Οι δύο «πέτρες του σκανδάλου» στο έργο της Esther Villar «Ζήλια Σε Τρία Φαξ» μίλησαν μαζί μας για την παράσταση, για τις σχέσεις, για τον έρωτα, για τη ζήλια, για τη ζωή και τις σκέψεις τους.
Στο έργο η Εsther Vilar επιλέγει fax αντί για οποιοδήποτε άλλο πιο σύγχρονο- και κατά τι πιο απλό, όλοι έχουμε mail πλέον αλλά λίγοι έχουμε fax machine, που να το χρησιμοποιούμε κιόλας, σπίτι μας. Πόσο βοηθάει δραματουργικά την παράσταση αυτή η επιλογή και πόσο ένας νέος άνθρωπος μπορεί να συμμεριστεί μια πεπαλαιωμένη τεχνολογία;
Μαργαρίτα Πανουσοπούλου: Δραματουργικά, κατά πολύ. Ένα φύλλο χαρτί είναι σίγουρα πιο εύχρηστο από μια οθόνη υπολογιστή. Σκεπτόμενη τον υπολογιστή μου δημιουργείται η ιδέα της αποξένωσης, δύσκολο να το μοιραστείς με το κοινό. Το χαρτί μπορείς να το τσαλακώσεις, να το σχίσεις, να το πετάξεις, να εκφραστείς μέσα από αυτό. Τον υπολογιστή, όχι. ¶λλωστε δε θεωρώ το fax πεπαλαιωμένη τεχνολογία, δεν μου είναι δύσκολο να το συμμεριστώ.
Οι ηρωίδες του έργου είναι πρόσωπα υγιή ή αρρωστημένα;
Κατερίνα Λέχου: Θα έλεγα καταρχήν ότι είναι άτομα μοναχικά και αυτή η ίδια η απομόνωση -που χαρακτηρίζει τις μεγάλες πόλεις- σε βυθίζει σε μια νοσηρή κατάσταση! Έχουν φόβους, ανασφάλειες που διογκώνονται από αυτή την αποξένωση.
Μαργαρίτα, πόσο εύκολο, δύσκολο, περίπλοκο, άβολο, αμήχανο, βολικό, οικείο είναι το να συνεργάζεσαι με τη μητέρα σου; Πως επηρέασε τη ζωή σου η οικογένειά σου; Κόρη μιας επιτυχημένης ηθοποιού και ενός επιτυχημένου σκηνοθέτη, του Γιώργου Πανουσόπουλου;
Μ.Π. Η συνεργασία μας απλώς… Μια χαρά. Επέστρεψα από το Λονδίνο για να παίξω στο θεατρικό έργο αυτό και στην ταινία "Γυναικείες Συνομωσίες" του Β. Βαφέα. Θα επιστρέψω γιατί εκεί οι δυνάμεις μου δοκιμάζονται καλύτερα. Όσο για την οικογένειά μου, επηρέασε τη ζωή μου στο βαθμό που επηρεάζει η κάθε οικογένεια το κάθε παιδί. Η προσωπικότητα τους με επηρέασε, όχι το επάγγελμά τους.
Είναι ενδιαφέρον για τον θεατή να παρακολουθεί μονολόγους εκτενείς, σχεδόν θεατρικό αναλόγιο, αντί μιας δράσης όπου τα πρόσωπα αλληλεπιδρούν μεταξύ τους;
Μ.Π. Είναι ενδιαφέρον γιατί είναι διαφορετικό. Παρ’ όλα αυτά και στο δικό μας θεατρικό υπάρχει αλληλεπίδραση, όχι όμως με τη συνηθισμένη μορφή του διάλογου.
Τι σημαίνει απιστία;
Κ.Λ. Απιστία για μένα σημαίνει διαφυγή. Και επομένως για να θέλει κάποιος να διαφύγει από κάτι σημαίνει ότι δεν του αρέσει, ότι δεν του αρκεί. ¶ρα με αυτή την έννοια το μείζον θέμα δεν είναι η συγχώρεση αλλά το να εντοπίσεις το πρώτο σημείο της σχέσης.
Η ζήλια είναι σύνηθες συναίσθημα στον έρωτα. Η διεκδίκηση επίσης. Αξίζει να διεκδικείς έναν άντρα που έχει προτιμήσει μια άλλη γυναίκα;
Κ.Λ. Εξαρτάται και απ’ την περίπτωση και από τον τρόπο. Αν θεωρήσεις ότι μια σχέση είναι σημαντική για σένα και σημαίνει για την ύπαρξή σου πολλά, τότε ΙΣΩΣ πρέπει να εμμείνεις. Αλλά σίγουρα ο τρόπος θα πρέπει να αποπνέει ήρεμη δύναμη και βεβαιότητα και όχι εγωισμό και κτητικότητα.
Πως θα αντιμετώπιζες την πιθανή εκτόπισή σου από μια άλλη -και κυρίως νεότερη- γυναίκα;
Κ.Λ. Όλα είναι μες την ζωή. Φαντάζομαι ότι κάτι θα σήμαινε αυτό για την υπάρχουσα σχέση μου και θα εστίαζα το ενδιαφέρον μου σ’ αυτό.
Πόσο καλά νιώθεις μεγαλώνοντας; Με την ομορφιά σου να ωριμάζει μεν αλλά τη φρεσκάδα να ξεφτίζει επιτρέποντας σε νεαρότερα κορίτσια να εισβάλλουν στις επιθυμίες των ανδρών;
Κ.Λ. Το να μεγαλώνεις "όμορφα" όπως λένε είναι μια διαδικασία που απαιτεί πολλή δουλεία από πολύ νωρίς. Πνευματική δουλειά. Ωρίμανση. Αν δε συμβεί αυτό ξυπνάς μια μέρα ξαφνικά 50 χρόνων και η συνειδητοποίηση αυτή μπορεί να σε καταρρακώσει. Ομορφιά στα μάτια μου υπάρχει σε όλες τις ηλικίες. Και λέω "ομορφιά" και οχι "ωραιότητα" που προέρχεται από την ώρα και σίγουρα αυτό αφορά μόνο στο απόλυτο "τώρα".
Οι γυναίκες είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστικές μεταξύ τους. Εσύ; Νιώθεις ανταγωνιστικά απέναντι στις ομόφυλές σου; Και πως διαχειρίζεσαι την ανταγωνιστικότητα που νιώθουν εκείνες απέναντι σε μια όμορφη γυναίκα;
Κ.Λ. Στη συνείδησή μου δεν υφίσταται καν η έννοια "ανταγωνισμός". "¶μιλλα" ίσως. Πιστεύω ακράδαντα στη μοναδικότητα του κάθε προσώπου. Όταν βέβαια αντιμετωπίσω κάποια τέτοια κατάσταση πρώτα προσπαθώ να καταλάβω γιατί συμβαίνει και αν δεν μπορέσω να την εξομαλύνω, απομακρύνομαι.
Έχεις υπάρξει ποτέ η «δεύτερη» γυναίκα;
Κ.Λ. Δε νομίζω πως θα μπορούσα να το αντέξω. Παρ’ όλα αυτά οι περιπτώσεις ποικίλλουν κι αν υπήρχε κάποιο αδιαπραγμάτευτο εμπόδιο π.χ υγείας, ΙΣΩΣ και να μπορούσα να αντέξω. Αλλά η αναγκαιότητα της αποκλειστικότητας στον ερωτικό τομέα είναι κάτι που βρίσκεται στο DNA μας εδώ και αιώνες και δύσκολα θα μοιραζόμουν τον αγαπημένο μου.
Μ.Π. Έχω υπάρξει. Και φυσικά θα μπορούσα στην προκείμενη περίπτωση, η εμπειρία μου με βοηθάει.
Η παράσταση παρουσιάζεται για δεύτερη χρονιά φέτος μέχρι τις 5 Νοεμβρίου στο Θέατρο ΤόΠΟΣ ΑΛΛΟύ
Σκηνοθεσία: Δήμητρα Αράπογλου
Σκηνικά: Αναστασία Αρσένη
Κοστούμια: Μαρία Κοντοδήμα
Φωτισμοί: Σταμάτης Γιαννούλης
Παίζουν: Μπέττυ Λιβανού, Κατερίνα Λέχου, Μαργαρίτα Πανουσοπούλου
Θέατρο ΤόΠΟΣ ΑΛΛΟύ
Κεφαλληνίας 17 -Κυψέλη
Τηλ: 210 8656004
