Οι My Bloody Valentine απειλούν και πάλι ότι θα βγάλουν δίσκο πριν το ’13 (τελειώνει παίδες… βιαστείτε). Ακόμη καλύτερα ο David Pajo μιλάει για έκπληξη Slint. Προς το παρόν έχουμε να ξερογλειφόμαστε με καινούργιο κλιπάκι από Django Unchained

Mac DeMarco – 2
(Captured Tracks)

Από το εξώφυλλο νομίζεις ότι τραγουδάει μέσα ο Γιώργος Πάντζας και ότι θα είναι σαν να ακούς τον αξιαγάπητο –και δυστυχώς προσφάτως μακαρίτη- Wesley Willis ή τους Αργεντινούς Reynols που καθοδηγούνται από ένα drummer με σύνδρομο Down (έχουν κυκλοφορήσει cd μια άδεια θήκη κι έχουν κάνει κοντσέρτο για 10.000 κοτόπουλα…). Όχι όμως. Ο Καναδός εικοσάρης είναι ο νέος Jonathan Richman. Που βέβαια σημαίνει ότι αυτοσαρκάζεται και ειρωνεύεται αλλά με έμπνευση (“The stars keep on calling my name”) και Pavement-ική ευφράδεια (“Ode to Viceroy) αλλά και αρκετή ευαισθησία (“Still together”). Εκεί που στο πρώτο του (κι επίσης φετινό) Rock And Roll Night Club το έπαιζε glampop καρικατούρα, εδώ τραγουδάει απλούς και ανεπιτήδευτους στίχους με μια παιδιάστικη αφελή σοφία (“when life moves this slowly, just try to let it go”) πάνω σε ξεκάθαρες dreamy μελωδίες. Αν ποτέ αγάπησες το ταλέντο του Darren Hayman ή τους κλώνους του Wave Pictures

Tracks For Your Mixtape: “Cooking up something good”, “Robson girl”, “Still together”

Video: “Ode to Viceroy”

 

Bahamas – Barchords
(Universal/Brushfire)

Ο Μπαχάμας (Afie Jurvanen) είναι κι αυτός Καναδός (και σταματάω εδώ μ’ αυτούς πριν φτάσω στην Barbra) και καθόλου εξωτικός. Έχει ήδη βγάλει ένα πολύ καλό ντεμπούτο (Pink Strat-που πήρε την υποψηφιότητά του για Polaris Prize), έχει βρεθεί να ανοίγει για τους Calexico, τους Wilco, τον Elvis Costello, έχει δουλέψει με τη Feist (που του δίνει της φωνής για το “Snow plow”) και τον Jason Collett (Broken Social Scene) και φέτος συνεχίζει με ένα ίσως καλύτερο δεύτερο άλμπουμ. Ρετρό ρακοσυλλέκτης τόσο στη ζωή του (λατρεύει τις αντίκες και τις παλιατζούρες) όσο και στη μουσική του. Ακούει Willie Nelson και Neil Young, αλλά στα τραγούδια του έχει αποδεσμευτεί από αυτούς. Πιο ολοκληρωμένος μουσικά, με πληρέστερη και πιο δυνατή συνοδεία μουσικών, φτιάχνει ένα λιγότερο μελαγχολικό και με περισσότερη αυτοπεποίθηση και σιγουριά ευδιάθετο ποπ-φολκ δίσκο. Αρκετά ενδιαφέρον είναι και το official site του Afie.

Tracks For Your Mixtape: “Caught me thinking”, “Okay alright I’m alive”, “Your sweet touch”

Video: “Lost in the light”

 

Fontanelle – Vitamin F
(Southern Lord)

Επιστροφή που μπορεί να νοιάζει και δέκα ολόκληρα άτομα εδώ γύρω. Δέκα χρόνια μετά το 3ο τους και πιο δύσκολο ίσως Style Drift. Με τους Cinematic Orchestra να έχουν πέσει σε δημιουργικό λήθαργο τα τελευταία χρόνια (και όλη την πρέσβειρα τους είδους Ninja Tune να προσπαθεί ανεπιτυχώς να επαναπροσδιοριστεί), τους Tortoise να συνεχίζουν χωρίς να απογοητεύουν αλλά ούτε και να προκαλούν ρίγη, τους Jessamine του τρομερού κιθαρίστα Rex Ritter των Fontanelle να έχουν διαλυθεί από το ’98, η βιταμίνα F είναι ότι πρέπει για τον οργανισμό. Free jazz, post-rock (πρέπει να βρεθεί ο αντικαταστάτης όρος γιατί πλέον είναι σαν να γράφω «βαρετό»), funk. Ένα πολύ καλό casting από πνευστούς, μεταξύ των οποίων ο Steve Moore των SunnO))) (ο Ritter έχει πολύχρονη προσφορά σ’ αυτούς) και ο Jeff Brown των JackieO Motherfucker. Το On The Corner του Miles Davis ζει και βασιλεύει σε όλο το δίσκο.

Tracks For Your Mixtape: “The adjacent possible”, “Vitamin F”, “Ataxia”

Video: “Traumaturge”

 

Gary Clark Jr. – Blak And Blu
(Warner Bros)

Όταν τον πήρα είδηση πίστεψα κι εγώ ότι πρόκειται για τον νέο super-star μπλούζμαν. Αλλά αυτοί οι δύο τελευταίοι όροι είναι ασυμβίβαστοι, εκτός κι αν είσαι η Warner. Σε κάποια φωτογραφία που τον είδα πρόσφατα φόραγε τόσα μασκαριλίκια που νομίζω ότι όταν φτάσει τον τρίτο δίσκο θα εχεί γίνει στην καλύτερη Lenny Kravitz, στην χειρότερη Steve Tyler. Παρόλα αυτά, το Black And Blu είναι ένα πολύ καλό ξεκίνημα σε πολυεθνική. Ανεμομαζώματα στην ουσία των όσων έχει ηχογραφήσει από το ’04. Είναι κι αυτός μέρος του ήχου που θέλει να κατακτήσει (καταντήσει) τον κόσμο –για τον ήχο των Black Keys μιλάω πάλι, την ποπ-οποίηση των blues. O Gary είναι λίγο πιο φαφλατάς, με κιθαροσόλο αμαξοστοιχίες, με James Brown πνευστά ξεσπάσματα (“Ain’t Messin’ Round) αλλά άξιος συνθέτης. Τι να το κάνεις όμως; Τώρα τον ξέρουν παραπάνω από 100 άτομα και κάτι κομπλεξικοί σαν εμένα θα τον λιθοβολήσουν από το επόμενο άλμπουμ, αν όχι σ’ αυτό.

Tracks For Your Mixtape: “Travis county”, “Bright lights”, “Numb”

Video: “Bright lights”

 

Sonic Youth – Smart Bar Chicago 1985
(Goofin’)

Σου περίσσεψαν εγκεφαλικά κύτταρα μετά από χρόνια ακρόασης Sonic Youth και θες να τα αξιοποιήσεις με τον καλύτερο δυνατό τρόπο; Εδώ είσαι. Το ότι διαλύθηκαν μόνο ότι θα ξεμείνουμε από υλικό δε σημαίνει. Τώρα ξεκινάει το πανηγύρι. Θα επανεκδόσουν μέχρι και το Stockhausen: Gesang Der Junglinge που δεν ακούγεται παρά μόνο από βουδιστή μοναχό που έχει φτάσει στο ψηλότερο επίπεδο διαλογισμού πριν αυτοπυρποληθεί έξω από το σπίτι του κινέζου προέδρου και θα εκπορνεύσουν ό,τι bootleg υπάρχει. Μπορεί και όχι όμως γιατί έτσι κι αλλιώς δεν βάζουν κώλο κάτω. Εδώ μιλάμε για 1985 που σημαίνει ότι τα distortion και τα feedback ήταν το αλατοπίπερο τους. Ο ήχος είναι κακός, μα όχι όσο κακός τον περίμενα, και νοσταλγικός (φαντάζομαι, γι’ αυτούς που το έχουν ζήσει). Αποτυπώνει πολύ καλά το κλήμα της πειραματικής πανκ σκηνής της εποχής (επίσης φαντάζομαι).

Άχρηστη πληροφορία: το ‘ξερες ότι το Goo (1990) ήθελαν να το ονομάσουν Blowjob αλλά τελικά αποφάσισαν να μην στείλουν τη Geffen για το πρώτο της by-pass;

Tracks For Your Mixtape: “Death valley 69”, “Kat ‘n’ hat”, “Flower”

Video: “Intro/Brave men run”

 

Διάβασε επίσης...
Listen Up: Sonic Youth – ‘Intro/Brave Men Run (in my family)’ [Live at Smart Bar, Chicago 1985]
14 Νοεμβρίου κυκλοφορεί ένα σπάνιο live ηχητικό ντοκουμέντο από τα μακρινά πλέον 80s των πολυαγαπημένων μας Sonic Youth μέσα από την δική τους Goofin' Records με τίτλο Smart Bar Chicago 1985. Το άλμπουμ περιλαμβάνει ολόκληρη την εμφανίση τους στο Smart Bar του Chicago στις 11 Αυγούστου του 1985 στα πλαίσια ...
Συνέχεια...
Διαζύγιο για τους Thurston Moore και Kim Gordon
Ένα από τα πιο εμβληματικά ζευγάρια της σύγχρονης μουσικής σκηνής, ο Thurston Moore και η Kim Gordon των Sonic Youth χωρίζουν μετά από 27 έτη έγγαμου βίου όπως ανακοινώθηκε από το Spin και επιβεβαιώνεται και από την Matador Records. Ιδρυτικά μέλη από το 1981 των Sonic Youth, μια από τις πιο ...
Συνέχεια...
Οι Disappears στην Αθήνα
Φτωχό από πολλές απόψεις το φετινό συναυλιακό καλοκαίρι, αλλά τουλάχιστον έχουμε μία βραδιά να περιμένουμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον - αν και, η αλήθεια να λέγεται - δεν πρόκειται για μία από αυτές που η πλειοφηφία του κόσμου θα αποκαλούσε "καλοκαιρινή συναυλία". Στις 10 Ιουλίου, η Arte Fiasco πραγματοποιεί άλλη μία εξαιρετική ...
Συνέχεια...
Video: Disappears – “Love Drug”
Ο Steve Shelley αποκάλυψε πριν από λίγο το νέο video των Disappears. To video είναι για το τραγούδι "Love Drug" μεσα από το φετινό "Pre Language" που κυκλοφόρησε στην Kranky, και σκηνοθέτης του video είναι ο Michael Mayer. Θυμίζουμε, ότι οι  Disappears θα εμφανιστούν στις 10 Ιουλίου στο ΑΝ Club, σε μία ακόμα πολύ ...
Συνέχεια...
Listen Up: Sonic Youth – ‘Intro/Brave Men Run
Διαζύγιο για τους Thurston Moore και Kim Gordon
Οι Disappears στην Αθήνα
Video: Disappears – “Love Drug”