Ο Κωστής Βελώνης, εικαστικός, επιμελητής και ενίοτε συγγραφέας πολύ ενδιαφερόντων εικαστικών κειμένων, απαντά σε μερικές απλές και γενικές ερωτήσεις περί τέχνης με τον οξυδερκή και μοναδικό τρόπο που τον διακατέχει.

Δεν χρειάζονται πολλές συστάσεις για τονΒελώνη, είναι ένας πολύ σημαντικός εκπρόσωπος της ελληνικής τέχνης, με μια αυθεντική φωνή, και μια δουλειά που εξελίσσεται με μοναδικό και οργανικό τρόπο. Διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, γράφει, οργανώνει εκθέσεις και δουλεύει όσο περισσότερο γίνεται. Επίσης πίνει πράσινο τσαι με μανία, και έχει κόψει το κάπνισμα εδώ και καιρό.

Μας μαλώνει λίγο για τις γενικές ερωτήσεις, αλλά είναι καλοκαιράκι και εμείς θέλουμε να μας δώσει έτσι απλά ένα στίγμα, για να απολαύσουμε την ίδια την δουλειά του, την χρονιά που έρχεται, μιας και θα συμμετέχει σε πολλές εκθέσεις:

Στα μέσα Οκτωβρίου συμμετοχή στην ομαδική της AMP, στην ομαδική της ileanas tounta και στην alpha delta, συμμετοχή στην μεγάλη έκθεση του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης (εκτενής αναφορά στο μέλλον από αυτή την στήλη) και συμμετοχή στην ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα Biennale των Βρυξελλών.

Πολύ δουλειά από σήμερα ως τα Χριστούγεννα!!!


velonisΠοιοι καλλιτέχνες θεωρείς ότι είναι κοντά στην δουλειά σου;

Το ποιοι είναι κοντά στον τρόπο που δουλεύω δεν σημαίνει είναι απαραίτητα ότι μου αρέσουν περισσότερο, αν και συνήθως οι έννοιες αυτές είναι ταυτόσημες . αναφέρομαι σκόρπια στους νεώτερους Gedi Sibony , Katharina Jahnke, Vincent Fecteau, Shahin Αffrasiabi, Alex Bircken, David Shrigley, Martin Boyce, Tom Burr, Joe scanlan, Vejvi Torbjörn, Μyriam Ηolme, Bojan Šarčević και πολλούς άλλους. αλλά για του παλαιότερους είμαι ακόμα πιο σίγουρος , όταν μάλιστα οι συγγένειες καταλήγουν να μην είναι τόσος εμφανείς.

Με την Katharina Jahnke είχες και μια κοινή έκθεση προ-πέρσι αν δεν κάνω λάθος. Πόσο πιστεύεις ότι λειτουργεί ένας διάλογος μεταξύ δύο καλλιτεχνών με κάποια κοινά στοιχεία αφετηρίας, μέσα στα πλαίσια της προγραμματισμένης κοινής έκθεσης σε μια γκαλερί; Εννοώ μεγάλες ομαδικές εκθέσεις γίνονται συχνά με κάποια επιμέλεια και οι επιλογές έργων γίνονται βάσει συγκεκριμένων κριτηρίων. Κατά τη γνώμη μου αυτό πολλές φορές δεν είναι το κριτήριο για να παρουσιαστούν δυο καλλιτέχνες μαζί σε μια γκαλερί και πολλές φορές οι ίδιες οι γκαλερί πέφτουν στην παγίδα «α! μοιάζουν μορφολογικά, ή αισθητικά, άρα ας τους βάλουμε μαζί». Πόσο συχνά συμβαίνει αυτό; Τι αποκόμισες εσύ από αυτή την κοινή παρουσίαση με την συγκεκριμένη καλλιτέχνιδα;

Ήταν πράγματι χρήσιμη η συνεργασία με την Jahnke, γιατί ήταν από τις λίγες φορές που έκθετα με κάποιον που μοιραζόταν το ίδιο λεξιλόγιο και επειδή λειτουργούσε ως ατομική με καινούργια έργα που ανανεωνόντουσαν και στις δυο εκθέσεις το ενδιαφέρον αλλά και η περιέργεια ως προς το αποτέλεσμα αυξανόταν. Από κει και πέρα η διαφορά είναι τεράστια στο πως θα χρησιμοποιήσεις την επιλογή του ξύλου , την εμπειρία του craftmaking αλλά και τη χρήση ready made. Κοινές επιλογές μπορεί να εισάγουν στον θεατή ένα τρόπο επινόησης και μεθόδου σε δυο καλλιτέχνες που μοιράζονται αυτά χαρακτηριστικά αλλά στην συνεχεία υπάρχει αρκετός δρόμος για να καλυφτούν οι διαφορές τους .

Το ενδιαφέρον είναι ότι όσο πιο πολύ φαινομενικά διαπιστώνει κάνεις ομοιότητες τόσο στην συνεχεία καταλαβαίνεις τις διαφορές. Σε άλλες συμμέτοχες είναι θέμα τύχης σε αυτό που ονομάζουμε συγγένεια. ‘Όμως αυτό δεν σημαίνει και τίποτα για την ποιότητα της έκθεσης. Δεν νομίζω ότι μπορούμε να μιλάμε με αξιώματα όταν γνωρίζουμε ότι ακόμα και η κοινή αποδοχή του «διαλόγου» που ενδεχομένως τα έργα σε μια έκθεση οφείλουν να σχηματίζουν μπορεί να βγάζουν ένα μέτριο και αποθαρρυντικό αποτέλεσμα. σε σχέση με κάποια επιλογή που θα ενδυνάμωνε τις διαφορές ακόμα και μέσα από επιλογές που μεταχειρίζονται διαφορετικά εκφραστικά μέσα.

Κατά πόσο είναι κοντά η νέα γενιά ελλήνων εικαστικών με τις γενιές του 60 και του 70; Θεωρείς ότι ασχολούνται οι νέοι καλλιτέχνες με την ντόπια εικαστική ιστορία; Έχουν κάτι να μάθουν από αυτήν;

Νομίζω ότι μοιραζόμαστε κοινά στοιχεία με την γενιά του 60 στα εικαστικά όταν είναι ιδιαίτερα αισθητη η ανάγκη στην σημερινή καλλιτεχνική παράγωγη για ένα συγχρονισμό με ζητήματα που απασχολούν την διεθνή κοινότητα. ο τρόπος όμως που γίνεται αντιληπτή αυτή η ανάγκη πολλές φορές με δυσαρεστεί γιατί είναι αποτέλεσμα ιδεολογικού αιτήματος .Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι οι τρέχουσες μόδες είναι και πιο ξεπερασμένες ταυτόχρονα. σε αυτόν τον μάταιο κόσμο καλό ειναι ειαι να ακόλουθης αυτό που σου ταιριάζει και όχι να ευθυγραμμίζεσαι με τις υποδείξεις της πολιτιστικής ηγεμονίας.

Η γενιά του 60 νομίζω ότι ισορρόπησε στο θέμα αυτό. Υπήρξε αν μη τι άλλο κάποιος αυθορμητισμός στον πειραματισμό με τις φόρμες και τα εννοιακα τους παράγωγα. δεν αρνούμαι ότι πολλοί καλλιτέχνες είναι πέρα για πέρα βέβαιοι ότι ακολουθούν την εμμονές τους.. Όμως όταν βλέπεις το αποτέλεσμα σε αποθαρρύνει. δεν ξέρω αν ασχολούνται οι εικαστικοί με την ελληνική ιστορία αλλά στην δική μου περίπτωση θα πρόσθετα σίγουρα τον Ακριθάκη και τον Κανιάρη. Η χαρά μου είναι απερίγραπτη όταν ανακαλύπτω κοινούς δρόμους, στην σύλληψη όσο και στην εκτέλεση.

velonisΠαρ’ όλα αυτά, πολλοί έχουν μιλήσει για μια στασιμάρα που υπάρχει στα ελληνικά πράγματα σε σχέση με την ταυτότητα και τον χαρακτήρα της ελληνικής τέχνης. Να αναφέρω το πρόσφατο κείμενο του Γιώργου Τζιρτζιλάκη «Το καταραμένο τοπικό απόθεμα» στο οποίο αναφέρει –
«Ζητούμενο, όμως, παραμένει ο ιδιαίτερος χαρακτήρας της,(ελληνικής τέχνης) η διαμόρφωση ενός εννοιολογικού πλαισίου κατανόησης και, προπάντων, η πρόσληψη και -γιατί όχι;- η απόλαυσή της από τους άλλους.»

Καταλήγει στο να αναρωτιέται στο αν τελικά μας μένει κάποιος άλλος δρόμος εκτός από την αλλαγή, όπως έχει συμβεί και στο παρελθόν, με τις προηγούμενες γενιές εικαστικών. Το προηγούμενο ερώτημα μου είχε να κάνει με αυτό, και το κατά πόσο μπορούμε να έχουμε πλέον μια ουσιαστική αλλαγή, έτσι όπως προτείνει ο Τζιρτζιλάκης, όχι με μια κατεύθυνση αλλά με πολλές, και κατά πόσο μπορούμε να ξεφύγουμε από το να μηρυκάζουμε αυτά που βλέπουμε στο εξωτερικό, και να τα αναπαράγουμε χωρίς επεξεργασία, γιατί θεωρώ ότι δυστυχώς αυτό συμβαίνει σε αρκετές περιπτώσεις. Και μας έχει φάει η σοβαροφάνεια του να χρησιμοποιούμε μια διαλεκτική ξύλινη και κατ’ εμέ όχι χρήσιμη για την επιβίωση μας προς το παρόν. Η αντίθεση μας με τις προηγούμενες γενιές, είναι η έλλειψη επεξεργασίας και η έλλειψη ενός κεκτημένου προσωπικού αποτελέσματος με μια «αυθεντικότητα» -και την χρησιμοποιώ με κάθε φόβο αυτή τη λέξη. Δηλαδή δεν χρησιμοποιούμε θεωρητικά πλαίσια, ρεύματα, εικαστικά έργα, κριτικές κτλ. για να δημιουργήσουμε μια νέα θέση/θέσεις, αλλά για να αναπαράγουμε «κάτι» χωρίς να το επεξεργαστούμε πριν φύγει από μας. Και εδώ βάζω καλλιτέχνες, κριτικούς κτλ στο ίδιο καζάνι.

Ναι το τοπικό απόθεμα όπως το χρησιμοποιεί ο Τζιρτζιλάκης δηλώνει με κάποια αίσθηση έλξης και απώθησης την αναπόφευκτη περιθερωποιηση του Έλληνα εικαστικού από την διεθνή σκηνή ακόμα και αν η δουλειά του μπορεί να προσφέρει εκλάμψεις όπου όχι μόνο συγχρονίζεται -και αυτό είναι κάτι περισσότερο μίζερο κατά την γνώμη μου -αλλά τίθεται και ως παράδειγμα για την υπόλοιπη διεθνή σκηνή.

Όσο για την αναπαραγωγή του κριτικού λόγου ασφαλώς το βάρος αυτό πέφτει σε σας διαπιστώνω την ανευθυνότητα στην προσέγγιση, είτε με τα κριτήρια μιας άκαμπτης επιχειρηματολογίας είτε με παρουσιάσεις που γράφονται στο πόδι για να καλυφτεί η υλη. Από την άλλη υπάρχουν δημοσιογράφοι που λόγο της πείρας τους μπορών να τολμήσουν να επιδείξουν έναν ζαμανφουτισμό στην προσέγγιση και αυτό μπορώ να το καταλαβαίνω. Η εφημερίδα και τα περιοδικά μόδας δεν ήταν ποτέ ο ιδανικός τρόπος για να μια ρητορική επαρκής για τις ανάγκες της τέχνης. Συνεπώς δεν είναι ακατανόητο ότι απουσιάζουν οι ισχυρές θέσεις και οι ερμηνείες.

Τα τελευταία 10 χρόνια είχαμε μια πιο έντονη εξέλιξη στις μεγάλες εκθέσεις που ξεκίνησε με την έκθεση στο ΔΕΣΤΕ και καταλήγει τώρα με τις Biennale που έγιναν πέρυσι. Τι πρόσφερε αυτό κατά τη γνώμη σου στους έλληνες εικαστικούς από τη μια και στο ελληνικό κοινό από την άλλη;

Πραγματικά δεν μ’ αφορά το τι πρόσφερε στο ελληνικό κοινό, αυτό ενδιαφέρει τους δημοσιογράφους . Το ΔΕΣΤΕ και ο θεσμός της biennale είναι δυο διαφορετικές περιπτώσεις και δεν μπορώ να κάνω εύκολα συγκρίσεις . Από την μια ένα ιδιωτικό ίδρυμα που παρέχει μια πολύ καλή και οργανωμένη συλλογή ενός συλλέκτη και όπου αποτελεί το κύριο κορμό κάθε επομένης έκθεσης , και από την άλλη η μπιενάλε, η μια με κρατική χρηματοδότηση και η άλλη με ιδιωτική. Η δεύτερη περίπτωση ακούγεται πιο ηρωική , από την άποψη ότι ζούμε σ’ έναν κρατικοδίαιτο πολιτισμό – και δεν διστάζω να χρησιμοποιήσω το λεξιλόγιο του Τατουλη που σε αυτό το σημείο το ασπάζομαι απερίφραστα. Και οι δυο περιπτώσεις έχουν ειδικό βάρος για την ανανέωση των εικαστικών αν αναλογιστούμε ότι μοιράζονται το όραμα τους σε πόλεις που βιώνουν το ξεπεσμένο μεγαλείο της αρχαίας και βυζαντινής κληρονομιάς.

velonisΛες ότι δεν σε αφορά το τι πρόσφερε στο ελληνικό κοινό. Αυτό για κάποιον που δεν έχει σχέση επαγγελματική με τα εικαστικά μπορεί να του ακούγεται ελιτίστικο. Δηλαδή η τέχνη για την τέχνη; Δεν σε ενδιαφέρει το πόσο εξοικειώνεται ο Έλληνας με την σύγχρονη τέχνη, πόσο θα μπορεί στο μέλλον να την κατανοήσει άρα και να την υποστηρίξει; Έστω και μόνο ως θεατής που δίνει τον οβολό του για να μπει σε μια Μπιενάλε ή ως συλλέκτης που πιθανώς να αγοράσει κάποιο έργο νέου Έλληνα;

Δεν καταλαβαίνω για τι σου φαίνεται ελιτίστικο. Δεν νομίζω να υπάρχει σοβαρός η έστω έντιμος καλλιτέχνης στον κόσμο που να ενδιαφέρεται για το κοινό. Αλλιώς είναι ιμπρεσάριος, παραγωγός, θεατράνθρωπος, ηθοποιός κλπ . Όπως δεν μ’ ενδιαφέρει το ελληνικό κοινό στο σημείο που δεν με ενδιαφέρει υπαρξιακά οποιοδήποτε κοινό..αν σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει αυτοί οι παράμετροι να ορίζουν την ταυτότητα σου. Αυτό είναι αφελές και φτηνό. Και αυτό που είναι σίγουρο ότι διαφέρει ριζικά από τον τρόπο με τον οποίο ο Beuys αναφέρεται στην κοινωνική γλυπτική η οποία κατά την γνώμη μου είναι τόσο σημαντική όσο και το δειλό πλησίασμα ενός κοριτσιού στην γλυπτική του σιντριβανιού της γειτονιάς του. Και δεν το λέω ειρωνικά.

Ποιο είναι για σένα το πιο κρίσιμο σημείο στην παρουσίαση ενός έργου τέχνης;

Να λείπει ο καλλιτέχνης για να μην γκρινιάζει για την παρουσίαση της δουλειάς του.

Πόσο κοντά στην ελληνική ιδιοσυγκρασία και στην κοινωνία είναι τα δικά σου έργα;

Δεν είναι κίνητρο ούτε κριτήριο αξιολόγησης να είμαι κοντά στην ιδιοσυγκρασία κανενός πολιτισμού και καμιάς γεωγραφικής ζώνης. Το ιδεολόγημα της «εντοπιότητας» αφορά πια αυτούς που συμπληρώνουν τις αιτήσεις τις Biennale , στο πλαίσιο μιας κουλτούρας της κανονικότητας . Όμως αν θέλεις να μιλήσω για το πως αντιλαμβάνομαι τα έργα μου, δεν θα διστάσω να ομολογήσω ότι μου φαίνεται ότι διέπονται ολοκληρωτικά από ελληνική ιδιοσυστασία η τουλάχιστον μεσογειακή. ο αναρχισμός στην εκτέλεση, η ή η ελαφρότητα κάποιων εννοιών και η αμφίσημη πορεία τους, η εμπειρία του παιχνιδιού, τα μελό στοιχεία και κάποιες αφηγήσεις με κωμικοτραγικά χαρακτηριστικά με πείθουν ότι ο γεωγραφικός χώρος με τις συνήθειες του -που μοιράζονται οι σκέψεις μου- επεκτείνονται στα γλυπτά μου.

Θα συμφωνήσω στο ότι δεν είναι απαραίτητα κριτήριο το να είσαι κοντά στην ιδιοσυγκρασία κάποιου πολιτισμού, ούτε το να διατηρείς κάποια εντοπιότητα. Το ερώτημα είναι αν είσαι εσύ κοντά στην ελληνική ιδιοσυγκρασία, από την απάντηση σου, μου λες ότι είσαι και αυτό που θέλω να ρωτήσω είναι αν πιστεύεις ότι είναι δυνατόν για έναν άνθρωπο, που ζει στην Αθήνα, και δουλεύει μέσα σε αυτήν να λειτουργεί χωρίς να έχει καμία επιρροή από τον γεωγραφικό-πολιτικό-κοινωνικό χώρο στον οποίο ζει. Δηλαδή ο καλλιτέχνης δεν έχει, ή δεν θα έπρεπε να έχει εθνότητα; Και εάν δεν θα έπρεπε, πόσο εφικτό είναι αυτό στην πραγματικότητα; Εάν είχε γεννηθεί στην Σουηδία, στο Καμερούν ή στις Φιλλιπίνες, τα έργα σου θα έθεταν τα ίδια ερωτήματα, θα ασχολούνταν με τις ίδιες προβληματικές;

Είναι αξιοπερίεργο να βλέπεις καλλιτέχνες να παράγουν δουλειά που απέχει αισθητά από την μόνιμη διαμονή τους. ‘Όμως καταλαβαίνεις ότι σήμερα με τις αλλεπάλληλες μετακινήσεις αυτός ο τόπος διαμονής είναι περισσότερο τυπικός. Από την άλλη αναγνωρίζω ότι σε κάποιους καλλιτέχνες ο τόπος του εργαστηριού είναι σημαντικότερος από πολλούς άλλους που χρησιμοποιουν ψηφιακά μέσα για παράδειγμα . Στην περίπτωση μου οφείλω να έχω εργαστήριο για να εμπνευστώ η για να παράγω .Συνεπώς περιορίζομαι από την γεωγραφική μου θέση και η εξάρτηση είναι σαφώς στενότερη από κάποιον που μετακινείται με μια κάμερα στο χέρι.


Photos:

1. ‘Lissitzky was a craftsman Hero
wood, acrylic, spray
248 cm h x 32 w cm x 50l cm
2007-08

2. ‘Craft Makes the universe’
300 x 90 x 100
wood, acrylic, rock, felt, wax, veneer, spray, plastic
2007-08

3. ‘Bauhaus Cathedral DIY
Wood, acrylic, shell
310 cm h x 70 l cm x 100 w cm
2007-08
private collection


Links
http://www.velonisworks.blogspot.com

Διάβασε επίσης...
ΕΜΣΤ: 3 εκθέσεις στην σειρά Μέρος 3ο
Το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης εγκαινίασε στις 11 Ιουνίου μια μεγάλη έκθεση με τίτλο heart in heart, στην οποία συμμετέχουν 23 καλλιτέχνες με έργα ζωγραφικής, γλυπτικής, εγκαταστάσεις, σχέδια, φωτογραφίες, βίντεο και διαδικτυακά έργα, προερχόμενα από τη συλλογή του ΕΜΣΤ, τα περισσότερα από τα οποία παρουσιάζονται για πρώτη φορά. Η έκθεση ...
Συνέχεια...
Dreyk the Pirate
Αν και τώρα τελευταία η τέχνη του δρόμου, ή καλύτερα η τέχνη στους τοίχους των δρόμων έχει αρχίσει και αποκτά όλο και μεγαλύτερο κοινό, για κάποιους είναι ακόμα κάτι το δυσνόητο, το παράνομο, το πειρατικό. Ανήσυχες ομάδες και άτομα όμως συνεχίζουν να μας προσφέρουν δωρεάν δείγματα της φαντασίας τους σε ...
Συνέχεια...
Art Brussels 2009
Στις Βρυξέλλες δεν έχει μόνο έδρα η Ευρωβουλή!!! Art Brussels 23-27 Απριλίου Εν μέσω χαλεπών καιρών, η Art Brussels αποδεικνύει οτι τελικά η αγορά τέχνης μπορεί να επιβιώσει. Μια μικρότερη και πιο νεανική art fair που όμως υποστηρίζεται από πληθώρα μικρών μεσαίων και μεγάλων συλλεκτών. Μάλιστα σε σχέση με άλλες ...
Συνέχεια...
Art-Athina: 10 Όψεις της Ελληνικής Φωτογραφίας – Σύγχρονες Τάσεις Δημιουργίας
Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος η ART-ATHINA μια από τις παλαιότερες φουάρ σύγχρονης τέχνης της Ευρώπης θα παρουσιάσει εκτός από καταξιωμένες γκαλερί από τη χώρα μας και απ' όλο τον κόσμο, παράλληλες δράσεις οι οποίες είναι επίσης άξιες σχολιασμού.Αυτή τη φορά μεταξύ των δράσεων που περιλαμβάνονται στις δραστηριότητες της ...
Συνέχεια...
Look good, Feel good design στον Αστρολάβο
Look good, Feel good design. Αυτός είναι ο τίτλος της ομαδικής έκθεσης καλλιτεχνικών και χρηστικών αντικειμένων που παρουσιάζει η Αίθουσα Τέχνης «ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ artlife» στην οδό Ηροδότου στο Κολωνάκι.Τα τελευταία επτά χρόνια εικαστικοί και καταξιωμένοι designers δίνουν το ραντεβού τους στο art shop της Αίθουσας Τέχνης παρουσιάζοντας τις δημιουργίες τους στο ...
Συνέχεια...
Ready Steady….Buy!!! H Art Athina έρχεται! (μέρος 1o)
Με το βόμβο της 2ης ανανεωμένης Art Athina να πλησιάζει, μιας και τα εγκαίνια της είναι στις 22 Μαΐου- παίζουνε πολλές εκθέσεις στην πόλη εκτός από τα εγκαίνια αυτής καθεαυτής της φουάρ, και πρώτα από όλα τα parallel events της.Καταρχήν ξεκίνησε η μεγάλη έκθεση της Ρώσικης Πρωτοπορίας που αναφέραμε σε ...
Συνέχεια...
Δυνατά μνημεία! Μην τα χάσεις!
Από τότε που ανέλαβε ο Γ. Λούκος την διεύθυνση του Φεστιβάλ Αθηνών, αναπνεύσαμε έναν νέο αέρα με πιο σύγχρονες και ποικίλες παρουσιάσεις, από ένα Φεστιβάλ που μέχρι πριν λίγα χρόνια είχε πιάσει αράχνες. Το Φεστιβάλ Αθηνών λοιπόν παρουσιάζει στο Μουσείο Μπενάκη από μια έκθεση με τίτλο «Σύγχρονα Μνημεία 1981-2008». Τα ...
Συνέχεια...
3η Μπιενάλε της Αθήνας 2011 – Μονόδρομος
Μετά από δυο άκρως επιτυχημένες διοργανώσεις, το 2007 και  κυρίως το 2009, η 3η Μπιενάλε της Αθήνας είναι εδώ και φέτος έτσι όπως μας  έχει συνηθίσει, με εναλλακτικό ανανεωμένο και καινοτόμο χαρακτήρα  αλλά και με υλικό έτοιμο προς κατανάλωση και σκέψη. Βασικό στόχο  αποτελούσε πάντοτε η δημιουργία μιας πλατφόρμας ανάδειξης της,  ...
Συνέχεια...
Hrair Sarkissian στην Kalfayan Galleries
Την Πέμπτη, 13 Μαρτίου παρουσιάζεται η έκθεση 'Unfinished' του Hrair Sarkissian.Οι φωτογραφίες από την σειρά 'Unfinished' που παρουσιάζονται στην έκθεση, εστιάζουν στα ίχνη της ανθρώπινης παρουσίας ή απουσίας καθώς αυτά αποτυπώνονται στο περιβάλλον και την αρχιτεκτονική.Ο Sarkissian δίνει έμφαση στην θεατρικότητα των 'γυμνών' αρχιτεκτονικών χώρων και μεταφέρει τον θεατή σε ...
Συνέχεια...
Aναζήτηση του Μοντέρνου- Μετάβαση στην ελληνικότητα
Η έκθεση με έργα από τη συλλογή του Ζαχαρία Πορταλάκη παρουσιάζει τέσσερις από τους σημαντικότερους ζωγράφους, που σε μια διαφορετική εποχή για την Ελλάδα, στα χρόνια δηλαδή του Μεσοπολέμου αναζήτησαν το μοντέρνο στην τέχνη τους, ταυτόχρονα όμως θέτουν και το ζήτημα της ελληνικότητας ως διακριτό χαρακτηριστικό(;) στα έργα τους. Οι ...
Συνέχεια...
Banksy: The Bristol Legacy
O ακούραστος, ακόρεστος και πλέον δημοφιλής Banksy αφήνει για λίγο στην άκρη την "διακόσμηση" του αστικού τοπίου και επιστρέφει με νέο βιβλίο δια χειρός Paul Gough. Το εγχείρημα βέβαια αυτή την φορα διαφέρει από τις προηγούμενες εκδόσεις και την κεντρική ιδέα που τις περιέβαλε ως προς την δομή και το ...
Συνέχεια...
DIMITRIS IOANNOU @ K44!! he surely got a good one….
Την Πέμπτη 23 Οκτωβρίου ανοίγει η έκθεση του καλλιτέχνη Δημήτρη Ιωάννου στο Κ44. Ο Ιωάννου εμπνέεται από την δεύτερη μεγάλη του αγάπη την μουσική, και δημιουργεί μια εγκατάσταση από χάρτινους ταχυδρομικούς φακέλους τους οποίους λάμβανε όλα αυτά τα χρόνια με τίτλο "YOU GOT A GOOD ONE!".Οι τοίχοι στο Κ44 θα ...
Συνέχεια...
Η ζωή είναι POP!!!
Με τίτλο Pop Life και με αμέτρητες αφίσες σε όλο το Λονδίνο να απεικονίζουν ένα "άλλο" κουνελάκι από αυτό του Playboy, δηλαδή το κουνελάκι του Jeff Koons, οδηγηθήκαμε στην έκθεση Pop Life. Ακολουθώντας την γενικότερη τρέλα για τα 80s η γκαλερί TATE στο Λονδίνο διοργανώνει την έκθεση αυτή, μια... ωδή ...
Συνέχεια...
dogmaRT on life  and other performances…
Λίγο καιρό πριν, γράψαμε κάποια ολίγα για την ομάδα dogmaRT. Είχαμε αναφέρει και σποραδικές πληροφορίες για το νέο τους εγχείρημα. Ο καιρός έφτασε όμως να σας βάλουμε στο κόλπο...Το Σάββατο έχουμε πάρτυ. Οpening party και τα εγκαίνια της έκθεσης. Δύο σε ένα. Και αυτό ακριβώς είναι που θέλει να πετύχει ...
Συνέχεια...
Bon Voyage στην K-art
Και να που χωρίς να το καταλάβουμε καλά καλά έφτασε το καλοκαίρι και τα σημάδια που το προδίδουν είναι πολλά όπως και οι σκέψεις μας για καλοκαιρινές αποδράσεις. Εμείς απλά δεν έχουμε παρά να γυρίσουμε σε λίγο τη σελίδα στο ημερολόγιό μας κι αυτό ως μια τυπική διαδικασία!Προς το παρόν ...
Συνέχεια...
Αλεξάνδρα Γρυπάρη, Γιώργος Μουτάφης, Μάνια Μπενίση στην Γκαλερί Αγκάθι
Σε συνεργασία με το Athens Photo Festival 08 θα παρουσιαστούν ταυτόχρονα τρείς ατομικές εκθέσεις από τρεις φωτογράφους που προσεγγίζουν την φωτογραφία από εντελώς διαφορετικούς δρόμους.Η Αλεξάνδρα Γρυπάρη εκθέτει ψηφιακά επεξεργασμένες εικόνες «Χωρίς Τίτλο», σχολιάζοντας το πώς διαμορφώνεται η καθημερινότητα μέσα από ποικίλα δεδομένα που της δίνουν μια ταυτότητα. Ο Γιώργος ...
Συνέχεια...
Γιάννης Βαρελάς @ The Breeder
Η περίπτωση Βαρελά είναι μοναδική στην εικαστική πραγματικότητα της Αθήνας. Γεννήθηκε στην Αθήνα και ζει στην Βιέννη. Σπούδασε το Royal College of Art στο Λονδίνο. Ο Γιάννης Βαρελάς αποτελεί έναν από τους λίγους νέους καλλιτέχνες κάτω των 40 που διαπρέπει με εκθέσεις στο εξωτερικό -όπως στην Μπιενάλε της Νέας Ορλεάνης, ...
Συνέχεια...
Είκοσι Χρόνια Φωτογραφικός Κύκλος
1988-2008 Ομαδική επετειακή έκθεση φωτογραφίας για τα είκοσι χρόνια από την ίδρυση τού Φωτογραφικού Κύκλου 75 φωτογράφοι και 700 φωτογραφίες σε 20 οθόνες Ο «Φωτογραφικός Κύκλος», το σωματείο που ίδρυσε ο Πλάτων Ριβέλλης με μερικούς μαθητές του το 1988, έκλεισε είκοσι χρόνια ζωής. Την επέτειό του την εορτάζει με μια ...
Συνέχεια...
Εκθεση Φωτογραφίας 16ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου
Οι καλύτερες στιγμές του σημαντικότερου κινηματογραφικού θεσμού της Αθήνας εκτίθενται σε μια μοναδική φωτογραφική έκθεση στο TOY Café που θα διαρκέσει από τις 12 έως και τις 19 Οκτωβρίου. Η έκθεση περιλαμβάνει επιλογή από τις καλύτερες φωτογραφίες του Φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας Conn-x και αποτελεί τη φωτογραφική αποτύπωσή του από την ...
Συνέχεια...
O b. παρουσιάζει τον κόσμο του στο Bios
Εάν ένας street artist έχει χαρακτηρίσει την μορφή της πόλης τα τελευταία χρόνια, αυτός, αδιαμφισβήτητα είναι ο σπουδαίος b. Αφού γέμισε κάθε γωνιά της Αθήνας με τις κιτρινόμαυρες φιγούρες του, τις φωτογράφησε και πλέον προχωράει στη πρώτη έκδοση του βιβλίου-παρουσίαση του συνόλου του έργου του καθώς και της συνεργασίας του ...
Συνέχεια...
Έκθεση της Su-Mei Tse στην ΑΔ
Εγκαινιάζεται σήμερα η έκθεση της Su-Mei Tse, εικαστικού που ζει και εργάζεται στο Λουξεμβούργον και έλκει την καταγωγή της τόσο από την Κίνα όσο και από τη Μ. Βρετανία. Η έκθεση απαρτίζεται από δύο κυρίως έργα που εκτέθηκαν στη Νέα Υόρκη το 2006, το γλυπτό Dong Xi Nan Bei (Ανατολή, ...
Συνέχεια...
Αποστολή Θεσσαλονίκη: Conceptual Obsession – Obsessive Conceptualism
Σε επιμέλεια, Σωτήριου Μπαχτσετζής, Γκαλερί tint Obsession and Obsessive, δύο λέξεις που σίγουρα κρύβουν πολύ επανάληψη μέσα τους. Δουλεύοντας την θεματική της έκθεσης ο Μπαχτσετζής ήθελε να εξαντλήσει τα περιθώρια της επανάληψης ως εξαναγκασμού μέσα από την χειρωνακτική πράξη. Τι εννοιολογικό υπόβαθρο μπορεί να αποκτήσει η χειρωναξία; Πως μπορεί μια ...
Συνέχεια...
Αθηνάς 1 και Ερμού
Από τα τέλη Ιουλίου, όταν περνάμε από το Μοναστηράκι, η ματιά μας σηκώνεται προς τα 16  γιγάντια φωτογραφικά πορτραίτα. 16 νέοι εκπαιδευόμενοι φωτοδημοσιογράφοι φωτογραφίζουν 16 καταστηματάρχες της οδού Αθηνάς , ανακαλύπτουν τις ιστορίες τους και μαζί τους και εμείς! Μία από τις πιο ιδιαίτερες και ενδιαφέρουσες εκπαιδευτικές και πολιτιστικές δράσεις της πόλης, έκανε αισθητή την παρουσία ...
Συνέχεια...
Διπλά εγκαίνια @ Ιλεάνα Τούντα
Του Αγίου Βαλεντίνου (ναι, ναι, στις 14 Φεβρουαρίου εννοούμε) ανοίγουν 2 εκθέσεις στον χώρο τέχνης Ιλεάνα ΤούνταΣτο ισόγειο του χώρου, ο Δημήτρης Μπάμπουλης με την έκθεση με τίτλο "Reservoir d' Ames", παρουσιάζει σχέδια σε ριζόχαρτο και ξύλο και δύο fiberglass εγκαταστάσεις.Στον πρώτο όροφο ο Δημήτρης Τσουμπλέκας παρουσιάζει την έκθεση με ...
Συνέχεια...
Μια περίληψη της χρονιάς για να ξεμπερδευτείς!
Πες ότι έχεις πάει σε όλες τις εκθέσεις του Αστρολάβου και έχεις ζαλιστεί, δεν θυμάσαι ποιος καλλιτέχνης έκανε τι...κτλ κτλ. Ωραία, σώθηκες γιατί η γκαλερί Αστρολάβος στο Κολωνάκι ετοίμασε μια έκθεση που είναι κάτι σαν τα highlights της χρονιάς. Δηλαδή, μια μικρή ρετροσπεκτίβα των εκθέσεων της φετινής σεζόν. Τα εγκαίνια ...
Συνέχεια...
Bernier / Eliades ξεκινά με Cameron Jamie
Πόσα ταλέντα κρύβονται πίσω από τον Cameron Jamie; Πολλά, γιατί με την νέα ατομική του έκθεση μας αποδεικνύει πως δεν είναι τυχαία η πολυετής παρουσία του στο διεθνές εικαστικό στερέωμα. H Bernier/Eliades ξεκινά την έκθεσιακή της σεζόν με την δεύτερη ατομική του Jamie. Ο Καλιφορνέζος γεννήθηκε το 1969 και εδώ ...
Συνέχεια...
Έκθεση με R’n’R πορτραίτα από την Aντωνία Γρίβα
Την τρίτη ατομική Έκθεση έχει την ευκαιρία να παρουσιάσει η Αντωνία Γρίβα στο Rock Cafe "502" (Καραϊσκάκη 128 & Γεροκωστοπούλου, Πάτρα, Τηλ: 2610 225 652) έως τις 31 Οκτωβρίου.Η Αντωνία γεννήθηκε στην Αθήνα το 1981. Μόλις τελείωσε τις σπουδές της στο λύκειο ασχολήθηκε με την Γραφιστική. Αργότερα έδωσε εξετάσεις στην ...
Συνέχεια...
Τα εικαστικά ρεύματα της πόλης στο mommy
Τρεις νέοι έλληνες καλλιτέχνες, η Αφροδίτη Ιωάννου, ο Αλέξανδρος Μαυρόγιαννης και ο συνεργάτης του mixtape.gr, Βασίλης Μπότουλας παρουσιάζουν μέρος της δουλειάς τους από αυτή την Τρίτη 18 Σεπτεμβρίου στο mommy bar-restaurant , στο γνωστό στέκι στο Κολωνάκι (Δελφών 4).Η έκθεση που θα διαρκέσει έως και τις 21 Οκτωβρίου αποτελεί την ...
Συνέχεια...
Ik hou van je maar ik verdien je niet ?! (Πως είπατε;)
Μέχρι και την Τρίτη on display στον χώρο Καφενέον το installation της Εύας Μιχαλάκη Ik hou van je maar ik verdien je niet (i love you but i dont deserve you). Μια πολύ όμορφη εγκατάσταση - ιστορία η οποία «υπάρχει» στον χώρο μέσα από την σχέση δυο ανθρώπων μέσα από ...
Συνέχεια...
7ply project again!
Χτες άνοιξε το 7ply porject μια ωδή στην street κουλτούρα. Φυσικά και με εικαστική έκθεση από δεκάδες skateboards που έχουν μεταλλαχθέι σε διάφορες..εκπλήξεις. Φέτος για πρώτη φορά στα πλαίσια της έκθεσης θα πραγματοποιηθεί διαγωνισμός για την ανάδειξη του καλύτερου έργου. Οι δημιουργίες των συμμετεχόντων καλλιτεχνών θα αξιολογηθούν από πενταμελή κριτική ...
Συνέχεια...
ΕΜΣΤ: 3 εκθέσεις στην σειρά Μέρος 3ο
Dreyk the Pirate
Art Brussels 2009
Art-Athina: 10 Όψεις της Ελληνικής Φωτογραφίας – Σύγχρονες
Look good, Feel good design στον Αστρολάβο
Ready Steady….Buy!!! H Art Athina έρχεται! (μέρος 1o)
Δυνατά μνημεία! Μην τα χάσεις!
3η Μπιενάλε της Αθήνας 2011 – Μονόδρομος
Hrair Sarkissian στην Kalfayan Galleries
Aναζήτηση του Μοντέρνου- Μετάβαση στην ελληνικότητα
Banksy: The Bristol Legacy
DIMITRIS IOANNOU @ K44!! he surely got a
Η ζωή είναι POP!!!
dogmaRT on life and other performances…
Bon Voyage στην K-art
Αλεξάνδρα Γρυπάρη, Γιώργος Μουτάφης, Μάνια Μπενίση στην Γκαλερί
Γιάννης Βαρελάς @ The Breeder
Είκοσι Χρόνια Φωτογραφικός Κύκλος
Εκθεση Φωτογραφίας 16ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου
O b. παρουσιάζει τον κόσμο του στο Bios
Έκθεση της Su-Mei Tse στην ΑΔ
Αποστολή Θεσσαλονίκη: Conceptual Obsession – Obsessive Conceptualism
Πρόσωπα και ιστορίες της οδού Αθηνάς
Διπλά εγκαίνια @ Ιλεάνα Τούντα
Μια περίληψη της χρονιάς για να ξεμπερδευτείς!
Bernier / Eliades ξεκινά με Cameron Jamie
Έκθεση με R’n’R πορτραίτα από την Aντωνία Γρίβα
Τα εικαστικά ρεύματα της πόλης στο mommy
Ik hou van je maar ik verdien je
7ply project again!