…Ένας μικρός κινηματογράφος, κρυμμένος στο βάθος μιας απ’ αυτές τις τυπικά βερολινέζικες εσωτερικές "αυλές". Ο χρόνος εδώ έχει σταματήσει (κάπου στα ’80s), το σκηνικό δε θα μπορούσε να είναι ιδανικότερο για την επίσκεψη αυτού ακριβώς του φαντάσματος. Του φαντάσματος της ανεξάρτητης μουσικής (as we used to know it).

 

ghostsThe Ghost Of Independent Music‘ είναι το όνομα ενός μικρού φεστιβάλ που πραγματοποιήθηκε στα τέλη Νοεμβρίου στον κινηματογράφο Eiszeit στο Kreuzberg. Τέσσερις μέρες γεμάτες μουσικά ντοκιμαντέρ, cult παρα-μουσικές ταινίες, ταινίες μικρού μήκους, συναυλίες στο πανί και συναυλίες μπροστά απ’ αυτό, μία συζήτηση με θέμα την "ανεξαρτησία" εν γένει, Κυριακάτικο brunch στο foyer συνοδεία live μπάντας – όχι δηλαδή ότι αυτό το τελευταίο το πρόλαβα αλλά… δε θα έπρεπε να είναι έτσι ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ η ζωή;

Μεταξύ άλλων:

Ghost On The Highway: A Portrait Of Jeffrey Lee Pierce and the Gun Club (Kurt Voss)

jlpΜία απ’ τις all-time αδυναμίες μου, μία απ’ τις καλύτερες (ίσον πιο ψυχοβγαλτικές) φωνές του σύγχρονου rock’n’roll, μία συναυλία που μου έχει αφήσει σημάδια κι ένα μάτσο τραγούδια που εξακολουθούν να με στοιχειώνουν, το να πω ότι ήμουν ενθουσιασμένη με την προοπτική αυτού του ντοκιμαντέρ είναι τουλάχιστον understatement. Το ‘Ghost On The Highway’ -που έδωσε το έναυσμα για το στήσιμο ολόκληρου του φεστιβάλ- είναι εν μέρει βιογραφία των Gun Club, εν μέρει ψυχογράφημα του Jeffrey Lee Pierce. Ένα ντοκιμαντέρ που απευθύνεται σε fan μάλλον παρά σε αμύητους στην cult των Gun Club (αν μη τί άλλο επειδή απουσιάζει εντελώς η μουσική τους -αναρωτιέμαι ποιος έχει τα δικαιώματα και τί ζόρι τράβαγε), στηρίζεται σε εκτενείς συνομιλίες του σκηνοθέτη με μέλη απ’ όλα τα line-up των Gun Club, λιγότερο ή περισσότερο επώνυμους φίλους του Jeffrey Lee Pierce και γνωστούς-και-μη-εξαιρετέους rock φιλόσοφους (ο Henry Rollins δίνει τον καλύτερο διανοούμενο εαυτό του, ο Lemmy δίνει απλά τον εαυτό του).

Αν και η έλλειψη ηχητικού και -ακόμη περισσότερο- συναυλιακού υλικού είναι ένα αισθητό μειονέκτημα, ένα μείγμα από αφηγήσεις γεγονότων, προσωπικές εξομολογήσεις και εξιστορήσεις απίθανων περιστατικών δίνει μια γλαφυρή εικόνα τόσο ενός γκρουπ που βρίσκεται μόνιμα στα πρόθυρα της αυτοανάφλεξης όσο κι ενός καλλιτέχνη απρόβλεπτου, ανεξέλεγκτου και ακραίου σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής του (σε μια instant-classic στιγμή, ο Kid Congo Powers εξηγεί το λόγο για τον οποίο ο Jeffrey Lee Pierce τον έφερε στο γκρουπ, παρότι δεν ήξερε να παίζει κανένα όργανο: "ήταν πρόεδρος του fan club των Blondie κι ήμουν πρόεδρος του fan club των Ramones").

Μια προσωπικότητα σαν κι αυτή του Jeffrey Lee Pierce αποτελεί ασφαλώς ιδανικό αντικείμενο ενός τέτοιου εγχειρήματος, αυτό που εκτίμησα στο ‘Ghost On The Highway’, όμως, είναι ότι, σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται για αγιογραφία -ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο εξάλλου εδώ είναι ότι, τα μέλη των Gun Club εγκαταλείπουν ο ένας μετά τον άλλον το γκρουπ γιατί δε μπορούν ν’ αντέξουν τον άστατο frontman του. Το πορτραίτο του Jeffrey Lee Pierce που σκιαγραφούν είναι το πορτραίτο ενός εγωμανή-ψυχωτικού-προβληματικού-ανυπόφορου τραγουδιστή, όσο κι αυτό ενός εκκεντρικού-εσωστρεφή-ευφυή-οραματιστή δημιουργού. Η εντύπωση που μένει είναι ότι, μια δεκαετία μετά το θάνατό του, ο Ramblin’ Jeffrey παραμένει, ακόμη και γι’ αυτούς που τον έζησαν από κοντά, άπιαστος, ανεξήγητος, ανεξιχνίαστος. Ο Henry Rollins συνοψίζει την περίπτωσή του με μια απ’ τις δυνατότερες ατάκες που έχω ακούσει ποτέ: "Music like this is usually made by people who are dead".

Kurt Cobain – About A Son (AJ Schnack)

aboutasonΚατά τη διάρκεια του 1992 και 1993, ο Kurt Cobain είχε μια σειρά συνομιλιών με το μουσικογραφιά Michael Azerrad, οι οποίες αποτέλεσαν τη βάση του βιβλίου του τελευταίου "Come As You Are: The Story Of Nirvana". Ο σκηνοθέτης του ‘About A Son’ χρησιμοποιεί αποσπάσματα από αυτές τις συνομιλίες και τα ντύνει με εικόνες. Το "ακουστικό" σκέλος του ντοκιμαντέρ είναι ασφαλώς ενδιαφέρον -ακόμη και για κάποιον που έχει διαβάσει το βιβλίο και γνωρίζει την όλη ιστορία, το ν’ ακούς τον ίδιο τον Cobain να αφηγείται στην ουσία τη ζωή του και να αυτοαναλύεται είναι σαφώς κάτι εντελώς διαφορετικό. Πόσο μάλλον όταν αυτό που ακούς δεν είναι η θλιβερή καρικατούρα -το καταθλιπτικό πρεζόνι- στην οποία συρρικνώθηκε από τα mainstream media, αλλά ένα άτομο εξαιρετικής οξυδέρκειας και ευαισθησίας, ένας συνειδητοποιημένος misfit σε μια οπισθοδρομική κοινωνία -και, επιπλέον, ένας ιδιαίτερα ενθουσιώδης pop fan (μιλώντας για τη νεότερη γενιά μουσικόφιλων, λέει ότι το rock’n’roll έχει γίνει ένα fashion statement, "a tool to fuck and have a social life").

Το οπτικό μέρος του ντοκιμαντέρ, απ’ την άλλη, είναι, ειλικρινά, quite bad. Αντιλαμβάνομαι την πρόθεση του σκηνοθέτη να αιχμαλωτίσει κάτι απ’ το αυθεντικό τοπίο στο οποίο μεγάλωσε ο Cobain, να αποτυπώσει τη μoυντή, καταπιεστική ατμόσφαιρα των περιοχών όπου έζησε και να μεταφέρει το vibe των χώρων στους οποίους κινήθηκε, αλλά, ο τρόπος με τον οποίο το επιχειρεί μου θύμισε κάτι τηλεοπτικά ψευδο-ντοκιμαντέρ που παρουσιάζουν "αληθινές" ιστορίες με ηθοποιούς ως δράστες στον "αυθεντικό" τόπο του εγκλήματος (π.χ. ακούμε τον Cobain να λέει ότι έβγαινε για φαγητό με τη φίλη του και βλέπουμε ένα άσχετο ζευγάρι να κάθεται σ’ ένα εστιατόριο ή, αλλού, ότι ήταν τόσο φτωχός που έτρωγε μόνο κονσέρβες και βλέπουμε τα ράφια ενός super market -φτάνουν ελπίζω τα παραδείγματα).

Η μουσική των Nirvana απουσιάζει βέβαια παντελώς (εδώ γνωρίζουμε ποιος έχει τα δικαιώματα…), αντ’ αυτής ακούμε, μεταξύ άλλων, αποσπάσματα από διάφορα "αγαπημένα" συγκροτήματα του Cobain (Scratch Acid, Melvins, Vaselines), πλάι στο original score των Steve Fisk και Ben Gibbard. Για τα γούστα μου, τουλάχιστον, άστοχο και κουραστικό, η καλύτερη στιγμή του ‘About A Son’ είναι όταν πέφτουν οι τίτλοι του τέλους -όταν, δηλαδή, αρχίζει ν’ ακούγεται η φωνή του Mark Lanegan. (Σιγά που δε θα το έγραφα αυτό).

The Devil And Daniel Johnston (Jeff Feuerzeig)

johsnstonΑυτό πρέπει να είναι από τα πιο συγκινητικά μουσικά ντοκιμαντέρ που έχω δει ποτέ. Τρυφερό και λυρικό, διέπεται από μια αφοπλιστική αθωότητα που έρχεται σε έντονη αντίθεση με τη βαρύτητα και την τραγικότητα του θέματός του. Ο Daniel Johnston έχει ένα μουσικό έργο εκατοντάδων τίτλων στο ενεργητικό του, έχει διασκευαστεί από περισσότερους από 100 μουσικούς και συγκροτήματα (ο μακαρίτης ο Kurt ήταν από τους πιο prominent fans του) κι έχει να πολεμήσει μ’ έναν αόρατο εχθρό: τη μανιοκατάθλιψη.

Οι λέξεις ‘mad genius’ εδώ αποκτούν μια ανατριχιαστικά κυριολεκτική σημασία, οι εικόνες είναι κάποιες φορές τρομακτικές. Μέσω ενός απίστευτα μεγάλου αρχείου από home videos που καταγράφουν όλα τα στάδια της ζωής του, παρακολουθούμε, σχεδόν βουαγιεριστικά, τις αρχικές εκφάνσεις του μουσικού και εικαστικού του ταλέντου, την ψύχωσή του μ’ ένα κορίτσι, τη δουλειά του στα McDonalds, την εμφάνισή του στο MTV, τα πρώτα κρούσματα της αρρώστειας του, την απομόνωσή του από τον κόσμο και, στη συνέχεια, το διαρκές tug-of-war μεταξύ πνευματικής αστάθειας και φαρμακευτικής αποχαύνωσης. Ο σκηνοθέτης δένει το εκτενέστατο προϋπάρχον υλικό με συνεντεύξεις με τους γονείς του, τον (πρώην) μάνατζέρ του, την (πρώην) φίλη του, με όσους τον έζησαν (και τον ζουν) υπό διάφορες ιδιότητες από κοντά, και τα εμπλουτίζει με αποσπάσματα από συναυλίες, footage απ’ την περίοδο που βρισκόταν ‘υπό την προστασία’ των Sonic Youth, και εικόνες απ’ τις μουσικές και εικαστικές του δραστηριότητες στο απόλυτο παρόν.

Προσωπικά, γνώριζα τον Daniel Johnston ως αυτήν την obscure, cult φιγούρα από τα ’80ς, που είχε επανέλθει στην επικαιρότητα μερικά χρόνια πριν μέσω του cd "Discovered Covered" και δεν είχα ιδέα για όλα αυτά τα απίθανα συμβάντα της ζωής του -τον πόλεμο μεταξύ δύο πολυεθνικών για να τον αποκτήσουν, τους όρους του συμβολαίου που συζητήθηκαν στην ψυχιατρική κλινική, την άρνησή του να υπογράψει στην Electra επειδή ηχογραφούσαν γι’ αυτήν οι ‘σατανιστές’ Metallica, την εσκεμμένη του προσπάθεια να καταρρίψει το ελικόπτερο που οδηγούσε, την επίθεσή του στον μάνατζέρ του μ’ έναν σιδερολοστό, τις παραισθήσεις του και την παρανοϊκή του εμμονή με το διάβολο…

Προς το τέλος του ντοκιμαντέρ, ο σκηνοθέτης ανασύρρει ομοιότητες με τον Brian Wilson -μια ακόμη περίπτωση όπου τα όρια μεταξύ ιδιοφυΐας και τρέλας δεν είναι ορατά-, δείχνει έναν υπέρβαρο Daniel Johnston να τον βγάζουν βόλτα οι ηλικιωμένοι γονείς του, έναν συγκινημένο Daniel Johnston να δίνει μια ακόμη sold-out συναυλία μπροστά σ’ ένα εκστατικό κοινό, και σ’ αφήνει με τον απόηχο μερικών γλυκύτατων, θλιμμένων μελωδιών και μ’ ένα σφίξιμο στην καρδιά.

(σημ.: Το ‘The Devil And Daniel Johnston’ κυκλοφορεί, απ’ ότι συνειδητοποίησα εκ των υστέρων, εδώ κι ένα χρόνο σε DVD. Ακόμη κι αν δε σας ενδιαφέρει η μουσική, δείτε το και θα με θυμηθείτε).

 

ΥΓ. Και μερικά links ως άλλοθι, επειδή θεωρώ τα παραπάνω ονόματα (λιγότερο ή περισσότερο) γνωστά και δεν αναφέρομαι καθόλου στη μουσική…

www.thegunclub.net
www.nirvana-music.com
www.hihowareyou.com

Διάβασε επίσης...
Το Τέλος της Λογικής – Λευκή σημαία!
Μια συγκλονιστική τηλεοπτική στιγμή. ¶λλη μια. Απόδειξη ότι το 2008 μπαίνει με άγριες διαθέσεις.Ο τόπος γνωστός και αγαπημένος. Ο Γιώργος Γεωργίου βρίσκεται κοντά στο τέλος της Κυριακάτικης εκπομπής του. Λίγα πράγματα. Το ΒΒΒ ζαπάρει μεταξύ αυτού και της 1005ης προβολής του bloodsport με τον Ζαν Κλώντ τον Βαναντάμ Παπαντάμ.Διάλειμμα για ...
Συνέχεια...
Το Τέλος της Λογικής – Ηλικιακή Μελέτη
Παραδέχομαι ότι με ενδιαφέρει εδώ και χρόνια η εκλεκτική κατηγορία της αθλητικής δημοσιογραφίας με γενικό τίτλο "ηλικιακή μελέτη". Όπως ενδεχομένως να θυμούνται οι τακτικοί αναγνώστες της στήλης (και οι δύο), στο παρελθόν έχουμε ασχοληθεί με την ηλικία του αγαπημένου μικρών και μεγάλων, Μοχάμεντ Καλόν. Οπότε δεν πρέπει να προκαλεί εντύπωση ...
Συνέχεια...
I want to ride my bicycle
...τραγούδαγαν προ αμνημονεύτων ετών (ο Παναγιώτης μπορεί να σας πει πόσα ακριβώς είναι αυτά) οι Queen και ήρθε ο καιρός να κάνουμε κι εμείς πράξη τα όσα έλεγαν. Οι κάτοικοι της πρωτεύουσας έχουν δύο καλές ευκαιρίες να αποδείξουν την αγάπη τους για το δίτροχο, μη ρυπογόνο μέσο μεταφοράς στις 20 ...
Συνέχεια...
Track 2
Εδώ είμαστε! Πρώτος (και κουτσός) μήνας Mixtape.grΚατ' αρχάς, ευχαριστούμε πάρα πολύ για την υποδοχή αυτό το μήνα, ευχαριστούμε για τα καλά σας λόγια, τις παρατηρήσεις σας (μικρό παιδάκι είναι, θα διορθωθεί) και τα μηνύματά σας, είτε μέσω e-mail, είτε μέσω της σελίδας μας myspace, αν και όλα αυτά θα τα ...
Συνέχεια...
….aaaaaaaaand always (?) look on the bright side of life
Το είπα και στον Ηλία το βράδυ της 5ης Μαΐου. Μήπως τελικά να το σταματήσω αυτό το πράμα, αφού τον τελευταίο καιρό με το που το έχω έτοιμο προς αποστολή γίνεται κάτι πραγματικά κακό;Ίσως και να ήταν η αφορμή τα όσα έγιναν εκείνη την ημέρα, η ουσία όμως παραμένει. Επειδή ...
Συνέχεια...
Track 1
Εδώ είμαστε. Είναι 1η Φεβρουαρίου, και κάπως, με κάποιο «μαγικό» τρόπο, πληκτρολόγησες τα γου,γου,γου σου και την τελεία ως συνήθως και ύστερα συνέχισες με εφτά γράμματα m-i-x-t-a-p-e και κότσαρες και το .gr στο τέλος για να μην ξεχνάμε που βρισκόμαστε.Και τώρα διαβάζεις αυτές τις γραμμές, τις πρώτες στο Mixtape.gr, περιμένοντας ...
Συνέχεια...
Γιορτάστε μαζί μας 1 χρόνο mixtape.gr!
Αρχικά, σκεφτόμασταν να γράψουμε ένα «συγκινητικό» κείμενο για τους πρώτους 12 μήνες ζωής του mixtape.gr.Ξέρετε τώρα. Από αυτά τα εντυπωσιακά κείμενα που παρουσιάζουν την έναρξη και την ανάπτυξη ενός portal, λες και πρόκειται για το 8ο Θαύμα του κόσμου του ελληνικού web. Να αναφέρουμε για τις δυσκολίες αυτής της προσπάθειας, ...
Συνέχεια...
Πως παίζεται ο ρόμβος τελικά;
The Face Bασίλης Τζανακάρης «Τα παληκάρια τα καλά σύντροφοι τα σκοτώνουν» (εκδ. Καστανιώτη). Παραπλανεί λίγο ο τίτλος, στις σελίδες του καλπάζουν μοβόροι ληστές του μεσοπολέμου, βέροι απόγονοι της επαναστατικής αρματοκλεφτουριάς, βρώμικοι, βίαοι και αντικαθεστωτικοί μέχρι κόκκαλο. Οι «ωραίοι των ορέων» Φώτης Γιαγκούλας, Θωμάς Γκαντάρας, αφοί Ρετζαίοι και όλο το αφάν ...
Συνέχεια...
SXSW : Το Φεστιβάλ των Φεστιβάλ!
Μπορεί για μία ακόμα χρονιά όλο - σχεδόν - το team του mixtape.gr να έχει κανονίσει το στάνταρ ταξιδάκι στη Βαρκελώνη για τη φετινή έκδοση του Primavera, μαζί με αρκετούς εκατοντάδες έλληνες ακόμα, ωστόσο το μεγάλο πανηγύρι και το φεστιβάλ των φεστιβάλ διεξάγεται στην άλλη άκρη του Ατλαντικού και δη ...
Συνέχεια...
Μούδιασμα, Οργή, Γαλήνη
Μούδιασμα (με χαμόγελο όμως) την στιγμή που βλέπαμε εκατοντάδες νέα παιδιά να τα βάζουν το πρωί με ευφάνταστους τρόπους με τις αστυνομικές δυνάμεις στο Σύνταγμα...Οργή παρακολουθώντας το μεσημέρι σε ζωντανή διακαναλική μετάδοση τα τηλεοπτικά κανάλια να κάνουν ζουμ στο πρόσωπο της μητέρας του Αλέξανδρου, εκεί στο κοιμητήριο του Παλαιού Φαλήρου...Γαλήνη ...
Συνέχεια...
Whiskey in the Jar
Ή Μαγειρεύοντας με Αλκοόλ, Κεφάλαιο ΠρώτοΑπό τα κολασμένα κρασάτα μέχρι τα ύπουλα κρυμένα ρούμια και κονιάκ μέσα στις αθώες πάστες του γειτονικού ζαχαροπλαστείου η ιστορία του αλκοόλ στη μαγειρική και τη ζαχαροπλαστική κρατάει αιώνες.Πέρα από την εξαιρετική γεύση που προσθέτει στο φαγητό και στα γλυκά, οι ειδικοί λένει ότι βοηθάει ...
Συνέχεια...
Σούπερ Λίγκα – Το πρωτάθλημα Μύθος…
Ήταν πέναλτι στο Καραισκάκη; Όχι. Εξαρτάται. Αν δουλεύεις στην ΝΕΤ, μπορεί. ¶ντε να υπάρχουν κάποιες λίγες αμφιβολίες για τον βαθμό που θα δώσουμε στον Κοβάσεβιτς. ¶λλωστε έπεσε με την κοιλιά και σηκώθηκε νερό. Ο Ντάρκο ορκιζόταν στον Ίβιτς ότι ήταν. Ωραία. Βέβαια, πριν αυτή την φάση δεν του είχε δοθεί ...
Συνέχεια...
Champions League Final: Moscow 2008
Ξέρω, ξέρω τι λέτε εσείς οι άλλοι, να οι κωλόφαρδοι, οι ξεκωλιάρηδες, τα αγαπημένα παιδιά της θεάς τύχης. Δεν μπορείτε να καταλάβετε από που στο διάβολο (δεν είναι τυχαίο, σκεφτείτε άλλωστε ποια άλλη ευρωπαική ομάδα έχει νονό το Βελζεβούλη) πηγάζει τόση κωλοφαρδία. Σας καταλαβαίνω, όμως.Όπως καταλαβαίνω και τον Τέρι που ...
Συνέχεια...
DO IT ALL OVER AGAIN: PRIMAVERA SOUND 07
Ας ξεκινήσω απ' τα αυταπόδεικτα: το καλύτερο line-up του φετινού καλοκαιριού (μακράν), 15-20 λεπτά με τον υπόγειο από το κέντρο της Βαρκελώνης (not bad), πολιτισμένο περιβάλλον (δεν περιφέρεσαι χωμένος στη λάσπη σαν άνθρωπος των σπηλαίων), πολιτισμένες ώρες (τα καλύτερα πράγματα συμβαίνουν πάντα στο σκοτάδι), καλός καιρός (αν και μόλις έπεφτε ...
Συνέχεια...
Ο “άγνωστος εμπρηστής” ξεσπαθώνει…
Πρόκειται για κείμενο που λάβαμε σήμερα μέσω mail.Πρωτογράφτηκε το 1992. Όμως με πολύ λίγες προσαρμογές (κυρίως χρονικές) αποτελεί την διαχρονική χάρτα των πυρκαγιών κάθε Αυγούστου. Μοιάζει κωμικό και ειρωνικό αλλά αν το καλοσκεφτείτε δεν είναι καθόλου και είναι εξαιρετικά επίκαιρο. Διαβάστε το και προβληματιστείτε:----------------Γράφει ο "άγνωστος εμπρηστής":Κύριε διευθυντά,Επειδή η πολιτική ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 26/10/2008
Ακόμα ένα επεισόδιο της εβδομαδιαίας ραδιοφωνικής εκπομπής του mixtape.gr στο "Στο Κόκκινο 105.5".Επιλογή μουσικής και παρουσίαση αυτή την εβδομάδα από τους Ηλία Πυκνάδα και Πάρη Παπαβλασόπουλο.   Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςIntro (Herbaliser - Missing Suitcase)Modrec - Art NaiveTrans Am - North East Rising SunGang Gang Dance - First CommunionSleepin Pillow - ...
Συνέχεια...
Guttered
             Εντάξει, τί περιμένετε να γράψω τώρα; Ότι δε μου άρεσε; Ότι βαρέθηκα; Ότι έφυγα στα μισά; Ότι δεν πέρασα όλο το χειμώνα κολλημένη στο youtube, ζώντας για τη στιγμή που θ' ακούσω από κοντά τον Lanegan να τραγουδάει την αρχή της δεύτερης στροφής του "Papillon" και πεθαίνοντας για τη ...
Συνέχεια...
Τα δικά μας τα παιδιά –  Andy Hinchcliffe: Last full back on the left
To BBB διατηρεί τις υποσχέσεις του. Είπαμε για Andy Hinchcliffe, δίνουμε Andy Hinchcliffe.Διότι όπως έχουμε πει, "τα δικά μας τα παιδιά" του Μπουμ, του Μπουμ και του Μπέκερ, οφείλουν να ξεφεύγουν απο τα συνηθισμένα Τσιαντάκης, Μίρτσος και λοιποί και να επικεντρώνονται στις προσωπικότητες εκείνες για τις οποίες η λατρεία μας ...
Συνέχεια...
Το soundtrack ενός εθνικού αποκλεισμού
Κι ενώ στην Αγγλία το πένθος για τον αποκλεισμό από το επόμενο Euro είναι πανεθνικό και εξαιρετικά βαρύ. Ο Steve McLaren είναι persona non grata στο νησί, κάτι σαν τοιν Beckham όταν αστόχησε στο πέναλντι με τους Αργεντίνους.Ταυτόχρονα τα χιουμοριστικά κείμενα αρχίζουν κι αυτά να κάνουν την εμφάνισή τους. Ένα ...
Συνέχεια...
Boom Boom Becker
Με 11 βιταμίνες και σίδηροΚείμενα/Σκέψεις/Ανοιχτήρια Μάκης Παπασημακόπουλος και Στέλιος Καρακάσης Free Lomana. Free Tresor. Και ότι μένει επίσης.Αγαπώ Λούα Λούα. Είναι απλό. Ή πιο σωστά αγαπώ και λατρεύω τον Λομάνα Τρεζόρ Λούα Λούα. Τον είχα αγαπήσει από την εποχή που έτρεχε δεξιά κι αριστερά σαν αλαφιασμένο τσοπανόσκυλο με την φανέλα της ...
Συνέχεια...
…..aaaaaaaaaaaaaaand always look on the bright side of life
 - Θα προσέξατε φαντάζομαι πως τραγουδάκι δεν υπήρχε την προηγούμενη φορά και παρ' όλες τις προσπάθειές μου να 'ανέβει' το άσμα που ήταν προγραμματισμένο δεν κατέστη δυνατό. Ελπίζω αυτή τη φορά να υπάρχει κανονικά στη θέση του.- Καταλαβαίνω την αγωνία νεόκοπων 'δημοσιογράφων' να είναι μέσα στα πράγματα, αλλά ποιός ο ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaand aaaalways look on the bright side of life
Я ЛЮБЛЮ СЕКС С МНОЖЕСТВОМ ЛЮДЕЙ- Για το ξεκίνημα κάτι γελαστικό. Διαβάστε αυτό το υπόδειγμα σύγχρονης δημοσιογραφίας (άφησα επίτηδες το όνομα του...δημοσιογράφου για να μπορέσετε να εκτιμήσετε τους νέους σας μέντορες) και μετά φέρτε στο μυαλό σας την παρακάτω σκηνή.Η Amy Lee ετοιμάζει βιαστικά τις βαλίτσες της για την Ευρωπαική ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaaaaaaand always look on the bright side of life….
   - Είχα σκοπό να ξεκινήσω διαφορετικά με αφορμή την πράξη ενός τρελού (δεν τον λέω εγώ έτσι, ο αρμόδιος υπουργός) πριν από ένα χρόνο περίπου, αλλά θα χαλάγαμε τις καρδιές μας ποικιλοτρόπως, οπότε αποφάσισα να σεβαστώ τις επιθυμίες των γονιών του νεκρού.- Ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης (συγνώμη αλλά δε μου ...
Συνέχεια...
We want you! Γίνε συνεργάτης του mixtape.gr
Τρία χρόνια ζωής συμπληρώνει αυτές τις μέρες το mixtape.gr και συνειδητοποιήσαμε ότι ήρθε η ώρα να ανανεώσουμε την ομάδα συνεργατών μας σε όλα τα sections.Εάν έχεις την ίδια και περισσότερη όρεξη και ενθουσιασμό όπως και εμείς για την Μουσική, τον Κινηματογράφο, το Θέατρο, τις Εικαστικές Τέχνες ή τα Κόμικς, και ...
Συνέχεια...
Πάντα τη Δευτέρα
Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και φιλόδοξη πρόταση για τις Δευτέρες σας έρχεται να καταθέσει το Gagarin 205 σε συνεργασία με τον συγγραφέα Πέτρο Τατσόπουλο. Από αυτή τη Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου και κάθε Δευτέρα στις 8 το βράδυ, ο Πέτρος Τατσόπουλος θα μας περιμένει στο Gagarin 205 όπου  θα συντονίζει και θα παρουσιάζει, - όπως ...
Συνέχεια...
Aaaaaand aaalways look on the bright side of life…
- Λίγο πριν κατεβάσω τα ρολά για το καλοκαίρι (δεν πρόκειται να συμβεί, αλλά κάνει καλό εφέ για ξεκίνημα)- Τόσα χρόνια ο πανηλίθιος που ηγείτο της γνωστής χώρας ήταν κάτι σαν εύκολος στόχος. Δε χρειαζόταν και πολύ για να καταλάβεις με τι έχεις να κάνεις και να φερθείς ανάλογα. Με ...
Συνέχεια...
Bullets
- Το πρώτο γκολ στο ντέρμπυ, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του γραφείου τύπου του Ολυμπιακού που λέγεται Αθλητική Κυριακή, ΔΕΝ είναι οφσάιντ. Αλλά και να ήταν δεν σας χάλασε. Υποψία πάνελ, βαθιά νυχτωμένοι ιερείς της μαλακίας, σας πλερώνουμε κιόλα. Tsutseks the lot of you.- H σέντρα γιουσουρούμ του Wes Brown ...
Συνέχεια...
A Little Spice
Λοιπόν. Είναι επίσημο. Το Βερολίνο είναι καλύτερο απ' τη Νέα Υόρκη. Το έγραψε -με πηχυαίους τίτλους, βλέπε παραπλεύρως- και η Berliner Zeitung. Η έρευνα, απόρροια της οποίας είναι το παραπάνω πόρισμα, παραδόξως δεν αναφέρεται στα νεοϋορκέζικα γκρουπ που έχουν μετοικήσει εδώ, αλλά σε πράγματα όπως το βιοτικό επίπεδο κι άλλες ...
Συνέχεια...
Οι έλεγχοι των μαθητών του τελικού
Ματζέστερ του Γιουτάινεν (που λένε και οι γνώστες) Έντγουιν Βαν Ντερ ΣαρΟ ¶νθρωπος με το τετραπλό όνομα και την εξαόροφη κορμοστασιά, κερδίζει στο νήμα τις εντυπώσεις ως ο άνθρωπος που έδωσε το κουπίδι στην United, αλλά όπως συνηθίζει σε κάθε τελείωμα σεζόν, έκανε 2-3 γκέλες, ήταν ασταθής σε σχέση με ...
Συνέχεια...
Bullets Ετζεβίτ
Με όλη την συμπάθεια προς την Σκουάντρα Ατζούρα, το σύστημα όλοι πίσω Remember the Alamo και μπροστά άντε να βρούμε τον ψηλέα via air-mail, εκτός από συχνά καταδικαστικό, αδικεί και τους ίδιους τους ποδοσφαιριστές της.Τι εννοείτε και εμείς περίπου το ίδιο παίξαμε με την Σουηδία; ¶λλο εμείς.Και φυσικά, σινιόρ Τόνι, ...
Συνέχεια...
Το Τέλος της Λογικής – Λευκή σημαία!
Το Τέλος της Λογικής – Ηλικιακή Μελέτη
I want to ride my bicycle
Track 2
….aaaaaaaaand always (?) look on the bright side
Track 1
Γιορτάστε μαζί μας 1 χρόνο mixtape.gr!
Πως παίζεται ο ρόμβος τελικά;
SXSW : Το Φεστιβάλ των Φεστιβάλ!
Μούδιασμα, Οργή, Γαλήνη
Whiskey in the Jar
Σούπερ Λίγκα – Το πρωτάθλημα Μύθος…
Champions League Final: Moscow 2008
DO IT ALL OVER AGAIN: PRIMAVERA SOUND 07
Ο “άγνωστος εμπρηστής” ξεσπαθώνει…
Ακούστε την εκπομπή της 26/10/2008
Guttered
Τα δικά μας τα παιδιά – Andy
Το soundtrack ενός εθνικού αποκλεισμού
Boom Boom Becker
…..aaaaaaaaaaaaaaand always look on the bright side of
Aaaaaaaand aaaalways look on the bright side of
Aaaaaaaaaaaaand always look on the bright side of
We want you! Γίνε συνεργάτης του mixtape.gr
Πάντα τη Δευτέρα
Aaaaaand aaalways look on the bright side of
Bullets
A Little Spice
Οι έλεγχοι των μαθητών του τελικού
Bullets Ετζεβίτ