Μερικές φορές αναρωτιέμαι, έχω ρίξει εγώ τα standards μου τόσο πολύ ή έχει ξαφνικά γεμίσει ο κόσμος cool άτομα που ακούνε σωστή μουσική; Φταίνε μήπως για όλα οι Strokes, φταίει η άνευ προηγουμένου πρόσβαση στην πληροφόρηση, ή μήπως τελικά αυτό που βιώνουμε στα double zero’s δεν είναι παρά μία ακόμη έκφανση του παλιού-καλού indie hype;

Η εντύπωση που έχω για την indie κατάσταση πραγμάτων στις μέρες μας είναι πως, περισσότερο από τοπικές σκηνές ή μουσικές τάσεις, διέπεται από την πιο μη-indie όλων των ιδιοτήτων: τη μαζικότητα. Πράγμα που, αναπόφευκτα, με προβληματίζει. "Είναι καλό αυτό τώρα;", ρωτάει ο σκληροπυρηνικός indie fan μέσα μου. "Βρε μαλάκα, δεν το καταλαβαίνεις; Αυτή είναι η εκδίκηση του indie", απαντάει ο απενοχοποιημένος indie fan μέσα μου. "Το ν’ ακούς ό,τι ακούει όλος ο υπόλοιπος κόσμος είναι ξαφνικά εκδίκηση;", επιμένει το hardcore μισό. "Μα, δεν είναι προτιμότερο ν’ ακούγεται γύρω σου περισσότερη σωστή μουσική, παρά ένα κάρο mainstream μαλακίες;", εκλογικεύει το gone-soft μισό. "Ναι, αλλά… η αίσθηση της ταυτότητάς μου;", εξακολουθεί το ιδεαλιστικό μισό. "Ωχ, όχι άλλη υπαρξιακή κρίση, εντάξει, βάλε ν’ ακούσεις λίγο Prinzhorn Dance School"…


…Το προηγούμενο δεκαήμερο βρέθηκα δύο φορές στο ίδιο ακριβώς σημείο: τον εξώστη του Columbiahalle στο Βερολίνο (επίσημη χωρητικότητα 3500 κι ασφυκτικά sold out), απ’ όπου είχα προνομιακή οπτικοακουστική επαφή και ηθελημένη φυσική απόσταση από δύο από τα πλέον μαζικά indie σχήματα των ημερών μας: τους Arcade Fire και τους Interpol (οι Interpol, τεχνικά μιλώντας, δεν είναι πλέον "indie", αλλά τον όρο τον χρησιμοποιώ έτσι κι αλλιώς καταχρηστικά). Έχοντας προλάβει και τα δύο συγκροτήματα όταν ήμασταν ακόμη εμείς κι εμείς, ήμουν τουλάχιστον περίεργη…

 

Exhibit A: Arcade Fire

Arcade Fire…Όταν, που λέτε, δυόμισυ χρόνια πριν, είχα πρωτοδεί live τους Arcade Fire, εν μέσω ενός φοβερού hype που αφορούσε πρωτίστως στις ζωντανές εμφανίσεις τους, το λιλιπούτειο κλαμπάκι στο οποίο έπαιζαν έμοιαζε να είναι, εκείνο το βράδυ, το hottest-place-to-be: ο κάθε ένας από τους περίεργους και fan που είχαμε στριμωχτεί, σπρωχτεί και τσαλαπατηθεί, ξέραμε πολύ καλά ότι αυτή ήταν η μοναδική μας ευκαιρία να δούμε από κοντά μία μπάντα για την οποία η έννοια "club" σύντομα θ’ αποτελούσε παρελθόν. Αν και η νευρωτική, υπερκινητική weirdo-pop του Funeral δεν ήταν ακριβώς το είδος της μουσικής που θ’ αγγίξει ιδιαίτερα ένα άτομο του δικού μου ταπεραμέντου, οι Arcade Fire είχαν μια απολαυστικά αναρχική -και κατά τις γραφική- live παρουσία και, ιδιαίτερα ο Win Butler, ερμήνευε με φοβερό πάθος και ένταση τραγούδια που γεννιόντουσαν θαρρείς από το χάος που επικρατούσε πάνω στη σκηνή.

Δυόμισυ χρόνια μετά, περιμένω το υπερθέαμα που περιφέρουν ανά τον κόσμο οι Arcade Fire -σε, ούτε λίγο ούτε πολύ, 4 φορτηγά, το περιεχόμενο ενός εκ των οποίων, απ’ ότι έμαθα, δε χώρεσε καν απόψε στην (κατά πολύ μεγαλύτερη) σκηνή. Ακόμη κι έτσι, αυτή δείχνει εντυπωσιακή: οθόνες από ‘δω, video walls από ‘κει, φωτεινές neon ράβδοι μπροστά σε κάθε μικρόφωνο, ότι κρουστό μπορείτε και δε μπορείτε να φανταστείτε, ένα ολόκληρο εκκλησιαστικό όργανο… Το είδος του setting, δηλαδή, που περιμένει κανείς από μια "μεγάλη" μπάντα: εξεζητημένο, πομπώδες, μελοδραματικό -όπως ακριβώς και το Neon Bible που, αν το καλοσκεφτείτε, είναι το ιδανικό indie-for-the-masses άλμπουμ της χρονιάς: hooks-per-minute, anthemic μελαγχολία, θεματολογική σοβαροφάνεια -και, για τα γούστα μου, κατά τόπους τόσο cheesy, που νομίζω ότι μ’ αρέσει ακριβώς επειδή δε μπορώ να το πάρω στα σοβαρά (για να καταλάβετε, αγαπημένο μου κομμάτι είναι το "My Body Is A Cage", επειδή μου θυμίζει τα μπλουζ που χορεύαμε στο γυμνάσιο).

Με ανάλογης ελαφρύτητας διάθεση, παρακολούθησα μια μπάντα που ελάχιστα θυμίζει τον παλιό εαυτό της. Οι Arcade Fire, στις μέρες μας, είναι μια καλολαδωμένη live μηχανή, που προσφέρει show ανάλογο της τιμής του εισητηρίου και ξέρει πώς να ικανοποιεί τις μάζες. Κάτι σαν indie U2, δηλαδή -κι αυτό το λέω χωρίς ίχνος ειρωνίας. Ο παρορμητισμός του παρελθόντος έχει δώσει τη θέση του σε μια χορογραφημένη συνδιάλεξη μεταξύ 10 (αν τους μέτρησα σωστά) ατόμων, που αλλάζουν διαρκώς πόστα και όργανα, το πάθος έχει θυσιαστεί στο βωμό της επανάληψης, η ένταση έχει αντικατασταθεί από στόμφο. Ο Win παρακινεί (επιτυχώς) το κοινό, η Regine προτιμά (ατυχώς) να τσιρίζει κι εγώ έχω μείνει να χαζεύω το (ανεκδιήγητο) dress sense τους (τώρα βέβαια, Καναδάς και στιλ δεν ήταν ποτέ συμβατές έννοιες…). Έχω εντούτοις την αίσθηση ότι τα τραγούδια του Neon Bible λειτουργούν καλύτερα σ’ αυτές τις διαστάσεις από εκείνα του Funeral (είναι και που, όταν αρχίζουν όλα αυτά τα high-pitched "ωωωωω" και "ααααα", σκιάζομαι), αν και, περιέργως, άφησαν απέξω μερικές απ’ τις χαρακτηριστικότερες στιγμές του -και μ’ άφησαν και χωρίς το "My Body Is A Cage" μου. Ίσως γι’ αυτό ακριβώς, το μόνο πράγμα που μπορούσα να σκεφτώ, φεύγοντας από ‘κει, ήταν: καλά, ας κανονίσουν μόνο την επόμενη βδομάδα οι Interpol να μην παίξουν το "Pace Is The Trick".

 

Exhibit B: Interpol

interpol…Οι Interpol, που λέτε, είναι μια διαφορετική ιστορία. Αν μη τι άλλο, γιατί τους γουστάρω αφόρητα πολύ (τουλάχιστον δε μπορείτε να με κατηγορήσετε για έλλειψη υποκειμενικότητας). Αλλά και γιατί, έτσι όπως τα ‘φερε ο χρόνος, ξεγλίστρησαν, πιστεύω, από τις παγίδες του hype που είχε δημιουργηθεί γύρω απ’ τ’ όνομά τους, το ψυχόδραμά τους και τα κοστούμια τους, και, τρία άλμπουμ μετά, παραμένουν το αξιοπρεπέστερο από τα ‘famous indie’ συγκροτήματα που σκάσαν μύτη στις αρχές των 00s (όχι πλέον "indie", βέβαια, αλλά μην τα ξαναλέμε τώρα αυτά…). Με έναν ήχο που, όσο αναγνωρίσιμος κι αν είναι, έχει τη δυνατότητα να διαφοροποιείται από άλμπουμ σε άλμπουμ και με μερικά καινούργια κομμάτια που αποτελούν ανοιχτή πρόκληση σε μυαλό και σώμα, οι Interpol δεν είναι μόνο ταλαντούχοι: είναι διαολεμένα έξυπνοι. Μου είναι δύσκολο να τους φανταστώ ν’ αποκτούν τις διαστάσεις -και το δημόσιο προφίλ- των Arcade Fire, απόψε όμως -και δεν ξέρω αν ευθύνεται μόνο η ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα εδώ μέσα- έχουν περισσότερο από ποτέ τον αέρα του rock star.

Τους Interpol τους (παρ)ακολουθώ συναυλιακά απ’ την αρχή της πορείας τους, βλέποντάς τους, όμως, για πρώτη φορά εκτός του setting ενός μικρού club, αυτό που χτυπάει στο μάτι είναι ότι, ως σύνολο, βγάζουν κάτι πιο "εξωστρεφές" -κι αυτή είναι σίγουρα η πλέον λάθος λέξη για να τους περιγράψει κανείς, αλλά, σε σχέση με το παρελθόν, είναι λιγότεροι κλειστοί, λιγότερο moody. Ο Paul Banks δε δείχνει πλέον να βαριέται που ζει κι η όλη σκηνική του παρουσία έχει κάτι πιο "engaged" -λειτουργεί με μεγαλύτερη άνεση ως frontman, αν κι η φωνή του κάποιες φορές τον προδίδει- ο Daniel Kessler, που στο παρελθόν δεν κουνιόταν ρούπι απ’ τη θέση του, έχει μεταλλαχθεί σε ποζέρι με τραγικά γελοία moves, ο δε Carlos, που παλιότερα έκλεβε την παράσταση, αρκείται απόψε στο να περιφέρει την αυτάρεσκη coolness του (αν και το τρέχον, "Deadwood" look του δεν προκαλεί παρά συγκαταβατικό μειδίαμα), ενώ ο Sam Fogarino, πίσω απ’ τα ντραμς, παραμένει ο γνώριμος Rat-Pack εαυτός του, με το κόκκινο καρό πουκάμισό του να πηγαίνει θαρρείς εσκεμμένα κόντρα στον γνωστό ενδυματολογικό κώδικα των λοιπών Interpol (ο νεόφερτος κιμπορντίστας τους, απ’ την άλλη, μες στην προβλεψιμότητα, κοπιάρει το πρώην, "nazi chic" look του Carlos και καταφέρνει να παραμένει αόρατος). Το σετ τους, αν και αρχικά με ξενίζει, είναι δομημένο με τρόπο που διαρκώς ανεβαίνει, η μουσική είναι άψογα παιγμένη μέχρι και την τελευταία νότα και το όλο πράγμα υποστηρίζεται από ένα φοβερό light show, που λειτουργεί σχεδόν ως έξτρα μουσικό όργανο κι υποδηλώνει το αυταπόδεικτο: αυτή η μπάντα έχει "μεγαλώσει". Απ’ την άλλη όμως…

interpol…Απ’ την άλλη, η uplifting εμπειρία που περιμένεις (έστω, περιμένω) από τη συναυλία ενός τέτοιου συγκροτήματος δεν έρχεται ποτέ. Προφανώς για κάποιους -αν όχι δηλαδή για τους περισσότερους εδώ μέσα- είναι αρκετό να ρουφάνε τα καλογυαλισμένα σκοτεινά vibes και να πηδάνε πάνω-κάτω με το ρυθμό, εγώ όμως αποζητώ να νιώσω κάτι δυνατότερο. Οι Interpol είναι περφεξιονιστές, ένας θρίαμβος του (μουσικού) στιλ, παραδόξως όχι-εις-βάρος του περιεχόμενου, αλλά αυτός ο περφεξιονισμός, ερμηνευμένος ζωντανά, τους δίνει κάτι ψυχρό, κλινικό, υπολογισμένο. Οι ίδιοι κρατιούνται πάντα σε απόσταση, έχουν πάντα τον πλήρη έλεγχο αυτού που κάνουν, δεν αφήνονται ποτέ να παρασυρθούν απ’ τη στιγμή. Δε δείχνουν καμία αδυναμία, κανένα τρωτό σημείο, και, στα μάτια μου, οι μικρές, ανθρώπινες ατέλειες είναι που κάνουν τους καλλιτέχνες πιο γοητευτικούς -και τις ζωντανές εμφανίσεις πιο έντονες συναισθηματικά. Οι Interpol είναι σα να μου δίνουν με τα άλμπουμ τους μια υπόσχεση που, ζωντανά, δεν την κρατάνε. Αφήστε, δηλαδή, που δεν έπαιξαν καν το "Pace Is The Trick".


…Ανεξάρτητα πάντως από ιδεολογικές διαμάχες με τον εαυτό μου (και με άλλους), αν είναι κάτι που, για μια ακόμη φορά, για μια ακόμη γενιά, επιβεβαιώνει το παράδειγμα των παραπάνω δύο συγκροτημάτων, είναι το εξής: η (στιλιζαρισμένη) μελαγχολία είναι όπως το (στιλιζαρισμένο) σεξ: πουλάει.

Διάβασε επίσης...
Bullets over Kalogreza
Σήμερα η στήλη διαπίστωσε με λύπη πόσο κόστισε ο ποδοσφαιριστής Γκουστάβο Mad Dog Μαντούκα. Δεν είναι ότι δεν το είχαμε στο μυαλό μας, απλά τώρα που ξύρισε το κεφάλι και μετά την μεγαλειώδη εμφάνιση του στο derby θυμηθήκαμε ότι υπάρχει.Ακούστηκε στο τέλος του derby, στην θύρα 16 του ΟΑΚΑ: «καλά, ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaaaaand aaalways look on the bright side of life (λέμε τώρα…)
  - Καλή χρονιά.- Όχι δεν πήρα άδεια μακράς διαρκείας. Απλά η προηγούμενη στήλη εστάλη μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στον αρχισυντάκτη στις 6 Δεκεμβρίου και χρειάστηκαν μερικές μόνο ώρες για ν' αποφασίσουμε να μην την ανεβάσουμε για κάμποσο χρονικό διάστημα. Θέμα διάθεσης βλέπετε... Υπάρχει η σκέψη να τη βάλουμε κάπου για το ...
Συνέχεια...
ΜΠΟΥΛΕΤΖ
Καρλίτο Τέβεζ αυτές οι κεφαλιές σου του 1 και κάτι μέτρου με συγκλονίζουν. Και ζυγίζουν όσο μια κούπα ρε τεράστιε ασχημομούρη.Ο Μπερμπάτοφ λέει θέλει να πάει σε με μια ομάδα δια να παίρνει κούπες. Ναι ρε κεφάλα, γιατί έχεις δει πολλές μέχρι τώρα και σου λείψανε.Επίσημο κάλεσμα του ΒΒΒ για ...
Συνέχεια...
Bullets
Κάποιοι λένε πως ο μόνος τρόπος για να μείνει ο Ισπανός στο πάγκο της Λίβερπουλ είναι να πάρει το Champions League. Κάποιο άλλοι, λιγότερο χιουμορίστες, λένε πως όταν σε γλεντάει ακόμη και η Barnsley στο ¶νφιλντ, έχουν ήδη φωνάξει το ραδιοταξί Ενότητα και καλύτερα να τα μαζεύεις καθώς και η ...
Συνέχεια...
Λήξτο ρε κουφάλα… (μέρος Α’)
Εικάζω πως τα εμπλεκόμενα σε αυτή την κόντρα μέρη θα διαφωνούν, αλλά την φετινή χρονιά στα γήπεδα της Ευρώπης δεν θα την θυμάται ο ποδοσφαιρικός πλανήτης για το Ελ Μούτσο Γκράφικο ξεκατίνιασμα επιπέδου δημοτικού, μεταξύ του Πρίγκιπα της Φαβέλας Ριβάλντο και του Κόκκαλη του Α'. Κατά κανόνα, στις περισσότερες χώρες, ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaand aaaalways look on the bright side of life
Тупоумие человека показано на его поступках-Είπα να το κάνω γαργάρα γιατί το θεωρούσα ξενόφερτο φρούτο, αλλά αυτή η νέα μόδα διαφορετικών τιμών εισιτηρίων για τους όρθιους δύσκολα καταπίνεται, όχι τόσο για το μέχρι που θα φτάσουν τα εισιτήρια (αυτό έχει πάψει εδώ και καιρό να αποτελεί απορία, αφού σε τελική ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 7/9/2008
Ακόμα ένα επεισόδιο της εβδομαδιαίας ραδιοφωνικής εκπομπής του mixtape.gr στο "Στο Κόκκινο 105.5".Επιλογή μουσικής και παρουσίαση αυτή την εβδομάδα από τους Ηλία Πυκνάδα, Λευτέρη Κουσίδη και Ευαγγελία Πανταζοπούλου.  Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςMojo Nixon & The Toadliquors - Girlfriend In A Coma [The Smiths cover]Intro (Herbaliser - Missing Suitcase)The Fleshtones - ...
Συνέχεια...
Hello. I’m Johnny CAS. Λίγο πριν το φινάλε και…
Ο Τζόλε Κοματόσε συνήρθε από το κώμα και έβαλε την κούπα σε κούριερ για Καραϊσκάκη μεριά πετυχαίνοντας hat trick απέναντι σε μία άκρως μαχητική Skoda (ηρεμήστε φίλοι γαύροι, θα φτάσουμε και στον ΠΑΟΚ). Στα χαρτιά, στα ξεχαρτιά, το μόνο που πρέπει να κάνει πλέον ο Ολυμπιακός είναι να κερδίσει τον ...
Συνέχεια...
SXSW : Το Φεστιβάλ των Φεστιβάλ!
Μπορεί για μία ακόμα χρονιά όλο - σχεδόν - το team του mixtape.gr να έχει κανονίσει το στάνταρ ταξιδάκι στη Βαρκελώνη για τη φετινή έκδοση του Primavera, μαζί με αρκετούς εκατοντάδες έλληνες ακόμα, ωστόσο το μεγάλο πανηγύρι και το φεστιβάλ των φεστιβάλ διεξάγεται στην άλλη άκρη του Ατλαντικού και δη ...
Συνέχεια...
Season Finale, Wi-fi κίνδυνοι, Portishead στο ATP
Season FinaleΤέλος Μαϊου και στην Αμερική τελειώνουν τις σεζόν τους όλες οι σειρές. 24, Lost, Heroes, The Shield, The Office, My Name is Earl, Desperate Houswives, Family Guy, Simpsons, American Dad, Sopranos, Gilmore Girls και πολλά ακόμα δίνουν είτε ραντεβού για την επόμενη χρονιά είτε κλείνουν οριστικά τον κύκλο τους. ...
Συνέχεια...
Πως παίζεται ο ρόμβος τελικά;
The Face Bασίλης Τζανακάρης «Τα παληκάρια τα καλά σύντροφοι τα σκοτώνουν» (εκδ. Καστανιώτη). Παραπλανεί λίγο ο τίτλος, στις σελίδες του καλπάζουν μοβόροι ληστές του μεσοπολέμου, βέροι απόγονοι της επαναστατικής αρματοκλεφτουριάς, βρώμικοι, βίαοι και αντικαθεστωτικοί μέχρι κόκκαλο. Οι «ωραίοι των ορέων» Φώτης Γιαγκούλας, Θωμάς Γκαντάρας, αφοί Ρετζαίοι και όλο το αφάν ...
Συνέχεια...
Απλά μαθήματα ποδοσφαίρου εις την Βαρβαρικήν
Τι μάθαμε αυτόν τον καιρό κυρίες και κύριοι;*** Ότι σιγά σιγά, μέχρι και οι πιο καλοπροαίρετοι πρέπει να αποδεχτούν ότι Δημήτρης «Πινόκιο» Παπαδόπουλος είναι λίγο απατεωνάκος. Μην ακούω μαλακίες τύπου «πέσανε να τόνε φάνε τον άνθρωπα τώρα που τις έκανε τις κουτσουκέλες μαζεμένες». Τρίχες. Ο Παπαδόπουλος όπως και πολλοί άλλοι ...
Συνέχεια...
Bullets
Δεν υπάρχει λόγος για φόβο, φίλοι και φίλες της στήλης. Δεν είναι δυνατόν να μην γνωρίζουμε τον Κλιντ Μάθις. Θα έρθει η ώρα του. Όσο και του μαλαγάνα του Καραγεωργίου που δεν τον βάζει. Λίγη υπομονή...Ανάθεμά σε, Αφόνσο ¶λβες σκατόψυχε που βάλθηκες να μου κλείσεις το στόμα. Αλλά εγώ δεν ...
Συνέχεια...
Ποτέ ξανά
Αν και είμαστε σίγουροι ότι αυτή είναι μόνο η αρχή. Οπότε, μπορεί να ξεχνιόμαστε στα πράγματα που μας σώζουν την ψυχή - τους δίσκους μας, τις ταινίες μας, τα βιβλία μας -  όμως ας είμαστε έτοιμοι. Τα χειρότερα έρχονται...  
Συνέχεια...
Από την μαυρίλα στην εμπόλεμη ζώνη
Χάθηκε ένα παιδί, χάθηκε ο πολιτισμός της πόλης, χάθηκε και η πόλη.Κανένας σεβασμός, καμμία κοινωνική συνοχή, καμμία - πραγματικά σοβαρή - λαϊκή αγανάκτηση.Αφήσαμε τις πόλεις μας στα χέρια ενός αστείου κράτους, ακόμα πιο κωμικοτραγικών δυνάμεων καταστολής, ανύπαρκτων πολιτικών αντρών, κανιβαλιστικών Μ.Μ.Ε. και στην τυφλή αστική βία καταστροφής για κερασάκι.Ωραία... και ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaand aaaalways look on the bright side of life
- Πείτε με απαισιόδοξο, αλλά ο νεκρός της Λεωφόρου Λαυρίου δεν μου προκάλεσε καμία έκπληξη. Ήταν απλά θέμα χρόνου και τύχης που στη συγκεκριμένη περίπτωση εγκατέλειψε αηδιασμένη τους εμπλεκόμενους στην υπόθεση . Αυτό που πραγματικά με εξέπληξε ήταν η ασχετοσύνη κάποιων παρουσιαστών αναφορικά με ουσίες που βρέθηκαν στα οπλοστάσια-συνδέσμους. Πριν ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaaaaand aaalways look on the bright side of life
 - Μάλλον θα τη σταματήσω τη στήλη, δε γίνεται αλλιώς. Τον τελευταίο καιρό κάθε φορά που πάω να τη στείλω όλο και κάτι γίνεται και πάιρνει αναβολή. Αυτή τη φορά είχαμε την εικαστική παρέμβαση σε βιτρίνες μαγαζιών και αυτοκίνητα σε μία ακτίνα λίγων οικοδομικών τετραγώνων, μερικά μόλις μέτρα από τα ...
Συνέχεια...
Aaaaaaand, aalways look on the bright side of life…
* Λοιπόν που λέτε κάθισα να δω Ολυμπιακούς γιατί γενικά τους παρακολουθώ, δηλαδή τι τους παρακολουθώ, μπορώ να κολλήσω στην οθόνη και να μην ξεκολλάω με τίποτα, κι ας έχει τραμπολίνο με αγύμναστα κοάλα.* Την τελετή έναρξης δεν την είδα ολόκληρη. Πέτυχα ζωντανά το τέλος της παρέλασης όπου βλέπω να ...
Συνέχεια...
Τα δικά μας τα παιδιά: Γούιλιαμ Προυνιέ – Ο αξέχαστος μαέστρος της άμυνας
Λίγοι θυμούνται έναν απο τους καλύτερος αμυντικούς που έχει βγάλει ποτέ το γαλλικό ποδόσφαιρο. Λίγοι θυμούνται ότι αυτός αποτέλεσε το πρότυπο πάνω στο οποίο χτίστηκε το σύγχρονο σέντερ μπακ. Λίγοι θυμούνται ότι χωρίς αυτόν, το γαλλικό ποδόσφαιρο ίσως να μην έπιανε ποτέ τα ύψη της κατάκτησης ενός μουντιάλ ή ενός ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaaaaand aaalways look on the bright side of life
 - Για αρχή είχα σκεφτεί να κάνω μία μικρή αναδρομή στο πρόσφατο παρελθόν που θα παρουσίαζε την παράνοια που επικρατεί στην υπόθεση αστυνόμευση στη χώρα μας, αλλά με πρόλαβε πάλι το παλικάρι με τα ψυχολογικά προβλήματα το οποίο παρ' όλα αυτά είχε όπλο και πυροβόλησε άνευ λόγου και αιτίας έξω ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 31/8/2008
Ακόμα ένα ακόμα επεισόδιο της εβδομαδιαίας ραδιοφωνικής εκπομπής του mixtape.gr στο "Στο Κόκκινο 105.5".Επιλογή μουσικής και παρουσίαση και αυτή την εβδομάδα από τους Ηλία Πυκνάδα και Πάρη Παπαβλασόπουλο. Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςIntro (Herbaliser - Missing Suitcase)Deerhunter - Nothing Ever HappenedAirborne Toxic Event - This is NowhereBroken Social Scene - Hit ...
Συνέχεια...
O mia bella Madonnina
Στην ουσία ήταν γραφτό να σμίξουν οι δρόμοι τους. Η μία, πριγκήπισσα σε μόνιμο mode παρακμής, να προσπαθεί να βγεί απο ένα αδιέξοδο χωρίς τέλος με την κατήφεια στο (κάτι λιγότερο από το μισό) Μιλάνο, να έχει φτάσει στα όρια της απόγνωσης. Για παραπάνω απο είκοσι χρόνια έβλεπε την κοσμοπολίτισσα ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 09/01/2009
Παρουσίαση και επιλογή μουσικής από τους Ηλία Πυκνάδα και Πάρη Παπαβλασόπουλο.    Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςIntro ( El Ten Eleven - Adam & Nathan Totally Kick Ass)Dr. Alban - Hello Africa (www.dralban.net) Metaform - Urban Velvet (www.myspace.com/metaform)Flying Lotus - Comet Course (www.myspace.com/flyinglotus)µ-ziq - Fear (www.myspace.com/duntisbourneabbots)Serafim Tsotsonis - Is (www.myspace.com/seratsotsonis)DJ Signify - ...
Συνέχεια...
Ένα δυστυχώς προφητικό βίντεο…
Λάβαμε το εν λόγω video από φίλο, μέσω mail.Το αναδημοσιεύσουμε κι εμείς, προβληματισμένοι, σοκαρισμένοι και αμήχανοι, ως προς το τελικά πού θα φτάσει η ανοχή μας απέναντι στην ξεδιάντροπη κοροϊδία ανθρώπων που -αρκετοί από εμάς, δυστυχώς- ακόμα ψηφίζουν.Ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από τον διάλογο του βίντεο:Στις φωτιές της Χαλκιδικής είχε γίνει ...
Συνέχεια...
FAIR TRADE: Οξύμωρο κι όμως αληθινό
Μ.Κ.Ο. Τα παραπάνω αρχικά αποδίδονται σε πασίγνωστες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις όπως η Greenpeace, η Διεθνής Αμνηστία, Οι Γιατροί χωρίς Σύνορα και οι Γιατροί του Κόσμου. Αποδίδονται όμως, και σε πολλές ακόμη, λιγότερο γνωστές, αλλά εξίσου σημαντικές. Μια από αυτές είναι και η Fair Trade Hellas, που ιδρύθηκε τον Ιούνιο του ...
Συνέχεια...
Bullets Ετζεβίτ
Με όλη την συμπάθεια προς την Σκουάντρα Ατζούρα, το σύστημα όλοι πίσω Remember the Alamo και μπροστά άντε να βρούμε τον ψηλέα via air-mail, εκτός από συχνά καταδικαστικό, αδικεί και τους ίδιους τους ποδοσφαιριστές της.Τι εννοείτε και εμείς περίπου το ίδιο παίξαμε με την Σουηδία; ¶λλο εμείς.Και φυσικά, σινιόρ Τόνι, ...
Συνέχεια...
Ο σχεδιαστής μόδας Χολέβας παρουσιάζει τη νέα κολεξιόν του, με την στήριξη της Alpha Copy / Nokia
Η Alpha Copy / Nokia συνεχίζει για τρίτη χρονιά την συνεργασία της με τον διακεκριμένο σχεδιαστή υψηλής ραπτικής Βλάση Χολέβα ως κύριος χορηγός της επίδειξης μόδας, που έχει προγραμματιστεί στο ξενοδοχείο Athenaeum Intercontinental για τις 17 Απριλίου στις 20:30μμ.Η διοργάνωση πραγματοποιείται προς τιμήν του Πανελλήνιου Σωματείου Γυναικών «Καλλιπάτειρα» και οι ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 29/05/2009 με καλεσμένους τους Poly Quartet
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 ΣτοΚόκκινο" παρουσιάζει ο Ανδρέας Βιολάρης με καλεσμένο τον Κώστα Γιαξόγλου των Poly Quartet  1. Yiannis Kasetas - Redman blues2. Poly Quartet - Fairy dance3. George Kontrafouris - Cool Rider4. The Bad Plus - Lithium5. Blazin' Quartet - Alexandria6. ...
Συνέχεια...
Σεϊός EURO-νικς – Η ενδεκάδα της καρδιά μας
Πάει πέταξε το πουλάκι. Έφαγε το γιουρέικο καναβουράκι του και την έκανε προς Ισπανία μεριά. Αφήνοντας πίσω του όλους εμάς, να κλαίμε τα λεφτά που χάσαμε στο στοίχημα, να σκεφτόμαστε τι αφορμές θα έχουμε τώρα για να μαζευόμαστε δέκα-δέκα και να κοπανάμε μπύρες όπως ο Ντράγκο τον Απόλλο (τον οποίο ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 06/02/2009 με καλεσμένους τους Semen Of The Sun
Αυτή την εβδομάδα, καλεσμένοι του Mixtape Radio Show, της εκπομπής του mixtape.gr στον "105,5 Στο Κόκκινο" την οποία παρουσίασε ο Ηλίας Πυκνάδας, o Kωνσταντίνος Πατσαρός και η Χριστιάννα Φινέ ήταν οι Semen Of The Sun.     Intro (El Ten Eleven - Adam & Nathan Totally Kick Ass)The Cramps - GoogoomuckFranz Ferdinand - ...
Συνέχεια...
Bullets over Kalogreza
Aaaaaaaaaaand aaalways look on the bright side of
ΜΠΟΥΛΕΤΖ
Bullets
Λήξτο ρε κουφάλα… (μέρος Α’)
Aaaaaaaand aaaalways look on the bright side of
Ακούστε την εκπομπή της 7/9/2008
Hello. I’m Johnny CAS. Λίγο πριν το φινάλε
SXSW : Το Φεστιβάλ των Φεστιβάλ!
Season Finale, Wi-fi κίνδυνοι, Portishead στο ATP
Πως παίζεται ο ρόμβος τελικά;
Απλά μαθήματα ποδοσφαίρου εις την Βαρβαρικήν
Bullets
Ποτέ ξανά
Από την μαυρίλα στην εμπόλεμη ζώνη
Aaaaaaaand aaaalways look on the bright side of
Aaaaaaaaaaand aaalways look on the bright side of
Aaaaaaand, aalways look on the bright side of
Τα δικά μας τα παιδιά: Γούιλιαμ Προυνιέ –
Aaaaaaaaaaand aaalways look on the bright side of
Ακούστε την εκπομπή της 31/8/2008
O mia bella Madonnina
Ακούστε την εκπομπή της 09/01/2009
Ένα δυστυχώς προφητικό βίντεο…
FAIR TRADE: Οξύμωρο κι όμως αληθινό
Bullets Ετζεβίτ
Ο σχεδιαστής μόδας Χολέβας παρουσιάζει τη νέα κολεξιόν
Ακούστε την εκπομπή της 29/05/2009 με καλεσμένους τους
Σεϊός EURO-νικς – Η ενδεκάδα της καρδιά μας
Ακούστε την εκπομπή της 06/02/2009 με καλεσμένους τους