Φάε Μάτι Ναύτη.

Η Οδύσσεια του legendary Robert (για τους φίλους Bob) Wilson από το Εθνικό Θέατρο σε συμπαραγωγή με το Piccolo Teatro του Μιλάνου (μην ξεχνάμε, κρίση) είναι Η (ήτα κεφαλαίο λέμε) υπερπαραγωγή της χρονιάς και δεν θα σας αφήσει ούτε στιγμή να το ξεχάσετε.

Γιατί μπορεί ο Σταύρος Ζαλμάς και οι σύντροφοί του, οι οχτώ ηλιοκαμένοι λεβέντες που το αργασμένο δέρμα τους το’χε ποτίσει η αλμύρα και το’ χε μαστιγώσει αλύπητα το κύμα, που… ξέρετε τώρα -μπορεί όλοι αυτοί να πέρασαν του Οδυσσέα τα πάθη, από την Κίρκη στη Χάρυβδη, μέσα από Σειρήνες και το όντως τρελά εντυπωσιακό κεφάλι-χέρι animatronic γιγαντιαίου Κύκλωπα (που χαμογελάει καλοκάγαθα και μιλάει με τη φωνή του Δημήτρη Πιατά), περνάει όμως μαζί τους και το κοινό τη δική του Οδύσσεια και δεν κάνει να την περνάμε στο ντούκου.

Μην παρεξηγηθούμε. Το μακιγιάζ, η κίνηση και τα κοστούμια (όλοι οι ήρωες σαν να έχουν ζωντανέψει από παραστάσεις αρχαιοελληνικών αγγείων), η ζωντανή μουσική από το πιάνο, τα avant-garde design των τεράτων και, Ω Θεοί Μου, οι εκπληκτικοί φωτισμοί (ένα ζωντανό στοιχείο που πλημμυρίζει με πανδαισία χρωμάτων και εντυπωσιακές αντιθέσεις τον λευκό καμβά της σκηνής) είναι σε ένα απόλυτα ανώτερο επίπεδο από, ε, το (90% τουλάχιστον) οτιδήποτε έχουμε δει τα τελευταία χρόνια εδώ. Όλα υπό την δικαίως εμμονική προσοχή σε κάθε λεπτομέρεια του Wilson που αρέσκεται να παίζει με το χρώμα, το χώρο, το χρόνο και τις διαστάσεις.

Πόσο, όμως, να σε κρατήσει αυτό σε ένα (μιαμισάωρο;) πρώτο μέρος τόσο αποσπασματικό, άνευρο και επαναλαμβανόμενο που δεν αργούν να ανοίξουν εδώ και εκεί στο χώρο τα κινητά, για καμιά κλεφτή φωτογραφία instagram και κανά τσεκάρισμα στο twitter όσο περιμένουν το επόμενο wow-factor τέρας. Γιατί το κοινό είναι όπως τους μάθεις, Bob μου.

Ευτυχώς, και μην ακούτε τι λέει ο Καβάφης, it’s all about Ιθάκη. Ήδη, από τα εμβόλιμα αφηγηματικά κομμάτια του παλατιού της (συμπαθέστατης μελαγχολικής πριγκήπισσας Βίκυς Παπαδοπούλου) Ναυσικάς, και ειδικά όσο πλέον πλησιάζει και φτάνει η πλοκή στην Ιθάκη, όλα δένουν μαγικά και αναπάντεχα.

Η παρουσία διαλόγου και ουσιαστικών συναισθημάτων χαρακτήρων βοηθάει να δώσει αναγνωρίσιμη συναισθηματική υπόσταση στον ίδιο τον μέχρι τότε μπαλαντζαριστό  Οδυσσέα (για να μη θυμόμαστε καλύτερα και τον αψυχολόγητο, ερμ, Φιφισμό σε μια μεμονωμένη αψυχολόγητα Δαλιανιδική σκηνή πλαζ) και ιδιαίτερη χημεία με την Πηνελόπη της Μαρίας Ναυπλιώτου που επιτέλους δικαιώνει το ρόλο και δικαιώνεται μετά από αταίριαστες ακρότητες στους ρόλους των προηγούμενων, casual, ερωμένων του (καρδιο)κατακτητή ήρωα.

Το κλίμα που θέλει να περάσει ο Wilson είναι κάτι πλούσιο, larger-than-life αλλά ταυτόχρονα ανέμελο και συχνά χαζοχαρούμενο, κάτι που δυσκολεύονται να υποστηρίξουν συνέχεια όλοι οι ηθοποιοί, εκεί αποτυγχάνουν να συγχρονιστούν με το γρήγορα κουραστικό γκλιν γκλιν κουδούνισμα που υποτίθεται πως συνοδεύει κάθε τους κίνηση. Η μόνη που όχι μόνο εμψυχώνει όλο αυτό στην τρίχα, μα φαίνεται αληθινά να το καταδιασκεδάζει είναι η (δεν-θα-έπρεπε-να-μας-εκπλήσσει) Λυδία Κονιόρδου σε ένα ρεσιτάλ ΜαιρηΠοππινσοσύνης ως γλυκιά παραμάνα που χασκογελά και κινείται χοροπηδηχτά (και επιτέλους συντονισμένα),  μεταφέροντας εθιστικά ακριβώς αυτό το αίσθημα αθώας μαγείας και ατέρμονων πιθανοτήτων που έλειπε από τα ταξίδια του Οδυσσέα.

Θα είναι όντως κουραστικό και μακρύ το ταξίδι, γεμάτο φανφάρες και γκρίνιες, αλλά η γλύκα της επιστροφής και οι αναμνήσεις που κερδίζεις από την εμπειρία θα ανταμείψουν και τον πιο ταλαιπωρημένο θεατή.

Σύλληψη, Σκηνοθεσία, Σχεδιασμός σκηνικού,  Σχεδιασμός φωτισμών: Robert Wilson
Κείμενο: Simon Armitage
Μουσική σύνθεση: Θοδωρής Οικονόμου
Δραματουργία: Wolfgang Wiens
Συνεργάτες σκηνοθέτες: Ann-Christin Rommen / Tilman Hecker
Σχεδιασμός κοστουμιών: Yashi Tabassomi
Συνεργάτης – Σχεδιασμός σκηνικού: Stephanie Engeln
Μουσική επίβλεψη: Hal Willner
Συνεργάτης σχεδιαστής φωτισμών: Scott Bolman

Μετάφραση κειμένου στα ελληνικά – Δραματολογική υποστήριξη: Γιώργος Δεπάστας
Σχεδιασμός ήχου: Studio 19 – Κώστας Μπώκος, Βασίλης Κουντούρης
Βοηθός σκηνοθέτη: Νατάσα Τριανταφύλλη
Βοηθός σκηνογράφου: Μαρία Τσαγκάρη
Βοηθός ενδυματολόγου: Βασιλική Σύρμα

Τα σκηνικά και τα κοστούμια κατασκευάστηκαν στα εργαστήρια του Piccolo Teatro di Milano.

Παίζουν: Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης, Θανάσης Ακκοκαλίδης, Γιώργος Γλάστρας, Ζέτα Δούκα, Σταύρος Ζαλμάς, Μαριάννα Καβαλιεράτου, Λυδία Κονιόρδου, Αλεξάνδρος Μυλωνάς, Μαρία Ναυπλιώτου, Βίκυ Παπαδοπούλου, Λένα Παπαληγούρα, Άκης Σακελλαρίου, Γιώργος Τζαβάρας, Αποστόλης Τότσικας, Νικήτας Τσακίρογλου, Γιωργής Τσαμπουράκης, Κοσμάς Φοντούκης.

Πιάνο: Θοδωρής Οικονόμου

Στο ρόλο του Κύκλωπα ακούγεται η φωνή του Δημήτρη Πιατά

Φωτογραφίες: Εύη Φυλακτού, Stephanie Engeln

Ημέρες και ώρες παραστάσεων
Τετάρτη, Κυριακή, 17.00
Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο 20.30

Τιμές εισιτηρίων
35Euro, 25Euro, 20Euro,16Euro (φοιτητικό)

Οικογενειακό εισιτήριο (ισχύει μόνο για τις παραστάσεις της «Οδύσσειας»)
2 γονείς και 1 παιδί Ζώνη Β 52
2 γονείς και 1 παιδί Ζώνη Γ 45
2 γονείς και 2 παιδιά Ζώνη Β 65
2 γονείς και 2 παιδιά Ζώνη Γ 55

Εθνικό Θεάτρο
Αγίου Κωνσταντίνου 22 – 24 και Πανεπιστημίου 48
Τηλ: 210 5288170-1
www.n-t.gr

8



Διάβασε επίσης...
Η Αυλή των Θαυμάτων @ Εθνικό Θέατρο
Στην Αυστραλία αδέρφια μου, στην Αυστραλία. Η μετανάστευση παραμένει η μόνη σταθερή ελπίδα στην ασταθή ζωή των Ελλήνων από τα 50’s έως σήμερα.  Η «Αυλή των θαυμάτων» βασίζεται στην έλλειψη σταθερότητας και σιγουριάς που χαρακτηρίζει τη ζωή του Έλληνα […] Η ρευστότητα στις συνθήκες της ζωής του Έλληνα, η μεσογειακή του ...
Συνέχεια...
Η Οδύσσεια του Bob Wilson
Πρόκειται για μια από τις παραστάσεις την οποία περιμένουν ακόμα και όσοι δεν είναι φανατικοί του θεάτρου και οι επισκέψεις τους σε θεατρικές σκηνές είναι σπάνιες. Η παρουσία, όμως, του Bob Wilson, σε συνδυασμό με το θέμα, που δεν είναι άλλο από την χιλιοειπωμένη μέσα στους αιώνες, Ομηρική Οδύσσεις, κάνει ...
Συνέχεια...
Οδύσσεια sneak peek
Αν γράφετε ή γνωρίζετε κάποιον που να γράφει για θέατρο αλλά να μην είναι αυτή η μοναδική ασχολία του θα ξέρετε ήδη πως εκτός από τις εκατοντάδες, κυριολεκτικά, παραστάσεις που καλείται να προλάβει να δει κάθε σεζόν, προσκαλείται και σε αντίστοιχο αριθμό συνεντεύξεων τύπου για αυτές τις παραστάσεις. Γεγονός αυταπόδεικτο ...
Συνέχεια...
Ο Βασιλικός ανθίζει στο Εθνικό
Και μας ταξιδεύει στα Επτάνησα, σε έρωτες παλιούς και οικογενειακά δράματα, μέσα από ένα από τα πιο εμβληματικά κείμενα της νεοελληνικής δραματουργίας. Με το κείμενο του Αντώνιου Μάτεση (από τη Ζάκυνθο) και τη σκηνοθετική ματιά του Σπύρου Ευαγγελάτου (από την Κεφαλονιά) το Εθνικό βάλθηκε φέτος να μας ταξιδέψει στο παρελθόν και ...
Συνέχεια...
Έχετε ξανάρθει; Όχι, είναι η πρώτη φορά
Ας υποθέσουμε πως είδατε την Οδύσσεια, στο Εθνικό, σε σκηνοθεσία Robert Wilson, και δεν σας άρεσε. Δεν θα σας κακίσουμε. Αλλά θα θελήσουμε να σας πούμε πως εκτός από αυτήν την παράσταση που, για διάφορους λόγους, ακούστηκε πολύ και τράβηξε την προσοχή του κοινού, ο αμερικανός σκηνοθέτης (και εικαστικός) έχει ...
Συνέχεια...
Ο «ΞΕΝΟΣ» των Γιώργου Παλούμπη και Γιάννη Καλαβριανού
Δύο σκηνοθέτες, δύο έργα, ένα χειροκρότημα. Καμιά φορά τα καλά πράγματα αργούν να φτάσουν στα αυτιά μας, για τον ένα ή τον άλλο λόγο. Πριν λίγο καιρό η Ένωση Θεάτρων της Ευρώπης (UTE) πρότεινε σε θέατρα διαφόρων χωρών να δημιουργήσουν παραστάσεις με θέμα τον «ξένο». Έτσι, κατόπιν παραγγελίας του Εθνικού, προέκυψε ...
Συνέχεια...
Το Τρίτο Στεφάνι στο Παλλάς
Περνάει κάθε μεσημέρι από το σπίτι η κυρά-Εκάβη η γειτόνισσα και τα λένε με την κυρία Νίνα, για  τις Οδύσσειες των ζωών τους, για τα στεφάνια και τα παιδιά, τα τέρατα, τις κακουχίες και τα κουτσομπολιά και περνάνε οι ώρες. ΠΟΛΛΕΣ ώρες. Γιατί όταν πιάσουν την πάρλα για τα παλιά στο ...
Συνέχεια...
Τα Κόκκινα Φανάρια @ Εθνικό
«Οι άνθρωποι είμαστε ζώα» και εσείς τα λέτε πολύ καλά Μαντάμ Παρή  Αλλά, ποιος σας ακούει. Κανείς, μάλλον, αφού δεν τα λέτε ούτε εσείς, ούτε και κανείς άλλος τόσο πειστικά ώστε να σας παρακολουθήσουμε. Πολύ πιθανόν είναι να μην γνωρίζετε ότι Τα Κόκκινα Φανάρια, το έργο του Αλέκου Γαλανού, γράφτηκε αρχικά για το ...
Συνέχεια...
Η Αυλή των Θαυμάτων @ Εθνικό Θέατρο
Η Οδύσσεια του Bob Wilson
Οδύσσεια sneak peek
Ο Βασιλικός ανθίζει στο Εθνικό
Έχετε ξανάρθει; Όχι, είναι η πρώτη φορά
Ο «ΞΕΝΟΣ» των Γιώργου Παλούμπη και Γιάννη Καλαβριανού
Το Τρίτο Στεφάνι στο Παλλάς
Τα Κόκκινα Φανάρια @ Εθνικό