Ο Κωστής Βελώνης, εικαστικός, επιμελητής και ενίοτε συγγραφέας πολύ ενδιαφερόντων εικαστικών κειμένων, απαντά σε μερικές απλές και γενικές ερωτήσεις περί τέχνης με τον οξυδερκή και μοναδικό τρόπο που τον διακατέχει.

Δεν χρειάζονται πολλές συστάσεις για τονΒελώνη, είναι ένας πολύ σημαντικός εκπρόσωπος της ελληνικής τέχνης, με μια αυθεντική φωνή, και μια δουλειά που εξελίσσεται με μοναδικό και οργανικό τρόπο. Διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, γράφει, οργανώνει εκθέσεις και δουλεύει όσο περισσότερο γίνεται. Επίσης πίνει πράσινο τσαι με μανία, και έχει κόψει το κάπνισμα εδώ και καιρό.

Μας μαλώνει λίγο για τις γενικές ερωτήσεις, αλλά είναι καλοκαιράκι και εμείς θέλουμε να μας δώσει έτσι απλά ένα στίγμα, για να απολαύσουμε την ίδια την δουλειά του, την χρονιά που έρχεται, μιας και θα συμμετέχει σε πολλές εκθέσεις:

Στα μέσα Οκτωβρίου συμμετοχή στην ομαδική της AMP, στην ομαδική της ileanas tounta και στην alpha delta, συμμετοχή στην μεγάλη έκθεση του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης (εκτενής αναφορά στο μέλλον από αυτή την στήλη) και συμμετοχή στην ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα Biennale των Βρυξελλών.

Πολύ δουλειά από σήμερα ως τα Χριστούγεννα!!!


velonisΠοιοι καλλιτέχνες θεωρείς ότι είναι κοντά στην δουλειά σου;

Το ποιοι είναι κοντά στον τρόπο που δουλεύω δεν σημαίνει είναι απαραίτητα ότι μου αρέσουν περισσότερο, αν και συνήθως οι έννοιες αυτές είναι ταυτόσημες . αναφέρομαι σκόρπια στους νεώτερους Gedi Sibony , Katharina Jahnke, Vincent Fecteau, Shahin Αffrasiabi, Alex Bircken, David Shrigley, Martin Boyce, Tom Burr, Joe scanlan, Vejvi Torbjörn, Μyriam Ηolme, Bojan Šarčević και πολλούς άλλους. αλλά για του παλαιότερους είμαι ακόμα πιο σίγουρος , όταν μάλιστα οι συγγένειες καταλήγουν να μην είναι τόσος εμφανείς.

Με την Katharina Jahnke είχες και μια κοινή έκθεση προ-πέρσι αν δεν κάνω λάθος. Πόσο πιστεύεις ότι λειτουργεί ένας διάλογος μεταξύ δύο καλλιτεχνών με κάποια κοινά στοιχεία αφετηρίας, μέσα στα πλαίσια της προγραμματισμένης κοινής έκθεσης σε μια γκαλερί; Εννοώ μεγάλες ομαδικές εκθέσεις γίνονται συχνά με κάποια επιμέλεια και οι επιλογές έργων γίνονται βάσει συγκεκριμένων κριτηρίων. Κατά τη γνώμη μου αυτό πολλές φορές δεν είναι το κριτήριο για να παρουσιαστούν δυο καλλιτέχνες μαζί σε μια γκαλερί και πολλές φορές οι ίδιες οι γκαλερί πέφτουν στην παγίδα «α! μοιάζουν μορφολογικά, ή αισθητικά, άρα ας τους βάλουμε μαζί». Πόσο συχνά συμβαίνει αυτό; Τι αποκόμισες εσύ από αυτή την κοινή παρουσίαση με την συγκεκριμένη καλλιτέχνιδα;

Ήταν πράγματι χρήσιμη η συνεργασία με την Jahnke, γιατί ήταν από τις λίγες φορές που έκθετα με κάποιον που μοιραζόταν το ίδιο λεξιλόγιο και επειδή λειτουργούσε ως ατομική με καινούργια έργα που ανανεωνόντουσαν και στις δυο εκθέσεις το ενδιαφέρον αλλά και η περιέργεια ως προς το αποτέλεσμα αυξανόταν. Από κει και πέρα η διαφορά είναι τεράστια στο πως θα χρησιμοποιήσεις την επιλογή του ξύλου , την εμπειρία του craftmaking αλλά και τη χρήση ready made. Κοινές επιλογές μπορεί να εισάγουν στον θεατή ένα τρόπο επινόησης και μεθόδου σε δυο καλλιτέχνες που μοιράζονται αυτά χαρακτηριστικά αλλά στην συνεχεία υπάρχει αρκετός δρόμος για να καλυφτούν οι διαφορές τους .

Το ενδιαφέρον είναι ότι όσο πιο πολύ φαινομενικά διαπιστώνει κάνεις ομοιότητες τόσο στην συνεχεία καταλαβαίνεις τις διαφορές. Σε άλλες συμμέτοχες είναι θέμα τύχης σε αυτό που ονομάζουμε συγγένεια. ‘Όμως αυτό δεν σημαίνει και τίποτα για την ποιότητα της έκθεσης. Δεν νομίζω ότι μπορούμε να μιλάμε με αξιώματα όταν γνωρίζουμε ότι ακόμα και η κοινή αποδοχή του «διαλόγου» που ενδεχομένως τα έργα σε μια έκθεση οφείλουν να σχηματίζουν μπορεί να βγάζουν ένα μέτριο και αποθαρρυντικό αποτέλεσμα. σε σχέση με κάποια επιλογή που θα ενδυνάμωνε τις διαφορές ακόμα και μέσα από επιλογές που μεταχειρίζονται διαφορετικά εκφραστικά μέσα.

Κατά πόσο είναι κοντά η νέα γενιά ελλήνων εικαστικών με τις γενιές του 60 και του 70; Θεωρείς ότι ασχολούνται οι νέοι καλλιτέχνες με την ντόπια εικαστική ιστορία; Έχουν κάτι να μάθουν από αυτήν;

Νομίζω ότι μοιραζόμαστε κοινά στοιχεία με την γενιά του 60 στα εικαστικά όταν είναι ιδιαίτερα αισθητη η ανάγκη στην σημερινή καλλιτεχνική παράγωγη για ένα συγχρονισμό με ζητήματα που απασχολούν την διεθνή κοινότητα. ο τρόπος όμως που γίνεται αντιληπτή αυτή η ανάγκη πολλές φορές με δυσαρεστεί γιατί είναι αποτέλεσμα ιδεολογικού αιτήματος .Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι οι τρέχουσες μόδες είναι και πιο ξεπερασμένες ταυτόχρονα. σε αυτόν τον μάταιο κόσμο καλό ειναι ειαι να ακόλουθης αυτό που σου ταιριάζει και όχι να ευθυγραμμίζεσαι με τις υποδείξεις της πολιτιστικής ηγεμονίας.

Η γενιά του 60 νομίζω ότι ισορρόπησε στο θέμα αυτό. Υπήρξε αν μη τι άλλο κάποιος αυθορμητισμός στον πειραματισμό με τις φόρμες και τα εννοιακα τους παράγωγα. δεν αρνούμαι ότι πολλοί καλλιτέχνες είναι πέρα για πέρα βέβαιοι ότι ακολουθούν την εμμονές τους.. Όμως όταν βλέπεις το αποτέλεσμα σε αποθαρρύνει. δεν ξέρω αν ασχολούνται οι εικαστικοί με την ελληνική ιστορία αλλά στην δική μου περίπτωση θα πρόσθετα σίγουρα τον Ακριθάκη και τον Κανιάρη. Η χαρά μου είναι απερίγραπτη όταν ανακαλύπτω κοινούς δρόμους, στην σύλληψη όσο και στην εκτέλεση.

velonisΠαρ’ όλα αυτά, πολλοί έχουν μιλήσει για μια στασιμάρα που υπάρχει στα ελληνικά πράγματα σε σχέση με την ταυτότητα και τον χαρακτήρα της ελληνικής τέχνης. Να αναφέρω το πρόσφατο κείμενο του Γιώργου Τζιρτζιλάκη «Το καταραμένο τοπικό απόθεμα» στο οποίο αναφέρει –
«Ζητούμενο, όμως, παραμένει ο ιδιαίτερος χαρακτήρας της,(ελληνικής τέχνης) η διαμόρφωση ενός εννοιολογικού πλαισίου κατανόησης και, προπάντων, η πρόσληψη και -γιατί όχι;- η απόλαυσή της από τους άλλους.»

Καταλήγει στο να αναρωτιέται στο αν τελικά μας μένει κάποιος άλλος δρόμος εκτός από την αλλαγή, όπως έχει συμβεί και στο παρελθόν, με τις προηγούμενες γενιές εικαστικών. Το προηγούμενο ερώτημα μου είχε να κάνει με αυτό, και το κατά πόσο μπορούμε να έχουμε πλέον μια ουσιαστική αλλαγή, έτσι όπως προτείνει ο Τζιρτζιλάκης, όχι με μια κατεύθυνση αλλά με πολλές, και κατά πόσο μπορούμε να ξεφύγουμε από το να μηρυκάζουμε αυτά που βλέπουμε στο εξωτερικό, και να τα αναπαράγουμε χωρίς επεξεργασία, γιατί θεωρώ ότι δυστυχώς αυτό συμβαίνει σε αρκετές περιπτώσεις. Και μας έχει φάει η σοβαροφάνεια του να χρησιμοποιούμε μια διαλεκτική ξύλινη και κατ’ εμέ όχι χρήσιμη για την επιβίωση μας προς το παρόν. Η αντίθεση μας με τις προηγούμενες γενιές, είναι η έλλειψη επεξεργασίας και η έλλειψη ενός κεκτημένου προσωπικού αποτελέσματος με μια «αυθεντικότητα» -και την χρησιμοποιώ με κάθε φόβο αυτή τη λέξη. Δηλαδή δεν χρησιμοποιούμε θεωρητικά πλαίσια, ρεύματα, εικαστικά έργα, κριτικές κτλ. για να δημιουργήσουμε μια νέα θέση/θέσεις, αλλά για να αναπαράγουμε «κάτι» χωρίς να το επεξεργαστούμε πριν φύγει από μας. Και εδώ βάζω καλλιτέχνες, κριτικούς κτλ στο ίδιο καζάνι.

Ναι το τοπικό απόθεμα όπως το χρησιμοποιεί ο Τζιρτζιλάκης δηλώνει με κάποια αίσθηση έλξης και απώθησης την αναπόφευκτη περιθερωποιηση του Έλληνα εικαστικού από την διεθνή σκηνή ακόμα και αν η δουλειά του μπορεί να προσφέρει εκλάμψεις όπου όχι μόνο συγχρονίζεται -και αυτό είναι κάτι περισσότερο μίζερο κατά την γνώμη μου -αλλά τίθεται και ως παράδειγμα για την υπόλοιπη διεθνή σκηνή.

Όσο για την αναπαραγωγή του κριτικού λόγου ασφαλώς το βάρος αυτό πέφτει σε σας διαπιστώνω την ανευθυνότητα στην προσέγγιση, είτε με τα κριτήρια μιας άκαμπτης επιχειρηματολογίας είτε με παρουσιάσεις που γράφονται στο πόδι για να καλυφτεί η υλη. Από την άλλη υπάρχουν δημοσιογράφοι που λόγο της πείρας τους μπορών να τολμήσουν να επιδείξουν έναν ζαμανφουτισμό στην προσέγγιση και αυτό μπορώ να το καταλαβαίνω. Η εφημερίδα και τα περιοδικά μόδας δεν ήταν ποτέ ο ιδανικός τρόπος για να μια ρητορική επαρκής για τις ανάγκες της τέχνης. Συνεπώς δεν είναι ακατανόητο ότι απουσιάζουν οι ισχυρές θέσεις και οι ερμηνείες.

Τα τελευταία 10 χρόνια είχαμε μια πιο έντονη εξέλιξη στις μεγάλες εκθέσεις που ξεκίνησε με την έκθεση στο ΔΕΣΤΕ και καταλήγει τώρα με τις Biennale που έγιναν πέρυσι. Τι πρόσφερε αυτό κατά τη γνώμη σου στους έλληνες εικαστικούς από τη μια και στο ελληνικό κοινό από την άλλη;

Πραγματικά δεν μ’ αφορά το τι πρόσφερε στο ελληνικό κοινό, αυτό ενδιαφέρει τους δημοσιογράφους . Το ΔΕΣΤΕ και ο θεσμός της biennale είναι δυο διαφορετικές περιπτώσεις και δεν μπορώ να κάνω εύκολα συγκρίσεις . Από την μια ένα ιδιωτικό ίδρυμα που παρέχει μια πολύ καλή και οργανωμένη συλλογή ενός συλλέκτη και όπου αποτελεί το κύριο κορμό κάθε επομένης έκθεσης , και από την άλλη η μπιενάλε, η μια με κρατική χρηματοδότηση και η άλλη με ιδιωτική. Η δεύτερη περίπτωση ακούγεται πιο ηρωική , από την άποψη ότι ζούμε σ’ έναν κρατικοδίαιτο πολιτισμό – και δεν διστάζω να χρησιμοποιήσω το λεξιλόγιο του Τατουλη που σε αυτό το σημείο το ασπάζομαι απερίφραστα. Και οι δυο περιπτώσεις έχουν ειδικό βάρος για την ανανέωση των εικαστικών αν αναλογιστούμε ότι μοιράζονται το όραμα τους σε πόλεις που βιώνουν το ξεπεσμένο μεγαλείο της αρχαίας και βυζαντινής κληρονομιάς.

velonisΛες ότι δεν σε αφορά το τι πρόσφερε στο ελληνικό κοινό. Αυτό για κάποιον που δεν έχει σχέση επαγγελματική με τα εικαστικά μπορεί να του ακούγεται ελιτίστικο. Δηλαδή η τέχνη για την τέχνη; Δεν σε ενδιαφέρει το πόσο εξοικειώνεται ο Έλληνας με την σύγχρονη τέχνη, πόσο θα μπορεί στο μέλλον να την κατανοήσει άρα και να την υποστηρίξει; Έστω και μόνο ως θεατής που δίνει τον οβολό του για να μπει σε μια Μπιενάλε ή ως συλλέκτης που πιθανώς να αγοράσει κάποιο έργο νέου Έλληνα;

Δεν καταλαβαίνω για τι σου φαίνεται ελιτίστικο. Δεν νομίζω να υπάρχει σοβαρός η έστω έντιμος καλλιτέχνης στον κόσμο που να ενδιαφέρεται για το κοινό. Αλλιώς είναι ιμπρεσάριος, παραγωγός, θεατράνθρωπος, ηθοποιός κλπ . Όπως δεν μ’ ενδιαφέρει το ελληνικό κοινό στο σημείο που δεν με ενδιαφέρει υπαρξιακά οποιοδήποτε κοινό..αν σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει αυτοί οι παράμετροι να ορίζουν την ταυτότητα σου. Αυτό είναι αφελές και φτηνό. Και αυτό που είναι σίγουρο ότι διαφέρει ριζικά από τον τρόπο με τον οποίο ο Beuys αναφέρεται στην κοινωνική γλυπτική η οποία κατά την γνώμη μου είναι τόσο σημαντική όσο και το δειλό πλησίασμα ενός κοριτσιού στην γλυπτική του σιντριβανιού της γειτονιάς του. Και δεν το λέω ειρωνικά.

Ποιο είναι για σένα το πιο κρίσιμο σημείο στην παρουσίαση ενός έργου τέχνης;

Να λείπει ο καλλιτέχνης για να μην γκρινιάζει για την παρουσίαση της δουλειάς του.

Πόσο κοντά στην ελληνική ιδιοσυγκρασία και στην κοινωνία είναι τα δικά σου έργα;

Δεν είναι κίνητρο ούτε κριτήριο αξιολόγησης να είμαι κοντά στην ιδιοσυγκρασία κανενός πολιτισμού και καμιάς γεωγραφικής ζώνης. Το ιδεολόγημα της «εντοπιότητας» αφορά πια αυτούς που συμπληρώνουν τις αιτήσεις τις Biennale , στο πλαίσιο μιας κουλτούρας της κανονικότητας . Όμως αν θέλεις να μιλήσω για το πως αντιλαμβάνομαι τα έργα μου, δεν θα διστάσω να ομολογήσω ότι μου φαίνεται ότι διέπονται ολοκληρωτικά από ελληνική ιδιοσυστασία η τουλάχιστον μεσογειακή. ο αναρχισμός στην εκτέλεση, η ή η ελαφρότητα κάποιων εννοιών και η αμφίσημη πορεία τους, η εμπειρία του παιχνιδιού, τα μελό στοιχεία και κάποιες αφηγήσεις με κωμικοτραγικά χαρακτηριστικά με πείθουν ότι ο γεωγραφικός χώρος με τις συνήθειες του -που μοιράζονται οι σκέψεις μου- επεκτείνονται στα γλυπτά μου.

Θα συμφωνήσω στο ότι δεν είναι απαραίτητα κριτήριο το να είσαι κοντά στην ιδιοσυγκρασία κάποιου πολιτισμού, ούτε το να διατηρείς κάποια εντοπιότητα. Το ερώτημα είναι αν είσαι εσύ κοντά στην ελληνική ιδιοσυγκρασία, από την απάντηση σου, μου λες ότι είσαι και αυτό που θέλω να ρωτήσω είναι αν πιστεύεις ότι είναι δυνατόν για έναν άνθρωπο, που ζει στην Αθήνα, και δουλεύει μέσα σε αυτήν να λειτουργεί χωρίς να έχει καμία επιρροή από τον γεωγραφικό-πολιτικό-κοινωνικό χώρο στον οποίο ζει. Δηλαδή ο καλλιτέχνης δεν έχει, ή δεν θα έπρεπε να έχει εθνότητα; Και εάν δεν θα έπρεπε, πόσο εφικτό είναι αυτό στην πραγματικότητα; Εάν είχε γεννηθεί στην Σουηδία, στο Καμερούν ή στις Φιλλιπίνες, τα έργα σου θα έθεταν τα ίδια ερωτήματα, θα ασχολούνταν με τις ίδιες προβληματικές;

Είναι αξιοπερίεργο να βλέπεις καλλιτέχνες να παράγουν δουλειά που απέχει αισθητά από την μόνιμη διαμονή τους. ‘Όμως καταλαβαίνεις ότι σήμερα με τις αλλεπάλληλες μετακινήσεις αυτός ο τόπος διαμονής είναι περισσότερο τυπικός. Από την άλλη αναγνωρίζω ότι σε κάποιους καλλιτέχνες ο τόπος του εργαστηριού είναι σημαντικότερος από πολλούς άλλους που χρησιμοποιουν ψηφιακά μέσα για παράδειγμα . Στην περίπτωση μου οφείλω να έχω εργαστήριο για να εμπνευστώ η για να παράγω .Συνεπώς περιορίζομαι από την γεωγραφική μου θέση και η εξάρτηση είναι σαφώς στενότερη από κάποιον που μετακινείται με μια κάμερα στο χέρι.


Photos:

1. ‘Lissitzky was a craftsman Hero
wood, acrylic, spray
248 cm h x 32 w cm x 50l cm
2007-08

2. ‘Craft Makes the universe’
300 x 90 x 100
wood, acrylic, rock, felt, wax, veneer, spray, plastic
2007-08

3. ‘Bauhaus Cathedral DIY
Wood, acrylic, shell
310 cm h x 70 l cm x 100 w cm
2007-08
private collection


Links
http://www.velonisworks.blogspot.com

Διάβασε επίσης...
Κ-art με γυναικείο δίδυμο!
Την Πέμπτη 15 Ιανουαρίου έχουμε διπλή έκθεση δύο κοριτσιών στην Κ-art! Η Ευφροσύνη Αστέρη και η Εριφύλη Βενέρη παρουσιάζουν από κοινού τα έργα τους στην έκθεση Storytellings που θα διαρκέσει έως και τις 7 Φεβρουαρίου.Οι δύο πρόσφατα αποφοιτούσες από την Σχολή Καλών Τεχνών παρουσιάζουν έργα ζωγραφικής αλλά και επιτοίχιες κατασκευές. ...
Συνέχεια...
Εγκαίνια και δράση σήμερα στη νέα έκθεση του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τεχνης
Από σήμερα 13 Δεκεμβρίου έως και τις 30 Μαρτίου το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης διοργανώνει την έκθεση «Σε ενεστώτα χρόνο, Νέοι Έλληνες καλλιτέχνες» στη Νέα Πτέρυγα του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών.Πρόκειται για την πρώτη μεγάλη έκθεση, στην οποία μετά από μια συστηματική και ευρεία έρευνα τα τελευταία δύο χρόνια, θα παρουσιαστούν ...
Συνέχεια...
Εγκαίνια σήμερα για τους nanogods στο Bar Guru Bar Upstair
Εγκαίνια σήμερα της ομαδικής έκθεσης των nanogods με αφορμή την κυκλοφορία της δεύτερης έκδοσης του nanogod.H έκθεση θα φιλοξενείται έως τις 20 Σεπτεμβρίου στο χώρο Upstair (7ος όροφος) του Bar Guru Bar στην Πλατεία Θεάτρου και θα είναι ανοιχτή για το κοινό από τις 20:00 έως αργά...Τι είναι όμως το ...
Συνέχεια...
I really really H.O.P.E. so…
Ο H.O.P.E που έχει φιλοξενηθεί εκτενώς στις σελίδες μας, και στοιχειώνει όλους μας στην Αθήνα με τις φιγούρες του στους τοίχους all around, τώρα θα στοιχειώσει και την Δρέσδη στην Γερμανία. Στην γκαλερί The Starter Gallery άνοιξε αυτή την εβδομάδα η ατομική του έκθεση με τίτλο "Next Exhibition". Με τις ...
Συνέχεια...
Δωμάτια ξενοδοχείων γεμάτα τέχνη!
H διοργάνωση της εικαστικής έκθεσης "Rooms" της γκαλερί Kappatos συνεχίζει και φέτος με την ομαδική παρουσίαση επιμελητών και καλλιτεχνών σε 25 δωμάτια ξενοδοχείου.Από την Πέμπτη 26 Νοέμβρη και μέχρι τις 13 Δεκεμβρίου στο ξενοδοχείο "St George Lycabettus" στο Κολωνάκι θα μπορείτε να δείτε τις επιλογές επιμελητών, ιστορικών τέχνης, θεατρολόγων, χορογράφων ...
Συνέχεια...
Wiener Aktionismus – Mέρος Ι
Oι Βιεννέζοι Αξιονιστές αποτελούν τη σημαντικότερη συνεισφορά της Αυστρίας στις πρωτοπορίες των χρόνων του '60, (υπήρξαν σαν ομάδα μεταξύ 1959-60 και 1970-71) που άλλαξαν το τι ορίζουμε ως τέχνη σήμερα. Kατ' αντιστοιχία με το Fluxus και το Nouveau Realisme προσπάθησαν να επεκτείνουν τα εκφραστικά μέσα πέρα από την επιφάνεια στο ...
Συνέχεια...
Τέχνη και Οικολογία
Ξεκίνησε μετά από κάποιες αναβολές η έκθεση Αrt & Nature: Environment - Action 08. Η έκθεση θα ξεκινούσε την ημέρα της παγκόσμιας μέρας περιβάλλοντος στις 8 Δεκεμβρίου αλλά λόγω των γεγονότων εκείνων των ημερών τα εγκαίνια έλαβαν χώρα σε μετέπειτα ημερομηνία. Η έκθεση περιλαμβάνει έργα από 80 Έλληνες καλλιτέχνες οι ...
Συνέχεια...
Είκοσι Χρόνια Φωτογραφικός Κύκλος
1988-2008 Ομαδική επετειακή έκθεση φωτογραφίας για τα είκοσι χρόνια από την ίδρυση τού Φωτογραφικού Κύκλου 75 φωτογράφοι και 700 φωτογραφίες σε 20 οθόνες Ο «Φωτογραφικός Κύκλος», το σωματείο που ίδρυσε ο Πλάτων Ριβέλλης με μερικούς μαθητές του το 1988, έκλεισε είκοσι χρόνια ζωής. Την επέτειό του την εορτάζει με μια ...
Συνέχεια...
Accidental Woman στις Galfayan Galleries
Οι Kalfayan Galleries εγκαινιάζουν το project space της γκαλερί στην οδό Καψάλη 6 στο Κολωνάκι, παρουσιάζοντας μια "μονομαχία" ανάμεσα στην Αικατερίνη Γεγησιάν και τη Δέσποινα Στόκου. Η έκθεση Accidental Woman αναφέρεται στην τυχαία συνάντηση δύο γυναικών, η οποία αποτελεί την αφορμή για τη μεταξύ τους μονομαχία. Οι δύο καλλιτέχνιδες αφηγούνται ...
Συνέχεια...
Nέα Ελληνίδα μόνη… στη Νέα Υόρκη!
Όπως πάντα κατά-ενθουσιαζόμαστε να βλέπουμε νέους Έλληνες να κάνουν νέα και πετυχημένα βήματα στο εξωτερικό!Τέτοια είναι και η περίπτωση της Ειρήνης Ευσταθίου, που σίγουρα για αυτήν το 2009 είναι η καλύτερη χρονιά μέχρι τώρα! Κέρδισε το Σεπτέμβριο το βραβείο ΔΕΣΤΕ, και μάλιστα ως outsider- όχι γιατί η δουλειά δεν ήταν ...
Συνέχεια...
Έκθεση του Νίκου Τρανού στην ΑΔ gallery
Συνεχίζεται μέχρι τις 24/2 στην gallery A.Δ. (Παλλάδος 13, Ψυρρή) η έκθεση του Νίκου Τρανού «Crimen Majestatis» (=ένας μικρός βασιλοκτόνος). Μέσα από εικόνες-πορτρέτα, εγκαταστάσεις και video πραγματεύεται το ζήτημα του εγκλεισμού, καθώς και της σχετικότητας του χρόνου στη φυλακή με αναφορές και στο κλασικό έργο του Michel Foucault «Επιτήρηση και ...
Συνέχεια...
Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης: Sarah Lucas
Το κάποτε κακό παιδί της βρετανικής εικαστικής σκηνής, παρέα με τον Damien Hirst και τα άλλα παιδιά, -και σύντροφος του αδικοχαμένου Angus Fairhurst- η Sarah Lucas είναι επισήμως μια μεσήλικη κυρία. Στα εγκαίνια της έκθεσης της στο Μουσείο Κυκλαδικής πριν μερικές εβδομάδες, σε τίποτα δεν θύμιζε τον διάβολο που κάποτε ...
Συνέχεια...
HO.P.E.: Μου αρέσει ο όρος ΠΟΠ τρομοκρατία!
Καμιά φορά τα πράγματα δεν έρχονται όπως τα περιμένει κανείς ή όπως τα έχει προγραμματίσει. Στην περίπτωση του H.O.P.E. αυτό συνέβη με πολύ ευχάριστη κατάληξη. Και για τον ίδιο, που έχει βρει έναν όμορφο τρόπο για να εκφράζεται αλλά και για εμάς ως θεατές / μάρτυρες της αντάρτικης τέχνης που ...
Συνέχεια...
Look good, Feel good design στον Αστρολάβο
Look good, Feel good design. Αυτός είναι ο τίτλος της ομαδικής έκθεσης καλλιτεχνικών και χρηστικών αντικειμένων που παρουσιάζει η Αίθουσα Τέχνης «ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ artlife» στην οδό Ηροδότου στο Κολωνάκι.Τα τελευταία επτά χρόνια εικαστικοί και καταξιωμένοι designers δίνουν το ραντεβού τους στο art shop της Αίθουσας Τέχνης παρουσιάζοντας τις δημιουργίες τους στο ...
Συνέχεια...
Em Kei: ‘Με την τέχνη εξαρτάται τι «τρώς»…’
Η Em Kei είναι γρήγορη. Το πρώτο πράγμα που αντιλαμβάνεται κανείς είναι η ταχύτητα της. Ταχύτητα στο να καταχωρεί πληροφορίες, να τις επεξεργάζεται και να βγάζει συμπεράσματα που είναι αναπάντεχα εύστοχα.Με σπουδές στο graphic/spatial design και φωτογραφία/video και μεταπτυχιακό Καλών Τεχνών στο Chelsea College of Art & Design στο Λονδίνο ...
Συνέχεια...
Yves Oppenheim – Rhona Bitner
Συναντήσαμε τους καλλιτέχνες λίγο πριν τα εγκαίνια των εκθέσεών τους στην Xippas Gallery και μας μίλησε ο καθένας για το έργο του. O ζωγράφος Yves Oppenheim παίζει με τις φόρμες και τα χρώματα, στα μεγάλων διαστάσεων έργα του και κινείται σε πειραματικούς δρόμους με την αυστηρά αφηρημένη γλώσσα του. Ταυτόχρονα, ...
Συνέχεια...
Joseph Beuys και οι ελληνικές αναφορές στο έργο του
Ίσως ένας από τους μεγαλύτερους και πιο σημαντικούς καλλιτέχνες του αιώνα που πέρασε, o Joseph Beuys αφήνει το στίγμα του στην Αθήνα, με μια έκθεση που διοργανώνει η Ελληνοαμερικανική Ένωση η οποία ανοίγει το εκθεσιακό της πρόγραμμα για το 2009 με αυτό το αφιέρωμα.Περιλαμβάνει τις εκθέσεις: "Joseph Beuys και οι ...
Συνέχεια...
Το φιλοσοφείν…all over Europe!
Σε προηγούμενο κείμενο αναφέραμε το Philosophy Hut που παρουσιάζει ο Ανδρέας Αγγελιδάκης στην ταράτσα του Bios. Η ιδέα όμως αυτή έχει μια πιο Ευρωπαική διάσταση... Ο Αγγελιδάκης, πρωτοποριακός αρχιτέκτονας, εικαστικός και θεωρητικός, αλλά και μέλος του international group neen, δουλεύει με άξονες την digital κουλτούρα και την αρχιτεκτονική. Με παρουσία ...
Συνέχεια...
Το ωραίο δεν είναι παρά η αρχή του τρομερού!
Η Θεσσαλονίκη αποδεικνύεται μια πολύ προχωρημένη πόλη όσον αφορά τις επιλογές των εικαστικών μουσείων της για εκθέσεις! Το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης παρουσιάζει μια έκθεση που είναι πολύ πρωτότυπη -στο θέμα της- αλλά και με καταπληκτικά έργα! Ο επιμελητής Απόστολος Καλφόπουλος, μετά από έρευνα χρόνων, μάζεψε υλικό για όλα τα ...
Συνέχεια...
Ματιές στον Paul Klee στο Μουσείο Ελληνικής Παιδικής Τέχνης
Έξι εικαστικές συναντήσεις για παιδιά 5-7 και 8-10 ετών πραγματοποιούνται από σήμερα στο Μουσείο Ελληνικής Παιδικής Τέχνης με επίκεντρο το έργο του Paul Klee.Τα παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να εξερευνήσουν τις δυνατότητες της ζωγραφικής σαν μέσο έκφρασης. Στόχος του εργαστηρίου είναι τα παιδιά να πλησιάσουν, να διεισδύσουν και να ...
Συνέχεια...
Βάσω Μπαταγιάννη
Η Βάσω Μπαταγιάννη, πριν αρκετά χρόνια έκανε αυτό που λίγοι τολμούν να επιχειρήσουν. Πήγε ενάντια στην ασφαλή επιλογή της κυριαρχίας και του μονοπώλιου σε μια επαρχιακή πόλη, και δοκίμασε την μεγαλύτερη αρένα της πρωτεύουσας.Η γκαλερί της έχει εδώ και καιρό αποδείξει οτι της ήταν εύκολο να επιβιώσει και ανήκει στις ...
Συνέχεια...
Διπλή αρχή με νέες εκθέσεις επιτέλους!
Οι γκαλερί ξεκινούν σιγά-σιγά το πρόγραμμα τους για τη νέα σεζόν και πρώτη κάνει την αρχή η Ash in Art με τον καλλιτέχνη Lulzim Murtaj, που εκθέτει για πρώτη φορά στην χώρα μας. Είναι ένας από τους σημαντικούς καλλιτέχνες της Αλβανίας με εκθέσεις σε όλη την Ευρώπη. Εκτός της φήμης ...
Συνέχεια...
Στράτος Καλαφάτης @ Kalfayan Galleries
Στην έκθεση "Αρχιπέλαγος" στην Kalfayan Galleries της Αθήνας παρουσιάζονται έργα του Στράτου Καλαφάτη από τη ομώνυμη σειρά. Τμήμα της σειράς αυτής είχε παρουσιαστεί το 2006 στην 10η Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας, στα πλαίσια της επίσημης ελληνικής συμμετοχής, η οποία είχε τον τίτλο 'Το Αιγαίο: Μια διάσπαρτη Πόλη'. Ο Καλαφάτης ...
Συνέχεια...
The Athens Effect: Η ελληνική φωτογραφία ταξιδεύει στο Παρίσι
Εννέα σημαντικοί Έλληνες καλλιτέχνες, συμμετέχουν στην έκθεση «The Athens Effect: Photographic Images in Contemporary Art», η οποία εγκαινιάζεται στις 12 Ιουνίου στο Maison Européenne de la Photographie στο Παρίσι και διοργανώνεται από τον Οργανισμό Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού, ο οποίος έχει ως απώτερο στόχο τη δημιουργία πολιτιστικού διαλόγου ανάμεσα στην Ελλάδα ...
Συνέχεια...
open here: consTRUCKtions – conNEXTions
Ημερίδα και Εικαστικά : 29/09/2007 -13/10/07 Ο «ΚΟΣΜΟ-ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ» παρουσιάζει στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Προγράμματος με τίτλο: «open here: consTRUCKtions -conNEXTions»: Ημερίδα με τίτλο: «Δημιουργώντας σε άλλον τόπο» στο Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών (Φερρών 18, Αθήνα)Σάββατο 29/09/2007 και ώρες: 5.00μμ- 8.30 μμΟι συμμετέχοντες μέσα από δύο θεματικές ενότητες, « Ευρώπη, Κοινός Τόπος ...
Συνέχεια...
Καταστροφολογία στο taf
Το taf συνεχίζει να κινείται με φαντασία και φρέσκες, πρωτοποριακές ιδέες εκπλήσσοντας ευχάριστα το art κοινό της Αθήνας από το 2008. Η νέα του προσπάθεια λοιπόν ήταν μία ανοιχτή πρόσκληση προς κάθε ενδιαφερόμενο για κατάθεση επιμελητικής πρότασης, δίνοντας την ευκαιρία σε νέους έως 35 ετών να προτείνουν, επιμεληθούν, παρουσιάσουν τις ιδέες ...
Συνέχεια...
Dreyk the Pirate
Αν και τώρα τελευταία η τέχνη του δρόμου, ή καλύτερα η τέχνη στους τοίχους των δρόμων έχει αρχίσει και αποκτά όλο και μεγαλύτερο κοινό, για κάποιους είναι ακόμα κάτι το δυσνόητο, το παράνομο, το πειρατικό. Ανήσυχες ομάδες και άτομα όμως συνεχίζουν να μας προσφέρουν δωρεάν δείγματα της φαντασίας τους σε ...
Συνέχεια...
Η Δήλος του Ηλία Σακκά
Μέχρι τη Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου 2008 η γκαλερί Spilioti Projects θα παρουσιάζει την έκθεση "Δήλος" του Ηλία Σακκά.Ο ίδιος ασχολείται με τη ζωγραφική στον ελεύθερο χρόνο του μιας που επαγγελματικά ανήκει στο χώρο της ιατρικής και συγκεκριμένα σε αυτόν της κλινικής διαιτολογίας. Φανερά γοητευμένος από το νησί του Απόλλωνα και ...
Συνέχεια...
ΕΜΣΤ: 3 εκθέσεις στην σειρά μέρος 1ο
Διευρυμένες Οικολογίες. Προσεγγίσεις σε μια εποχή κρίσης Στο πλαίσιο του θεματικού κύκλου εκθέσεων Δημόσιος χώρος και κοινωνικά δίκτυα, το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης διοργανώνει την πρώτη υπαίθρια έκθεση. Η έκθεση "Διευρυμένες Οικολογίες. Προσεγγίσεις σε μια εποχή κρίσης" διαπραγματεύεται θέματα που άπτονται του σύγχρονου οικολογικού προβληματισμού και επιδιώκει να διευρύνει την ...
Συνέχεια...
H Terra της Νάντιας Καλάρα
"Terra sine sanguis" ο τίτλος της νέας έκθεσης της Νάντιας Καλάρα που εγκαινιάζεται στην γκαλερί CheapArt την Τρίτη 14 Οκτώβρη. Η έκθεση αποτελείται από 6 φωτογραφίες και μια εγκατάσταση τριών προβολών, 3D max animation. Η έκθεση γίνεται σε συνεργασία με το Athens Photo Festival, και είναι σε επιμέλεια Χριστιάνας Γαλανοπούλου.Ο ...
Συνέχεια...
Κ-art με γυναικείο δίδυμο!
Εγκαίνια και δράση σήμερα στη νέα έκθεση του
Εγκαίνια σήμερα για τους nanogods στο Bar Guru
I really really H.O.P.E. so…
Δωμάτια ξενοδοχείων γεμάτα τέχνη!
Wiener Aktionismus – Mέρος Ι
Τέχνη και Οικολογία
Είκοσι Χρόνια Φωτογραφικός Κύκλος
Accidental Woman στις Galfayan Galleries
Nέα Ελληνίδα μόνη… στη Νέα Υόρκη!
Έκθεση του Νίκου Τρανού στην ΑΔ gallery
Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης: Sarah Lucas
HO.P.E.: Μου αρέσει ο όρος ΠΟΠ τρομοκρατία!
Look good, Feel good design στον Αστρολάβο
Em Kei: ‘Με την τέχνη εξαρτάται τι «τρώς»…’
Yves Oppenheim – Rhona Bitner
Joseph Beuys και οι ελληνικές αναφορές στο έργο
Το φιλοσοφείν…all over Europe!
Το ωραίο δεν είναι παρά η αρχή του
Ματιές στον Paul Klee στο Μουσείο Ελληνικής Παιδικής
Βάσω Μπαταγιάννη
Διπλή αρχή με νέες εκθέσεις επιτέλους!
Στράτος Καλαφάτης @ Kalfayan Galleries
The Athens Effect: Η ελληνική φωτογραφία ταξιδεύει στο
open here: consTRUCKtions – conNEXTions
Καταστροφολογία στο taf
Dreyk the Pirate
Η Δήλος του Ηλία Σακκά
ΕΜΣΤ: 3 εκθέσεις στην σειρά μέρος 1ο
H Terra της Νάντιας Καλάρα