Ο Κωστής Βελώνης, εικαστικός, επιμελητής και ενίοτε συγγραφέας πολύ ενδιαφερόντων εικαστικών κειμένων, απαντά σε μερικές απλές και γενικές ερωτήσεις περί τέχνης με τον οξυδερκή και μοναδικό τρόπο που τον διακατέχει.

Δεν χρειάζονται πολλές συστάσεις για τονΒελώνη, είναι ένας πολύ σημαντικός εκπρόσωπος της ελληνικής τέχνης, με μια αυθεντική φωνή, και μια δουλειά που εξελίσσεται με μοναδικό και οργανικό τρόπο. Διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, γράφει, οργανώνει εκθέσεις και δουλεύει όσο περισσότερο γίνεται. Επίσης πίνει πράσινο τσαι με μανία, και έχει κόψει το κάπνισμα εδώ και καιρό.

Μας μαλώνει λίγο για τις γενικές ερωτήσεις, αλλά είναι καλοκαιράκι και εμείς θέλουμε να μας δώσει έτσι απλά ένα στίγμα, για να απολαύσουμε την ίδια την δουλειά του, την χρονιά που έρχεται, μιας και θα συμμετέχει σε πολλές εκθέσεις:

Στα μέσα Οκτωβρίου συμμετοχή στην ομαδική της AMP, στην ομαδική της ileanas tounta και στην alpha delta, συμμετοχή στην μεγάλη έκθεση του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης (εκτενής αναφορά στο μέλλον από αυτή την στήλη) και συμμετοχή στην ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα Biennale των Βρυξελλών.

Πολύ δουλειά από σήμερα ως τα Χριστούγεννα!!!


velonisΠοιοι καλλιτέχνες θεωρείς ότι είναι κοντά στην δουλειά σου;

Το ποιοι είναι κοντά στον τρόπο που δουλεύω δεν σημαίνει είναι απαραίτητα ότι μου αρέσουν περισσότερο, αν και συνήθως οι έννοιες αυτές είναι ταυτόσημες . αναφέρομαι σκόρπια στους νεώτερους Gedi Sibony , Katharina Jahnke, Vincent Fecteau, Shahin Αffrasiabi, Alex Bircken, David Shrigley, Martin Boyce, Tom Burr, Joe scanlan, Vejvi Torbjörn, Μyriam Ηolme, Bojan Šarčević και πολλούς άλλους. αλλά για του παλαιότερους είμαι ακόμα πιο σίγουρος , όταν μάλιστα οι συγγένειες καταλήγουν να μην είναι τόσος εμφανείς.

Με την Katharina Jahnke είχες και μια κοινή έκθεση προ-πέρσι αν δεν κάνω λάθος. Πόσο πιστεύεις ότι λειτουργεί ένας διάλογος μεταξύ δύο καλλιτεχνών με κάποια κοινά στοιχεία αφετηρίας, μέσα στα πλαίσια της προγραμματισμένης κοινής έκθεσης σε μια γκαλερί; Εννοώ μεγάλες ομαδικές εκθέσεις γίνονται συχνά με κάποια επιμέλεια και οι επιλογές έργων γίνονται βάσει συγκεκριμένων κριτηρίων. Κατά τη γνώμη μου αυτό πολλές φορές δεν είναι το κριτήριο για να παρουσιαστούν δυο καλλιτέχνες μαζί σε μια γκαλερί και πολλές φορές οι ίδιες οι γκαλερί πέφτουν στην παγίδα «α! μοιάζουν μορφολογικά, ή αισθητικά, άρα ας τους βάλουμε μαζί». Πόσο συχνά συμβαίνει αυτό; Τι αποκόμισες εσύ από αυτή την κοινή παρουσίαση με την συγκεκριμένη καλλιτέχνιδα;

Ήταν πράγματι χρήσιμη η συνεργασία με την Jahnke, γιατί ήταν από τις λίγες φορές που έκθετα με κάποιον που μοιραζόταν το ίδιο λεξιλόγιο και επειδή λειτουργούσε ως ατομική με καινούργια έργα που ανανεωνόντουσαν και στις δυο εκθέσεις το ενδιαφέρον αλλά και η περιέργεια ως προς το αποτέλεσμα αυξανόταν. Από κει και πέρα η διαφορά είναι τεράστια στο πως θα χρησιμοποιήσεις την επιλογή του ξύλου , την εμπειρία του craftmaking αλλά και τη χρήση ready made. Κοινές επιλογές μπορεί να εισάγουν στον θεατή ένα τρόπο επινόησης και μεθόδου σε δυο καλλιτέχνες που μοιράζονται αυτά χαρακτηριστικά αλλά στην συνεχεία υπάρχει αρκετός δρόμος για να καλυφτούν οι διαφορές τους .

Το ενδιαφέρον είναι ότι όσο πιο πολύ φαινομενικά διαπιστώνει κάνεις ομοιότητες τόσο στην συνεχεία καταλαβαίνεις τις διαφορές. Σε άλλες συμμέτοχες είναι θέμα τύχης σε αυτό που ονομάζουμε συγγένεια. ‘Όμως αυτό δεν σημαίνει και τίποτα για την ποιότητα της έκθεσης. Δεν νομίζω ότι μπορούμε να μιλάμε με αξιώματα όταν γνωρίζουμε ότι ακόμα και η κοινή αποδοχή του «διαλόγου» που ενδεχομένως τα έργα σε μια έκθεση οφείλουν να σχηματίζουν μπορεί να βγάζουν ένα μέτριο και αποθαρρυντικό αποτέλεσμα. σε σχέση με κάποια επιλογή που θα ενδυνάμωνε τις διαφορές ακόμα και μέσα από επιλογές που μεταχειρίζονται διαφορετικά εκφραστικά μέσα.

Κατά πόσο είναι κοντά η νέα γενιά ελλήνων εικαστικών με τις γενιές του 60 και του 70; Θεωρείς ότι ασχολούνται οι νέοι καλλιτέχνες με την ντόπια εικαστική ιστορία; Έχουν κάτι να μάθουν από αυτήν;

Νομίζω ότι μοιραζόμαστε κοινά στοιχεία με την γενιά του 60 στα εικαστικά όταν είναι ιδιαίτερα αισθητη η ανάγκη στην σημερινή καλλιτεχνική παράγωγη για ένα συγχρονισμό με ζητήματα που απασχολούν την διεθνή κοινότητα. ο τρόπος όμως που γίνεται αντιληπτή αυτή η ανάγκη πολλές φορές με δυσαρεστεί γιατί είναι αποτέλεσμα ιδεολογικού αιτήματος .Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι οι τρέχουσες μόδες είναι και πιο ξεπερασμένες ταυτόχρονα. σε αυτόν τον μάταιο κόσμο καλό ειναι ειαι να ακόλουθης αυτό που σου ταιριάζει και όχι να ευθυγραμμίζεσαι με τις υποδείξεις της πολιτιστικής ηγεμονίας.

Η γενιά του 60 νομίζω ότι ισορρόπησε στο θέμα αυτό. Υπήρξε αν μη τι άλλο κάποιος αυθορμητισμός στον πειραματισμό με τις φόρμες και τα εννοιακα τους παράγωγα. δεν αρνούμαι ότι πολλοί καλλιτέχνες είναι πέρα για πέρα βέβαιοι ότι ακολουθούν την εμμονές τους.. Όμως όταν βλέπεις το αποτέλεσμα σε αποθαρρύνει. δεν ξέρω αν ασχολούνται οι εικαστικοί με την ελληνική ιστορία αλλά στην δική μου περίπτωση θα πρόσθετα σίγουρα τον Ακριθάκη και τον Κανιάρη. Η χαρά μου είναι απερίγραπτη όταν ανακαλύπτω κοινούς δρόμους, στην σύλληψη όσο και στην εκτέλεση.

velonisΠαρ’ όλα αυτά, πολλοί έχουν μιλήσει για μια στασιμάρα που υπάρχει στα ελληνικά πράγματα σε σχέση με την ταυτότητα και τον χαρακτήρα της ελληνικής τέχνης. Να αναφέρω το πρόσφατο κείμενο του Γιώργου Τζιρτζιλάκη «Το καταραμένο τοπικό απόθεμα» στο οποίο αναφέρει –
«Ζητούμενο, όμως, παραμένει ο ιδιαίτερος χαρακτήρας της,(ελληνικής τέχνης) η διαμόρφωση ενός εννοιολογικού πλαισίου κατανόησης και, προπάντων, η πρόσληψη και -γιατί όχι;- η απόλαυσή της από τους άλλους.»

Καταλήγει στο να αναρωτιέται στο αν τελικά μας μένει κάποιος άλλος δρόμος εκτός από την αλλαγή, όπως έχει συμβεί και στο παρελθόν, με τις προηγούμενες γενιές εικαστικών. Το προηγούμενο ερώτημα μου είχε να κάνει με αυτό, και το κατά πόσο μπορούμε να έχουμε πλέον μια ουσιαστική αλλαγή, έτσι όπως προτείνει ο Τζιρτζιλάκης, όχι με μια κατεύθυνση αλλά με πολλές, και κατά πόσο μπορούμε να ξεφύγουμε από το να μηρυκάζουμε αυτά που βλέπουμε στο εξωτερικό, και να τα αναπαράγουμε χωρίς επεξεργασία, γιατί θεωρώ ότι δυστυχώς αυτό συμβαίνει σε αρκετές περιπτώσεις. Και μας έχει φάει η σοβαροφάνεια του να χρησιμοποιούμε μια διαλεκτική ξύλινη και κατ’ εμέ όχι χρήσιμη για την επιβίωση μας προς το παρόν. Η αντίθεση μας με τις προηγούμενες γενιές, είναι η έλλειψη επεξεργασίας και η έλλειψη ενός κεκτημένου προσωπικού αποτελέσματος με μια «αυθεντικότητα» -και την χρησιμοποιώ με κάθε φόβο αυτή τη λέξη. Δηλαδή δεν χρησιμοποιούμε θεωρητικά πλαίσια, ρεύματα, εικαστικά έργα, κριτικές κτλ. για να δημιουργήσουμε μια νέα θέση/θέσεις, αλλά για να αναπαράγουμε «κάτι» χωρίς να το επεξεργαστούμε πριν φύγει από μας. Και εδώ βάζω καλλιτέχνες, κριτικούς κτλ στο ίδιο καζάνι.

Ναι το τοπικό απόθεμα όπως το χρησιμοποιεί ο Τζιρτζιλάκης δηλώνει με κάποια αίσθηση έλξης και απώθησης την αναπόφευκτη περιθερωποιηση του Έλληνα εικαστικού από την διεθνή σκηνή ακόμα και αν η δουλειά του μπορεί να προσφέρει εκλάμψεις όπου όχι μόνο συγχρονίζεται -και αυτό είναι κάτι περισσότερο μίζερο κατά την γνώμη μου -αλλά τίθεται και ως παράδειγμα για την υπόλοιπη διεθνή σκηνή.

Όσο για την αναπαραγωγή του κριτικού λόγου ασφαλώς το βάρος αυτό πέφτει σε σας διαπιστώνω την ανευθυνότητα στην προσέγγιση, είτε με τα κριτήρια μιας άκαμπτης επιχειρηματολογίας είτε με παρουσιάσεις που γράφονται στο πόδι για να καλυφτεί η υλη. Από την άλλη υπάρχουν δημοσιογράφοι που λόγο της πείρας τους μπορών να τολμήσουν να επιδείξουν έναν ζαμανφουτισμό στην προσέγγιση και αυτό μπορώ να το καταλαβαίνω. Η εφημερίδα και τα περιοδικά μόδας δεν ήταν ποτέ ο ιδανικός τρόπος για να μια ρητορική επαρκής για τις ανάγκες της τέχνης. Συνεπώς δεν είναι ακατανόητο ότι απουσιάζουν οι ισχυρές θέσεις και οι ερμηνείες.

Τα τελευταία 10 χρόνια είχαμε μια πιο έντονη εξέλιξη στις μεγάλες εκθέσεις που ξεκίνησε με την έκθεση στο ΔΕΣΤΕ και καταλήγει τώρα με τις Biennale που έγιναν πέρυσι. Τι πρόσφερε αυτό κατά τη γνώμη σου στους έλληνες εικαστικούς από τη μια και στο ελληνικό κοινό από την άλλη;

Πραγματικά δεν μ’ αφορά το τι πρόσφερε στο ελληνικό κοινό, αυτό ενδιαφέρει τους δημοσιογράφους . Το ΔΕΣΤΕ και ο θεσμός της biennale είναι δυο διαφορετικές περιπτώσεις και δεν μπορώ να κάνω εύκολα συγκρίσεις . Από την μια ένα ιδιωτικό ίδρυμα που παρέχει μια πολύ καλή και οργανωμένη συλλογή ενός συλλέκτη και όπου αποτελεί το κύριο κορμό κάθε επομένης έκθεσης , και από την άλλη η μπιενάλε, η μια με κρατική χρηματοδότηση και η άλλη με ιδιωτική. Η δεύτερη περίπτωση ακούγεται πιο ηρωική , από την άποψη ότι ζούμε σ’ έναν κρατικοδίαιτο πολιτισμό – και δεν διστάζω να χρησιμοποιήσω το λεξιλόγιο του Τατουλη που σε αυτό το σημείο το ασπάζομαι απερίφραστα. Και οι δυο περιπτώσεις έχουν ειδικό βάρος για την ανανέωση των εικαστικών αν αναλογιστούμε ότι μοιράζονται το όραμα τους σε πόλεις που βιώνουν το ξεπεσμένο μεγαλείο της αρχαίας και βυζαντινής κληρονομιάς.

velonisΛες ότι δεν σε αφορά το τι πρόσφερε στο ελληνικό κοινό. Αυτό για κάποιον που δεν έχει σχέση επαγγελματική με τα εικαστικά μπορεί να του ακούγεται ελιτίστικο. Δηλαδή η τέχνη για την τέχνη; Δεν σε ενδιαφέρει το πόσο εξοικειώνεται ο Έλληνας με την σύγχρονη τέχνη, πόσο θα μπορεί στο μέλλον να την κατανοήσει άρα και να την υποστηρίξει; Έστω και μόνο ως θεατής που δίνει τον οβολό του για να μπει σε μια Μπιενάλε ή ως συλλέκτης που πιθανώς να αγοράσει κάποιο έργο νέου Έλληνα;

Δεν καταλαβαίνω για τι σου φαίνεται ελιτίστικο. Δεν νομίζω να υπάρχει σοβαρός η έστω έντιμος καλλιτέχνης στον κόσμο που να ενδιαφέρεται για το κοινό. Αλλιώς είναι ιμπρεσάριος, παραγωγός, θεατράνθρωπος, ηθοποιός κλπ . Όπως δεν μ’ ενδιαφέρει το ελληνικό κοινό στο σημείο που δεν με ενδιαφέρει υπαρξιακά οποιοδήποτε κοινό..αν σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει αυτοί οι παράμετροι να ορίζουν την ταυτότητα σου. Αυτό είναι αφελές και φτηνό. Και αυτό που είναι σίγουρο ότι διαφέρει ριζικά από τον τρόπο με τον οποίο ο Beuys αναφέρεται στην κοινωνική γλυπτική η οποία κατά την γνώμη μου είναι τόσο σημαντική όσο και το δειλό πλησίασμα ενός κοριτσιού στην γλυπτική του σιντριβανιού της γειτονιάς του. Και δεν το λέω ειρωνικά.

Ποιο είναι για σένα το πιο κρίσιμο σημείο στην παρουσίαση ενός έργου τέχνης;

Να λείπει ο καλλιτέχνης για να μην γκρινιάζει για την παρουσίαση της δουλειάς του.

Πόσο κοντά στην ελληνική ιδιοσυγκρασία και στην κοινωνία είναι τα δικά σου έργα;

Δεν είναι κίνητρο ούτε κριτήριο αξιολόγησης να είμαι κοντά στην ιδιοσυγκρασία κανενός πολιτισμού και καμιάς γεωγραφικής ζώνης. Το ιδεολόγημα της «εντοπιότητας» αφορά πια αυτούς που συμπληρώνουν τις αιτήσεις τις Biennale , στο πλαίσιο μιας κουλτούρας της κανονικότητας . Όμως αν θέλεις να μιλήσω για το πως αντιλαμβάνομαι τα έργα μου, δεν θα διστάσω να ομολογήσω ότι μου φαίνεται ότι διέπονται ολοκληρωτικά από ελληνική ιδιοσυστασία η τουλάχιστον μεσογειακή. ο αναρχισμός στην εκτέλεση, η ή η ελαφρότητα κάποιων εννοιών και η αμφίσημη πορεία τους, η εμπειρία του παιχνιδιού, τα μελό στοιχεία και κάποιες αφηγήσεις με κωμικοτραγικά χαρακτηριστικά με πείθουν ότι ο γεωγραφικός χώρος με τις συνήθειες του -που μοιράζονται οι σκέψεις μου- επεκτείνονται στα γλυπτά μου.

Θα συμφωνήσω στο ότι δεν είναι απαραίτητα κριτήριο το να είσαι κοντά στην ιδιοσυγκρασία κάποιου πολιτισμού, ούτε το να διατηρείς κάποια εντοπιότητα. Το ερώτημα είναι αν είσαι εσύ κοντά στην ελληνική ιδιοσυγκρασία, από την απάντηση σου, μου λες ότι είσαι και αυτό που θέλω να ρωτήσω είναι αν πιστεύεις ότι είναι δυνατόν για έναν άνθρωπο, που ζει στην Αθήνα, και δουλεύει μέσα σε αυτήν να λειτουργεί χωρίς να έχει καμία επιρροή από τον γεωγραφικό-πολιτικό-κοινωνικό χώρο στον οποίο ζει. Δηλαδή ο καλλιτέχνης δεν έχει, ή δεν θα έπρεπε να έχει εθνότητα; Και εάν δεν θα έπρεπε, πόσο εφικτό είναι αυτό στην πραγματικότητα; Εάν είχε γεννηθεί στην Σουηδία, στο Καμερούν ή στις Φιλλιπίνες, τα έργα σου θα έθεταν τα ίδια ερωτήματα, θα ασχολούνταν με τις ίδιες προβληματικές;

Είναι αξιοπερίεργο να βλέπεις καλλιτέχνες να παράγουν δουλειά που απέχει αισθητά από την μόνιμη διαμονή τους. ‘Όμως καταλαβαίνεις ότι σήμερα με τις αλλεπάλληλες μετακινήσεις αυτός ο τόπος διαμονής είναι περισσότερο τυπικός. Από την άλλη αναγνωρίζω ότι σε κάποιους καλλιτέχνες ο τόπος του εργαστηριού είναι σημαντικότερος από πολλούς άλλους που χρησιμοποιουν ψηφιακά μέσα για παράδειγμα . Στην περίπτωση μου οφείλω να έχω εργαστήριο για να εμπνευστώ η για να παράγω .Συνεπώς περιορίζομαι από την γεωγραφική μου θέση και η εξάρτηση είναι σαφώς στενότερη από κάποιον που μετακινείται με μια κάμερα στο χέρι.


Photos:

1. ‘Lissitzky was a craftsman Hero
wood, acrylic, spray
248 cm h x 32 w cm x 50l cm
2007-08

2. ‘Craft Makes the universe’
300 x 90 x 100
wood, acrylic, rock, felt, wax, veneer, spray, plastic
2007-08

3. ‘Bauhaus Cathedral DIY
Wood, acrylic, shell
310 cm h x 70 l cm x 100 w cm
2007-08
private collection


Links
http://www.velonisworks.blogspot.com

Διάβασε επίσης...
Ready Steady….Buy!!! H Art Athina έρχεται! (μέρος 1o)
Με το βόμβο της 2ης ανανεωμένης Art Athina να πλησιάζει, μιας και τα εγκαίνια της είναι στις 22 Μαΐου- παίζουνε πολλές εκθέσεις στην πόλη εκτός από τα εγκαίνια αυτής καθεαυτής της φουάρ, και πρώτα από όλα τα parallel events της.Καταρχήν ξεκίνησε η μεγάλη έκθεση της Ρώσικης Πρωτοπορίας που αναφέραμε σε ...
Συνέχεια...
Αποστολή στο Λονδίνο: H Frieze είναι η βασίλισσα των art fairs!
Μέχρι το 2003, η Art Basel στην πόλη της Βασιλείας, κατείχε επάξια τον τίτλο της βασίλισσας των φουάρ (ή αλλιώς art fairs!). Από το 2003, οι Λονδρέζοι όμως έκαναν την ζημιά. Σιγά σιγά η Frieze Art Fair του Λονδίνου, παιδί του περιοδικού Frieze, ενός από τα πιο σημαντικά περιοδικά τέχνης ...
Συνέχεια...
“Δρώμενα Τέχνης 2011” – Μέρος 2ο
To Athens Fine Arts Festival είναι πάλι εδώ, πιστό στο ραντεβού του με το  φιλότεχνο κοινό καθώς μετράει ήδη 4 χρόνια συνεχούς παρουσίας στα  καλλιτεχνικά δρώμενα της πόλης μας. Με την "αθόρυβη" και ουσιαστική  δουλειά που κάνει αυτά τα χρόνια έχει καταφέρει να συγκεντρώσει την  προσοχή και την αμέριστη συμπαράσταση του ...
Συνέχεια...
Playground Arena στην Cheap Art
Από τις 5 έως τις 30 Μαρτίου θα διαρκέσει η έκθεση Playground Arena του Ανδρέα Βούσουρα, στην gallery Cheap Art στα Εξάρχεια. Μετά την έκθεση Βρωμάει Λεφτά (της Μ. Αντωνάτου) στον ίδιο χώρο, που πραγματευόταν τη σχέση του σύγχρονου ανθρώπου με το χρήμα, ο Βούσουρας επικεντρώνεται στον κόσμο τον αγορίστικων ...
Συνέχεια...
Art Athina: Ready Steady…Buy!!!! Part Deux!
Αύριο και για όλο το Σ/Κ θα μπορείτε να πάτε στην Art Athina να θαυμάσετε - και γιατί όχι να αγοράσετε - έργα καλλιτεχνών από πολλές και καλές ελληνικές γκαλερί αλλά και πολλές ξένες. Η φετινή διοργάνωση υπόσχεται ακόμη περισσότερη ποικιλία από την περσινή. Η φουάρ χωρίζεται σε τέσσερα βασικά ...
Συνέχεια...
Σε «Τροχιά Σταθερή» το Τρένο Στο Ρούφ
Το κίνημα των αγανακτισμένων καλά κρατεί αφήνοντας τις μεγαλύτερες πινελιές στον κανβά της φετινής καλοκαιρινής Αθήνας. Μια τέτοια πόλη δεν θα μπορούσε όμως να μην εφευρίσκει τρόπους σύντομης διαφυγής και απόδρασης από τον ψυχολογικό ορυμαγδό ώστε να επιβιώσει. Έτσι λοιπόν το κίνημα "τραπεζάκια έξω" δημιούργημα του τρένου με την πιό ενεργή καλλιτεχνική ...
Συνέχεια...
Thessaloniki Biennale
Σύμφωνα με το γραφείο τύπου του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης έχουν ήδη επισκεφτεί τη Biennale περίπου 20.000 επισκέπτες. Να σημειώσουμε ότι έχετε χρόνο ακόμη μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου για μια επίσκεψη στις «Ετεροτοπίες» (όρος δανεισμένος από τον Michel Foucault), που απλώνονται σε πολλούς χώρους της συμπρωτεύουσας και στοχεύουν στην παρουσίαση ...
Συνέχεια...
Μία ‘Εαρινή Συμφωνία’ στη νέα αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος
Ο Τεχνοχώρος λειτουργώντας σαν εκθεσιακός χώρος για τα μέλη της Ένωσης Ελλήνων Χαρακτών (από το 2003), ανακαινίστηκε πλήρως στις αρχές του 2010 και ξεκίνησε τη νέα του πορεία πάντα σε συνεργασία με τα μέλη της ΕΕΧ.Ξυλογράφοι, χαλκογράφοι, λιθογράφοι αλλά και χαράκτες με διαφορετικές τεχνικές και νέες ιδέες αποτελούν τους βασικούς ...
Συνέχεια...
Μαραθώνιος για την φωτογραφία – Athens Photo Inspiration 08
Φωτογράφοι όλης της Αθήνας που ενδιαφέρεστε να ξεδιπλώστε το ταλέντο σας, έχετε τώρα την μεγάλη ευκαιρία. Την Κυριακή 2 Νοέμβριου αυτή η πρωτότυπη νέα δράση που διοργανώνει το Athens Photo Festival, δίνει την ευκαιρία σε νέους ανθρώπους που χρησιμοποιούν το μέσο της φωτογραφίας για να εκφραστούν. Η μόνη απαραίτητη προϋπόθεση ...
Συνέχεια...
Athens Photo Festival συνέχεια…
Συνεχίζονται οι εκθέσεις του φεστιβάλ σε συνεργασία με πολλούς φορείς και οργανισμούς. Σήμερα παρουσιάζουμε την έκθεση που φιλοξενεί το Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων, μια έκθεση που κατέφτασε μόλις, από το Βερολίνο. Η έκθεση έχει τίτλο «Cairoscape Εικόνες, Φαντασία και Φαντασίωση μιας Σύγχρονης Μεγαπόλεως» και μας καθοδηγεί σε ένα ταξίδι μέσα ...
Συνέχεια...
When Oscar -and I mean Mr. Wilde- met the Robots!!
Την προηγούμενη εβδομάδα μέσα από την εθωδία των μπαχαρικών της οδού Ευρυπίδου, περάσαμε και από την έκθεση When Oscar Met the Robots. Η ομαδική έκθεση στήθηκε και επιμελήθηκε από την Νάνσυ Κουγιούφα, και αφετηρία ήταν η πολυσχιδής προσωπικότητα του Oscar Wilde. Ξεκίνημα λοιπόν για όλους τους καλλιτέχνες ήταν το έργο ...
Συνέχεια...
Destroy Athens – 1η Μπιενάλε Αθήνας
H 1η Μπιενάλε Αθήνας είναι γεγονός και αναμένεται να μονοπωλήσει το ενδιαφέρον στους εικαστικούς -και όχι μόνο- κύκλους, μέχρι τις 18 Νοεμβρίου. Η κεντρική έκθεση με τίτλο Destroy Athens, βρίσκεται στην Τεχνόπολη, ενώ παράλληλες εκθέσεις και εκδηλώσεις θα συναντήσουμε στα πέριξ Γκαζιού και Κεραμεικού.To concept της "καταστροφής της Αθήνας" έγκειται ...
Συνέχεια...
”Χρυσή Εποχή” στην Ερμούπολη
Μια καλή αφορμή για μια φθινοπωρινή εξόρμηση στη Σύρο είναι η έκθεση ζωγραφικής "Χρυσή Εποχή" την οποία θα στεγάσει από τις 5 έως τις 19 Οκτωβρίου η άιθουσα τέχνης "Ερμούπολη" του Πνευματικού Κέντρου Ερμούπολης Σύρου.Ο πλήρης τίτλος είναι "Η Χρυσή εποχή και τα τοπία κενοτάφια του Ιλάν Μανουάχ με μέλι ...
Συνέχεια...
‘¶γνωστα Έπη’ του Δημήτρη Μηλιώνη στην Enigma Gallery
Η φαντασία, το κοσμικό ταξίδι, τα μεταφυσικά μυστήρια, οι υπαρξιακές αναζητήσεις μέσα από τα λιτά σουρεαλιστικά τοπία και την αθωότητα της παιδικής ηλικίας είναι τα θέματα στα οποία μας παραπέμπει η ατομική έκθεση ζωγραφικής του Δημήτρη Μηλιώνη που διοργανώνει η Enigma Gallery (Λ.Κηφισίας 263, Κηφισιά 210-8085745). Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν ...
Συνέχεια...
Αν είσαι Φωτογράφος  ταξίδευε!
Όχι τίποτα άλλο, αλλά για να μας φέρεις και ωραίες φωτογραφίες από τα μέρη που πας, με τις σούπερ κάμερες σου, όχι σαν εμάς που τραβάμε με μικρές των 100 ευρώ ή ακόμα χειρότερα, με το κινητό μας.Δέκα φίλοι φωτογράφοι, ανάμεσά του και ο σουπερ ντούπερ καταπληκτικός φωτογράφος του mixtape.gr ...
Συνέχεια...
Plaka ‘turistik’!!! Art not at all turistik!!!
Έχω πάρα πολύ καιρό να ενθουσιαστώ με μια έκθεση... αλλά σήμερα μου συνέβη.Μόλις γύρισα από την οδό Κόδρου στην Πλάκα, όπου ετοιμάζεται μια "guerilla" -ελλείψει καλύτερου όρου- έκθεση με 18 καλλιτέχνες. Auxlang... από το auxiliary language. Δηλαδή μια δευτερεύουσα γλώσσα, μια κατασκευασμένη γλώσσα όπως αυτή των Esperanto. Αυτή ήταν η ...
Συνέχεια...
Greece is for Lovers
Η ταυτότητα των Greece is for Lovers είναι συνυφασμένη με την ανάγνωση νέων χρήσεων σε ήδη υπάρχοντα αντικείμενα αλλά και σχήματα-συμβολισμούς της ελληνικότητας. Τρεις νέοι designers που δουλεύουν μαζί εδώ και αρκετά χρόνια, γνωρίστηκαν στο Λονδίνο ως φοιτητές, προσγειώθηκαν στην ελληνική αγορά design και έχουν από νωρίς αποκτήσει φανατικούς θαυμαστές.Από ...
Συνέχεια...
Atrocities @ six d.o.g.s
Μια ενδιαφέρουσα εγκατάσταση φιλοξενείται αυτές τις ημέρες στo project space του Six D.o.g.s.  Πρόκειται για το καινούριο εγχείρημα του Paranormale (μέλους, μεταξύ άλλων, της κολλεκτίβας των drog-a-Tek) ο οποίος θα καταλάβει για 20 ημέρες το project space του six d.o.g.s παρουσιάζοντας μία χαοτική site specific εγκατάσταση από τρισεκατομμύρια αντικείμενα και ήχους, τα ...
Συνέχεια...
Μπιενάλε και Remap2
Το καλοκαίρι μπορεί να πέρασε πολύ γρήγορα -όπως συνήθως- αλλά υπάρχουν πράγματα για να μας κάνουν να το παρατείνουμε λίγο ακόμα.Η 2η Μπιενάλε της Αθήνας θα είναι ανοιχτή μέχρι και τον Οκτώβριο. Για όσους δεν την επισκεφτήκατε είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να συνδυάσετε παραλία και τέχνη, οπότε να κρατήσετε ...
Συνέχεια...
H Κυψέλη μετατρέπεται σε μια γειτονιά τέχνης!
Ανάμεσα στην Φωκίωνος Νέγρη και την αγορά της Κυψέλης που σφύζει από κόσμο, θα ξεφυτρώσουν σε λίγο δύο γκαλερί. H γκαλερί Gazon Rouge μετακόμισε από το Μεταξουργείο και την Βίκτωρος Ουγκώ, σε ένα χώρο νέο που είχε σχεδιάσει και χτίσει ο αρχιτέκτων Προβελλέγιος. Οι εργασίες της αναπαλαίωσης του κτιρίου σιγά ...
Συνέχεια...
Ματιές στον Paul Klee στο Μουσείο Ελληνικής Παιδικής Τέχνης
Έξι εικαστικές συναντήσεις για παιδιά 5-7 και 8-10 ετών πραγματοποιούνται από σήμερα στο Μουσείο Ελληνικής Παιδικής Τέχνης με επίκεντρο το έργο του Paul Klee.Τα παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να εξερευνήσουν τις δυνατότητες της ζωγραφικής σαν μέσο έκφρασης. Στόχος του εργαστηρίου είναι τα παιδιά να πλησιάσουν, να διεισδύσουν και να ...
Συνέχεια...
Ιστορίες Τοπίου – Από την παράδοση στην αειφορία
Ας ελπίσουμε ότι το Σαββατοκύριακο δεν θα έχει βροχές οπότε και θα μπορείτε να κάνετε τσάρκα στο κέντρο. Στην περιοχή Μοναστηράκι και Πλάκας στο λουτρό των Αέρηδων, έναν πολύ όμορφο χώρο, ξεκίνησε χτες Πέμπτη μια έκθεση με μια διαφορετική θεματική. Η έκθεση διοργανώνεται στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Προγράμματος "Cult Rural ...
Συνέχεια...
Ρετροσπεκτίβα του Γιάννη Ψυχοπαίδη στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης
Μια πολύ-επίπεδη έκθεση που φανερώνει διαφορετικές πτυχές του καλλιτέχνη Γιάννη Ψυχοπαίδη βλέπουμε στο μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης. Ο Ψυχοπαίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945. Έχει ζήσει στην Γερμανία κατά την διάρκεια της δεκαετίας του '60 και ήταν ιδρυτικό μέλος της εικαστικής ομάδας «Α» και του περιοδικού «Επιθεώρηση Τέχνης». Επίσης ήταν ιδρυτικό ...
Συνέχεια...
EAT CAKE says Poka-Yio
Με τα γεγονότα των τελευταίων ημερών δεν ήταν δυνατόν να μιλάμε για τέχνη και να σας προτείνουμε δρώμενα και events. Παρ' όλα αυτά ο περιπτεράς μου σήμερα βλέποντας με πολύ σκεφτική, καθόλου φιλική, με κοκκινισμένα μάτια από άσκοπη χρήση χημικών, μου είπε ότι η ζωή συνεχίζεται... Σίγουρα συνεχίζεται έστω και ...
Συνέχεια...
O Espeekay aka Νίκος Μπαρπάκης στην πρώτη του έκθεση στη Cafeina
O Espeekay γνωστός περισσότερο για τις μουσικές εφαρμογές του, παρουσιάζει στα πλαίσια του project Plenty την πρώτη του έκθεση με την φωτογραφική του δουλειά με τίτλο '18 Square Crosstown Captions and a Man in the Corner Blowing his Horn'. Το ιδιαίτερο σε αυτές τις φωτογραφίες είναι το μέσο. Χρησιμοποιεί μια ...
Συνέχεια...
Design Walk 08
Πολλές φορές το Design είναι πολύ πιο «τέχνη» και από την ίδια την «τέχνη».Πέρσι έγινε κάτι με αναπάντεχα μεγάλη επιτυχία. Το DesignWalk. Το οποίο με μεγάλη χαρά ανακαλύπτουμε ότι γίνεται θεσμός ετήσιος!Με κάποιες αλλαγές στη σύνθεση της διαδρομής, από την Παρασκευή και για όλο το Σαββατοκύριακο, 14 σχεδιαστικά γραφεία ανοίγουν ...
Συνέχεια...
Tim Rollins and the collective art group K.O.S. opening @AMP
Αυτή εδώ η έκθεση δεν είναι μια τυχαία ένωση δύο καλλιτεχνών. Οι ομάδα Κ.Ο.S. αποτελείται από νέα παιδιά καλλιτέχνες που έχουν ζήσει στο Bronx. Ο καλλιτέχνης Τim Collins τους μάζεψε όλους στο εργαστήρι «The Art and Knowledge Workshop» το 1984 όταν το ίδρυσε και δούλεψε μαζί τους για αρκετό καιρό. ...
Συνέχεια...
Χρόνης Μπότσογλου στο ΕΜΣΤ
Μια αναδρομική έκθεση που πλέον είναι αναμενόμενη και χρωστούμενη στο μεγάλο καλλιτέχνη. Για τους νεότερους ο Μπότσογλου είναι πιο γνωστός ως μέχρι πρόσφατα πρύτανης της ΑΣΚΤ της Αθήνας. Για τους παλιότερος είναι ένας από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες της γενιάς του. Όλοι όμως αναγνωρίζουν όμως τα πρόσωπα που ζωγραφίζει το χέρι ...
Συνέχεια...
Ρεβέκκα Καμχή
Αν μπορούσαμε να καθορίσουμε την στιγμή που κάτι άλλαξε στο πως αντιλαμβάνονται οι Αθηναίοι την λέξη "γκαλερί", θα λέγαμε ότι ήταν περίπου στα μέσα της δεκαετίας του '90, όταν άνοιξε η γκαλερί της Ρεβέκκας Καμχή. Από τις πρώτες εκθέσεις που φιλοξένησε ήταν η ατομική της φωτογράφου Nan Goldin το 1995. ...
Συνέχεια...
O Saatchi πάει… Αυστραλία
Πριν κάποια χρόνια όταν η "σοκαριστική" συλλογή του μεγάλου διαφημιστή και συλλέκτη Charles Saatchi προσπάθησε να κάνει "απόβαση" στην Αυστραλία, έφαγε πόρτα. Οι πουριτανικές Αυστραλιανές αρχές θεώρησαν οτι η συλλογή είναι πολύ προσβλητική και η έκθεση που είχε προγραμματιστεί ματαιώθηκε. Ο Αγγλος συλλέκτης όμως φαίνεται οτι δεν πτοείται, και μέσω της ...
Συνέχεια...
Ready Steady….Buy!!! H Art Athina έρχεται! (μέρος 1o)
Αποστολή στο Λονδίνο: H Frieze είναι η βασίλισσα
“Δρώμενα Τέχνης 2011” – Μέρος 2ο
Playground Arena στην Cheap Art
Art Athina: Ready Steady…Buy!!!! Part Deux!
Σε «Τροχιά Σταθερή» το Τρένο Στο Ρούφ
Thessaloniki Biennale
Μία ‘Εαρινή Συμφωνία’ στη νέα αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος
Μαραθώνιος για την φωτογραφία – Athens Photo Inspiration
Athens Photo Festival συνέχεια…
When Oscar -and I mean Mr. Wilde- met
Destroy Athens – 1η Μπιενάλε Αθήνας
”Χρυσή Εποχή” στην Ερμούπολη
‘¶γνωστα Έπη’ του Δημήτρη Μηλιώνη στην Enigma Gallery
Αν είσαι Φωτογράφος ταξίδευε!
Plaka ‘turistik’!!! Art not at all turistik!!!
Greece is for Lovers
Atrocities @ six d.o.g.s
Μπιενάλε και Remap2
H Κυψέλη μετατρέπεται σε μια γειτονιά τέχνης!
Ματιές στον Paul Klee στο Μουσείο Ελληνικής Παιδικής
Ιστορίες Τοπίου – Από την παράδοση στην αειφορία
Ρετροσπεκτίβα του Γιάννη Ψυχοπαίδη στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης
EAT CAKE says Poka-Yio
O Espeekay aka Νίκος Μπαρπάκης στην πρώτη του
Design Walk 08
Tim Rollins and the collective art group K.O.S.
Χρόνης Μπότσογλου στο ΕΜΣΤ
Ρεβέκκα Καμχή
O Saatchi πάει… Αυστραλία