουμε αναφερθεί εκτενώς στο παρελθόν , ένας από τους τελευταίους μεγάλους ήρωες της γενιάς του 60, ανοίγει την έκθεση Αντίδωρο στην γκαλερί The Breeder. Η έκθεση θα είναι μια τριήμερη διαδραστική εμπειρία όπου ο καλλιτέχνης θα παρουσιάσει ένα κομμάτι από το έργο Αλίμονο ...
Συνέχεια...
‘Here, Now’ της Μαρίας Ζερβού στο Κέντρο Σύγχρονης Ιλεάνα Τούντα
Την Παρασκευή 19 Οκτωβρίου 2007, στις 19:30, εγκαινιάζεται στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Ιλεάνα Τούντα, η πρώτη ατομική έκθεση της Μαρίας Ζερβού με τον τίτλο «Here, Now».Η έκθεση θα διαρκέσει ως τις 17 Νοεμβρίου 2007. Η δουλειά της Μαρίας Ζερβού (βίντεο, σχέδια και φωτογραφίες) πραγματεύεται γόνιμες μεταφορές που αναφέρονται στο φύλο, ...
Συνέχεια...
Ιστορίες με τη Μαρίνα Αμπράμοβιτς μέσα από 7 εύκολες performance & μια Αξιονίστρια φτάνει στην Αθήνα
Όταν η Αμπράμοβιτς αποφάσισε να κάνει αναβίωση παλιών performance της δεκαετίας του 70, όλες μαζί -7 τον αριθμό- σε μια έκθεση στο μουσείο Guggenheim της Νέας Υόρκης τον Νοέμβριο του 2005, ήταν πολλοί αυτοί που δεν μπορούσαν να καταλάβουν τον λόγο. Ακούγοντας την, στην προπέρσινη Frieze Art Fair του Λονδίνου, ...
Συνέχεια...
Απονεμήθηκε το Βραβείο ΔΕΣΤΕ 2007
Για άλλη μία χρονιά, ήρθε η ώρα για το Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ του Δάκη Ιωάννου να απονείμει το φετινό βραβείο του ιδρύματος. Να θυμίσουμε ότι το Βραβείο ΔΕΣΤΕ θεσπίστηκε το 1999 και απονέμεται κάθε δύο χρόνια σε έναν Έλληνα σύγχρονο καλλιτέχνη, με ηλικία έως 40 ετών. Το βραβείο συνοδεύεται από χρηματικό ...
Συνέχεια...
Τρίτη και 13… φωτογραφίες!!! (του Γιάννη Μπαμπούλια ντε!)
Την Τρίτη 13 Ιανουαρίου θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε 13 φωτογραφίες, 4 πόλεις, μερικές lo-fi μηχανές και πολύ πολύ μα πάρα πολύ χρώμα. Μια προσπάθεια του φωτογράφου Γιάννη Μπαμπούλια να μας δείξει χρώμα, μέρη εικόνες που θέλει να μοιραστεί.Παρουσιάζονται φωτογραφίες που τραβήχτηκαν τα τελευταία 2 χρόνια, σε 4 διαφορετικές ...
Συνέχεια...
Στο δρόμο για την art athina 08
Ανακοινώθηκαν κάποια βασικά κομμάτια του προγράμματος της art athina που θα γίνει στο εκθεσιακό κέντρο Helexpo στην Κηφισίας στις 23-25 Μαΐου.Στο Basic Plan συμμετέχουν 45 γκαλερί με νέες αφίξεις τις - AD, The Apartment, Ελένη Κορωναίου, Vamiali's, Xippas.Η βερολινέζικη γκαλερί Isabella Bortolozzi διοργανώνει το section project «1+9».Το Open Plan, που ...
Συνέχεια...
Ο Armsrock για τον Palle Nielsen
Σε έναν κόσμο που συνεχώς αλλάζει θα ήταν αναπόφευκτο να μη συμβεί το ίδιο και στην τέχνη. Είναι χαρακτηριστικό της άλλωστε να θέλει πάντα να αναζητά, να επεξεργάζεται, να αναπλάθει εμπειρίες διευρύνοντας το οπτικό και κατ' επέκταση νοητικό μας πεδίο. Κάτι ανάλογο συμβαίνει τελευταία και με κάποια μουσεία που φροντίζουν ...
Συνέχεια...
Λίλλιαν Λυκιαρδοπούλου, ένα Loop μπροστά ή ένας άλλος μύθος για τον Ηρακλή
Πρώτη ατομική για την καλλιτέχνιδα Λίλλιαν Λυκιαρδοπούλου, με τίτλο Loop ahead και παρουσιάζει εγκαταστάσεις και σχέδια.Στην έκθεση Loop ahead η Λυκιαρδοπούλου αναφέρεται κυρίως στον αθλητισμό, έναν χώρο κατεξοχήν ανταγωνιστικό. Θέματα όπως η κανονικότητα, η δύναμη της επιβολής και η ιεραρχία σχολιάζονται με καυστικό χιούμορ και συχνά ανατρέπονται απροσδόκητα. Θέματα που ...
Συνέχεια...
I DO Group Show στο Project Space του
‘¶γνωστα Έπη’ του Δημήτρη Μηλιώνη στην Enigma Gallery
Αποστολή στο Λονδίνο: H Frieze είναι η βασίλισσα
Lucio Capece – Soprano Saxophone Solo (absurd)
Palle Nielsen is in town
Βασίλης Σαλπιστής στην Αίθουσα Τέχνης Καππάτος
Poka-Yio
49ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: Αρτ-Λαντ!!!
Guerrilas In The Mist
Δημήτρης Αντωνίτσης – Hydra School Project
Η Bienalle λογοκρίνεται
Damien Hirst – New Religion
Το ‘Ηλεκτρικό σπίτι’ του Χάρη Κοντοσφύρη
Atrocities @ six d.o.g.s
Ρεβέκκα Καμχή
When Oscar -and I mean Mr. Wilde- met
«Χάος» στην Αίθουσα Τέχνης Ρεβέκκα Καμχή
Σχεδίασε το εξώφυλλο του προγράμματος του Θεάτρου Παλλάς
Gallery Trophy στην ΑD Gallery
Got to get yourself… Connected!!
‘Εικόνες του Απαγορευμένου’ από τον Κορμοράνο και την
About…’The state of things’
Βλάσης Κανιάρης – Αντίδωρο στην Breeder
‘Here, Now’ της Μαρίας Ζερβού στο Κέντρο Σύγχρονης
Ιστορίες με τη Μαρίνα Αμπράμοβιτς μέσα από 7
Απονεμήθηκε το Βραβείο ΔΕΣΤΕ 2007
Τρίτη και 13… φωτογραφίες!!! (του Γιάννη Μπαμπούλια ντε!)
Στο δρόμο για την art athina 08
Ο Armsrock για τον Palle Nielsen
Λίλλιαν Λυκιαρδοπούλου, ένα Loop μπροστά ή ένας άλλος