…Ένας μικρός κινηματογράφος, κρυμμένος στο βάθος μιας απ’ αυτές τις τυπικά βερολινέζικες εσωτερικές "αυλές". Ο χρόνος εδώ έχει σταματήσει (κάπου στα ’80s), το σκηνικό δε θα μπορούσε να είναι ιδανικότερο για την επίσκεψη αυτού ακριβώς του φαντάσματος. Του φαντάσματος της ανεξάρτητης μουσικής (as we used to know it).

 

ghostsThe Ghost Of Independent Music‘ είναι το όνομα ενός μικρού φεστιβάλ που πραγματοποιήθηκε στα τέλη Νοεμβρίου στον κινηματογράφο Eiszeit στο Kreuzberg. Τέσσερις μέρες γεμάτες μουσικά ντοκιμαντέρ, cult παρα-μουσικές ταινίες, ταινίες μικρού μήκους, συναυλίες στο πανί και συναυλίες μπροστά απ’ αυτό, μία συζήτηση με θέμα την "ανεξαρτησία" εν γένει, Κυριακάτικο brunch στο foyer συνοδεία live μπάντας – όχι δηλαδή ότι αυτό το τελευταίο το πρόλαβα αλλά… δε θα έπρεπε να είναι έτσι ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ η ζωή;

Μεταξύ άλλων:

Ghost On The Highway: A Portrait Of Jeffrey Lee Pierce and the Gun Club (Kurt Voss)

jlpΜία απ’ τις all-time αδυναμίες μου, μία απ’ τις καλύτερες (ίσον πιο ψυχοβγαλτικές) φωνές του σύγχρονου rock’n’roll, μία συναυλία που μου έχει αφήσει σημάδια κι ένα μάτσο τραγούδια που εξακολουθούν να με στοιχειώνουν, το να πω ότι ήμουν ενθουσιασμένη με την προοπτική αυτού του ντοκιμαντέρ είναι τουλάχιστον understatement. Το ‘Ghost On The Highway’ -που έδωσε το έναυσμα για το στήσιμο ολόκληρου του φεστιβάλ- είναι εν μέρει βιογραφία των Gun Club, εν μέρει ψυχογράφημα του Jeffrey Lee Pierce. Ένα ντοκιμαντέρ που απευθύνεται σε fan μάλλον παρά σε αμύητους στην cult των Gun Club (αν μη τί άλλο επειδή απουσιάζει εντελώς η μουσική τους -αναρωτιέμαι ποιος έχει τα δικαιώματα και τί ζόρι τράβαγε), στηρίζεται σε εκτενείς συνομιλίες του σκηνοθέτη με μέλη απ’ όλα τα line-up των Gun Club, λιγότερο ή περισσότερο επώνυμους φίλους του Jeffrey Lee Pierce και γνωστούς-και-μη-εξαιρετέους rock φιλόσοφους (ο Henry Rollins δίνει τον καλύτερο διανοούμενο εαυτό του, ο Lemmy δίνει απλά τον εαυτό του).

Αν και η έλλειψη ηχητικού και -ακόμη περισσότερο- συναυλιακού υλικού είναι ένα αισθητό μειονέκτημα, ένα μείγμα από αφηγήσεις γεγονότων, προσωπικές εξομολογήσεις και εξιστορήσεις απίθανων περιστατικών δίνει μια γλαφυρή εικόνα τόσο ενός γκρουπ που βρίσκεται μόνιμα στα πρόθυρα της αυτοανάφλεξης όσο κι ενός καλλιτέχνη απρόβλεπτου, ανεξέλεγκτου και ακραίου σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής του (σε μια instant-classic στιγμή, ο Kid Congo Powers εξηγεί το λόγο για τον οποίο ο Jeffrey Lee Pierce τον έφερε στο γκρουπ, παρότι δεν ήξερε να παίζει κανένα όργανο: "ήταν πρόεδρος του fan club των Blondie κι ήμουν πρόεδρος του fan club των Ramones").

Μια προσωπικότητα σαν κι αυτή του Jeffrey Lee Pierce αποτελεί ασφαλώς ιδανικό αντικείμενο ενός τέτοιου εγχειρήματος, αυτό που εκτίμησα στο ‘Ghost On The Highway’, όμως, είναι ότι, σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται για αγιογραφία -ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο εξάλλου εδώ είναι ότι, τα μέλη των Gun Club εγκαταλείπουν ο ένας μετά τον άλλον το γκρουπ γιατί δε μπορούν ν’ αντέξουν τον άστατο frontman του. Το πορτραίτο του Jeffrey Lee Pierce που σκιαγραφούν είναι το πορτραίτο ενός εγωμανή-ψυχωτικού-προβληματικού-ανυπόφορου τραγουδιστή, όσο κι αυτό ενός εκκεντρικού-εσωστρεφή-ευφυή-οραματιστή δημιουργού. Η εντύπωση που μένει είναι ότι, μια δεκαετία μετά το θάνατό του, ο Ramblin’ Jeffrey παραμένει, ακόμη και γι’ αυτούς που τον έζησαν από κοντά, άπιαστος, ανεξήγητος, ανεξιχνίαστος. Ο Henry Rollins συνοψίζει την περίπτωσή του με μια απ’ τις δυνατότερες ατάκες που έχω ακούσει ποτέ: "Music like this is usually made by people who are dead".

Kurt Cobain – About A Son (AJ Schnack)

aboutasonΚατά τη διάρκεια του 1992 και 1993, ο Kurt Cobain είχε μια σειρά συνομιλιών με το μουσικογραφιά Michael Azerrad, οι οποίες αποτέλεσαν τη βάση του βιβλίου του τελευταίου "Come As You Are: The Story Of Nirvana". Ο σκηνοθέτης του ‘About A Son’ χρησιμοποιεί αποσπάσματα από αυτές τις συνομιλίες και τα ντύνει με εικόνες. Το "ακουστικό" σκέλος του ντοκιμαντέρ είναι ασφαλώς ενδιαφέρον -ακόμη και για κάποιον που έχει διαβάσει το βιβλίο και γνωρίζει την όλη ιστορία, το ν’ ακούς τον ίδιο τον Cobain να αφηγείται στην ουσία τη ζωή του και να αυτοαναλύεται είναι σαφώς κάτι εντελώς διαφορετικό. Πόσο μάλλον όταν αυτό που ακούς δεν είναι η θλιβερή καρικατούρα -το καταθλιπτικό πρεζόνι- στην οποία συρρικνώθηκε από τα mainstream media, αλλά ένα άτομο εξαιρετικής οξυδέρκειας και ευαισθησίας, ένας συνειδητοποιημένος misfit σε μια οπισθοδρομική κοινωνία -και, επιπλέον, ένας ιδιαίτερα ενθουσιώδης pop fan (μιλώντας για τη νεότερη γενιά μουσικόφιλων, λέει ότι το rock’n’roll έχει γίνει ένα fashion statement, "a tool to fuck and have a social life").

Το οπτικό μέρος του ντοκιμαντέρ, απ’ την άλλη, είναι, ειλικρινά, quite bad. Αντιλαμβάνομαι την πρόθεση του σκηνοθέτη να αιχμαλωτίσει κάτι απ’ το αυθεντικό τοπίο στο οποίο μεγάλωσε ο Cobain, να αποτυπώσει τη μoυντή, καταπιεστική ατμόσφαιρα των περιοχών όπου έζησε και να μεταφέρει το vibe των χώρων στους οποίους κινήθηκε, αλλά, ο τρόπος με τον οποίο το επιχειρεί μου θύμισε κάτι τηλεοπτικά ψευδο-ντοκιμαντέρ που παρουσιάζουν "αληθινές" ιστορίες με ηθοποιούς ως δράστες στον "αυθεντικό" τόπο του εγκλήματος (π.χ. ακούμε τον Cobain να λέει ότι έβγαινε για φαγητό με τη φίλη του και βλέπουμε ένα άσχετο ζευγάρι να κάθεται σ’ ένα εστιατόριο ή, αλλού, ότι ήταν τόσο φτωχός που έτρωγε μόνο κονσέρβες και βλέπουμε τα ράφια ενός super market -φτάνουν ελπίζω τα παραδείγματα).

Η μουσική των Nirvana απουσιάζει βέβαια παντελώς (εδώ γνωρίζουμε ποιος έχει τα δικαιώματα…), αντ’ αυτής ακούμε, μεταξύ άλλων, αποσπάσματα από διάφορα "αγαπημένα" συγκροτήματα του Cobain (Scratch Acid, Melvins, Vaselines), πλάι στο original score των Steve Fisk και Ben Gibbard. Για τα γούστα μου, τουλάχιστον, άστοχο και κουραστικό, η καλύτερη στιγμή του ‘About A Son’ είναι όταν πέφτουν οι τίτλοι του τέλους -όταν, δηλαδή, αρχίζει ν’ ακούγεται η φωνή του Mark Lanegan. (Σιγά που δε θα το έγραφα αυτό).

The Devil And Daniel Johnston (Jeff Feuerzeig)

johsnstonΑυτό πρέπει να είναι από τα πιο συγκινητικά μουσικά ντοκιμαντέρ που έχω δει ποτέ. Τρυφερό και λυρικό, διέπεται από μια αφοπλιστική αθωότητα που έρχεται σε έντονη αντίθεση με τη βαρύτητα και την τραγικότητα του θέματός του. Ο Daniel Johnston έχει ένα μουσικό έργο εκατοντάδων τίτλων στο ενεργητικό του, έχει διασκευαστεί από περισσότερους από 100 μουσικούς και συγκροτήματα (ο μακαρίτης ο Kurt ήταν από τους πιο prominent fans του) κι έχει να πολεμήσει μ’ έναν αόρατο εχθρό: τη μανιοκατάθλιψη.

Οι λέξεις ‘mad genius’ εδώ αποκτούν μια ανατριχιαστικά κυριολεκτική σημασία, οι εικόνες είναι κάποιες φορές τρομακτικές. Μέσω ενός απίστευτα μεγάλου αρχείου από home videos που καταγράφουν όλα τα στάδια της ζωής του, παρακολουθούμε, σχεδόν βουαγιεριστικά, τις αρχικές εκφάνσεις του μουσικού και εικαστικού του ταλέντου, την ψύχωσή του μ’ ένα κορίτσι, τη δουλειά του στα McDonalds, την εμφάνισή του στο MTV, τα πρώτα κρούσματα της αρρώστειας του, την απομόνωσή του από τον κόσμο και, στη συνέχεια, το διαρκές tug-of-war μεταξύ πνευματικής αστάθειας και φαρμακευτικής αποχαύνωσης. Ο σκηνοθέτης δένει το εκτενέστατο προϋπάρχον υλικό με συνεντεύξεις με τους γονείς του, τον (πρώην) μάνατζέρ του, την (πρώην) φίλη του, με όσους τον έζησαν (και τον ζουν) υπό διάφορες ιδιότητες από κοντά, και τα εμπλουτίζει με αποσπάσματα από συναυλίες, footage απ’ την περίοδο που βρισκόταν ‘υπό την προστασία’ των Sonic Youth, και εικόνες απ’ τις μουσικές και εικαστικές του δραστηριότητες στο απόλυτο παρόν.

Προσωπικά, γνώριζα τον Daniel Johnston ως αυτήν την obscure, cult φιγούρα από τα ’80ς, που είχε επανέλθει στην επικαιρότητα μερικά χρόνια πριν μέσω του cd "Discovered Covered" και δεν είχα ιδέα για όλα αυτά τα απίθανα συμβάντα της ζωής του -τον πόλεμο μεταξύ δύο πολυεθνικών για να τον αποκτήσουν, τους όρους του συμβολαίου που συζητήθηκαν στην ψυχιατρική κλινική, την άρνησή του να υπογράψει στην Electra επειδή ηχογραφούσαν γι’ αυτήν οι ‘σατανιστές’ Metallica, την εσκεμμένη του προσπάθεια να καταρρίψει το ελικόπτερο που οδηγούσε, την επίθεσή του στον μάνατζέρ του μ’ έναν σιδερολοστό, τις παραισθήσεις του και την παρανοϊκή του εμμονή με το διάβολο…

Προς το τέλος του ντοκιμαντέρ, ο σκηνοθέτης ανασύρρει ομοιότητες με τον Brian Wilson -μια ακόμη περίπτωση όπου τα όρια μεταξύ ιδιοφυΐας και τρέλας δεν είναι ορατά-, δείχνει έναν υπέρβαρο Daniel Johnston να τον βγάζουν βόλτα οι ηλικιωμένοι γονείς του, έναν συγκινημένο Daniel Johnston να δίνει μια ακόμη sold-out συναυλία μπροστά σ’ ένα εκστατικό κοινό, και σ’ αφήνει με τον απόηχο μερικών γλυκύτατων, θλιμμένων μελωδιών και μ’ ένα σφίξιμο στην καρδιά.

(σημ.: Το ‘The Devil And Daniel Johnston’ κυκλοφορεί, απ’ ότι συνειδητοποίησα εκ των υστέρων, εδώ κι ένα χρόνο σε DVD. Ακόμη κι αν δε σας ενδιαφέρει η μουσική, δείτε το και θα με θυμηθείτε).

 

ΥΓ. Και μερικά links ως άλλοθι, επειδή θεωρώ τα παραπάνω ονόματα (λιγότερο ή περισσότερο) γνωστά και δεν αναφέρομαι καθόλου στη μουσική…

www.thegunclub.net
www.nirvana-music.com
www.hihowareyou.com

Διάβασε επίσης...
Track 2
Εδώ είμαστε! Πρώτος (και κουτσός) μήνας Mixtape.grΚατ' αρχάς, ευχαριστούμε πάρα πολύ για την υποδοχή αυτό το μήνα, ευχαριστούμε για τα καλά σας λόγια, τις παρατηρήσεις σας (μικρό παιδάκι είναι, θα διορθωθεί) και τα μηνύματά σας, είτε μέσω e-mail, είτε μέσω της σελίδας μας myspace, αν και όλα αυτά θα τα ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 05/10/2008
Ακόμα ένα επεισόδιο της εβδομαδιαίας ραδιοφωνικής εκπομπής του mixtape.gr στο "Στο Κόκκινο 105.5".Επιλογή μουσικής και παρουσίαση αυτή την εβδομάδα από το Πάρη Παπαβλασόπουλο και τον εκλεκτό καλεσμένο του Μάνο Μπούρα.  Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςIntro (Herbaliser - Missing Suitcase)Welder - Ants are Small*Lusine - SlurTycho - PbsMinotaur Shock - This Plane ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 27/03/2009
Αυτή την εβδομάδα, στο Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 Στο Κόκκινο" παρουσιάζουν οι Πάρης Παπαβλασόπουλος και Ηρακλής Κορέλης.   Intro (El Ten Eleven - Adam & Nathan Totally Kick Ass)The Appleseed Cast - An Army Of FirefliesZombi - DigitalisPrefuse 73 - YuletideBat For Lashes - Daniel (Cenzo Townshend ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 12/06/2009
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 ΣτοΚόκκινο" παρουσιάζει οι Ανδρέας Βιολάρης και Παναγιώτης Κονδύλης. Playlist1. Tortoise - High class slim came floatin'2. Florence & The Machine - Kiss with a fist3. Jazzanova - Look what you 're doin' to me4. The Matthew Herbert Big ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 22/05/2009
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 ΣτοΚόκκινο" παρουσιάζουν οι Χριστιάνα Φινέ και Γιάννης Σαμούρκας  Intro (El Ten Eleven - Adam and Nathan Totally Kick Ass)Wilco - Wilco (the song)Fanfarlo - Fire escapePat Benatar - We belongJulian Plenti - Fun that we haveBruce Springsteen - ...
Συνέχεια...
Ρομπέρτο Σολδάδο: «Ναι τρώω Φρίσκις»
Οι πληροφορίες μας ήθελαν τον νεαρό Ρομπέρτο Σολδάδο να συχνάζει στην καφετερία «Λοθ Αμίγοθ γκράντε Μπαλαδόροθ», όπου σύχναζαν όλοι οι αναπληρωματικοί της Μαδρίτης. Ο ίδιος ο Ρομπέρτο όταν μας είδε δεν εξεπλάγην. ¶λλωστε αυτό έλειπε. Ο Σολδάδο ακούει Ελλάδα και του κάνει τίκλι τικλι. Ξεκάθαρα. Αν αμφιβάλετε, διαβάσατε παρουκάτω. Τα ...
Συνέχεια...
Το τέλος της λογικής: Να σου σκίσω τη δαντέλα μωρή τσουλούπα…
Βαθιά, πολύ βαθιά στο δεύτερο ημιχρόνιο.Η ¶ρσεναλ έχει φάει το διπλέτο της, δεν την έχει χαλάσει-αλλά καθόλου-, η αλήθεια είναι ότι παίζει πολύ καλή μπάλα, αλλά ο Θεός βλέπει και το γκολ με την κουτάλα-χέρι του Αντεμπαγιόρ, σβήνει με το πέναλτι του Κριστιάνο Ρονάλντο και το φάουλ του Όουεν "είμαι ...
Συνέχεια...
Nihilist Slacker’s Blues
(το No Pussy Blues (ή οι μαύρες της αγαμησιάς (παρένθεση στην παρένθεση ω παρένθεση και γαμώ)) το πρόλαβε άλλος) Βαριέμαι.Βαριέμαι να γράψω αυτό το βαρετό κείμενο γι' αυτό το γαμημένα βαρετό site που φαίνεται να γεννήθηκε συντηρητικό και πεθαμένο. Βαριέμαι που τσαντίστηκα να διαβάζω τα ανέμπνευστα κείμενα των φίλων μου ...
Συνέχεια...
Πως να ασχοληθείς με τέχνη όταν συμβαίνουν όλα αυτά γύρω σου;
  Δεν είναι ρητορικό ερώτημα, είναι κάτι που απασχολεί αρκετούς από εμάς τη στιγμή που γράφουμε ένα κείμενο για μια συναυλία ή ανεβάζουμε ένα καλλιτεχνικό νέο. Ίσως η τέχνη είναι η αυτοπροστασία μας, ένα διάλειμμα από την πραγματικότητα. Ο τρόπος να ξεχαστείς και να καθαρίσει λίγο το μυαλό, βλέποντας λόγου χάρη ταινίες, ...
Συνέχεια...
Indie For The Masses
  Μερικές φορές αναρωτιέμαι, έχω ρίξει εγώ τα standards μου τόσο πολύ ή έχει ξαφνικά γεμίσει ο κόσμος cool άτομα που ακούνε σωστή μουσική; Φταίνε μήπως για όλα οι Strokes, φταίει η άνευ προηγουμένου πρόσβαση στην πληροφόρηση, ή μήπως τελικά αυτό που βιώνουμε στα double zero's δεν είναι παρά μία ακόμη ...
Συνέχεια...
….aaaaaaaaand always (?) look on the bright side of life
Το είπα και στον Ηλία το βράδυ της 5ης Μαΐου. Μήπως τελικά να το σταματήσω αυτό το πράμα, αφού τον τελευταίο καιρό με το που το έχω έτοιμο προς αποστολή γίνεται κάτι πραγματικά κακό;Ίσως και να ήταν η αφορμή τα όσα έγιναν εκείνη την ημέρα, η ουσία όμως παραμένει. Επειδή ...
Συνέχεια...
Whiskey in the Jar
Ή Μαγειρεύοντας με Αλκοόλ, Κεφάλαιο ΠρώτοΑπό τα κολασμένα κρασάτα μέχρι τα ύπουλα κρυμένα ρούμια και κονιάκ μέσα στις αθώες πάστες του γειτονικού ζαχαροπλαστείου η ιστορία του αλκοόλ στη μαγειρική και τη ζαχαροπλαστική κρατάει αιώνες.Πέρα από την εξαιρετική γεύση που προσθέτει στο φαγητό και στα γλυκά, οι ειδικοί λένει ότι βοηθάει ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaand aaaalways look on the bright side of life
- Είχα να κάνω 40 πυρετό από τον επαναληπτικό με τη Μπρυζ στη Λεωφόρο. Τότε από τη βροχή είχε πνιγεί κόσμος στην Αθήνα, αλλά δεν διανοήθηκα ούτε για ένα λεπτό να φύγω από το γήπεδο έστω κι αν φαινόταν πως η πρόκριση ήταν αδύνατη (τελικά κερδίσαμε 1-0 με γκολ του ...
Συνέχεια...
Hello. I’m Johnny CAS. Λίγο πριν το φινάλε και…
Ο Τζόλε Κοματόσε συνήρθε από το κώμα και έβαλε την κούπα σε κούριερ για Καραϊσκάκη μεριά πετυχαίνοντας hat trick απέναντι σε μία άκρως μαχητική Skoda (ηρεμήστε φίλοι γαύροι, θα φτάσουμε και στον ΠΑΟΚ). Στα χαρτιά, στα ξεχαρτιά, το μόνο που πρέπει να κάνει πλέον ο Ολυμπιακός είναι να κερδίσει τον ...
Συνέχεια...
Η Διεθνής Αμνηστία σε χρειάζεται για το μεγαλύτερο ανθρώπινο μωσαϊκό στην Αθήνα για αεροφωτογράφηση!
Η Διεθνής Αμνηστία και η Circle Up Now διοργανώνουν στην Αθήνα την κεντρική εκδήλωση της διεθνούς οργάνωσης για μια θετική κληρονομιά για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Κίνα με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες Πεκίνο 2008.300 εθελοντές θα σχηματίσουν με τα σώματά τους ένα ανθρώπινο μωσαϊκό, μια εικόνα δηλαδή σχηματισμένη από ανθρώπινα ...
Συνέχεια...
1η Ιουνίου 2007 -οι Έλληνες bloggers τιμούν την αδικοχαμένη Αμαλία Καλυβινού
Η Αμαλία Καλυβινού στα 30 της χρόνια αποχαιρέτησε πρόσφατα αυτό τον κόσμο, υποκύπτοντας στην επάρατη νόσο, η οποία δυστυχώς είχε φτάσει σε τέτοιο στάδιο που δεν της έδινε πολλές ελπίδες. Μετά από τρία χρόνια εξετάσεων, ένας επιμελητής νευρολογίας διέγνωσε αυτό που για άγνωστο λόγο δεν είχαν καταφέρει να εντοπίσουν σε ...
Συνέχεια...
“Greece: Explore Your Senses!” – Κανείς ζωντανός εκεί έξω;
Λιγότερο από ένα 24ωρο μετά την επιστροφή μου στην πόλη, ύστερα από μία περιπλάνηση δύο εβδομάδων διακοπών στην Ιβηρική χερσόνησο, παρακολουθώ στην τηλεόραση αποσβολωμένος την καταμέτρηση νεκρών ανθρώπων και κυρίως, χιλιάδων στρεμμάτων χλωρίδας και πανίδας. Αλλάζω στο CNN για να δω τι λένε εκεί για την καταστροφή, και πέφτω πάνω ...
Συνέχεια...
Bullets Over Phoenix
 Δυστυχώς πάνω στην φούρια μας να ασχοληθούμε με το δικό μας half time show, οι παράγοντες της στήλης δεν ασχολήθηκαν με την συναυλία του Τομ Πήτι. Για την εν λόγω μας πληροφόρησε ο Δημήτρης Καρύδας. Στα παρασκήνια, ο Τομ Πέτι περίμενε υπομονετικά την σειρά του.Η κίνηση «ρε πάρε τα χέρια ...
Συνέχεια...
Το Τέλος της Λογικής – Οι Ύμνοι του (Τέως) ΠΟΚ: AEK
Ο ΛΑΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΘΕΛΕΙΥπήρξε μια έποχη πριν την Super League, πριν τον Σωτήρη Νίνι και πριν τις ανακοινώσεις της Skoda Ξανθη. Βέβαια, αγαπητοί φίλοι, μια εποχή πριν ακόμη και από τον Ίμρε Μπονγκ, τον Βαιο Καραγιάννη και τον Λεωνίδα Βόσδου στον ¶ρη, με χορηγό ΑΓΝΟ στην φανέλα. Μια εποχή όπου ...
Συνέχεια...
Τρία (μη) χρώματα: Μαύρο, Μαύρο, Μαύρο
Υπότιτλος: Ο φασισμός του ανώνυμου μικροαστού.Όπερα σε τρία μέρη. Χαρακτήρες:Δημοκρατία. 1789, Γαλλική Επανάσταση. Θεμελίωση της σημερινής δυτικοευρωπαϊκού τύπου δημοκρατίας (work in progress από τότε, βλ. αποικισμό, corporations κλπ). Εμπνεόμενη μόνο κατ' όνομα από την αθηναϊκή δημοκρατία στην οποία δικαιώματα είχαν μόνο οι άρρενες πολίτες - γυναίκες, παιδιά, σκλάβοι, σκυλιά το ...
Συνέχεια...
….aaaaaaaaanddddd always look on the bright side of life…(repeat to fade)
 * Υπάρχουν φορές που πραγματικά χαίρεσαι μερικές απ' όλες αυτές τις 'ανοιχτές' επιστολές που δημοσιεύονται κατά καιρούς και αυτή εδώ είναι μία από αυτές. Νομίζω είναι η πρώτη φορά που λέγονται τα πράγματα με τ' όνομά τους και με τον φόβο να χαρακτηρισθώ αντιδεολογικός (sic) οφείλω να ομολογήσω πως δεν ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaaaand always look on the bright side of life…
* Τελικά το καλό με κάθε λογής θρησκεία είναι οι αργίες που προσφέρουν. Έτσι λοιπόν αποφάσισα να αποδράσω από την πόλη με τους δικούς μου όρους βέβαια (επειδή με έπαιρνε). Αναχώρηση μία μέρα πριν το ξεκίνημα της μαζικής εξόδου και επιστροφή αμέσως μετά την ολοκλήρωση αυτής-η Αθήνα είναι καλύτερη όταν ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 31/8/2008
Ακόμα ένα ακόμα επεισόδιο της εβδομαδιαίας ραδιοφωνικής εκπομπής του mixtape.gr στο "Στο Κόκκινο 105.5".Επιλογή μουσικής και παρουσίαση και αυτή την εβδομάδα από τους Ηλία Πυκνάδα και Πάρη Παπαβλασόπουλο. Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςIntro (Herbaliser - Missing Suitcase)Deerhunter - Nothing Ever HappenedAirborne Toxic Event - This is NowhereBroken Social Scene - Hit ...
Συνέχεια...
Το Τέλος της Λογικής
Βρέθηκε. Πάτησε την ειδησεογραφική γη. Φαντάζει απίστευτο αλλά είναι μια απίστευτα καβλωτική αλήθεια. Το πούλιτζερ είναι ελληνικό. Κουφάλες. Που θα βγάλετε και γλώσσα.Το ρεπορτάζ είναι από το ματς του Ηρακλή με τον Ολυμπιακό. Το μικρό κειμενάκι που σεμνά κάθεται κάτω από το κείμενο ανάλυσης του ματς σε πιάνει αμέσως με ...
Συνέχεια...
Suicide Is Painless
Την Κυριακή στο Αλκαζάρ Αρίνα παίχτηκε το καλύτερο ποδόσφαιρο από ομάδα του πρωταθλήματος την φετινή χρονιά, με την Λάρισα να σκορπάει 5-1 τον ΟΦΗ. Απλά και τίμια, η ομάδα του κάμπου (έτσι τα κλισέ) έμοιαζε με αγέλη λύκων απέναντι σε μία κακόμοιρη γάτα: τον τερματοφύλακα των Κρητικών, Τζόρβα, ο οποίος ...
Συνέχεια...
Coca Cola Soundwave – μερικές σκέψεις με αφορμή την έναρξη στο Fuzz
Δε μου πέφτει λόγος για το πως χειρίζεται τα υπέρογκα κέρδη της η οποιαδήποτε πολυεθνική, δικά της είναι ό,τι θέλει τα κάνει. Όταν όμως προσπαθεί να με πείσει πως διάφορες εκδηλώσεις της, στην χώρα μας, γίνονται με κάποιο 'απώτερο' σκοπό τότε με ζώνουν τα φίδια. Είχα πάρει μία μικρή ιδέα ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 28/11/2008
Μετά από δύο Παρασκευές με καλεσμένους, και μέχρι την επόμενη ξανά, η εκπομπή του mixtape.gr πορεύεται σ΄ αυτό της το επεισόδιο με το κλασικό της δίδυμο. Ηλίας Πυκνάδας και Πάρης Παπαβλασόπουλος στα μικρόφωνα, επιλέγουν τις μουσικές.   Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςIntro ( El Ten Eleven - Adam & Nathan Totally Kick ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 04/12/2009
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 Στο Κόκκινο" παρουσιάζουν ο Ανδρέας Βιολάρης και ο Χρήστος Νύχτης.  PlaylistIntro (Folk implosion - Serge)Florence & the Machine - Raise it UpJulian Casablancas - "Left & Right in the Dark"Yeah Yeah Yeahs - Cheated HeartsMos Def feat. the ...
Συνέχεια...
EURO 2008 – Τους χαιρετισμούς μας στο όμορφο Σάλτσμπουργκ
Το Boom Boom Becker χαιρετίζει τους «16 μονομάχους της ευρωπαϊκής γιορτής του ποδοσφαίρου». Επιστημονική ανάλυση, ντεσού πίσω από τα παραβάν, ταρωμαντεία, υποθέσεις απιστίας.  ΤσεχίαΤι λένε: Πάντα μπαλαδόροι, πάντα με περήφανα ξεχασμένη κόμμωση, μπαίνουν σε κάθε διοργάνωση με τις πόρτες αλλά όλο και κάποιος βρίσκεται να τους κόψει την υδροδότηση, βλέπε ...
Συνέχεια...
Aaaaaaand, aalways look on the bright side of life…..
  - Κάπου το είδα γραμμένο αλλά δε θυμάμαι που. Θα νοσταλγήσουμε, λέει, τον Βουλγαράκη μετά την ανακοίνωση της νέας κυβέρνησης.- Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω τις αντιδράσεις του σκεπτόμενου και με το πάνω κεφάλι τμήματος της ελληνικής gay and lesbian κοινότητας για κάποιες φαιδρότητες νεοεκλεγέντος βουλευτή (με το ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ) που λέχθηκαν στον ...
Συνέχεια...
Track 2
Ακούστε την εκπομπή της 05/10/2008
Ακούστε την εκπομπή της 27/03/2009
Ακούστε την εκπομπή της 12/06/2009
Ακούστε την εκπομπή της 22/05/2009
Ρομπέρτο Σολδάδο: «Ναι τρώω Φρίσκις»
Το τέλος της λογικής: Να σου σκίσω τη
Nihilist Slacker’s Blues
Πως να ασχοληθείς με τέχνη όταν συμβαίνουν όλα
Indie For The Masses
….aaaaaaaaand always (?) look on the bright side
Whiskey in the Jar
Aaaaaaaand aaaalways look on the bright side of
Hello. I’m Johnny CAS. Λίγο πριν το φινάλε
Η Διεθνής Αμνηστία σε χρειάζεται για το μεγαλύτερο
1η Ιουνίου 2007 -οι Έλληνες bloggers τιμούν την
“Greece: Explore Your Senses!” – Κανείς ζωντανός εκεί
Bullets Over Phoenix
Το Τέλος της Λογικής – Οι Ύμνοι του
Τρία (μη) χρώματα: Μαύρο, Μαύρο, Μαύρο
….aaaaaaaaanddddd always look on the bright side of
Aaaaaaaaaand always look on the bright side of
Ακούστε την εκπομπή της 31/8/2008
Το Τέλος της Λογικής
Suicide Is Painless
Coca Cola Soundwave – μερικές σκέψεις με αφορμή
Ακούστε την εκπομπή της 28/11/2008
Ακούστε την εκπομπή της 04/12/2009
EURO 2008 – Τους χαιρετισμούς μας στο όμορφο
Aaaaaaand, aalways look on the bright side of