… Και η κινηματογραφική εξερεύνηση συνεχίζεται… (εδώ το Α’ μέρος)

john carpenter

John Carpenter & Alan Howarth Escape From New York
[1981, ταινία του John Carpenter]

Όταν στο τραπέζι πέφτει το όνομα του John Carpenter, ακαριαία ξεπροβάλλουν οι θύμησες από τα Escape From New York, The Thing, Halloween, Assault On Precinct 13 και The Fog. Στο πρώτο από αυτά, το Μανχάταν βρίσκεται σε αστυνομικό και στρατιωτικό κλοιό ελέω της τρομακτικής αύξησης της εγκληματικότητας. Μέσα στο περιφρουρούμενο και περιχαρακωμένο νησί ζουν μονάχα απόκληροι της κοινωνίας και εγκληματίες. Συνυφασμένος με την προσωπική μουσική φροντίδα που επιφυλάσσει στις δικές του ταινίες, ο Carpenter συνυπάρχει με τον Alan Howarth και ακολουθεί κατά πόδας τον απόστρατο και με βεβαρημένο ποινικό μητρώο λοχαγό Plissken στην επιχείρηση διάσωσης του Προέδρου των ΗΠΑ, αφού προηγουμένως το αεροπλάνο στο οποίο επέβαινε ο τελευταίος είχε προσεδαφιστεί λόγω αεροπειρατείας στην «απαγορευμένη» ζώνη. Με μια μεστή και πανταχού παρούσα συγκέντρωση συνθετικών ήχων ιδίως από πλήκτρα 80s παρόρμησης, που έχει σε ιδανικές αναλογίες ρυθμικά και μελωδικά συστατικά, τα οποία πλέκουν μια μυστηριακή ατμόσφαιρα στην προκείμενη ευφάνταστη περιπέτεια-rollercoaster. Synthesizers, sequencers και παραμορφωμένες ηλεκτρικές κιθάρες σκιαγραφούν ένα αγχωτικό περίγραμμα.

 

Jupiter Menace

Synergy Jupiter Menace
[1982, ντοκιμαντέρ των Lee Auerbach και Peter Matulavich]

Στα 84 λεπτά του δυσοίωνου ντοκιμαντέρ για τη μοίρα της γης, ο Larry Fast σαρώνει τις αισθήσεις με ένα εξίσου αποκαλυπτικό μπαράζ ηχητικών εξελίξεων. Με την αναλογική συνδρομή του synth Yamaha CS-80 και την καλλιτεχνική ταυτότητα Synergy, o Fast δίνει πολύτιμη sci-fi χείρα βοηθείας στους παραγωγούς Lee Auerbach και Peter Matulavich, οι οποίοι έχουν πρωτύτερα αξιοποιήσει και μέρος σεναρίου από τον Alan Henry Coats. Εν μέσω θεωριών που θέλουν τον αναπόφευκτο και μη αναστρέψιμο αφανισμό του πλανήτη μας, στομφώδεις μουσικές φράσεις στις οποίες κυριαρχούν καθηλωτικές μελωδίες, αποδομημένοι βόμβοι και γενικότερες συχνότητες, περιδιαβαίνουν τα καρέ. Όσο για την εκπεφρασμένη βεβαιότητα για τις καταστροφές που πρόκειται να έρθουν, θαρρείς πως ακούγεται ολοένα και πιο πειστική καθώς αφουγκράζεσαι τα ηλεκτρονικά συμβάντα. Το εν λόγω σάουντρακ βιώνεται απολαυστικά και ξέχωρα από την θέαση…

 

kitaro

Kitaro – Queen Millenia
[1982, ταινία του Masayuki Akehi]

O Masanori Takahashi υιοθετώντας το προσωνύμιο Kitaro, πρωτοστατεί από τα μέσα των 70s στην οικοδόμηση της New Age τεχνοτροπίας. Με το άλμπουμ Millenia θα φτάσει σε ένα συνθετικό ζενίθ, περιβάλλοντας την παράδοση της πατρίδας του Ιαπωνίας με επουράνιους ήχους και εφέ πληκτροφόρων, πλάι σε ακουστικά όργανα και φυσικούς ρυθμούς κρουστών. Τούτες οι αιθέριες ορχηστρικές περιπέτειες του εικοσιπεντάχρονου τότε δημιουργού θα εμποτίσουν κάθε σπιθαμή της ταινίας κινουμένων σχεδίων Queen Millenia, που κυκλοφόρησε αρχικά στις τηλεοπτικές συχνότητες ως σειρά προτού βρει το δρόμο για τις σκοτεινές αίθουσες το 1982. Τα διαγαλαξιακά στιγμιότυπα της Anime αισθητικής του Masayuki Akehi θα αφεθούν στη μυσταγωγική γοητεία και το γαλήνιο βάθος των θεμάτων του Kitaro. To δε κομμάτι “Space Queen”, διατρέχει την ραχοκοκαλιά του αποδέκτη ακόμη και τις στιγμές που γράφονται αυτές οι γραμμές.

 

VangelisVangelis – Blade Runner
[1982, ταινία του Ridley Scott]

Ο ηλεκτρονικός λυρισμός του Βαγγέλη Παπαθανασίου που αγκάλιασε μουσικά τα κατηφή κινηματογραφικά καρέ επιστημονικής φαντασίας του Ridley Scottστο δεικτικό Blade Runner, εξακολουθεί να ηχεί συγκλονιστικά ιδιαίτερος τριάντα χρόνια μετά. Η πηγαία φυσικότητα με την οποία ο Παπαθανασίου ψηλαφίζει μουσικά κάθε μεταβολή σε μια τεχνολογικά κι επιστημονικά ματαιόδοξη κοινωνία σε αποσύνθεση, όπου οι διακρίσεις πληθαίνουν, τα χάσματα διευρύνονται, η κρίση ηθικής και αξιών  της καθημερινότητας υποκινείται μέσω απολυταρχικών πρακτικών, αφοπλίζει. Κι αρθρώνει μια συνθετική άποψη με διάχυτο ρομαντισμό, εγκλωβίζοντας ένα συμφωνικής χροιάς ηλεκτρονικό σύμπαν σε κομμάτια πολλαπλών αναγνώσεων και νοημάτων. Οι  αναφορές του score απαντώνται σε προηγούμενες δουλειές του Βολιώτη δημιουργού, οι οποίες ακουμπούσαν αφενός στην πρώιμη electronica των πάσης φύσεως συνθεσάιζερ και αφετέρου σε ένα μεταμοντέρνο περιβάλλον κλασικότροπης δομής. Η ενιαία αισθητική του άλμπουμ λειτουργεί ευφυώς και εκτός κινηματογραφικών συνθηκών και σε κάθε περίσταση, είναι κομμάτι δύσκολο να συγκρατήσεις τις neo-noir αναπαραστάσεις του Ridley δίχως τις γενναιόδωρες σε μελωδική ευφορία βινιέτες του Vangelis. [Εκτενής Κριτική Εδώ]

 

Blue Thunder

Arthur B. RubinsteinBlue Thunder
[1983, ταινία του John Badham]

Εν είδει μεγαλόπνοων συμφωνικών στιγμών και εξωγήινων ατμοσφαιρικών περιβαλλόντων, ξεμυτίζουν εμφατικά οι ιδέες του Arthur Β. Rubinstein για να απηχήσουν τελικά τα όσα λαμβάνουν χώρα στα 109 λεπτά του Blue Thunder. Διανύουμε την πρώτη πενταετία των ‘80s και το συγκεκριμένο OST θυμάται με απίστευτη ακρίβεια και επωφελείται των όσων συνέβησαν μέχρι τότε σε επίπεδο σύζευξης κλασικής μουσικής λογικής και εκμετάλλευσης των ραγδαία εξελισσόμενων ηλεκτρονικών μέσων. Η σκηνοθετική οπτική του John Badham μπλέκεται με την αντίστοιχη ευρυγώνια του Rubinstein, με συνέπεια τα κινούμενα sci-fi στιγμιότυπα του φιλμ να δέσουν με τις ηλεκτρακουστικές αρμονίες του σάουντρακ. Μεταφερόμενοι στη ροή του σεναρίου, θα διαπιστώσουμε πως ενόσω ένας πιλότος της αστυνομίας και η συνεργάτης του προσπαθoύν να αποτρέψουν τη χρήση ενός ειδικά εξοπλισμένου και υπερσύγχρονου ελικοπτέρου ως μέσου παρακολούθησης, η μουσική παλέτα επιμελείται με σασπένς την κάθε τους κίνηση.

 

Tangerine Dream

Tangerine Dream – Wavelength
[1983, ταινία του Mike Gray]

Με μια συγκομιδή άρρηκτα συνδεδεμένη με τη μουσική ώθηση κινηματογραφικών εγχειρημάτων, η γερμανική αρμάδα των Tangerine Dream συνιστά ένα από τα πιο ιδιαίτερα κεφάλαια στο χώρο με εκατοντάδες συνθέσεις τους να προορίζονται για σινεματική χρήση. Από τις πρώτες ημέρες της δεκαετίας του ’70 που πάτησαν το κουμπί της εκκίνησης, οι TD αναγάγουν την ευρηματική εκμετάλλευση των πάσης φύσεως εφέ των ηλεκτρονικών οργάνων – κυρίως αναλογικής τεχνολογίας – σε ύψιστη τέχνη… Εν έτη 1984, οι Edgar Froese, Christofer Franke και Johannes Schmoelling, σχολιάζουν ηχητικά με τον δικό τους ξεχωριστό τρόπο τις εξελίξεις στο επιστημονικά αποκαλυπτικό Wavelength. Το τρίο θα «παρευρεθεί» στην ανακάλυψη ενός εργαστηρίου όπου τελούνται μυστικά πειράματα πάνω σε εξωγήινες μορφές που προσιδιάζουν σε παιδιά, αγκαλιάζοντας τα όσα εκτυλίσσονται στο πανί με νοσταλγικά μοτίβα «διαγαλαξιακής» χροιάς και συνθετικούς ρυθμούς υφέρπουσας έντασης. Εν τέλει προκαλώντας έναν ισχυρό αντίκτυπο, αντιστρόφως ανάλογο με τον ισχνό της ταινίας, συμβάλλοντας έτσι στην ανέγερση του οικοδομήματος της επονομαζόμενης Berlin School electronica… Εδώ έχει τις ρίζες του και το έργο των Boards Of Canada.

 

Δημήτρης Παπαδημητρίου

Δημήτρης ΠαπαδημητρίουΤο δέντρο που πληγώναμε
[1986, ταινία του Δήμου Αβδελιώτη – αξιοποιώντας αυτούσιο το μουσικό άλμπουμ Τοπία του 1981]

Ως λαογραφική αποτύπωση της Ελλάδας για μια ολόκληρη εποχή, η ταινία του Δήμου Αβδελιώτη συντονίζεται ηχητικά από αμιγώς φολκλόρ ιχνοστοιχεία, πηγή των οποίων αποτελεί η έξαρση δημιουργικότητας του Δημήτρη Παπαδημητρίου. Προτού ο τελευταίος εξοκείλει σε δοκιμασμένες λύσεις ούτως ώστε να «βγει» στον τηλεοπτικό αέρα, κατόρθωσε δίχως να το σχεδιάσει να σκιτσάρει με νότες και λυρικά τον βίο των ανθρώπων της υπαίθρου, αφού η αυτόνομη έκδοση των κομματιών προηγήθηκε μια πενταετία αυτής της ταινίας. Συνοδεύοντας την αφήγηση της λαϊκής καθημερινότητας με γούστο, επίπεδο και αισθητική, που εξωτερικεύουν την προτίμηση και εντρύφησή του στην κληρονομιά των μεγάλων συνθετών του τόπου. Με έμφαση στην άντληση του χατζιδακικού πλούτου, ο Παπαδημητρίου προτάσσει την δύναμη των keyboards αποσκοπώντας όχι μονάχα να ταχθεί με το πνεύμα των καιρών, αλλά να περατώσει φουτουριστικά ένα σχέδιο απόλυτα εξοικειωμένο με τον γεωφυσικό ιστό της πατρίδας του. Σε αυτό θα συνηγορήσουν θαυμαστά και οι μελωδικές new age ευωδίες που θα περιφέρουν ακαριαία στο νου τη μορφή της Μεσογείου.

 

Biosphere

Biosphere Insomnia
[1997, ταινία του Erik Skjoldbjærg]

Επαναληπτικά, ελλειπτικά και επίμονα ξεδιπλωμένα μοτίβα, αργόσυρτο και μονίμως αφαιρετικό ρυθμικό πλαίσιο. Ένα ηχητικό κολλάζ περισυλλογής που συναρμολογεί ο Biosphere (γνωστός και ως Geir Jenssen) για το εναγώνιο κυνηγητό, το οποίο ενσωμάτωσε στο Insomnia ο Erik Skjoldbjærg το 1997. Το πρωτόλειο σενάριο – που συνυπογράφει ο Nikolaj Frobenius – γνώρισε επιτυχία και εκτός των τειχών της Νορβηγίας ύστερα από πέντε χρόνια δια χειρός Christopher Nolan, εκμεταλλευόμενο την αλησμόνητη καταδίωξη μεταξύ Al Pacino και Robin Williams. Επιστρέφοντας στο score, παρατηρείς σε κάθε περίσταση έναν ακροβολισμένο στον συννεφιασμένο ambient ορίζοντά του Biosphere, να επιδίδεται σε ένα βραδυφλεγές μοντάζ των συλλήψεών του. Στις τραχιές επιφάνειες του κινηματογραφικού έργου, ο προκείμενος ηλεκτρονικάριος παρεμβάλλει ένα αμάλγαμα διαχείρισης σιωπών και βόμβων. Αφενός σου προσφέρει απλόχερα χώρο για πνευματική χαλάρωση και αφετέρου σε ωθεί σε ένα διαδραστικό παιχνίδι αινιγμάτων. Εν μέρει πλησιάζει, δηλαδή, τη νοοτροπία του σεναρίου. Δώστε του αρκετές ακροάσεις και θα αποζημιωθείτε…

 

Tom Tykwer

Tom Tykwer & Various Artists Run Lola Run
[1998, ταινία του Tom Tykwer]

Αδιάκοπο τρεχαλητό και σασπένς που κυλάει εκκωφαντικά δίχως να χορταριάζει στιγμή, διακρίνουν αυτό το θρίλερ-μνημείο για τα 90s. Σαραβαλιασμένες συνειδήσεις, σχέσεις που ξεφτίζουν με την πάροδο των λεπτών, ο ασταμάτητος κλονισμός των πνευματικών ισορροπιών, το απρόσμενο που γίνεται αναπόφευκτα φυσικό και επώδυνη πραγματικότητα, φορούν έναν εκστατικό electronica μανδύα. Η επένδυση που επιφυλάσσουν ο δημιουργός του φιλμ Tom Tykwer και ένα σύνολο μουσικών για το Run Lola Run, φαντάζει από τις πιο αλησμόνητα πρέπουσες στον ίδιο τον βηματισμό του σινεμά έως και τις μέρες μας. Εξεγερμένη ψηφιακή ρυθμολογία που κατευθύνεται από house, drum ‘n’ bass, breakbeat και trance συνιστώσες, μηχανικά techno bleeps και τη φωνή της Lola, η οποία εξιστορεί τον άσωτο βίο της σαν να υποβάλλεται σε διαρκείς rave πειραματισμούς. Τουλάχιστον απαραίτητο μέσα στο ασφυκτικό του μπαράζ συναισθητικών μεταπτώσεων…

 

pi

Various Artistsπ
[1998, ταινία του Darren Aronofsky]

Καρφώνεις το βλέμμα στην οθόνη, τα στιγμιότυπα ασπρόμαυρα, πότε στατικά και πότε δεν τα χωράει ο τόπος. Σε κάθε περίπτωση παραμονεύει μια εσωτερική ένταση, εξόφθαλμα δραματική, καταφανώς λυτρωτική. Κάθε γωνιά τούτης της αγωνιώδους και αγχωτικής περιπέτειας σφύζει σε εξίσου θριλερικούς ήχους. Ο Aronofsky ισορροπεί σε τεταμένη ατμόσφαιρα σαν βιρτουόζος σχοινοβάτης και παίρνει παραμάσχαλα ένα σύνολο μουσικών δημιουργών εκ της ηλεκτρονικής σκοπιάς, ώστε να προτάξουν από κοινού απέναντι από τον θεατή/ακροατή ένα πλέγμα ζοφερών και αλληλεπιδραστικών συχνοτήτων, οπτικών και ακουστικών. Της κατάστασης έχουν επιληφθεί ευρηματικά οι Clint Mansell (με άψογες πρωτότυπες συνθέσεις), Orbital, Autechre, Aphex Twin, Massive Attack, Roni Size, Gus Gus, David Holmes, Banco De Gaia, Psilonaut, Spacetime Continuum. Η συγκομιδή δίνει breakbeat, drum ‘n’ bass, trip hop, ambient, techno, acid house παραισθητικούς καρπούς… Αυτό αποτελεί ένα από τα πιο αριστοτεχνικά σάουντρακ ποικίλλων συμμετοχών που εκδόθηκε ποτέ.

 

Lustmord

LustmordZoetrope
[1999, ταινία μικρού μήκους του Charlie Deux]

Από τις πρώτες κιόλας ηχογραφημένες στιγμές του Brian Williams, το σκοτάδι ασκούσε αναμφίβολα γοητεία πάνω σε αυτόν. Εκείνος επέλεξε το όνομα Lustmord για να στεγάσει το όραμά του, από τα γεννοφάσκια των ‘80s όποτε και ξεκίνησε να δραστηριοποιείται μουσικά. Καλούμενος να συνδράμει ηχητικά στη ζοφερή ατμόσφαιρα του φιλμ μικρού μήκους που ετοίμασε ο Charlie Deux βασιζόμενος στο Καφκικό In The Penal Colony, δεν εγκαταλείπει δευτερόλεπτο τις σκιερές ambient αναζητήσεις του, επιτυγχάνοντας μια ανατριχιαστική δόμηση των περιβαλλόντων του συναρτήσει των σουρεαλιστικών σκηνικών. Στην ψυχρότητα, την απομόνωση, την αλλοτρίωση και την εν γένει ερεβώδη πραγματικότητα που βιώνει ο πρωταγωνιστής που εκπροσωπεί αλληγορικά το ανθρώπινο είδος, ο Lustmord προσθέτει βιομηχανικής κοπής εμπνεύσεις. Οι μηχανές που βρίσκονται στο επίκεντρο όλων και υποβαθμίζουν κατάδηλα την ανθρώπινη αξία, ακούγονται ανυπολόγιστα απειλητικές.

 

Air

Air – The Virgin Suicides
[1999, ταινία της Sofia Coppola]

Δύο, περίπου, χρόνια μετά τις απολύτως θελκτικές ηλεκτρονικές βινιέτες του Moon Safari, το γαλλικό δίδυμο των Air επιστρέφει σε ανάλογο ύφος ούτως ώστε να αποθέσει ένα υπέροχο πέπλο ευαισθησίας στο The Virgin Suicides της Sofia Coppola. Η νουβέλα του Jeffrey Eugenides που πραγματεύεται την καταπιεσμένη εφηβική ηλικία πέντε Αμερικανίδων, γίνεται ακόμα πιο περιγραφική όταν στο πλάι της Coppola στέκονται με τις εσωστρεφείς, συνεσταλμένες και γλυκόπικρες συλλήψεις τους οι αγαπημένοι Παριζιάνοι. Επωμιζόμενοι την τροφοδοσία του παρόντος σκηνικού με τις εκλεπτυσμένα αέρινες δημιουργίες τους, οι JeanBenoit Dunckel και Nicolas Godin καταφέρνουν και πάλι να συγκινήσουν αβίαστα. Επιστρατεύοντας πρωτίστως αναλογικά πληκτροφόρα όργανα, τη δυνατή έλξη για και την εξοικείωση τους με την καταπραϋντική 60s μπαρόκ ποπ, τις λουστραρισμένες ψυχεδελο-φανκ φαντασιώσεις του Serge Gainsbourg, την «διαστημική» μεγαλοπρέπεια του Jean Michel Jarre και των κατά τόπους/χρόνους ομοϊδεατών του. Κρατήστε και το γεγονός ότι στα υψηλότερα σκαλιά της έως τώρα συγκομιδής τραγουδιών του ντουέτου, οφείλουμε να τοποθετήσουμε το μελίρρυτο “Playground Love” που περιλαμβάνεται εδώ.

 

The Dust Brothers

The Dust BrothersFight Club
[1999, ταινία του David Fincher]

Οι Dust Brothers διαφυλάσσουν και αναδεικνύουν με μελανόμορφα ηχοχρώματα τις πτυχές κατακερματισμένων ανθρώπινων προσωπικοτήτων, που παλαντζάρουν επικίνδυνα μεταξύ ζωής και θανάτου. Οι ακρότητες, ο ωμός ρεαλισμός, ο διαταραγμένος ψυχισμός των ηρώων, η πραγματικότητα που μπλέκεται με τη φαντασία, περνούν μπροστά από τα μάτια μας ενόσω το δίδυμο των John King και Mike Simpson επιδίδεται σε δυστοπικές ηλεκτρονικές κλιμακώσεις. Ο David Fincher μεταφυτεύει σε κινηματογραφικά εδάφη το συνταρακτικό ομώνυμο βιβλίο του Chuck Palahnuik, διαμέσου  του σεναρίου του Jim Ulhs και πέραν ορισμένων κομματιών από διάφορους καλλιτέχνες που παρελαύνουν στο OST, δίνει τα ηνία στους Dust Brothers με σκοπό να μετουσιώσουν σε ακρόαμα τη νευρωτική αστική καθημερινότητα που πλάθει. Και λίγο πριν μας αποχαιρετήσει διαπαντός μια δεκαετία ολάκερη, μετατρεπόμαστε ερήμην μας σε μάρτυρες ενός μυστηρίου. Αυτού που θέλει ανήσυχες εικόνες και ανάλογη μουσική να ενώνονται οργιαστικά εις σάρκα μια.

 

Plaid

Plaid Tekkonkinkreet
[2006, ταινία του Michael Arias]

Διατηρώντας ίσες αποστάσεις από την κλασική μουσική δωματίου με φανερή ασιατική χροιά, την ambient και τις μεταπλάσεις της ηλεκτρονικής αντίληψης που υπεισήλθαν στην post techno εποχή των 90s (πείτε το και IDM), οι Plaid υπέβαλλαν μια σινεματική πρόταση ηλεκτρακουστικής καλαισθησίας. Λεπτοσμιλεμένες μελωδίες, αρμονίες  που στήνουν ζεύξεις μεταξύ Άπω Ανατολής και Δύσης, κυκλικά μοτίβα που προσδίδουν μια αύρα αγαλλίασης, διέπουν σαγηνευτικά τον μουσικό μικρόκοσμο του Tekkonkinkreet που αντάμωσε θεσπέσια με τα επί της οθόνης τεκταινόμενα. Το anime περίβλημα του Michael Arias που διακρινόταν για τον ενήλικο προβληματισμό του, έσμιξε με το έτερον ήμισύ του. Αυτό δεν είναι άλλο από τις αμφίσημες electroπεριπέτειες του προκείμενου βρετανικού ντουέτου, οι οποίες αποτελούν έναν ευτυχή και ονειρικό παραλληλισμό της φράσης που ανοίγει την ταινία μιλώντας ποιητικά για την φλόγα· «Σε γαληνεύει όταν την παρατηρείς, αλλά την ίδια στιγμή κρύβει μέσα της καταστροφική δύναμη».

 

Berlin calling

Paul Kalkbrenner – Berlin Calling
[2008, ταινία του Hannes Stöhr]

Θολές αναμνήσεις από ιδροκοπημένες και εκτός ορίων βραδιές, συντελεστές των οποίων χρίζονται αναμφίβολα οι κάθε είδους καταχρήσεις. Ενόσω η σκηνοθετική προσήλωση του Hannes Stöhr στρέφεται στον τρόπο ζωής μιας ολόκληρης γενιάς νέων του Βερολίνου που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε ένα τρομακτικό τέλμα, ο Paul Kalkbrenner αναδύεται σε πρωταγωνιστή της δραματικής τροπής ενσαρκώνοντας τον κεντρικό ρόλο ενός μουσικού παραγωγού/δημιουργού που ισορροπεί σε τεντωμένο σχοινί. Εκτός των υποκριτικών απαιτήσεων της ιδιότητας του ηθοποιού, ηγείται των μουσικών πεπραγμένων με ένα παραισθητικό μείγμα techno/house ουσιών. Ορμώμενος από τις παραστάσεις της φημισμένης electro σκηνής της γερμανικής πρωτεύουσας, της οποίας άτυπα αποτελεί πλέον αξιότιμο μέλος, ο Γερμανός παραγωγός σφηνώνει σε κάθε στροφή της πλοκής της ταινίας ένα αναβράζον «νυχτερινό» μπλεντ ψηφιακών ήχων. Έχοντας ήδη δημοσιοποιήσει δεκάδες δουλειές του και εκθειαστεί για ορισμένες εξ αυτών, ο Kalbrenner παραδίδει αδιάσειστα τεκμήρια της bleep & beat ευστοχίας του μέσα σε αυτό το κινηματογραφικό του ντεμπούτο.

 

Mr. Oizo & Gaspard Auge

Mr. Oizo & Gaspard AugeRubber
[2010, ταινία του Quentin Dupieux]

Η καλλιτεχνική συμβίωση των Mr.Oizo (Quientin Dupieux στα πεζά επίγεια) και Gaspard Auge καρποφορεί σε ένα αισθητικό γεγονός, το οποίο διασχίζει την αντίληψη περί ηλεκτρονικής μουσικής από τις πρώιμες διερευνήσεις αυτής μέχρι τις έσχατες «εγκεφαλικές» και «πολυπλόκαμες» ζυμώσεις της. Το έργο που οφείλουν να περατώσουν, είναι η ακουστική ύφανση των οπτικών ερεθισμάτων που προσφέρουν οι κωμικές εικόνες του Rubber, σύμφωνα με τις οποίες ένα λάστιχο αυτοκινήτου θαμμένο στην έρημο της Καλιφόρνια «ζωντανεύει» και προβαίνει σε μια σειρά δολοφονιών (!) εντόμων, ζώων και ανθρώπων… Ο Dupieux μπορεί να μην κατορθώνει να πείσει σκηνοθετικά και σεναριακά, μα στον τομέα της ηχητικής επιμέλειας, που γνωρίζει βαθύτερα, εντυπωσιάζει ανώδυνα με τον – επίσης Γάλλο – Auge στο πλευρό του. Από κοινού θα στήσουν ένα εύληπτο γαϊτανάκι με synth pop, house, disco, techno και μοντέρνας κλασικής τεχνοτροπίας πτυχές. Έτσι, το δίδυμο εντός και εκτός αιθουσών λαμβάνει ένα εύλογο χειροκρότημα, αφού τροφοδοτεί έξοχα σινεφίλ και μη αυτιά.

 

Cliff Martinez

Cliff Martinez & Various ArtistsDrive
[2011, ταινία του Nicolas Winding Refn]

Έκδηλη ποπ ευδαιμονία και ατμοσφαιρικότητα μέσα από στρόγγυλες και αφαιρετικές συνθέσεις αντίστοιχα, οι οποίες καρφώνονται στο νου κι εκεί παραμένουν ακόμη κι αν πέσουν οι τίτλοι τέλους. Ο Cliff Martinez που μετρά μια εξαιρετικά υπολογίσιμη παρουσία στην κινηματογραφική μουσική (βλέπε Traffic, Wicker Park, Sex, Lies, And Videotape) υπογράφει ένα ευκολομνημόνευτο ηλεκτρονικό παραλήρημα, ενθυμούμενος την επιρροή της synth pop, της disco, της 70s electronica και του krautrock, ώστε να προωθήσει ηχητικά την νέον-νουάρ αισθητική στο Drive του Nicolas Winding Refn.  Επιλέγει δε και μια καταλυτική πεντάδα τραγουδιών από τους Kavinsky & Lovefoxxx, Desire, College, Riz Ortolani και Chromatics, που δεν συμπληρώνουν απλώς το παζλ, μα το «απογειώνουν» με αιθέρια φωνητικά σχήματα και μελωδικά φουτουριστικό ρομαντισμό. Η αποδοχή της ταινίας από κοινό και κριτικούς μπορεί να διολίσθησε βεβιασμένα σε υπερεκτιμήσεις, αλλά το ακουστικό της μέρος έχω την εντύπωση πως διεκδικεί με αληθινές προθέσεις και αξιώσεις τη θέση του στο πάνθεον του σινεμά.

 

Simon Fisher Turner

Simon Fisher TurnerThe Great White Silence
[2011, ντοκιμαντέρ του Gerbert George Pointing]

Στα πάλλευκα τοπία του προκείμενου ντοκιμαντέρ, ο συνθέτης Simon Fisher Turner εξασκεί τις εικονοπλαστικές δυνατότητες της γραφής του. Εικόνες για τις εικόνες, δηλαδή, στην επανέκδοση του φιλμ του 1924, που είχε γυρίσει με πενιχρά μέσα ο Gerbert George Pointing και το οποίο πραγματεύεται την απεραντοσύνη του φυσικού πλούτου της γης και δη της Ανταρκτικής μέσα από το εξερευνητικό ταξίδι του επανδρωμένου πλοίου Terra Nova. Κι από τα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα του OST, ο ακροατής υποβάλλεται οικειοθελώς σε μια αέναη περιπλάνηση σε αχανή ηχοτοπία, τα οποία συνδυάζουν την ambient πραότητα με την ψυχεδέλεια της «κοσμικής» μουσικής, κατευθυνόμενα από λούπες φυσικών οργάνων και ηλεκτρονικών υποστηριγμάτων. Στο μυαλό μου, αυτά σχηματίζουν ένα πανέμορφο κάδρο στο οποίο ανταμώνουν ξανά ο Brian Eno με τους Cluster, αλλά και το όραμα του David Toop για τις ευεργετικές ιδιότητες του «ήχου» και τις ανεκτίμητες προεκτάσεις αυτού, που καταγράφηκε με ευφορία στις σελίδες του βιβλίου του Ocean Of Sound… Εδώ παρατηρείται μια οικονομία στα εκφραστικά μέσα, μα επ’ ουδενί στο συναισθηματικό εύρος…

Διάβασε επίσης...
Αναβολή για το UTOPIA 12 με τους Orbital, Κ.Βήτα, Wise Lines και Nomi Ruiz
Ένα από τα events του καλοκαιριού ήταν η εμφάνιση των Orbital στην Αθήνα, στο πλαίσιο του event UTOPIA 12. Προφανώς όμως, το φετινό καλοκαίρι είναι αρκετά ιδιαίτερο όπως όλοι γνωρίζουμε, ειδικά οι επόμενες εβδομάδες... Σύμφωνα λοιπόν με την ανακοίνωση που λάβαμε μόλις από την διοργανώτρια εταιρία Spicy Entertainment, το event αναβάλλεται ...
Συνέχεια...
Video: Loutallica – “The View”
H πιο αμφιλεγόμενη δισκογραφική συνεργασία της χρονιάς, αυτή του Lou Reed και των Metallica έχει πλέον και το πρώτο επίσημο video. To video του "The View" έχει σκηνοθετήσει ο σπουδαίος Darren Aronofsky
Συνέχεια...
Video: Orbital – ‘Never’
Επιστροφή με νέο τραγούδι και βίντεο για τα αδέλφια Hartnoll, επτά χρόνια μετά το τελευταίο άλμπουμ τους, "Blue Album" (2004), και δύο χρόνια μετά την επανασύνδεση του 2009 όπου γιορτάσαν τα 20 χρόνια καριέρας (θυμηθείτε το 'Chime' από όπου ξεκίνησαν όλα για τους Orbital στο μακρυνό πια 1989) με περιοδεία ...
Συνέχεια...
Plisskën Festival 2012
Το δεύτερο Plisskën Festival ανήκει πια στο παρελθόν και όπως όλα δείχνουν – αν και με τόσο αβέβαιο το μέλλον της χώρας, τίποτα δεν μπορεί να θεωρείται απίθανο – ήδη περιμένουμε την επόμενη διοργάνωση τον Μάιο του 2013. Το Plisskën Festival 2012 συνολικά ως διοργάνωση παίρνει άνετα θετικό πρόσημο. Για πάνω από 15 ώρες φιλοξένησε στα ...
Συνέχεια...
Video: Justin Timberlake – “Suit & Tie” ft. Jay Z
Ακούσαμε το τραγούδι, που "έσκασε" σχεδόν αναπάνταχα πριν από ένα μήνα, ήρθε η ώρα να δούμε και το video. O Justin Timberlake κυκλοφόρησε το video για το “Suit & Tie“ στο οποίο συμμετέχει ο Jay-Z,  σε παραγωγή του Timbaland, σε σκηνοθεσία μάλιστα τους David Fincher - ο οποίος κάνει φυσικά εκπληκτική δουλειά! Παραλληλα διέρρευσε και ένα ...
Συνέχεια...
Νέο άλμπουμ για τους Boards Of Canada;
Ένα απλό 'yes' σε ερώτηση fan το πρωί της Δευτέρας στην σελίδα τους στο Facebook (βλ. εικόνα παραπάνω) έχει αναζωπυρώσει τις ελπίδες όλων μας ότι ίσως το 2012 θα έχουμε νέο άλμπουμ από το ντουέτο των Boards Of Canada που έχουν να κυκλοφορήσουν νέο υλικό από Trans Canada Highway EP ...
Συνέχεια...
Download This: Mirage – ‘Let’s Kiss’
Από τότε που ανακοίνωσε ο φίλτατος Johnny Jewel την συλλογή After Dark 2 της Italians Do It Better (θυμηθείτε το θρυλικό πια Vol.1 εδώ) έχει περάσει πάνω από χρόνος αλλά απ' ότι φαίνεται, επιτέλους, φτάσαμε στην τελική ευθεία. Απο χθες έγινε διαθέσιμο στο soundcloud το 'Let's Kiss' των Mirage που θα περιλαμβάνεται ...
Συνέχεια...
Οι Orbital στην Αθήνα!
Επιβεβαιώθηκε και επίσημα σήμερα από την διοργανώτρια εταιρία Spicy, η πιθανότατα συναυλία του καλοκαιριού όσον αφορά την ηλεκτρονική μουσική. Οι Orbital θα έρθουν στη χώρα μας για μία εμφάνιση το Σάββατο 23 Ιουνίου, φέρνοντας στα μέρη μας το καλοκαιρινό τους show, στο πλαίσιο της προώθησης του νέου τους album "Wonky". Τα αδέρφια ...
Συνέχεια...
Πώς τολμάτε κύριε Ryan Gosling;
Η Sarah Deming είναι η κυρία από το Michigan που έγινε διάσημη επειδή έκανε μήνυση στην εταιρεία διανομής της ταινίας «Drive» επειδή το trailer της ταινίας ήταν παραπλανητικό. Ενώ περίμενε να δει μια νέα εκδοχή του «The Fast and the Furious» ή ίσως ένα ακόμα biopic του Ayrton Senna ή ...
Συνέχεια...
Ο Ήχος του 2012 (Part II)
Οι συντάκτες και οι συντάκτριες του mixtape.gr επιλέγουν τα 30 “καλύτερα” albums για το  2012. Μέρος δεύτερον ως την κορυφή! Για τις θέσεις 30-16 εδώ - και στο τέλος 5  ακόμα “προσωπικά κολλήματα” από κάθε συντάκτη που δεν χώρεσαν στην 30άδα.   15 Neil Young & Crazy Horse - Psychedelic Pill (Reprise)   Ας μη γελιόμαστε όλοι οι μεγαλύτεροι φαν ...
Συνέχεια...
Νέο άλμπουμ από τους Boards Of Canada
To πανέξυπνο παίχνιδι αναζήτησης της εξάδας εξαψήφιων αριθμών -περιελάμβανε κρυμμένα βινύλια σε δισκάδικα στην Record Store Day, μεταδόσεις μέσω BBC και NPR, διαφήμιση στο Adult Swim (βλ.παρακάτω), κρυμμένα στοιχεία σε Youtube videos και fan forums (αναλύτικα εδώ)- που κράτησε τους φανς του ντουέτου από την Σκωτία σε υστερία λύθηκε επιτέλους ...
Συνέχεια...
Δείτε το νέο trailer για το The Girl With The Dragon Tattoo
Είχαμε δει απο εδώ πριν το καλοκαίρι το πρώτο "red" trailer για την αμερικάνικη έκδοση της ταινίας The Girl With The Dragon Tattoo που θα βασίζεται στο ομότιτλο μυθιστόρημα του σουηδού συγγραφέα Stieg Larsson αλλα από σήμερα έχουμε και το νέο, extended trailer. To The Girl With The Dragon Tattoo ...
Συνέχεια...
To ολοκληρωμένο πρόγραμμα του Reworks 2012
Το ερχόμενο Σαββατοκύριακο ανήκει -δικαιωματικά- στη Θεσσαλονίκη και στο καθιερωμένο πλέον Reworks Festival που και φέτος δικαιολογεί τη φήμη του, "αναγκάζοντας" το Resident Advisor να το κατατάξει  στα δέκα καλύτερα φεστιβάλ του κόσμου για το μήνα Σεπτέμβριο. Για όσους λοιπόν σκοπεύετε να περάσετε ένα όμορφο Σαββατούριακο παρέα με τον Sebastian Tellier, ...
Συνέχεια...
Animated Drive
Το jacket με τον χρυσό σκορπιό και μερικές από τις πιο "διάσημες" πλέον σκηνές της ταινίας Drive βρίσκονται σε αυτό το homage από τους Tom Haugomat και Bruno Mangyoku, δύο Γάλλους animators, ζωγράφους και illustrators.
Συνέχεια...
Ben Frost: Καθαρτικός λυρισμός μέσα στο θόρυβο
Η ιδιόμορφη περίπτωση του Ben Frost μας απασχολεί ευχάριστα ήδη από την προηγούμενη δεκαετία και έχοντας εδραιώσει την παρουσία της στη ζωή μας, επικοινωνεί και πάλι μαζί μας μέσα από ένα νεοφερμένο άλμπουμ ονόματι A U R O R A. Αντιμετωπίζοντας τον ήχο και τις συχνότητες αυτού ως εξαιρετικά εύπλαστες οντότητες, ...
Συνέχεια...
Video: Orbital – ‘New France (feat. Zola Jesus)’
Ξεπερνώντας τον τίτλο του επερχόμενου άλμπουμ (μα... Wonky;!) τους που κυκλοφορεί στις 30 Μαρτίου, τα singles που έχουμε ακούσει ως τώρα, -το 'Never' πριν λίγους μήνες και το 'New France' πριν καμια-δυό βδομάδες- δείχνουν ότι τα αδέλφια Hartnoll τα καταφέρνουν περίφημα ακόμα. Σωστά; Σωστά! Δείτε τώρα και το ολοκαίνουριο video για ...
Συνέχεια...
Νέο trailer για τον Prometheus του Ridley Scott
Κάθε trailer είναι και πιο εντυπωσιακό και η προσμονή μεγαλώνει για την πολυαναμενόμενη νέα ταινία του Ridley Scott. O "Prometheus" έρχεται στις 8 Ιουνίου σε 3D, 2D και IMAX 3D, και το γεγονός ότι θεωρείται η ταινία του φετινού καλοκαιριού επιβεβαιώνεται κάθε φορά που ο έμπειρος σκηνοθέτης μας προσφέρει μερικά λεπτά ακόμα από ...
Συνέχεια...
Αναβλήθηκε η σημερινή εμφάνιση του Daddy G στο Bios – Μόνος του ο Blend Mishkin
Δυσάρεστα τα νέα για όσους ανυπομονούσαν για στο σημερινό dj set του Daddy G των Massive Attack, στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 10 χρόνια του Bios - οι οποίοι εορτασμοί ξεκίνησαν με τον καλύτερο τρόπο με το χθεσινό live του Sebastien Tellier. Δυστυχώς, ο Daddy G δεν μπήκε στο αεροπλάνο ...
Συνέχεια...
Video: Chromatics – ‘Lady’
Μόλις την περασμένη Κυριακή ακούσαμε την ωραία διασκευή στο 'Into The Black' από τους Chromatics και εχθές έκαναν διαθέσιμο το τρίτο single/video από το επερχόμενο τέταρτο άλμπουμ τους με τίτλο Kill For Love. Κάτι μου λέει πως η τετραμελής μπάντα από το Portland ετοιμάζει ένα εξαιρετικό άλμπουμ οπότε χαλάλι η ...
Συνέχεια...
Listen Up: Air – “Sonic Armada”
Τα είπαμε από πέρυσι για το νέο δίσκο των Air, το soundtrack της ψηφιακής αποκατεστημένης κόπιας του Ταξιδιού στη Σελήνη (1902) του Ζορζ Μελιές και ακούσαμε ήδη ένα δείγμα με τη συμμετοχή της Victoria Legrand των Βeach House. Tώρα, ένα μήνα σχεδόν πριν την κυκλοφορία του δίσκου ένα ακόμη κομμάτι ...
Συνέχεια...
Boards Of Canada – Tomorrow’s Harvest
Boards Of Canada συνέχεια στο mixtape, μετά την αναδρομή στο Music Has The Right To Children που τους εδραίωσε καλλιτεχνικά, καταφθάνει και η κριτική του νεοφερμένου τους άλμπουμ Tomorrow’s Harvest. Κι οι συζητήσεις που πυροδοτήθηκαν ήδη γύρω από αυτό, έχουν τελικά σαφή λόγο ύπαρξης. Από τις πρώτες κιόλας ώρες(!) που το ...
Συνέχεια...
Stream This: Chromatics – Kill For Love [Complete Album]
Επιτέλους, μετά από αναμονή ετών που κορυφώθηκε με την σχεδόν σε εβδομαδιαία βάση κυκλοφορία βίντεο -όπως για παράδειγμα η εξαιρετική διασκευή στο 'Into The Black' του Neil Young-τους τελευταίους δύο μήνες, κυκλοφόρησε την Δευτέρα που μας πέρασε το νέο άλμπουμ των Chromatics με τίτλο Kill For Love. Το άλμπουμ κυκλοφορεί ...
Συνέχεια...
Listen Up: Air – ‘Seven Stars (feat. Victoria Legrand)’
Τα είχαμε πει πριν λίγο καιρό για το επερχόμενο ...ταξίδι στην σελήνη των Γάλλων Air. To Le Voyage Dans La Lune ξεκίνησε σαν soundtrack στην ομότιτλη κλασική ταινία του Georges Méliès και κατέληξε ενα ολοκληρωμένο νέο άλμπουμ που θα κυκλοφορήσει στις 6/2/2011 και θα περιλαμβάνει συμμετοχές από Au Revoir Simone ...
Συνέχεια...
Diaries of A Film Buff #13
Aν ισχύει πως ό,τι κάνει κάποιος την πρώτη μέρα του χρόνου θα το κάνει για όλο το έτος, τότε ένα είναι το σίγουρο πως θα βλέπω ταινίες μανιωδώς και το 2014. Μέχρι να φτάσουμε στην πρώτη βδομάδα του 2014 όμως, έχουμε αρκετές και καλές ταινίες που έχουν μείνει από το ...
Συνέχεια...
Γενέθλια και για το Achtung Baby
Υπήρχε μια εποχή που οι U2 ήταν κανονική μπάντα και μάλιστα κυκλοφορούσαν δισκάρες σαν το Achtung Baby. Μετά τους Pearl Jam με το Ten και τους Nirvana με το Nevermind, ακόμα ένα συγκρότημα γιορτάζει τα 20 γενέθλια ενός από τα καλύτερα άλμπουμ του και κυκλοφορεί μια remastered έκδοση με πολλά επιπλέον ...
Συνέχεια...
Video: Chromatics – “Into the Black”
Μόλις έπεσε στα χέρια μας το δεύτερο single από το επερχόμενο album των Chromatics, το οποίο είναι μια διασκευή στο κλασσικό "Into the Black" του Neil Young. Το τέταρτο studio album του συγκροτήματος κυκλοφορεί στις 14/2 υπό τον τίτλο Kill For Love από την Italians Do It Better. Enjoy!  
Συνέχεια...
Listen Up: James Blake – ‘Digital Lion’
Δεν θα πούμε όχι φυσικά σε ένα ακόμα δείγμα μέσα από το επερχόμενο δεύτερο άλμπουμ του βρετανού James Blake,ειδικά μετά το πολύ καλό 'Retrograde' που είχαμε ακούσει (και δει) πριν λίγο καιρό. Ακούστε το 'Digital Lion' -του οποίου την παραγωγή έχει επιμεληθεί ο Brian Eno- παρακάτω ενώ να υπενθυμίσουμε ότι ...
Συνέχεια...
Η χρονιά του Michael Fassbender
Ο Γερμανοιρλανδός ηθοποιός παίρνει σειρά στην κούρσα της κατάκτησης των media και των ονειρώξεων γυναικών και ανδρών και δηλώνει υποψηφιότητα για να πρωταγωνιστήσει φέτος στα media και στα (υγρά) όνειρά τους. Μετά τον (ημίτρελο) James Franco και τον (γλυκούλη) Ryan Gosling είναι η σειρά του Michael Fassbender, φαίνεται, να εμφανίζεται ...
Συνέχεια...
Orbital
Υπήρξαν αναμφίβολα ένα από τα σπουδαιότερα βρετανικά σχήματα της ηλεκτρονικής μουσικής για τη δεκαετία του '90 και προτού επιστρέψουν στην Αθήνα για άλλη μία εμφάνιση μίλησαν στο mixtape.gr Εκεί στις αρχές των nineties, οι αδερφοί Hartnoll κατόρθωσαν να συμβάλλουν καθοριστικά στο τι εστί techno made in Britain, ως απάντηση σε όσα ...
Συνέχεια...
Dragon Tattoo: Red Band Trailer
Κυκλοφόρησε τις τελευταίες μέρες trailer για την πρώτη αμερικανική μεταφορά από την τριλογία βιβλίων του Stieg Larsson, Τhe Girl with the Dragon Tatoo. To trailer, κατάλληλο μόνο για ενήλικες είναι καταγιστικό και προμηνύει μια καλοφτιαγμένη ταινία με μπόλικη δράση από τον David Fincher (o οποίος φυσικά πριν το Social ...
Συνέχεια...
Αναβολή για το UTOPIA 12 με τους Orbital,
Video: Loutallica – “The View”
Video: Orbital – ‘Never’
Plisskën Festival 2012
Video: Justin Timberlake – “Suit & Tie” ft.
Νέο άλμπουμ για τους Boards Of Canada;
Download This: Mirage – ‘Let’s Kiss’
Οι Orbital στην Αθήνα!
Πώς τολμάτε κύριε Ryan Gosling;
Ο Ήχος του 2012 (Part II)
Νέο άλμπουμ από τους Boards Of Canada
Δείτε το νέο trailer για το The Girl
To ολοκληρωμένο πρόγραμμα του Reworks 2012
Animated Drive
Ben Frost: Καθαρτικός λυρισμός μέσα στο θόρυβο
Video: Orbital – ‘New France (feat. Zola Jesus)’
Νέο trailer για τον Prometheus του Ridley Scott
Αναβλήθηκε η σημερινή εμφάνιση του Daddy G στο
Video: Chromatics – ‘Lady’
Listen Up: Air – “Sonic Armada”
Boards Of Canada – Tomorrow’s Harvest
Stream This: Chromatics – Kill For Love [Complete
Listen Up: Air – ‘Seven Stars (feat. Victoria
Diaries of A Film Buff #13
Γενέθλια και για το Achtung Baby
Video: Chromatics – “Into the Black”
Listen Up: James Blake – ‘Digital Lion’
Η χρονιά του Michael Fassbender
Orbital
Dragon Tattoo: Red Band Trailer