Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη, σπούδασε στη Βοστόνη, δούλεψε κιόλας εκεί, μετάφρασε και Τενεσσί Ουίλλιαμς, υπήρξε και βοηθός του Ανδρέα Βουτσινά και το 2004 έφτιαξε τους 90°C και σκηνοθέτησε την ομώνυμη παράσταση. Ακολούθησε η "Φαλακρή Τραγουδίστρια" και φέτος έρχεται να ταράξει τους θεατές του με το "Σπιρτόκουτο". Τη θεατρική μεταφορά της ταινίας του Γιάννη Οικονομίδη που πριν λίγα χρόνια μας πήρε τα μυαλά.

Επέλεξες το Σπιρτόκουτο με ποιο σκεπτικό;

Το Σπιρτόκουτο είναι ένα σύγχρονο έργο τελευταίας γενιάς. Ένα έργο που αφορά στο σήμερα. Το τώρα. Η οικογένεια του Δημήτρη είναι για πολλούς από εμάς η οικογένεια της διπλανής πόρτας ή ακόμα χειρότερα, η δική μας. Η γενιά του ’80, των πενηντάρηδων της αρπαχτής, του φραπέ, που είναι παρούσα στα πράγματα σήμερα. Με ολέθριες, δυστυχώς, συνέπειες. Αυτό για εμάς εκτός από επίκαιρο, ζωντανό είναι και το ιστορικό στοιχείο του έργου που είμαι βέβαιος πως θα αντέξει στο χρόνο.

komninosΜήπως το θέατρο περνάει την ίδια κρίση με το ελληνικό σινεμά- δεν έχει «σενάρια» καλά δηλαδή και έφτασε η στιγμή να αλληλοβοηθηθούν;

Η σχέση του σινεμά με το θέατρο είναι σαφές ότι προέρχεται από την έλλειψη σύγχρονου – σημερινού ελληνικού δραματολογίου που την βιώνουμε έντονα εδώ και αρκετά χρόνια. Ευτυχώς τις πρόσφατες σεζόν, έχουμε δει πολύ πετυχημένες μεταφορές κινηματογραφικών έργων στο σανίδι. Ελπίζω κάποτε, σύντομα, να δούμε και καλές κινηματογραφικές μεταφορές σύγχρονων ελληνικών θεατρικών έργων. Πιστεύω στη «συνομιλία» των τεχνών και θεωρώ πως ο διάλογος που διεξάγεται τα τελευταία χρόνια είναι γόνιμος ακόμα και όταν αυτός καταφεύγει στην υπερβολή του.

Τι συναισθήματα σου είχε προκαλέσει η ταινία του Γιάννη Οικονομίδη παρακολουθώντας την;

Δυσφορίας και έντονου εκνευρισμού. Μου πήρε ώρα να συνέλθω. Δυστυχώς όλα αυτά μου είναι πολύ οικεία… Σχεδόν αφόρητα οικεία. Πάντως έχει και μια κωμική διάσταση το έργο σχεδόν διεστραμμένη. Οι χαρακτήρες είναι ταυτόχρονα τραγικοί και γελοίοι.

Δεν σας φόβισε η σύγκριση με ένα προϊόν που έχει αποκτήσει φανατικούς θαυμαστές αλλά και εχθρούς από τότε που προβλήθηκε (πρωτοφανές για τα ελληνικά δεδομένα);

Το αντίθετο. Για μας αυτό αποτέλεσε μια επιπλέον πρόκληση. Η ταινία, όπως είπατε, έχει φανατικούς θαυμαστές και φανατικούς εχθρούς. Κοιτάξτε, συχνά λέω πως όσα ζευγάρια μάτια μας παρακολουθούν, άλλες τόσες απόψεις θα εισπράξουμε. Το θέατρο είναι η μόνη τέχνη που «συνομιλεί» απ’ ευθείας με το κοινό. Εκείνη τη στιγμή. Είναι η τέχνη του τώρα. Αυτή είναι και η ουσία του θεάτρου. Η πολυχρωμία του. Εκεί κρύβεται η ανθρωπιά του και το φως. Δεν μπορεί κανείς να εργάζεται στο θέατρο για τον μέσο όρο. Το θεωρώ λάθος και αντι -καλλιτεχνικό. Θα θεωρήσω επομένως τιμή μας αν καταφέρουμε να εισπράξουμε τις ανάλογες, όσο αντιφατικές ή έντονες κι αν είναι, αντιδράσεις του κόσμου.

Πόσο αναμείχθηκε ο Γιάννης Οικονομίδης στην παράστασή σας;

Όταν μου πρότεινε να αναλάβω το Σπιρτόκουτο μου είπε: «Πάρ΄ το και ξέσκισε το!» ¶κου! «Εγώ ότι είχα να πω το είπα. Κάν’το κωμωδία, κάν’ το μιούζικαλ, κάντο καρτούν. Κάντο Θέατρο!» Δεν είναι καταπληκτικό; Ποιος έλληνας συγγραφέας θα στο πει ποτέ αυτό; Οι περισσότεροι δεν σε αφήνουν να ακουμπήσεις ούτε λέξη. Σέβομαι το μόχθο και την αγωνία πάνω από τη λέξη αλλά το θέατρο είναι αναπνοή. Το θέατρο δεν είναι λογοτεχνία. Η λέξη από το χαρτί μεταφέρεται στην ψυχή, στο στόμα. Όση ψυχή κι αν φέρει εντός της, αν δεν πάρει την ανάσα του ηθοποιού είναι σκοτωμένο αίμα, οπότε και που γράφτηκε με μόχθο… άδικα θα πάει. Θα χαθεί. Έτσι, αυτή η φράση του Οικονομίδη από μόνη της αποτέλεσε κίνητρο να ασχοληθώ με αυτό το project. Στη σχεδόν οκτάμηνη διαδικασία δεν αναμίχθηκε καθόλου. Δεν ζήτησε προσχέδια. Ούτε μια φορά δεν με πήρε τηλέφωνο να με ρωτήσει τι κάνω και πως το κάνω. Δεν μου ζήτησε ποτέ να έρθει σε πρόβα. Εγώ τον προσκάλεσα και ήρθε. Αυτός είναι άνθρωπος που κινείται στα όρια της ελευθερίας του, όπως λέγαμε και πριν. Δεν πνίγει τα παιδιά του. Και γι αυτό είναι σπάνιο φαινόμενο ο Οικονομίδης. Διαθέτει συναισθηματική ωριμότητά του, ήθος και ευφυΐα.

Τελικά η ιστορία είναι σκληρή ή καθημερινή;

Είναι μια σκληρή καθημερινή ιστορία. Και δυστυχώς δεν είναι η σκληρότερη που υπάρχει. Υπάρχουν και άλλες καθημερινές ιστορίες ακόμα πιο σκληρές.

spirtokoutoΟι φωνές και τα ουρλιαχτά είναι πολύ συνηθισμένη συνθήκη στο ελληνικό θέατρο -κυρίως στις λεγόμενες και «τηλεοπτικές» παραστάσεις- και θεμελιώδες συστατικό στην ταινία η οποία μεταφέρεται τώρα στην παράστασή σας. Πως καταφέρνεις να ισορροπήσεις την υπερβολή που ήταν το ζητούμενο της ταινίας και το κομμάτι αυτό που είναι κάπως ενοχλητικό (σε κάθε παράσταση) επί σκηνής;

Οι φωνές και οι βρισιές με ενοχλούν όταν δεν έχουν ουσία. Όταν είναι, για να είναι. Στο Σπιρτόκουτο τα μπινελίκια είναι γλώσσα. Είναι η ζωή του. Όποιος έρθει να μας δει θα πρέπει να γνωρίζει ότι η «βία της γλώσσας» είναι ένα από τα κεντρικά θέματα του έργου άνευ των οποίων το έργο δεν υφίσταται. Στην παράσταση μας δεν κάναμε καμία προσπάθεια να ωραιοποιήσουμε την κατάστασης. Παίζουμε σκληρά. Βάλαμε το σήμα ακαταλληλότητας για ανηλίκους και αφήνουμε τα φώτα της σκάλας του θεάτρου αναμμένα καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης για όποιον επιθυμεί να αποχωρήσει πριν το τέλος. Γενικά πάντως αυτή την υποκρισία με το «καθώς πρέπει» θα πρέπει κάποτε να την δούμε και κατάματα και να κάνουμε και την αυτοκριτική μας. Θεωρώ απαράδεκτο αυτό που έγινε με την Ψυχή στο Στόμα που επειδή ακουγόταν η λέξη «μαλάκας» ή «καριόλης» ή «πουτάνα» δεν έβρισκε αίθουσα να παιχτεί! Την στιγμή που οι ίδιες αίθουσες παίζουν τον κάθε Ταραντίνο! Δηλαδή, έξω αν βγεις δεν ακούς ποτέ βωμολοχίες; Το σινεμά μας έφταιξε; Είμαστε τουλάχιστον Μπανανία.

Είναι κατά μία έννοια αυτή η παράσταση η ελληνική εκδοχή του In- yer-face βρετανικού θεάτρου που πρωτοστάτησε τα περασμένα χρόνια και ανανέωσε κάπως το ενδιαφέρον των νεότερων θεατών για το θέατρο;

Είναι ακριβώς αυτό. Αν και το In- yer-face είναι περισσότερο σωματικό θέατρο, το Σπιρτόκουτο δεν υπολείπεται βίας. Είναι η γλώσσα που κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει.

Έχετε στήσει μια «νεαρή» ομάδα και έχετε καταπιαστεί με το θέατρο. Πως βλέπετε το παρόν του μέσα από την εμπειρία σας;

Υπαρκτό μέσα από αναρίθμητες δυσκολίες. Ευτυχώς κιόλας. Γιατί εκεί, κάπου στις δυσκολίες, ανακαλύπτουμε τον βηματισμό μας και προχωράμε. Έχουμε βάλει ένα στοίχημα με τον εαυτό μας και ελπίζουμε. Πάντως έχουμε πάει πολύ καλά μέχρι στιγμής. Η σκληρή δουλειά μας, έχει αποδώσει.

Τι είναι αυτό που κρατά την θεατρική πράξη ζωντανή την ηλεκτρονική εποχή;

Η αμεσότητα. Το «real» που θα λέγαμε και στη γλώσσα των chat rooms.

Γιατί να κάνει τον κόπο κάποιος να πάει θέατρο και γιατί να επιλέξει το Σπιρτόκουτο;

Υπάρχει και ένα σταθερό κοινό 3,000 – 4,000 θεατρόφιλων – οι γνωστές άγνωστες κυρίες – που καλά να είναι, στήριξαν το θέατρο και το στηρίζουν, αλλά κάτι καινούριο γεννιέται τα τελευταία χρόνια με κάτι τρομερούς 25αρηδες (να ‘ναι καλά οι πρωτοπόροι του Αμόρε) που έχουν κατακλύσει τα μικρά θέατρα και απαιτούν το σεβασμό μας. Αυτοί με έχουν τρελάνει. Με έχουν εντυπωσιάσει, με έχουν συγκινήσει. Έχουν κριτήριο. ¶ποψη. Έκλεισαν τη τηλεόραση και μαζικά και συνειδητά πήγαν θέατρο. Τώρα γιατί να επιλέξει κάποιος το Σπιρτόκουτο; Χμ… Ξέρω ‘γω; Γιατί είμαστε ωραίοι και τα λέμε… τσεκουράτα!

spirtokoutoΤελικά περνάει κρίση το θέατρο;

Κοιτάξτε «κρίση» υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει. Το θέμα είναι η οπτική γωνία που επιλέγει κανείς να δει την «κρίση». ¶λλοι βλέπουν ως «κρίση» την έλευση του κ.Λούκου στο Φεστιβάλ Αθηνών, εγώ προσωπικά την βλέπω ως ανάσα. ¶λλοι λένε ότι έχει παραγκωνιστεί το ελληνικό έργο, ενώ εγώ βλέπω το ελληνικό έργο να παίρνει κεφάλι – βλέπε την τεράστια επιτυχία με το «Γάλα». ¶λλοι ρίχνουν φταίξιμο στην πληθώρα των παραστάσεων, εγώ το βρίσκω θετικό. Το μόνο με το οποίο θα συμφωνήσω είναι η τραγική οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκεται το θέατρο σήμερα. Κι εμείς από ίδιους πόρους κινούμαστε. Οι 90ο C δεν χρηματοδοτούνται από κανέναν απολύτως φορέα ιδιωτικό ή δημόσιο. Αλλά φταίει ο τρόπος χρηματοδότησης ή το συνολικό ποσό που διατίθεται προς χρηματοδότηση; Ή τα μυαλά που κουβαλάνε οι ιθύνοντες; Ή το επίπεδο μας ως λαού; Τι να σας πω; Εγώ ως κρίση βλέπω τις διακηρύξεις και τους «δεκάρικους» περί του ότι ο πολιτισμός είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της δημοκρατίας μας και άλλες παρόμοιες παπαριές.

Ο πολιτισμός είναι τελευταίος στην ατζέντα όλων των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων και τέρμα. Να φανταστείτε πόσο πίσω είμαστε, που κανείς δεν έχει αναρωτηθεί το πλέον αυτονόητο: Το Υπουργείο Πολιτισμού γιατί έχει υπό την σκέπη του το επαγγελματικό ποδόσφαιρο; Σε ποια χώρα του κόσμου, το εμπορικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο θεωρείται κομμάτι πολιτισμού; Υπάρχει ποτέ περίπτωση Πολιτικός – Υπουργός Πολιτισμού, να αφήσει το βάζο με το μέλι που λέγεται ΠΑΕ και να ασχοληθεί σοβαρά με το θέατρο ή τον κινηματογράφο; Ελάτε τώρα! Εδώ, έχει διατελέσει Υπουργός Πολιτισμού, άνθρωπος που δεν του άρεσε το θέατρο και το διακήρυττε δημόσια. Είμαστε για γέλια. Επομένως, ναι υπάρχει κρίση. Αλλά είναι πρωτίστως κρίση πολιτική και πολιτισμική. Είναι κρίση παιδείας. Και αν δεν αναλύσουμε την κατάσταση ψύχραιμα, δεν θα βγάλουμε ποτέ άκρη. Εμένα περισσότερο από την κρίση με φοβίζει ο γενικός αφορισμός και η γκρίνια. Πρέπει να δούμε το πρόβλημα στην ουσία του. Ασπιρίνες δεν υπάρχουν.

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια στροφή των νεαρότερων δημιουργών προς τις ομάδες. Γιατί;

Ισχύς εν τη ενώσει! Καλλιτεχνικά και οικονομικά. Οι άνθρωποι που ασχολούνται με το θέατρο είναι δυσανάλογα πολλοί με τους (ελάχιστους) πόρους που υπάρχουν στη διάθεση τους. Ως παράδειγμα θα σας φέρω τη δική μας ομάδα που χρηματοδοτώ αποκλειστικά από την κληρονομιά που μου άφησε ο μακαρίτης πατέρας μου και ο αείμνηστος θείος μου που έφυγε πρόσφατα. Πόροι που σχεδόν έχουν εξαντληθεί πλέον. Τα μέλη της ομάδας μας και οι συνεργάτες – εκτός από τον Ανδρέα Τρούσσα και τον Πάνο Μεταξόπουλο – αμείβονται κανονικά αλλά με λιγότερα χρήματα απ’ όσα αξίζουν. ¶λλες ομάδες που δεν έχουν την τύχη της προσωπικής περιουσίας γεμίζουν τον συλλογικό κουμπαρά μόνοι τους, και στο τέλος μοιράζουν τα έσοδα από τα εισιτήρια. Όμως πέρα από οικονομικό το ζήτημα είναι και καλλιτεχνικό. Το θέατρο είναι ομαδική τέχνη. Δεν επιβιώνει αλλιώς στο σανίδι. Ειδικά τα τελευταία χρόνια, όπως μας διδάσκει και η εμπειρία μας κι από το εξωτερικό, ότι καινούριο έχουμε δει, το έχουμε δει στην πλειοψηφία του από ομάδες. Οι ομάδες κομίζουν το καινούριο και σπανίως τα πρόσωπα.

Τι είναι αυτό που θα άλλαζες στο θέατρο αν είχες απεριόριστες δυνατότητες;

Πιστεύω ότι δεν πρέπει να «ψάχνεται» κανείς για να αλλάξει κάτι που η ουσία του είναι συνεχώς να εξελίσσεται, να μεταλλάσσεται. Και φοβάμαι ότι στο ερώτημα σας κρύβεται ακριβώς η παγίδα της εποχής μας. Η ευκολία. Κανείς δεν θέλει να δει τη συνθετότητα των πραγμάτων. Το θέατρο είναι ζωντανό και λειτουργεί.

Θέατρο Βικτώρια (Κεντρική Σκηνή)
Μαγνησίας 5 & Γ’ Σεπτεμβρίου 119
Τηλ: 210 8233125

Links
http://spirtokouto.wordpress.com
www.theatrovictoria.gr

Video

Σκηνές από τις πρόβες

 

Διάβασε επίσης...
11o Φεστιβάλ για Σολίστες & Πρωταγωνιστές στη Λαμία από 2 έως 9 Μαϊου
Για ενδέκατη χρονιά το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης οργανώνει στη Λαμία το Φεστιβάλ μονοπρόσωπων παραστάσεων, ένα φεστιβάλ που στηρίχτηκε όλα τα προηγούμενα χρόνια από σημαντικούς ανθρώπους του θεάτρου. Ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής του θεάτρου, Χρίστος Καλαβρούζος, περιγράφει την εμπειρία του από τις προηγούμενες διοργανώσεις και καλωσορίζει τους συναδέλφους του: «Η γνωριμία μου ...
Συνέχεια...
Κάνε Πέρα. Θέλω να Περάσω στο Θέατρο Αλκμήνη
Η ιστορία δύο αδελφών, του Σίμου και της Λουκίας.Ποια είναι η ιδιαιτερότητά τους;Τι ρόλο έπαιξε το οικογενειακό τους περιβάλλον στον στιγματισμό τους;Πώς το σχολείο επιδείνωσε την κατάστασή τους και τελικά τους απέρριψε;Το κοινωνικό σύνολο πώς έδρασε καταλυτικά στο να εξελιχθούν σε δύο περιθωριοποιημένα άτομα;Πώς βίωσαν τα δύο αδέλφια τη σωματική ...
Συνέχεια...
Ρέππας – Παπαθανασίου σε διπλό ταμπλό: ‘Ζωή Σ’ Ελόγου Μας’ & ‘Αττική Οδός’.
Ο Μιχάλης Ρέππας κι ο Θανάσης Παπαθανασίου, το έχουμε ξαναπεί, αποτελούν ιδιαίτερο κεφάλαιο του νεοελληνικού θεάτρου. Σας αρέσουν δε σας αρέσουν τα πονήματα τους, είστε, δεν είστε από τους φανατικούς που σπεύδουν να παρακολουθήσουν ό,τι νέο παρουσιάσουν, οφείλετε να αναγνωρίσετε πως είναι από τους ελάχιστους που ασχολούνται συστηματικά με τη ...
Συνέχεια...
O Almodovar στο Old Vic του Λονδίνου
Τη Manuela τη θυμάστε; Που έχασε το γιο της, τον Esteban σε αυτοκινητιστικό; Αν όχι σίγουρα θα θυμάστε τη star Huma Rojo, που διέπρεψε ως Blanche Dubois στη Μαδρίτη... Αν ούτε αυτή σας λέει κάτι η Penelope Cruz ντυμένη καλόγρια θα σας έχει βάλει στο κλίμα για τα καλά. Προσθέστε ...
Συνέχεια...
Απονεμήθηκαν τα Βραβεία Χορν & Μερκούρη
Την Τρίτη 7 Απριλίου απονεμήθηκαν τα βραβεία (σχετικά) πρωτοεμφανιζόμενων ηθοποιών. Ο 9ος ηθοποιός που θα φορέσει το σταυρό του Δημήτρη Χορν είναι ο Ευθύμης Παπαδημητρίου. Ήταν φέτος υποψήφιος για δεύτερη χρονιά, για το ρόλο του στο "Motortown" , παρέλαβε το βραβείο του από τον περσινό νικητή, Θανάση Αλευρά. Η εκδήλωση ...
Συνέχεια...
Ο Μανδραγόρας στο Θέατρο του Νέου Κόσμου
Στο Θέατρο του Νέου Κόσμου ανεβαίνει ο Μανδραγόρας του Νικολό Μακιαβέλλι, σε καινούργια μετάφραση της Τζένης Μαστοράκη και σκηνοθεσία Παντελή Δεντάκη (με τη συνεργασία της Σταυρούλας Σιάμου). Ο πυρήνας των καλλιτεχνών που πέρυσι παρουσίασαν τον Μάκβεθ του Σαίξπηρ στο Δώμα, φέτος μεγαλώνει και καταπιάνεται με μία από τις ωραιότερες κωμωδίες ...
Συνέχεια...
Οδύσσεια sneak peek
Αν γράφετε ή γνωρίζετε κάποιον που να γράφει για θέατρο αλλά να μην είναι αυτή η μοναδική ασχολία του θα ξέρετε ήδη πως εκτός από τις εκατοντάδες, κυριολεκτικά, παραστάσεις που καλείται να προλάβει να δει κάθε σεζόν, προσκαλείται και σε αντίστοιχο αριθμό συνεντεύξεων τύπου για αυτές τις παραστάσεις. Γεγονός αυταπόδεικτο ...
Συνέχεια...
Εκσκαφή Κενού | Kinky Kong
Την Όλγα και τον Γιάννη τους έχετε γνωρίσει πίσω από την μπάρα του Kinky όπου σας έχουν σερβίρει πολλά πολλά ποτά και σας έχουν προσφέρει πολλή και καλή μουσική. Τους έχετε δει και αλλού, σε θεατρικές σκηνές και κινηματογραφικά πανιά και ο καιρός έφτασε να εγκαινιάσουν τον χώρο τους, το ...
Συνέχεια...
Kagemi από την Ιαπωνική Ομάδα Sankai Juku στο Παλλάς
Όλοι Άσπρα και μια Νύστα (και ένα όνειρο). Ναι, νύσταξα στο Kagemi. Ίσως (ΙΣΩΣ!) και να τον πήρα λίγο, λοξά. Δεν είναι κακό αυτό όμως, δεν τα ρίχνω στους Ιάπωνες, τι φταίνε οι άνθρωποι, τόσο δρόμο κάνανε, εγώ πήγα με λάθος προδιαγραφές περιμένοντας άλλα απ'όσα (μετά εορτής) εκτιμώ και χαίρομαι που είδα ...
Συνέχεια...
14ο Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας- Παράλληλες Εκδηλώσεις
Το Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας οργανώνει μια σειρά συναντήσεις με τους δημιουργούς και δίνει την ευκαιρία στο κοινό να τους γνωρίσει καλύτερα, να συζητήσει μαζί τους για τα έργα τους, και να μάθει περισσότερα για τη δουλειά και τις απόψεις τους. Συνάντηση με τους Καλλιτέχνες Κυριακή 20.07Vera Mantero12μ.μ. - ∆ηµοτικό ...
Συνέχεια...
Ένας Ήρωας, το Καμάρι της Δύσης
Μετά την περσινή διακοπή της συνεργασίας του Στάθη Λιβαθινού με την Πειραματική Σκηνή του Εθνικού, η αγωνία για την τύχη της πιο δεμένης και δημιουργικής ομάδας της θεατρικής μας ζωής έφτασε στο κατακόρυφο. Κι αν με την ανακοίνωση της μεταστέγασης αυτούσιας (σχεδόν) της ομάδας στο θέατρο Μεταξουργείο (ακριβώς απέναντι από ...
Συνέχεια...
Όταν είδα το 100% τέλειο κορίτσι για μένα – συνεχίζεται…
H επιτυχημένη παράσταση - performance «Όταν είδα το 100% τέλειο κορίτσι για μένα» συνεχίζεται και πάλι από Παρασκευή 12 Οκτωβρίου στο φουαγιέ του θεάτρου Επί Κολωνώ και κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή.Το 100% τέλειο κορίτσι το συναντάς απρόβλεπτα.Στο δρόμο για τη δουλειά ίσως.Θα της μιλήσεις; Θα τη σταματήσεις; Θα την ...
Συνέχεια...
Eldorado
O Marius von Mayenburg είναι Γερμανός θεατρικός συγγραφέας, μεταφραστής και τα τελευταία 9 χρόνια υπεύθυνος δραματουργίας της πολύ σημαντικής Βερολινέζικης σκηνής Schaubühne am Lehniner Platz. Είναι επίσης ένα από τα πιο ανερχόμενα και πολλά υποσχόμενα αστέρια στον πλανήτη «ευρωπαϊκό θέατρο». Ο Κωνσταντίνος Γιάνναρης είναι Έλληνας βραβευμένος κινηματογραφικός σκηνοθέτης. Οι δυο ...
Συνέχεια...
‘Σονέτα’ του Σέξπιρ στα Εξάρχεια – Κερδίστε Προσκλήσεις
29 από τα 154 σονέτα του Σέξπιρ επιλέγει να μεταφράσει σε ποιητικό λόγο ο Διονύσης Καψάλης και θεατροποιώντας τα ο Λευτέρης Γιοβανίδης να διηγηθεί μια ιστορία αγάπης από τις 14 Μαΐου στο 104-1 Κέντρο Λόγου & Τέχνης.Μόνος γίνεσαι κανένας;Τι μπορεί να σημαίνει για έναν άνθρωπο -πέρα από ηλικία και φύλο- ...
Συνέχεια...
Alegría
Alegría σημαίνει ευφορία και αγαλλίαση, ψυχική ευφορία και ευθυμία. Και ακριβώς αυτό υπόσχεται μία από τις διασημότερες παραγωγές του Cirque de Soleil που έρχεται σήμερα στην πολύπαθη Αθήνα για να ξορκίσει τη θλίψη και τις αρνητικές σκέψεις με όχημα τις εντυπωσιακές (ακροβατικές) ιστορίες των 55 κατοίκων της εξωτικής χώρας της ευτυχίας, ...
Συνέχεια...
Τα 39 Σκαλοπάτια στο Θέατρο Κνωσός
Ο Άλφρεντ Χίτσκοκ έκανε το μυθιστόρημα του Τζον Μπούκαν (δημοσιευμένο το 1915) ταινία (το 1935) και δεν ήταν ο μόνος αφού ακολούθησαν δύο ακόμα κινηματογραφικές εκδοχές. Ο Πάτρικ Μπάρλοου το διασκεύασε σε θεατρικό έργο. Μια σάτιρα με διαρκείς ανατροπές και σκηνικές αλλαγές, μια κωμωδία που καταφέρνει να κρατήσει σε εγρήγορση ...
Συνέχεια...
A Western @ Bios
Τι το κάναμε εδώ μέσα; American bar; Ναι, και μάλιστα στην Άγρια Δύση. Μη μου πείτε πως δεν φαντασιωθήκατε ποτέ πως βρίσκεστε στο σαλούν που ξεφυτρώνει σε εκείνη την πόλη που φιγουράρει στην έρημη κοιλάδα της Άγριας Δύσης. Πώς εκεί που πίνετε αμέριμνοι το bourbon σας και παίζετε χαρτιά με ένα ...
Συνέχεια...
Penetrator από την ομάδα NAMA
Δύο χρόνια τώρα η ομάδα ΝΑΜΑ έχει συνεπάρει τους θεατές, έχει διακριθεί με βραβεία από το κοινό που έχει παρακολουθήσει την παράσταση και έχει γίνει το BUG talk of the town του θεατρόφιλου -και όχι μόνο- κοινού.Έφτασε, λοιπόν, η στιγμή για το επόμενο project, το Penetrator. Εμπνευσμένο από πραγματική ιστορία, ...
Συνέχεια...
Ανθρώπινες Φωνές
Οι «Ανθρώπινες Φωνές» ανέβηκαν σε χρόνο dt το καλοκαίρι, στα πλαίσια της (πολύ καλής) έκθεσης «Ο Jean Cocteau στην Ελλάδα» στο Μουσείο Μπενάκη, σε μια προσπάθεια να παρουσιαστεί σφαιρικά το έργο του «πολυμήχανου ποιητή». Ο δαιμόνιος Σταμάτης Φασουλής που έστησε την παράσταση, σκέφτηκε να την επαναλάβει για ένα μήνα και ...
Συνέχεια...
Σπείρα Σπείρα & Σταμάτης Κραουνάκης | All That Μπαζ! – Κερδίστε προσκλήσεις!
Η τελευταία νύχτα του κόσμου στη Μουσική Σκηνή της ΑθηναϊδαςΜουσικό έργο, απόλυτα εμπνευσμένο από την σύγχρονη πραγματικότητα. Με πολλά καινούργια τραγούδια - πρώτες εκτελέσεις του Σταμάτη Κραουνάκη και υπέροχα τραγούδια από την παγκόσμια σκηνή. Ποιητικό έργο, με χιούμορ πικρό κάποιες φορές.«Ο θίασος βιώνει την τελευταία νύχτα μιας κουρασμένης και ηττημένης ...
Συνέχεια...
Mockob – Selim MID του Γεωργίου Βιζυηνού – Κερδίστε προσκλήσεις
Πρεμιέρα στην επέτειο του θανάτου του (15 Απριλίου 1896)με το τελευταίο έργο του Γεωργίου Βιζυηνού, Mockob- Selim MID πριν την εισαγωγή του - και πάλι στις 15 Απριλίου, λίγα χρόνια πριν, το 1892 - στο Δρομοκαΐτειο από την Ομάδα Όχι Παίζουμε στο Ωδείο Αθηνών.Από τις 15 Απριλίου 2009Παραστάσεις 23 Απριλίου ...
Συνέχεια...
‘Έφυγε’ ο Στέφανος Λαζαρίδης, σκηνογράφος και πρώην διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής
Ο Στέφανος Λαζαρίδης, μία από τις διακεκριμένες προσωπικότητες της Σκηνογραφίας και του Λυρικής σκηνής έφυγε από τη ζωή μετά από μάχη με τον καρκίνο του οισοφάγου, το Σάββατο στο Λονδίνο, όπου και κατοικούσε. Ήταν 69 ετών.Ο Λαζαρίδης γεννήθηκε στην Αιθιοπία από Έλληνες γονείς όπου και μεγάλωσε ενώ στη συνέχεια σπούδασε ...
Συνέχεια...
Stand up Comedy Tour Mini-Bus “Τhe Attica Days”
Πώς παθαίνουν όλοι (εντάξει, όχι όλοι) οι Έλληνες αμόκ μόλις μυριστούν μιούζικαλ και υπερπαραγωγή ξέρετε; Ε, ακριβώς το αντίθετο τους συμβαίνει μόλις ακούσουν stand up comedy και τρέχουν, φαίνεται, μίλια μακριά. Δεν εξηγείται αλλιώς η καθολική, σχεδόν, αποτυχία του συγκεκριμένου είδους στη χώρα μας. Αλλά εμείς θέλουμε πάντα να ελπίζουμε. Και ...
Συνέχεια...
Σεμινάριο Χορού και Κίνησης στο Kinky Kong
Από τις 29 Μαΐου έως τις 8 ΙουνίουΑν μένετε στην Αθήνα όλο και κάπου θα έχει πάρει το μάτι σας το μικροσκοπικό στενάκι της Αβραμιώτου που κάθε βράδυ σφύζει από ζωή, μετακομίζει τον αυγουστιάτικο νησιώτικο πανικό στο κέντρο της πόλης και συγκεντρώνει το ενδιαφέρον πολλών και διαφορετικών θαμώνων αλλά και ...
Συνέχεια...
Εφτά λογικές απαντήσεις
Το βραβευμένο νεοελληνικό έργο του Λεωνίδα Προυσαλίδη είναι φέτος ο σκελετός πάνω στον οποίο χτίζει ο Αντώνης Αντύπας και ο επταμελής θίασός του την μελέτη για την αποξένωση των ανθρώπων στις σύγχρονες κοινωνίες και τις χαμένες προσδοκίες των ανθρώπων. Τρεις γενιές εκμυστηρεύονται με μονολόγους, που ουσιαστικά απευθύνονται στον αμείλικτο και ...
Συνέχεια...
Το “Θερμοκήπιο” του Λευτέρη Βογιατζή ανθίζει
Στο γνωστό μέρος, στην Κυψέλη, ένα μικρό θεατράκι μεταμορφώθηκε σε θερμοκήπιο για να φιλοξενήσει το ομότιτλο έργο του Χάρολντ Πίντερ, την παράσταση που επέλεξε φέτος ο Λευτέρης Βογιατζής για να παρουσιάσει στο φανατικό κοινό του. Το «Θερμοκήπιο» γράφτηκε το 1958 και ανήκει στα νεανικά έργα του Χάρολντ Πίντερ. Παρέμεινε θαμμένο στο ...
Συνέχεια...
Πουθενά
1900: ιδρύεται το Βασιλικό Θέατρο που στεγάζεται έως το 1908 στο κτίριο που είχε φιλοτεχνήσει ο γερμανός -πολιτογραφημένος Αθηναίος- αρχιτέκτονας Ερνστ Τσίλερ.19 Μαρτίου 1930: ο τότε υπουργός παιδείας Γεώργιος Παπανδρέου εγκαινιάζει, στον ίδιο χώρο, το Εθνικό Θέατρο, με την ενιαία παράσταση των έργων «Αγαμέμνωνας» του Αισχύλου και «Ο Θείος Όνειρος» ...
Συνέχεια...
Mαζί @ M art Space
Μια χειροποίητη παράσταση με παιχνιδιάρικη και αισιόδοξη διάθεση «εκτίθεται» στην gallery M art Space και ψάχνει να ανακαλύψει τι μπορούμε, τελικά, να κάνουμε "Μαζί". Σε μια εποχή ιδιαίτερα δύσκολη τόσο για τον καθένα από εμάς όσο και για όλους μαζί, συνολικά, το ζητούμενο δεν είναι μόνο οι λύσεις των μεγάλων προβλημάτων ...
Συνέχεια...
Η Καταιγίδα
Όσο νομίζεις πως έχεις αφήσει πίσω το παρελθόν σου, τόσο αυτό έρχεται και μετακομίζει στον πάνω όροφο του σπιτιού σου με τον νέο της άντρα και το παιδί σου που δεν γνωρίζεις. Και πόση ένταση να αντέξει αυτό το μικρό, εύθραυστο σαν κουκλόσπιτο Σιωπηλό Σπίτι  πριν καταπλακωθεί και καταπατηθεί από τις τσιρίδες ...
Συνέχεια...
Velvet Scratch
Λίγο grotesque, λίγο goth, πολύς Tim Burton, κάτι από Edgar Allan Poe, Mary Shelley, Rimbaud και Baudlaire, μακάβριο χιούμορ, μια ιστορία γεμάτη ανατριχιαστικές ανατροπές, μια πόλη κρυμμένη κάτω από λευκή σκόνη και ένα χρώμα μόνο, το κόκκινο της φράουλας (και του αίματος) να ξεμυτίζει από το γκρίζο, σκοτεινό τοπίο.Με αυτά ...
Συνέχεια...
11o Φεστιβάλ για Σολίστες & Πρωταγωνιστές στη Λαμία
Κάνε Πέρα. Θέλω να Περάσω στο Θέατρο Αλκμήνη
Ρέππας – Παπαθανασίου σε διπλό ταμπλό: ‘Ζωή Σ’
O Almodovar στο Old Vic του Λονδίνου
Απονεμήθηκαν τα Βραβεία Χορν & Μερκούρη
Ο Μανδραγόρας στο Θέατρο του Νέου Κόσμου
Οδύσσεια sneak peek
Εκσκαφή Κενού | Kinky Kong
Kagemi από την Ιαπωνική Ομάδα Sankai Juku στο
14ο Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας- Παράλληλες Εκδηλώσεις
Ένας Ήρωας, το Καμάρι της Δύσης
Όταν είδα το 100% τέλειο κορίτσι για μένα
Eldorado
‘Σονέτα’ του Σέξπιρ στα Εξάρχεια – Κερδίστε Προσκλήσεις
Alegría
Τα 39 Σκαλοπάτια στο Θέατρο Κνωσός
A Western @ Bios
Penetrator από την ομάδα NAMA
Ανθρώπινες Φωνές
Σπείρα Σπείρα & Σταμάτης Κραουνάκης | All That
Mockob – Selim MID του Γεωργίου Βιζυηνού –
‘Έφυγε’ ο Στέφανος Λαζαρίδης, σκηνογράφος και πρώην διευθυντής
Stand up Comedy Tour Mini-Bus “Τhe Attica Days”
Σεμινάριο Χορού και Κίνησης στο Kinky Kong
Εφτά λογικές απαντήσεις
Το “Θερμοκήπιο” του Λευτέρη Βογιατζή ανθίζει
Πουθενά
Mαζί @ M art Space
Η Καταιγίδα
Velvet Scratch