Εντάξει, το να περιμένει κάποιος από τον Mr E να βγάλει ένα (έστω και) μέτριο δίσκο, είναι σαν να περιμένει από την Χάρτς να κατακτήσει το πρωτάθλημα Σκωτίας. Σχεδόν αδύνατο δηλαδή. Η θεματολογία του νέου άλμπουμ των Eels (λίγους μήνες μετά το “Hombre Lobo”), περιστρέφεται γύρω απο γνωστά και τετριμένα θέματα, όπως είναι η ανεκπλήρωτη αγάπη και (κυρίως) ο χωρισμός.

Κανείς βέβαια δεν θα περίμενε απο τον Mark Oliver να μιλήσει για την ανακύκλωση, την πράσινη ανάπτυξη και το τέλος του κόσμου. Ακούγωντας όμως το ομώνυμο κομμάτι του άλμπουμ “End Times” αναρωτήθηκα αν τελικά έκανα λάθος…Μήπως τελικά ο “τρελός με τη γενειάδα” που φωνάζει στο μυαλό του Mr. E ότι “το τέλος πλησιάζει” τον οδηγήσει να το γυρίσει στα εγκόσμια; Ο προσωρινός μου αυτός φόβος έλαβε ευτυχώς τέλος όταν άκουσα την τελευταία στροφή: “The world is ending, and what do I care? She’s gone, end times are here…”. Καλως βρεθήκαμε στο όγδοο άλμπουμ των Eels.

Με τους Eels είχα πάντα το εξής πρόβλημα: Ποτέ δεν μπορούσα να ακούσω σοβαρά ένα δίσκο τους, αν δεν ήμουνα στην ίδια ψυχολογική κατάσταση με τον στιχουργό. Το 2005 π.χ. πέρασα έντονα τη φάση του φλας μπάκ στη ζωή μου, των κύκλων που κλείνουν, της νοσταλγίας, όποτε το “Blinking Lights…” ήρθε κι έδεσε. Αυτή τη φορά, ευτυχώς (ή δυστυχώς) η συναισθηματική μου κατάσταση δεν μου επιτρέπει πλήρη ταύτιση με τον κόσμο του Everett, οπότε σκέφτομαι να επικεντρωθώ στην καθεαυτού μουσική και στιχουργική πλευρά του πρότζεκτ.

eels

Τα τρία promo τραγούδια τα οποία συνοδεύονται και από πολύ όμορφα βίντεοκλίπ (“End Times”, “In My Younger Days”, “Little Bird”) είναι μια πολύ καλή αρχή για να μας βάλουν για τα καλά στο κλίμα του δίσκου. Έπειτα, η αρχή του δίσκου, το “The Beginning”, θα μας πάει στην αρχή της σχέσης του Everett με την κοπέλα Χ, η οποία είναι η βασική υπαίτιος για τη δημιουργία του “End Times”. Συνέχεια με το “Gone Man”, ως η πιο upbeat στιγμή του δίσκου και απο εκεί και πέρα το τετρακάναλο το οποίο βρίσκεται στο γνωστό υπόγειο ηχογραφεί μερικές από τις πιο όμορφες στιγμές της μπάντας: “Paradise Blues”, “Unhinged” “A Line In The Dirt”, “Mansions of Los Feliz” και κάπου εκέι κοντά ο Dylan, χαμογελάει ακούγωντας το “Nowadays”.

Στιχουργικά από το νέο αυτό εγχείρημα των Eels, παρελαύνουν η Θλίψη, η Μοναξιά, ο Έρωτας, η Απομόνωση, ο Χωρισμός, συναισθήματα τόσο οικεία όσο και αναγκαία, τα οποία ο Everett, παίζει πλέον στα δάχτυλα. Η διαφορά του όμως με άλλους καλλιτέχνες που παίζουν με παρόμοια συναισθήματα, είναι ότι τούτος εδώ τους δίνει μια μορφή και μια υπόσταση που παρόμοια τους ίσως να μην υπάρχει στη σύγχρονη στιχουργική. Τους δίνει ζωή, λες και βρίσκονται μαζί του, στο ίδιο υπόγειο, πίνουν το ίδιο ποτό και καπνίζουν τα ίδια τσιγάρα. Τόσο ζωντανές φαντάζουν αυτές οι έννοιες στο μυαλό του Ε. Για το τέλος φυσικά φυλάσσεται ώς καθαρτήρια δύναμη, η Eλπίδα, η οποία βρίσκει τον απόλυτο εκφραστή της (διακριτικά, κάπου στο βάθος) στο closing track “On My Feet”.

eels

Αν θα έπρεπε να εντοπίσουμε μια αδύναμη στιγμή σε όλη αυτό τον στιχουργικό οργασμό,αυτή θα είναι κατά πάσα πιθανότητα το “I Need A Mother”,στο οποίο ο δημιουργός γίνεται αδικαιολόγητα μεμψίμοιρος, αλλά και εδώ, στο τέλος το καταλαβαίνει όταν λέει… “I’m sorry, that’s just how it is”

Η χρονιά ξεκινάει με ένα πραγματικά καλό δίσκο από ένα καλλιτέχνη που η διαχρονική του αξία είναι πλέον δεδομένη και είναι σίγουρο πως με το πέρασμα του χρόνου θα γιγαντωθεί κι άλλο. Προσωπικά τον θεωρώ την αιχμή της σύγχρονης αμερικάνικης στιχουργικής μαζί με τον Conor Oberst. Το “End Times” θα πρέπει να υπάρχει σε κάθε δισκοθήκη. Ποτέ δεν ξέρετε πότε θα χρειαστεί…

Όταν ξεκίνησα να γράφω για το “End Times”, είχα στο μυαλό μου αναπόφευκτα το “Blood On The Tracks”, ως σημείο αναφοράς, τόσο για την καλλιτεχνική του αξία όσο και για το παρόμοιο περιεχόμενό του. Έτσι μου ήρθε πολύ έντονα ακούγωντας το δίσκο μια σκηνή από το “Californication,” με τον Hank Moody να παρακινεί την (σχεδόν) έφηβη κόρη του μέτα άπο ένα δραματικό χωρισμό να ακούσει “a Dylan’s classic heartbreak album”… Αναμφίβολα λοιπόν αυτό εδώ σε ένα μελλοντικό “Californication” θα μνημονέυεται ως το “Everett’s classic heartbreak album”.

Tracks for your mixtape: Gone Man, A Line In The Dirt, On My Feet

Links
www.eelstheband.com
www.myspace.com/eels


6



Διάβασε επίσης...
Video: Eels – “Peach Blossom”
Από τις πιο αγαπημένες διαχρονικά - εδώ και 15 χρόνια - η μπάντα των Eels, το project του πάρα πολύ ταλαντούχου και μεγάλης μορφής τραγουδοποιού Mark Oliver Everett. Τον Φεβρουάριο του 2013  επιστρέφουν δισκογραφικά με το 10ο πια album τους, με τίτλο "Wonderful, Glorious". Το πρώτο single και video είναι το "Peach Blossom" ...
Συνέχεια...
Stream this: Eels – “Wonderful, Glorious”
Από τις πιο αγαπημένες διαχρονικά – εδώ και 15 χρόνια – η μπάντα των Eels, το project του πάρα πολύ ταλαντούχου και μεγάλης μορφής τραγουδοποιού Mark Oliver Everett. Στις 5 Φεβρουαρίου  επιστρέφουν δισκογραφικά με το 10ο πια album τους, με τίτλο “Wonderful, Glorious“ μέσω της Vagrant Records το οποίο από σήμερα διαθέτουν ολόκληρο ...
Συνέχεια...
Video: Eels – “Peach Blossom”
Stream this: Eels – “Wonderful, Glorious”