Εδώ και 20 χρόνια, οι Motorpsycho αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα συγκροτήματα της Νορβηγίας και ποτέ δεν φοβήθηκαν να πειραματιστούν με νέους ήχους και να προσαρμόσουν στον ήχο τους οτιδήποτε ακούγεται ωραίο στα αυτιά τους.
Τα δεκαπέντε ολοκληρωμένα -και ως ένα σημείο ιδιαιτέρως ετερόκλητα- άλμπουμ τους μέχρι σήμερα φανερώνουν την αστείρευτη παραγωγική τους διάθεση αλλά και την επιθυμία τους να ενσωματώνουν με τον καλύτερο τρόπο στη μουσική τους τις επιρροές τους, είτε αυτές αντλούνται από τους Black Sabbath, είτε από τους Beatles, είτε ακόμα και από τον Johhny Cash.
Στα πλαίσια της εκπομπής του poplie web radio, Start Naming Names που παρουσιάζει ο υπογράφων κάθε Δευτέρα 20:00-22:00, ο Bent Saether, μπασίστας και τραγουδιστής της μπάντας, μας μίλησε για το παρελθόν των Motorpsycho, το νέο τους άλμπουμ The Death Defying Unicorn αλλά και το λόγο για τον οποίο μισεί Νορβηγούς!
——————————————————————————————————————————————————–
Μετά από 20 χρόνια στη δισκογραφία, πως θα περιέγραφες την εξέλιξη των Motorpsycho με την πάροδο του χρόνου; Θεωρείς ότι είστε κοντά σε σχέση με τις αρχικές εκτιμήσεις που κάνατε όταν πρωτοξεκινήσατε;
Μετά από τόσα χρόνια είναι λίγο δύσκολο θα θυμηθώ ποιές ήταν οι φιλοδοξίες μας τότε, οπότε θεωρώ πως αυτή η ερώτηση είναι δύσκολο να απαντηθεί! Μας αρέσαν καλλιτέχνες με καριέρα που άντεχε στο χρόνο (όπως ο Neil Young για παράδειγμα) και προσπαθούσαμε να εξερευνήσουμε τα μουσικά τους μονοπάτια και να δούμε πως ακούγονται μετά από τόσα χρόνια οι νέες τους μουσικές προτάσεις. Οπότε υποθέτω ότι κι εμείς θέλαμε μια τόσο μεγάλη καριέρα –αλλά ποιός δεν θέλει;-.
Πάντα αντιμετωπίζαμε τους Motorpsycho σαν ένα «φόρουμ» μέσα στο οποίο δοκιμάζαμε όλες μας τις μουσικές ιδέες και τα ακούσματά μας και είμασταν τυχεροί που είχαμε πάντα ένα μεγάλο αριθμό ατόμων που ήθελαν να μας ακολουθήσουν σε αυτή την αναζήτηση. Στο μυαλό μας ο δρόμος είναι ο σκοπός, και είμαστε πραγματικά ευλογημένοι που έχουμε οπαδούς που στην ουσία μας ακολουθούν για αυτές ακριβώς τις αναζητήσεις μας.
Δε θεωρείς όμως ότι κάποιοι από τους πολλούς και ορκισμένους οπαδούς των Motorpsycho ενοχλήθηκαν από κάποιες πιο πειραματικές ηχογραφήσεις του συγκροτήματος;
Απεναντίας! Αυτό είναι που ονομάζουμε “The Motorpsycho Paradox”! Όταν εμείς που αποτελούμε τη μπάντα νιώθουμε ότι παίζουμε με ασφάλεια ή σκεφτόμαστε να παίξουμε κάτι που απλά θα ικανοποιήσει τους οπαδούς μας τότε είναι που παίρνουμε αρνητικό αντίκτυπο, κάτι το οποίο μας λέει ότι πρέπει να προσπαθήσουμε περισσότερο. Αντιθέτως όταν κάνουμε κάτι το οποίο νιώθουμε ότι τραβάμε στα άκρα, τότε είναι που έχουμε τις πιο θετικές αντιδράσεις! Με κάποιο τρόπο, όσο περισσότερο αντιεμπορικοί θέλουμε να γίνουμε, τόσο πιο εμπορικοί καταλήγουμε. Ή κάπως έτσι. Αλλά φαίνεται πως αυτό λειτουργεί μέχρι στιγμής. Οπότε σκοπεύουμε να συνεχίσουμε έτσι μέχρι τελικής πτώσεως και μετά να βρούμε κάποιο άλλο τρόπο να επανακάμψουμε!
Και μιας που πειραματίζεστε αρκετά με νέα πράγματα, υπάρχει κάτι που το κάνατε αλλά τελικά το μετανιώσατε;
Τις περισσότερες φορές κάτι που μπορεί να αρχίζει με μια ξεκάθαρη ιδέα, μπορεί να εξελιχθεί σε κάτι άλλο, οπότε η αρχική ιδέα αποτυγχάνει. Από την άλλη όμως, αυτή είναι η ουσία της μουσικής ή της τέχνης καλύτερα. Οτιδήποτε καινούριο προκύπτει κατά πάσα πιθανότητα θα είναι καλύτερο από την αρχική ιδέα, και αυτό από μόνο του είναι η μεγαλύτερη επιτυχία! Αρχίζω και φοβάμαι ότι αυτό έχει μεταφυσικές ρίζες, αλλά δεν έχω ξεκάθαρη απάντηση ακόμα! Νομίζω πάντως ότι είμαστε ένα καλύτερο ροκ συγκρότημα παρά μια ποπ μπάντα και τουλάχιστον έχουμε εντοπίσει τις αδυναμίες και τις δυνατότητες μας και κινούμαστε πλέον με βάση αυτές.
Μπορείς να επιλέξεις μερικά αγαπημένα σου κομμάτια μέσα από την μεγάλη δισκογραφία σας;
Αυτό αλλάζει συνέχεια, αλλά σήμερα μου αρέσουν τα 30/30 από το Let Them Eat Cake, Pills, Powders and Passion Plays από το In The Fishtank, και το The Alchemyst από το Little Lucid Moments. Δεν ξέρω γιατί αλλά τα συγκεκριμένα κομμάτια έχουν λειτουργήσει σε ένα παραπάνω επίπεδο το οποίο τα κάνει να ξεχωρίζουν.
Πάνω σε τι δουλεύετε αυτό τον καιρό και ποιά είναι τα σχέδια σας για το άμεσο μέλλον;
Από τη νέα χρονιά και μετά προσπαθούμε να βρούμε ένα τρόπο μαζί με τον Ståle Storløkken έτσι ώστε να καταφέρουμε να αποδώσουμε ζωντανά το νέο μας άλμπουμ The Death Defying Unicorn ως κουαρτέτο. Το άλμπουμ γράφτηκε και ηχογραφήθηκε για μας τους τέσσερις, 8 έγχορδα και 8 πνευστά, οπότε είναι μια πρόκληση το πως θα το παρουσιάσουμε ζωντανά. Θα το προσπαθήσουμε όμως! Ακολουθεί μια περιοδεία στη Νορβηγία το Μάρτη και σε όλη την Ευρώπη τον Απρίλη. Ειλικρινά ανυπομονώ να ξεκινήσουμε!
Μπορείς να κατονομάσεις κάποιους καλλιτέχνες που επηρρέασαν τον ήχο των Motorpsycho;
Τεράστιοι μπασίστες όπως ο Lemmy, ο Chris Squire και ο John Entwistle – επιθετικοί μουσικοί και με πολύ παραμορφωμένο και τραχύ ήχο. Σαν τραγουδοποιός, είμαι εξίσου φαν της ανώτερης σχολής της ποπ, όπως η Lura Nyro, όσο είμαι φαν των Ramones, αλλά η μουσική μου δεν μοιάζει με κανέναν από τους παραπάνω. Η πιο ειλικρινής απάντηση είναι πάντως «όλη η σύγχρονη μουσική των τελευταίων 60 ετών». Οι κοινές μας επιρροές είναι πάντως η metal σκηνή των δεκαετιών 70/80 και η jazz των δεκαετιών 60/70.
Από τη σύγχρονη σκηνή της Νορβηγίας τι θα μας πρότεινες να ακούσουμε;
Ketil Møster, Supersilent, Elephant9, Dark Throne, Black Debbath, Atomic, Shining και πολλά πολλά άλλα. Τα τελευταία δέκα χρόνια γίναμε μάρτυρες μια ολοκληρωτικής αναγέννησης της νορβηγικής μουσικής σκηνής και το αποτέλεσμα μέχρι στιγμής είναι θαυμάσιο!
Ποια είναι η γνώμη σου σχετικά με την οικονομικο-πολιτική κατάσταση στην Ευρώπη σήμερα; Ποιός είναι ο αντίκτυπος στη Νορβηγία;
Μου κάνει πολύ αρνητική εντύπωση το γεγονός ότι κανείςς από τους κατέχοντες την εξουσία δε φάνηκε ικανός να ελέγξει αυτή την αρρωστημένη οικονομική διαχείριση και είναι πολύ κρίμα που τελικά ο λαός καλείται να πληρώσει τα πάντα.
Η ενασχόληση με τις τράπεζες είναι μια περίεργη και σαθρή επιστήμη και εμείς πρέπει να επαναξιολογήσουμε τις αξίες ενός συστήματος που δεν μπορεί να επιτρέπει στα πράγματα να ξεφεύγουν όπως συνέβη και τώρα. Μάλλον υπάρχει ένας καλύτερος τρόπος. Η Νορβηγία ως μη μέλος της Ευρωπαικής Ένωσης, έχει καταφέρει να ξεφύγει σε σχέση με τις νοτιότερες χώρες. Φυσικά υπάρχουν επιπτώσεις σε επίπεδο εξαγωγών με τις χώρες της ΕΕ, αλλά όντας ‘ευλογημένοι’ να έχουμε έναν ωκεανό πετρελάιου στον πάτο της θάλασσας, δεν μπορώ να πω ότι ενοχλούμαστε και ιδιαίτερα. Στην πραγματικότητα εξελισσόμαστε σε έναν κακομαθημένο και λαό από παραχαιδεμένα παιδάκια, κι αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο δε συμπαθώ και πολυ τους Νορβηγούς! Αλλά θα ήταν άδικο να παραπονιέμαι. Όχι όταν σε άλλες χώρες ο κόσμος έχει πραγματικά προβλήματα και μάλιστα τα μεγαλύτερα και πιο σοβαρά των τελευταίων 80 ετών και εγώ ζω αξιοπρεπώς και παίζω τη μουσική μου. Αυτό θα με έκανε εξίσου κακό όσο αυτούς που περιγράφω.
——————————————————————————————————————————————————–
Links:
motorpsycho.fix.no
Videos:
