Ως συνήθως, το φταίξιμο πέφτει στον Μπομπ Ντίλαν. Αν δεν είχε κυκλοφορήσει την αυτοβιογραφία του το 2004, κι αν  δεν είχε προκαλέσει τόσο ντόρο, ίσως οι εκδοτικοί οίκοι του Λονδίνου & της Ν. Υόρκης να μην είχαν ενδιαφερθεί για το συγκεκριμένο είδος βιβλίου: τα απομνημονεύματα του ροκ σταρ.

Εκτός από τον Ντίλαν και τον Κιθ Ρίτσαρντς, περιμένουμε τους επόμενους μήνες ανάλογες προσπάθειες από τον Ροντ Στιούαρτ, τον Πιτ Τάουνσεντ, τον Morrissey, καθώς και την επίσημη βιογραφία του Μπρους Σπρίνγκστιν. Το συγκεκριμένο είδος έχει βέβαια, πιο μακρά και πιο ενδιαφέρουσα παράδοση από τα δείγματα που εμφανίστηκαν τα τελευταία χρόνια, όπως, για παράδειγμα, το βιβλίο του Ίαν Χάντερ (“The Diary of a Rock ‘n’ Roll Star”), εκείνο του Μπρους Τόμας των Attractions (“The Big Wheel”) ή εκείνο της Πάτι Σμιθ (“Just Kids”), αλλά, όπως και να το κάνεις, όταν ακούς πως ο Κιθ Ρίτσαρντς –μεγαλύτερος σταρ από όλους τους προαναφερθέντες, με εξαίρεση ίσως τον Ντίλαν- θα βγάλει την αυτοβιογραφία του, η ανακοίνωση σου γεννά πολύ μεγαλύτερη προσμονή και περιέργεια.

Δεν είναι μόνο το μέγεθος της φήμης του· είναι η ζωή που έχει ζήσει, το γεγονός πως κατάφερε να επιζήσει από τόσες καταχρήσεις, καυγάδες και αυτοκινητιστικά, η σχέση του με τους υπόλοιπους Στόουνς (και ειδικά τον Τζάγκερ), οι εντυπωσιακές γυναίκες που πέρασαν από το πλευρό του, η υπόθεση του θανάτου του Μπράιαν Τζόουνς, οι ακραίες φήμες που κυκλοφορούν γύρω από το άτομό του· όλα αυτά συνθέτουν έναν άκρως ενδιαφέροντα σύγχρονο μύθο, και οποιοσδήποτε έχει ασχοληθεί έστω και ακροθιγώς με την ποπ κουλτούρα και το ροκ εν ρολ θα ήθελε να τα διαβάσει από τον ίδιο τον πρωταγωνιστή.

Ο Ρίτσαρντς, που έγραψε το βιβλίο με τη βοήθεια του άγγλου δημοσιογράφου Τζέιμς Φοξ, αναφέρεται σε όλα αυτά και σε πολλά άλλα, δίνοντας απαντήσεις στις φήμες και καταρρίπτοντας διάφορα μυθεύματα που έχουν βγει προς τα έξω, τα πενήντα χρόνια που βρίσκεται στο προσκήνιο, προσφέροντάς μας μια αυτοβιογραφία χορταστική, που κάνει κάθε αναγνώστη να τον ζηλεύει για αυτά που έχει ζήσει και για το πόσες φορές κατάφερε να ξεγελάσει το θάνατο.

Όχι πως το βιβλίο είναι τέλειο· αυτό που το καθιστά ενδιαφέρον είναι κυρίως το περιεχόμενό του, η ίδια η ιστορία και όχι το πως οι δύο συγγραφείς (ο εξής ένας, δηλαδή, αφού, ας το παραδεχτούμε, τη βρώμικη δουλειά την έκανε, όπως συμβαίνει πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις, ο επαγγελματίας γραφιάς, δηλαδή ο Φοξ) αφηγούνται την ιστορία αυτή.

Το βιβλίο ξεκινά με ένα επεισόδιο από το 1975 -μια ακόμα σύλληψη για κατοχή ναρκωτικών-, γεννώντας στους πιο έμπειρους αναγνώστες την προσδοκία πως θα ακολουθήσει μια μη γραμμική, α λα Προυστ αφήγηση. Πρόκειται, ωστόσο, για ένα φτηνό τέχνασμα, που ο Φοξ προφανώς επιστρατεύει ακριβώς για να αποφύγει τις κατηγορίες ότι ξεκινά να λέει την ιστορία από την αρχή της, πράγμα που θα ήταν προβλέψιμο αλλά καθ’ όλα θεμιτό. Κι αυτό γιατί, μετά από το πρώτο κεφάλαιο, που λήγει θετικά για τον πρωταγωνιστή, όλο το υπόλοιπο βιβλίο αφηγείται την ιστορία της ζωής του Ρίτσαρντς γραμμικά, από την παιδική του ηλικία ως το θάνατο της μητέρας του. Το δεύτερο κεφάλαιο, αυτό που αναφέρεται στα πρώτα χρόνια της ζωής του Ρίτσαρντς είναι βαρετό. Τα στοιχεία παρατίθενται μπερδεμένα, χωρίς λογική συνέχεια και είναι αμφίβολο το κατά πόσον ενδιαφέρουν τον αναγνώστη. Το τρίτο και το τέταρτο κεφάλαιο είναι επίσης χωρίς ιδιαίτερο «ζουμί», παρόλο που το τέταρτο αφηγείται την περίοδο που σχηματίστηκαν οι Στόουνς και το πώς έδεσαν σαν μπάντα (περίοδος που έχει αφηγηθεί πιο ικανοποιητικά, πιο διεξοδικά αλλά και ελαφρώς αναξιόπιστα ο Τζέιμς Φελτζ, συγκάτοικος εκείνο τον καιρό των Τζάγκερ, Ρίτσαρντς και Τζόουνς στο βιβλίο του “Nankering with the Rolling Stones”).

Το βιβλίο απογειώνεται όταν απογειώνεται και το ίδιο το συγκρότημα, όταν οι Στόουνς μετατρέπονται από την καλύτερη μπλουζ μπάντα του Λονδίνου (που ήταν άλλωστε και ο πρωταρχικός τους στόχος, σύμφωνα με τον ίδιο το Ρίτσαρντς) σε ανταγωνιστές και αντίπαλο δέος των Beatles. Από εκεί και μετά το Life γίνεται απολαυστικό: περιοδείες σε Αγγλία και Αμερική, γνωριμίες με τεράστιους μπλουζίστες, γκρούπις, καταχρήσεις, συνθέσεις σπουδαίων κομματιών, επικές πωλήσεις, εξαιρετικά συμβόλαια, ταξίδια και σπίτια σε όλον τον κόσμο, κόντρες, αρπαγές γυναικών, θάνατοι, συλλήψεις και δίκες, μαχαιρώματα (κυριολεκτικά και άλλα), αναβιώσεις, συμφιλιώσεις, καταξίωση, πτώσεις από φοινικόδεντρα και βιβλιοθήκες, πάρα πολλή ηρωίνη, αποτοξινώσεις, μεταγγίσεις αίματος, δύο και μόνο γάμοι (ένας για κάθε Glimmer Twin). Ευτυχώς, ο Ρίτσαρντς δίνει σημασία σε πράγματα που πρέπει, όπως την αγάπη του για την κιθάρα και την επίμονη προσπάθειά του να εξελιχθεί σε έναν άρτιο μουσικό, τη σύνθεση και την ηχογράφηση όλων αυτών των σπουδαίων τραγουδιών που έγραψε με τον Τζάγκερ, τη μακροχρόνια και περίπλοκη σχέση του με τον φρόντμαν του συγκροτήματός του καθώς και με την πρέζα. Αποδεικνύεται ανθρώπινος, έξυπνος, διαβασμένος, αστείος, σκληρός μόνο όταν πρέπει, και πάνω από όλα (για να χρησιμοποιήσω ένα κλισέ του αθλητικού Τύπου) χαλκέντερος, ένας πραγματικός survivor.

Η δουλειά που έχει κάνει ο Γιάννης Νένες στη μετάφραση είναι σε γενικές γραμμές καλή. Το κείμενο στέκεται άνετα στην ελληνική του εκδοχή. Υπάρχουν, βέβαια, κάποιες λεπτομέρειες όπου καταλαβαίνεις, σκεφτόμενος πως θα ήταν το κείμενο στο πρωτότυπο, πως δεν τα έχει πάει καλά. Η πιο σημαντική από αυτές είναι η εξής: όταν ένας αγγλοσάξονας χρησιμοποιεί την λέξη key σε μουσικολογικό πλαίσιο, δεν αναφέρεται στο κλειδί, αλλά στον τόνο, την κλίμακα (ούτως ή άλλως, δεν υπάρχει κλειδί ούτε του Μι ούτε του Ντο δίεση και η λέξη που χρησιμοποιούν οι αγγλόφωνοι για αυτό που στα ελληνικά λέμε κλειδί είναι η γαλλική clef). Αλλά, όπως είπα παραπάνω, αυτά είναι λεπτομέρειες.

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί πως το βιβλίο κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Το Ροδακιό, σαν το πρώτο της σειράς Λατέρνατιβ, σε επιμέλεια του Σταύρου Διοσκουρίδη και του Παναγιώτη Μένεγου.

Τίτλος: Κιθ Ρίτσαρντς – Life
Συγγραφέας: Keith Richards , James Fox
Μετάφραση: Γιάννης Νένες
Εκδόσεις Το Ροδακιό / Λατέρνατιβ, 2012
721 σελίδες
ISBN 978-960-8372-53-5

Διάβασε επίσης...
Το supergroup του Mick Jagger!
O Keith Richards προφανώς πλέον βαριέται – και καλά κάνει – οπότε ο Mick Jagger δημιουργεί ένα απίθανο supergroup!   Νωρίτερα μέσα στην ημέρα διέρρευσαν οι πρώτες πληροφορίες, όμως μόλις πριν από λίγα λεπτά η online έκδοση του περιοδικού Rolling Stone έχει όλες τις λεπτομέρειες, και μάλιστα από τα – διάσημα - ...
Συνέχεια...
Listen Up: The Rolling Stones – Doom and Gloom
Σημαντική μέρα η σημερινή, αφού οι θρυλικοί Rolling Stones επιστρέφουν με ένα νέο τραγούδι, το οποίο μεταδώθηκε για πρώτη φορά νωρίτερα το πρωί στο BBC Radio 2. Οι Mick Jagger, Keith Richards, Charlie Watts και Ronnie Wood μπήκαν στο στούντιο για πρώτη φορά μετά από 7 χρόνια για την ηχογράφηση του "Doom ...
Συνέχεια...
LIFE – Κιθ Ρίτσαρντς
Ο Κιθ Ρίτσαρντς έρχεται, επιτέλους στην Ελλάδα. Και φέρνει μαζί του ολόκληρη τη ζωή του. Η αυτοβιογραφία του θρυλικού μέλους των Rolling Stones "Life" που έχει συζητηθεί ήδη πολύ, μεταφράστηκε στα ελληνικά από τον δημοσιογράφο και ραδιοφωνικό παραγωγό Γιάννη Νένε και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ροδακιό εγκαινιάζοντας τη σειρά Λατέρνατιβ (από ...
Συνέχεια...
Download This: Anti Records Summer Sampler
Για τις κυκλοφορίες της αμερικάνικης ανεξάρτητης δισκογραφικής Anti Records τα έχουμε πει συχνά - πυκνά από εδώ. Η Anti Records προσφέρει πλέον μέσω της πλατφόρμας NoiseTrade (θημηθείτε και τους Radiohead που πρόσφατα διέθεσαν ενα live album εκεί αλλά έχει αποσυρθεί πλέον) και ένα καλοκαιρινό sampler για δωρεάν download (ή μπορείτε να ...
Συνέχεια...
Tαινία για τη ζωή του Keith Richards;
O Keith Richards αποκάλυψε πρόσφατα οτι βρίσκεται σε συζητήσεις για τη μεταφορά της ζωής του στη μεγάλη οθόνη. Η ταινία θα είναι  βασισμένη στην αυτοβιογραφία του Richards με τίτλο 'Life' που κυκλοφόρησε πέρσι, η οποία χάρη στην γραφική απεικόνιση του πολυτάραχου παρελθόντος του διάσημου κιθαρίστα του χάρισε το βραβείο 'Writer Of ...
Συνέχεια...
Το supergroup του Mick Jagger!
Listen Up: The Rolling Stones – Doom and
LIFE – Κιθ Ρίτσαρντς
Download This: Anti Records Summer Sampler
Tαινία για τη ζωή του Keith Richards;