Taking Woodstock
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ang Lee
ΣΕΝΑΡΙΟ: James Schamus, Elliot Tiber
ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Demetri Martin, Emile Hirsch, Jonathan Groff
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 110΄
ΔΙΑΝΟΜΗ: Odeon
ΓΙΑ ΠΟΛΥΑΣΧΟΛΟΥΣ:
Μια ανάλαφρη ματιά στα παρασκήνια του Γούντστοκ και τον άνθρωπο που στάθηκε αφορμή για την εκπλήρωση ενός φεστιβαλικού ονείρου. Ή μιας φεστιβαλικής ονείρωξης, ανάλογα πως θα το πάρει κανείς!
ΓΙΑ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΟΥΣ:
Μια φορά κι έναν καιρό, ένας 34χρονος διακοσμητής με θητεία στο Village και σεξουαλικές προτιμήσεις εντός έδρας – αν καταλαβαίνετε τι εννοώ – αναγκάστηκε να επιστρέψει στη μικροσκοπική και λίαν οπισθοδρομική γενέτειρα του για να βάλει ένα χεράκι με την οικογενειακή επιχείρηση. Τι σχέση έχουν όλα αυτά με το Woodstock; Η προοπτική χρεοκοπίας του μισορημαγμένου motel El Maroco τον εξώθησε να τείνει χείρα βοηθείας στους διοργανωτές, προσφέροντας στέγη στο πιο σημαντικό φεστιβαλικό γεγονός στην ιστορία της μουσικής.
Με ελαφριές σεναριακές μετατροπές και μπόλικη καλή διάθεση, ο Ang Lee αφήνει για λίγο πίσω του τα δράματα (βλέπε Προσοχή, Πόθος, Το Μυστικό του Brokeback Mountain) και κάνει επιτέλους την πλάκα του. Εις βάρος του Χόλιγουντ φυσικά, διότι ότι κι αν περίμενε η Focus Features όταν χρηματοδότησε το νέο του project σίγουρα δεν το πήρε: ναρκωτικά και εξαλλοσύνες; Ελάχιστα. Ελεύθερος έρωτας; Αδιόρατος. Live performances; Ούτε για δείγμα. Η επιστροφή του δαιμόνιου Ασιάτη σε Αγγλόφωνο έδαφος δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια σειρά επεισοδίων στο βίο ενός ντροπαλού ομοφυλοφίλου με αφετηρία τη μοναδική γενναία πράξη της ζωής του: την ανάμιξή του στη διοργάνωση του Woodstock.
Ο stand-up κωμικός Demetri Martin είναι είτε η καλύτερη είτε η χειρότερη επιλογή για το ρόλο: αν σκοπός του σκηνοθέτη ήταν να επιλέξει έναν ηθοποιό που θα παρέμενε πλήρως ανεπηρέαστος από το σενάριο, τότε τα κατάφερε περίφημα. Το Έτσι Πήραμε το Γούντστοκ κυλάει πάνω του σαν σταγόνες βροχής που δεν καταφέρνουν να τον βρέξουν ποτέ. Κατά τα άλλα, αναμείνατε άλλη μια ωραιότατη ερμηνεία από τον Liev Schreiber (ως πρώην πεζοναύτη και νυν drag queen), ένα μυστηριώδη άγνωστο (τον πρωτοεμφανιζόμενο Jonathan Groff) – και δυο Βρετανούς σε μεγάλα κέφια (Henry Goodman & Imelda Staunton στο ρόλο των κακορίζικων γονιών), καθώς και ένα πιθανό κενό μνήμης λίγες ώρες μετά, αφού ενδεχομένως να θυμάστε ότι περάσατε καλά χωρίς όμως να θυμάστε γιατί.
