Martial Canterel (7)

Είναι άλλο πράγμα ρε γαμώτο. Αυτή η ζεστασιά, αυτή η γλυκιά ζωντάνια του αναλογικού ήχου έχει κάτι το τόσο ξεχωριστό που είναι σχεδόν αδύνατο να το περιγράψεις. Όσοι από εμάς πρόλαβαν και έζησαν έστω και για λίγο την σχεδόν ξεχασμένη πλέον pre-digital εποχή της μουσικής σίγουρα καταλαβαίνουν για τί ακριβώς μιλάμε.

Ας μην κοροϊδευόμαστε βέβαια, ένας από τους βασικότερους λόγους που εν έτη 2013 υπάρχει ακόμα τόσος πολύς κόσμος που λατρεύει οτιδήποτε αναλογικό – από τα βινύλια και τις μαγνητικές κασέτες μέχρι τα προσφάτως επανεμφανιζόμενα VCR και τις VHS βιντεοκασέτες – είναι προφανώς η νοσταλγία. Νοσταλγία για έναν ήχο που δεν υπάρχει πια, νοσταλγία για εποχές που έχουν πλέον χαθεί, νοσταλγία και για την χαμένη αθωότητα της νιότης την οποία πολλοί από εμάς έχουν συνδυάσει με τα τότε ακούσματα μας. Όλα αυτά βεβαίως είναι απολύτως φυσιολογικά – να δείτε που σε μερικά χρόνια, ίσως και πολύ συντομότερα απ’ότι φανταζόμαστε, το ίδιο ακριβώς θα συμβεί και με τα CD, τα laser discs, και οποιοδήποτε άλλο format έχει χρησιμοποιηθεί η θα χρησιμοποιηθεί στο μέλλον. Είναι αναπόφευκτο και απολύτως δικαιολογημένο. Όπως αναπόφευκτο είναι και το γεγονός ότι πάντοτε θα υπάρχουν καλλιτέχνες που θα προσπαθούν να επαναφέρουν (ή να διατηρήσουν, ανάλογα με την περίσταση) τους ήχους και τις εικόνες του παρελθόντος στην σύγχρονη εποχή.

Ο φίλτατος Sean McBride βέβαια το πάει όλο αυτό λίγο παραπέρα. Αρνείται πεισματικά να χρησιμοποιήσει οτιδήποτε μη αναλογικό και απαρνείται κάθε σύγχρονο ‘εργαλείο’ (βλ. Laptop) που θα μπορούσε να κάνει την εμφάνιση του στην σκηνή πιο εύκολη και πιο άρτια. Και αυτό είναι εν τέλει που τον κάνει και περισσότερο συμπαθή στα μάτια των φίλων του μινιμαλιστικού ήχου των αρχών του ’80. Χρειάστηκαν δύο τραπέζια, τοποθετημένα το ένα δίπλα στο άλλο επάνω στην σκηνή, για να μπορέσουν να χωρέσουν όλα τα μηχανήματα που είχε φέρει μαζί του – και φανταστείτε ότι δεν τα είχε φέρει καν όλα! Ένα synthesizer, κονσόλες, μίκτες, πρίζες και καλώδια… πολλά καλώδια! Τόσα πολλά που είναι απορίας άξιο πώς κατάφερναν τα χέρια του να ελίσσονται ανάμεσα στα knobs και switches χωρίς να γίνεται καμία ζημιά και χωρίς να αποσυνδέεται τίποτα. Ολιγομίλητος και συνεσταλμένος, πέρασε σχεδόν ολόκληρη την συναυλία με το βλέμμα στραμμένο προς τα κάτω, ακόμα και όταν κρατούσε το μικρόφωνο ή έπαιρνε τζούρες από το τσιγάρο του, παίζοντας όλα τα κομμάτια συνεχόμενα το ένα μετά το άλλο χωρίς καθόλου διαλείμματα μεταξύ τους, με αποτέλεσμα μέχρι και την μέση περίπου της εμφάνισης του το κοινό να ‘ντρέπεται’ να χειροκροτήσει, φοβούμενο μην διακόψει την αυτοσυγκέντρωση του Sean.  Όταν βέβαια ο κόσμος ξεθάρρεψε και άρχισε να χειροκροτεί και να φωνάζει, αυτός φάνηκε να το απολαμβάνει δεόντως και προφανώς ήταν και κάτι το οποίο περίμενε εναγωνίως.

Martial Canterel (13)

Αναμφίβολα, το μεγάλο στοίχημα που έπρεπε να κερδίσει ο Sean McBride (και ένα πρόβλημα που έχουν  γενικότερα να αντιμετωπίσουν σχήματα παρόμοια με αυτό των Martial Canterel) ήταν το να μπορέσει να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού για όση ώρα θα διαρκούσε η εμφάνιση του. Από την μία ο minimal ήχος τον οποίο υπηρετεί, ο οποίος δεν δέχεται και πολλές παρεμβάσεις είναι η αλήθεια, και από την άλλη η δικαιολογημένα περιορισμένη σκηνική του παρουσία, είναι δύο παράγοντες που θα μπορούσαν εύκολα να αποδειχθούν αποτρεπτικοί για μία μεγάλη μερίδα του κοινού.

Εδώ όμως ακριβώς έγκειται και η διαφορά, γιατί σε αντίθεση με πολλά άλλα σύγχρονα minimal/cold wave σχήματα (και κυρίως αυτά που ξεπήδησαν μέσα από το hype των 3-4 τελευταίων ετών), οι Martial Canterel έχουν τραγούδια. ΠΟΛΥ όμορφα τραγούδια. Και μελωδίες.  Πανέμορφες, μελαγχολικές, σκοτεινές μελωδίες. Και ήταν τα τραγούδια αυτά (έστω και ελαφρώς διαφοροποιημένα), σαν το ‘Empire’, το ‘Occupy These Terms’, το‘Windscreen’, το ‘Other Half’, το ‘Market’ ή το ‘No Love On Video’, που όχι μόνο κράτησαν προσηλωμένο το κοινό του Death Disco για ολόκληρα τα 70 λεπτά που κράτησε το live, αλλά το ανάγκασαν να καταχειροκροτήσει τον Sean McBride, βγάζοντας στο τέλος ολάκερο τον ενθουσιασμό του για αυτό που μόλις είχε παρακολουθήσει.

(Φωτογραφίες: Αλεξάνδρα Κατσαρού)

Διάβασε επίσης...
Οι Light Asylum στην Death Disco – Κερδίστε προσκλήσεις!
Όπως σας έχουμε ξαναπεί το ντουέτο των Light Asylum (Shannon Funchess και Bruno Coviello) -σαφέστατα από τα πιό ενδιαφέροντα σχήματα του νέου σκοτεινού ήχου- μας έρχεται για την πρώτη του εμφάνιση επί ελληνικού εδάφους στην Death Disco (Ωγύγου 16 & Λεπενιώτου 24, Ψυρρή) την Κυριακή 26 Μαϊου (Οι πόρτες ανοίγουν στις 21:00, τιμή ...
Συνέχεια...
H Geneva Jaccuzzi σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη
Μια πολύ ενδιαφέρουσα συναυλιακή πρόταση μας περιμένει σήμερα και αύριο, σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα αντίστοιχα. Η Geneva Jaccuzzi, η ιδιαίτερη αυτή πειραματική ποπ περσόνα έρχεται κατευθείαν από το Λος Άντζελες στη χώρα μας καλεσμένη της ΕΑΝ Presents. Η Jacuzzi έχει μέχρι στιγμής τέσσερις κυκλοφορίες, με πιο πρόσφατη το Lamaze του 2010, ...
Συνέχεια...
Light Asylum + Bella Fuzz @ Death Disco
Υπό άλλες συνθήκες, οι διαρκείς αναφορές και παρομοιώσεις της Shannon Funchess με την Grace Jones, στις οποίες και επιδίδεται συνεχώς ο διεθνής μουσικός τύπος, θα αποτελούσαν ένα ακόμα βαρετό κλισέ. Στην προκειμένη περίπτωση όμως έχουν πέσει διάνα, και ας μιλάμε φυσικά για εντελώς, μα εντελώς, διαφορετικά μεγέθη. Θυμάμαι ότι, χωρίς ...
Συνέχεια...
Η συναυλιακή επιστροφή των Closer
Ένα από τα συγκροτήματα που σημάδεψαν όσο λίγα την ανεξάρτητη μουσική στη χώρα μας για περισσότερο από μια δεκαετία, οι Closer, επιστρέφουν, τουλάχιστον συναυλιακά, την επόμενη Παρασκευή 9 Μαΐου στο Death Disco. Οι Closer σχηματίστηκαν το 1991 και πέντε χρόνια μετά κυκλοφόρησαν το πρώτο τους single, το 45'' Fly In The Milk, στη Studio II, ...
Συνέχεια...
Ο Martial Canterel στη Death Disco
Από τους πρωτοπόρους του σύγχρονου ρεύματος του Cold και Minimal Wave ήχου, ο Νεοϋορκέζος Sean McBride, γνωστός και ως Martial Canterel αλλά και ως το 1/2 των Xeno and Oaklander, όνομα το οποίο έχει δανειστεί από το σουρεαλιστικό μυθιστόρημα του Raymond Roussel ‘Locus Solus’, υπηρετεί εδώ και μία δεκαετία την ...
Συνέχεια...
Molly Nilsson + Melentini @ Death Disco
Ντυμένη στα μαύρα, με το τέλεια στυλιζαρισμένο ξανθό καρέ μαλλί της να μοιάζει σχεδόν ψεύτικο (ήταν πέρα για πέρα όμως αληθινό!) και το Σκανδιναβικό ύψος της(!) να εντυπωσιάζει, η Molly έμοιαζε σαν να έχει ξεπηδήσει μέσα από τις κιτρινισμένες σελίδες κάποιου Ευρωπαϊκού περιοδικού μόδας της δεκαετίας του ’60. Οι αργές, νωχελικές  ...
Συνέχεια...
Ο Steve Lake (The Zounds) ζωντανά στην Αθήνα
Στις 22 Νοεμβρίου η Αθήνα και συγκεριμένα το Death Disco θα υποδεχτούν ένα από τους λίγους εναπομείναντες πιονέρους του βρετανικού post punk , τον Steve Lake των θρυλικών Zounds. Oι Zounds κυκλοφόρησαν το 1981 στην Rough Trade έναν από τους καλλίτερους δίσκους των κιθαριστικών, νεο - κυματικών ΄80s, το εμβληματικό The ...
Συνέχεια...
Mixtapin’ with The Oscillation
Οι Βρετανοί psych/kraut rockers The Oscillation μας χάρισαν ένα mixtape με αγαπήμενες τους επιλογές με αφορμή τις εμφανίσεις τους σε Θεσ/νίκη και Αθήνα. Όπως μπορείτε να δείτε στο εκλεκτικό tracklist, στο mixtape της μπάντας αντικατροπτίζονται μεν αρκετές από τις βασικές επιρροές της μπάντας όπως αποτυπώνονται στα τρία άλμπουμ τους -Out Of ...
Συνέχεια...
Οι Universal Trilogy στο Death Disco με νέο single
Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες εγχώριες καθοριστικές ηλεκτρονικές - και όχι μόνο - μπάντες, ειδικά για τα '90s και τα early '00s, οι  Universal Trilogy συνεχίζουν την πορεία τους, η οποία  σηματοδοτήθηκε από την δισκογραφική τους επιστροφή το 2012 με το album "Pop Crisis". To συγκρότημα από τη Θεσσαλονίκη που πετυχημένα - και ...
Συνέχεια...
Οι φθινοπωρινές συναυλίες της Arte Fiasco
Εκτός από τους ανερχόμενους τεξάνους indie rockers Parquet Courts (τους οποίους ακόμα και ο τεράστιος Steve Wynn μας πρότεινε σε πρόσφατη συνέντευξη του) που ήδη ξέραμε ότι μας έρχονται στο An Club (Σολωμού 13-15, Εξάρχεια) την Τετάρτη 4 Σεπέμβρη (είσοδος 16 ευρώ, support act: Rita Mosss, περισσότερες πληροφορίες), η Arte Fiasco ανακοίνωσε ...
Συνέχεια...
Οι Γάλλοι Jack Of Heart μαζί με τους Bazooka και τους Social End Products βρωμίζουν το Death Disco
Ότι πρέπει για μία ξέφρενη βρώμικα κιθαριστική Τρίτη, η επανεμφάνιση στα μέρη μας των Γάλλων Jack Of Heart. To συγκρότημα του Piero Ilov επιστρέφει στην Αθήνα και θα εμφανιστεί την ερχόμενη Τρίτη το βράδυ στο Death Disco. Μαζί τους, απόλυτα ταιριαστά στο r'n'r ύφος τους, δύο από τις πιο καλές εγχώριες μπάντες, οι ...
Συνέχεια...
Cold Cave
Η πολύ δραστήρια στο χώρο του ευρύτερου σκοτεινού/ηλεκτρονικού ήχου Death Disco έχει προγραμματίσει μια πολύ ενδιαφέρουσα βραδιά για την επόμενη Τρίτη 21 Ιανουαρίου καθώς φέρνει τους Cold Cave, το δημιούργημά του Wesley Eisold, για πρώτη φορά στην Αθήνα, όπως ήδη γράψαμε εδώ στο mixtape.gr. Οι Cold Cave (off.site | facebook) είναι ...
Συνέχεια...
Οι The Oscillation στη χώρα μας
Ακόμα ένα σημαντικό σχήμα του νεο-ψυχεδελικού δόγματος,  με πολλές kraut αναφορές - και αρκετά κοντά στον ήχο των Föllakzoid που είδαμε πρόσφατα στη χώρα μας - , οι The Oscillation έρχονται στην Ελλάδα για δυο εμφανίσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Οι Βρετανοί, που φέτος κυκλοφόρησαν το τρίτο άλμπουμ τους From Tomorrow, ...
Συνέχεια...
No Clear Mind – “Mets”
Από τα Χανιά μέχρι την Κωνσταντινούπολη και τη Σμύρνη και από το Μετς μέχρι τα Τίρανα, οι No Clear Mind είναι ίσως το πιο "παγκόσμιο" σχήμα που υπάρχει αυτή τη στιγμή στη χώρα.Αρκεί μια βόλτα στη σελίδα τους στο facebook για να δείτε πως η πλειοψηφία των ανθρώπων που σχολιάζουν ...
Συνέχεια...
Οι Light Asylum στην Death Disco – Κερδίστε
H Geneva Jaccuzzi σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη
Light Asylum + Bella Fuzz @ Death Disco
Η συναυλιακή επιστροφή των Closer
Ο Martial Canterel στη Death Disco
Molly Nilsson + Melentini @ Death Disco
Ο Steve Lake (The Zounds) ζωντανά στην Αθήνα
Mixtapin’ with The Oscillation
Οι Universal Trilogy στο Death Disco με νέο
Οι φθινοπωρινές συναυλίες της Arte Fiasco
Οι Γάλλοι Jack Of Heart μαζί με τους
Cold Cave
Οι The Oscillation στη χώρα μας
No Clear Mind – “Mets”