Σε έναν κόσμο που συνεχώς αλλάζει θα ήταν αναπόφευκτο να μη συμβεί το ίδιο και στην τέχνη. Είναι χαρακτηριστικό της άλλωστε να θέλει πάντα να αναζητά, να επεξεργάζεται, να αναπλάθει εμπειρίες διευρύνοντας το οπτικό και κατ’ επέκταση νοητικό μας πεδίο. Κάτι ανάλογο συμβαίνει τελευταία και με κάποια μουσεία που φροντίζουν να δραπετεύουν από την αυστηρή θεματολογία τους και να τολμούν.

Συγκεκριμένα όπως έχουμε αναφέρει και σε σχετική δημοσίευση το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης παρουσίασε πρόσφατα μια σειρά λινοτυπιών του Δανού χαράκτη και γραφίστα Palle Nielsen (1920 – 2000) ο οποίος εμπνευσμένος από τον αρχαίο ελληνικό μύθο του Ορφέα και της Ευρυδίκης εστιάζει το έργο του στην ανθρώπινη φύση και τις πιο σκοτεινές πτυχές της.

Το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης όμως με την έκθεση «Άνθρωπος, Όνειρο και Φόβος. Ορφέας και Ευρυδίκη. Με τη ματιά του Palle Nielsen» σε συνεργασία με το Μουσείο Τέχνης Vejle, το Συμβούλιο Έργων Τέχνης της Δανίας και το Ινστιτούτο της Δανίας στην Αθήνα κάνει ένα βήμα παραπέρα προσκαλώντας για πρώτη φορά στην Ελλάδα τον μόλις 25 ετών καλλιτέχνη Armsrock με σκοπό να σχολιάσει το έργο του Palle Nielsen παρουσιάζοντας μια in situ σύνθεση μέσα στο χώρο του μουσείου. Μια πράξη που ανοίγει ένα διάλογο μεταξύ παλιού και καινούριου στο σύγχρονο τοπίο κεντρίζοντας και το δικό μας ενδιαφέρον για το πως είναι ο κόσμος μέσα από τα μάτια ενός νέου καλλιτέχνη. Ας μας ξεδιπλώσει λοιπόν ο ίδιος τις σκέψεις του μέσα από κάποιες ερωτήσεις…

armsrock

Τι θα έλεγες να επιχειρήσουμε να ερμηνεύσουμε τον τίτλο της έκθεσης σε συνάρτηση με’ σένα; Πρόσφατα είχες την τιμή να συμμετάσχεις στη δράση του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης στην Αθήνα εκπροσωπώντας τη νέα γενιά καλλιτεχνών και ο άνθρωπος φαίνεται να πρωταγωνιστεί στα έργα σου χωρίς καμιά διάθεση εξιδανίκευσής του. Μοιάζει κατά τη γνώμη μου με ένα άγριο θηρίο όπου στο πέρασμα των αιώνων δεν έχει καταφέρει να αποδεσμευθεί πλήρως από ορισμένα ένστικτά του ακροβατώντας μεταξύ ονείρου και φόβου.

Για μένα ο τίτλος περιγράφει μια συγκεκριμένη σειρά καταστάσεων, η οποία φαίνεται πως είναι σταθερή για την ανθρώπινη κοινωνία. Όντως, διστάζουμε μεταξύ του ονείρου και του φόβου, και μερικές φορές αυτά τα δύο περιπλέκονται και αλλάζουν θέση ανάλογα με το που βρίσκεται ο καθένας από εμάς. Το όνειρό σου μπορεί να είναι ο δικός μου φόβος και το αντίστροφο, ή μπορεί να φοβάμαι τα δικά μου εύθραυστα όνειρα και τις συνέπειές τους αλλά δεν πιστεύω πως είναι, όπως ισχυρίζεσαι, κάποιο ενστικτώδες μέρος το οποίο «πρέπει να αντιμετωπίσουμε». Πιστεύω πως είναι κάτι τόσο βαθειά ριζωμένο σε αυτό που θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε ανθρώπινο όρο, με τον οποίο δεν θα μπορούσαμε να ζήσουμε διαφορετικά. Μέσα στο φόβο και στο όνειρο βρίσκουμε κινητήριες δυνάμεις, οπότε δεν μπορούμε να τα θεωρήσουμε αντίθετες έννοιες.

Δεν πιστεύω ότι κινούμαστε ανάμεσα σε καταστάσεις που είναι καθαρά καλές ή κακές, υπάρχουν τόσες πολλές γκρίζες κλίμακες που θα μπορούσε να βαφτεί μια εικόνα εκτός από μαύρο και άσπρο. Οι ιδέες και ελπίδες μας καθώς επίσης οι ανησυχίες και οι περιορισμοί μας είναι απλά ένα μέρος αυτού που αποκαλούμε άνθρωπος. Το ίδιο συμβαίνει και με τις πράξεις μεταξύ των ανθρώπων και την αλληλεπίδρασή τους στην κοινωνία με όλη τη δυναμική που έχουν. Παρά τη βασική επιθυμία χρήσης της τέχνης για να εκφράσουμε τα γεγονότα που προκαλούν πόνο αλλά για να τονίσουμε περισσότερο αυτά που διατηρούν την ομορφιά, προσπάθησα να κινηθώ σε ένα τοπίο όπου δεν υπάρχουν σαφείς κακοποιοί, ήρωες ή νικητές όμως μέσα σε όλα αυτά που βλέπω και κάνω, υπάρχουν όνειρα και φόβοι..

armsrock

Διατηρείς μια ταυτότητα στη γραφή σου διαφορετική από εκείνη του Palle Nielsen αλλά παράλληλα είναι αισθητή μια ταύτιση με το νόημα του έργου του. Τι σημαίνει άραγε ο Palle Nielsen για τον Armsrock;

Ο Palle Nielsen είναι μία από τις πρώτες μου μεγάλες εμπνεύσεις, όχι για να σχεδιάσω αλλά για να χρησιμοποιήσω το σχέδιο ως μέσο με το οποίο μπορώ να πλησιάσω αυτούς που βρίσκονται γύρω μου. Τα διαχρονικά αφηγηματικά του τοπία τα οποία αποτελούν αντανάκλαση της εποχής μας, διαρκώς με εμπνέουν να χρησιμοποιώ στην τέχνη μου τις ιστορίες που με πλαισιώνουν. Το έργο του έχει δύναμη, οίκτο για κάθε γραμμή για τις ιστορίες που κάθε γραμμή παριστάνει, υπενθυμίζοντάς μου γιατί κάνω αυτό που κάνω. Όμως το απλοϊκό του, άκαμπτο μαύρο και άσπρο, δηλώνει με μια ευφυία τις ιστορίες του καθημερινού τρόμου και χαράς.

Αρχικά, όταν σκεφτόμουν τι θα μπορούσα να κάνω με το πρόγραμμα του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης, θεώρησα σωστό να ασχοληθώ με θέματα της δουλειάς του Palle Nielsen που μου προκαλούσαν ενδιαφέρον όμως μετά από δεύτερη σκέψη αυτό δεν άγγιζε το βασικό στοιχείο της εργασίας του που μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση. Ήθελα να βρεθώ σε έναν σχετικό διάλογο με το χώρο όπου είχε εκθέσει τα έργα του και να κοιτάξω τη δουλειά του με σεβασμό σαν ένας άνθρωπος που τον γνώριζε για πρώτη φορά. Κάποτε ο ίδιος είχε παρατηρήσει ότι ένα από τα πράγματα που δεν μπορούμε να κάνουμε είναι να σπαταλάμε το χρόνο των ανθρώπων και θα έκανα κι εγώ το ίδιο μέσα από ένα project τέτοιου μεγέθους αν παρέμενα συλλογιζόμενος τη σχέση μου με το έργο του.

armsrock

Η σύνθεση που δημιούργησες στο μουσείο παραπέμπει έμμεσα στη ζωοφόρο του Παρθενώνα αλλά σε μια διαφορετική εκδοχή με την ακμή του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού να συνυπάρχει με τη βία της εποχής μας και εννοώ φυσικά τις εξεγέρσεις των περασμένων μηνών που θα μείνουν ανεξίτηλα σημάδια στη μνήμη μας. Θυμήθηκα παράλληλα με τις εξεγέρσεις όμως και κάποια παιδιά που επέλεξαν να διαμαρτυρηθούν στην εξουσία της αστυνομίας με διαφορετικό τρόπο. Αποφάσισαν να ξαπλώσουν ημίγυμνα στα σκαλοπάτια της Αστυνομικής Διεύθυνσης παριστάνοντας τα πτώματα! Πόσο δυνατή ήταν αυτή η εικόνα! Ήταν σαν μια ηλιαχτίδα μέσα σ’ ένα συννεφιασμένο πρωινό αλλά δυστυχώς σ’ έναν κόσμο που η βία αντιμετωπίζεται με βία θα υπάρξουν σίγουρα κι άλλα συννεφιασμένα πρωινά…

Αυτό που ήθελα να κάνω στο μουσείο, ήταν να δημιουργήσω κάτι που θα γεφύρωνε το κενό του χρόνου, και χρησιμοποίησα μυθικά στοιχεία στα σύγχρονα θέματα καθώς έδωσα επίσης στα σύγχρονα στοιχεία μία μυθική μορφή. Εμπνεύστηκα την ιδέα αυτή από το χώρο που μου είχε δοθεί για να δουλέψω στο μουσείο. Αποτελείτο από ένα πέρασμα μεταξύ της νέας πτέρυγας στην οποία εκτίθενται τα παλιά έργα και της παλιάς πτέρυγας στην οποία εκτίθενται τα νέα έργα όπου ήδη υπήρχε η βάση για μια ενδιαφέρουσα διαλεκτική και η ευκαιρία για’ μένα να δημιουργήσω μια σχέση μεταξύ της αρχιτεκτονικής και της θεματολογίας της έκθεσης η οποία κλήθηκε να παίξει συγκεκριμένο ρόλο.

Ήθελα να δημιουργήσω κάτι που να εμπεριέχει τη σχέση μου με την Ελλάδα και συγκεκριμένα με την Αθήνα και να συσχετίζεται με το χρόνο για να ανταποκρίνεται στη φύση του μουσείου. Η θέση προσέγγισής μου ήταν αυτή ενός ξένου, ερευνώντας κάτι για το οποίο είχα μόνο τις στοιχειώδεις γνώσεις. Αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί μη στοχαστικό και κακόγουστο και ίσως η άποψη ενός ξένου θα μπορούσε να μην έχει την ίδια βαρύτητα με αυτή κάποιου που μεγάλωσε με την ελληνική κουλτούρα αλλά είχα την επιθυμία να κάνω απλά ένα σχόλιο. (Ένας φίλος μου ο οποίος είναι έλληνας, μου είπε συγκεκριμένα όταν συζητούσαμε αυτό το θέμα: «κουβαλάμε την Ακρόπολη στους ώμους μας»). Ήθελα να δημιουργήσω κάτι που να έχει σχέση με τα θέματα της κτηνωδίας και της ομορφιάς, κάτι που βλέπω σε αφθονία στην αρχαία αλλά και τη σύγχρονη Ελλάδα. Δεν είναι, όπως λες, υπόθεση του απόγειου του ελληνικού πολιτισμού σε συνύπαρξη με τη βιαιότητα αυτών των ημερών. Βλέπω τον ελληνικό πολιτισμό εξίσου βάναυσο και όμορφο. Δεν είναι ότι απευθυνόμουν σε μια χαμένη ομορφιά, σε ένα μεγάλο μέρος αυτού που βρίσκω όμορφο στα γλυπτά της αρχαϊκής και ελληνιστικής περιόδου βλέπω επίσης ένα μεγάλο ποσοστό καταστολής, βίας και κτηνωδίας.

Οι φιγούρες που δημιούργησα στη ζωοφόρο ήταν θηρία μεγάλου μεγέθους και σε στάση απειλητική, διαβρωμένα μέσα στο χρόνο, όπως συμβαίνει σε όλους τους πολιτισμούς και χάνονται μέσα σε όλη τους τη μεγαλοπρέπεια. Λέγοντας αυτό, ξέρω υπάρχει η πιθανότητα να ακουστώ ανίδεος ή και αναιδής αλλά πάντοτε θεωρούσα τις ανθρώπινες εικόνες που αντιπροσωπεύονταν από την κλασική ελληνική τέχνη, ως αντικείμενα ύψιστης ομορφιάς και ταυτόχρονα καταστολής καθώς αντιπροσωπεύουν ένα καθεστώς το οποίο θα έπρεπε να ακολουθείται από όλους όμως απ’ ότι φαίνεται δεν είναι έτσι τα πράγματα. Πρόκειται για ένα όνειρο.

Η ζωοφόρος αντιπροσωπεύει επίσης το φόβο της αλλαγής. Χρησιμοποίησα την αλληγορία της θείας τιμωρίας των θεών που επισκεπτόταν τα ίδια τους τα παιδιά όπως επίσης χρησιμοποίησα τις εικόνες οχλαγωγίας αστυνομικών που μας θυμίζουν πως η καταστολή μέσω της ισχύος και της βίας είναι κάτι σταθερό. Πως η καταπίεση των γονέων επισκέφθηκε τα παιδιά.

Δεν το είδα σαν κάτι συγκεκριμένο για την Ελλάδα ή την Αθήνα αλλά πιο σφαιρικά. Επομένως η πρόθεσή μου δεν ήταν η άμεση ανάλυση των πρόσφατων εξεγέρσεων αλλά το σημάδι των καιρών στους οποίους ζούμε σήμερα.

Εάν η βίαιη διαμαρτυρία είναι σωστή ή λάθος είναι μια διαφορετική συζήτηση. Θα έλεγα πως αυτό το είδος μαχητικότητας αποτελεί πολιτικό εργαλείο και όχι στρατηγική. Πάντοτε πίστευα πως η ιστορία, μας δείχνει ότι μπορεί να γίνει πολύ σημαντική έτσι ώστε να σπάσει το μονοπώλιο της κρατικής βίας.

armsrock

Νιώθεις πρώτα απ’ όλα πως ανήκεις σε μια ευρύτερη κοινωνία απ’ αυτή που ορίζουν τα γεωγραφικά σύνορα; Γιατί είναι γεγονός πως εστιάζεις στη βία και το φόβο του σύγχρονου ανθρώπου παρόλο που στο περιβάλλον στο οποίο ζεις όπως αυτό της Δανίας, επικρατούν κοινωνικά υγιείς συνθήκες διαβίωσης.

Δεν πιστεύω πως μόνο τα γεωγραφικά όρια καθορίζουν τις κοινωνίες ή το συναίσθημα ότι ανήκουμε σε αυτά. Οπωσδήποτε, υπάρχουν χαρτιά και διαβατήρια που μπορούν να αποδείξουν ότι η άποψή μου είναι λανθασμένη αλλά πιστεύω πως οι κοινωνίες καθορίζονται από όλες τις διαφορετικές παραμέτρους. Πιστεύω πως ανήκω στην κοινωνία στην οποία επιλέγω εγώ για να υπάρχω σε αυτή για την οποία νιώθω υπεύθυνος και η οποία νιώθει υπεύθυνη για μένα. Είναι κάτι που εκπέμπει πολύ δύναμη.

Προσπάθησα να εξετάσω τις εμπειρίες της βίας, κοντά ή μακριά από εμένα. Προσπάθησα να είμαι συμπονετικός και για να το πετύχω χρησιμοποίησα τις δικές μου εμπειρίες ως μέσο κατανόησης των άλλων που ζουν κάτω από χειρότερες συνθήκες. Δεν νομίζω ότι μπορούμε ποτέ να καταλάβουμε εντελώς τους άλλους ανθρώπους, αλλά μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτά που ξέρουμε, ως γεννήτρια, ως τρόπο μετάφρασης ορισμένων καταστάσεων της ύπαρξης των άλλων ανθρώπων.

Και εάν μπορούμε να τροφοδοτήσουμε τουλάχιστον μερικώς τη γνώση του εαυτού μας μέσω των άλλων, πιστεύω ότι είναι σημαντικό να τη μεταδώσουμε, για να τους υπενθυμίσουμε να κάνουν και αυτοί το ίδιο.

armsrock

Ποιοί παράγοντες κατά τη γνώμη σου έχουν ωθήσει μουσεία και αίθουσες τέχνης να στρέψουν το βλέμμα τους στην τέχνη ως παρέμβαση στο αστικό τοπίο; Θα προτιμούσα όπως κι εσύ άλλωστε να αποφύγω τον όρο "street art" εσκεμμένα μιας που τον θεωρώ περιοριστικό και αδύναμο τελικά να υποστηρίξει αυτό που πραγματικά πρεσβεύει μια αυθαίρετη καλλιτεχνική πράξη στο δρόμο.

Δεν θα μπορούσα να πω ότι πραγματικά γνωρίζω γιατί τα μουσεία γενικά ασχολούνται με τα γεγονότα που συμβαίνουν στους δρόμους. Ίσως είναι το πνεύμα της εποχής, ίσως είναι το εμπόριο της τέχνης γενικά τα οποία έρχονται πιο κοντά στα γεγονότα που συμβαίνουν πέρα από τους τοίχους του λευκού κύβου.

Η τέχνη υπήρξε παράνομη επέμβαση στο αστικό τοπίο από πολύ καιρό πριν. Θα μπορούσα με το μυαλό μου να πάω πίσω στις αρχές της δεκαετίας του ΄50, αλλά η ίδια η τέχνη πάει από μόνη της σε πιο παλιές εποχές και πολλοί άνθρωποι που εργάζονταν στους δρόμους έχουν ιδρύσει επικρατούντα κυκλώματα εδώ και πολύ καιρό. Έχουμε δει την έκρηξη της παραγωγής και της ανάπτυξης μέσα στον τομέα της τέχνης στο δημόσιο χώρο κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, και θα μας φαινόταν πολύ παράξενο εάν τα μουσεία δεν ασχολούνταν με αυτό.

Προσπαθώ να αποφεύγω τον όρο "street art" επειδή έχει κατηγοριοποιηθεί στα μάτια μου. Όταν χρησιμοποιούσα τον όρο αυτό φαινόταν πως αυτόματα έκανα αναφορά σε μια συγκεκριμένη ομάδα, στην ιδέα ενός συγκεκριμένου τύπου έργου τέχνης και θα ήθελα πολύ να το αποφύγω αυτό.

armsrock

Το εφήμερο στοιχείο στα έργα σου φαίνεται είναι κάτι που σε μαγνητίζει. Για ποιό λόγο πιστεύεις ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο; Είναι μήπως ένας τρόπος για έναν καλλιτέχνη να ξεπεράσει τα προσωπικά «εγώ» του;

Η εφήμερη διάσταση μιας δουλειάς σημαίνει κάτι διαφορετικό για’ μένα από το δρόμο και από τον περιορισμένο χώρο του λευκού κύβου. Στο δρόμο είναι η απάντηση σε αυτό που εγώ νομίζω ότι είναι ο φυσικός ρυθμός, εκεί όπου τα πάντα είναι παροδικά. Έτσι αυτό γίνεται ένας τρόπος ζωής μέσα στο χώρο και οι καταστάσεις που αυτός ο χώρος δημιουργεί.

Όταν τοποθετείς το εφήμερο έργο στο χώρο μιας γκαλερί τότε η κατασκευή των έργων είναι κάτι που κάποιος πρέπει να κάνει το οποίο κατά κάποιο τρόπο θα ταιριάξει με το ήδη υπάρχον, πιο «τεχνητό» περιβάλλον αλλά δημιουργώντας αυτή την εφήμερη κατάσταση σε ένα χώρο που δημιουργήθηκε για τη συντήρηση των έργων, όπως είναι ένα μουσείο, τότε το εφήμερο από μόνο του αποκτά ένα διαφορετικό νόημα.

Δουλεύοντας σε ένα περιβάλλον (η τέχνη και ο κόσμος της τέχνης) όπου τα πάντα υπολογίζονται το ίδιο, ή όπου όλα μετρώνται σύμφωνα με την αγοραστική τους αξία οπότε και γίνονται εμπορεύσιμα αντικείμενα, διαπιστώνω ότι είναι σημαντικό να εξεταστεί αυτό με την παραγωγή των πραγμάτων που δεν μπορούν να συντηρηθούν. Το εφήμερο έργο τέχνης εξετάζει την ιδέα ενός συστήματος όπου τα πράγματα που θα έπρεπε να είναι «πεπειραμένα» μετρώνται αναλόγως με το πόσο αξίζουν σε «σκληρά» μετρητά. Οι περισσότερες και πιο σημαντικές εμπειρίες της ζωής δεν μπορούν να διατιμηθούν ή να περιληφθούν κατ’ αυτόν τον τρόπο. Μη με παρεξηγήσεις, μ’ αρέσει πολύ η ιδέα των μουσείων, αλλά ποιά είναι η διασκέδαση μέσα στον κόσμο τους;

Μια άλλη άποψη για την παραγωγή των πραγμάτων που υπάρχουν μόνο για μια μικρή χρονική περίοδο είναι ότι στρέφουν την προσοχή στο γεγονός ότι το μόνο που έχουμε είναι το τώρα. Δε μ’ ενδιέφερε να συλλέξω ένα μεγάλο αριθμό όμορφων πραγμάτων, ήθελα να δημιουργήσω αντικείμενα και να εμπνεύσω τους άλλους να κάνουν το ίδιο πράγμα. Η χαρά πρέπει να είναι στην πράξη, στη σημασία που διαβιβάζει και το πώς αυτή γίνεται αποδεκτή. Μέχρι ενός σημείου βλέπω αυτό που κάνω ως μια μορφή σταθερής έρευνας στην οποία δεν υπάρχουν οριστικές απαντήσεις, όπου τίποτα δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένο και με αυτόν τον τρόπο αυτό που μ’ ενδιαφέρει είναι η διαδικασία και ο τρόπος κατασκευής των πραγμάτων που τείνουν να εξαφανιστούν, η στρατηγική που χρησιμοποιείται σε σχέση με αυτό το ενδιαφέρον.

armsrock

Από την εμπειρία σου στην Αθήνα να συνεργαστείς με το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης τι πιστεύεις ότι έχεις αποκομίσει;

Κάθε φορά προσπαθώ να δημιουργώ κάτι καινούριο, τα έργα μου τα βλέπω πάντα ως πειράματα. Σκέφτομαι ότι η τέχνη από πολλές απόψεις μοιάζει με μια μορφή επιστήμης κατά κάποιον τρόπο. Ερευνώ ένα συγκεκριμένο θέμα μέσω της εργασίας με καλλιτεχνική μορφή, προσπαθώντας να το διατυπώσω αφήνοντας την πραγματική εργασία να είναι μια συχνότητα όπου μπορώ να διαβιβάσω τις σκέψεις μου προς ένα ακροατήριο. Σε αυτή την περίπτωση χρησιμοποίησα τους τοίχους του μουσείου ως σημειωματάριο όπου παρουσίασα τις διασκορπισμένες σκέψεις και τα σκίτσα μου σε μια ακατέργαστη και μερικώς ατελή έκδοση ώστε να υπογραμμιστεί ότι αυτά δεν είναι αληθινά αλλά μόνο παρατηρήσεις και αποσπάσματα στην καλύτερη περίπτωση.

Θα ήταν πολύ δύσκολο για ‘μένα να επισημάνω συγκεκριμένα πράγματα, τα οποία απεκόμισα δουλεύοντας σε αυτό το πρόγραμμα. Είναι σαν μικρά γρανάζια που γυρίζουν σε μια πολύ μεγαλύτερη μηχανή.

Αν κ
ι βρίσκεσαι ακόμη στην αρχή της πορείας σου η αλήθεια είναι πως έχεις δημιουργήσει κάποιες υψηλές προσδοκίες για το μέλλον. Σε τρομάζει καθόλου αυτή η σκέψη ή προτιμάς να διατηρήσεις την αγνότητα στη δουλειά σου όπως όταν σπούδαζες στην Ακαδημία Τέχνης της Βρέμης;

Η αθωότητα είναι κάτι που έχασα και προσπαθώ να επανακτήσω σε καθημερινή βάση. Οι προσδοκίες δεν είναι απαραιτήτως κάτι που θεωρώ ως κακό πράγμα αλλά προσπαθώ πάντοτε οι προσδοκίες των άλλων να γίνονται δικές μου. Αισθάνομαι εξαιρετικά τυχερός για τις δυνατότητες που ήδη έχω και για την ελευθερία που αυτές μου δίνουν, θεωρώ ότι υπάρχει μια ευθύνη για τις απαιτήσεις της επικοινωνίας για να πούμε αυτό που θέλουμε. Η τέχνη φαίνεται να είναι για’ μένα ο καλύτερος τρόπος προσέγγισης των ανθρώπων. Έχει το δικό της τρόπο να μιλά και να εκφράζεται με μια γλώσσα που μπορεί ακόμη και να ξεπεράσει τα γλωσσικά εμπόδια αλλά δυστυχώς έχει την τάση να γίνεται μονόλογος και το θέμα δεν είναι μόνο να μιλάς στους ανθρώπους αλλά να δημιουργείς διάλογο με αυτούς. Εάν δεν θέλουμε να παραμείνουμε βουβοί πρέπει να σταματήσουμε να είμαστε κουφοί.

Links
http://armsrock.blogspot.com/

Διάβασε επίσης...
Design Walk 08
Πολλές φορές το Design είναι πολύ πιο «τέχνη» και από την ίδια την «τέχνη».Πέρσι έγινε κάτι με αναπάντεχα μεγάλη επιτυχία. Το DesignWalk. Το οποίο με μεγάλη χαρά ανακαλύπτουμε ότι γίνεται θεσμός ετήσιος!Με κάποιες αλλαγές στη σύνθεση της διαδρομής, από την Παρασκευή και για όλο το Σαββατοκύριακο, 14 σχεδιαστικά γραφεία ανοίγουν ...
Συνέχεια...
Πες τα sister!
Η γκαλερί Kalfayan παρουσιάζει την Πέμπτη την έκθεση της Sister Corita κατά κόσμον Francis Elisabeth Kent. Το 1936 αποφάσισε να γίνει μοναχή. Αλλά δεν έμεινε μόνο σε αυτό γιατί προφανώς είχε και ένα άλλο «κάλεσμα» αυτό της τέχνης. Σπούδασε καλές τέχνες και αφιερώθηκε στην ζωγραφική, και αποτελεί μια αξιόλογη εκπρόσωπο ...
Συνέχεια...
Who We Are – This is a LIGHTROOM Project
Ξεκίνησε με βάση το αγαπημένο μας Soul (R.I.P.) και εξελίχθηκε στην πρώτη διαρκώς μετακινούμενη φωτογραφική γκαλερί.Το LIGHTROOM Project της Ρενάτας Κωνσταντίνου, το νέο όχημα δράσης της ελληνικής φωτογραφίας ως σύγχρονη τέχνη στην Ελλάδα, φωτίζει από αυτή την Πέμπτη και έως το τέλος του μήνα, τα 8 δωμάτια του TAF στο ...
Συνέχεια...
Ανδρέας Ragnar Κασάπης
Με θλιμμένα πρόσωπα που έχουν ως αντίβαρο ζεστά χρώματα, χαρακτήρες με ρομαντική ιδιοσυγκρασία και κάπως κωμικά παραμορφωμένα σώματα, ο Ανδρέας Κασάπης πλάθει μια παράλληλη πόλη, η οποία απεικονίζεται μέσα σε μια Αθήνα που αλλάζει συνεχώς.  Θεωρώντας ότι αυτό που κάνεις εσύ είναι street art (έχεις ασχοληθεί με διάφορες τεχνοτροπίες, δεν ...
Συνέχεια...
Rineke Dijkstra στην Xippas Gallery
Συνεχίζεται μέχρι τις 24 του τρέχοντος μήνα η έκθεση της Rineke Dijkstra στην Xippas gallery (Σοφοκλέους 53Δ), σημαντικής φωτογράφου από την Ολλανδία.Στο παρελθόν είχαμε την ευκαιρία να δούμε αποσπάσματα του έργου της προ δύο ετών και στο Dutch Show (πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση του Ολλανδικού Ινστιτούτου Αθηνών για την σύγχρονη ολλανδική ...
Συνέχεια...
Αποστολή στο Λονδίνο: H Frieze είναι η βασίλισσα των art fairs!
Μέχρι το 2003, η Art Basel στην πόλη της Βασιλείας, κατείχε επάξια τον τίτλο της βασίλισσας των φουάρ (ή αλλιώς art fairs!). Από το 2003, οι Λονδρέζοι όμως έκαναν την ζημιά. Σιγά σιγά η Frieze Art Fair του Λονδίνου, παιδί του περιοδικού Frieze, ενός από τα πιο σημαντικά περιοδικά τέχνης ...
Συνέχεια...
‘Απόλυτη Εκκίνηση’ για 11 νέους δημιουργούς
Έντεκα νέοι εικαστικοί τελειόφοιτοι ή απόφοιτοι της Α.Σ.Κ.Τ. έχουν σαν θεματικό τους άξονα την πόλη, στην έκθεση Απόλυτη Εκκίνηση που διοργανώνει ο Πολιτισμικός Οργανισμός του Δήμου Αθηναίων στο Κέντρο Τεχνών του Δήμου Αθηναίων.Οι καλλιτέχνες είναι οι: Νίκος Βαρυτιμιάδης, Γιάννης Γκανάς, Μαριάννα Γκιόκα, Ειρήνη Ευσταθίου, Αλέξανδρος Λάιου, Λεωνίδας Λιάμπεης, Μαργαρίτα Μυρογιάννη, ...
Συνέχεια...
O b. στην fizz gallery
Άλλη μια συνεργασία της γκαλερί The Breeder κάνει την εμφάνισή της αυτή την περίοδο στον πεζόδρομο της Βαλαωρίτου. Η fizz gallery υποδέχεται τον street artist b. με τις χαρακτηριστικές κιτρινόμαυρες φιγούρες του να πρωταγωνιστούν στην έκθεση Missing Text.Στο χώρο έξω από τη γκαλερί για τις ανάγκες της έκθεσης έχει στηθεί ...
Συνέχεια...
Ελένη Πανουκλιά @ Qbox
Η Ελένη Πανουκλιά παρουσιάζει πάντα πολύ αξιόλογες δουλειές ψηλαφίζοντας την σχέση του ανθρώπου με το φυσικό του περιβάλλον. Την ενδιαφέρουν πάντα οι ενδιάμεσοι αυτοί χώροι, που καλύπτουν την απόσταση μεταξύ ορατών στοιχείων.Η video-εγκατάσταση που δημιούργησε για την 2η ατομική της έκθεση τοποθετείται στον χαρτογραφημένο χώρο πια της γκαλερί, και ...
Συνέχεια...
Τέχνη ουσίας, κοντά στα λημέρια «άλλων» ουσιών!
Η γκαλερί xippas, έχει μια πολύχρονη παρουσία στην Αθηναϊκή σκηνή, που οφείλεται σίγουρα στην έντονη δραστηριότητα του Ρένου Ξύπα ο οποίος διατηρεί και γκαλερί στο Παρίσι. Η γκαλερί μας έχει συνηθίσει σε εκθέσεις με τρανταχτά ονόματα από το καλλιτεχνικό στερέωμα της Ευρώπης, όπως Vic Muniz, Yves Oppenheim, Chuck Close, Martin ...
Συνέχεια...
Μπιενάλε του Βορρά!
Σας έχουμε ήδη μιλήσει για την Μπιενάλε της Θεσσαλονίκης, η οποία συνεχίζει να παρουσιάζει πολύ ενδιαφέρουσες εκθέσεις ως παράλληλες εκδηλώσεις στο πρόγραμμα της. Αξίζει να ρίξετε μια ματιά στο site της Μπιενάλε για να δείτε όλα αυτά που έχουν συμβεί αυτό το καλοκαίρι. Μια από αυτές είναι και η έκθεση ...
Συνέχεια...
Απονεμήθηκε το Βραβείο ΔΕΣΤΕ 2007
Για άλλη μία χρονιά, ήρθε η ώρα για το Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ του Δάκη Ιωάννου να απονείμει το φετινό βραβείο του ιδρύματος. Να θυμίσουμε ότι το Βραβείο ΔΕΣΤΕ θεσπίστηκε το 1999 και απονέμεται κάθε δύο χρόνια σε έναν Έλληνα σύγχρονο καλλιτέχνη, με ηλικία έως 40 ετών. Το βραβείο συνοδεύεται από χρηματικό ...
Συνέχεια...
Χριστουγεννιάτικο Bazaar στο Kinky Kong
Στο εορταστικό (και καταναλωτικό) κλίμα των Χριστουγέννων και το Kinky Kong (Αβραμιώτου 6-8) το οποίο διοργανώνει έκθεση/bazaar από σήμερα Παρασκευή έως και την Κυριακή, σε επιμέλεια της Ξανθίππης Χατζημανωλάκη (Tell Mama).Ιδιαίτερα, εκκεντρικά και μη, εντελώς πρωτότυπα και πάνω από όλα μοναδικά και χειροποίητα κοσμήματα, t-shirts και πολλά ακόμα αντικείμενα και ...
Συνέχεια...
To ΕΜΣΤ είναι ΕΝΤΟΣ & ΕΚΤΟΣ
Είναι προφανές οτι το ΕΜΣΤ όχι μόνο βρήκε έναν πολύ καλό προσωρινό χωρό αλλά ότι τον ενέπνευσε και για νέα projects. Το νέο του εκθεσιακό πρόγραμμα ENTOΣ & ΕΚΤΟΣ περιλαμβάνει, παρουσιάσεις και στον χώρο του μουσείου αλλά και σε δημόσιους χώρους διαφόρων σημείων της πόλης.Από τις 18 Ιανουαρίου ξεκίνησε η ...
Συνέχεια...
Βασίλης Σαλπιστής στην Αίθουσα Τέχνης Καππάτος
Η Αίθουσα Τέχνης Καππάτος, εγκαινιάζει την Τετάρτη 27 Φεβρουαρίου στις 8μμ την νέα δουλειά του ζωγράφου Βασίλη Σαλπιστή. Τα έργα του, σε μεγάλους καμβάδες με ασπρόμαυρες φιγούρες ανθρώπων σε γραφεία, δείχνουν έντονα το σχόλιο για την ανθρώπινη φύση μέσα σε χώρους εργασιακούς, που τείνουν να γίνονται γκρί και απάνθρωποι. Τα ...
Συνέχεια...
Κappatos gallery με Μιχάλη Κατζουράκη
Μια αναδρομή 6 χρόνων θα δούμε σε αυτή τη νέα έκθεση που ανοίγει την Πέμπτη στην γκαλερί Καππάτος. Ο Μιχάλης Κατζουράκης επιλέγει να παρουσιάσει έργα από την μεγάλη αναδρομική (2002-2008) που έλαβε χώρα στο «Εργοστάσιο» της Σχολής Καλών Τεχνών.Ο καλλιτέχνης, γνωστός για τα δημόσια έργα του στην Αθήνα, αλλά και ...
Συνέχεια...
Οι μοναχικοί άνδρες του Απόστολου Γεωργίου
Ο Γεωργίου διατηρεί μια πολύ σταθερή και υψηλή ποιότητα στην ζωγραφική του ταυτότητα εδώ και χρόνια.Είναι ένας καλός ζωγράφος και το έχει αποδείξει. Εστιάζει συνήθως σε μοναχικούς άνδρες, σε χώρους που μοιάζουν με γραφεία, λόμπι ξενοδοχείων, άδεια δωμάτια.Υπερτονίζει με τα απλά background στα οποία τοποθετεί ταυς πρωταγωνιστές του, την μοναξιά ...
Συνέχεια...
Ένα ημερολόγιο για το νέο έτος… ART@WORK «12 φίλοι καλλιτέχνες στο γραφείο»
Η PostScriptum information architecture ειδικεύεται τα τελευταία χρόνια με την ψηφιοποίηση και παρουσίαση εικαστικών θεμάτων. Λόγω αυτού του αντικειμένου, ήταν φυσικό επακόλουθο, να συναντηθεί η εταιρεία με τα έργα και να δημιουργηθεί μια έκθεση που φιλοξενήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου στα γραφεία της PostScriptum, στην οδό Παπαδιαμαντοπούλου 4, στα Ιλίσια, με ...
Συνέχεια...
Digital Memories από την Αλίκη Κρικίδη στη Γκαλερί Ζουμπουλάκη
Η Γκαλερί Ζουμπουλάκη παρουσιάζει από τις 17 Ιανουαρίου ως τις 9 Φεβρουαρίου 2008 τη ζωγραφική δουλειά της Αλίκης Κρικίδη, η οποία ζει και εργάζεται στο Λονδίνο. Η Αλίκη Κρικίδη ανακατασκευάζει ζωγραφικά σε μεγάλο μέγεθος και τρισδιάστατη μορφή μια πραγματικότητα ερμηνευμένη ξανά μέσα από τη φαντασία της, εμπνεόμενη από ασπρόμαυρες φωτογραφίες ...
Συνέχεια...
Αστικοί Διάλογοι  στην ART 10 GALLERY
Αν σας απασχολεί η πόλη που ζείτε, αν το αστικό τοπίο σας προκαλεί δράσεις και αντιδράσεις, τότε μη χάσετε τα εγκαίνια της ατομικής έκθεσης ζωγραφικής του Αριστομένη Κατσούλα με τίτλο Αστικοί Διάλογοι στην ART 10 GALLERY την Πέμπτη 19 Νοεμβρίου στις 20:30.«Φιγούρες με στόματα διάπλατα ανοιχτά, κραυγάζουν, χειρονομούν λικνίζοντας στους ...
Συνέχεια...
Lightroom Projects: INK – The Tattoo project στο TAF
Το taf παρουσιάζει σε συνεργασία με το Lightroom Projects την έκθεση φωτογραφίας Ink - The Tattoo Project του Παντελή Ζερβού και του Ηλία Αναστασιάδη που θα διαρκέσει από 20 Ιανουαρίου έως 13 Φεβρουαρίου 2011. Η έκθεση διερευνά τις όψεις και τα νοήματα του τατουάζ, όπως αποτυπώνονται σε 200 περίπου δίπτυχα ...
Συνέχεια...
Rebecca Camhi gives you Light!
Και εγένετο φως. Η έκθεση Bathed in Light στην Ρεβέκκα Καμχή είναι μια enlighting εμπειρία..Πλησιάζοντας την γκαλερί στην οδό Λεωνίδου, στο εξωτερικό της βλέπω το light sculpture της Deanna Maganias, να με προειδοποιεί : "ζεις με κάποιον που έχει το όνομα σου". Στον χώρο της γκαλερί ένα έργο της από ...
Συνέχεια...
Μια Ιρανή μάγισσα της εικόνας στην Ελλάδα
Πριν περίπου 15 χρόνια, η Shirin Neshat παρουσίασε την σειρά φωτογραφιών με τίτλο Women of Allah. Απεικόνιζε γυναίκες με όπλα και λόγια από το Κοράνι σαν γραμμένα πάνω στις φωτογραφίες της με την μαγευτική Ιρανική καλλιγραφία. Αυτή ήταν και η πρώτη της ολοκληρωμένη εικαστική δουλειά. Η δουλειά της αναφέρεται σε ...
Συνέχεια...
Όλη η πόλη ένα bazaar!
Όπως πάντα στις γιορτές διοργανώνονται συνέχεια bazaar. Φέτος έχουμε δύο πραγματικά δυνατά bazaar - temporary shops στην Αθήνα.Καταρχήν η φοβερή γκαλερίστα Ρεβέκκα Καμχή, διοργανώνει bazaar με μεταχειρισμένα βιβλία, μια τέραστια συλλογή από περιοδικά τέχνης όπως frieze, contemporary, flash art κ.α. Αλλά και παλιούς δίσκους, ντοσιέ και ότι άλλο μπορεί να ...
Συνέχεια...
O b. παρουσιάζει τον κόσμο του στο Bios
Εάν ένας street artist έχει χαρακτηρίσει την μορφή της πόλης τα τελευταία χρόνια, αυτός, αδιαμφισβήτητα είναι ο σπουδαίος b. Αφού γέμισε κάθε γωνιά της Αθήνας με τις κιτρινόμαυρες φιγούρες του, τις φωτογράφησε και πλέον προχωράει στη πρώτη έκδοση του βιβλίου-παρουσίαση του συνόλου του έργου του καθώς και της συνεργασίας του ...
Συνέχεια...
Εκθεση Φωτογραφίας 16ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου
Οι καλύτερες στιγμές του σημαντικότερου κινηματογραφικού θεσμού της Αθήνας εκτίθενται σε μια μοναδική φωτογραφική έκθεση στο TOY Café που θα διαρκέσει από τις 12 έως και τις 19 Οκτωβρίου. Η έκθεση περιλαμβάνει επιλογή από τις καλύτερες φωτογραφίες του Φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας Conn-x και αποτελεί τη φωτογραφική αποτύπωσή του από την ...
Συνέχεια...
NECK LESS DALA από την Αναστασία Δούκα
A guided tour on the shortcut of objects08.09.2007 - 06.10.2007Η γκαλερι LORAINI ALIMANTIRI - gazonrouge παρουσιάζει την πρώτη ατομική έκθεση της Αναστασίας Δούκα. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά και η ίδια η εικαστικός η καινούργια της δουλειά είναι 'μια ξενάγηση σ' εκείνα ακριβώς τα σημεία (στιγμιότυπα) όπου τα αντικείμενα παγώνουν και μεταμορφώνονται ...
Συνέχεια...
Στο δρόμο για την art athina 08
Ανακοινώθηκαν κάποια βασικά κομμάτια του προγράμματος της art athina που θα γίνει στο εκθεσιακό κέντρο Helexpo στην Κηφισίας στις 23-25 Μαΐου.Στο Basic Plan συμμετέχουν 45 γκαλερί με νέες αφίξεις τις - AD, The Apartment, Ελένη Κορωναίου, Vamiali's, Xippas.Η βερολινέζικη γκαλερί Isabella Bortolozzi διοργανώνει το section project «1+9».Το Open Plan, που ...
Συνέχεια...
Εγκαίνια για την Έκθεση του Matt Conors στην The Breeder
Εγκαίνια σήμερα Σάββατο από τις 12 - 4 μμ την πρώτης ατομικής έκθεσης του Αμερικανού καλλιτέχνη Matt Connors στην Αθήνα, με τίτλο Pre-echo. Έργα του Matt Connors έχουν παρουσιαστεί στην έκθεση When The Moon Shines on the Moonshine, σε επιμέλεια του Robert Meijer στην γκαλερί THE BREEDER, το 2006.Σύμφωνα με ...
Συνέχεια...
Η αίθουσα κλιματίζεται…
Η Αθήνα είναι ακόμα πολύ ζεστή. Αν δεν έχεις air-condition όπως εγώ, τα πράγματα είναι πιο δύσκολα, ειδικά όταν έχει διακοπές η ΔΕΗ κάθε μια ώρα. Ούτε ανεμιστήρας, ούτε internet...Τι να κάνεις όταν χτυπάει το διαμέρισμα σου ο ήλιος αλύπητα, από τις 12 ως την δύση του....Καμιά φορά έρχονται και ...
Συνέχεια...
Design Walk 08
Πες τα sister!
Who We Are – This is a LIGHTROOM
Ανδρέας Ragnar Κασάπης
Rineke Dijkstra στην Xippas Gallery
Αποστολή στο Λονδίνο: H Frieze είναι η βασίλισσα
‘Απόλυτη Εκκίνηση’ για 11 νέους δημιουργούς
O b. στην fizz gallery
Ελένη Πανουκλιά @ Qbox
Τέχνη ουσίας, κοντά στα λημέρια «άλλων» ουσιών!
Μπιενάλε του Βορρά!
Απονεμήθηκε το Βραβείο ΔΕΣΤΕ 2007
Χριστουγεννιάτικο Bazaar στο Kinky Kong
To ΕΜΣΤ είναι ΕΝΤΟΣ & ΕΚΤΟΣ
Βασίλης Σαλπιστής στην Αίθουσα Τέχνης Καππάτος
Κappatos gallery με Μιχάλη Κατζουράκη
Οι μοναχικοί άνδρες του Απόστολου Γεωργίου
Ένα ημερολόγιο για το νέο έτος… [email protected] «12
Digital Memories από την Αλίκη Κρικίδη στη Γκαλερί
Αστικοί Διάλογοι στην ART 10 GALLERY
Lightroom Projects: INK – The Tattoo project στο
Rebecca Camhi gives you Light!
Μια Ιρανή μάγισσα της εικόνας στην Ελλάδα
Όλη η πόλη ένα bazaar!
O b. παρουσιάζει τον κόσμο του στο Bios
Εκθεση Φωτογραφίας 16ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου
NECK LESS DALA από την Αναστασία Δούκα
Στο δρόμο για την art athina 08
Εγκαίνια για την Έκθεση του Matt Conors στην
Η αίθουσα κλιματίζεται…