«Καλύτερα μιας ώρας σκλαβιά μες στη χλιδή, παρά σαράντα χρόνια ελεύθεροι πτωχοί».

Ο Αθανάσιος («Θανάσης») Διάκος μεταφέρεται μέσω μιας μηχανής του χρόνου από το 1821 στην σύγχρονη Αθήνα, ανοίγει σουβλακερί (τι πιο αναμενόμενο), εκμοντερνίζεται, καπιταλίζεται και γενικά τον τρώει ο κώλος του. Αλλά το τσαρούχι, τσαρούχι.

Στο μπροστινό μέρος του θεόρατου κενού χώρου της αποθήκης Η της Πειραιώς 260 μια μικρούλα σκηνή κουζίνα-τουαλέτα πλήρως εντοιχισμένη και εξοπλισμένη. Το σκηνικό ενός τυπικού χαζοαμερικάνικου sitcom (“Recorded in front of a live studio audience” που λένε) με τις επεισοδιακές περιπέτειες του ζευγαριού των χρονοναυαγών της Επανάστασης, του σουβλατζή Θανάση Διάκου / Αλ Μπάντι και της με την κοιλιά τούρλα Κρουστάλλως του, στην άγνωστη γι’αυτούς μοντέρνα εποχή, σε άπταιστη και  τόσο χαριτωμένα αναχρονιστική αυστηρή ρίμα δεκαπεντασύλλαβου.

Το παιδί που κουβαλάει η Κρουστάλλω όμως δεν είναι του Διάκου αλλά του γραφικού (colourful πιο καλά, ταιριαστά/προσβλητικά φουμαρισμένου) Κούρδου ντελίβερυ μπόυ του μαγαζιού, σε ένα τυπικό τηλεοπτικό ερωτικό τρίγωνο. Η αντίδραση του Διάκου ξεφεύγει ριζικά από τα δικά μας συνηθισμένα «πολιτισμένα» όρια. Η επακόλουθη σκηνή του μακρόσυρτου γραφικού βιασμού της πάνω στο τραπέζι της κουζίνας υπό μουσική υπόκρουση Ρίτας Σακελλαρίου σηματοδοτεί πως η Κιτσοπούλου δεν ήρθε ως το φεστιβάλ απλώς για να διασκεδάσει τις εντυπώσεις και δεν διστάζει να περάσει απροειδοποίητα από το κωμικό στο άβολα γνώριμο και ανομολόγητο.

Ο Θανάσης Διάκος του Νίκου Καραθάνου γαμάει και δέρνει. Είναι η επιτομή του Ελληνάρα. Ρατσισταριό, μισογύνης, λαϊκιστής, εθνικιστής και χοντράνθρωπος, μα στο μυαλό του πάντα άρχοντας. Δεν παίρνω όρκο αν θα ψήφιζε και Χρυσή Αυγή, αλλά δεν θα’πεφτα κι απ’τα σύννεφα. Μέσα του συγχωνεύονται ο παλιομοδίτικος βίαιος φαλλοκρατισμός με την σύγχρονη υλιστικότητα και την ιδεολογική αποχαύνωση. Και παραδόξως καταφέρνει και προκύπτει πάλι συμπαθής. Τι σημαίνει αυτό για μας σαν κοινό;

Είναι τόσο βαθιά κωδικοποιημένη στο DNA μας (πλύση εγκεφάλου και στίψιμο μετά από τόσες εθνικές γιορτές) αυτή η ηρωολατρεία που δυσκολευόμαστε ακόμα και τώρα να ξεχωρίσουμε τον θρύλο από τον άνθρωπο; Τι κι αν κλωτσάει στο πάτωμα την έγκυο γυναίκα του μπροστά στα σοκαρισμένα μάτια μας; «Μα είναι τόσο χαριτωμένα γραφικός». Στην πραγματικότητα είναι κι αυτός μπερδεμένος, ένας δύσμοιρος εκτός τόπου και χρόνου (γιατί ο σημερινός τόπος δεν έχει πολλά να μοιραστεί με τον τόπο που τότε σουβλίστηκε να υπερασπίσει), δηλητηριασμένος από την δική μας εποχή, ηττημένος από το ίδιο του το μάρκετινγκ. Μετράει ο ίδιος τον εαυτό του με τα δικά του πρότυπα και έρχεται λίγος. Πως να μην ταυτιστείς;

Η Κιτσοπούλου διασκεδάζει να στήνει συμβάσεις και να τις σπάει αμέσως μετά κομμάτια σαν πιάτα σε μπουζουξίδικο, χαλάλι στο κέφι και το ντέρτι της, άχτι απέναντι στα δήθεν της εποχής. Αμέσως μετά την αρχική ανακοίνωση που εξηγεί γιατί το μηχανάκι που θα μπει στην σκηνή πρέπει να έχει μόνιμα σβηστή μηχανή, μαρσάρει μέσα στον χώρο της αποθήκης ένα γυαλιστερό πράσινο Honda (γιατί έχουμε και τις χορηγίες μας και γιατί να ντραπούμε δηλαδή). Η πόρτα του μονόμπαντου διαμερίσματος πότε χρησιμοποιείται και πότε περφρονείται επειδεικτικά. Έτσι κι αλλιώς οι χαρακτήρες της Κιτσοπούλου έχουν μοναδικά επίγνωση του χώρου στον οποίο βρίσκονται και του κοινού μπροστά τους.  Σαν χωριάτες που φτάνουν πρώτη φορά στην πρωτεύουσα, προσπαθούν να διατηρήσουν το αναμενόμενο «χρώμα» για τους τουρίστες, έρχονται όμως συχνά αντιμέτωποι με την αυτοσυνειδησία μην τους χαρακτηρίσουν βλάχους επειδή βγάζουν έξω τον κώλο τους και σιχτιρίζουν μέσα στο περιβόητο Φεστιβάλ Αθηνών. Ακόμα και ο χαρακτηριστικός δεκαπεντασύλλαβος, όταν οι καταστάσεις παραγίνονται αληθινές αποτινάσσεται και διακωμωδείται.

Αλήθεια αντί να δεσμευτεί από αυτήν την παρανοϊκή απόφαση να  συντάξει ολόκληρο το έργο σε ρίμα, η σύμβαση αυτή την απογειώνει δημιουργικά και σατιρικά. Έχει έρθει στο φεστιβάλ για να πει το κομμάτι της για την δηθενιά εκεί έξω, για την αληθινή φύση του ανθρώπου και την ορμή του να υποβιβάζει, να βασανίζει και να περιορίζει, πίσω και από το πιο φιλελεύθερο προσωπείο. Ακόμα κι αν πρέπει να βγει η ίδια, ματοβαμμένη και γυμνόστηθη, ντυμένη μια καρτουνίστικη Εύα και να σκορπίσει τα μυαλά της στο πάτωμα με ένα πιστόλι για να περάσει το θέμα της.

Η επιστροφή του Διάκου είναι ένα απροσδόκητο ΕΠΟΣ για το φεστιβάλ και το ξεκάθαρα πιο σημαντικό ανέβασμα της φετινής σοδιάς. Πίσω από το λυσσασμένα διασκεδαστικό του κωμικό ξεσάλωμα και το χυμαδιό συμβολισμών και αθυροστομίας, χτυπάει στα σωθικά του κοινού σαν άλλη σούβλα και μένει εκεί να τυραννάει σαν αργό θάνατο και να τριβελίζει την συνείδηση για μέρες.

 

Συντελεστές
Σκηνικά – Κοστούμια: Μαγδαληνή Αυγερινού
Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος
Βοηθός σκηνοθέτη: Άννα Νικολάου
Μουσική επιμέλεια: Ο θίασος
Σχεδιασμός ήχου: Κωστής Παυλόπουλος

Ερμηνεύουν:
Νίκος Καραθάνος
Έμιλυ Κολιανδρή
Γιάννης Κότσιφας
Ιωάννα Μαυρέα
Λένα Κιτσοπούλου
Γιάννος Περλέγκας

Πειραιώς 260
Αθήνα / Ταύρος

10



Διάβασε επίσης...
ΧΟΡΟΘΕΑΤΡΟ ΟΚΤΑΝΑ | Ελεύθεροι Πολιορκημένοι – Σχεδίασμα Β΄
Από τις 3 έως τις 7 Μαΐου 2007 Με το Σχεδίασμα Β' ο Κωνσταντίνος Ρήγος, από τους βασικούς εκπροσώπους του σύγχρονου χοροθεάτρου στην Ελλάδα, διασταυρώνεται με τους στίχους του εθνικού μας ποιητή από τους Ελεύθερους Πολιορκημένους. Εμπνέεται από την ψυχολογία των ηρώων, φωτίζοντας αντιθέσεις ανάμεσα στην ελευθερία και τη στέρησή ...
Συνέχεια...
Plastic People | Ομάδα epta
«Το πλαστικό ήταν η αφορμή, όχι το ίδιο το θέμα, πώς να πούμε κάποια πράγματα συμβολικά. Οι άνθρωποι ήταν πάντα πλαστικοί και ίσως παλιότερα να ήταν και πιο πλαστικοί. Σε μια παλιότερη εποχή σου χρειαζότανε περισσότερο πλαστικό ή μια διαφορετικού είδους προστασία, για να αντέξεις».Η παράσταση σας στηρίχτηκε στις αρχές ...
Συνέχεια...
Ζήλια σε τρία φαξ για δεύτερη σεζόν
Πρεμιέρα: 27 ΣεπτεμβρίουΘα μπορούσαν να είναι και e-mails ή μηνύματα στο myspace, το facebook ή το Msn αλλά τελικά είναι μερικά φαξ, εξίσου απρόσωπα τα οποία ανταλλάσσονται πυρετωδώς ανάμεσα σε τρεις γυναίκες που δεν έχουν συναντηθεί ποτέ και δε γνωρίζουν η μία την άλλη. Κοινό σημείο ανάμεσά τους: ένας άντρας.Τόπος: ...
Συνέχεια...
Bob Theatre Festival 2012
Το φεστιβάλ νεανικού θεάτρου επιστρέφει, και φέτος, για 5η συνεχόμενη χρονιά. Πετυχημένες παραστάσεις προηγούμενων ετών, πρεμιέρες, διαγωνισμοί, μετακλήσεις από το εξωτερικό, stand-up comedy, συναυλίες και πάρτυ, θα κάνουν για πέντε μέρες, 16-20 Μαΐου 2012, το bios το επίκεντρο της θεατρικής δραστηριότητας της Αθήνας προσελκύοντας, όπως και τις άλλες χρονιές, χιλιάδες θεατές. Translunar ...
Συνέχεια...
Devised Theatre | Παραστάσεις μικρού μήκους από νέους δημιουργούς στο Θέατρο του Νέου Κόσμου
20-30 Μαΐου 2009Σκηνικές συνθέσεις στη λογική του Devised Theatre, οι οποίες βασίζονται σε προσωπικές εμπειρίες: θραύσματα μνήμης και ιστοριών, εικόνες και σχόλια που εκφράζουν τη θέση των νέων ανθρώπων στον κόσμο που ζούμε.Μέσα στις 10 μέρες του διαγωνιστικού μέρους του φεστιβάλ, θα παρουσιαστούν πρωτότυπες συνθέσεις / παραστάσεις μικρού μήκους (διάρκειας ...
Συνέχεια...
Η νύχτα των δολοφόνων
Ο Λάλο, η Κούκα και η Μπέμπα είναι τρία νέα παιδιά που αντιδρούν στην ιδέα των παντοδύναμων γονιών τους και φαντασιώνονται ότι τους βγάζουν απ' τη μέση. Εν τω μεταξεί, για να ξεπεράσουν τις ενστάσεις τους και ίσως να αντλήσουν κουράγιο για την άρρητη πράξη που αέναα σχεδιάζουν χωρίς να ...
Συνέχεια...
Velvet Scratch
Λίγο grotesque, λίγο goth, πολύς Tim Burton, κάτι από Edgar Allan Poe, Mary Shelley, Rimbaud και Baudlaire, μακάβριο χιούμορ, μια ιστορία γεμάτη ανατριχιαστικές ανατροπές, μια πόλη κρυμμένη κάτω από λευκή σκόνη και ένα χρώμα μόνο, το κόκκινο της φράουλας (και του αίματος) να ξεμυτίζει από το γκρίζο, σκοτεινό τοπίο.Με αυτά ...
Συνέχεια...
Ο Βιοπαλαιστής στη Στέγη του Θέατρον
Το λαϊκό αίσθημα έχει γίνει παιχνδάκι στις λέξεις και τη σάτιρα του Λάκη Λαζόπουλου εδώ και καιρό στο τηλεοπτικό του στέκι που "καίει" τα μηχανάκια της AGB. Ανεξαρτήτως προσωπικών συμπαθειών/ αντιπαθειών/εμπαθειών στα λόγια του συμπάσχει καθείς εξ ημών ανά στιγμές.Αυτόν το χειμώνα επιστρέφει στο σανίδι, ανεβαίνει στη στέγη του σπιτιού ...
Συνέχεια...
Ανοιξιάτικη Θύελλα
Στα νεανικά του χρόνια και πολύ προτού συγγράψει ορισμένα από τα σημαντικότερα έργα της παγκόσμιας δραματουργίας ο Tennessee Williams παίζει με τα πρωτόλεια των χαρακτήρων που θα συναντούσαμε αργότερα στα αριστουργήματά του και ξεσηκώνει μια «Ανοιξιάτικη Θύελλα». Την εποχή εκείνη ο Αμερικάνος συγγραφέας είναι 26 ετών, ονομάζεται ακόμα Thomas Lanier Williams, ...
Συνέχεια...
¶ντζελα Μπρούσκου – Παρθενόπη Μπουζούρη | Blasted
Γιατί επιλέξατε να ανεβάσετε το έργο BLASTED, που ασχολείται με την βία, στο τέλος μιας χειμερινής σεζόν, η οποία χαρακτηρίσθηκε από παραστάσεις παρόμοιας θεματολογίας; ¶ντζελα Μπρούσκου: Το νούμερο ένα αυτή την στιγμή στην ανθρωπότητα είναι το θέμα της βίας. Είναι πολύ φυσικό όταν ο άνθρωπος ζει σε έναν τέτοιο κόσμο ...
Συνέχεια...
Παγκόσμια Μέρα Θεάτρου – Το θέατρο γιορτάζει στο Βρυσάκι
Στις 25,26 και 27 Μαρτίου το θέατρο γιορτάζει! Για δεύτερη χρονιά, η Αθηναϊκή Μυθοποιία διοργανώνει στο χώρο τέχνης & δράσης «Βρυσάκι» τριήμερο εκδηλώσεων με αφορμή την παγκόσμια ημέρα του θεάτρου. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει παραστάσεις, performances, συζητήσεις, μουσική, συναντήσεις και θεατρικές εκπλήξεις! Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό. Αναλυτικά το πρόγραμμα: Κυριακή ...
Συνέχεια...
Στο Μαχαγκόνι καπιταλιστές μου, στο Μαχαγκόνι
Show me the way to the next whisky bar. Oh, don’t ask why. Το διάσημο Alabama Song με τα δεκάδες covers έκανε μία από τις πρώτες του εμφανίσεις στην όπερα Η Άνοδος και η Πτώση της Πόλης του Μαχαγκόνι του Bertolt Brecht με τη μουσική, φυσικά, του Kurt Weill τραγουδισμένο από ...
Συνέχεια...
‘Raoul’ του James Thiérrée | Φεστιβάλ Αθηνών
Διάβασα την επιστολή του, βόλταρα online σε κριτικές για τις παραστάσεις του, σε συνεντεύξεις και ένα σωρό ακόμα πληροφορίες και εντυπωσιάστηκα από την επίμονη παρότρυνση όσων είχαν ήδη δει την παράσταση.Όταν έφτασα στο Rex ασθμαίνοντας από την αποπνικτική ζέστη και αναθεματίζοντας την ώρα και τη στιγμή που αποφάσισα να πάω ...
Συνέχεια...
O Μικρός Έγιολφ – Φεστιβάλ Αθηνών
Ο τραγικός χαμός ενός μικρού αγοριού είναι το δραματικό επίκεντρο που δημιουργεί κύματα στις ζωές μιας τυπικά δυσλειτουργικής Ιψενικής οικογένειας. Η ομάδα Grasshopper αποδομεί τις σχέσεις ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας του «Μικρού Έγιολφ», ενός έργου της τελευταίας περιόδου του Ίψεν, αποκαλύπτοντας τα ζωντανά ανδρείκελα, που στην πραγματικότητα είναι, ικανά μόνο ...
Συνέχεια...
Σπιρτόκουτο στο Θέατρο Βικτώρια
Για την ομότιτλη ταινία δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Μας τάραξε τα αυτιά με τον πιο εποικοδομητικό τρόπο, μας θύμισε τους γείτονές μας (όλοι έχουμε υποφέρει από τα ουρλιαχτά τους, έτσι δεν είναι;) και ταρακούνησε για λίγο τα λιμνάζοντα νερά του ελληνικού σινεμά. Cliché αλλά αλήθεια. Πήρε βραβεία, κέρδισε φανατικούς οπαδούς ...
Συνέχεια...
Ο Συγγραφέας
Μια πολύ σύγχρονη και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα εκδοχή του θεάτρου εν θεάτρω από τον Βρετανό συγγραφέα Tim Crouch στο Θέατρο του Νέου Κόσμου. Η διαρρύθμιση στο Δώμα του Θεάτρου του Νέου Κόσμου σε προδιαθέτει αρνητικά αν δεν είσαι από εκείνους που απολαμβάνουν το «αλληλοδιαδραστικό» θέατρο. Παρατηρώντας, δε, και τους τέσσερις ηθοποιούς της ...
Συνέχεια...
O Πατέρας στο Θέατρο Στοά
Με το διάσημο έργο του Αυγούστου Στρίντμπεργκ ξεκινάει φέτος τις παραστάσεις του το θέατρο Στοά επαναλαμβάνοντας την περσινή μεγάλη του επιτυχία. Αποκύημα των πραγματικών ανησυχιών του συγγραφέα που βασανιζόταν από τους διαχρονικούς προβληματισμούς για την πατρότητα και το αιώνιο χάσμα ανάμεσα στα δύο φύλα. Αφορμή η διαλυμένη σχέση του με ...
Συνέχεια...
Το Δάσος των Universalia
Από τη μουσική σύνθεση και το τραγούδι με τους Polaroid και τη συνεργασία της με τους Film έως το προσωπικό μουσικό της project, τη Νομική και το θέατρο οι αποστάσεις διανύονται με ταχύτητα από τη Violet Louise, κατά κόσμο Λουίζα Κωστούλα. Στην perfrormance της «The Forest» τα βασικά συστατικά στοιχεία είναι ...
Συνέχεια...
Ρωμαίος και Ιουλιέτα: ένας εφηβικός έρωτας για εφήβους
Ποιο είναι το ιδανικό έργο της παγκόσμιας δραματουργίας για να μιλήσει κανείς στους εφήβους για τον απόλυτο έρωτα;  Αυτόν που μόνο στα νιάτα του μπορεί να νιώσει κανείς τόσο ολοκληρωτικά όσο οι ήρωες του διάσημου έργου του Σαίξπηρ; Φυσικά η ιστορία που ξετυλίγεται μέσα από τις λέξεις του κορυφαίου Ελισαβετιανού ...
Συνέχεια...
Η αποδόμηση της Jackie στο Από Μηχανής Θέατρο – Κερδίστε προσκλήσεις
Το έργο της νομπελίστας συγγραφέως Ελφρίντε Γέλινεκ, "Jackie", είναι η αποδόμηση ενός από τους μεγαλύτερους μύθους της δυτικής κοινωνίας: της Τζάκι Κένεντι Ωνάση.Το κείμενο συνδυάζει βιογραφικά στοιχεία, την ιστορία της οικογένειας Κένεντι μέσα από οπτικοακουστική αναδρομή και τη θεωρία του ενδύματος του Ρολάν Μπαρτ, όπως παρουσιάζεται στη μελέτη του για ...
Συνέχεια...
‘Αίας’ στο Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας
Το αρχαιότερο από τα σωζόμενα έργα του Σοφοκλή, συνεχίζει τον κύκλο της έρευνας για το αρχαίο δράμα σε κλειστό χώρο που άνοιξε με την παράσταση του Προμηθέα δεσμώτη λίγους μήνες πριν στο Εθνικό Θέατρο.Το έργο Τα όπλα του Αχιλλέα που δεν αποδίδονται στον Αίαντα και έχουν ως αποτέλεσμα το μένος ...
Συνέχεια...
Μια μαγική βραδιά με τους Theatre Ad Infinitum στο Translunar Paradise
Ζούμε, ερωτευόμαστε, γερνάμε μαζί, και τα νεανικά μας ζωντανά πρόσωπα κρύβονται πίσω από μάσκες από ρυτίδες και θολά μάτια, προσωπεία παγωμένα γλυκά στον τρόπο που κοιτάζαμε  από τότε ο ένας τον άλλο. Και συμβαίνει κάποτε ο ένας από τους δυο να χάνεται πρώτος, και να μένει ο άλλος μόνος να αναπολεί ...
Συνέχεια...
Eυρωπαϊκό Βραβείο Θεάτρου | Θεσσαλονίκη
Για πρώτη φορά θα συμμετάσχει φέτος η Ελλάδα στη διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Βραβείου Θεάτρου. Στη Θεσσαλονίκη και συγκεκριμένα το τελευταίο δεκαήμερο του Απριλίου ένας θεσμός που ξεκίνησε ως πιλοτικό πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής το 1986 και έφτασε σήμερα να θεωρείται το «Νόμπελ» της ευρωπαϊκής θεατρικής τέχνης.Διοργανώνεται ετησίως από την αστική, ...
Συνέχεια...
Και η Λίμνη παραμένει χωρίς Κύκνους
Και τα προβλήματα συνεχίζονται...Σας ενημερώσαμε ήδη την Παρασκευής εδώ για τα προβλήματα και τις ακυρώσεις των πρώτων παραστάσεων της πολυδιαφημισμένης παράστασης "Λίμνη των Κύκνων" του Mathew Bourne.Όπως φαίνεται τα προβλήματα παραμένουν, αφού και οι παραστάσεις του Σαββάτου αλλά και της Κυριακής ακυρώθηκαν για άλλη μία φορά την τελευταία στιγμή.Όταν, και ...
Συνέχεια...
‘Ο Μισάνθρωπος’ της ομάδας ΟΠΕRΑ στο Θέατρο Σφενδόνη – Κερδίστε προσκλήσεις
...Σαν βλέπω οι άνθρωποι πως ζουν ο ένας με τον άλλο. Όπου κοιτάξω γύρω μου, άνανδρη κολακεία, Δόλος κι απάτη μοναχά, συμφέρον, αδικία. Σκυλιάζω, δεν αντέχω πια κι είμαι αποφασισμένος Ν' ανοίξω πόλεμο άγριο στ' ανθρώπινο το γένος... Μολιέρος, Ο Μισάνθρωπος.Ένας άνδρας, απογοητευμένος από την υψηλή κοινωνία του Παρισιού ...
Συνέχεια...
Έρως & Τέλος ή Τα Δάκρυα του Ψαριού Μέσα στη Θάλασσα
Ξεκαρδιστικές ή μελαγχολικές συνταγές για κλαμμένη κουτσομούρα του αλμυρού νερού με πράσινο πιπέρι και εσάνς εγκατάλειψης. Τέσσερις ηθοποιοί και δυο χορευτές προσπαθούν μέσα από το λόγο και την κίνηση να απαντήσουν στα αιώνια απάτητα ερωτήματα για τον έρωτα, την έλξη, το τέλος και το κλάμα κάτω από το βυθό. Φίλοι και εραστές, ...
Συνέχεια...
Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2009
Το Φεστιβάλ Αθηνών δεν αποτελεί πλέον καινούργιο φαινόμενο. Δε δίνει εξετάσεις, ούτε προκαλεί έκπληξη στον υποψιασμένο (πια) Αθηναίο φιλόμουσο. Είναι ολόδικό μας και εντελώς αληθινό και μπορούμε να υπερηφανευόμαστε ότι τα καλοκαίρια στην Αθήνα δεν είναι όσο βαρετά θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς.Ο Γιώργος Λούκος πέτυχε επιτέλους το ακατόρθωτο: Να ...
Συνέχεια...
Το Ημερολόγιο Ενός Απατεώνα
Νέος, ωραίος, έξυπνος και χρεωκοπημένος. Ανήκει σε μία αστική που προκειμένου να αναριχηθεί στην γοητευτική Μόσχα του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα, χρησιμοποιεί κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο.Συμβιβάζεται, ελίσσεται, κολακεύει, ερωτοτροπεί και, στην κυριολεξία, σέρνεται πίσω από τη διεφθαρμένη μεγαλοαστική τάξη όπου και όπως μπορεί. Παριστάνοντας τον βλάκα, ο Γκλούμπωφ, ...
Συνέχεια...
Εγκλήματα και Εγκλήματα
Ένα κλασικό έργο μια σύγχρονη ματιάΓυναίκες με υπερφυσικές δυνάμεις, ένας άγγελος - σοπράνο, ένας άγγελος - χορευτής και μια μυστηριώδης φάλαινα στο κέντρο της σκηνής, αποτελούν τα κύρια συστατικά ενός θεάματος σύγχρονης αισθητικής που επιχειρεί να αναδείξει την αυτοσαρκαστική διάθεση του Σουηδού συγγραφέα, καθώς και το επίκαιρο της αγωνίας του. ...
Συνέχεια...
UrbanDig Project 4 | Βιζυηνός – Μοσκώβ Σελήμ
Ανασκαφή φαντασμάτων πολιτισμού στη σύγχρονη πόληΗ ομάδα «όχι παίζουμε» ταξιδεύει στους χώρους της πόλης όπου ζει και φέρνει στο (θεατρικό) φως τα φαντάσματα τους, σημαντικές προσωπικότητες της πρόσφατης πολιτιστικής κληρονομιάς που συνδέονται με τους χώρους αυτούς.Μετά τον Ναπολέοντα Λαπαθιώτη στην ερειπωμένη αυλή του αρχοντικού του το 2006, τον Κωνσταντίνο Χρηστομάνο ...
Συνέχεια...
ΧΟΡΟΘΕΑΤΡΟ ΟΚΤΑΝΑ | Ελεύθεροι Πολιορκημένοι – Σχεδίασμα Β΄
Plastic People | Ομάδα epta
Ζήλια σε τρία φαξ για δεύτερη σεζόν
Bob Theatre Festival 2012
Devised Theatre | Παραστάσεις μικρού μήκους από νέους
Η νύχτα των δολοφόνων
Velvet Scratch
Ο Βιοπαλαιστής στη Στέγη του Θέατρον
Ανοιξιάτικη Θύελλα
¶ντζελα Μπρούσκου – Παρθενόπη Μπουζούρη | Blasted
Παγκόσμια Μέρα Θεάτρου – Το θέατρο γιορτάζει στο
Στο Μαχαγκόνι καπιταλιστές μου, στο Μαχαγκόνι
‘Raoul’ του James Thiérrée | Φεστιβάλ Αθηνών
O Μικρός Έγιολφ – Φεστιβάλ Αθηνών
Σπιρτόκουτο στο Θέατρο Βικτώρια
Ο Συγγραφέας
O Πατέρας στο Θέατρο Στοά
Το Δάσος των Universalia
Ρωμαίος και Ιουλιέτα: ένας εφηβικός έρωτας για εφήβους
Η αποδόμηση της Jackie στο Από Μηχανής Θέατρο
‘Αίας’ στο Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας
Μια μαγική βραδιά με τους Theatre Ad Infinitum
Eυρωπαϊκό Βραβείο Θεάτρου | Θεσσαλονίκη
Και η Λίμνη παραμένει χωρίς Κύκνους
‘Ο Μισάνθρωπος’ της ομάδας ΟΠΕRΑ στο Θέατρο Σφενδόνη
Έρως & Τέλος ή Τα Δάκρυα του Ψαριού
Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2009
Το Ημερολόγιο Ενός Απατεώνα
Εγκλήματα και Εγκλήματα
UrbanDig Project 4 | Βιζυηνός – Μοσκώβ Σελήμ