Τι θέλετε από χάνγκοβερ άνθρωπο; Τρελό το πάρτυ του περιοδικού ΣΙΝΕΜΑ χτες το βράδυ, αλλά ποιος σηκώνεται πρωινιάτικα να γράψει κριτικές;  Πάμε μια γρήγορη τις τρεις (αναπάντεχα προτεινόμενες) ταινίες που είδαμε στο 52ο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης την Πέμπτη 10/11/2011 και επανερχόμαστε το απόγευμα.

(Παρακολουθείστε και live τον σχολιασμό με την έξοδο από κάθε ταινία στο twitter @manolis)

 

BABYCALL / ΕΠΙΤΗΡΗΤΗΣ ΜΩΡΟΥ

Μπέημπη ΜΠΟΥ!

Ψιλο- (εώς χοντρό-) παρανοϊκή σουηδέζα μάνα αγοράζει ενδοεπικοινωνία μωρών για να προσέχει τον 8χρονο γιο της, φοβούμενη οτί τους κυνηγάει ακόμα ο σατράπης πρώην άντρας της. Μέσα από τον ασύρματο αρχίζει όμως να ακούει στοιχειωτικά γνώριμες κραυγές από κάποιο άλλο παιδί που κακοποιείται το οποίο εντείνει το πρόβλημα της να ξεχωρίζει τους εφιάλτες από την πραγματικότητα. Βάλε μέσα το επίσης κούκου καινούριο της φλερτ, τις σπούκυ συμπτώσεις, τον πανταχού παρόν νέο σιωπηλό φιλαράκο του γιού της, οπτασίες, πτώματα, αίματα, θορύβους και φαντάσματα του παρελθόντος και έχεις μέσα σε μιάμιση ώρα να τρέχουν ξαφνικά πιο πολλά (και πιο καθηλωτικά) μυστήρια από ολόκληρη σεζόν του LOST. Το (ικανό) τουίστ του θέματος, χωρίς να κερδίζει δάφνες πρωτοτυπίας, δένει όσα προλαβαίνει στην βιάση πριν τους τίτλους, εκτελώντας το βασικό σκοπό του, δηλαδή να μην μπλεχτεί στα πόδια του actual ζουμιού και ενδιαφέροντος της ταινίας, του φόβου μιας μητέρας αν θα φανεί δυνατή αυτή τη φορά να προστατέψει το παιδί της με οποιοδήποτε κόστος. Ένα ψυχολογικό δράμα μοναδικών εντάσεων και εκπλήξεων, χτισμένο πάνω στο μονίμως και απολαυστικά βασανισμένο πρόσωπο της πρωταγωνίστριας και των αφασία creepy μικρών Σουηδών.

3.5/5

 

J.A.C.E

Η Οδύσσεια ενός Ξενιτεμένου.

Από το ήδη βίαιο πατρικό του στην Αλβανία, το χαμό της οικογένειας του, την απαγωγή στην Ελλάδα, τα φανάρια, το αναμορφωτήριο, την πορνεία, το τσίρκο, την σόου μπιζ, το σπίτωμα, τα ναρκωτικά, τον έρωτα, την μαφία, την τραγωδία. Μέσα σε δυόμιση αποπνικτικά πακεταρισμένες ώρες ο μικρός J.A.C.E. ζει δεκαπέντε ζωές, αλλάζει σπίτια, οικογένειες και ταυτότητες, βλέπει όλους γύρω του να θέλουν ένα κομμάτι του, να τον επιθυμούν, να τον ερωτεύονται και μετά να χάνονται, πάντα βίαια και απροειδοποίητα αφήνοντας τον μόνιμα σιωπηλό και εξωτερικά ανέκφραστο, με τα μάτια του όμως να προδίδουν πάντα μια ακαταμάχητη στεναχώρια. Ξέρετε τώρα, αυτή η χρυσή τομή ανάμεσα σε Tom Hanks στο Forrest Gump και Φαίδωνα Γεωργίτση στον Παρθενοκυνηγό.

Όλοι οι πρωταγωνιστές που ενσαρκώνουν τον ήρωα στις διάφορες ηλικίες του εξαιρετικοί, βουβοί και καθηλωτικοί αλλά την ταινία κλέβουν οι μικροί χαρακτήρες: ο Ιερώνυμος Καλετσάνος, μοναδική ζεστή drag μητρική φιγούρα και ο “villain” και εναλλακτικός ζεν πρεμιέ Αργύρης “αχ βαχ” Ξάφης. Σαν να κατανοούν συνωμοτικά μόνο αυτοί την χορταστική υπερβολή και την noir αμερικανιά των διαλόγων και χαρακτήρων και επιλέγουν να αφεθούν και να το διασκεδάσουν. Ξεχωρίζουν έτσι στο φόντο ενός τσίρκου χαρακτήρων που ερμηνεύουν θεατρικά και υπέρογκα δραματικά σε μια διαρκή ισορροπία στο τεντωμένο σκοινί ανάμεσα στο Εθνικό και την Λάμψη, εξυπηρετώντας την ατμόσφαιρα και την ένταση της ταινίας, με πρωτοστάτες τον τίμιο μπάτσο Μηνά Χατζησάββα, την σπαραχτική Κόρα Καρβούνη και την άβολα ανδροπρεπή και στιβαρή femme fatale Στεφανία Γουλιώτη.

Ο Μενέλαος Καραμαγγιώλης άφησε 13 χρόνια να περάσουν από την προηγούμενη ταινία του και νιώθεις πως μάζευε όλο αυτόν τον καιρό ιδέες και καταστάσεις και ήρωες που τώρα μπορεί επιτέλους να ελευθερώσει και να αποσυμπιεστεί. Έχει τόσα να πει, όλα κοντά στην καρδιά του, αλλά αποδεικνύεται ανήμπορος να διαχωρίσει μεταξύ των σημαντικών και των ασήμαντων, φορτώνοντας έτσι την τίμια γραμμική του αφήγηση και βαραίνοντας, κρατώντας προσεδαφισμένη, μια ταινία υψηλών προσδοκιών και δυνατοτήτων. Όπως λέει η αγγλική φράση: “too much of a good thing…”.

3/5

 

WITHOUT

Μια έφηβη λεσβία, ένας κατάκοιτος παππούς από εγκεφαλικό, μια βδομάδα, ένα σπίτι στην επαρχία χωρίς σήμα  κινητού, χωρίς ίντερνετ, χωρίς περισπασμούς. Με την απουσία εικονικής αλλά και άμεσης επικοινωνίας, με την γκόμενα της απλά μια εικόνα στο βίντεο του κινητού και τον παππού που φροντίζει αδύναμο να της απαντήσει, η νεαρή θα αναγκαστεί να έρθει αντιμέτωπη με προβλήματα που κρατούσε θαμμένα κάτω από την πολυάσχολη καθημερινότητα της και τις κενές αλληλεπιδράσεις που της επέτρεπαν να μην επικοινωνεί αυτά που πραγματικά την βασάνιζαν.  Φοβερή φάτσα και η νεαρή Joslyn Jensen, κάπου ανάμεσα στο ‘don’t give a fuck about you’ και ‘hug me dammit’. Η αληθινή βαρύτητα του “Χωρίς” του τίτλου αποκαλύπτεται σιγά και ύπουλα όσο προχωράει η ταινία, και μετεξελίσσεται από ένα απλό κωμικοκοινωνικό σχόλιο για την εξάρτηση από το “καλωδίωμα”, σε μια ιδιαίτερη και σκληρή αλλά ειλικρινή υπόγεια επικοινωνία μεταξύ δυο ανθρώπων που έχουν βρεθεί ο ένας στην ανάγκη και το έλεος του άλλου.

4/5

 

Τι να δείτε σήμερα ΣΑΒΒΑΤΟ 12/11/2011:

Για το μεσημέρι εναλλακτικό οικογενειακό αμερικάνικο δράμα “A Little Closer” ή κουκουρούκου μεταφυσικό ισπανικό “Finisterrae”/”Στην Άκρη της Γης” road movie με πρωταγωνιστές φαντάσματα. Το απόγευμα μάχη κορυφής με τις δυο καλύτερες για μένα ταινίες του Φεστιβάλ πρόσωπο με πρόσωπο: το “Κοτόπουλο με Δαμάσκηνα”/”Poulet Aux Prunes” της Μαρζάν Σατραπί, με παρουσία της ίδιας, ΤΟΣΟ γλυκιάς και λατρείας από κοντά σε ένα Q&A που δεν παίζει να χάσετε, αλλά και το τόσο αγγλικό και υπέροχο αληθινό “Weekend”. Το βράδυ αν είστε στους τυχερούς θα δείτε μαζί μας την ταινία λήξης “Martha Marcy May Marlene”, αν όχι παίζει σε επανάληψη τις σουηδικές “Μαϊμούδες”/”Apflickorna” τις οποίες συνεχίζουμε ακόμα και μια βδομάδα μετά να συζητάμε και να αποκωδικοποιούμε.

Διάβασε επίσης...
Ημερολόγιο #tiff52 – Μέρα 3
Μετά τις τρομερές εντυπώσεις του Weekend την πρώτη μεγάλη μέρα του 52ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και το ανίκητο σερί τρεις στις τρεις καλές ταινίες  την δεύτερη μέρα, έπρεπε να το περιμένω πως θα παραμόνευε και μια ψιλοαπογοητευτική μέτρια μέρα, για την ισορροπία του θέματος. Αλλά τόσο; Τέσσερις ταινίες ψιλοκούραση που όμως ...
Συνέχεια...
Ημερολόγιο #tiff52 – Μέρα 5
Την τιμητική τους είχαν τις δύο προηγούμενες μέρες τα Βαλκάνια στο κινηματογραφικό μου πρόγραμμα, καθώς έχουν αρχίσει γερά με τσαμπουκά και οι μεγάλες ελληνικές πρεμιέρες του 52ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης. Μετά τις όχι και τόσο ενθαρρυντικές κριτικές που ακούγαμε για το homemade mortal kombat τουρνουά σε δάσος του ...
Συνέχεια...
#tiff52: 52o Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Το ημερολόγιο ενός πρωτάρη που βούτηξε κατευθείαν στα βαθιά. Πρώτη φορά επισκέπτης στο 52ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (twitter hashtag/υποκοριστικό: #tiff52) στα 30 μου είναι ντροπή. Πρώτη φορά επισκέπτης στην Θεσσαλονίκη σαν πόλη σε τέτοια ηλικία, κοκκινίζω να το παραδεχτώ καν! Το Φεστιβάλ είναι ένα εντυπωσιακό (και λίγο τρομακτικό στον πρωτάρη) κτήνος. ...
Συνέχεια...
Ημερολόγιο #tiff52 – Μέρα 2
Κλείνει η δεύτερη μέρα μου στο 52ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και χαμογελάω σαν το χαζό. Ας λέει η άλλη η @polylykourgou (μιλώντας πάντα για την σταθερά πιο αγαπημένη ταινία του τριημέρου, το Weekend) για την βαθιά μελαγχολία του βραδιού Κυριακής, έχουμε ακόμα μπροστά μας 7 φούλ  μέρες ταινιών και σινεφίλ βαβούρας στον πλακόστρωτο ...
Συνέχεια...
Το ελληνικό σινεμά ταξιδεύει στη Θεσσαλονίκη
Δώδεκα πρεμιέρες ελληνιών ταινιών περιλαμβάνει το μενού του 52ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης που πραγματοποιείται από τις 4 έως τις 13 Νοεμβρίου. Το νούμερο μπορεί να φαντάζει μεγάλο σε σχέση με την οικονομική κατάσταση της χώρας αλλά είναι πολύ μικρό συγκρίνοντάς το με προηγούμενες χρονιές του Φεστιβάλ. Στο Φεστιβάλ θα προβληθούν οι ...
Συνέχεια...
Ημερολόγιο #tiff52 – Μέρα 7
Tι είδε ο δαιμόνιος και ενίοτε δαιμονισμένος ρεπόρτερ του Mixtape ην Παρασκευή 11/11/11 στο 52ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης; Είδα το "Κτήνος" και σκιάχτηκα, είδα τον "Πωλητή" και δεν πήρα, είδα και το "Κοτόπουλο με Δαμάσκηνα" και λιγουρεύτηκα. Αλλά επίσης στο τελευταίο (το μέχρι στιγμής, και δύσκολο πλέον να αλλάξει, αγαπημένο φιλμ του ...
Συνέχεια...
Ημερολόγιο #tiff52 – Μέρα 4
Τρέχω και δεν προλαβαίνω αγαπητοί γκουλτουριάριδες, δυο γρήγορα λόγια για τις χτεσινοβραδινές ταινίες, 4η μέρα του 52ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, (#tiff52 για τους φίλους):   FAUST Αυτή, ως και την ψυχή σου θα σε κάνει να πουλήσεις. Σε αυτή την παραλλαγή του γνωστού μύθου από τον Sokurov (ελεύθερα βασισμένη στο έργο του ...
Συνέχεια...
Ημερολόγιο #tiff52 – Μέρες 8 & 9
Κάλα γκουλτουριάσαμε, καλά τα είπαμε και τα ήπιαμε, καιρός να το μαζέψουμε το μαγαζάκι σήμερα και να κατέβουμε σπίτια μας. Αναλυτικά οι εντυπώσεις και οι νικητές από την τελετή λήξης του 52ου Κινηματογραφικού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και οι ταινίες του τελευταίου σαββατοκύριακου προβολών. Βρεθήκαμε που λέτε το Σάββατο βράδυ στην απονομή των ...
Συνέχεια...
Ημερολόγιο #tiff52 – Μέρες 0 & 1
Φωτίζουν τον Λευκό Πύργο ροζέ τα βράδια; Καλέ, δεν χρειαζόταν. Για μένα; Ένιωθα ήδη σούπερ ευπρόσδεκτος! Δεν πρόλαβα, δυστυχώς, να δω και τίποτα άλλο από την πόλη την πρώτη μέρα μου εδώ. Άφιξη ξημερώματα με το τρένο, γρήγορο power nap, ντουγρού για διαπίστευση και χάσιμο (καλό χάσιμο) στην άρτια σχεδιασμένη και στημένη ...
Συνέχεια...
“Πορτρέτο στο Λυκόφως” για τον Χρυσό Αλέξανδρο
Έπεσε η αυλαία στο 52ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης με την ταινία «Πορτρέτο στο Λυκόφως»,  να βραβεύεται με την ανώτατη διάκριση του Φεστιβάλ, τον Χρυσό Αλέξανδρο. Ο πρόεδρος της κριτικής επιτροπής Laurence Kardish και τα μέλη της Hisami Kuroiwa, Sitora Alieva, Frederic Boyer και Κωνσταντίνος Γιάνναρης, βράβευσαν της τολμηρή ταινία θρίλερ της ρωσίδας Angelina ...
Συνέχεια...
Ημερολόγιο #tiff52 – Μέρα 3
Ημερολόγιο #tiff52 – Μέρα 5
#tiff52: 52o Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Ημερολόγιο #tiff52 – Μέρα 2
Το ελληνικό σινεμά ταξιδεύει στη Θεσσαλονίκη
Ημερολόγιο #tiff52 – Μέρα 7
Ημερολόγιο #tiff52 – Μέρα 4
Ημερολόγιο #tiff52 – Μέρες 8 & 9
Ημερολόγιο #tiff52 – Μέρες 0 & 1
“Πορτρέτο στο Λυκόφως” για τον Χρυσό Αλέξανδρο