Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη, σπούδασε στη Βοστόνη, δούλεψε κιόλας εκεί, μετάφρασε και Τενεσσί Ουίλλιαμς, υπήρξε και βοηθός του Ανδρέα Βουτσινά και το 2004 έφτιαξε τους 90°C και σκηνοθέτησε την ομώνυμη παράσταση. Ακολούθησε η "Φαλακρή Τραγουδίστρια" και φέτος έρχεται να ταράξει τους θεατές του με το "Σπιρτόκουτο". Τη θεατρική μεταφορά της ταινίας του Γιάννη Οικονομίδη που πριν λίγα χρόνια μας πήρε τα μυαλά.

Επέλεξες το Σπιρτόκουτο με ποιο σκεπτικό;

Το Σπιρτόκουτο είναι ένα σύγχρονο έργο τελευταίας γενιάς. Ένα έργο που αφορά στο σήμερα. Το τώρα. Η οικογένεια του Δημήτρη είναι για πολλούς από εμάς η οικογένεια της διπλανής πόρτας ή ακόμα χειρότερα, η δική μας. Η γενιά του ’80, των πενηντάρηδων της αρπαχτής, του φραπέ, που είναι παρούσα στα πράγματα σήμερα. Με ολέθριες, δυστυχώς, συνέπειες. Αυτό για εμάς εκτός από επίκαιρο, ζωντανό είναι και το ιστορικό στοιχείο του έργου που είμαι βέβαιος πως θα αντέξει στο χρόνο.

komninosΜήπως το θέατρο περνάει την ίδια κρίση με το ελληνικό σινεμά- δεν έχει «σενάρια» καλά δηλαδή και έφτασε η στιγμή να αλληλοβοηθηθούν;

Η σχέση του σινεμά με το θέατρο είναι σαφές ότι προέρχεται από την έλλειψη σύγχρονου – σημερινού ελληνικού δραματολογίου που την βιώνουμε έντονα εδώ και αρκετά χρόνια. Ευτυχώς τις πρόσφατες σεζόν, έχουμε δει πολύ πετυχημένες μεταφορές κινηματογραφικών έργων στο σανίδι. Ελπίζω κάποτε, σύντομα, να δούμε και καλές κινηματογραφικές μεταφορές σύγχρονων ελληνικών θεατρικών έργων. Πιστεύω στη «συνομιλία» των τεχνών και θεωρώ πως ο διάλογος που διεξάγεται τα τελευταία χρόνια είναι γόνιμος ακόμα και όταν αυτός καταφεύγει στην υπερβολή του.

Τι συναισθήματα σου είχε προκαλέσει η ταινία του Γιάννη Οικονομίδη παρακολουθώντας την;

Δυσφορίας και έντονου εκνευρισμού. Μου πήρε ώρα να συνέλθω. Δυστυχώς όλα αυτά μου είναι πολύ οικεία… Σχεδόν αφόρητα οικεία. Πάντως έχει και μια κωμική διάσταση το έργο σχεδόν διεστραμμένη. Οι χαρακτήρες είναι ταυτόχρονα τραγικοί και γελοίοι.

Δεν σας φόβισε η σύγκριση με ένα προϊόν που έχει αποκτήσει φανατικούς θαυμαστές αλλά και εχθρούς από τότε που προβλήθηκε (πρωτοφανές για τα ελληνικά δεδομένα);

Το αντίθετο. Για μας αυτό αποτέλεσε μια επιπλέον πρόκληση. Η ταινία, όπως είπατε, έχει φανατικούς θαυμαστές και φανατικούς εχθρούς. Κοιτάξτε, συχνά λέω πως όσα ζευγάρια μάτια μας παρακολουθούν, άλλες τόσες απόψεις θα εισπράξουμε. Το θέατρο είναι η μόνη τέχνη που «συνομιλεί» απ’ ευθείας με το κοινό. Εκείνη τη στιγμή. Είναι η τέχνη του τώρα. Αυτή είναι και η ουσία του θεάτρου. Η πολυχρωμία του. Εκεί κρύβεται η ανθρωπιά του και το φως. Δεν μπορεί κανείς να εργάζεται στο θέατρο για τον μέσο όρο. Το θεωρώ λάθος και αντι -καλλιτεχνικό. Θα θεωρήσω επομένως τιμή μας αν καταφέρουμε να εισπράξουμε τις ανάλογες, όσο αντιφατικές ή έντονες κι αν είναι, αντιδράσεις του κόσμου.

Πόσο αναμείχθηκε ο Γιάννης Οικονομίδης στην παράστασή σας;

Όταν μου πρότεινε να αναλάβω το Σπιρτόκουτο μου είπε: «Πάρ΄ το και ξέσκισε το!» ¶κου! «Εγώ ότι είχα να πω το είπα. Κάν’το κωμωδία, κάν’ το μιούζικαλ, κάντο καρτούν. Κάντο Θέατρο!» Δεν είναι καταπληκτικό; Ποιος έλληνας συγγραφέας θα στο πει ποτέ αυτό; Οι περισσότεροι δεν σε αφήνουν να ακουμπήσεις ούτε λέξη. Σέβομαι το μόχθο και την αγωνία πάνω από τη λέξη αλλά το θέατρο είναι αναπνοή. Το θέατρο δεν είναι λογοτεχνία. Η λέξη από το χαρτί μεταφέρεται στην ψυχή, στο στόμα. Όση ψυχή κι αν φέρει εντός της, αν δεν πάρει την ανάσα του ηθοποιού είναι σκοτωμένο αίμα, οπότε και που γράφτηκε με μόχθο… άδικα θα πάει. Θα χαθεί. Έτσι, αυτή η φράση του Οικονομίδη από μόνη της αποτέλεσε κίνητρο να ασχοληθώ με αυτό το project. Στη σχεδόν οκτάμηνη διαδικασία δεν αναμίχθηκε καθόλου. Δεν ζήτησε προσχέδια. Ούτε μια φορά δεν με πήρε τηλέφωνο να με ρωτήσει τι κάνω και πως το κάνω. Δεν μου ζήτησε ποτέ να έρθει σε πρόβα. Εγώ τον προσκάλεσα και ήρθε. Αυτός είναι άνθρωπος που κινείται στα όρια της ελευθερίας του, όπως λέγαμε και πριν. Δεν πνίγει τα παιδιά του. Και γι αυτό είναι σπάνιο φαινόμενο ο Οικονομίδης. Διαθέτει συναισθηματική ωριμότητά του, ήθος και ευφυΐα.

Τελικά η ιστορία είναι σκληρή ή καθημερινή;

Είναι μια σκληρή καθημερινή ιστορία. Και δυστυχώς δεν είναι η σκληρότερη που υπάρχει. Υπάρχουν και άλλες καθημερινές ιστορίες ακόμα πιο σκληρές.

spirtokoutoΟι φωνές και τα ουρλιαχτά είναι πολύ συνηθισμένη συνθήκη στο ελληνικό θέατρο -κυρίως στις λεγόμενες και «τηλεοπτικές» παραστάσεις- και θεμελιώδες συστατικό στην ταινία η οποία μεταφέρεται τώρα στην παράστασή σας. Πως καταφέρνεις να ισορροπήσεις την υπερβολή που ήταν το ζητούμενο της ταινίας και το κομμάτι αυτό που είναι κάπως ενοχλητικό (σε κάθε παράσταση) επί σκηνής;

Οι φωνές και οι βρισιές με ενοχλούν όταν δεν έχουν ουσία. Όταν είναι, για να είναι. Στο Σπιρτόκουτο τα μπινελίκια είναι γλώσσα. Είναι η ζωή του. Όποιος έρθει να μας δει θα πρέπει να γνωρίζει ότι η «βία της γλώσσας» είναι ένα από τα κεντρικά θέματα του έργου άνευ των οποίων το έργο δεν υφίσταται. Στην παράσταση μας δεν κάναμε καμία προσπάθεια να ωραιοποιήσουμε την κατάστασης. Παίζουμε σκληρά. Βάλαμε το σήμα ακαταλληλότητας για ανηλίκους και αφήνουμε τα φώτα της σκάλας του θεάτρου αναμμένα καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης για όποιον επιθυμεί να αποχωρήσει πριν το τέλος. Γενικά πάντως αυτή την υποκρισία με το «καθώς πρέπει» θα πρέπει κάποτε να την δούμε και κατάματα και να κάνουμε και την αυτοκριτική μας. Θεωρώ απαράδεκτο αυτό που έγινε με την Ψυχή στο Στόμα που επειδή ακουγόταν η λέξη «μαλάκας» ή «καριόλης» ή «πουτάνα» δεν έβρισκε αίθουσα να παιχτεί! Την στιγμή που οι ίδιες αίθουσες παίζουν τον κάθε Ταραντίνο! Δηλαδή, έξω αν βγεις δεν ακούς ποτέ βωμολοχίες; Το σινεμά μας έφταιξε; Είμαστε τουλάχιστον Μπανανία.

Είναι κατά μία έννοια αυτή η παράσταση η ελληνική εκδοχή του In- yer-face βρετανικού θεάτρου που πρωτοστάτησε τα περασμένα χρόνια και ανανέωσε κάπως το ενδιαφέρον των νεότερων θεατών για το θέατρο;

Είναι ακριβώς αυτό. Αν και το In- yer-face είναι περισσότερο σωματικό θέατρο, το Σπιρτόκουτο δεν υπολείπεται βίας. Είναι η γλώσσα που κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει.

Έχετε στήσει μια «νεαρή» ομάδα και έχετε καταπιαστεί με το θέατρο. Πως βλέπετε το παρόν του μέσα από την εμπειρία σας;

Υπαρκτό μέσα από αναρίθμητες δυσκολίες. Ευτυχώς κιόλας. Γιατί εκεί, κάπου στις δυσκολίες, ανακαλύπτουμε τον βηματισμό μας και προχωράμε. Έχουμε βάλει ένα στοίχημα με τον εαυτό μας και ελπίζουμε. Πάντως έχουμε πάει πολύ καλά μέχρι στιγμής. Η σκληρή δουλειά μας, έχει αποδώσει.

Τι είναι αυτό που κρατά την θεατρική πράξη ζωντανή την ηλεκτρονική εποχή;

Η αμεσότητα. Το «real» που θα λέγαμε και στη γλώσσα των chat rooms.

Γιατί να κάνει τον κόπο κάποιος να πάει θέατρο και γιατί να επιλέξει το Σπιρτόκουτο;

Υπάρχει και ένα σταθερό κοινό 3,000 – 4,000 θεατρόφιλων – οι γνωστές άγνωστες κυρίες – που καλά να είναι, στήριξαν το θέατρο και το στηρίζουν, αλλά κάτι καινούριο γεννιέται τα τελευταία χρόνια με κάτι τρομερούς 25αρηδες (να ‘ναι καλά οι πρωτοπόροι του Αμόρε) που έχουν κατακλύσει τα μικρά θέατρα και απαιτούν το σεβασμό μας. Αυτοί με έχουν τρελάνει. Με έχουν εντυπωσιάσει, με έχουν συγκινήσει. Έχουν κριτήριο. ¶ποψη. Έκλεισαν τη τηλεόραση και μαζικά και συνειδητά πήγαν θέατρο. Τώρα γιατί να επιλέξει κάποιος το Σπιρτόκουτο; Χμ… Ξέρω ‘γω; Γιατί είμαστε ωραίοι και τα λέμε… τσεκουράτα!

spirtokoutoΤελικά περνάει κρίση το θέατρο;

Κοιτάξτε «κρίση» υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει. Το θέμα είναι η οπτική γωνία που επιλέγει κανείς να δει την «κρίση». ¶λλοι βλέπουν ως «κρίση» την έλευση του κ.Λούκου στο Φεστιβάλ Αθηνών, εγώ προσωπικά την βλέπω ως ανάσα. ¶λλοι λένε ότι έχει παραγκωνιστεί το ελληνικό έργο, ενώ εγώ βλέπω το ελληνικό έργο να παίρνει κεφάλι – βλέπε την τεράστια επιτυχία με το «Γάλα». ¶λλοι ρίχνουν φταίξιμο στην πληθώρα των παραστάσεων, εγώ το βρίσκω θετικό. Το μόνο με το οποίο θα συμφωνήσω είναι η τραγική οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκεται το θέατρο σήμερα. Κι εμείς από ίδιους πόρους κινούμαστε. Οι 90ο C δεν χρηματοδοτούνται από κανέναν απολύτως φορέα ιδιωτικό ή δημόσιο. Αλλά φταίει ο τρόπος χρηματοδότησης ή το συνολικό ποσό που διατίθεται προς χρηματοδότηση; Ή τα μυαλά που κουβαλάνε οι ιθύνοντες; Ή το επίπεδο μας ως λαού; Τι να σας πω; Εγώ ως κρίση βλέπω τις διακηρύξεις και τους «δεκάρικους» περί του ότι ο πολιτισμός είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της δημοκρατίας μας και άλλες παρόμοιες παπαριές.

Ο πολιτισμός είναι τελευταίος στην ατζέντα όλων των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων και τέρμα. Να φανταστείτε πόσο πίσω είμαστε, που κανείς δεν έχει αναρωτηθεί το πλέον αυτονόητο: Το Υπουργείο Πολιτισμού γιατί έχει υπό την σκέπη του το επαγγελματικό ποδόσφαιρο; Σε ποια χώρα του κόσμου, το εμπορικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο θεωρείται κομμάτι πολιτισμού; Υπάρχει ποτέ περίπτωση Πολιτικός – Υπουργός Πολιτισμού, να αφήσει το βάζο με το μέλι που λέγεται ΠΑΕ και να ασχοληθεί σοβαρά με το θέατρο ή τον κινηματογράφο; Ελάτε τώρα! Εδώ, έχει διατελέσει Υπουργός Πολιτισμού, άνθρωπος που δεν του άρεσε το θέατρο και το διακήρυττε δημόσια. Είμαστε για γέλια. Επομένως, ναι υπάρχει κρίση. Αλλά είναι πρωτίστως κρίση πολιτική και πολιτισμική. Είναι κρίση παιδείας. Και αν δεν αναλύσουμε την κατάσταση ψύχραιμα, δεν θα βγάλουμε ποτέ άκρη. Εμένα περισσότερο από την κρίση με φοβίζει ο γενικός αφορισμός και η γκρίνια. Πρέπει να δούμε το πρόβλημα στην ουσία του. Ασπιρίνες δεν υπάρχουν.

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια στροφή των νεαρότερων δημιουργών προς τις ομάδες. Γιατί;

Ισχύς εν τη ενώσει! Καλλιτεχνικά και οικονομικά. Οι άνθρωποι που ασχολούνται με το θέατρο είναι δυσανάλογα πολλοί με τους (ελάχιστους) πόρους που υπάρχουν στη διάθεση τους. Ως παράδειγμα θα σας φέρω τη δική μας ομάδα που χρηματοδοτώ αποκλειστικά από την κληρονομιά που μου άφησε ο μακαρίτης πατέρας μου και ο αείμνηστος θείος μου που έφυγε πρόσφατα. Πόροι που σχεδόν έχουν εξαντληθεί πλέον. Τα μέλη της ομάδας μας και οι συνεργάτες – εκτός από τον Ανδρέα Τρούσσα και τον Πάνο Μεταξόπουλο – αμείβονται κανονικά αλλά με λιγότερα χρήματα απ’ όσα αξίζουν. ¶λλες ομάδες που δεν έχουν την τύχη της προσωπικής περιουσίας γεμίζουν τον συλλογικό κουμπαρά μόνοι τους, και στο τέλος μοιράζουν τα έσοδα από τα εισιτήρια. Όμως πέρα από οικονομικό το ζήτημα είναι και καλλιτεχνικό. Το θέατρο είναι ομαδική τέχνη. Δεν επιβιώνει αλλιώς στο σανίδι. Ειδικά τα τελευταία χρόνια, όπως μας διδάσκει και η εμπειρία μας κι από το εξωτερικό, ότι καινούριο έχουμε δει, το έχουμε δει στην πλειοψηφία του από ομάδες. Οι ομάδες κομίζουν το καινούριο και σπανίως τα πρόσωπα.

Τι είναι αυτό που θα άλλαζες στο θέατρο αν είχες απεριόριστες δυνατότητες;

Πιστεύω ότι δεν πρέπει να «ψάχνεται» κανείς για να αλλάξει κάτι που η ουσία του είναι συνεχώς να εξελίσσεται, να μεταλλάσσεται. Και φοβάμαι ότι στο ερώτημα σας κρύβεται ακριβώς η παγίδα της εποχής μας. Η ευκολία. Κανείς δεν θέλει να δει τη συνθετότητα των πραγμάτων. Το θέατρο είναι ζωντανό και λειτουργεί.

Θέατρο Βικτώρια (Κεντρική Σκηνή)
Μαγνησίας 5 & Γ’ Σεπτεμβρίου 119
Τηλ: 210 8233125

Links
http://spirtokouto.wordpress.com
www.theatrovictoria.gr

Video

Σκηνές από τις πρόβες

 

Διάβασε επίσης...
H απρόβλεπτη κυβερνοπαράσταση Escape για δεύτερη χρονιά
Πως θα ήταν -αν ζούσαν σήμερα- ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα, ο Dr.Jekyll/Mr.Hyde, το Φάντασμα της Όπερας, ο Κουασιμόδος της Παναγίας των Παρισίων, ο Rocky του Rocky Horror Show, ο Christian του Moulin Rouge;Την απάντηση έδωσε πέρυσι το Escape, μια απρόβλεπτη μουσική κυβερνοπαράσταση 3D αισθητικής και για όσους έμειναν με ...
Συνέχεια...
‘Ο Μισάνθρωπος’ της ομάδας ΟΠΕRΑ στο Θέατρο Σφενδόνη – Κερδίστε προσκλήσεις
...Σαν βλέπω οι άνθρωποι πως ζουν ο ένας με τον άλλο. Όπου κοιτάξω γύρω μου, άνανδρη κολακεία, Δόλος κι απάτη μοναχά, συμφέρον, αδικία. Σκυλιάζω, δεν αντέχω πια κι είμαι αποφασισμένος Ν' ανοίξω πόλεμο άγριο στ' ανθρώπινο το γένος... Μολιέρος, Ο Μισάνθρωπος.Ένας άνδρας, απογοητευμένος από την υψηλή κοινωνία του Παρισιού ...
Συνέχεια...
Παραλογές ή Μικρές καθημερινές τραγωδίες (εκδοχή ΙΙ) | Φεστιβάλ Αθηνών
Η εταιρεία θεάτρου Sforaris, που έχει ζήσει τις δικές της παράλογες ιστορίες, συνεχίζει την βασισμένη σε παραλογές και μικρές καθημερινές τραγωδίες παράστασή της, την πρώτη εκδοχή της οποίας παρουσίασε πέρυσι σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. Πρόκειται, αν δεν έχει χτυπήσει ήδη ένα καμπανάκι στις μνήμες των θεατρόφιλων εξ υμών, για ...
Συνέχεια...
The Game στο Θέατρο Βικτώρια
Ένας μολυβένιος στρατιώτης στη γωνία ενός παιδικού δωματίου. Δε μοιάζει με τ'άλλα παιχνίδια. Έχει μονάχα ένα πόδι. Ανάμεσα σε παραμυθένιες μουσικές, πολύχρωμα παιχνίδια. Δεν τον θέλει κανείς. Δεν έχει μέλλον. Ένας άνθρωπος καταμεσής μιας κεντρικής λεωφόρου. Δε μοιάζει με τους άλλους ανθρώπους. Φοράει μια παράξενη στολή. Ανάμεσα σε κόρνες αυτοκινήτων, ...
Συνέχεια...
Το Χέρι του Tim Crouch σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη
Αφού απολαύσαμε τον ίδιο τον Tim Crouch στο ρόλο του I Malvolio στο Bios και παρακολουθήσαμε δύο ακόμα παραστάσεις του σε ελληνικές σκηνές, τον Συγγραφέα και Το Χέρι στο Θέατρο του Νέου Κόσμου ήρθε η ώρα να χαρούμε το πνευματώδες του ύφος ξανά αφού ο σπουδαίος μονόλογός του, Το Χέρι, επιστρέφει στη ...
Συνέχεια...
Athens Fringe Live 2012
Με σύνθημα "Η Αθήνα μας ανήκει" επανέρχεται από τις 15 έως τις 30 Ιουνίου το Fringe Festival που φέτος γίνεται Fringe Live και καταλαμβάνει χώρους της πόλης δημιουργώντας ένα ανοιχτό βήμα παρουσίασης των καλλιτεχνών αλλά και έναν τόπο συνάντησης του κοινού με τη σύγχρονη δημιουργία. 800 Καλλιτέχνες, 170 ομάδες, 15 ΜΚΟ, 50 εικαστικοί καλλιτέχνες, 10 ...
Συνέχεια...
H ‘Τρικυμία’ του Σαίξπηρ από το Εθνικό Θέατρο
Από 8 Φεβρουαρίου Οι ναυαγοί μιας άγριας τρικυμίας βρίσκονται στο κέντρο μιας δίνης από ευτράπελες και συγχρόνως επικίνδυνες καταστάσεις. Ο Πρόσπερο, κυρίαρχος του νησιού όπου βρίσκουν καταφύγιο, με το βοηθό του ¶ριελ και τον υποτακτικό του Κάλιμπαν αναστατώνουν συνεχώς τους απελπισμένους ναυαγούς. Για ποιο λόγο; Με ποιο σκοπό;Ένα από τα ...
Συνέχεια...
Ο Tim Crouch είναι ο Malvolio
Αφού παρακολουθήσαμε ήδη φέτος δύο παραστάσεις του Βρετανού συγγραφέα, σκηνοθέτη και ηθοποιού στο θέατρο του Νέου Κόσμου, τον Συγγραφέα και Το Χέρι έφτασε η ώρα να δούμε και τον ίδιο τον Tim Crouch που έρχεται στο Bios αυτοπροσώπως με την παράστασή του I, Malvolio. Ο πρωτοποριακός Βρετανός συγγραφέας δεν είναι, άλλωστε, η πρώτη φορά που καταφτάνει στην Ελλάδα αφού πέρυσι ...
Συνέχεια...
Ραούλ | Φεστιβάλ Αθηνών
Καλημέρα, καλησπέρα,Θα ήθελα σήμερα, σε αυτή τη σελίδα να μην σας αφηγηθώ την ιστορία του Ραούλ. Μου επιτρέπετε;Περισσότερο θα ήθελα, όταν έρθει η ώρα, ένα βράδυ κατά προτίμηση, να σας εκφράσω την επιθυμία μου να χορέψω ελεύθερα, να λαχταράω να μιλήσω, να γκρεμίσω τους τοίχους, να τρέξω να βοηθήσω, να ...
Συνέχεια...
Εθνικό revisited | έτος 2
Το Εθνικό Θέατρο της Ελλάδας ξεκινάει τη νέα σεζόν με ένα φιλόδοξο πρόγραμμα, έναν κεφάτο καλλιτεχνικό διευθυντή με μεγαλεπήβολα σχέδια και το πολυαναμενόμενο ανακαινισμένο κτήριο Τσίλλερ σε λειτουργία μετά από τόσα χρόνια. Ο Γιάννης Χουβαρδάς καλείται πλέον να αποδείξει την αξία του χωρίς τις δικαιολογίες της πρώτης φοράς, της άγνοιας ...
Συνέχεια...
Pillowman @ Θέατρο του Νέου Κόσμου
Το σκληρό και άγριο παραμύθι του Martin McDonagh μας διηγείται ο Βασίλης Μαυρογεωργίου και μας φέρνει στο νου τη θεωρία της σχετικότητας. Τι σχέση έχει η θεωρία της σχετικότητας με ένα πολλάκις βραβευμένο θεατρικό έργο θα αναρωτηθείτε. Η σκληρότητα του περιεχομένου του μοιάζει πολύ πιο διαχειρίσιμη εντός του βίαιου πλαισίου της ...
Συνέχεια...
Καυτός Πάγος για δεύτερη χρονιά στο Θέατρο Εξαρχείων
Με εγκωμιαστικές κριτικές όπου και αν παίχτηκε -συμπεριλαμβανομένης και της χώρας μας- το πολυβραβευμένο έργο της Μπράιονι Λέιβερι επανέρχεται στη σκηνή του Θεάτρου Εξαρχείων για 2 μήνες παραστάσεων μετά τη θερμή υποδοχή και την επιτυχία της περσινής σεζόν.Ένα ψυχολογικό θρίλερ για τον πόνο, τον πόθο για ζωή, την εκδίκηση, την ...
Συνέχεια...
Η Κερένια Κούκλα στο Θέατρο Θεμέλιο – Κερδίστε προσκλήσεις!
Η Ομάδα 8 θα παρουσιάσει τη τρίτη της παραγωγή, το μυθιστόρημα του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου «Κερένια Κούκλα» για 20 παραστάσεις στο ολοκαίνουργιο θέατρο ΘΕΜΕΛΙΟ από τις 17 Απριλίου έως τις 30 ΜαΐουΜε αφορμή το μυθιστόρημα η σκηνοθέτης της Ομάδας Ιουλία Σιάμου δημιουργεί ένα σκηνικό αφαιρετικό μέσα στο οποίο οι τρεις βασικοί ...
Συνέχεια...
5o Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Αθήνας | Γκάζι
1-14 Ιουλίου 2007 Εδώ και πέντε χρόνια η Αθήνα έχει αποκτήσει το δικό της Φεστιβάλ Σύγχρονου Χορού που σε συνέχεια του Φεστιβάλ Ελλήνων Χορογράφων -που ολοκληρώνεται στο τέλος Μαΐου και μας σύστησε ένα σωρό ενδιαφέρουσες ελληνικές ομάδες και παραγωγές- μας δίνει τη δυνατότητα μιας ακόμα περιήγησης στο σύγχρονο χορό προτείνοντας ...
Συνέχεια...
‘Έλα, Έλα’ της Ξένιας Καλογεροπούλου | Φεστγιβάλ Αθηνών
Αν έχετε παιδάκι, δικό σας η δανεικό, που έχει κλείσει τα δύο του χρόνια χρησιμοποιήστε το ως άλλοθι για να δείτε την παράσταση που έφτιαξε για τους τόσο νεαρούς φίλους της η πάντα δραστήρια Ξένια Καλογεροπούλου στο Μικρό Θεατράκι του Πόρτα. Αν, πάλι, δεν διαθέτετε άλλοθι έχετε κατά νου πως ...
Συνέχεια...
Aυτά που κάψαν το Σανίδι
Ναι μεν λέξεις όπως τυμβωρυχία και άλλες συναφείς θα ταίριαζαν φαινομενικά γάντι στο θέαμα που παρουσιάστηκε στο Ηρώδειο την Παρασκευή 27 και το Σάββατο 28 Ιουνίου, αλλά υπάρχουν πολλά αλλά...Ο εμπνευστής του όλου επιχειρήματος Σταμάτης Κραουνάκης έκανε διακριτικά 'στην άκρη' αφήνοντας το υλικό να κάνει τη βρώμικη δουλειά. Το οποίο ...
Συνέχεια...
Στάχτη στα Μάτια στο Από Μηχανής Θέατρο – Κερδίστε Προσκλήσεις!
Μια μαύρη φάρσα -από τις πιο αντιπροσωπευτικές του γαλλικού 19ου αιώνα- γραμμένη από τον μετρ του είδους Ευγένιο Μαρίν Λαμπίς. Μπουρζουάδες και υποψήφιοι μπουρζουάδες, ξεπεσμένοι επιχειρηματίες, σοβαροφανείς επαγγελματίες, ματαιόδοξες κυρίες, χρυσές μετριότητες, κανένας εκπρόσωπος της μεσαίας τάξης δεν μένει αλώβητος από την φοβερή πένα του οξυδερκή συγγραφέα που ανύψωσε τους ...
Συνέχεια...
Μου Λεν Ρουζ στο Καφωδείο Ελληνικό στη Θεσσαλονίκη
14, 21 & 28 Νοεμβρίου Τέσσερις ηθοποιοί και ένας πιανίστας διασχίζουν το χωροχρόνο του μουσικού θεάτρου και του κινηματογράφου, μέσα από μικρές ιστορίες χαρακτήρων, σ' ένα Καφωδείο του σήμερα, που συνομιλεί με σκιές από το παρελθόν... Τραγούδια από Ξένα μιούζικαλ (Σικάγο, Καμπαρέ, Μούλεν Ρουζ, Μελωδία της Ευτυχίας), από παλιές Ελληνικές ...
Συνέχεια...
Πώς πέρασαν κιόλας 11 χρόνια. Αυτό ακριβώς σκέφτηκα όταν βρήκα το δελτίο τύπου για το 11ο Φεστιβάλ Χορού του Σωματείου Ελλήνων Χορογράφων στο mailbox μου. Η 11η χρονιά που για έναν ολόκληρο μήνα δεκάδες ομάδες χορού παρουσιάζουν τις ιδέες ους και ζωντανεύουν την (πολύ, ειδικά φέτος) γκρίζα Αθήνα. «…λίγη ομορφιά και ...
Συνέχεια...
O John Malkovich για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου
"Είναι τιμή μου που το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου στην UNESCO μου ζήτησε να παραθέσω αυτό τον χαιρετισμό τιμώντας την 50ή επέτειο της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου. Θα απευθύνω τα σύντομα σχόλιά μου στους συναδέρφους μου, εργάτες του Θεάτρου, ομότιμους και συντρόφους.  Μακάρι η δουλειά σας να είναι αξιοθαύμαστη και πρωτότυπη‧ μακάρι να ...
Συνέχεια...
Το “Θερμοκήπιο” του Λευτέρη Βογιατζή ανθίζει
Στο γνωστό μέρος, στην Κυψέλη, ένα μικρό θεατράκι μεταμορφώθηκε σε θερμοκήπιο για να φιλοξενήσει το ομότιτλο έργο του Χάρολντ Πίντερ, την παράσταση που επέλεξε φέτος ο Λευτέρης Βογιατζής για να παρουσιάσει στο φανατικό κοινό του. Το «Θερμοκήπιο» γράφτηκε το 1958 και ανήκει στα νεανικά έργα του Χάρολντ Πίντερ. Παρέμεινε θαμμένο στο ...
Συνέχεια...
Εγκλήματα και Εγκλήματα
Ένα κλασικό έργο μια σύγχρονη ματιάΓυναίκες με υπερφυσικές δυνάμεις, ένας άγγελος - σοπράνο, ένας άγγελος - χορευτής και μια μυστηριώδης φάλαινα στο κέντρο της σκηνής, αποτελούν τα κύρια συστατικά ενός θεάματος σύγχρονης αισθητικής που επιχειρεί να αναδείξει την αυτοσαρκαστική διάθεση του Σουηδού συγγραφέα, καθώς και το επίκαιρο της αγωνίας του. ...
Συνέχεια...
Νυχτερίδες στο Bios
Ασύπκα σημαίνει λάθος στα ρώσικα.όμως η νεοσύστατη ομάδα με το όνομα της πιο αδικαιολόγητης ανθρώπινης πράξης, μάλλον τα έχει κάνει μέχρι τώρα όλα σωστά.Καταρχήν αποτελείται από πέντε νέες κοπέλες σαν τα κρύα τα νερά.Δεύτερον, διαλέγει ως δραματουργικό υλικό κείμενο που έχει γράψει μια ηθοποιός. Όχι, φυσικά, οποιαδήποτε ηθοποιός, αλλά ...
Συνέχεια...
Happiness Alternative: Τριήμερο Φεστιβάλ για μια εναλλακτική προσέγγιση της ευτυχίας
18 - 20 ΙανουαρίουH Ντοντό Σαντοριναίου του Θέατρου Φούρνος είχε μια ιδέα: Να επαναδιαπραγματευτούμε τον όρο «ευτυχία» όπως αυτός ορίζεται και διαμορφώνεται στην εποχή μας. Και για να υλοποιήσει την ιδέα της αυτή και να πραγματοποιήσει το στόχο της συγκέντρωσε εμπειρότερους αλλά και νεότερους καλλιτέχνες για να παρουσιάσουν το έργο ...
Συνέχεια...
Page_31
Την Κυριακή 22 Απριλίου το θέατρο αλλάζει σελίδα και γυρνάει, συγκεκριμένα, στην page_31, το νέο, καινοτόμο και ανατρεπτικό φεστιβάλ της Αθήνας. Οι καλλιτέχνες που συμμετάσχουν μπορούν να επιλέξουν όποιο έργο θέλουν για να ανεβάσουν αλλά αποκλειστικά και μόνο τη σελίδα 31 και, βασισμένοι σε αυτήν, έχουν στη διάθεσή τους 15 λεπτά για ...
Συνέχεια...
2027 από την Ομάδα Σύγχρονου Χορού της Πέρσας Σταματοπούλου
Η Ομάδα Σύγχρονου χορού της Πέρσας Σταματοπούλου, συνεχίζοντας την έρευνα και τον σχολιασμό σε θέματα που αφορούν άμεσα ή έμμεσα στην καθημερινότητα μας, ασχολείται στη φετινή της παραγωγή με τη συνθήκη ¶νθρωπος- Περιβάλλον. Με αφορμή την αίσθηση της απώλειας και της έλλειψης που μπορεί να επιφέρει μία πιθανή περιβαλλοντολογική καταστροφή ...
Συνέχεια...
‘Μάνα, Μητέρα, Μαμά’ στο Θέατρο Τόπος Αλλού
Το έργο του Γιώργου Διαλεγμένου «Μάνα, μητέρα, μαμά» εξελίσσεται την περίοδο της Μεταπολίτευσης, όπου το φαινόμενο της Αντιπαροχής παίζει καθοριστικό ρόλο στις ζωές των ανθρώπων της αθηναϊκής κοινωνίας.Δεν είναι η πρώτη φορά που παίζεται, φυσικά, και ήδη θα μπορούσε να χαρακτηριστεί πλέον «κλασικό» στο στενό πλαίσιο του τόπου μας για ...
Συνέχεια...
Sudden Showers of Silence από 8 έως 11 Μαΐου στο Θέατρο Δίπυλον
Μια συμπαραγωγή του Φεστιβάλ Αθηνών, του θεάτρου Archa στην Πράγα και της Βελγικής ομάδας χορού Ultima Vez σε χορογραφία Josef Frucek και Λίντας Καπετανέα.Εμπνευσμένο από την τελευταία συνάντηση που είχε ο Έκτορας με την Ανδρομάχη, την παραμονή της τελικής μάχης με τον Αχιλλέα. Η σκηνή έχει μεταφερθεί στο παρόν, όπου ...
Συνέχεια...
Ο Πληθωρισμός των παραστάσεων της Volksbuhne & η Θεωρία της Αποστασιοποίησης του Brecht
Mε αφορμή τις παραστάσεις: 'Im Dickicht der Städte', 'Nord' και 'Die Fruchtfliege' στα πλαίσια των εκδηλώσεων του Φεστιβάλ ΑθηνώνΠαραδέχομαι ότι ο γερμανικός τρόπος σκέψης και πολιτισμός του 20ου αιώνα μου είναι ανοίκειος, καθώς από μικρή μεγάλωσα σε ένα σπίτι με ερεθίσματα - προϊόντα γαλλικού κι αγγλικού πολιτισμού. Στην συνέχεια σπουδάζοντας ...
Συνέχεια...
Mistero Buffo @ Θησείον
Αν φορούσαμε καπέλο γελωτοποιού θα το βγάζαμε και θα κάναμε βαθιά υπόκλιση στην ομάδα Επτάρχεια και το Θωμά Μοσχόπουλου για την παράστασή τους.  Τι σας λέω τώρα για καπέλα και, μάλιστα, γελωτοποιού θα μου πείτε. Αρχικά θέλω να σας πω πως ό,τι καπέλο και αν φοράτε θα το βγάλετε και θα ...
Συνέχεια...
H απρόβλεπτη κυβερνοπαράσταση Escape για δεύτερη χρονιά
‘Ο Μισάνθρωπος’ της ομάδας ΟΠΕRΑ στο Θέατρο Σφενδόνη
Παραλογές ή Μικρές καθημερινές τραγωδίες (εκδοχή ΙΙ) |
The Game στο Θέατρο Βικτώρια
Το Χέρι του Tim Crouch σε Αθήνα και
Athens Fringe Live 2012
H ‘Τρικυμία’ του Σαίξπηρ από το Εθνικό Θέατρο
Ο Tim Crouch είναι ο Malvolio
Ραούλ | Φεστιβάλ Αθηνών
Εθνικό revisited | έτος 2
Pillowman @ Θέατρο του Νέου Κόσμου
Καυτός Πάγος για δεύτερη χρονιά στο Θέατρο Εξαρχείων
Η Κερένια Κούκλα στο Θέατρο Θεμέλιο – Κερδίστε
5o Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Αθήνας | Γκάζι
‘Έλα, Έλα’ της Ξένιας Καλογεροπούλου | Φεστγιβάλ Αθηνών
Aυτά που κάψαν το Σανίδι
Στάχτη στα Μάτια στο Από Μηχανής Θέατρο –
Μου Λεν Ρουζ στο Καφωδείο Ελληνικό στη Θεσσαλονίκη
11ο Φεστιβάλ Χορού του Σωματείου Ελλήνων Χορογράφων
O John Malkovich για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου
Το “Θερμοκήπιο” του Λευτέρη Βογιατζή ανθίζει
Εγκλήματα και Εγκλήματα
Νυχτερίδες στο Bios
Happiness Alternative: Τριήμερο Φεστιβάλ για μια εναλλακτική προσέγγιση
Page_31
2027 από την Ομάδα Σύγχρονου Χορού της Πέρσας
‘Μάνα, Μητέρα, Μαμά’ στο Θέατρο Τόπος Αλλού
Sudden Showers of Silence από 8 έως 11
Ο Πληθωρισμός των παραστάσεων της Volksbuhne & η
Mistero Buffo @ Θησείον