Σε έναν κόσμο που συνεχώς αλλάζει θα ήταν αναπόφευκτο να μη συμβεί το ίδιο και στην τέχνη. Είναι χαρακτηριστικό της άλλωστε να θέλει πάντα να αναζητά, να επεξεργάζεται, να αναπλάθει εμπειρίες διευρύνοντας το οπτικό και κατ’ επέκταση νοητικό μας πεδίο. Κάτι ανάλογο συμβαίνει τελευταία και με κάποια μουσεία που φροντίζουν να δραπετεύουν από την αυστηρή θεματολογία τους και να τολμούν.

Συγκεκριμένα όπως έχουμε αναφέρει και σε σχετική δημοσίευση το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης παρουσίασε πρόσφατα μια σειρά λινοτυπιών του Δανού χαράκτη και γραφίστα Palle Nielsen (1920 – 2000) ο οποίος εμπνευσμένος από τον αρχαίο ελληνικό μύθο του Ορφέα και της Ευρυδίκης εστιάζει το έργο του στην ανθρώπινη φύση και τις πιο σκοτεινές πτυχές της.

Το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης όμως με την έκθεση «Άνθρωπος, Όνειρο και Φόβος. Ορφέας και Ευρυδίκη. Με τη ματιά του Palle Nielsen» σε συνεργασία με το Μουσείο Τέχνης Vejle, το Συμβούλιο Έργων Τέχνης της Δανίας και το Ινστιτούτο της Δανίας στην Αθήνα κάνει ένα βήμα παραπέρα προσκαλώντας για πρώτη φορά στην Ελλάδα τον μόλις 25 ετών καλλιτέχνη Armsrock με σκοπό να σχολιάσει το έργο του Palle Nielsen παρουσιάζοντας μια in situ σύνθεση μέσα στο χώρο του μουσείου. Μια πράξη που ανοίγει ένα διάλογο μεταξύ παλιού και καινούριου στο σύγχρονο τοπίο κεντρίζοντας και το δικό μας ενδιαφέρον για το πως είναι ο κόσμος μέσα από τα μάτια ενός νέου καλλιτέχνη. Ας μας ξεδιπλώσει λοιπόν ο ίδιος τις σκέψεις του μέσα από κάποιες ερωτήσεις…

armsrock

Τι θα έλεγες να επιχειρήσουμε να ερμηνεύσουμε τον τίτλο της έκθεσης σε συνάρτηση με’ σένα; Πρόσφατα είχες την τιμή να συμμετάσχεις στη δράση του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης στην Αθήνα εκπροσωπώντας τη νέα γενιά καλλιτεχνών και ο άνθρωπος φαίνεται να πρωταγωνιστεί στα έργα σου χωρίς καμιά διάθεση εξιδανίκευσής του. Μοιάζει κατά τη γνώμη μου με ένα άγριο θηρίο όπου στο πέρασμα των αιώνων δεν έχει καταφέρει να αποδεσμευθεί πλήρως από ορισμένα ένστικτά του ακροβατώντας μεταξύ ονείρου και φόβου.

Για μένα ο τίτλος περιγράφει μια συγκεκριμένη σειρά καταστάσεων, η οποία φαίνεται πως είναι σταθερή για την ανθρώπινη κοινωνία. Όντως, διστάζουμε μεταξύ του ονείρου και του φόβου, και μερικές φορές αυτά τα δύο περιπλέκονται και αλλάζουν θέση ανάλογα με το που βρίσκεται ο καθένας από εμάς. Το όνειρό σου μπορεί να είναι ο δικός μου φόβος και το αντίστροφο, ή μπορεί να φοβάμαι τα δικά μου εύθραυστα όνειρα και τις συνέπειές τους αλλά δεν πιστεύω πως είναι, όπως ισχυρίζεσαι, κάποιο ενστικτώδες μέρος το οποίο «πρέπει να αντιμετωπίσουμε». Πιστεύω πως είναι κάτι τόσο βαθειά ριζωμένο σε αυτό που θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε ανθρώπινο όρο, με τον οποίο δεν θα μπορούσαμε να ζήσουμε διαφορετικά. Μέσα στο φόβο και στο όνειρο βρίσκουμε κινητήριες δυνάμεις, οπότε δεν μπορούμε να τα θεωρήσουμε αντίθετες έννοιες.

Δεν πιστεύω ότι κινούμαστε ανάμεσα σε καταστάσεις που είναι καθαρά καλές ή κακές, υπάρχουν τόσες πολλές γκρίζες κλίμακες που θα μπορούσε να βαφτεί μια εικόνα εκτός από μαύρο και άσπρο. Οι ιδέες και ελπίδες μας καθώς επίσης οι ανησυχίες και οι περιορισμοί μας είναι απλά ένα μέρος αυτού που αποκαλούμε άνθρωπος. Το ίδιο συμβαίνει και με τις πράξεις μεταξύ των ανθρώπων και την αλληλεπίδρασή τους στην κοινωνία με όλη τη δυναμική που έχουν. Παρά τη βασική επιθυμία χρήσης της τέχνης για να εκφράσουμε τα γεγονότα που προκαλούν πόνο αλλά για να τονίσουμε περισσότερο αυτά που διατηρούν την ομορφιά, προσπάθησα να κινηθώ σε ένα τοπίο όπου δεν υπάρχουν σαφείς κακοποιοί, ήρωες ή νικητές όμως μέσα σε όλα αυτά που βλέπω και κάνω, υπάρχουν όνειρα και φόβοι..

armsrock

Διατηρείς μια ταυτότητα στη γραφή σου διαφορετική από εκείνη του Palle Nielsen αλλά παράλληλα είναι αισθητή μια ταύτιση με το νόημα του έργου του. Τι σημαίνει άραγε ο Palle Nielsen για τον Armsrock;

Ο Palle Nielsen είναι μία από τις πρώτες μου μεγάλες εμπνεύσεις, όχι για να σχεδιάσω αλλά για να χρησιμοποιήσω το σχέδιο ως μέσο με το οποίο μπορώ να πλησιάσω αυτούς που βρίσκονται γύρω μου. Τα διαχρονικά αφηγηματικά του τοπία τα οποία αποτελούν αντανάκλαση της εποχής μας, διαρκώς με εμπνέουν να χρησιμοποιώ στην τέχνη μου τις ιστορίες που με πλαισιώνουν. Το έργο του έχει δύναμη, οίκτο για κάθε γραμμή για τις ιστορίες που κάθε γραμμή παριστάνει, υπενθυμίζοντάς μου γιατί κάνω αυτό που κάνω. Όμως το απλοϊκό του, άκαμπτο μαύρο και άσπρο, δηλώνει με μια ευφυία τις ιστορίες του καθημερινού τρόμου και χαράς.

Αρχικά, όταν σκεφτόμουν τι θα μπορούσα να κάνω με το πρόγραμμα του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης, θεώρησα σωστό να ασχοληθώ με θέματα της δουλειάς του Palle Nielsen που μου προκαλούσαν ενδιαφέρον όμως μετά από δεύτερη σκέψη αυτό δεν άγγιζε το βασικό στοιχείο της εργασίας του που μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση. Ήθελα να βρεθώ σε έναν σχετικό διάλογο με το χώρο όπου είχε εκθέσει τα έργα του και να κοιτάξω τη δουλειά του με σεβασμό σαν ένας άνθρωπος που τον γνώριζε για πρώτη φορά. Κάποτε ο ίδιος είχε παρατηρήσει ότι ένα από τα πράγματα που δεν μπορούμε να κάνουμε είναι να σπαταλάμε το χρόνο των ανθρώπων και θα έκανα κι εγώ το ίδιο μέσα από ένα project τέτοιου μεγέθους αν παρέμενα συλλογιζόμενος τη σχέση μου με το έργο του.

armsrock

Η σύνθεση που δημιούργησες στο μουσείο παραπέμπει έμμεσα στη ζωοφόρο του Παρθενώνα αλλά σε μια διαφορετική εκδοχή με την ακμή του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού να συνυπάρχει με τη βία της εποχής μας και εννοώ φυσικά τις εξεγέρσεις των περασμένων μηνών που θα μείνουν ανεξίτηλα σημάδια στη μνήμη μας. Θυμήθηκα παράλληλα με τις εξεγέρσεις όμως και κάποια παιδιά που επέλεξαν να διαμαρτυρηθούν στην εξουσία της αστυνομίας με διαφορετικό τρόπο. Αποφάσισαν να ξαπλώσουν ημίγυμνα στα σκαλοπάτια της Αστυνομικής Διεύθυνσης παριστάνοντας τα πτώματα! Πόσο δυνατή ήταν αυτή η εικόνα! Ήταν σαν μια ηλιαχτίδα μέσα σ’ ένα συννεφιασμένο πρωινό αλλά δυστυχώς σ’ έναν κόσμο που η βία αντιμετωπίζεται με βία θα υπάρξουν σίγουρα κι άλλα συννεφιασμένα πρωινά…

Αυτό που ήθελα να κάνω στο μουσείο, ήταν να δημιουργήσω κάτι που θα γεφύρωνε το κενό του χρόνου, και χρησιμοποίησα μυθικά στοιχεία στα σύγχρονα θέματα καθώς έδωσα επίσης στα σύγχρονα στοιχεία μία μυθική μορφή. Εμπνεύστηκα την ιδέα αυτή από το χώρο που μου είχε δοθεί για να δουλέψω στο μουσείο. Αποτελείτο από ένα πέρασμα μεταξύ της νέας πτέρυγας στην οποία εκτίθενται τα παλιά έργα και της παλιάς πτέρυγας στην οποία εκτίθενται τα νέα έργα όπου ήδη υπήρχε η βάση για μια ενδιαφέρουσα διαλεκτική και η ευκαιρία για’ μένα να δημιουργήσω μια σχέση μεταξύ της αρχιτεκτονικής και της θεματολογίας της έκθεσης η οποία κλήθηκε να παίξει συγκεκριμένο ρόλο.

Ήθελα να δημιουργήσω κάτι που να εμπεριέχει τη σχέση μου με την Ελλάδα και συγκεκριμένα με την Αθήνα και να συσχετίζεται με το χρόνο για να ανταποκρίνεται στη φύση του μουσείου. Η θέση προσέγγισής μου ήταν αυτή ενός ξένου, ερευνώντας κάτι για το οποίο είχα μόνο τις στοιχειώδεις γνώσεις. Αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί μη στοχαστικό και κακόγουστο και ίσως η άποψη ενός ξένου θα μπορούσε να μην έχει την ίδια βαρύτητα με αυτή κάποιου που μεγάλωσε με την ελληνική κουλτούρα αλλά είχα την επιθυμία να κάνω απλά ένα σχόλιο. (Ένας φίλος μου ο οποίος είναι έλληνας, μου είπε συγκεκριμένα όταν συζητούσαμε αυτό το θέμα: «κουβαλάμε την Ακρόπολη στους ώμους μας»). Ήθελα να δημιουργήσω κάτι που να έχει σχέση με τα θέματα της κτηνωδίας και της ομορφιάς, κάτι που βλέπω σε αφθονία στην αρχαία αλλά και τη σύγχρονη Ελλάδα. Δεν είναι, όπως λες, υπόθεση του απόγειου του ελληνικού πολιτισμού σε συνύπαρξη με τη βιαιότητα αυτών των ημερών. Βλέπω τον ελληνικό πολιτισμό εξίσου βάναυσο και όμορφο. Δεν είναι ότι απευθυνόμουν σε μια χαμένη ομορφιά, σε ένα μεγάλο μέρος αυτού που βρίσκω όμορφο στα γλυπτά της αρχαϊκής και ελληνιστικής περιόδου βλέπω επίσης ένα μεγάλο ποσοστό καταστολής, βίας και κτηνωδίας.

Οι φιγούρες που δημιούργησα στη ζωοφόρο ήταν θηρία μεγάλου μεγέθους και σε στάση απειλητική, διαβρωμένα μέσα στο χρόνο, όπως συμβαίνει σε όλους τους πολιτισμούς και χάνονται μέσα σε όλη τους τη μεγαλοπρέπεια. Λέγοντας αυτό, ξέρω υπάρχει η πιθανότητα να ακουστώ ανίδεος ή και αναιδής αλλά πάντοτε θεωρούσα τις ανθρώπινες εικόνες που αντιπροσωπεύονταν από την κλασική ελληνική τέχνη, ως αντικείμενα ύψιστης ομορφιάς και ταυτόχρονα καταστολής καθώς αντιπροσωπεύουν ένα καθεστώς το οποίο θα έπρεπε να ακολουθείται από όλους όμως απ’ ότι φαίνεται δεν είναι έτσι τα πράγματα. Πρόκειται για ένα όνειρο.

Η ζωοφόρος αντιπροσωπεύει επίσης το φόβο της αλλαγής. Χρησιμοποίησα την αλληγορία της θείας τιμωρίας των θεών που επισκεπτόταν τα ίδια τους τα παιδιά όπως επίσης χρησιμοποίησα τις εικόνες οχλαγωγίας αστυνομικών που μας θυμίζουν πως η καταστολή μέσω της ισχύος και της βίας είναι κάτι σταθερό. Πως η καταπίεση των γονέων επισκέφθηκε τα παιδιά.

Δεν το είδα σαν κάτι συγκεκριμένο για την Ελλάδα ή την Αθήνα αλλά πιο σφαιρικά. Επομένως η πρόθεσή μου δεν ήταν η άμεση ανάλυση των πρόσφατων εξεγέρσεων αλλά το σημάδι των καιρών στους οποίους ζούμε σήμερα.

Εάν η βίαιη διαμαρτυρία είναι σωστή ή λάθος είναι μια διαφορετική συζήτηση. Θα έλεγα πως αυτό το είδος μαχητικότητας αποτελεί πολιτικό εργαλείο και όχι στρατηγική. Πάντοτε πίστευα πως η ιστορία, μας δείχνει ότι μπορεί να γίνει πολύ σημαντική έτσι ώστε να σπάσει το μονοπώλιο της κρατικής βίας.

armsrock

Νιώθεις πρώτα απ’ όλα πως ανήκεις σε μια ευρύτερη κοινωνία απ’ αυτή που ορίζουν τα γεωγραφικά σύνορα; Γιατί είναι γεγονός πως εστιάζεις στη βία και το φόβο του σύγχρονου ανθρώπου παρόλο που στο περιβάλλον στο οποίο ζεις όπως αυτό της Δανίας, επικρατούν κοινωνικά υγιείς συνθήκες διαβίωσης.

Δεν πιστεύω πως μόνο τα γεωγραφικά όρια καθορίζουν τις κοινωνίες ή το συναίσθημα ότι ανήκουμε σε αυτά. Οπωσδήποτε, υπάρχουν χαρτιά και διαβατήρια που μπορούν να αποδείξουν ότι η άποψή μου είναι λανθασμένη αλλά πιστεύω πως οι κοινωνίες καθορίζονται από όλες τις διαφορετικές παραμέτρους. Πιστεύω πως ανήκω στην κοινωνία στην οποία επιλέγω εγώ για να υπάρχω σε αυτή για την οποία νιώθω υπεύθυνος και η οποία νιώθει υπεύθυνη για μένα. Είναι κάτι που εκπέμπει πολύ δύναμη.

Προσπάθησα να εξετάσω τις εμπειρίες της βίας, κοντά ή μακριά από εμένα. Προσπάθησα να είμαι συμπονετικός και για να το πετύχω χρησιμοποίησα τις δικές μου εμπειρίες ως μέσο κατανόησης των άλλων που ζουν κάτω από χειρότερες συνθήκες. Δεν νομίζω ότι μπορούμε ποτέ να καταλάβουμε εντελώς τους άλλους ανθρώπους, αλλά μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτά που ξέρουμε, ως γεννήτρια, ως τρόπο μετάφρασης ορισμένων καταστάσεων της ύπαρξης των άλλων ανθρώπων.

Και εάν μπορούμε να τροφοδοτήσουμε τουλάχιστον μερικώς τη γνώση του εαυτού μας μέσω των άλλων, πιστεύω ότι είναι σημαντικό να τη μεταδώσουμε, για να τους υπενθυμίσουμε να κάνουν και αυτοί το ίδιο.

armsrock

Ποιοί παράγοντες κατά τη γνώμη σου έχουν ωθήσει μουσεία και αίθουσες τέχνης να στρέψουν το βλέμμα τους στην τέχνη ως παρέμβαση στο αστικό τοπίο; Θα προτιμούσα όπως κι εσύ άλλωστε να αποφύγω τον όρο "street art" εσκεμμένα μιας που τον θεωρώ περιοριστικό και αδύναμο τελικά να υποστηρίξει αυτό που πραγματικά πρεσβεύει μια αυθαίρετη καλλιτεχνική πράξη στο δρόμο.

Δεν θα μπορούσα να πω ότι πραγματικά γνωρίζω γιατί τα μουσεία γενικά ασχολούνται με τα γεγονότα που συμβαίνουν στους δρόμους. Ίσως είναι το πνεύμα της εποχής, ίσως είναι το εμπόριο της τέχνης γενικά τα οποία έρχονται πιο κοντά στα γεγονότα που συμβαίνουν πέρα από τους τοίχους του λευκού κύβου.

Η τέχνη υπήρξε παράνομη επέμβαση στο αστικό τοπίο από πολύ καιρό πριν. Θα μπορούσα με το μυαλό μου να πάω πίσω στις αρχές της δεκαετίας του ΄50, αλλά η ίδια η τέχνη πάει από μόνη της σε πιο παλιές εποχές και πολλοί άνθρωποι που εργάζονταν στους δρόμους έχουν ιδρύσει επικρατούντα κυκλώματα εδώ και πολύ καιρό. Έχουμε δει την έκρηξη της παραγωγής και της ανάπτυξης μέσα στον τομέα της τέχνης στο δημόσιο χώρο κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, και θα μας φαινόταν πολύ παράξενο εάν τα μουσεία δεν ασχολούνταν με αυτό.

Προσπαθώ να αποφεύγω τον όρο "street art" επειδή έχει κατηγοριοποιηθεί στα μάτια μου. Όταν χρησιμοποιούσα τον όρο αυτό φαινόταν πως αυτόματα έκανα αναφορά σε μια συγκεκριμένη ομάδα, στην ιδέα ενός συγκεκριμένου τύπου έργου τέχνης και θα ήθελα πολύ να το αποφύγω αυτό.

armsrock

Το εφήμερο στοιχείο στα έργα σου φαίνεται είναι κάτι που σε μαγνητίζει. Για ποιό λόγο πιστεύεις ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο; Είναι μήπως ένας τρόπος για έναν καλλιτέχνη να ξεπεράσει τα προσωπικά «εγώ» του;

Η εφήμερη διάσταση μιας δουλειάς σημαίνει κάτι διαφορετικό για’ μένα από το δρόμο και από τον περιορισμένο χώρο του λευκού κύβου. Στο δρόμο είναι η απάντηση σε αυτό που εγώ νομίζω ότι είναι ο φυσικός ρυθμός, εκεί όπου τα πάντα είναι παροδικά. Έτσι αυτό γίνεται ένας τρόπος ζωής μέσα στο χώρο και οι καταστάσεις που αυτός ο χώρος δημιουργεί.

Όταν τοποθετείς το εφήμερο έργο στο χώρο μιας γκαλερί τότε η κατασκευή των έργων είναι κάτι που κάποιος πρέπει να κάνει το οποίο κατά κάποιο τρόπο θα ταιριάξει με το ήδη υπάρχον, πιο «τεχνητό» περιβάλλον αλλά δημιουργώντας αυτή την εφήμερη κατάσταση σε ένα χώρο που δημιουργήθηκε για τη συντήρηση των έργων, όπως είναι ένα μουσείο, τότε το εφήμερο από μόνο του αποκτά ένα διαφορετικό νόημα.

Δουλεύοντας σε ένα περιβάλλον (η τέχνη και ο κόσμος της τέχνης) όπου τα πάντα υπολογίζονται το ίδιο, ή όπου όλα μετρώνται σύμφωνα με την αγοραστική τους αξία οπότε και γίνονται εμπορεύσιμα αντικείμενα, διαπιστώνω ότι είναι σημαντικό να εξεταστεί αυτό με την παραγωγή των πραγμάτων που δεν μπορούν να συντηρηθούν. Το εφήμερο έργο τέχνης εξετάζει την ιδέα ενός συστήματος όπου τα πράγματα που θα έπρεπε να είναι «πεπειραμένα» μετρώνται αναλόγως με το πόσο αξίζουν σε «σκληρά» μετρητά. Οι περισσότερες και πιο σημαντικές εμπειρίες της ζωής δεν μπορούν να διατιμηθούν ή να περιληφθούν κατ’ αυτόν τον τρόπο. Μη με παρεξηγήσεις, μ’ αρέσει πολύ η ιδέα των μουσείων, αλλά ποιά είναι η διασκέδαση μέσα στον κόσμο τους;

Μια άλλη άποψη για την παραγωγή των πραγμάτων που υπάρχουν μόνο για μια μικρή χρονική περίοδο είναι ότι στρέφουν την προσοχή στο γεγονός ότι το μόνο που έχουμε είναι το τώρα. Δε μ’ ενδιέφερε να συλλέξω ένα μεγάλο αριθμό όμορφων πραγμάτων, ήθελα να δημιουργήσω αντικείμενα και να εμπνεύσω τους άλλους να κάνουν το ίδιο πράγμα. Η χαρά πρέπει να είναι στην πράξη, στη σημασία που διαβιβάζει και το πώς αυτή γίνεται αποδεκτή. Μέχρι ενός σημείου βλέπω αυτό που κάνω ως μια μορφή σταθερής έρευνας στην οποία δεν υπάρχουν οριστικές απαντήσεις, όπου τίποτα δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένο και με αυτόν τον τρόπο αυτό που μ’ ενδιαφέρει είναι η διαδικασία και ο τρόπος κατασκευής των πραγμάτων που τείνουν να εξαφανιστούν, η στρατηγική που χρησιμοποιείται σε σχέση με αυτό το ενδιαφέρον.

armsrock

Από την εμπειρία σου στην Αθήνα να συνεργαστείς με το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης τι πιστεύεις ότι έχεις αποκομίσει;

Κάθε φορά προσπαθώ να δημιουργώ κάτι καινούριο, τα έργα μου τα βλέπω πάντα ως πειράματα. Σκέφτομαι ότι η τέχνη από πολλές απόψεις μοιάζει με μια μορφή επιστήμης κατά κάποιον τρόπο. Ερευνώ ένα συγκεκριμένο θέμα μέσω της εργασίας με καλλιτεχνική μορφή, προσπαθώντας να το διατυπώσω αφήνοντας την πραγματική εργασία να είναι μια συχνότητα όπου μπορώ να διαβιβάσω τις σκέψεις μου προς ένα ακροατήριο. Σε αυτή την περίπτωση χρησιμοποίησα τους τοίχους του μουσείου ως σημειωματάριο όπου παρουσίασα τις διασκορπισμένες σκέψεις και τα σκίτσα μου σε μια ακατέργαστη και μερικώς ατελή έκδοση ώστε να υπογραμμιστεί ότι αυτά δεν είναι αληθινά αλλά μόνο παρατηρήσεις και αποσπάσματα στην καλύτερη περίπτωση.

Θα ήταν πολύ δύσκολο για ‘μένα να επισημάνω συγκεκριμένα πράγματα, τα οποία απεκόμισα δουλεύοντας σε αυτό το πρόγραμμα. Είναι σαν μικρά γρανάζια που γυρίζουν σε μια πολύ μεγαλύτερη μηχανή.

Αν κ
ι βρίσκεσαι ακόμη στην αρχή της πορείας σου η αλήθεια είναι πως έχεις δημιουργήσει κάποιες υψηλές προσδοκίες για το μέλλον. Σε τρομάζει καθόλου αυτή η σκέψη ή προτιμάς να διατηρήσεις την αγνότητα στη δουλειά σου όπως όταν σπούδαζες στην Ακαδημία Τέχνης της Βρέμης;

Η αθωότητα είναι κάτι που έχασα και προσπαθώ να επανακτήσω σε καθημερινή βάση. Οι προσδοκίες δεν είναι απαραιτήτως κάτι που θεωρώ ως κακό πράγμα αλλά προσπαθώ πάντοτε οι προσδοκίες των άλλων να γίνονται δικές μου. Αισθάνομαι εξαιρετικά τυχερός για τις δυνατότητες που ήδη έχω και για την ελευθερία που αυτές μου δίνουν, θεωρώ ότι υπάρχει μια ευθύνη για τις απαιτήσεις της επικοινωνίας για να πούμε αυτό που θέλουμε. Η τέχνη φαίνεται να είναι για’ μένα ο καλύτερος τρόπος προσέγγισης των ανθρώπων. Έχει το δικό της τρόπο να μιλά και να εκφράζεται με μια γλώσσα που μπορεί ακόμη και να ξεπεράσει τα γλωσσικά εμπόδια αλλά δυστυχώς έχει την τάση να γίνεται μονόλογος και το θέμα δεν είναι μόνο να μιλάς στους ανθρώπους αλλά να δημιουργείς διάλογο με αυτούς. Εάν δεν θέλουμε να παραμείνουμε βουβοί πρέπει να σταματήσουμε να είμαστε κουφοί.

Links
http://armsrock.blogspot.com/

Διάβασε επίσης...
Δυνατά μνημεία! Μην τα χάσεις!
Από τότε που ανέλαβε ο Γ. Λούκος την διεύθυνση του Φεστιβάλ Αθηνών, αναπνεύσαμε έναν νέο αέρα με πιο σύγχρονες και ποικίλες παρουσιάσεις, από ένα Φεστιβάλ που μέχρι πριν λίγα χρόνια είχε πιάσει αράχνες. Το Φεστιβάλ Αθηνών λοιπόν παρουσιάζει στο Μουσείο Μπενάκη από μια έκθεση με τίτλο «Σύγχρονα Μνημεία 1981-2008». Τα ...
Συνέχεια...
UNDER THE BRIDGE στο Athens Photo Festival 2010
Το πρόγραμμα του Athens Photo Festival 2010 κορυφώνεται με τα εγκαίνια του εκθεσιακού προγράμματος UNDER THE BRIDGE, που θα πραγματοποιηθούν την Παρασκευή 19 Νοεμβρίου στο Κτίριο Πεζογέφυρας-Εσπλανάδας (δίπλα στο γήπεδο Tae Kwon Do), Ολυμπιακός Πόλος Φαλήρου. Το κτίριο της πεζογέφυρας διαμορφώνεται ως μία πολιτιστική υποδομή που διασταυρώνει επιλεγμένες καλλιτεχνικές προσεγγίσεις, ...
Συνέχεια...
Αρχιτεκτονική ελληνική αλά Ιρανικά
Τι ωραίο που είναι να διαπρέπουν νέοι Έλληνες στο εξωτερικό! Ο λόγος για την αρχιτεκτόνισσα Ελένη Κωστίκα, η οποία συμμετείχε στον διαγωνισμό Future Projects στην κατηγορία Competition entries των World Architecture Festival Awards.Το project της με ονομασία binb (Building in Building) είναι μια μελέτη για ένα κτίριο της Benneton το ...
Συνέχεια...
AIDS-3D: Digital Awakening στο Κ44
Όταν στον πραγματικό κόσμο εισβάλλει ο ψηφιακός τα όρια χάνονται μεταξύ τους με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένα νέο περιβάλλον όπου η ανθρωπότητα καλείται να αντιμετωπίσει κάθε πιθανό κίνδυνο που θα μπορούσε να απειλήσει την ύπαρξή της όπως μια καταστρεπτική ενεργειακή κρίση η οποία οδηγεί μεταξύ άλλων στον πόλεμο και τη ...
Συνέχεια...
Ο Ανδρέας Κασάπης στην Gazon rouge
Όταν πρωτο-συναντήσαμε την δουλειά του Ανδρέα ήταν σε ένα τοίχο κάπου σε ένα από τα στενάκια του Ψυρρή. Δουλεύοντας ως street artist έδειξε καταρχήν το καταπληκτικό χέρι που έχει αλλά και διαφοροποιήθηκε από αυτά που συνήθως βλέπουμε στους τοίχους του κέντρου. Η λέξη που έρχεται καταρχήν στο μυαλό όταν βλέπει ...
Συνέχεια...
Entropia στην Αίθουσα Τέχνης Καππάτος
Καινούργια ομαδική έκθεση στην Αίθουσα Τέχνης Καππάτος.Συμμετέχουν οι: Δάφνη Μπαρμπαγεωργοπούλου, Πέτρος Μώρης, Τούλα Πλουμή, Κώστας Σαχπάζης, Γιώργος Τούρλας, Γιάννης Κόκκαλης, Φίλιππος Καβάκας και Geeta Roopnarine.Διάρκεια έκθεσης: 07.05 - 14.06Ώρες λειτουργίας: Τρ - Παρ 12 - 8, Σάβ 12 - 4Αίθουσα Τέχνης ΚαππάτοςΑθηνάς 12, τηλ. 2103217931
Συνέχεια...
Θοδωρής Μάρκου On The Road
Και ποιος είναι ο Θοδωρής Μάρκου, θα μου πείτε, και γιατί ασχολούμαστε με το δρόμο του ξαφνικά. Λοιπόν, ο Θοδωρής είναι ένας τύπος που κάποτε άκουσε/ είδε τη διαφήμιση της φακαντόρο "φοριέται και (στο δεξί) σαν κόσμημα", δεν πολυκατάλαβε πως μιλούσε για ρολόι γιατί ήταν κάπως μικρός και αποφάσισε να κάνει ...
Συνέχεια...
Ηλίας Σκουλάς και Κώστας Βλάχος στο Mommy’s
'ΤΟ ΧΙΟΥΜΟΡ... ΧΡΟΝΙΑ ΔΕΝ ΚΟΙΤΑΖΕΙ' Αναμένουμε την επόμενη Δευτέρα σαν μικρά παιδιά την έκθεση γελοιογραφίαςΤο χιούμορ χρόνια...δεν κοιτάζει από τους δύο γελοιογράφους, Ηλία Σκουλά και Κώστα Βλάχο, όπου καυτηριάζουν τα πλέον διαχρονικά και πάντα επίκαιρα κοινωνικοπολιτικά θέματα που ακούμε, διαβάζουμε και βλέπουμε. Το Μommy, παρουσιάζει για πρώτη φορά έκθεση ...
Συνέχεια...
NINA BOVASSO| New Artist Blocks & Other Works @ the appartment gallery
Με κεντρικό θέμα τα αρχιτεκτονικά οικοδομικά τετράγωνα αλλά και τη σχέση ανάμεσα σε αυτά και τις ρεαλιστικές συνθήκες ζωής και εργασίας και με καμβά το χαρτί και τις ψηφιακές εικόνες η Νεοϋορκέζα ζωγράφος παρουσιάζει τη νέα της έκθεση στο παλιό διαμέρισμα της οδού Βουλής, στην gallery apartment με τίτλο «New ...
Συνέχεια...
Paper dress
Τι κοινό μπορεί να έχουν η NASA, η δούκισσα του Windsor και πολλές extreme καλοντυμένες υπάρξεις των μέσων του προηγούμενου αιώνα? Ένα ανήκε στην Δούκισσα του Windsor κι ένα άλλο στην Lee Radziwill, (αδερφή της Jackie O') σε χρώμα χρυσό, για να ταιριάζει με την απαστράπτουσα κόμη της. Δεν μιλάμε ...
Συνέχεια...
O b. στην fizz gallery
Άλλη μια συνεργασία της γκαλερί The Breeder κάνει την εμφάνισή της αυτή την περίοδο στον πεζόδρομο της Βαλαωρίτου. Η fizz gallery υποδέχεται τον street artist b. με τις χαρακτηριστικές κιτρινόμαυρες φιγούρες του να πρωταγωνιστούν στην έκθεση Missing Text.Στο χώρο έξω από τη γκαλερί για τις ανάγκες της έκθεσης έχει στηθεί ...
Συνέχεια...
Ο Μεγάλος Ύπνος του Θανάση Μουτσόπουλου
Δεν υπάρχουν και πολλά νέα πράγματα που μπορεί να πει κανείς για τον Raymond Chandler παρά ότι ήταν μαέστρος του αστυνομικού μυθιστορήματος. Ο τίτλος αυτής της έκθεσης σε παραπέμπει στο εξαιρετικό φιλμ νουάρ βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Chandler, το The Big Sleep με το μαγευτικό ζεύγος Bacall-Bogart.Έχω δει την ...
Συνέχεια...
Η Δήλος του Ηλία Σακκά
Μέχρι τη Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου 2008 η γκαλερί Spilioti Projects θα παρουσιάζει την έκθεση "Δήλος" του Ηλία Σακκά.Ο ίδιος ασχολείται με τη ζωγραφική στον ελεύθερο χρόνο του μιας που επαγγελματικά ανήκει στο χώρο της ιατρικής και συγκεκριμένα σε αυτόν της κλινικής διαιτολογίας. Φανερά γοητευμένος από το νησί του Απόλλωνα και ...
Συνέχεια...
O Stelarc και o Bruce Sterling στην Αθήνα
Δυο πολύ σπουδαίες προσωπικότητες της cyberculture δίνουν το παρόν σε διήμερο εκδηλώσεων που διοργανώνει η Ελληνοαμερικανική Ένωση την Τετάρτη 25 και την Πέμπτη 26 Απριλίου 2007, 7:00 μ.μ. - 9:00 μ.μ. στο Θέατρο της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης (Μασσαλίας 22, Κολωνάκι, 2ος όροφος).Από τη μια ο Stelarc, ο κορυφαίος performer ο οποίος ...
Συνέχεια...
Louise Bourgeois R.I.P. (1911 – 2010)
H πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση Personages που διοργανώνεται στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου συνέπεσε με το θάνατο της Γαλλίδας γλύπτριας.Η σπουδαία, από κάθε άποψη, καλλιτέχνις είχε γεννηθεί στο Παρίσι το 1911 και έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 99 ετών, στη Νέα Υόρκη -όπου ζούσε ...
Συνέχεια...
Frieze – μια διαφορετική χρονιά
Επιτέλους στο Λονδίνο φύσηξε νέος αέρας! Μετά από ένα χρόνο απόλυτης κατάθλιψης λόγω της οικονομία, φέτος η βρετανική εφημερίδα Εvening Standard έγραφε στην πρώτη σελίδα της "Το λονδίνο βγαίνει επιτέλους από την κρίση!". Η περσινή φουάρ Frieze είχε ανοίξει τις πόρτες της μόλις μια εβδομάδα μετά την επίσημη ανακοίνωση περί ...
Συνέχεια...
Χρονικό των Ξένων Αρχαιολογικών Ανασκαφών στην Ελλάδα
Το πολυσύνθετο παζλ της ελληνικής αρχαιολογικής πραγματικότητας έρχεται να αναδείξει για πρώτη φορά η μεγάλη έκθεση που φιλοξενείται στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης και αναδεικνύει το ρόλο και τους χώρους που δραστηριοποιήθηκαν οι ξένες αρχαιολογικές σχολές και τα ξένα αρχαιολογικά ινστιτούτα στην Ελλάδα. «Χρονικό Ανασκαφών Ξένων Αρχαιολογικών Σχολών στην Ελλάδα - ...
Συνέχεια...
Atrocities @ six d.o.g.s
Μια ενδιαφέρουσα εγκατάσταση φιλοξενείται αυτές τις ημέρες στo project space του Six D.o.g.s.  Πρόκειται για το καινούριο εγχείρημα του Paranormale (μέλους, μεταξύ άλλων, της κολλεκτίβας των drog-a-Tek) ο οποίος θα καταλάβει για 20 ημέρες το project space του six d.o.g.s παρουσιάζοντας μία χαοτική site specific εγκατάσταση από τρισεκατομμύρια αντικείμενα και ήχους, τα ...
Συνέχεια...
Tim Rollins and the collective art group K.O.S. opening @AMP
Αυτή εδώ η έκθεση δεν είναι μια τυχαία ένωση δύο καλλιτεχνών. Οι ομάδα Κ.Ο.S. αποτελείται από νέα παιδιά καλλιτέχνες που έχουν ζήσει στο Bronx. Ο καλλιτέχνης Τim Collins τους μάζεψε όλους στο εργαστήρι «The Art and Knowledge Workshop» το 1984 όταν το ίδρυσε και δούλεψε μαζί τους για αρκετό καιρό. ...
Συνέχεια...
Οι αγορές αντέχουν; ‘Από την κρίση στη δράση: κινέζικη αγορά τέχνης, συμπεράσματα και προοπτικές’
Φόρουμ Ευρώπης Κίνας«Από την κρίση στη δράση: κινέζικη αγορά τέχνης, συμπεράσματα και προοπτικές»Στις 13 Μαρτίου 2009, στην αποθήκη Γ στο Λιμάνι, έλαβε χώρα ένα πάρα πολύ ενδιαφέρον forum για τις αγορές τέχνης με ειδική αναφορά στην Κινεζική αγορά τέχνης. Το φόρουμ έγινε στα πλαίσια της εκθεσης Δεσμοί ύλης που φιλοξενείται ...
Συνέχεια...
Μια μεγάλη συλλογή βλέπει για πρώτη φορά το φως της ημέρας
Στο Λονδίνο προσπαθούν να μάθουν να προφέρουν το όνομα Δημήτρης Δασκαλόπουλος. Η γκαλερί-μουσείο του Λονδίνου Whitechapel, ένας χώρος με τις καλύτερες περγαμηνές και μια πλούσια ιστορία στον χώρο της τέχνης, φιλοξενεί έργα από την συλλογή του.Και ενώ ο Δημήτρης Δασκαλόπουλος είναι γνωστός στα πάτρια εδάφη ως πρόεδρος του ΣΕΒ, στην ...
Συνέχεια...
10 εικόνες για την Ιθάκη στο bios
Οι λάτρεις της τέχνης της αφίσας θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν τις τελευταίες τάσεις της μέσα από τη δουλειά Ελλήνων αλλά και ξένων καλλιτεχνών στην έκθεση 10 εικόνες για την Ιθάκη η οποία αποτελεί πλέον θεσμό για το design αναδεικνύοντας τόσο ανερχόμενους όσο και καταξιωμένους καλλιτέχνες.Η έκθεση έχοντας αφετηρία ...
Συνέχεια...
Ρεβέκκα Καμχή
Αν μπορούσαμε να καθορίσουμε την στιγμή που κάτι άλλαξε στο πως αντιλαμβάνονται οι Αθηναίοι την λέξη "γκαλερί", θα λέγαμε ότι ήταν περίπου στα μέσα της δεκαετίας του '90, όταν άνοιξε η γκαλερί της Ρεβέκκας Καμχή. Από τις πρώτες εκθέσεις που φιλοξένησε ήταν η ατομική της φωτογράφου Nan Goldin το 1995. ...
Συνέχεια...
Γιώργος Τούρλας presents… his Friends!  (Στην Γκαλερί Καππάτος)
Ο καλλιτέχνης Γιώργος Τούρλας, προσκλήθηκε από την γκαλερί Καππάτος να παρουσιάσει την δουλειά των φίλων του καλλιτεχνών, σε μια ομαδική που θα δούμε την Τρίτη 20 Ιανουαρίου.Σκοπός της έκθεσης είναι να αναζητήσει και να δείξει τα ενδιαφέροντα και τις ενασχολήσεις σημερινών νέων καλλιτεχνών και συγκεκριμένα ποιες είναι αυτές, πως επικοινωνούν ...
Συνέχεια...
Τα κλικ του Dennis Hopper
Μπορεί ο Dennis Hopper να μην είναι πια μαζί μας αλλά τόσο οι ταινίες του όσο και οι φωτογραφίες του θα τον κρατήσουν αενάως παρόντα. Και όχι μόνο οι φωτογραφίες τραβηγμένες από άλλους που αιχμαλωτίζουν το πρόσωπό του αλλά και εκείνες στις οποίες οι εικόνες που αποτυπώθηκαν πέρασαν από το ...
Συνέχεια...
Ερωτοπία
Ο Ορίζοντας Γεγονότων, μέσα στο πλαίσιο του project Ουτοπία που ξεκίνησε το Γενάρη, εγκαινιάζει μια νέα ομαδική έκθεση, στις 16 Μαρτίου, με τίτλο ΕΡΩΤΟΠΙΑ. Μια περιπλάνηση στον τόπο, ή την ουτοπία του Έρωτα, σε μια διαρκή επιδίωξη του ιδανικού. Η στιγμή που η ερωτική επιθυμία παίρνει σάρκα και οστά και το σώμα γίνεται ...
Συνέχεια...
Στράτος Καλαφάτης @ Kalfayan Galleries
Στην έκθεση "Αρχιπέλαγος" στην Kalfayan Galleries της Αθήνας παρουσιάζονται έργα του Στράτου Καλαφάτη από τη ομώνυμη σειρά. Τμήμα της σειράς αυτής είχε παρουσιαστεί το 2006 στην 10η Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας, στα πλαίσια της επίσημης ελληνικής συμμετοχής, η οποία είχε τον τίτλο 'Το Αιγαίο: Μια διάσπαρτη Πόλη'. Ο Καλαφάτης ...
Συνέχεια...
Φωτογράφοι της Αθήνας, αυτός είναι ο μήνας σας!
Ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, φτάσαμε στον Νοέμβρη, και πλέον ξεκινάει το Photo Festival, γνωστό σε όλους μας -από παλιά- ως μήνας φωτογραφίας. Όπως και κάθε χρόνο έχει πολλές, μα πάρα πολλές εκθέσεις να δούμε όλοι εμείς που αγαπάμε την φωτογραφία. Φέτος διαπιστώνουμε με μεγάλη μας χαρά, ότι τα πράγματα ...
Συνέχεια...
Η Αμφιλοχία έχει φοβερά τυριά, και φοβερές εκθέσεις!!!!
Ναι το ξέρω ότι συνήθως όταν ακούτε Αμφιλοχία, η λέξη γραβιέρα σας έρχεται αυτόματα στο νου.Και όμως υπάρχουν και άλλα πολύ ωραία πράγματα που γίνονται σε αυτό το μέρος εκτός από τα τυριά του. Από πέρσι, το ίδρυμα Μάργαρη που βρίσκεται εκεί, συνεργάζεται με τον συλλέκτη Λεωνίδα Μπέλτσιο (πέρσι είχαμε ...
Συνέχεια...
Το Lightroom Projects παρουσιάζει την έκθεση ‘Nocturno’ του Σπύρου Στάβερη στη Θεσσαλονίκη
Tο LIGHTROOM, σε συνεργασία με το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, την Αντιδημαρχία Πολιτισμού και Νεολαίας του Δήμου Θεσσαλονίκης και τη Δημοτική Πινακοθήκη, στο πλαίσιο της Photobiennale / 21ης Διεθνής Φωτoγραφικής Συνάντησης, παρουσιάζει την έκθεση του φωτογράφου Σπύρου Στάβερη με τίτλο «Nocturno» στο Κέντρο Πολιτισμού του Δήμου Θεσσαλονίκης (Γρ. Λαμπράκη & Κλεάνθους) ...
Συνέχεια...
Δυνατά μνημεία! Μην τα χάσεις!
UNDER THE BRIDGE στο Athens Photo Festival 2010
Αρχιτεκτονική ελληνική αλά Ιρανικά
AIDS-3D: Digital Awakening στο Κ44
Ο Ανδρέας Κασάπης στην Gazon rouge
Entropia στην Αίθουσα Τέχνης Καππάτος
Θοδωρής Μάρκου On The Road
Ηλίας Σκουλάς και Κώστας Βλάχος στο Mommy’s
NINA BOVASSO| New Artist Blocks & Other Works
Paper dress
O b. στην fizz gallery
Ο Μεγάλος Ύπνος του Θανάση Μουτσόπουλου
Η Δήλος του Ηλία Σακκά
O Stelarc και o Bruce Sterling στην Αθήνα
Louise Bourgeois R.I.P. (1911 – 2010)
Frieze – μια διαφορετική χρονιά
Χρονικό των Ξένων Αρχαιολογικών Ανασκαφών στην Ελλάδα
Atrocities @ six d.o.g.s
Tim Rollins and the collective art group K.O.S.
Οι αγορές αντέχουν; ‘Από την κρίση στη δράση:
Μια μεγάλη συλλογή βλέπει για πρώτη φορά το
10 εικόνες για την Ιθάκη στο bios
Ρεβέκκα Καμχή
Γιώργος Τούρλας presents… his Friends! (Στην Γκαλερί
Τα κλικ του Dennis Hopper
Ερωτοπία
Στράτος Καλαφάτης @ Kalfayan Galleries
Φωτογράφοι της Αθήνας, αυτός είναι ο μήνας σας!
Η Αμφιλοχία έχει φοβερά τυριά, και φοβερές εκθέσεις!!!!
Το Lightroom Projects παρουσιάζει την έκθεση ‘Nocturno’ του