Την τιμητική τους είχαν τις δύο προηγούμενες μέρες τα Βαλκάνια στο κινηματογραφικό μου πρόγραμμα, καθώς έχουν αρχίσει γερά με τσαμπουκά και οι μεγάλες ελληνικές πρεμιέρες του 52ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης. Μετά τις όχι και τόσο ενθαρρυντικές κριτικές που ακούγαμε για το homemade mortal kombat τουρνουά σε δάσος του F.L.S. και την μεταφυσική Σωτηρία, προτιμήσαμε τις πιο safe ελληνικές επιλογές του βραβευμένου “Άδικου Κόσμου” του Φίλιππου Τσίτου, καθώς και τον “Παράδεισο” του Παναγιώτη Φαφούτη και το αναμενόμενο “J.A.C.E.“του Μενέλαου Καραμαγκιόλη από το Διεθνές Διαγωνιστικό του Φεστιβάλ, μαζί με τα word-of-mouth προτεινόμενα: το ρουμανικό “Best Intentions“, το σουηδικό θρίλερ “Babycall” και το ιδιαίτερο “Without“.

Τιγκάραμε στον επίσημο και τα κόκκινα χαλιά και το (φοβερό) πάρτυ των εθελοντών την Πέμπτη το βράδυ, άντε να γράψεις τώρα εσύ στήλη πρωινιάτικα, βλάκα!

(Παρακολουθείστε και live τον σχολιασμό με την έξοδο από κάθε ταινία στο twitter @manolis)

Σύντομα λόγια για τις τρεις ταινίες της Τετάρτης 9/11 και σύντομα η συνέχεια:

 

DIN DRAGOSTE CU CELE MAI BUNE INTENTII / ΜΕ ΤΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ / BEST INTENTIONS

Ναι, σιδηρόδρομος τίτλος για μια (φαινομενικά μόνο) απλοϊκή ταινία του (βραβευμένου σε προηγούμενη χρονιά του Φεστιβάλ) Ρουμάνου Adrian Sitaru. Πόσο ενδιαφέρουσα και διασκεδαστική μπορεί να είναι μια ταινία μιάμισης ώρας αποκλειστικά και μόνο για μια επίσκεψη σε ένα νοσοκομείο χωρίς δραματικές εντάσεις και (εξωτερικές) ανατροπές;

Η κάμερα ακολουθεί αυστηρά και μόνο τον πρωταγωνιστή 30χρονο Άλεξ που επισκέπτεται από το Βουκουρέστι την μητέρα του που αναρρώνει από εγκεφαλικό. Το αρχικά κεφάτο τέχνασμα κινηματογράφησης με την κάμερα να αντικαθιστά πάντα ένα πρόσωπο στο δωμάτιο (ποτέ όμως τον πρωταγωνιστή) συνήθως παραμένοντας σταθερή στο σημείο αλλά ελεύθερη να περιστραφεί ακολουθώντας το βλέμμα τους και μιμούμενη ανθρώπινες συμπεριφορές πετυχαίνει να τραβήξει το θεατή μέσα στο δωμάτιο με τους καθημερινούς αυτούς ήρωες και να ενισχύσει την φυσικότητα των ερμηνειών – σταδιακά όμως εξελίσσεται σε μια απολύτως ψυχαναγκαστική πρακτική, μιμούμενη τις διακριτικές ψυχώσεις του ίδιου του Άλεξ που όσο προχωράει η ταινία ξετυλίγει μια σειρά από ξαφνικά όλο και πιο αναγνωρίσιμες και ευδιάκριτες ανησυχητικές OCD συμπεριφορές.

Ευχάριστη, ρουτινιάρικη, κωμική όσο και η ίδια η ζωή και σε στιγμές το ίδιο αλλόκοτη και κρυφά στενάχωρη, όπως και η αγαπημένη σουρεάλ επιζήσασα ατυχήματος στο δωμάτιο που κρύβει τις φριχτές ουλές από τα εγκαύματα της πίσω από μια παιδική  μάσκα λαγουδάκι.

3.5/5

 

ΑΔΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Ο (άξια! άξια! βραβευμένος στο Σαν Σεμπαστιάν) Αντώνης Καφετζόπουλος είναι ο Σωτήρης, μπαφιασμένος ανακριτής σε κατάσταση προσωπικής κρίσης. Ξυπνάει μια ωραία πρωία και αποφασίζει πως βαρέθηκε να καταδικάζει τους φουκαριάριδες που περνάνε καθημερινά από το γραφείο του και ξεκινάει να γίνει “δίκαιος”, ακόμα και αν χρειάζεται να κάνει λίγο τα στραβά μάτια όποτε (συχνά) η δική του προσωπική ηθική πυξίδα και διαίσθηση του συγκρούονται με το τυπικό γράμμα του νόμου. Σύντομα όμως η γραφειοκρατική vigilante πορεία του ντεραπάρει με ένα φόνο εξ αμελείας (ερωτηματικό;) που θα τον στριμώξει να επανεξετάσει την άποψη του για το δίκαιο και το άδικο και την πιστότητα της διαίσθησης του, ειδικά όσον αφορά την νέα γνωριμία του με την οριακά αμοραλίστρια και απαθή εγωκεντρίστρια καθαρίστρια Δώρα.

Ο (επίσης βραβευμένος στο Σαν Σεμπαστιάν για την σκηνοθεσία του) Φίλιππος Τσίτος στήνει ένα αθώο, κάπως αφελές και ξεδιάντροπα μοραλιστικό αστικό παραμύθι, μια ματιά σε έναν κρυμμένο κάτω πίσω από το πανί της σύγχρονης κυνικής ζωής κόσμο όπου όλα είναι καθησυχαστικά άσπρα και μαύρα, σωστά ή λάθος, τον οποίο ξεκουρδίζει μια στιγμή απροσδόκητης πραγματικότητας. Ο Καφετζόπουλος, η Θεοδώρα Τζήμου, ο Χρήστος Στέργιογλου και το υπόλοιπο εξαιρετικό καστ χτίζουν ΤσαρλιΜπραουνικούς χαρακτήρες αμήχανους και λίγο off, αστείους και άμεσα συμπαθείς που όμως δεν σκίζουν μέχρι το τέλος το χάρτινο περιτύλιγμα τους.

3/5

( δεύτερη προβολή 11/11 στις 20:00, αίθουσα Ολύμπιον)

 

ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ

Πάτρα, καρναβάλι, χαμός, χορός, ναρκωτικά, έρωτες, σεξουαλικά κολλήματα, μπάχαλο.

Η σαραντάρα MILF που διστάζει να μιλήσει στην κόρη της για τον κατά πολύ νεότερο εραστή της, ο πενηντάρης οδηγός που προσπαθεί ατσούμπαλα και ωμά να επανασυνδεθεί με την πρώην (θύμα) γυναίκα του, η ότι νάναι φοιτήτρια του εξωτερικού που επιστρέφει Πάτρα για να κάνει έκπληξη στον καμένο από την κόκα γκόμενο της , και  ο γλυκούλης αφρατούλης σεφ που αποφασίζει να την πέσει επιτέλους στην μεγάλη του καψούρα (και λιπόθυμο από το μεθύσι) Χρήστο Λούλη.

Το άρμα “Παράδεισος” θα γίνει ο (χαλαρός) σεναριακός άξονας για την παρακολούθηση τεσσάρων ξεκάρφωτων, επίπονα συνηθισμένων, ανέμπνευστων και προχειροστημένων ιστοριών ζευγαριών που θα βρεθούν στο καρναβάλι να βγάζουν έξω και να (μη) λύνουν τις επιθυμίες που τους τυραννάνε όλη τη χρονιά. Και τα τέσσερα προβληματικά (εντός και εκτός σεναρίου) ρομάντζα εξελίσσονται προβλέψιμα και αλληλομπερδεύονται άτεχνα με το “πιο τσαπατσούλικο πεθαίνεις” μοντάζ χωρίς ποτέ να πετυχαίνουν κάποια συνοχή. Ακόμα και όταν πάνε να δώσουν κάτι ενδιαφέρον ξαναστρίβουν απότομα και εκνευριστικά στον ασφαλή δρόμο του τετριμμένου, μη μπαίνοντας καν στον κόπο να απαντήσουν τελικά σε όσα διλήμματα εισάγουν στους πρωταγωνιστές τους και ωθώντας τους από την μια αψυχολόγητη επιλογή στην άλλη. Αλλά οκ, ποιος ενδιαφερόταν έτσι κι αλλιώς;

Και στην τελική, οκ, κάνεις μια ταινία για το καρναβάλι, δεν μπορείς να την κάνεις συγκινητική ή αληθινή ή πρωτότυπη, προσπάθησε τουλάχιστον να την κάνεις λίγο κέφι και διασκεδάστικη και όχι τόσο αφόρητα μίζερη. Σεβάσου δηλαδή και το όντως ταλαντούχο cast σου που προσπαθεί κόντρα στον άνεμο και το σενάριο να πει κάτι, οτιδήποτε. Παταγώδης αποτυχία και η (μακράν) εκνευριστικότερη ταινία που είδαμε φέτος στο Φεστιβάλ. Δεν την σώζει ούτε ο κράχτης κώλος του Χρήστου Λούλη (ή ο χαρακτηριστικά καλύτερος του Κωνσταντίνου Αβαρικιώτη).

1.5/5

( δεύτερη προβολή 11/11 στις 17:30, αίθουσα Ολύμπιον)

 

ΤΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΣΗΜΕΡΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 11/11/11;

Ο,τι και να θέλετε να δείτε σήμερα, το “Κοτόπουλο με Δαμάσκηνα” της Marjane Satrapi είναι απλά μονόδρομος και η πιο αναμενόμενη για μένα φετινή ταινία του Φεστιβάλ. Παράλληλα, προλαβαίνετε να δείτε το “Beast” και το “Le Vendeur” που είναι τα τελευταία άριστα word-of-mouth recommendations που ακούσαμε από τον τουίτερ κύκλο μας. Σε δεύτερη προβολή και οι δυο καλύτερες ελληνικές του Φεστιβάλ, το “J.A.C.E.”  για το οποίο θα μιλήσω στην επόμενη στήλη και φυσικά ο “Άδικος Κόσμος“.

Διάβασε επίσης...
“Πορτρέτο στο Λυκόφως” για τον Χρυσό Αλέξανδρο
Έπεσε η αυλαία στο 52ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης με την ταινία «Πορτρέτο στο Λυκόφως»,  να βραβεύεται με την ανώτατη διάκριση του Φεστιβάλ, τον Χρυσό Αλέξανδρο. Ο πρόεδρος της κριτικής επιτροπής Laurence Kardish και τα μέλη της Hisami Kuroiwa, Sitora Alieva, Frederic Boyer και Κωνσταντίνος Γιάνναρης, βράβευσαν της τολμηρή ταινία θρίλερ της ρωσίδας Angelina ...
Συνέχεια...
Το ελληνικό σινεμά ταξιδεύει στη Θεσσαλονίκη
Δώδεκα πρεμιέρες ελληνιών ταινιών περιλαμβάνει το μενού του 52ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης που πραγματοποιείται από τις 4 έως τις 13 Νοεμβρίου. Το νούμερο μπορεί να φαντάζει μεγάλο σε σχέση με την οικονομική κατάσταση της χώρας αλλά είναι πολύ μικρό συγκρίνοντάς το με προηγούμενες χρονιές του Φεστιβάλ. Στο Φεστιβάλ θα προβληθούν οι ...
Συνέχεια...
Ημερολόγιο #tiff52 – Μέρα 2
Κλείνει η δεύτερη μέρα μου στο 52ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και χαμογελάω σαν το χαζό. Ας λέει η άλλη η @polylykourgou (μιλώντας πάντα για την σταθερά πιο αγαπημένη ταινία του τριημέρου, το Weekend) για την βαθιά μελαγχολία του βραδιού Κυριακής, έχουμε ακόμα μπροστά μας 7 φούλ  μέρες ταινιών και σινεφίλ βαβούρας στον πλακόστρωτο ...
Συνέχεια...
Ημερολόγιο #tiff52 – Μέρα 7
Tι είδε ο δαιμόνιος και ενίοτε δαιμονισμένος ρεπόρτερ του Mixtape ην Παρασκευή 11/11/11 στο 52ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης; Είδα το "Κτήνος" και σκιάχτηκα, είδα τον "Πωλητή" και δεν πήρα, είδα και το "Κοτόπουλο με Δαμάσκηνα" και λιγουρεύτηκα. Αλλά επίσης στο τελευταίο (το μέχρι στιγμής, και δύσκολο πλέον να αλλάξει, αγαπημένο φιλμ του ...
Συνέχεια...
Ημερολόγιο #tiff52 – Μέρες 8 & 9
Κάλα γκουλτουριάσαμε, καλά τα είπαμε και τα ήπιαμε, καιρός να το μαζέψουμε το μαγαζάκι σήμερα και να κατέβουμε σπίτια μας. Αναλυτικά οι εντυπώσεις και οι νικητές από την τελετή λήξης του 52ου Κινηματογραφικού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και οι ταινίες του τελευταίου σαββατοκύριακου προβολών. Βρεθήκαμε που λέτε το Σάββατο βράδυ στην απονομή των ...
Συνέχεια...
Ημερολόγιο #tiff52 – Μέρες 0 & 1
Φωτίζουν τον Λευκό Πύργο ροζέ τα βράδια; Καλέ, δεν χρειαζόταν. Για μένα; Ένιωθα ήδη σούπερ ευπρόσδεκτος! Δεν πρόλαβα, δυστυχώς, να δω και τίποτα άλλο από την πόλη την πρώτη μέρα μου εδώ. Άφιξη ξημερώματα με το τρένο, γρήγορο power nap, ντουγρού για διαπίστευση και χάσιμο (καλό χάσιμο) στην άρτια σχεδιασμένη και στημένη ...
Συνέχεια...
Ημερολόγιο #tiff52 – Μέρα 6
Τι θέλετε από χάνγκοβερ άνθρωπο; Τρελό το πάρτυ του περιοδικού ΣΙΝΕΜΑ χτες το βράδυ, αλλά ποιος σηκώνεται πρωινιάτικα να γράψει κριτικές;  Πάμε μια γρήγορη τις τρεις (αναπάντεχα προτεινόμενες) ταινίες που είδαμε στο 52ο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης την Πέμπτη 10/11/2011 και επανερχόμαστε το απόγευμα. (Παρακολουθείστε και live τον σχολιασμό με την έξοδο ...
Συνέχεια...
#tiff52: 52o Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Το ημερολόγιο ενός πρωτάρη που βούτηξε κατευθείαν στα βαθιά. Πρώτη φορά επισκέπτης στο 52ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (twitter hashtag/υποκοριστικό: #tiff52) στα 30 μου είναι ντροπή. Πρώτη φορά επισκέπτης στην Θεσσαλονίκη σαν πόλη σε τέτοια ηλικία, κοκκινίζω να το παραδεχτώ καν! Το Φεστιβάλ είναι ένα εντυπωσιακό (και λίγο τρομακτικό στον πρωτάρη) κτήνος. ...
Συνέχεια...
Ημερολόγιο #tiff52 – Μέρα 4
Τρέχω και δεν προλαβαίνω αγαπητοί γκουλτουριάριδες, δυο γρήγορα λόγια για τις χτεσινοβραδινές ταινίες, 4η μέρα του 52ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, (#tiff52 για τους φίλους):   FAUST Αυτή, ως και την ψυχή σου θα σε κάνει να πουλήσεις. Σε αυτή την παραλλαγή του γνωστού μύθου από τον Sokurov (ελεύθερα βασισμένη στο έργο του ...
Συνέχεια...
Ημερολόγιο #tiff52 – Μέρα 3
Μετά τις τρομερές εντυπώσεις του Weekend την πρώτη μεγάλη μέρα του 52ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και το ανίκητο σερί τρεις στις τρεις καλές ταινίες  την δεύτερη μέρα, έπρεπε να το περιμένω πως θα παραμόνευε και μια ψιλοαπογοητευτική μέτρια μέρα, για την ισορροπία του θέματος. Αλλά τόσο; Τέσσερις ταινίες ψιλοκούραση που όμως ...
Συνέχεια...
“Πορτρέτο στο Λυκόφως” για τον Χρυσό Αλέξανδρο
Το ελληνικό σινεμά ταξιδεύει στη Θεσσαλονίκη
Ημερολόγιο #tiff52 – Μέρα 2
Ημερολόγιο #tiff52 – Μέρα 7
Ημερολόγιο #tiff52 – Μέρες 8 & 9
Ημερολόγιο #tiff52 – Μέρες 0 & 1
Ημερολόγιο #tiff52 – Μέρα 6
#tiff52: 52o Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Ημερολόγιο #tiff52 – Μέρα 4
Ημερολόγιο #tiff52 – Μέρα 3