Ο Οιδίποδας κάνει περιοδεία κυνηγημένος από τους προσωπικούς του δαίμονες και το αιώνιο δραματικό πεπρωμένο του.

Η ιστορία του είναι γνωστή. Κι αν έχουν γραφτεί βιβλία και διατριβές πάνω στην πανωλεθρία της οικογένειας των Λαβδακιδών. Ας ξαναπιάσουμε όμως τα βασικά στοιχεία: Ο βασιλιάς Οιδίποδας, η γυναίκα (και μητέρα) του Ιοκάστη, ο λοιμός που έχει αποδεκατίσει την Θήβα, οι αινιγματικοί χρησμοί του τυφλού μάντη Τειρεσία και η κατάρα του οίκου τους. Στην προσπάθεια τους να αποφύγουν μια φονική προφητεία οι γονείς του Οιδίποδα διατάζουν τον θάνατο του από μωρό, αυτός όμως επιζεί από την (απατηλή) καλοσύνη ενός βοσκού. Ενήλικος πια, προσπαθώντας κι αυτός να ξεφύγει από το ίδιο πεπρωμένο που του προμηνύουν, επιστρέφει, άθελα του, στη Θήβα για να το εκπληρώσει.

Μπορεί ο Οιδίπους Τύραννος να αναγνωρίζεται ως η σημαντικότερη τραγωδία στην ιστορία του θεάτρου, στην βάση του όμως αποτελεί ένα αριστοτεχνικό «ανάποδο» πρωτογενές murder mystery (σχεδιασμένο αιώνες πριν επινοηθεί το είδος). Ο Οιδίποδας  που μας συστήνεται στην αρχή του έργου έχει ήδη σκοτώσει τον πατέρα του και παντρευτεί την μητέρα του. Oι θεατές ερχόμενοι στο θέατρο γνωρίζουν την ταυτότητα του δολοφόνου όπως και την λύση του μυστηρίου, που ο ίδιος αγνοεί. Το ενδιαφέρον βρίσκεται στην πορεία ανακάλυψης της αυτοενοχής του.

Στην αναζήτηση του για τις απαντήσεις, ο Οιδίποδας εθελοτυφλεί απέναντι στην καθοδήγηση του Τειρεσία και στα στοιχεία που του αποκαλύπτονται. Όπως και οι χρησμοί, είναι κομμάτια του παζλ από την παιδική του ηλικία που ξέρει ήδη (ακόμα και το όνομα του αποτελεί hint), πως είναι δυνατόν μέχρι και το τέλος να μην μπορεί – όχι, να ΑΡΝΕΙΤΑΙ – να τα ενώσει;

Το μυστικό του παίρνει εδώ την μορφή δυο πορτών που στέκουν στο κενό και απειλούν να εκραγούν ανοιχτές ελευθερώνοντας την λύσητου δράματος, σαν απώτερη ανταμοιβή της αναζήτησης του Οιδίποδα και αναπόφευκτη καταδίκη του. Με τον κυριολεκτικό του συμβολισμό της κλειδωμένης μνήμης ή του επτασφράγιστου μυστικού, ο σκηνοθέτης Τσέζαρις Γκραουζίνις (με εξαιρετική πορεία στο θέατρο και υπεύθυνος για μια από τις αγαπημένες μας περσινές δουλειές) φέρνει αυτήν ακριβώς την δυναμική στο προσκήνιο της παράστασης του.

Όλα τα υλικά της παράστασης είναι αντίστοιχα λιτά. Ο Γκραουζίνις με τον σκηνογράφο Κένι Μακλίλαν επιλέγουν δυνατούς συμβολισμούς, απέριττους εικόνες. Ο θρόνος του βασιλιά, μια απλή καρέκλα, αντικείμενο έριδας. Το πεδίο της μάχης, ένα χαλί που ξετυλίγεται επί τόπου, η γη που τραβιέται κάτω από τα πόδια του ή η πραγματικότητα που χάνει την συνοχή της και τον στροβιλίζει. Το μπαούλο με το φονικό πέπλο της Ιοκάστης, αλλά και τάφος της. Τα κουβαλάει όλα ο Χορός, μαζί με τα τύμπανα τους, εσωτερικοί δαίμονες, θιασωτές και μάρτυρες της πτώσης του Οιδίποδα. Όλα τα άλλα είναι φως.

Οι εξαιρετικά προσεγμένοι φωτισμοί του Νίκου Βλασσόπουλου μεταμόρφωσαν το Ηρώδειο όπου απολαύσαμε την παράσταση. Το παιχνίδι με τις επιβλητικές σκιές πάνω στα αρχαία μάρμαρα, το διακριτικό στοιχειωτικό γαλάζιο κάτω από το χαλί της λογικής, τα εκτυφλωτικά δυνατά φώτα στο φινάλε που καθηλώνουν φρικιαστικά τον Χορό και βασανίζουν τον Οιδίποδα ο οποίος προσπαθεί με τα μπράτσα του να αποφύγει την αλήθεια τους.

Ο Αιμίλιος Χειλάκης εμφανίζεται ως ένας αλαζονικός ηγεμόνας Οιδίποδας, σίγουρος για τον εαυτό του, ικανός, περήφανος, στιβαρός. Αυτό σημαίνει πως απλά έχει μεγαλύτερη απόσταση να πέσει. Κατηφορίζοντας στην παράνοια, στο παιχνίδι καταδίωξης με τον αόρατο εχθρό, το «μεγάλο κακό» που κινεί τα νήματα, το Πεπρωμένο, διατηρεί μέχρι την τελική σύγκρουση την αξιοπρέπεια του.

Ο ρόλος του συμοπρωταγωνιστή του, Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη, κινείται σε αντιδιαμετρικά αντίθετη τροχιά. Παριστάνοντας τον χαιρέκακο μάντη Τειρεσία, την «καθωσπρέπει» βασίλισσα Ιοκάστη ή και τον γραφικό θεράποντα γέροντα, οι ερμηνείες του ξεφεύγουν εκτός των ορίων. Αλλόκοτοι μανιερισμοί και προφορές, κωμικά ξεσπάσματα ακόμα και στις δραματικότερες στιγμές. Όπως και η γελοιότητα της ίδιας της ζωής που εισβάλει στις στιγμές της πιο προσωπικής απόγνωσης, η υπερβολική του ερμηνεία λειτουργεί στο να τονίσει το σπαρακτικό δράμα του Οιδίποδα μέσω της ειρωνικής αντίθεσης με την πεζότητα του γραφικού καθημερινού χιούμορ και σαν γέφυρα καθημερινότητας για να σπάσει το όριο μεταξύ αυτού και του κοινού.

Η λυρική διάθεση και η οικονομία της σκηνικής προσέγγισης δημιουργούν λιτές και δυνατές εικόνες που χαράζονται στην μνήμη. Ο στοιχειωμένος σπαραγμός της Ιοκάστης που περπατάει στα χέρια γδέρνοντας την πέτρα με τα νύχια της, ο στροβιλιζόμενος Οιδίποδας, ο Τειρεσίας που παράγεται ως δια μαγείας ως πράκτορας του πεπρωμένου από τις απόκοσμα ιπτάμενες πόρτες.

Η καθοριστική απόδοση του Γκραουζίνις ανάγει το αρχαίο δράμα του Οιδίποδα σε μια μάχη του ήρωα εναντίον του ίδιου του ασυνειδήτου, στην πάλη του για την συνειδητοποίηση του εαυτού του, το γνώθι σεαυτόν.

 

Παίζουν οι ηθοποιοί: Αιμίλιος Χειλάκης, Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, Χρήστος Σαπουντζής, Κώστας Κορωναίος, Αλμπέρτο Φάις, Κώστας Σειραδάκης, Γιάννης Τσεμπερλίδης, Παναγιώτης Εξαρχέας, Ονίκ Κετσογιάν, Γιώργος Παπανδρέου, Τζεφ Μααράουι.

Μετάφραση: Μίνως Βολανάκης
Σκηνοθεσία: Τσέζαρις Γκραουζίνις
Σκηνικά – Κοστούμια: Κέννι Μακλίλαν
Φωτισμοί:Νίκος Βλασόπουλος
Μουσική: Δημήτρης Θεοχάρης
Βοηθός σκηνοθέτη: Μάρω Παπαδοπούλου
Φωτογραφίες: Γιάννης Βασταρδής
Δημιουργικό: Kiss My Art, Μαρία Παναγιωτωνάκου
Υπεύθυνη χορηγιών: Νίνα Αλτάνη
Διεύθυνση παραγωγής: Γεωργία Παναγιωτοπούλου
Υπεύθυνη τύπου: Αναστασία Καμβύση

Το πρόγραμμα της περιοδείας στα θέατρα της Αττικής:

6 και 7/9 Ωδείο Ηρώδου Αττικού
8/9 ΕΛΕΥΣΙΝΑ, Θέατρο του Παλαιού Ελαιουργείου στις 21:00
10 και 11/9 ΧΑΛΑΝΔΡΙ, Θέατρο Ρεματιάς στις 21:00
12/9 ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ, Δημοτικό Θέατρο Άλσους Δ. Κιντής στις 21:00
13/9 ΠΑΠΑΓΟΥ, Δημοτικό Κηποθέατρο Παπάγου στις 21:00
14/9 ΠΕΙΡΑΙΑΣ, Βεάκειο Θέατρο στις 21:00
17/9 ΑΛΣΟΣ ΒΕΪΚΟΥ, Θέατρο Άλσους Βεΐκου στις 21:00
18/9 ΑΙΓΑΛΕΩ, Θέατρο Αλέξης Μινωτής στις 21:00
24/9 ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ, Θέατρο Πέτρας στις 21:00

Προπώληση εισιτηρίων (ticketwest.gr, 6933173222): 14€, ταμείο 15€ – 17€

9



Διάβασε επίσης...
Οιδίπους Τύραννος – Φεστιβάλ Επιδαύρου
Ένας μύθος, τρεις ερμηνευτές και μερικοί αόρατοι βάτραχοι. Αν κοσμοϊστορικά γεγονότα ξεσπούν επειδή μία πεταλούδα τινάζει απλώς τα φτερά της στο Πεκίνο, φανταστείτε τι συμβαίνει όταν ένας βάτραχος ρίχνει ένα σάλτο στο κοίλο της Επιδαύρου. Ο Πόλεμος των άστρων. Τουλάχιστον. Το περασμένο Σάββατο το πολυπληθές (περίπου 6.500) κοινό που έσπευσε στο αρχαίο θέατρο ...
Συνέχεια...
Ε ε έρχεται (και πάλι) ο Sleuth
Και μαζί ο Γιώργος Κιμούλης και ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης που, από πρόπερσι, έβαλαν τα θεατρικά «εγώ» τους να συγκρουστούν επί σκηνής σε μια παράσταση που, όπως ήταν αναμενόμενο, έσπασε τα ταμεία. Σασπένς, αγωνία, ανατροπές, δύο σούπερ σταρ του εγχώριου θεάτρου και ένας εξίσου διάσημος συγγραφέας, ο Anthony Saffer, με ένα από ...
Συνέχεια...
Οιδίπους Τύραννος – Φεστιβάλ Επιδαύρου
Ε ε έρχεται (και πάλι) ο Sleuth