Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη, σπούδασε στη Βοστόνη, δούλεψε κιόλας εκεί, μετάφρασε και Τενεσσί Ουίλλιαμς, υπήρξε και βοηθός του Ανδρέα Βουτσινά και το 2004 έφτιαξε τους 90°C και σκηνοθέτησε την ομώνυμη παράσταση. Ακολούθησε η "Φαλακρή Τραγουδίστρια" και φέτος έρχεται να ταράξει τους θεατές του με το "Σπιρτόκουτο". Τη θεατρική μεταφορά της ταινίας του Γιάννη Οικονομίδη που πριν λίγα χρόνια μας πήρε τα μυαλά.

Επέλεξες το Σπιρτόκουτο με ποιο σκεπτικό;

Το Σπιρτόκουτο είναι ένα σύγχρονο έργο τελευταίας γενιάς. Ένα έργο που αφορά στο σήμερα. Το τώρα. Η οικογένεια του Δημήτρη είναι για πολλούς από εμάς η οικογένεια της διπλανής πόρτας ή ακόμα χειρότερα, η δική μας. Η γενιά του ’80, των πενηντάρηδων της αρπαχτής, του φραπέ, που είναι παρούσα στα πράγματα σήμερα. Με ολέθριες, δυστυχώς, συνέπειες. Αυτό για εμάς εκτός από επίκαιρο, ζωντανό είναι και το ιστορικό στοιχείο του έργου που είμαι βέβαιος πως θα αντέξει στο χρόνο.

komninosΜήπως το θέατρο περνάει την ίδια κρίση με το ελληνικό σινεμά- δεν έχει «σενάρια» καλά δηλαδή και έφτασε η στιγμή να αλληλοβοηθηθούν;

Η σχέση του σινεμά με το θέατρο είναι σαφές ότι προέρχεται από την έλλειψη σύγχρονου – σημερινού ελληνικού δραματολογίου που την βιώνουμε έντονα εδώ και αρκετά χρόνια. Ευτυχώς τις πρόσφατες σεζόν, έχουμε δει πολύ πετυχημένες μεταφορές κινηματογραφικών έργων στο σανίδι. Ελπίζω κάποτε, σύντομα, να δούμε και καλές κινηματογραφικές μεταφορές σύγχρονων ελληνικών θεατρικών έργων. Πιστεύω στη «συνομιλία» των τεχνών και θεωρώ πως ο διάλογος που διεξάγεται τα τελευταία χρόνια είναι γόνιμος ακόμα και όταν αυτός καταφεύγει στην υπερβολή του.

Τι συναισθήματα σου είχε προκαλέσει η ταινία του Γιάννη Οικονομίδη παρακολουθώντας την;

Δυσφορίας και έντονου εκνευρισμού. Μου πήρε ώρα να συνέλθω. Δυστυχώς όλα αυτά μου είναι πολύ οικεία… Σχεδόν αφόρητα οικεία. Πάντως έχει και μια κωμική διάσταση το έργο σχεδόν διεστραμμένη. Οι χαρακτήρες είναι ταυτόχρονα τραγικοί και γελοίοι.

Δεν σας φόβισε η σύγκριση με ένα προϊόν που έχει αποκτήσει φανατικούς θαυμαστές αλλά και εχθρούς από τότε που προβλήθηκε (πρωτοφανές για τα ελληνικά δεδομένα);

Το αντίθετο. Για μας αυτό αποτέλεσε μια επιπλέον πρόκληση. Η ταινία, όπως είπατε, έχει φανατικούς θαυμαστές και φανατικούς εχθρούς. Κοιτάξτε, συχνά λέω πως όσα ζευγάρια μάτια μας παρακολουθούν, άλλες τόσες απόψεις θα εισπράξουμε. Το θέατρο είναι η μόνη τέχνη που «συνομιλεί» απ’ ευθείας με το κοινό. Εκείνη τη στιγμή. Είναι η τέχνη του τώρα. Αυτή είναι και η ουσία του θεάτρου. Η πολυχρωμία του. Εκεί κρύβεται η ανθρωπιά του και το φως. Δεν μπορεί κανείς να εργάζεται στο θέατρο για τον μέσο όρο. Το θεωρώ λάθος και αντι -καλλιτεχνικό. Θα θεωρήσω επομένως τιμή μας αν καταφέρουμε να εισπράξουμε τις ανάλογες, όσο αντιφατικές ή έντονες κι αν είναι, αντιδράσεις του κόσμου.

Πόσο αναμείχθηκε ο Γιάννης Οικονομίδης στην παράστασή σας;

Όταν μου πρότεινε να αναλάβω το Σπιρτόκουτο μου είπε: «Πάρ΄ το και ξέσκισε το!» ¶κου! «Εγώ ότι είχα να πω το είπα. Κάν’το κωμωδία, κάν’ το μιούζικαλ, κάντο καρτούν. Κάντο Θέατρο!» Δεν είναι καταπληκτικό; Ποιος έλληνας συγγραφέας θα στο πει ποτέ αυτό; Οι περισσότεροι δεν σε αφήνουν να ακουμπήσεις ούτε λέξη. Σέβομαι το μόχθο και την αγωνία πάνω από τη λέξη αλλά το θέατρο είναι αναπνοή. Το θέατρο δεν είναι λογοτεχνία. Η λέξη από το χαρτί μεταφέρεται στην ψυχή, στο στόμα. Όση ψυχή κι αν φέρει εντός της, αν δεν πάρει την ανάσα του ηθοποιού είναι σκοτωμένο αίμα, οπότε και που γράφτηκε με μόχθο… άδικα θα πάει. Θα χαθεί. Έτσι, αυτή η φράση του Οικονομίδη από μόνη της αποτέλεσε κίνητρο να ασχοληθώ με αυτό το project. Στη σχεδόν οκτάμηνη διαδικασία δεν αναμίχθηκε καθόλου. Δεν ζήτησε προσχέδια. Ούτε μια φορά δεν με πήρε τηλέφωνο να με ρωτήσει τι κάνω και πως το κάνω. Δεν μου ζήτησε ποτέ να έρθει σε πρόβα. Εγώ τον προσκάλεσα και ήρθε. Αυτός είναι άνθρωπος που κινείται στα όρια της ελευθερίας του, όπως λέγαμε και πριν. Δεν πνίγει τα παιδιά του. Και γι αυτό είναι σπάνιο φαινόμενο ο Οικονομίδης. Διαθέτει συναισθηματική ωριμότητά του, ήθος και ευφυΐα.

Τελικά η ιστορία είναι σκληρή ή καθημερινή;

Είναι μια σκληρή καθημερινή ιστορία. Και δυστυχώς δεν είναι η σκληρότερη που υπάρχει. Υπάρχουν και άλλες καθημερινές ιστορίες ακόμα πιο σκληρές.

spirtokoutoΟι φωνές και τα ουρλιαχτά είναι πολύ συνηθισμένη συνθήκη στο ελληνικό θέατρο -κυρίως στις λεγόμενες και «τηλεοπτικές» παραστάσεις- και θεμελιώδες συστατικό στην ταινία η οποία μεταφέρεται τώρα στην παράστασή σας. Πως καταφέρνεις να ισορροπήσεις την υπερβολή που ήταν το ζητούμενο της ταινίας και το κομμάτι αυτό που είναι κάπως ενοχλητικό (σε κάθε παράσταση) επί σκηνής;

Οι φωνές και οι βρισιές με ενοχλούν όταν δεν έχουν ουσία. Όταν είναι, για να είναι. Στο Σπιρτόκουτο τα μπινελίκια είναι γλώσσα. Είναι η ζωή του. Όποιος έρθει να μας δει θα πρέπει να γνωρίζει ότι η «βία της γλώσσας» είναι ένα από τα κεντρικά θέματα του έργου άνευ των οποίων το έργο δεν υφίσταται. Στην παράσταση μας δεν κάναμε καμία προσπάθεια να ωραιοποιήσουμε την κατάστασης. Παίζουμε σκληρά. Βάλαμε το σήμα ακαταλληλότητας για ανηλίκους και αφήνουμε τα φώτα της σκάλας του θεάτρου αναμμένα καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης για όποιον επιθυμεί να αποχωρήσει πριν το τέλος. Γενικά πάντως αυτή την υποκρισία με το «καθώς πρέπει» θα πρέπει κάποτε να την δούμε και κατάματα και να κάνουμε και την αυτοκριτική μας. Θεωρώ απαράδεκτο αυτό που έγινε με την Ψυχή στο Στόμα που επειδή ακουγόταν η λέξη «μαλάκας» ή «καριόλης» ή «πουτάνα» δεν έβρισκε αίθουσα να παιχτεί! Την στιγμή που οι ίδιες αίθουσες παίζουν τον κάθε Ταραντίνο! Δηλαδή, έξω αν βγεις δεν ακούς ποτέ βωμολοχίες; Το σινεμά μας έφταιξε; Είμαστε τουλάχιστον Μπανανία.

Είναι κατά μία έννοια αυτή η παράσταση η ελληνική εκδοχή του In- yer-face βρετανικού θεάτρου που πρωτοστάτησε τα περασμένα χρόνια και ανανέωσε κάπως το ενδιαφέρον των νεότερων θεατών για το θέατρο;

Είναι ακριβώς αυτό. Αν και το In- yer-face είναι περισσότερο σωματικό θέατρο, το Σπιρτόκουτο δεν υπολείπεται βίας. Είναι η γλώσσα που κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει.

Έχετε στήσει μια «νεαρή» ομάδα και έχετε καταπιαστεί με το θέατρο. Πως βλέπετε το παρόν του μέσα από την εμπειρία σας;

Υπαρκτό μέσα από αναρίθμητες δυσκολίες. Ευτυχώς κιόλας. Γιατί εκεί, κάπου στις δυσκολίες, ανακαλύπτουμε τον βηματισμό μας και προχωράμε. Έχουμε βάλει ένα στοίχημα με τον εαυτό μας και ελπίζουμε. Πάντως έχουμε πάει πολύ καλά μέχρι στιγμής. Η σκληρή δουλειά μας, έχει αποδώσει.

Τι είναι αυτό που κρατά την θεατρική πράξη ζωντανή την ηλεκτρονική εποχή;

Η αμεσότητα. Το «real» που θα λέγαμε και στη γλώσσα των chat rooms.

Γιατί να κάνει τον κόπο κάποιος να πάει θέατρο και γιατί να επιλέξει το Σπιρτόκουτο;

Υπάρχει και ένα σταθερό κοινό 3,000 – 4,000 θεατρόφιλων – οι γνωστές άγνωστες κυρίες – που καλά να είναι, στήριξαν το θέατρο και το στηρίζουν, αλλά κάτι καινούριο γεννιέται τα τελευταία χρόνια με κάτι τρομερούς 25αρηδες (να ‘ναι καλά οι πρωτοπόροι του Αμόρε) που έχουν κατακλύσει τα μικρά θέατρα και απαιτούν το σεβασμό μας. Αυτοί με έχουν τρελάνει. Με έχουν εντυπωσιάσει, με έχουν συγκινήσει. Έχουν κριτήριο. ¶ποψη. Έκλεισαν τη τηλεόραση και μαζικά και συνειδητά πήγαν θέατρο. Τώρα γιατί να επιλέξει κάποιος το Σπιρτόκουτο; Χμ… Ξέρω ‘γω; Γιατί είμαστε ωραίοι και τα λέμε… τσεκουράτα!

spirtokoutoΤελικά περνάει κρίση το θέατρο;

Κοιτάξτε «κρίση» υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει. Το θέμα είναι η οπτική γωνία που επιλέγει κανείς να δει την «κρίση». ¶λλοι βλέπουν ως «κρίση» την έλευση του κ.Λούκου στο Φεστιβάλ Αθηνών, εγώ προσωπικά την βλέπω ως ανάσα. ¶λλοι λένε ότι έχει παραγκωνιστεί το ελληνικό έργο, ενώ εγώ βλέπω το ελληνικό έργο να παίρνει κεφάλι – βλέπε την τεράστια επιτυχία με το «Γάλα». ¶λλοι ρίχνουν φταίξιμο στην πληθώρα των παραστάσεων, εγώ το βρίσκω θετικό. Το μόνο με το οποίο θα συμφωνήσω είναι η τραγική οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκεται το θέατρο σήμερα. Κι εμείς από ίδιους πόρους κινούμαστε. Οι 90ο C δεν χρηματοδοτούνται από κανέναν απολύτως φορέα ιδιωτικό ή δημόσιο. Αλλά φταίει ο τρόπος χρηματοδότησης ή το συνολικό ποσό που διατίθεται προς χρηματοδότηση; Ή τα μυαλά που κουβαλάνε οι ιθύνοντες; Ή το επίπεδο μας ως λαού; Τι να σας πω; Εγώ ως κρίση βλέπω τις διακηρύξεις και τους «δεκάρικους» περί του ότι ο πολιτισμός είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της δημοκρατίας μας και άλλες παρόμοιες παπαριές.

Ο πολιτισμός είναι τελευταίος στην ατζέντα όλων των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων και τέρμα. Να φανταστείτε πόσο πίσω είμαστε, που κανείς δεν έχει αναρωτηθεί το πλέον αυτονόητο: Το Υπουργείο Πολιτισμού γιατί έχει υπό την σκέπη του το επαγγελματικό ποδόσφαιρο; Σε ποια χώρα του κόσμου, το εμπορικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο θεωρείται κομμάτι πολιτισμού; Υπάρχει ποτέ περίπτωση Πολιτικός – Υπουργός Πολιτισμού, να αφήσει το βάζο με το μέλι που λέγεται ΠΑΕ και να ασχοληθεί σοβαρά με το θέατρο ή τον κινηματογράφο; Ελάτε τώρα! Εδώ, έχει διατελέσει Υπουργός Πολιτισμού, άνθρωπος που δεν του άρεσε το θέατρο και το διακήρυττε δημόσια. Είμαστε για γέλια. Επομένως, ναι υπάρχει κρίση. Αλλά είναι πρωτίστως κρίση πολιτική και πολιτισμική. Είναι κρίση παιδείας. Και αν δεν αναλύσουμε την κατάσταση ψύχραιμα, δεν θα βγάλουμε ποτέ άκρη. Εμένα περισσότερο από την κρίση με φοβίζει ο γενικός αφορισμός και η γκρίνια. Πρέπει να δούμε το πρόβλημα στην ουσία του. Ασπιρίνες δεν υπάρχουν.

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια στροφή των νεαρότερων δημιουργών προς τις ομάδες. Γιατί;

Ισχύς εν τη ενώσει! Καλλιτεχνικά και οικονομικά. Οι άνθρωποι που ασχολούνται με το θέατρο είναι δυσανάλογα πολλοί με τους (ελάχιστους) πόρους που υπάρχουν στη διάθεση τους. Ως παράδειγμα θα σας φέρω τη δική μας ομάδα που χρηματοδοτώ αποκλειστικά από την κληρονομιά που μου άφησε ο μακαρίτης πατέρας μου και ο αείμνηστος θείος μου που έφυγε πρόσφατα. Πόροι που σχεδόν έχουν εξαντληθεί πλέον. Τα μέλη της ομάδας μας και οι συνεργάτες – εκτός από τον Ανδρέα Τρούσσα και τον Πάνο Μεταξόπουλο – αμείβονται κανονικά αλλά με λιγότερα χρήματα απ’ όσα αξίζουν. ¶λλες ομάδες που δεν έχουν την τύχη της προσωπικής περιουσίας γεμίζουν τον συλλογικό κουμπαρά μόνοι τους, και στο τέλος μοιράζουν τα έσοδα από τα εισιτήρια. Όμως πέρα από οικονομικό το ζήτημα είναι και καλλιτεχνικό. Το θέατρο είναι ομαδική τέχνη. Δεν επιβιώνει αλλιώς στο σανίδι. Ειδικά τα τελευταία χρόνια, όπως μας διδάσκει και η εμπειρία μας κι από το εξωτερικό, ότι καινούριο έχουμε δει, το έχουμε δει στην πλειοψηφία του από ομάδες. Οι ομάδες κομίζουν το καινούριο και σπανίως τα πρόσωπα.

Τι είναι αυτό που θα άλλαζες στο θέατρο αν είχες απεριόριστες δυνατότητες;

Πιστεύω ότι δεν πρέπει να «ψάχνεται» κανείς για να αλλάξει κάτι που η ουσία του είναι συνεχώς να εξελίσσεται, να μεταλλάσσεται. Και φοβάμαι ότι στο ερώτημα σας κρύβεται ακριβώς η παγίδα της εποχής μας. Η ευκολία. Κανείς δεν θέλει να δει τη συνθετότητα των πραγμάτων. Το θέατρο είναι ζωντανό και λειτουργεί.

Θέατρο Βικτώρια (Κεντρική Σκηνή)
Μαγνησίας 5 & Γ’ Σεπτεμβρίου 119
Τηλ: 210 8233125

Links
http://spirtokouto.wordpress.com
www.theatrovictoria.gr

Video

Σκηνές από τις πρόβες

 

Διάβασε επίσης...
Η λάμψη του Bridge Project κλείνει τα φετινά Επιδαύρια αυτή την εβδομάδα
Το βαρύ πυροβολικό του φεστιβάλ κατεβάζει και την αυλαία των φετινών Επιδαυρίων αυτή την Παρασκευή 21 και το Σάββατο 22 Αυγούστου και ξαφνικά όλοι μας θέλουμε να βρεθούμε στον αργολικό κάμπο.Το Φεστιβάλ Επιδαύρου συμμετέχει στην υπερατλαντική πολιτιστική Γέφυρα φέρνοντας μεγάλα ταλέντα από τις θεατρικές σκηνές της Νέας Υόρκης και του ...
Συνέχεια...
13ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας
Θα μπορούσε να είναι επαρκές κίνητρο το οτι αρκετές παραστάσεις γίνονται στο υπέροχο ενετικό κάστρο ή ότι η Μεσσηνία διαθέτει καταπληκτικές παραλίες (ίχνος τοπικισμού - excusez-moi) αλλά η ουσία είναι ότι το φεστιβάλ χορού της Καλαμάτας φιλοξενεί κάθε χρόνο παραστάσεις που θα ζήλευαν ανάλογες αθηναϊκές διοργανώσεις. Το φετινό πρόγραμμα δεν ...
Συνέχεια...
Ατέλειωτη Βροχή (τεστοστερόνης)
Όταν σε μια παράσταση με τίτλο «Ατέλειωτη Βροχή» συναντιούνται ο Γιάννης Στάνκογλου και ο Δημήτρης Αλεξανδρής ο αστεϊσμός του τίτλου είναι αδύνατο να μην σου έρθει στο μυαλό. Όταν, δε, στους δύο αρρενωπούς πρωταγωνιστές του έργου προστίθεται και ο Αντώνης Καφετζόπουλος στη σκηνοθεσία είναι ανέφικτο να μην διατυπωθεί κιόλας. Πέρα από ...
Συνέχεια...
Ελληνικό Φεστιβάλ | Κωλοδουλειά
22 - 26 Ιουνίου 2009«Η εξαντλητική παραίσθηση μιας γυναίκας, δεύτερης βοηθού κουζίνας στα υπόγεια σύγχρονου ταχυφαγείου, μας τροφοδοτεί με υλικά από τα έγκατα της συνείδησης, το σκοτεινό φαγητό της ύπαρξης. Ένας αρχαίος κόσμος βρώμικης πείνας καθρεφτίζεται φιλήδονα στις ανοξείδωτες αποστειρωμένες επιφάνειες. Το αμείλικτο στομάχι του Χρόνου παραμονεύει. Ένα σκοτεινό ...
Συνέχεια...
Zimmermann & de Perrot, Hans was Heiri – Φεστιβάλ Αθηνών
Έχει ο κόσμος γυρίσματα. Ναι, αυτό είναι όντως ένα τεράστιο, ύψους 8 μέτρων, περιστρεφόμενο, αιωρούμενο σπίτι. Υπομονή, θα φτάσουμε και σε αυτό. Πρώτα ας καλύψουμε τις άγνωστες λέξεις του τίτλου: Ο Martin Zimmermann (χορογράφος) μαζί με τον Dimitri de Perrot (συνθέτη) έρχονται από την Ελβετία και αποτελούν ένα από τα πιο ανατρεπτικά και διεθνώς καταξιωμένα ...
Συνέχεια...
‘Loot’ στο Six D.O.G.S. – Κερδίστε προσκλήσεις
«Σήμερα όλες οι κοινωνικές τάξεις είναι εγκληματικές.Ζούμε την εποχή της ισότητας»Joe OrtonΤα δέκα χρόνια ζωής της γιορτάζει η θεατρική ομάδα Νοσταλγία με τη μαύρη κωμωδία «Loot» του Joe Orton, τη 14η παραγωγή της.Το έργοΣτο σπίτι μιας φαινομενικά αξιοπρεπέστατης βρετανικής μεσοαστικής οικογένειας, το πένθος για το θάνατο της οικοδέσποινας δεν εξελίσσεται ...
Συνέχεια...
Το Chicago με τη Μαρινέλλα
Ποιος είδε τη Μαρινέλλα Big Mama και δεν φοβήθηκε! Όλοι μιλάνε για «το Σικάγο με τη Μαρινέλλα». Ήταν αλήθεια “κάπως” το στοίχημα του Σταμάτη Φασουλή να βάλει μια τέτοια τεράστια περσόνα σε εναν τόσο γνωστό και αγαπητό, αλλά ουσιαστικά βοηθητικό ρόλο, με κίνδυνο να καπελώσει ολόκληρη την παραγωγή. Όπως, εξάλλου, ήταν τεράστιο ...
Συνέχεια...
Ο Πληθωρισμός των παραστάσεων της Volksbuhne & η Θεωρία της Αποστασιοποίησης του Brecht
Mε αφορμή τις παραστάσεις: 'Im Dickicht der Städte', 'Nord' και 'Die Fruchtfliege' στα πλαίσια των εκδηλώσεων του Φεστιβάλ ΑθηνώνΠαραδέχομαι ότι ο γερμανικός τρόπος σκέψης και πολιτισμός του 20ου αιώνα μου είναι ανοίκειος, καθώς από μικρή μεγάλωσα σε ένα σπίτι με ερεθίσματα - προϊόντα γαλλικού κι αγγλικού πολιτισμού. Στην συνέχεια σπουδάζοντας ...
Συνέχεια...
Ε ε έρχεται (και πάλι) ο Sleuth
Και μαζί ο Γιώργος Κιμούλης και ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης που, από πρόπερσι, έβαλαν τα θεατρικά «εγώ» τους να συγκρουστούν επί σκηνής σε μια παράσταση που, όπως ήταν αναμενόμενο, έσπασε τα ταμεία. Σασπένς, αγωνία, ανατροπές, δύο σούπερ σταρ του εγχώριου θεάτρου και ένας εξίσου διάσημος συγγραφέας, ο Anthony Saffer, με ένα από ...
Συνέχεια...
Ο Ροβινσώνας και ο Κρούσος στο Θέατρο Πόρτα
Το ότι το «παιδικό» θέατρο μπορεί να είναι εξίσου ενδιαφέρον και για τους μεγάλους θα μπορούσε να αποτελεί ένα θεώρημα που χρήζει ανάλυσης αν η Ξένια Καλογεροπούλου δεν το είχε μετατρέψει σε αυταπόδεικτο αξίωμα με τις παραστάσεις της Πόρτας εδώ και πολλά πολλά χρόνια.Η φετινή παράσταση, μια συμπαραγωγή της Μικρής ...
Συνέχεια...
Η Τέλεια Στρατηγική | 2-8 Ιουνίου
Κακός (με την καλή έννοια) χαμός έγινε πέρυσι στο Ελληνικό Φεστιβάλ που ο Γιώργος Λούκος με το ραβδάκι του (γερανό χρειαζόταν) ανέστησε από το νεκροκρέβατο και το στόλισε φιλεύοντάς μας και εμάς με χορταστικά βράδια και ταξίδια ανά τον κόσμο. Εξ Ελλάδος ορμώμενη η παράσταση του Νίκου Χατζόπουλου, με όλη ...
Συνέχεια...
Watch Me Fall @ Bios
The sky is the limit. Μια παράσταση για τολμηρούς θεατές από τους διασημότερους κασκαντέρ του κόσμου. Θα πετάξει ή δεν θα πετάξει; Ποιος είναι πιο τολμηρός; Ο κασκαντέρ που δίνει το show του εμπρός μας ή εμείς οι θεατές; Οι Action Hero στήνουν μια performance εμπνευσμένοι από τους Μεξικάνικους αγώνες πάλης, ...
Συνέχεια...
Η Φάρσα της Οδού Γουόλγουορθ
Τον Έντα Γουόλς ίσως τον θυμάστε από την παράσταση Disco Pigs πριν μερικά χρόνια στο Αμόρε, από το Σχολείον και το The Small Things ή από την ταινία Hunger σε σκηνοθεσία Στιβ Μακ Κουίν. Ακόμα και αν το όνομά του δε χτυπάει καμπανάκια στο δικό σας κεφάλι πάντως, ο Ιρλανδός ...
Συνέχεια...
‘Σονέτα’ του Σέξπιρ στα Εξάρχεια – Κερδίστε Προσκλήσεις
29 από τα 154 σονέτα του Σέξπιρ επιλέγει να μεταφράσει σε ποιητικό λόγο ο Διονύσης Καψάλης και θεατροποιώντας τα ο Λευτέρης Γιοβανίδης να διηγηθεί μια ιστορία αγάπης από τις 14 Μαΐου στο 104-1 Κέντρο Λόγου & Τέχνης.Μόνος γίνεσαι κανένας;Τι μπορεί να σημαίνει για έναν άνθρωπο -πέρα από ηλικία και φύλο- ...
Συνέχεια...
Το μετέωρο βήμα του «Πελεκάνου» @ Bios
Κωδικοποιώντας τις προσωπικές δραματικές εμπειρίες του ο Στρίντμπεργκ καταπιάνεται με θέματα όπως ο θάνατος, ο έρωτας, η σεξουαλικότητα και, φυσικά, η ζοφερότητα των οικογενειακών σχέσεων. Το αυτοβιογραφικό έργο του August Strindberg είναι μια έκφραση του Σκανδιναβού συγγραφέα την περίοδο που βρέθηκε στα πρόθυρα της τρέλας, λίγο μετά το τρίτο οδυνηρό του ...
Συνέχεια...
Κλίμακα 5:1 (Scale 5:1)
Από τη συλλογική μνήμη στην ατομική ευθύνη Μπορεί να μην ακούσαμε σχεδόν τίποτα σχετικά με τα δρώμενα της Πάτρας κατά την θητεία της ως πολιτιστική πρωτεύουσα αλλά από τις εκ των υστέρων αναφορές υποψιαζόμαστε πως όλο και κάτι συνέβη. Ανάμεσα σε αυτά τα κρυμμένα μυστικά και το έργο της ομάδας ...
Συνέχεια...
‘Καυκασιανός Φοίνικας’ στον χώρο ‘Προσωρινός’ – Κερδίστε προσκλήσεις!
Η παράσταση «Καυκασιανός Φοίνικας» δημιουργήθηκε ειδικά για τον χώρο «Προσωρινός», έναν... προσωρινό θεατρικό χώρο. Πρόκειται για ένα preview 10 παραστάσεων από 8 -17 Ιουνίου 2010, με προγραμματισμένη συνέχεια τον Σεπτέμβριο.Το έργο Συναντάμε μια νέα γυναίκα σε ένα σπίτι κομμένο στα δύο. Το μισό είναι επιπλωμένο βαριά, μεγαλοαστικό, παλιό, το άλλο ...
Συνέχεια...
Η σχέση σας… προωθείται
Αν ποτέ δεν έχετε σκεφτεί, κουβεντιάσει, καταπιαστεί, πιαστεί στα χέρια και ούτω καθεξής για θέματα σχέσεων ή μόλις βγήκατε από το χρυσό κλουβί από το οποίο παρακολουθήσατε τον κόσμο τόσο καιρό ή βρίσκεστε ακόμα στη νηπιακή ηλικία ή είστε λοβοτομημένοι ή -με τις ευχές μας- είστε τρισευτυχισμένοι και δίχως προβλήματα ...
Συνέχεια...
‘Σείριος’ στο Θέατρο του Ήλιου
Η θεατρική ομάδα Σείριος παρουσιάζει την ομότιτλη παράσταση «Σείριος» στο Θέατρο του Ήλιου.« ....Πώς ένα παιδί ανακαλύπτει τα ανθρώπινα δικαιώματα....».... Ο Σείριος δεν εκβίαζε ποτέ τη διδασκαλία του. Έριχνε σπόρους « τυχαία» και ξαφνικά. Ύστερα περίμενε...« Όταν ο σπόρος βρίσκεται στα χέρια των παιδιών...»Η ανταπόκριση των παιδιών ξεπέρασε τις προσδοκίες ...
Συνέχεια...
Στάλιν, μια συζήτηση για το Ελληνικό Θέατρο
των Ακύλα Καραζήση & Μιχαήλ Μαρμαρινού «Τι φοράνε; Τι φοράνε;Τι φοράμε; Τι φοράμε; Στον Ρομαντισμό όλοι σκοτωνόντουσανφορώντας άσπρα πουκάμισα αλλά σήμερα;Τι φοράει κανείς σήμερα σε μια συζήτησηγια την Επανάσταση; Υπάρχουν. Υπήρχαν. Έχουν υπάρξειοι Ρομαντικοίοι Μπολσεβίκοι καιοι Επαναστάτες Οι Ρομαντικοί χρησιμοποιούσαν την ανατομία για να εξετάσουντην καρδιά των ηρώων τους.Οι Μπολσεβίκοι ...
Συνέχεια...
Βερολίνο 1989, Ιστορίες Μιας Πόλης
Τα απομεινάρια μιας άλλης εποχής δεσπόζουν πολύχρωμα σε μια άκρη της πόλης, το Charly Point, πέρασμα και σύνορο από τη μία στην άλλη πλευρά δεν είναι πια παρά ένα φολκλόρ αξιοθέατο για τους τουρίστες. Ποιος μπορεί να φανταστεί πως ήταν το Βερολίνο όταν ένας ψηλός τοίχος έκοβε στη μέση την ...
Συνέχεια...
Οι πρωτοποριακοί Hotel Pro Forma την Παρασκευή και το Σάββατο στο Παλλάς σε μουσική των Knife
Έρχονται στην Ελλάδα, στο Παλλάς οι Hotel Pro Forma στις 8 και 9 Ιανουαρίου 2010, μια διεθνής κολεκτίβα καλλιτεχνών που βρίσκονται στην κορυφή της πρωτοπορίας της Ευρώπης. Με έδρα τη Δανία, το διεθνές αυτό εργαστήριο τέχνης δημιουργεί τις παραγωγές του εξερευνώντας κάθε φορά και με κάθε δυνατό τρόπο το χώρο ...
Συνέχεια...
‘Ζελόβ’ στο Θέατρο Χώρα από την ομάδα Ab Ovo
Μια κηδεία.Θανούσα η πιο κουρασμένη λέξη της ανθρώπινης ιστορίας.Μια λέξη που έχει σύρει ή κατευθύνει πολύ κόσμο, οικογένειες, στρατούς, χώρες, λαούς.Μια λέξη που γι' αυτήν έχουν γίνει ανακαλύψεις, εφευρέσεις, πόλεμοι, επαναστάσεις, γάμοι και βαφτίσια.Στο όνομά της, άνθρωποι έχουν πεθάνει κι έχουν αναστηθεί. Η λέξη αυτή έχει μπει στο στόμα όλων ...
Συνέχεια...
Bossa Nova στο Εθνικό Θέατρο
Από 18 Ιανουαρίου Ακόμα και αν δεν ασχολείστε καθόλου με το θέατρο - κυρίως με το χορό - και οι μουσικές σας προτιμήσεις δεν κλίνουν με σαφήνεια προς τις μπουζουκλερί και τις μεγάλες πίστες (στην αντίθετη περίπτωση θα αναρωτιόμασταν πάντως πως βρεθήκατε εδώ) σίγουρα το όνομα Κωνσταντίνος Ρήγος ΔΕΝ σας ...
Συνέχεια...
Meet Market στο Θέατρο Ροές – Κερδίστε προσκλήσεις!
Η Χριστίνα Θανάσουλα άφησε για λίγο στην άκρη τα πολύπριζα και καταπιάστηκε με το πληκτρολόγιο για να φωτίσει φέτος τις σύγχρονες ερωτικές σχέσεις αντί την σκηνή. Μαζί με τους συνεργάτες της αποφάσισαν να βουτήξουν στο λογικό παράλογο ενός ζευγαριού και παρουσιάζουν το πρώτο τους έργο "Meet Market" στο Θέατρο Ροές ...
Συνέχεια...
Σεπτέμβριος με το West Side Story
Για τη μανία του ελληνικού φιλοθεάμονος κοινού με τα υπερ-θεάματα και τα musical τα έχουμε ξαναπεί, τα ξέρετε, δεν υπάρχει λόγος να τα επαναλαμβάνουμε, έ; Ένα από τα θρυλικότερα musicals έρχεται το Σεπτέμβριο στην Αθήνα από τις 10 έως τις 29 Σεπτεμβρίου. Το West Side Story, γνωστό από την κινηματογραφική ...
Συνέχεια...
‘Ταξίδι μιας μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα’ από το Απλό Θέατρο
Γραμμένο από το 1939 έως το 1941 «με πόνο και δάκρυα» όπως ο ίδιος αναφέρει το έργο του Ευγένιου Ο' Νηλ είναι βαθύτατα αυτοβιογραφικό. Ο ίδιος επιθυμούσε να ανέβει 25 χρόνια μετά το θάνατό του αλλά η υπομονή των θαυμαστών του εξαντλήθηκε στα 3 μόλις έτη με την άδεια της ...
Συνέχεια...
Εύθραυστο – Ένας Απολογισμός
Ζωές βαλσαμωμένες μέσα στην άγνοια, για χρόνια καλά κρυμμένες, ανελεύθερες και εξουθενωμένες. Φιγούρες που βαδίζουν μόνες γιατί κανείς ποτέ δε τους άγγιξε ή δεν τον άφησαν να τους αγγίξει. Σκιές ονείρων ολοκληρωτικά ξεχασμένες, μα ίσως και ικανοποιημένες.Όχι δεν είναι η απαισιοδοξία μου. Και το ξέρω, πώς δεν είναι μόνο αυτή ...
Συνέχεια...
Η  Απόδραση – Κερδίστε προσκλήσεις
Από 11 ΟκτωβρίουΜια παράσταση εν εξελίξει που συνεχίζει την πορεία της φέτος, με νέα διανομή, είναι η «Απόδραση» της ομάδας ΑΛΟΓΟΙ.Τέσσερις  αθώοι άνθρωποι που κατά λάθος  δολοφονούν μία κοπέλα. Συλλαμβάνονται από τον πανταχού παρών αστυνομικό. Η εξαθλίωση στις φυλακές του  Κορυδαλλού, τα βασανιστήρια.Η Απόδραση. Μια χολυγουντιανή  ταινία που δε γυρίστηκε ποτέ και  κατέληξε να παίζεται σε ένα Αθηναϊκό θέατρο.Ένα έργο που ακυρώνει συνεχώς  τα όρια του συμβατικού χώρου και ...
Συνέχεια...
‘Η Γυναίκα της Πάτρας’ & ‘Είσαι η Μητέρα μου’ στο Από Μηχανής Θέατρο – Κερδίστε προσκλήσεις
Μια παράσταση σε δύο μέρη, μια σύνθεση των έργων του Γιόοπ Άντμιράλ και του Γιώργου Χρονά είναι η νέα παραγωγή της Εταιρείας Θεάτρου Συν-Επί."Είσαι η μητέρα μου"του Γιόοπ ΆντμιρααλΕνα έργο-φόρο τιμής στη μητέρα του έγραψε το 1982 ο Ολλανδός ηθοποιός Γιόοπ Άντμιρααλ. Πρόκειται για μια τυπική κυριακάτικη επίσκεψη που κάνει ...
Συνέχεια...
Η λάμψη του Bridge Project κλείνει τα φετινά
13ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας
Ατέλειωτη Βροχή (τεστοστερόνης)
Ελληνικό Φεστιβάλ | Κωλοδουλειά
Zimmermann & de Perrot, Hans was Heiri –
‘Loot’ στο Six D.O.G.S. – Κερδίστε προσκλήσεις
Το Chicago με τη Μαρινέλλα
Ο Πληθωρισμός των παραστάσεων της Volksbuhne & η
Ε ε έρχεται (και πάλι) ο Sleuth
Ο Ροβινσώνας και ο Κρούσος στο Θέατρο Πόρτα
Η Τέλεια Στρατηγική | 2-8 Ιουνίου
Watch Me Fall @ Bios
Η Φάρσα της Οδού Γουόλγουορθ
‘Σονέτα’ του Σέξπιρ στα Εξάρχεια – Κερδίστε Προσκλήσεις
Το μετέωρο βήμα του «Πελεκάνου» @ Bios
Κλίμακα 5:1 (Scale 5:1)
‘Καυκασιανός Φοίνικας’ στον χώρο ‘Προσωρινός’ – Κερδίστε προσκλήσεις!
Η σχέση σας… προωθείται
‘Σείριος’ στο Θέατρο του Ήλιου
Στάλιν, μια συζήτηση για το Ελληνικό Θέατρο
Βερολίνο 1989, Ιστορίες Μιας Πόλης
Οι πρωτοποριακοί Hotel Pro Forma την Παρασκευή και
‘Ζελόβ’ στο Θέατρο Χώρα από την ομάδα Ab
Bossa Nova στο Εθνικό Θέατρο
Meet Market στο Θέατρο Ροές – Κερδίστε προσκλήσεις!
Σεπτέμβριος με το West Side Story
‘Ταξίδι μιας μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα’ από
Εύθραυστο – Ένας Απολογισμός
Η  Απόδραση – Κερδίστε προσκλήσεις
‘Η Γυναίκα της Πάτρας’ & ‘Είσαι η Μητέρα