Πως θα αντιδρούσατε αν μπαίνοντας σε ένα σπίτι που δικαιωματικά σας ανήκει το βρίσκατε κατειλημμένο από μια πενταμελή οικογένεια, η οποία μάλιστα δεν έχει καμία πρόθεση να σας αναγνωρίσει το δικαίωμα της ιδιοκτησίας, αλλά ούτε και να το κουνήσει από μέσα; Λογικά, θα καλούσατε την αστυνομία… Κι αν η αστυνομία ήταν με το πλευρό των εισβολέων κι όχι με το δικό σας; Τι θα κάνατε τότε; Θα αποχωρούσατε ειρηνικά, θα κάνατε φασαρία ή θα επιλέγατε την πιο ακραία λύση… της συγκατοίκησης;

Όχι δεν πρόκειται για σενάριο του Mikael Haneke, παρόλο που θα μπορούσε, αλλά για το νέο θεατρικό έργο του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη, ο οποίος μετά το La Poupe μας εκπλήσσει ακόμα μια φορά με την πλούσια φαντασία του σε ένα έργο πάνω στην ιδιοκτησία της περιουσίας αλλά… και του εαυτού μας.

Η Μαρία Καλλιμάνη είναι η αστή, που αποφασίζει για άγνωστους λόγους να εγκαταλείψει την πόλη και τον άρρωστο άνδρα της προκειμένου να εγκατασταθεί σε ένα παλιό αρχοντικό που ανήκει στον ξενιτεμένο αδερφό της, κληροδότημα από μια εκκεντρική λεσβία θεία. Με την άφιξη της στο σπίτι έρχεται αντιμέτωπη με ένα άνεργο νεαρό ζευγάρι, γονείς τριών παιδιών, οι οποίοι όχι μόνο έχουν καταπατήσει το σπίτι, αλλά κι έχουν αναπτύξει σχέσεις οικειότητας με τους υπόλοιπους κάτοικους του χωριού και την αστυνομία.

Από την πρώτη στιγμή ο Χατζηγιαννίδης πλάθει μια εξαιρετικά απόκοσμη ατμόσφαιρα, κυρίως γιατί όσο απίθανη φαίνεται (με την ηρεμία των καταπατητών), άλλο τόσο αληθοφανής μοιάζει. Διασκορπίζοντας γύρω από το σπίτι τα υποθετικά μάτια των συγχωριανών (τα δικά μας μάτια), τοποθετεί απευθείας τη βασική ηρωίδα του στη θέση του παρείσακτου, διαστρεβλώνοντας την πραγματικότητα και φλερτάροντας έξυπνα με το παράλογο. Κι αυτή είναι και η κυρίαρχη θέση της γραφής του μέχρι το τέλος. Το έργο ισορροπεί ανάμεσα σε μια ρεαλιστική ιστορία εισβολής (κι επιβολής) και σε ένα διαστρεβλωμένο πεδίο μεταφυσικής.

Τα θέματα που αποπειράται να θίξει ο Χατζηγιαννίδης είναι πολλά. Αυτό που βρίσκεται όμως σε πρώτο πλάνο είναι η ξενότητα (αγαπημένο θέμα των νεοελλήνων συγγραφέων), το ποιος είναι ξένος και ποιος όχι. Ποιος κατέχει και ποιος δικαιούται. Ποιος ορίζεται από αυτό που έχει και ποιος ορίζει. Σε ένα δεύτερο επίπεδο το έργο διατρέχεται από ένα πνεύμα μυστηρίου. Πόσο ελεύθεροι είμαστε να αποφασίσουμε τη ζωή μας και πόσο προσδιοριζόμαστε από το χώρο και τους ανθρώπους που μας περιβάλλουν. Η γυναίκα της Λάσπης αποφασίζει να πάρει τη ζωή της στα χέρια της και καταλήγει ακούσια έρμαιο δυο ταξικά υποδεέστερων της ανθρώπων, δυο παριών που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, αλλά και ενός άψυχου σπιτιού και της ιστορίας μιας οικογένειας -της δικής της- που σε τελική ανάλυση δεν έγινε μέρος της ποτέ.

lasphΗ ηρωίδα του Χατζηγιαννίδη αναζητά την αποδοχή, το να ανήκει κάπου, να είναι μέρος μιας ιστορίας. Ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι θα βουτηχτεί στο βούρκο, ότι θα γίνει η ίδια λάσπη και θα αφομοιώσει χαρακτηριστικά οικεία και ξένα, συγγενών κι αγνώστων προκειμένου να αποκτήσει ταυτότητα… Κι ενώ στο τέλος η ζωή όλων (ακόμα κι αυτών που έχουν άδεια χέρια) προχωρά, η δική της που ξεκίνησε με ένα άνοιγμα προς την ελευθερία ειρωνικά μένει στάσιμη να βυθίζεται σταδιακά σε μια κινούμενη άμμο που είχε κάθε προοπτική να είναι η έξοδος από την φυλακή της ανυπαρξίας της.

Η Μαρία Καλλιμάνη κατορθώνει να είναι αυτή η γυναίκα. Αισθησιακή και σίγουρη στην αρχή, σχεδόν γραφικά χειραφετημένη οδεύει σταδιακά προς την φθορά και τη γελοιοποίηση. Από εξουσιαστής, γίνεται θύμα. Από Ιδιοκτήτρια, κτήμα, από άνθρωπος, κατοικίδιο (η «μικρή μοχθηρή σκιουρίτσα» της πεθαμένης θείας), δυνάμει εκδικήτρια και στο φινάλε τροφή μιας υποθετικής μυστηριακής συνταγής (μήπως αυτό είναι τελικά η αυτοδιάθεση;) Η Πηνελόπη Κροντηροπούλου, η δεύτερη γυναίκα είναι εσωτερική κι όμως ατσάλινη, με σκυμμένο το κεφάλι και σηκωμένο το μέτωπο, ίσως ο πιο γερός ιστός της τριάδας, ενώ ο Δημήτρης Ξανθόπουλος παίζει πειστικά την απαραίτητη δόση τεστοστερόνης που πυροδοτεί τη σχέση των δυο γυναικών.

Η Λιλύ Μελεμέ, έχοντας μαθητεύσει πλάι στο Στάθη Λιβαθινό, κι έχοντας δώσει τις εξετάσεις της ήδη σε μια απαιτητική παράσταση (θυμηθείτε τον αρχαΐζοντα Ταρτούφο της Πειραματικής), σκηνοθετεί με ενδιαφέροντα τρόπο το παράξενο έργο του Χατζηγιαννίδη. Κάπως πιο αμήχανη στις ρεαλιστικές σκηνές (πχ στην πρώτη αναμέτρηση των δυο άγνωστων γυναικών), πιο ευφάνταστη και αποτελεσματική στις πιο ατμοσφαιρικές, στήνει μια παράσταση που δεν προδίδει τις προθέσεις του συγγραφέα, κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον μας. Το θαύμα βέβαια συντελείται ακόμα μια φορά από την Ελένη Μανωλοπούλου, η οποία με τρία σώματα-θραύσματα τοίχων και ελάχιστα σκηνικά αντικείμενα καταφέρνει να φτιάξει το «ζωντανό» σπίτι, εμφυσώντας του πραγματική (απειλητική) ζωή. Κι αυτό που κάνει ακόμα πιο θαυμαστό το αποτέλεσμα, είναι ότι έχει καταφέρει να το πετύχει στον περιορισμένο χώρο της Β Σκηνής του Θεάτρου της Οδού Κεφαλληνίας.

Η Λάσπη είναι παράξενο έργο… ευχάριστο κι απειλητικό. Έχει επί μέρους δραματουργικές αδυναμίες και χάσματα (κάποια γιατί και πως που μένουν αναπάντητα), παραμένει όμως απ’ την αρχή ως το τέλος άκρως ενδιαφέρον. Κι όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με ένα δικό μας συγγραφέα που η πένα του μοιάζει να ξέρει πώς να πει αυτό που θέλει, είναι κρίμα να του αρνούμαστε την προσοχή μας.

Σκηνοθεσία: Λίλλυ Μελεμέ
Σκηνικά/ Κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου
Μουσική: Σταύρος Γασπαράτος
Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Δώρα Νικολάου

Παίζουν:Μαρία Καλλιμάνη, Πηνελόπη Μαρκοπούλου, Δημήτρης Ξανθόπουλος

Ημέρες και Ώρες παραστάσεων
Τετάρτη (λαϊκή), Κυριακή 8 μ.μ.
Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο 9 μ.μ.

Τιμές Εισιτηρίων
23 €, Λαϊκή19 €, Φοιτητικό : 16 €

Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας- Β’ Σκηνή
Κεφαλληνίας 16, Κυψέλη
Τηλ: 210 8838727

Διάβασε επίσης...
Λεωφορείο ο Πόθος | 18 Νοεμβρίου στο Παλλάς
Η Ελληνική Θεαμάτων και το Θέατρο Δωματίου παρουσιάζουν στο Παλλάς, στις 18 Νοεμβρίου, για μία μόνο παράσταση, το γνωστό από τον κινηματογράφο και το θέατρο έργο του Τενεσί Ουίλιαμς «Λεωφορείο ο Πόθος», σε σκηνοθεσία Άντζελας Μπρούσκου με την Όλια Λαζαρίδου στο ρόλο της Μπλανς Ντιμπουά.Η παράσταση ήταν μια παραγωγή της ...
Συνέχεια...
Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα
Τα νεύρα μου, τα χάπια μου και τον Πέπε Ρομάνο να φύγω. Η Μπερνάρντα Άλμπα, οι πέντε αγάμητες κόρες της, η γιαγιά κλειδωμένη στην υπόγα, η κουτσομπόλα δούλα και οι ομαδικές τους νευρώσεις. Όλες οι μουχέρες, αιώνια σπιτωμένες πρωταγωνίστριες του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, φοράνε για δεύτερη χρονιά παντελόνια στο Θέατρο Eliart ...
Συνέχεια...
Οίκοι Ανοχής στο Bios
Μια χώρα μπουρδέλο, ένας οίκος που τρίζει, μια παράσταση ένοχη στην ανοχή. Έξι ηθοποιοί σε έξι καρέκλες: έδρες εξουσίας, θρόνοι, οίκοι. Κάθε μια ιδιαίτερη: κουτσή, τερατόμορφη, ξεκοιλιασμένη, παλαιά και ανθεκτική ή ετοιμόρροπη. Παίρνουν δημόσια τo βήμα πάνω τους, τις σέρνουν ξοπίσω τους σαν καταδίκη και κληροδότημα, τις καταχρούνται ή παραμορφώνονται και αλλοιώνονται ...
Συνέχεια...
ΑΩ
«Η αλήθεια,» είπα, «είναι ότι πιστεύεις σε κάτι ανώτερο.» «Η αλήθεια,» είπε εκείνος, «είναι ότι προσπαθώ να πιστεύω.» - J.L. BorgesΜια τεράστια κινηματογραφική οθόνη καλύπτει τη σκηνή του Παλλάς. Πίσω της δεκάδες καλώδια, 12 κάμερες και μια απόλυτα συντονισμένη ομάδα που δουλεύει πυρετωδώς για το αψεγάδιαστο- τεχνικά- αποτέλεσμα που παρουσιάζεται ...
Συνέχεια...
Kagemi από την Ιαπωνική Ομάδα Sankai Juku στο Παλλάς
Όλοι Άσπρα και μια Νύστα (και ένα όνειρο). Ναι, νύσταξα στο Kagemi. Ίσως (ΙΣΩΣ!) και να τον πήρα λίγο, λοξά. Δεν είναι κακό αυτό όμως, δεν τα ρίχνω στους Ιάπωνες, τι φταίνε οι άνθρωποι, τόσο δρόμο κάνανε, εγώ πήγα με λάθος προδιαγραφές περιμένοντας άλλα απ'όσα (μετά εορτής) εκτιμώ και χαίρομαι που είδα ...
Συνέχεια...
Μαθήματα Νεοελληνικής Ιστορίας στο Vanilla Bar Theatre
Μήπως η τηλεόραση δεν σας αρκεί πια όταν επιθυμείτε διακαώς να εξολοθρεύσετε τα εγκεφαλικά σας κύτταρα δια παντός παρακολουθώντας τις συζητήσεις, τους προβληματισμούς και όλα τα τεκταινόμενα επί της οθόνης;Μήπως προτιμάτε να τα διαχειριστείτε live και με ένα ποτό στο χέρι για να πηγαίνουν πιο εύκολα κάτω τα φαρμάκια της ...
Συνέχεια...
Athens Fringe Live 2012
Με σύνθημα "Η Αθήνα μας ανήκει" επανέρχεται από τις 15 έως τις 30 Ιουνίου το Fringe Festival που φέτος γίνεται Fringe Live και καταλαμβάνει χώρους της πόλης δημιουργώντας ένα ανοιχτό βήμα παρουσίασης των καλλιτεχνών αλλά και έναν τόπο συνάντησης του κοινού με τη σύγχρονη δημιουργία. 800 Καλλιτέχνες, 170 ομάδες, 15 ΜΚΟ, 50 εικαστικοί καλλιτέχνες, 10 ...
Συνέχεια...
Ο Τζόνι πήρε το όπλο του
Ουσιαστικά πήρε τα πολεμοφόδια της 16χρονης εμπειρίας του σε ένα πολύ επιτυχημένο (παρά την απαράδεκτη εκπροσώπησή του από το Γραφείο Τύπου όλα αυτά τα χρόνια) θέατρο ρεπερτορίου, το Αμόρε αλλά και το βαρύ πυροβολικό της νεότερης -ως επί το πλείστον- γενιάς καλλιτεχνών και ανέλαβε το Εθνικό Θέατρο του οποίου το ...
Συνέχεια...
Κάτι συμβαίνει στο θέατρο Εμπρός
Στην Αθήνα του σήμερα φαίνεται πώς συμβαίνουν ακόμα σπουδαία πράγματα. Το κοινωνικό και πολιτικό μας ένστικτο έχει αποδείξει, άλλωστε, ότι σε κρίσιμες ιστορικές περιόδους δουλεύει ακατάπαυστα. Ο λόγος αυτή τη φορά για την Κίνηση Μαβίλη και την κατάληψη του θεάτρου Εμπρός, ημέρα Παρασκευή 11-11-11. Η Κίνηση Μαβίλη (Κ.Μ) δημιουργήθηκε το 2010 ...
Συνέχεια...
Ήθελα να σ’ αντάμωνα στο Θέατρο του Νέου Κόσμου
Το Θέατρο του παπουτσιού πάνω στο δέντρο και το Θέατρο του Νέου Κόσμου παρουσιάζουν ένα γλέντι όπου θεατές και καλλιτέχνες συναντιούνται, απολαμβάνουν τη μουσική, μεζέδες και καλό κρασί και "συνομιλούν" για τη χαρά της ζωής στο έργο της Μαρίας Παπαλέξη, "Ήθελα να σ'αντάμωνα".Το έργο Η ιστορία του Κωσταντή, ενός γυρολόγου ...
Συνέχεια...
Οι Δούλες
Όταν λείπει η Κυρά, χορεύουν τα Δουλοπόντικα. Τι χορεύουν δηλαδή, ξεσαλώνουν οι Δουλάρες. Ανεβαίνουν οι Δούλες του Ζαν Ζενέ στην Κεντρική Σκηνή του Νέου Ελληνικού Θεάτρου Γιώργου Αρμένη με πρωταγωνίστρια την Κατερίνα Παπουτσάκη. Και εσύ τολμάς να πας, γιατί;  Σχετικά καλό word of mouth, κλασικό γκουλτουροέργο που δεν είχες την τύχη να δεις παλιότερα, θέατρο εμπιστοσύνης με πάντα προσεγμένες ...
Συνέχεια...
Τα Λόγια της Κασσάνδρας | Φεστιβάλ Αθηνών
Μια μόνο στιγμή «κόβει» από την Ορέστεια του Αισχύλου ο Νίκος Βαχμίας, τη σκηνή της Κασσάνδρας, και τη μεγεθύνει σε έναν πειραματισμό με την ομάδα Φιλιατρό. Αναζητά μια διαφορετική προσέγγιση της τραγωδίας και χρησιμοποιεί μαζί με αυτό το απόσπασμα μαρτυρίες, ποιήματα και τραγούδια από αντίστοιχες μοιραίες στιγμές που αφομοιώνονται στο ...
Συνέχεια...
Από δω και πέρα μόνο Happy End
Ξεκινώντας για το θέατρο Χώρα οι προθέσεις μου δεν ήταν καθόλου καλές (και ελπίδες δεν υπήρχαν καν). Το μόνο που περίμενα να δω ήταν το μέγεθος της καταστροφής μίας από τις πιο αγαπημένες μου ταινίες, του «Breakfast at Tiffany's», στη θεατρική της απόδοση.Σκεφτόμουν τρόπους εκδίκησης της Γεωργία Μαυραγάνη γι αυτό ...
Συνέχεια...
Meet Market στο Θέατρο Ροές – Κερδίστε προσκλήσεις!
Η Χριστίνα Θανάσουλα άφησε για λίγο στην άκρη τα πολύπριζα και καταπιάστηκε με το πληκτρολόγιο για να φωτίσει φέτος τις σύγχρονες ερωτικές σχέσεις αντί την σκηνή. Μαζί με τους συνεργάτες της αποφάσισαν να βουτήξουν στο λογικό παράλογο ενός ζευγαριού και παρουσιάζουν το πρώτο τους έργο "Meet Market" στο Θέατρο Ροές ...
Συνέχεια...
Ο Αγαπητικός της Βοσκοπούλας | 14- 17 Ιουνίου
Μια νεανική ομάδα προτείνει τη δική της σκηνική εκδοχή του πολυθρύλητου δραματικού ειδυλλίου του Δημητρίου Κορομηλά. Καρπός μιας κοινωνίας σε αναζήτηση της πολιτιστικής της ταυτότητας, που μετεωρίζεται ανάμεσα στο αρχαιοελληνικό ιδεώδες, το ευρωπαϊκό πρότυπο και τη λαογραφική παράδοση, το δραματικό ειδύλλιο φέρνει στην αθηναϊκή σκηνή της τελευταίας δεκαετίας του 19ου ...
Συνέχεια...
Οι Ηθοποιοί
Ο Γιώργος Σκούρτης έγραψε τους Ηθοποιούς εμπνευσμένος από το Θέατρο Τέχνης. Για 'κείνον είναι περισσότερο ένας φόρος τιμής στους μηχανισμούς των ανθρώπων της σκηνής, παρά οτιδήποτε άλλο. Σ' αυτό το θέατρο άλλωστε πήρε το βάπτισμα του πυρός, όταν παρουσίασε στα τέλη της δεκαετίας του 60 (την εποχή της έντονης στήριξης ...
Συνέχεια...
Τι αλλάζει φέτος στο Bob Theatre Festival;
Μα τι όνομα για θεατρικό φεστιβάλ είναι τέλοσπάντων το Bob; Λοιπόν, να δούμε: Μικρο, χαριτωμένο, έξυπνο, νεανικό, φιλικό, προσιτό. Όλα αυτά είναι ο “παλίόφιλος”, το Bob Theatre Festival που φέτος κλείνει 5 χρόνια, εξελίσσεται, μετακομίζει στο νέο του σπίτι, το Bios στην Πειραιώς και κάνει πρεμιέρα απόψε. Οι οργανωτές του Bob ξεχύνονται όλο ...
Συνέχεια...
H Δήμητρα ‘δεν μπορεί να μείνει μόνη της’ και φέτος
Η Δήμητρα Παπαδοπούλου περνά δεύτερη χρονιά στο στοιχειωμένο σπίτι της προσπαθώντας να βάλει σε τάξη την ανάστατη ζωή της.Θυμηθείτε την παρουσίαση της παράστασης της περσινής σεζόν από το Γεράσιμο Ευαγγελάτο.Πιάνο: Νίκος Δρογώσης Σκηνοθεσία: Θοδωρής ΑθερίδηςΜουσική: Στάθης ΔρογώσηςΣκηνικά: Μανόλης ΠαντελιδάκηςΚοστούμια: Ηλιοστάλακτη Βαβούλη, Ελένη ΓιαννίτσαΦωτισμοί: Κατερίνα ΜαραγκουδάκηΠαίζουν: Δήμητρα Παπαδοπούλου, Μάριος Αθανασίου, Δημήτρης ...
Συνέχεια...
Το ¶γνωστο Αριστούργημα
Η σεζόν μόλις ξεκίνησε.Και περιμένοντας τις αμέτρητες παραστάσεις που πρόκειται να γεμίσουν τις χειμωνιάτικες (που λέει ο λόγος) νύχτες μας ξεκινάμε από μία ενδιαφέρουσα παραγωγή που παρουσιάζεται από τις 7 Σεπτεμβρίου σε έναν χώρο διαφορετικό, στο Μουσείο Μπενάκη. «Το ¶γνωστο Αριστούργημα» του Ονορέ Ντε Μπαλζάκ διάλεξε φέτος ο θεατρικός οργανισμός ...
Συνέχεια...
Εσύ και τα σύννεφά σου…
Το έργο του γάλλου συγγραφέα, Ερίκ Βεστφάλ, παρουσιάζει η πολιτιστική εταιρεία Move your art. Το κείμενο γράφτηκε το 1969 και παρουσιάστηκε το 1971, στο θέατρο «Ατενέ» του Παρισιού. Βραβεύτηκε με το πρώτο θεατρικό βραβείο της χρονιάς, όταν επικεφαλής της επιτροπής ήταν ο Ιονέσκο.Το έργοΔυο αδελφές, η Αντέλ και η Ερνεστίν, ...
Συνέχεια...
Οιδίποδας*
*ένα σχόλιο για την εξουσία,  μια σκηνική εγκατάσταση για 2 ηθοποιούς, 1 Theremin και 1 αναθεματισμένο στέμμα.  Το στέμμα, η εξουσία, δεν είναι πάντα το ζητούμενο; Εδώ, με τη μορφή μιας χάρτινης κόκκινης κορόνας, σαν από παιδικό παιχνίδι ή δώρο σε χριστουγεννιάτικο cracker. Παραπλανητική, πρόσκαιρη, εύθραστη. Ο Τύραννος Οιδίποδας, όχι τόσο τραγικό θύμα ...
Συνέχεια...
‘Σονέτα’ του Σέξπιρ στα Εξάρχεια – Κερδίστε Προσκλήσεις
29 από τα 154 σονέτα του Σέξπιρ επιλέγει να μεταφράσει σε ποιητικό λόγο ο Διονύσης Καψάλης και θεατροποιώντας τα ο Λευτέρης Γιοβανίδης να διηγηθεί μια ιστορία αγάπης από τις 14 Μαΐου στο 104-1 Κέντρο Λόγου & Τέχνης.Μόνος γίνεσαι κανένας;Τι μπορεί να σημαίνει για έναν άνθρωπο -πέρα από ηλικία και φύλο- ...
Συνέχεια...
Unmythable @ Bios
Όλοι οι μύθοι της (αρχαίας) Ελλάδας σε μία εκστρατεία. Ξέρετε που μπορείτε να συναντήσετε τον Ευριπίδη, τον Αριστοτέλη, τον Σοφοκλή, τον Ιάσωνα, την Μήδεια, τον Ηρακλή, την Περσεφόνη, τον Άδη, την Δήμητρα, τον Δία και μερικά ακόμα οικεία σας πρόσωπα εν έτει 2013; Στη σκηνή του Bios. Μέχρι και την Κυριακή ...
Συνέχεια...
Την Τρίτη στο σούπερ–μάρκετ
H Εταιρεία Θεάτρου Συν-Επί (+,Χ) παρουσιάζει ένα συγκινητικό σύγχρονο γαλλικό έργο με έντονα κωμικό χαρακτήρα, ένα έργο–ωδή στη μοναδικότητα. Το βραβευμένο στο Fringe του Εδιμβούργου (2011) και υποψήφιο για βραβείο Molière του Εθνικού Θεάτρου της Γαλλίας Την Τρίτη στο σούπερ–μάρκετ του Εμμανουέλ Νταρλέ θα παιχτεί σε πρώτη παρουσίαση στην Ελλάδα. Μια σημαντική στιγμή ...
Συνέχεια...
‘Στάχτες’ στο Θέατρο Στοά
Με το έργο του Κρίστοφερ Χάμπτον «Στάχτες» ξεκινούν οι παραστάσεις στο Θέατρο Στοά και θα διαρκέσουν δύο μήνες. Η παράσταση που παρουσιάζεται σε επανάληψη βασίζεται στο μυθιστόρημα του Ούγγρου συγγραφέα Σάντορ Μάραϊ. Περιγράφει τη σχέση δύο ανδρών, φίλων από την παιδική ηλικία, που συναντιόνται γέροι πια στα 75 τους και ...
Συνέχεια...
Εχθροί Εξ Αίματος
Είστε ένας από εκείνους που παρακολουθούν μανιασμένα μία από τις πολλές ιατρικού τύπου σειρές που είναι πολύ του συρμού τελευταίως (House M.D., Grey's Anatomy, E.R., Scrubs και δε συμμαζεύεται); Έχετε ξεκοκαλίσει μήπως όλα τα κόμικς made by Αρκάς; Είστε και τα δύο μαζί και συνάμα θαυμαστής του μαγικού πλανήτη που ...
Συνέχεια...
Ο ουρανός Κατακόκκινος- Σ’ εσάς που με ακούτε
Η Ομάδα Χρώμα θα παρουσιάσει στον χώρο Προσωρινός από Κυριακή 22 Απριλίου και κάθε Κυριακή, Δευτέρα και Τρίτη την παράσταση Ο ουρανός Κατακόκκινος- Σ' εσάς που με ακούτε, της Λούλας Αναγνωστάκη με την Λυδία Κονιόρδου. "Ακούστε με καλά... Εσείς απ' όλα τα μέρη του κόσμου... δέκα χρόνια για το τίποτα... εγώ δεν ...
Συνέχεια...
Καυκασιανός Φοίνικας
Υπάρχουν ορισμένες παραστάσεις -πες την και performance, δεν αλλάζει η ουσία- που σε πείθουν με την ειλικρίνειά της και τη φρεσκάδα τους και οι ατέλειες και οι ελλείψεις τους απλώς συνεισφέρουν στη γοητεία τους- με την οποία, τελικά, σε κερδίζουν. Σε αυτήν ακριβώς την περίπτωση συγκαταλέγεται και η πρώτη δουλειά ...
Συνέχεια...
‘Ωκεανός πολύ μπλε’ στο Θέατρο Επί Κολονώ – Κερδίστε προσκλήσεις
6 -31 Μαΐου 2008 Είναι αργά το μπαρ θα κλείσει σε λίγο.Ο Ρόμπερτ πίνει μόνος του, ο Ντάνυ εισβάλει βίαια.Η θάλασσα.Τα όνειρα.Η φαντασία.Η πραγματικότητα...Ένα βράδυ που θα θυμούνται για πάντα. Η ομάδα ΝΑΜΑ επανέρχεται με τη νέα της παράσταση σε σκηνοθεσία Ελένης Σκότη. Βασισμένο στο θεατρικό έργο «Danny and the ...
Συνέχεια...
Miss Julie – Φεστιβάλ Αθηνών
Μια πολύ ενδιαφέρουσα προσέγγιση. Μια απρόσμενη πρωταγωνίστρια. Μια μοναδική εμπειρία. Βλέποντας για δεύτερη φορά μέσα σε ένα μήνα το έργο Δεσποινίς Τζούλια (βλ. Δεσποινίδα Τζούλια) του August Strindberg, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών που γιόρτασε για τα καλά το φετινό έτος που ήταν αφιερωμένο στον μεγάλο Σουηδό συγγραφέα με την ευκαιρία της συμπλήρωσης ...
Συνέχεια...
Λεωφορείο ο Πόθος | 18 Νοεμβρίου στο Παλλάς
Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα
Οίκοι Ανοχής στο Bios
ΑΩ
Kagemi από την Ιαπωνική Ομάδα Sankai Juku στο
Μαθήματα Νεοελληνικής Ιστορίας στο Vanilla Bar Theatre
Athens Fringe Live 2012
Ο Τζόνι πήρε το όπλο του
Κάτι συμβαίνει στο θέατρο Εμπρός
Ήθελα να σ’ αντάμωνα στο Θέατρο του Νέου
Οι Δούλες
Τα Λόγια της Κασσάνδρας | Φεστιβάλ Αθηνών
Από δω και πέρα μόνο Happy End
Meet Market στο Θέατρο Ροές – Κερδίστε προσκλήσεις!
Ο Αγαπητικός της Βοσκοπούλας | 14- 17 Ιουνίου
Οι Ηθοποιοί
Τι αλλάζει φέτος στο Bob Theatre Festival;
H Δήμητρα ‘δεν μπορεί να μείνει μόνη της’
Το ¶γνωστο Αριστούργημα
Εσύ και τα σύννεφά σου…
Οιδίποδας*
‘Σονέτα’ του Σέξπιρ στα Εξάρχεια – Κερδίστε Προσκλήσεις
Unmythable @ Bios
Την Τρίτη στο σούπερ–μάρκετ
‘Στάχτες’ στο Θέατρο Στοά
Εχθροί Εξ Αίματος
Ο ουρανός Κατακόκκινος- Σ’ εσάς που με ακούτε
Καυκασιανός Φοίνικας
‘Ωκεανός πολύ μπλε’ στο Θέατρο Επί Κολονώ –
Miss Julie – Φεστιβάλ Αθηνών