…Ένας μικρός κινηματογράφος, κρυμμένος στο βάθος μιας απ’ αυτές τις τυπικά βερολινέζικες εσωτερικές "αυλές". Ο χρόνος εδώ έχει σταματήσει (κάπου στα ’80s), το σκηνικό δε θα μπορούσε να είναι ιδανικότερο για την επίσκεψη αυτού ακριβώς του φαντάσματος. Του φαντάσματος της ανεξάρτητης μουσικής (as we used to know it).

 

ghostsThe Ghost Of Independent Music‘ είναι το όνομα ενός μικρού φεστιβάλ που πραγματοποιήθηκε στα τέλη Νοεμβρίου στον κινηματογράφο Eiszeit στο Kreuzberg. Τέσσερις μέρες γεμάτες μουσικά ντοκιμαντέρ, cult παρα-μουσικές ταινίες, ταινίες μικρού μήκους, συναυλίες στο πανί και συναυλίες μπροστά απ’ αυτό, μία συζήτηση με θέμα την "ανεξαρτησία" εν γένει, Κυριακάτικο brunch στο foyer συνοδεία live μπάντας – όχι δηλαδή ότι αυτό το τελευταίο το πρόλαβα αλλά… δε θα έπρεπε να είναι έτσι ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ η ζωή;

Μεταξύ άλλων:

Ghost On The Highway: A Portrait Of Jeffrey Lee Pierce and the Gun Club (Kurt Voss)

jlpΜία απ’ τις all-time αδυναμίες μου, μία απ’ τις καλύτερες (ίσον πιο ψυχοβγαλτικές) φωνές του σύγχρονου rock’n’roll, μία συναυλία που μου έχει αφήσει σημάδια κι ένα μάτσο τραγούδια που εξακολουθούν να με στοιχειώνουν, το να πω ότι ήμουν ενθουσιασμένη με την προοπτική αυτού του ντοκιμαντέρ είναι τουλάχιστον understatement. Το ‘Ghost On The Highway’ -που έδωσε το έναυσμα για το στήσιμο ολόκληρου του φεστιβάλ- είναι εν μέρει βιογραφία των Gun Club, εν μέρει ψυχογράφημα του Jeffrey Lee Pierce. Ένα ντοκιμαντέρ που απευθύνεται σε fan μάλλον παρά σε αμύητους στην cult των Gun Club (αν μη τί άλλο επειδή απουσιάζει εντελώς η μουσική τους -αναρωτιέμαι ποιος έχει τα δικαιώματα και τί ζόρι τράβαγε), στηρίζεται σε εκτενείς συνομιλίες του σκηνοθέτη με μέλη απ’ όλα τα line-up των Gun Club, λιγότερο ή περισσότερο επώνυμους φίλους του Jeffrey Lee Pierce και γνωστούς-και-μη-εξαιρετέους rock φιλόσοφους (ο Henry Rollins δίνει τον καλύτερο διανοούμενο εαυτό του, ο Lemmy δίνει απλά τον εαυτό του).

Αν και η έλλειψη ηχητικού και -ακόμη περισσότερο- συναυλιακού υλικού είναι ένα αισθητό μειονέκτημα, ένα μείγμα από αφηγήσεις γεγονότων, προσωπικές εξομολογήσεις και εξιστορήσεις απίθανων περιστατικών δίνει μια γλαφυρή εικόνα τόσο ενός γκρουπ που βρίσκεται μόνιμα στα πρόθυρα της αυτοανάφλεξης όσο κι ενός καλλιτέχνη απρόβλεπτου, ανεξέλεγκτου και ακραίου σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής του (σε μια instant-classic στιγμή, ο Kid Congo Powers εξηγεί το λόγο για τον οποίο ο Jeffrey Lee Pierce τον έφερε στο γκρουπ, παρότι δεν ήξερε να παίζει κανένα όργανο: "ήταν πρόεδρος του fan club των Blondie κι ήμουν πρόεδρος του fan club των Ramones").

Μια προσωπικότητα σαν κι αυτή του Jeffrey Lee Pierce αποτελεί ασφαλώς ιδανικό αντικείμενο ενός τέτοιου εγχειρήματος, αυτό που εκτίμησα στο ‘Ghost On The Highway’, όμως, είναι ότι, σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται για αγιογραφία -ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο εξάλλου εδώ είναι ότι, τα μέλη των Gun Club εγκαταλείπουν ο ένας μετά τον άλλον το γκρουπ γιατί δε μπορούν ν’ αντέξουν τον άστατο frontman του. Το πορτραίτο του Jeffrey Lee Pierce που σκιαγραφούν είναι το πορτραίτο ενός εγωμανή-ψυχωτικού-προβληματικού-ανυπόφορου τραγουδιστή, όσο κι αυτό ενός εκκεντρικού-εσωστρεφή-ευφυή-οραματιστή δημιουργού. Η εντύπωση που μένει είναι ότι, μια δεκαετία μετά το θάνατό του, ο Ramblin’ Jeffrey παραμένει, ακόμη και γι’ αυτούς που τον έζησαν από κοντά, άπιαστος, ανεξήγητος, ανεξιχνίαστος. Ο Henry Rollins συνοψίζει την περίπτωσή του με μια απ’ τις δυνατότερες ατάκες που έχω ακούσει ποτέ: "Music like this is usually made by people who are dead".

Kurt Cobain – About A Son (AJ Schnack)

aboutasonΚατά τη διάρκεια του 1992 και 1993, ο Kurt Cobain είχε μια σειρά συνομιλιών με το μουσικογραφιά Michael Azerrad, οι οποίες αποτέλεσαν τη βάση του βιβλίου του τελευταίου "Come As You Are: The Story Of Nirvana". Ο σκηνοθέτης του ‘About A Son’ χρησιμοποιεί αποσπάσματα από αυτές τις συνομιλίες και τα ντύνει με εικόνες. Το "ακουστικό" σκέλος του ντοκιμαντέρ είναι ασφαλώς ενδιαφέρον -ακόμη και για κάποιον που έχει διαβάσει το βιβλίο και γνωρίζει την όλη ιστορία, το ν’ ακούς τον ίδιο τον Cobain να αφηγείται στην ουσία τη ζωή του και να αυτοαναλύεται είναι σαφώς κάτι εντελώς διαφορετικό. Πόσο μάλλον όταν αυτό που ακούς δεν είναι η θλιβερή καρικατούρα -το καταθλιπτικό πρεζόνι- στην οποία συρρικνώθηκε από τα mainstream media, αλλά ένα άτομο εξαιρετικής οξυδέρκειας και ευαισθησίας, ένας συνειδητοποιημένος misfit σε μια οπισθοδρομική κοινωνία -και, επιπλέον, ένας ιδιαίτερα ενθουσιώδης pop fan (μιλώντας για τη νεότερη γενιά μουσικόφιλων, λέει ότι το rock’n’roll έχει γίνει ένα fashion statement, "a tool to fuck and have a social life").

Το οπτικό μέρος του ντοκιμαντέρ, απ’ την άλλη, είναι, ειλικρινά, quite bad. Αντιλαμβάνομαι την πρόθεση του σκηνοθέτη να αιχμαλωτίσει κάτι απ’ το αυθεντικό τοπίο στο οποίο μεγάλωσε ο Cobain, να αποτυπώσει τη μoυντή, καταπιεστική ατμόσφαιρα των περιοχών όπου έζησε και να μεταφέρει το vibe των χώρων στους οποίους κινήθηκε, αλλά, ο τρόπος με τον οποίο το επιχειρεί μου θύμισε κάτι τηλεοπτικά ψευδο-ντοκιμαντέρ που παρουσιάζουν "αληθινές" ιστορίες με ηθοποιούς ως δράστες στον "αυθεντικό" τόπο του εγκλήματος (π.χ. ακούμε τον Cobain να λέει ότι έβγαινε για φαγητό με τη φίλη του και βλέπουμε ένα άσχετο ζευγάρι να κάθεται σ’ ένα εστιατόριο ή, αλλού, ότι ήταν τόσο φτωχός που έτρωγε μόνο κονσέρβες και βλέπουμε τα ράφια ενός super market -φτάνουν ελπίζω τα παραδείγματα).

Η μουσική των Nirvana απουσιάζει βέβαια παντελώς (εδώ γνωρίζουμε ποιος έχει τα δικαιώματα…), αντ’ αυτής ακούμε, μεταξύ άλλων, αποσπάσματα από διάφορα "αγαπημένα" συγκροτήματα του Cobain (Scratch Acid, Melvins, Vaselines), πλάι στο original score των Steve Fisk και Ben Gibbard. Για τα γούστα μου, τουλάχιστον, άστοχο και κουραστικό, η καλύτερη στιγμή του ‘About A Son’ είναι όταν πέφτουν οι τίτλοι του τέλους -όταν, δηλαδή, αρχίζει ν’ ακούγεται η φωνή του Mark Lanegan. (Σιγά που δε θα το έγραφα αυτό).

The Devil And Daniel Johnston (Jeff Feuerzeig)

johsnstonΑυτό πρέπει να είναι από τα πιο συγκινητικά μουσικά ντοκιμαντέρ που έχω δει ποτέ. Τρυφερό και λυρικό, διέπεται από μια αφοπλιστική αθωότητα που έρχεται σε έντονη αντίθεση με τη βαρύτητα και την τραγικότητα του θέματός του. Ο Daniel Johnston έχει ένα μουσικό έργο εκατοντάδων τίτλων στο ενεργητικό του, έχει διασκευαστεί από περισσότερους από 100 μουσικούς και συγκροτήματα (ο μακαρίτης ο Kurt ήταν από τους πιο prominent fans του) κι έχει να πολεμήσει μ’ έναν αόρατο εχθρό: τη μανιοκατάθλιψη.

Οι λέξεις ‘mad genius’ εδώ αποκτούν μια ανατριχιαστικά κυριολεκτική σημασία, οι εικόνες είναι κάποιες φορές τρομακτικές. Μέσω ενός απίστευτα μεγάλου αρχείου από home videos που καταγράφουν όλα τα στάδια της ζωής του, παρακολουθούμε, σχεδόν βουαγιεριστικά, τις αρχικές εκφάνσεις του μουσικού και εικαστικού του ταλέντου, την ψύχωσή του μ’ ένα κορίτσι, τη δουλειά του στα McDonalds, την εμφάνισή του στο MTV, τα πρώτα κρούσματα της αρρώστειας του, την απομόνωσή του από τον κόσμο και, στη συνέχεια, το διαρκές tug-of-war μεταξύ πνευματικής αστάθειας και φαρμακευτικής αποχαύνωσης. Ο σκηνοθέτης δένει το εκτενέστατο προϋπάρχον υλικό με συνεντεύξεις με τους γονείς του, τον (πρώην) μάνατζέρ του, την (πρώην) φίλη του, με όσους τον έζησαν (και τον ζουν) υπό διάφορες ιδιότητες από κοντά, και τα εμπλουτίζει με αποσπάσματα από συναυλίες, footage απ’ την περίοδο που βρισκόταν ‘υπό την προστασία’ των Sonic Youth, και εικόνες απ’ τις μουσικές και εικαστικές του δραστηριότητες στο απόλυτο παρόν.

Προσωπικά, γνώριζα τον Daniel Johnston ως αυτήν την obscure, cult φιγούρα από τα ’80ς, που είχε επανέλθει στην επικαιρότητα μερικά χρόνια πριν μέσω του cd "Discovered Covered" και δεν είχα ιδέα για όλα αυτά τα απίθανα συμβάντα της ζωής του -τον πόλεμο μεταξύ δύο πολυεθνικών για να τον αποκτήσουν, τους όρους του συμβολαίου που συζητήθηκαν στην ψυχιατρική κλινική, την άρνησή του να υπογράψει στην Electra επειδή ηχογραφούσαν γι’ αυτήν οι ‘σατανιστές’ Metallica, την εσκεμμένη του προσπάθεια να καταρρίψει το ελικόπτερο που οδηγούσε, την επίθεσή του στον μάνατζέρ του μ’ έναν σιδερολοστό, τις παραισθήσεις του και την παρανοϊκή του εμμονή με το διάβολο…

Προς το τέλος του ντοκιμαντέρ, ο σκηνοθέτης ανασύρρει ομοιότητες με τον Brian Wilson -μια ακόμη περίπτωση όπου τα όρια μεταξύ ιδιοφυΐας και τρέλας δεν είναι ορατά-, δείχνει έναν υπέρβαρο Daniel Johnston να τον βγάζουν βόλτα οι ηλικιωμένοι γονείς του, έναν συγκινημένο Daniel Johnston να δίνει μια ακόμη sold-out συναυλία μπροστά σ’ ένα εκστατικό κοινό, και σ’ αφήνει με τον απόηχο μερικών γλυκύτατων, θλιμμένων μελωδιών και μ’ ένα σφίξιμο στην καρδιά.

(σημ.: Το ‘The Devil And Daniel Johnston’ κυκλοφορεί, απ’ ότι συνειδητοποίησα εκ των υστέρων, εδώ κι ένα χρόνο σε DVD. Ακόμη κι αν δε σας ενδιαφέρει η μουσική, δείτε το και θα με θυμηθείτε).

 

ΥΓ. Και μερικά links ως άλλοθι, επειδή θεωρώ τα παραπάνω ονόματα (λιγότερο ή περισσότερο) γνωστά και δεν αναφέρομαι καθόλου στη μουσική…

www.thegunclub.net
www.nirvana-music.com
www.hihowareyou.com

Διάβασε επίσης...
Matrix Reloaded, the greek sequel
Εν αναμονή αποτελεσμάτων ΑΣΕΠ 2007: σε εναγώνια προσμονή επιτυχίας χιλιάδες εκπαιδευτικοί που και δοσοληψίες με το Μεφιστοφελή θα ανέπτυσσαν για μια θέση κάτω από τον ήλιο του δημοσίου. H γράφoυσα ένιωσε την αδήριτη ανάγκη να απευθύνει λόγο στους μέλλοντες ναυτιλλομένους και να τους προειδοποιήσει πως η λαϊκή ρήση «παντού υπάρχει ...
Συνέχεια...
Μπούλετς τσιρμπόμ
Χούτο εσύ σούπερ σταρ. Πόσα γκολ πρέπει να βάλει για να έχουμε επιτέλους και επιστροφή στις δηλώσεις απο πατέρα Χούτο;Γεια σου ρε Μαρέσκα ήρωα. Γεια σου ρε Έντζο ιταλιάνικο σκυλί του πολέμου. Φέρτε του τον Τρομάρα να τον κάνει του αλατιού. Κουτουλιά και βόηθα παναγιά.Τρία και λίγα ήταν με Σκρτέλ, ...
Συνέχεια...
Σκίσαμε!!!
Μπορεί ο Ηλίας να ξέχασε τα αυτοκόλλητα ώστε να έχουμε κι εμείς ένα χορηγό σαν κάθε καθώς πρέπει αγωνιζόμενο, μπορεί να μας έβαλαν πίσω στην εκκίνηση (γιατί απλά δε γινόταν να πάμε πιο μπροστά αφού φτάσαμε εκεί στο παρά δέκα), μπορεί, μπορεί, μπορεί, αλλά η συμμετοχή του εν λόγω διαδικτυακού ...
Συνέχεια...
Σούπερ Λίγκα – Το πρωτάθλημα Μύθος…
Ήταν πέναλτι στο Καραισκάκη; Όχι. Εξαρτάται. Αν δουλεύεις στην ΝΕΤ, μπορεί. ¶ντε να υπάρχουν κάποιες λίγες αμφιβολίες για τον βαθμό που θα δώσουμε στον Κοβάσεβιτς. ¶λλωστε έπεσε με την κοιλιά και σηκώθηκε νερό. Ο Ντάρκο ορκιζόταν στον Ίβιτς ότι ήταν. Ωραία. Βέβαια, πριν αυτή την φάση δεν του είχε δοθεί ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 08/05/2009
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 Στο Κόκκινο" παρουσιάζουν οι Ηλίας Πυκνάδας και Ευαγγελία Πανταζοπούλου  Intro (El Ten Eleven - Adam and Nathan Totally Kick Ass)Peaches - I Feel CreamNisennenmondai - Destination TokyoFlorence & The Machine - Kiss With A FistJarvis Cocker - Homewrecker!The ...
Συνέχεια...
Suicide Is Painless
Την Κυριακή στο Αλκαζάρ Αρίνα παίχτηκε το καλύτερο ποδόσφαιρο από ομάδα του πρωταθλήματος την φετινή χρονιά, με την Λάρισα να σκορπάει 5-1 τον ΟΦΗ. Απλά και τίμια, η ομάδα του κάμπου (έτσι τα κλισέ) έμοιαζε με αγέλη λύκων απέναντι σε μία κακόμοιρη γάτα: τον τερματοφύλακα των Κρητικών, Τζόρβα, ο οποίος ...
Συνέχεια...
Ρομπέρτο Σολδάδο: «Ναι τρώω Φρίσκις»
Οι πληροφορίες μας ήθελαν τον νεαρό Ρομπέρτο Σολδάδο να συχνάζει στην καφετερία «Λοθ Αμίγοθ γκράντε Μπαλαδόροθ», όπου σύχναζαν όλοι οι αναπληρωματικοί της Μαδρίτης. Ο ίδιος ο Ρομπέρτο όταν μας είδε δεν εξεπλάγην. ¶λλωστε αυτό έλειπε. Ο Σολδάδο ακούει Ελλάδα και του κάνει τίκλι τικλι. Ξεκάθαρα. Αν αμφιβάλετε, διαβάσατε παρουκάτω. Τα ...
Συνέχεια...
Ντέρμπι
Το κοπή τη πίτα είχε φτάσει στο κορύφωση του. Ο Ντιντιέ Οριόλ της Super League, κρατούσε το καλύτερο για το τέλος. Τζάντελμαν, όπως πάντα, ζήτησε από αι γυναίκαι να κλείσουν τα αυτιά τους και το ξεστόμισε: Γαμήστε τον πούστη τον Ολυμπιακό. Μάλιστα. Αυτό είπε ο πρόεδρος της λίγκας που ευαγγελίζεται ...
Συνέχεια...
Bullets
O Τάσος Κατσιαμπής, εισέρχεται σιγά-σιγά στο cult πάνθεον του ελληνικού ποδοσφαίρου. Κόβει στην άμυνα, κάνει κούρσες a la Τσιάντακα από τα δεξιά, πηδάει στον Θεό για κεφαλιά, έχει χαίτη με λίγη καράφλα και αγαπημένος του κιθαρίστας είναι ο Richie Blackmore. A Real Mean Daddy. Όταν πηγαίναμε μικροί σχολείο, βάζαμε το θερμόμετρο ...
Συνέχεια...
Τα δικά μας τα παιδιά: Γούιλιαμ Προυνιέ – Ο αξέχαστος μαέστρος της άμυνας
Λίγοι θυμούνται έναν απο τους καλύτερος αμυντικούς που έχει βγάλει ποτέ το γαλλικό ποδόσφαιρο. Λίγοι θυμούνται ότι αυτός αποτέλεσε το πρότυπο πάνω στο οποίο χτίστηκε το σύγχρονο σέντερ μπακ. Λίγοι θυμούνται ότι χωρίς αυτόν, το γαλλικό ποδόσφαιρο ίσως να μην έπιανε ποτέ τα ύψη της κατάκτησης ενός μουντιάλ ή ενός ...
Συνέχεια...
Ντέγιαν Μποντιρόγκα – το αντίο ενός σπουδαίου μπασκετικού μυαλού
Δεν πήδαγε στο Θεό, δεν κάρφωνε σαν τον Τζόρνταν, δεν έτρεχε σαν τον Κεντέρη (sic), ήταν όμως ένας εξαιρετικός παίκτης, ένας ηγέτης πάνω απ΄όλα. Ένας ηγέτης που ήξερε να κερδίζει, δεν φοβόταν την ευθύνη της τελευταίας προσπάθειας. Ένας ηγέτης, που στο κάτω κάτω, επειδή ίσως ακριβώς δεν σε γέμιζε δέος ...
Συνέχεια...
Αλέξανδρος Γεωργίου – Πεκίνο
¶νοιξε η έκθεση του ΕΜΣΤ στο Πεκίνο στην οποία αναφερθήκαμε σε προηγούμενο κείμενο(Κάτι γίνεται στο ΕΜΣΤ). Ο καλλιτέχνης και επιμελητής Αλέξανδρος Γεωργίου ήταν εκεί και μου έστειλε ένα γραμματάκι με φωτογραφικό υλικό όπου μας μπάζει στο κλίμα του Κινέζου, λίγο πριν τους Oλυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου.Υπενθυμίζουμε οτι η εξαιρετική έκθεση ...
Συνέχεια...
Το Τέλος της Λογικής – Summer Lovin
¶ντε ντε. ¶ιντε να τελειώνουμε με τους μαλάκες γιατί έχουμε και δουλειές. Γιατί ποιος χέζεται για την superliga ; Πραγματικά και με το χέρι στην καρδιά.Ωραίο ήταν εφέτο δε λέω, είχε λίγο αγωνία, αλλά ποιος πραγματικός οπαδός της γραφικότητας και του ποδοσφαιρικού σουρεαλισμού, μπορεί να μας κοιτάξει στα μάτια και ...
Συνέχεια...
BOOM BOOM BECKER #1
 Με 11 βιταμίνες και σίδηροΚείμενα/Σκέψεις/Ανοιχτήρια Μάκης Παπασημακόπουλος και Στέλιος Καρακάσης  Κεχαγιά, Κεχαγιά τα δικά σου να 'χα τα μαλλιά.Είσαι φτιαγμένος για εγκαίνια Νίκο. Είσαι γεννημένος για ΑΥΤΑ τα εγκαίνια Νίκο. Σα να το ήξερες. Ίσως και να είπες βέβαια: «πάω να παίξω Λεωφόρο στου Ευρωπαίου. Μην πάω και σαν το λέτσο». ...
Συνέχεια...
Athens Digital Week @ Τεχνόπολις 17-18-19 Οκτωβρίου 2008
Όσοι βρέθηκαν στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων το τελευταίο τριήμερο της περασμένης εβδομάδας πήραν μια οπτική κυρίως, και όχι διαδραστική, γεύση για τις νέες τεχνολογίες, που είναι πλέον προσιτές στο ευρύ κοινό. Πολλοί οι χορηγοί, πολλοί οι συνδιοργανωτές αλλά δυστυχώς μικρή η προσέλευση του κόσμου. Μεγαλύτερο ενδιαφέρον, από τεχνολογικής και ...
Συνέχεια...
Mixtape post-summer Radio Show
Επιστροφή στους κανονικούς ρυθμούς αυτή την εβδομάδα για το mixtape.gr, επιστροφή αυτή την Κυριακή από τις 00:00 έως τις 02:00 και για το Mixtape Radio Show «Στο Κόκκινο 105.5».Θα διαβάσουμε την έκθεσή μας «Πως περάσαμε στις διακοπές μας», θα συζητήσουμε για το ποια Εθνική ομάδα πήρε την καλύτερη ντόπα στους ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 28/11/2008
Μετά από δύο Παρασκευές με καλεσμένους, και μέχρι την επόμενη ξανά, η εκπομπή του mixtape.gr πορεύεται σ΄ αυτό της το επεισόδιο με το κλασικό της δίδυμο. Ηλίας Πυκνάδας και Πάρης Παπαβλασόπουλος στα μικρόφωνα, επιλέγουν τις μουσικές.   Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςIntro ( El Ten Eleven - Adam & Nathan Totally Kick ...
Συνέχεια...
Rum With Me
Ή Μαγειρεύοντας με Αλκοόλ, Κεφάλαιο Δεύτερο "My mojito in La Bodeguita, my daiquiri in El Floridita." Ernest HemingwayΜεγάλη ανακάλυψη τελικά το ρούμι...Ο Μάρκο Πόλο, που πρέπει να ήταν τελικά πολύ περίεργος άνθρωπος, το αποκαλούσε το «ωραιότερο κρασί από ζάχαρη» αλλά η αρχική του ονομασία ήταν Brum και δημιουργήθηκε στην αρχαία Κίνα ...
Συνέχεια...
Πως παίζεται ο ρόμβος τελικά;
The Face Bασίλης Τζανακάρης «Τα παληκάρια τα καλά σύντροφοι τα σκοτώνουν» (εκδ. Καστανιώτη). Παραπλανεί λίγο ο τίτλος, στις σελίδες του καλπάζουν μοβόροι ληστές του μεσοπολέμου, βέροι απόγονοι της επαναστατικής αρματοκλεφτουριάς, βρώμικοι, βίαοι και αντικαθεστωτικοί μέχρι κόκκαλο. Οι «ωραίοι των ορέων» Φώτης Γιαγκούλας, Θωμάς Γκαντάρας, αφοί Ρετζαίοι και όλο το αφάν ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaaaaaaand aaaalways looook on the briiiight side of life….
  - Χααααααααααααααααααααααααααχαχαχα χαχααααααααααααααααα. Εκλογές. Θέλει λέει 'νωπή' εντολή. Μήπως μπέρδεψε το χασάπικο της γειτονιάς του με τη χώρα;; Τέλος πάντων, πάμε σε κάτι πιο σοβαρό.- Όχι πως είχα όρεξη να γράψω τίποτα, αλλά επειδή δεσμεύομαι από το μισθοφορικό συμβόλαιο που έχω υπογράψει ακολουθούν τα επόμενα.- Σύμφωνα με ανεξακρίβωτες πληροφορίες οι ...
Συνέχεια...
Το Τέλος της Λογικής – Οι Ύμνοι του (Τέως) ΠΟΚ: AEK
Ο ΛΑΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΘΕΛΕΙΥπήρξε μια έποχη πριν την Super League, πριν τον Σωτήρη Νίνι και πριν τις ανακοινώσεις της Skoda Ξανθη. Βέβαια, αγαπητοί φίλοι, μια εποχή πριν ακόμη και από τον Ίμρε Μπονγκ, τον Βαιο Καραγιάννη και τον Λεωνίδα Βόσδου στον ¶ρη, με χορηγό ΑΓΝΟ στην φανέλα. Μια εποχή όπου ...
Συνέχεια...
Return Of The Greeks
 Το γεγονός ότι ζω εδώ και μια δεκαετία στην ξενιτιά μου δίνει (μεταξύ άλλων) τα εξής δύο προνόμια: α. το προνόμιο της παρατήρησης και β. το προνόμιο της αποστασιοποίησης. Ξέρετε πώς λειτουργεί ο Χορός στο αρχαιοελληνικό Δράμα; Ε, κάπως έτσι λειτουργώ κι εγώ στη νεοελληνική ιλαροτραγωδία που λέγεται "ανεξάρτητη μουσική ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 18/09/2009
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 Στο Κόκκινο" παρουσιάζει ο Λευτέρης Κουσίδης και ο Ανδρέας Βιολάρης. Playlist01. Stonephace - 'Rotor'02.The Jim Carroll Band - 'People Who Died'03. Santigold - 'L.E.S. Artistes'04. The xx - 'Teardrops'05. James Taylor Quartet - 'Blacksmith'06. Tinariwen - 'Imidiwan Afrik ...
Συνέχεια...
Suicide Bullets
Διάλογος αστυνομικού με οργανωμένο της ΑΕΚ στην θύρα 35 του ΟΑΚΑ. "Τι είναι αυτό στην τσάντα;", "Bιβλίο", "Δηλαδή;", "Ε..βιβλίο", "Και τι το θες;". Όχι, πείτε μου.Ο τερματοφύλακας του ΟΦΗ Τζόρβας έχει σώσει ακόμη ένα γκολ στο Αλκαζάρ. Σηκώνεται, νιώθει σαν μπαλάκι του σκουος, φλέβες πετάγονται από το λαιμό του και ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 09/11/2008
Το τελευταίο Κυριακάτικο επεισόδιο της εβδομαδιαίας ραδιοφωνικής εκπομπής του mixtape.gr στο "Στο Κόκκινο 105.5", μιας και απ' αυτή την εβδομάδα η εκπομπή μετακομιζεί ημέρα Παρασκευή.Επιλογή μουσικής και παρουσίαση αυτή την εβδομάδα από τους Ηλία Πυκνάδα και Πάρη Παπαβλασόπουλο.  Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςIntro (Herbaliser - Missing Suitcase)Kanye West - Love Lockdown ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 27/03/2009
Αυτή την εβδομάδα, στο Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 Στο Κόκκινο" παρουσιάζουν οι Πάρης Παπαβλασόπουλος και Ηρακλής Κορέλης.   Intro (El Ten Eleven - Adam & Nathan Totally Kick Ass)The Appleseed Cast - An Army Of FirefliesZombi - DigitalisPrefuse 73 - YuletideBat For Lashes - Daniel (Cenzo Townshend ...
Συνέχεια...
Από την μαυρίλα στην εμπόλεμη ζώνη
Χάθηκε ένα παιδί, χάθηκε ο πολιτισμός της πόλης, χάθηκε και η πόλη.Κανένας σεβασμός, καμμία κοινωνική συνοχή, καμμία - πραγματικά σοβαρή - λαϊκή αγανάκτηση.Αφήσαμε τις πόλεις μας στα χέρια ενός αστείου κράτους, ακόμα πιο κωμικοτραγικών δυνάμεων καταστολής, ανύπαρκτων πολιτικών αντρών, κανιβαλιστικών Μ.Μ.Ε. και στην τυφλή αστική βία καταστροφής για κερασάκι.Ωραία... και ...
Συνέχεια...
Hello. I’m Johnny CAS. Λίγο πριν το φινάλε και…
Ο Τζόλε Κοματόσε συνήρθε από το κώμα και έβαλε την κούπα σε κούριερ για Καραϊσκάκη μεριά πετυχαίνοντας hat trick απέναντι σε μία άκρως μαχητική Skoda (ηρεμήστε φίλοι γαύροι, θα φτάσουμε και στον ΠΑΟΚ). Στα χαρτιά, στα ξεχαρτιά, το μόνο που πρέπει να κάνει πλέον ο Ολυμπιακός είναι να κερδίσει τον ...
Συνέχεια...
Champions League Final: Moscow 2008
Ξέρω, ξέρω τι λέτε εσείς οι άλλοι, να οι κωλόφαρδοι, οι ξεκωλιάρηδες, τα αγαπημένα παιδιά της θεάς τύχης. Δεν μπορείτε να καταλάβετε από που στο διάβολο (δεν είναι τυχαίο, σκεφτείτε άλλωστε ποια άλλη ευρωπαική ομάδα έχει νονό το Βελζεβούλη) πηγάζει τόση κωλοφαρδία. Σας καταλαβαίνω, όμως.Όπως καταλαβαίνω και τον Τέρι που ...
Συνέχεια...
Το Τέλος της Λογικής – Nessuno mi puo giudicare
Η αλήθεια είναι ότι σε κάποιο παράλληλο σύμπαν ο Antonio Cassano θα μπορούσε να είναι ένα δικό μας παιδί. Η γραφικότητα του ξεχειλίζει από τα μπατζάκια, το θεατράλε του είναι παροιμιώδες, μπορείτε να τον φανταστείτε άνετα να φωνάζει "Stelllllla" κάτω από μία σκάλα, ενώ δεν είναι και ο παίκτης που ...
Συνέχεια...
Matrix Reloaded, the greek sequel
Μπούλετς τσιρμπόμ
Σκίσαμε!!!
Σούπερ Λίγκα – Το πρωτάθλημα Μύθος…
Ακούστε την εκπομπή της 08/05/2009
Suicide Is Painless
Ρομπέρτο Σολδάδο: «Ναι τρώω Φρίσκις»
Ντέρμπι
Bullets
Τα δικά μας τα παιδιά: Γούιλιαμ Προυνιέ –
Ντέγιαν Μποντιρόγκα – το αντίο ενός σπουδαίου μπασκετικού
Αλέξανδρος Γεωργίου – Πεκίνο
Το Τέλος της Λογικής – Summer Lovin
BOOM BOOM BECKER #1
Athens Digital Week @ Τεχνόπολις 17-18-19 Οκτωβρίου 2008
Mixtape post-summer Radio Show
Ακούστε την εκπομπή της 28/11/2008
Rum With Me
Πως παίζεται ο ρόμβος τελικά;
Aaaaaaaaaaaaand aaaalways looook on the briiiight side of
Το Τέλος της Λογικής – Οι Ύμνοι του
Return Of The Greeks
Ακούστε την εκπομπή της 18/09/2009
Suicide Bullets
Ακούστε την εκπομπή της 09/11/2008
Ακούστε την εκπομπή της 27/03/2009
Από την μαυρίλα στην εμπόλεμη ζώνη
Hello. I’m Johnny CAS. Λίγο πριν το φινάλε
Champions League Final: Moscow 2008
Το Τέλος της Λογικής – Nessuno mi puo