Πέντε σπάνιας κράσης καλλιτέχνες είχαν την τύχη να παρακολουθήσουν σε πλήρη δράση, όσοι επέλεξαν να παραστούν το βράδυ της Τρίτης στην κατάμεστη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών.

Εκεί όπου ο Ravi Coltrane στο άλτο σαξόφωνο, ο David Fjuczynski στις κιθάρες, ο George Colligan στα πλήκτρα και ο Jerome Harris στο μπάσο, μας παρέθεσαν ένα επαρκέστατο δείγμα των πλούσιων προσόντων τους. Όλα αυτά, υπό το γενικό πρόσταγμα του αειθαλή Jack DeJohnette στα ντραμς, ο οποίος εξακολουθεί να στέκεται στην πρώτη γραμμή των μουσικών πραγμάτων, μεταδίδοντας στις νεότερες γενεές το δημιουργικό του πνεύμα.

Έχω την τιμή να έχω παρακολουθήσει αρκετές φορές στο παρελθόν ζωντανά τον Jack DeJohnette με το Standard Trio του Keith Jarrett, όμως η συγκεκριμένη ήταν η πρώτη φορά που τον παρακολούθησα ως leader και αυτό που με συνάρπασε περισσότερο, είναι ο τρόπος που καταφέρνει να ανταποκριθεί με μαεστρία μεταξύ των δύο αυτών εντελώς διαφορετικών μουσικών κόσμων.

Μας σύστησε λοιπόν ένα γκρουπ βασισμένο σε πέντε χαρισματικούς μουσικούς και  γίναμε στη συνέχεια  αυτόπτες μάρτυρες ενός 2ωρου σχεδόν σετ με ως επί των πλείστων jazz fusion κατευθύνσεις, χωρίς να λείπουν οι αναφορές στο funk, στην αφρικανική μουσική παράδοση, αλλά και στην Άπω Ανατολή. Ενός σετ που βασίστηκε σε συνθέσεις αγαπημένων μουσικών του Jack DeJohnette, όπως ο Eric Dolphy και ο Ahmad Jamal, αλλά και σε προσωπικές συνθέσεις από το τελευταίο του άλμπουμ με τίτλο “Music we are”.

Όλοι μας παρακολουθήσαμε με ανοιχτό το στόμα τον George Colligan να δίνει ρέστα πότε με το πιάνο και πότε με τα πλήκτρα του, τον Ravi Coltrane να καλύπτει με τον καλύτερο τρόπο το δυσαναπλήρωτο κενό του πολυτάλαντου Rudresh Mahanthappa με εμπνευσμένα σόλο, τον David Fjuczynski με την αυτοσχέδια “2 σε 1” κιθάρα του να επιδεικνύει και πάλι τους λόγους για τους οποίους θεωρείται ένας μάστερ του οργάνου, τον Jerome Harris να αφήνει το στίγμα του με δυσκολοκατάβλητες μπασογραμμές και τον Jack DeJohnette να δίνει ρεσιτάλ καλλιτεχνικής ιδιοφυίας, συμπληρώνοντας ο καθένας με τον τρόπο του ένα πάζλ μοναδικού αυτοσχεδιαστικού μείγματος,  που σε πολλές στιγμές χρειαστήκαμε “μάσκες οξυγόνου” για να ανταπεξέλθουμε στους ανεξάντλητους ρυθμούς του.

Ειδική μνεία θα πρέπει να γίνει στον ηχολήπτη της μπάντας – δυστηχώς δεν συγκράτησα το όνομά κατά την παρουσίασή του -, ο οποίος με την real time συμμετοχή του κατά τη διάρκεια της παράστασης, αποτέλεσε ουσιαστικά το 6ο μέλος της μπάντας.

Το τέλος έφτασε λίγο πριν τις 22:30, οι καλλιτέχνες υποκλίθηκαν και αποχώρησαν αγκαλιασμένοι μετά από ένα encore στο “Tango Africa” του DeJohnette και κάπως έτσι ολοκληρώθηκε μια πανέμορφη βραδιά, τα vibes της οποίας μπορεί να μην πάτησαν γερά στον προσωπικό συναισθηματικό μου κόσμο, όμως απεναντίας δε χωράει καμία αμφιβολία, ότι βιώσαμε την οριακή εμφάνιση μιας κορυφαίας παρέας μουσικών, που έκαναν με τα όργανά τους επάνω στο stage πραγματικά ότι ήθελαν.

(Επόμενο ραντεβού μας με τον Jack DeJohnette το Σάββατο 16 Ιουλίου 2011 και το φεστιβάλ Jazz à Juan της Νότιας Γαλλίας, όπου μεταξύ άλλων θα απολαύσουμε και πάλι το Standard Trio του Keith Jarrett για λογαριασμό του mixtape.gr.)

Διάβασε επίσης...
To γκρουπ του Jack DeJohnette αύριο στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών
O Jack DeJohnette είναι ένας ντραμερ-θρύλος. Στα 69 του χρόνια εξακολουθεί να στέκεται στην πρώτη γραμμή των μουσικών πραγμάτων και πια δικαίως συγκαταλέγεται ανάμεσα στους μεγάλους της τζαζ. Έγινε γνωστός με το κουαρτέτο του Charles Lloyd στα τέλη της δεκαετίας του ’60 και εκεί πρωτογνωρίστηκε με τον Keith Jarrett. Μαζί με ...
Συνέχεια...
Jazz à Juan 2011
Ήταν αισίως η τρίτη συνεχής μας παρουσία στις όχθες της Γαλλικής Ριβιέρας για λογαριασμό του mixtape.gr, όπου 30 χλμ. δυτικά της Νίκαιας και ακριβώς δίπλα στις Κάννες, στην μικρή γραφική πόλη της Αντίμπ, χτυπάει κάθε καλοκαίρι η καρδιά της τζαζ σε ολόκληρη την Ευρώπη. Αφορμή μας, ένα από τα μακροβιέστερα ...
Συνέχεια...
To γκρουπ του Jack DeJohnette αύριο στη Στέγη
Jazz à Juan 2011