Στη δεύτερη παράστασή του «¶γριοι- Ο άνδρας με τα θλιμμένα μάτια» ο Έκτορας ξεδιπλώνει την μοναδική ιδιότητά του να φτιάχνει θέατρο φυσικό και ταυτόχρονα μεταφυσικό, ξεκάθαρο και περίπλοκο, απλό και κατανοητό παρότι δυσνόητο και την εξαιρετική ικανότητά του να χειρίζεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ένα -ομολογουμένως- πολύ καλό ανθρώπινο υλικό που στα χέρια του απογειώνεται δίνοντας ξεχωριστή δύναμη σε ένα έργο που θα μπορούσε ίσως να χαρακτηριστεί «για λίγους». Λανθασμένα μεν, ρεαλιστικά δε. Δεδομένων των συνθηκών.

Βοηθός του Αντώνη Καλογρίδη και του Λευτέρη Βογιατζή για χρόνια, φιλόλογος (!!!) και σκηνοθέτης από την μεγάλη -του – έθνους – σχολή «Σταυράκου» προερχόμενος δεν είναι η φετινή παράσταση η πρώτη σου δουλειά.
Το 2005 στις Δοκιμές του Αμόρε σκηνοθέτησα την παράσταση «Ο ¶νδρας στο Βυθό» και έχω κάνει και δύο ταινίες μικρού μήκους που παρουσιάστηκαν σε διάφορα φεστιβάλ (σ.σ. και στο φεστιβάλ Βενετίας και επίσης πήραν και αρκετά βραβεία) και αυτή είναι η δεύτερη προσωπική δουλειά μου στο θέατρο.

Φαντάζομαι πως αποκόμισες πολλά όντας βοηθός του Λευτέρη Βογιατζή.
Τα πάντα. Παρότι δεν είναι αυτό το είδος θεάτρου που μου αρέσει (ο τόσο πελώριος έλεγχος του σκηνοθέτη) η τρομερή -εμμονική- αφοσίωσή του στη δουλειά είναι πολύ μεγάλο μάθημα και ο τρόπος του να χειρίζεται το λόγο, σαν μουσική, είναι μοναδικός. Ο Βογιατζής έχει πιο πολύ τη ματιά του ηθοποιού/σκηνοθέτη, το στήνει το έργο πολύ πάνω στον ηθοποιό, εγώ πιστεύω περισσότερο στην επέμβαση του σκηνοθέτη. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως οι ηθοποιοί δεν έχουν ελευθερία, ακόμα και κατά τη διάρκεια της παράστασης. Κάθε μέρα δοκιμάζουν διαφορετικά πράγματα. Τα συζητάμε έπειτα και κρατάμε μερικά, αλλάζουμε άλλα…

Είσαι, όμως, πάντοτε παρών στις παραστάσεις σου.
Παρατηρώ το κοινό και αλλάζω όσα δεν λειτουργούν. Στους ¶γριους, π.χ. μια από τις αλλαγές που έκανα ακριβώς επειδή στην πράξη είδα πως δεν είχε νόημα για τους θεατές ήταν το εισαγωγικό κομμάτι που μίκρυνε αισθητά. Δεν είναι πάντα εύκολο να είσαι αντικειμενικός θεατής. Από κάποια στιγμή και έπειτα είναι τόσο δικό σου αυτό που βλέπεις που δεν καταλαβαίνεις. Μπορώ να το ακούσω, να παρατηρήσω το κοινό αλλά δεν αντέχω να κοιτάζω άλλο τη σκηνή.

Διαβάζεις πολύ. Έτσι επιλέγεις τα έργα σου;
Διαβάζω πολύ αλλά στοχευμένα. Και είναι αυτός ο τρόπος μου να επικοινωνώ με τις εξελίξεις στον κόσμο και να μαθαίνω γιατί σαν άνθρωπος δεν είμαι πολύ ανοιχτός και δεν επικοινωνώ εύκολα. Το συγκεκριμένο έργο, όμως, το διάλεξε ο Γιάννης Χουβαρδάς. Στις πρώτες αναγνώσεις μου φάνηκε πιο σκοτεινό και θριλερικό ακόμα γι αυτό και είχα ήδη στο νου μου κι άλλες εκδοχές εκτός από αυτή του τσίρκου. Αλλά πάντοτε, οι συνθήκες που δημιουργούνται στο νου μου διαβάζοντας ένα έργο δοκιμάζονται στις πρόβες και διαλέγουμε αυτή που λειτουργεί καλύτερα.

ELΤο τσίρκο πως προέκυψε στο συγκεκριμένο έργο ως χώρος της πλοκής;
Έχει κάτι σκοτεινό το τσίρκο. Είναι μια κλειστή και πολύ δεμένη κοινωνία, συνήθως οικογενειακή υπόθεση, με πολύ περίεργους και ιδιαίτερους κανόνες κάπως ακριβώς σαν την πόλη που εξελίσσεται το έργο. Και ο κλόουν – ο πατέρας που δεν μιλάει- είναι τρομακτική μορφή και τα δύο αδέρφια θυμίζουν δίδυμο κωμικών Χοντρός Λιγνός, αδερφοί Μαρξ κτλ. Η οικογένεια, επίσης, λειτουργεί κάπως σαν τσαρλατάνος για να τον πείσουν να μείνει. Και τέλος το παροδικό. Αισθάνονται πως αυτή η ερήμωση είναι παροδική, πως από στιγμή σε στιγμή θα φύγουν.

Θέλει η οικογένεια να φύγει ή είναι ευτυχισμένη ζώντας σε αυτή την ημιάγρια κατάσταση, στην ερημωμένη πόλη, χωρίς ρεύμα, νερό και άλλους ανθρώπους;
Κάνουν διαρκώς σχέδια φυγής αλλά ο φόβος και το αίσθημα ασφάλειας που τους δίνει το σπίτι είναι το αντίβαρο σ’ αυτή την επιθυμία. Και αυτή είναι η μεγαλύτερη ειρωνεία στη φράση «είμαστε ασφαλείς σ’ αυτό το σπίτι». Κι όμως, μένουν σε ένα σπίτι που δεν έχουν καν το κλειδί.

Ο τρόπος με τον οποίο πείθουν τον ξένο που φτάνει στην πόλη τους να μείνει μαζί τους, χωρίς να τον εξαναγκάσουν, να τον πιέσουν, να τον απειλήσουν ή να ασκήσουν βία θυμίζει ορισμένες ταινίες του Χάνεκε.
Ο Χεντλ Κλάους παίζει σε ταινίες του Χάνεκε και είναι πολύ φίλοι και, ναι, η συνθήκη της μη βίας σε ένα τόσο βίαιο κατά τα άλλα έργο είναι παρεμφερής.

Το έργο λειτουργεί αλληγορικά;
Είναι, νομίζω, μια πολύ απλή αλληγορία για το πως βλέπει ο συγγραφέας την Ευρώπη -και την κοινωνία ολόκληρη ενδεχομένως γιατί δε νιώθω πως είναι πολιτικό το έργο αλλά ανθρωπολογικό και κοινωνιολογικό- σήμερα, την ασάφεια των συνόρων και την διαρκή παρακμή της που δεν μπορείς καν να την ορίσεις. Μάλλον πεθαίνει η κοινωνία. Μοιάζει και σαν μεταβατικό στάδιο προς την Κόλαση με έναν τρόπο.

Κι όμως, η τελική αίσθηση είναι πολύ αισιόδοξη.
Ναι, είναι μια γκροτέσκα εκδοχή της πραγματικότητας. Καταδεικνύει με πολύ έντονο τρόπο την ανάγκη των ανθρώπων να έχουν σχέσεις ακόμα και αν το περιβάλλον γύρω τους καταρρέει, διαλύεται, παρακμάζει. Και οι σχέσεις είναι δύσκολες, πολύ δύσκολες.

Το θέατρο πεθαίνει;
Κάποιες μορφές του πεθαίνουν ναι. Αλλά η ανάγκη του κοινού να παρακολουθήσει αυτό που αναπαρίσταται και προβάλλεται μπροστά στα μάτια του- είτε πρόκειται για θέατρο είτε για κινηματογράφο- δεν πρόκειται να πεθάνει ποτέ. Μπορεί να περνάει κρίση αλλά δεν πεθαίνει.

Ζεις από το θέατρο;
Όχι αυτή τη στιγμή αλλά ελπίζω πως σε 2-3 χρόνια θα μπορώ. Μην φανταστείς κάτι φοβερό, να μπορώ να ψωνίσω από το super market εννοώ, όχι να αγοράζω σωρούς Burberry’s.

Γιατί δεν ασχολείσαι με την τηλεόραση ή τη διαφήμιση, για βιοποριστικούς λόγους έστω;
Θέλει πολύ χρόνο και μεγάλη αφοσίωση, πρέπει να ξεκινήσεις σαν βοηθός ώσπου να σε μάθουν και να κάνεις δικές σου δουλειές. Είναι κρίμα να σπαταλήσω το χρόνο μου σε κάτι που δεν μου προκαλεί ενδιαφέρον μόνο και μόνο για τα χρήματα. Δεν θα έχω αρκετό χρόνο να ξοδέψω για το θέατρο και το σινεμά και είναι αυτά η προτεραιότητά μου.

Το σινεμά είναι μια εντελώς διαφορετική υπόθεση όμως.
Ναι, καταστροφή. Είναι αστείο να λέμε ξανά και ξανά πως δεν υπάρχουν χρήματα αλλά το ζήτημα είναι πως αν δεν μπορείς να πληρώσεις έστω τους τεχνικούς πως να γυρίσεις μια ταινία; Υπάρχει μια τρομακτική δυσπιστία στους νεαρούς ανθρώπους. Δύο νέοι πήραν πάλι φέτος χρήματα από το κέντρο και όλοι οι υπόλοιποι είναι πάνω από 500 χρονών. Ναι, τα σενάρια είναι επίσης πρόβλημα, ναι, δεν είναι καλά γιατί δεν ξέρουμε να ζούμε στην Ελλάδα, δεν ασχολούμαστε με τις λεπτομέρειες, με τους χαρακτήρες κτλ, δεν είναι οι καταστάσεις που μας λείπουν. Αλλά, όπως και να το κάνουμε, χρειάζεσαι τριβή για να τα καταφέρεις. Δεν μπορεί να είναι αριστούργημα η πρώτη σου ταινία. Και δεν θα κάνεις τρίτη- που μπορεί να είναι διαμάντι- αν δεν κάνεις 1-2 πριν. Φαύλος κύκλος.

Δεν θα περίμενα από εσένα που είσαι τόσο αισιόδοξος -ουσιαστικά- να έχεις παραδώσει τα όπλα πάντως.
Και πολύ καλά κάνεις. Εγώ και 40 περίπου ακόμα σκηνοθέτες της γενιάς μου αντί να γκρινιάζουμε μόνο και να μεμψιμοιρούμε προσπαθούμε να κάνουμε όλοι μαζί 2-3 σπονδυλωτές ταινίες και να το προωθήσουμε το ελληνικό σινεμά. Και όσον αφορά και εμένα προσωπικά είμαι αποφασισμένος να υλοποιήσω το σχέδιο της επόμενης ταινίας μου. Με ή χωρίς τη βοήθεια του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου.

Αυτές είναι και οι μοναδικές προσδοκίες σου από το άμεσο μέλλον;
Η προσδοκία και η επιθυμία μου είναι να μπορώ να κάνω παραστάσεις. Πολλές παραστάσεις, μεγάλες, με περισσότερους ηθοποιούς, κλασικά έργα. Και ταινίες. Το μόνο που θέλω είναι να έχω την ευκαιρία να ασκούμαι και να δουλεύω συχνά.

 


Η παράσταση του Έκτορα Λυγίζου «¶γριοι- Ο ¶νδρας με τα θλιμμένα μάτια» του Χεντλ Κλάους παίζεται στο θέατρο Αμόρε, Πριγκιπονήσων 10, Τηλ: 210 6468009

Μετάφραση: Γιώργος Δεπάστας
Σκηνοθεσία: Έκτορας Λυγίζος
Σκηνικά/ κοστούμια: Μαγιού Τρικεριώτη
Φωτισμοί: Δημήτρης Κασιμάτης
Δραματουργική επεξεργασία: Κατερίνα Κωνσταντινάτου, Παναγιώτας Κωνσταντινάτου.
Βοηθός σκηνοθέτη: Γεωργία Ψυχογυιού.
Παίζουν: Αργύρης Ξάφης, Εύη Σαουλίδου, Θάνος Σαμαράς, Βασίλης Καραμπούλας, Σωκράτης Πατσίκας.

Διάβασε επίσης...
Δοκιμές VII στο Αμόρε από 2 έως 31 Μαϊου
Τα προηγούμενα 6 χρόνια οι Δοκιμές του Αμόρε τροφοδοτούσαν το φιλοθεάμων κοινό με εκπλήξεις. Διαμαντάκια ξεπηδούσαν μέσα από τις παραστάσεις του θεάτρου που έδινε την ευκαιρία σε νέους δημιουργούς να παρουσιάσουν τη δουλειά τους και μερικούς από τους πιο ενδιαφέροντες σκηνοθέτες, συγγραφείς και ηθοποιούς γνωρίσαμε μέσα από το μικρό αυτό ...
Συνέχεια...
Crash Test
Λευκός Βασιλιάς στο Γ2. Μαύρη Βασίλισσα στο Ε4. Ρουά Ματ. Σύγκρουση-Παράκρουση. Ένα πολύνεκρο αυτοκινητιστικό δυστύχημα γίνεται ο καταλύτης για την εξέλιξη 8 σπονδυλωτών κωμικών, ρομαντικών και δραματικών ιστοριών. Καθώς κάποια κομμάτια της σκακιέρας αποσύρονται από το παιχνίδι, τα υπόλοιπα αναπροσαρμόζουν τις κινήσεις και την στρατηγική τους για να συνεχίσουν, το καθένα ...
Συνέχεια...
Fuerza Bruta (για κοίτα λίγο επάνω)
Όσοι από εσάς είχατε βρεθεί στην παράσταση De La Guarda το 2006 δεν χρειάζεστε ιδιαίτερη καθοδήγηση και είστε ήδη ενθουσιασμένοι για τη νέα παραγωγή του Diqui James που έρχεται στην Αθήνα τον Ιούνιο. Οι υπόλοιποι θα τον γνωρίσετε πάνω από τη σκηνή του Badminton όπου θα βρεθείτε για να παρακολουθήσετε τα δρώμενα ...
Συνέχεια...
Ρίττερ, Ντένε, Φος στο Θέατρο Δημήτρης Ποταμίτης
Το έργο του Αυστριακού Τόμας Μπέρνχαρτ -γνωστού κυρίως για τα πεζογραφικά έργα του- γράφτηκε το 1984 και παρουσιάστηκε δύο χρόνια αργότερα στο φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ, με τους κορυφαίους ηθοποιούς της σύγχρονης γερμανικής σκηνής Ilse Ritter, Kirsten Dene και Gert Voss.«Έξυπνους ηθοποιούς» όπως τους αποκάλεσε ο συγγραφέας και έδωσε στο έργο ...
Συνέχεια...
Ο Δον Ζουαν Στο Σόχο
"Δεν υπάρχουν σκοτεινές ρωγμές εδώ πέρα. Μην ψάχνεις να φωτίσεις κρυμμένες πτυχές. Ξέρω πολύ καλά τι είμαι και το κατανοώ: είμαι ένα παιδί, ένα πλάσμα φτιαγμένο μόνο από 'θέλω'. Επιλέγω αυτή τη ζωή και μου ανήκει. Και δεν ανήκω σε κανέναν. Ελεύθερη βούληση: είναι το μόνο πράγμα που όλοι έχουμε. ...
Συνέχεια...
6o Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Αθήνας από 1 έως 15 Ιουλίου
Λίγο μετά το Synch που θα γεμίσει την Τεχνόπολη μουσικές (και άλλα) και θα μετατρέψει το Γκαζοχώρι για μερικές μέρες του Ιουνίου σε Μέκκα των απανταχού φιλόμουσων μια ακόμα διοργάνωση θα γεμίσει με αιθέριες υπάρξεις το παλιό εργοστάσιο Γκαζιού και θα προσελκύσει το ενδιαφέρον των φιλότεχνων και ιδίως θαυμαστών του ...
Συνέχεια...
H επιστροφή της Ιφιγένειας
Για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων θα παρουσιαστεί η Επιστροφή της Ιφιγένειας του Γιάννη Ρίτσου στο θέατρο Αλκμήνη λόγω της μεγάλης επιτυχίας της παράστασης τον περασμένο Μάιο. Ο σκηνοθέτης Μανώλης Ιωνάς και η ηθοποιός, πιανίστρια και χορεύτρια Τατού Δέδε, - μετά την επιτυχημένη τους συνεργασία με τον μονόλογο της Λίλιθ ( 2010-2011) – ...
Συνέχεια...
Τα πικρά δάκρυα της Πέτρα φον Καντ στον Πολυχώρο Altera Pars
Η ομώνυμη ταινία του Rainer Werner Fassbinder, γυρισμένη το 1972, είναι μία από τις πιο ερωτικές ταινίες του διάσημου γερμανού σκηνοθέτη. Στις κοινωνιολογικής προσέγγισης ταινίες του αποτύπωσε την εποχή μέσα από τους ήρωες και τις ιστορίες του με τρόπο μοναδικό. Ριψοκίνδυνο το εγχείρημα να μεταφέρεις μια τόσο διάσημη ταινία στο ...
Συνέχεια...
Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου
Όπως οι περισσότερες μέρες της ¶νοιξης τείνουν να αφιερώνονται σε κάτι, από την ποίηση, την francophonie μέχρι το παιδικό βιβλίο, έτσι και η σημερινή Τρίτη έχει οριστεί ως Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου (World Theatre Day) ήδη από το 1962. Κάθε χρονιά στις 27 Μαρτίου η παγκόσμια θεατρική κοινότητα γιορτάζει αυτή τη ...
Συνέχεια...
Το (θεατρικό) Ίδρυμα των AbOvo
Μπορεί η ομάδα AbOvo να έγινε γνωστή, στους περισσότερους, εξ αιτίας της τηλεοπτικής και ραδιοφωνικής της παρουσίας στις αντίστοιχες συχνότητες του ΣΚΑΙ από όπου σατιρίζει τα κακώς κείμενα της ελληνικής πραγματικότητας αλλά η ιστορία της είναι, κυρίως, θεατρική. Από το «Εκεί, εκεί στην Κόλαση» και το «Μαμά Ελλάδα 2» έως το ...
Συνέχεια...
Happiness Alternative: Τριήμερο Φεστιβάλ για μια εναλλακτική προσέγγιση της ευτυχίας από σήμερα!
18 - 20 ΙανουαρίουH Ντοντό Σαντοριναίου του Θέατρου Φούρνος είχε μια ιδέα: Να επαναδιαπραγματευτούμε τον όρο «ευτυχία» όπως αυτός ορίζεται και διαμορφώνεται στην εποχή μας. Και για να υλοποιήσει την ιδέα της αυτή και να πραγματοποιήσει το στόχο της συγκέντρωσε εμπειρότερους αλλά και νεότερους καλλιτέχνες για να παρουσιάσουν το έργο ...
Συνέχεια...
ΦΑΙΔΡΑ: Το ιστορικό μιας ‘τραγικής’ διοργάνωσης.
"Η χωρητικότητα του θεάτρου της Αρχαίας Επιδαύρου ανέρχεται περίπου σε 12.000 θεατές" αναγράφεται στο site του ελληνικού φεστιβάλ. Επίσης αναφέρει ότι σου δίνεται η δυνατότητα online αγοράς εισιτηρίων από ένα άψογο μηχανογραφικό σύστημα, το οποίο φαντάζομαι κατέγραψε ότι το βράδυ του Σαββάτου είχαν προπωληθεί σχεδόν όλα τα εισιτήρια. Λογικό να ...
Συνέχεια...
Meet Market στο Θέατρο Ροές – Κερδίστε προσκλήσεις!
Η Χριστίνα Θανάσουλα άφησε για λίγο στην άκρη τα πολύπριζα και καταπιάστηκε με το πληκτρολόγιο για να φωτίσει φέτος τις σύγχρονες ερωτικές σχέσεις αντί την σκηνή. Μαζί με τους συνεργάτες της αποφάσισαν να βουτήξουν στο λογικό παράλογο ενός ζευγαριού και παρουσιάζουν το πρώτο τους έργο "Meet Market" στο Θέατρο Ροές ...
Συνέχεια...
‘Παρακαλώ, ας μείνει μεταξύ μας’ για δεύτερη χρονιά
Άλλη μια επιτυχία της περσινής σεζόν επαναλαμβάνεται φέτος. Το δίδυμο Ρήγα- Αποστόλου ξαναχτύπησε και σιγά μην έμενε ήσυχο. 51.000 θεατές στρογγυλοκάθισαν πέρυσι στις θέσεις του θεάτρου Κάτια Δανδουλάκη και η προσέλευση προβλέπεται πυκνή και γι αυτό το χειμώνα.Μια κωμωδία για τα παρασκήνια του θεάτρου και της ζωής, όπου ο καθένας ...
Συνέχεια...
Unemployed και πάλι στο Bios
Μέσα από τη ματιά δέκα νέων συγγραφέων και την ερμηνεία δέκα νέων ηθοποιών, η παράσταση Unemployed, αφηγείται προσωπικές ιστορίες ανθρώπων που βιώνουν τις συνέπειες της αμφιβολίας της εποχής και της αβεβαιότητας για το μέλλον. Ιστορίες ανθρώπων που βρίσκονται άμεσα ή έμμεσα αντιμέτωποι με την ανεργία. Η παράσταση βασίζεται στα κείμενα που ...
Συνέχεια...
Η Οφηλία είναι έγκυος… ξανά
Και αφού η Οφηλία έζησε την ανησυχία της (πιθανής) εγκυμοσύνης της την περασμένη χρονιά, επανέρχεται κυοφορώντας τους προβληματισμούς της στο screening room του Nixon αυτή τη φορά.Στο έργο του Vimal Shab -που δεν άλλος από τον σκηνοθέτη της παράστασης Χάρη Μπόσινα που υπογράφει με αυτό το ψευδώνυμο το έργο του ...
Συνέχεια...
Ο Πληθωρισμός των παραστάσεων της Volksbuhne & η Θεωρία της Αποστασιοποίησης του Brecht
Mε αφορμή τις παραστάσεις: 'Im Dickicht der Städte', 'Nord' και 'Die Fruchtfliege' στα πλαίσια των εκδηλώσεων του Φεστιβάλ ΑθηνώνΠαραδέχομαι ότι ο γερμανικός τρόπος σκέψης και πολιτισμός του 20ου αιώνα μου είναι ανοίκειος, καθώς από μικρή μεγάλωσα σε ένα σπίτι με ερεθίσματα - προϊόντα γαλλικού κι αγγλικού πολιτισμού. Στην συνέχεια σπουδάζοντας ...
Συνέχεια...
Ελληνικό Φεστιβάλ | Φαίδρα
Δεν ξέρω πόσοι απο τους χιλιάδες θεατές αυτού του διημέρου πήραν την απόφαση να κατέβουν στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου για να δουν τα πάθη της ερωτοχτυπημένης βασίλισσας της Τροιζήνας και πόσοι για να δουν από κοντά τη ντίβα Έλεν Μίρρεν του Peter Greenaway και της «Βασίλισσας». Ωστόσο μικρή σημασία ...
Συνέχεια...
Η Ελλάδα εκλέγει το Γερμανικό Κοινοβούλιο
Πώς θα σας φαινόταν αν ταυτόχρονα με τις Γερμανικές εκλογές κάναμε κι εμείς εδώ μια στιγμούλα μια ψηφοφορία για να αποφασίσουμε το γερμανικό Κοινοβούλιο; Τώρα μπορούμε και εμείς, στην κεντρική σκηνή του Bios, την Παρασκευή 21 και το Σάββατο 22 Δεκεμβρίου. Η ψηφοφορία ξεκίνησε στο www.aliens-vote.org. Ένας ακτιβιστής αναλαμβάνει να φέρει εις πέρας ...
Συνέχεια...
Let’s all go to the lobby με το mixtape.gr
Επειδή το φουαγιέ δεν είναι πλέον χώρος συνάντησης κυριών με γουνικά, βαρύ make up και εσάνς αποπνικτικών αρωμάτων, επειδή το θεατρικό σανίδι δεν μονοπολείται πια από στομφώδεις διάλογους και αδιάφορες -για τους νεαρότερους- ιστορίες και επειδή το θέατρο παραμένει ζωντανό και παρά τους αμέτρητους επικήδειους δεν πρόκειται να πεθάνει ποτέ ...
Συνέχεια...
Το Ντοκιμαντέρ @ Altera Pars
Όλα όσα θέλατε να μάθετε για τον Άμλετ αλλά φοβόσασταν να ρωτήσετε (γιατί ψιλιαζόσασταν πως θα αφήνατε και σεις το κουφάρι σας στην Ελσινόρη από τα γέλια). Που, γεγονός! Η ομάδα των Ex Animo (Νοσφεράτου Διδόντικους) ξεσκεπάζει το Σαιξπηρικό δράμα ως την καλύτερη ίσως κωμωδία του Γουίλ σε μια παρωδία με δομή και ...
Συνέχεια...
Σταύρος Στάγκος – Κρεβάτι Ανάμεσα στις Φακές
Ένας κινηματογραφιστής και τηλεοπτικός σκηνοθέτης, ένα κείμενο με φλεγματικό βρετανικό χιούμορ - δια χειρός Άλαν Μπένετ -, μια θεατρική σκηνή, η Χώρα -που μας καλόμαθε από πέρυσι με φρεσκότατες εκπλήξεις- και ένα έργο με τίτλο κάπως δυσνόητο που σκουντάει με δύναμη τη φαντασία μας: Κρεβάτι Ανάμεσα στις Φακές.Στην αρχή ήταν ...
Συνέχεια...
Trocks | Les Balletes Trocadero de Monte Carlo στο Θέατρο Παλλάς
11- 15 Νοεμβρίου Λυγερόκορμα κορμιά λικνίζονται πάνω σε πουέντ νούμερο 45, τουτού (οι κλασικές φουστίτσες μπαλαρίνας) υπερμεγέθεις και λυγερόκορμες ξανθιές μπαλαρίνες σαν τα ψηλά βουνά. 2 χρόνια μετά από την προηγούμενη επίσκεψή τους οι ευλύγιστες δίμετρες ντίβες του Μπαλέτου του Τροκαντερό επιστρέφουν στην Αθήνα και είναι και πάλι έτοιμοι για ...
Συνέχεια...
Gólgota picnic – Φεστιβάλ Αθηνών
Μια παράσταση Γολγοθάς. Για αρχή να σας πω πως κάθε φορά που τα media αποκαλούν κάποιον "τρομερό παιδί" στα αυτιά μου ηχεί αυτόματα η φράση "τρομακτική μπαρούφα" και, συνήθως, όχι αδίκως. Μια τέτοια περίπτωση είναι και ο Rodrigo García από το Μπουένος Άιρες, ιδρυτής της θεατρικής ομάδας La Carnicería Teatro (θέατρο του χασάπικου). Περίπτωση ...
Συνέχεια...
Unknown dialects: 8 μουσικές διαλέξεις | Φεστιβάλ Αθηνών στις 5 & 6 Ιουλίου
Οκτώ μουσικά έργα, οκτώ μουσικές επιστολές, οκτώ θεατρικές performances, οκτώ μουσικές διαλέξεις.Με αφετηρία τη νέα μουσική δημιουργία του Γιώργου Κουμεντάκη, μια ομάδα νέων καλλιτεχνών παρουσιάζει, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, μια παράσταση μουσικού θεάτρου στην οποία οι μουσικοί του DissonArt Ensemble γίνονται ηθοποιοί, υπερβαίνοντας τα όρια που τους επιβάλλει η ...
Συνέχεια...
Το Ημερολόγιο Ενός Απατεώνα
Νέος, ωραίος, έξυπνος και χρεωκοπημένος. Ανήκει σε μία αστική που προκειμένου να αναριχηθεί στην γοητευτική Μόσχα του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα, χρησιμοποιεί κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο.Συμβιβάζεται, ελίσσεται, κολακεύει, ερωτοτροπεί και, στην κυριολεξία, σέρνεται πίσω από τη διεφθαρμένη μεγαλοαστική τάξη όπου και όπως μπορεί. Παριστάνοντας τον βλάκα, ο Γκλούμπωφ, ...
Συνέχεια...
Ρωμαίος και Ιουλιέττα στη Λυρική Σκηνή
Η αιώνια ιστορία αγάπης του Ρωμαίου και της Ιουλιέττας είναι η νέα παραγωγή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής που ξεκινάει σήμερα τις παραστάσεις της στην Εθνική Λυρική Σκηνή. Το μπαλέτο σε δύο πράξεις του Σεργκέι Προκόφιεφ και νέα χορογραφία του Ρενάτο Τζανέλλα σε μουσική διεύθυνση Λουκάς Καρυτινού παρουσιάζεται για 5 παραστάσεις με πρωταγωνιστές ...
Συνέχεια...
Εν Θερμώ
«Τον άντρα να τον τρέμετε, γιατί έχει κάτι που κρέμεται»«Η Μαρία Χ. Καταδικάστηκε σε 20 χρόνια κάθειρξη για φόνο εκ προ μελέτης». Ένα στεγνό δεδομένο όπως αυτό, στον αντίποδα μιας συγκινησιακής παράστασης, είναι η κατακλείδα και η καταδικαστική απόφαση ενός αντρικού, αναμφίβολα, δικαστηρίου που καθ' όλη του τη διάρκειά ...
Συνέχεια...
What Happens to the hope at the end of the evening
Το ιδιοφυές βρετανικό χιούμορ, στα καλύτερά του. Τον Tim Crouch τον ξέρετε από τις παραστάσεις I, Malvolio, An Oak Tree, Το Χέρι (που παίχτηκε στην Αθήνα όχι μόνο από τον ίδιο αλλά και από τη Θεοδώρα Τζήμου, την ίδια χρονιά, στο Θέατρο του Νέου Κόσμου) και τον Συγγραφέα. Τον Andy Smith δεν τον έχετε ...
Συνέχεια...
Όταν η Griffon συνάντησε την Καμεράτα εγένετο πυρ
Να μια ωραία και πρωτότυπη ιδέα που συνδυάζει το παλιό με το καινούργιο και το κλασικό με το σύγχρονο. Η Καμεράτα παίζει με όργανα εποχής, υπό τη μουσική διεύθυνση του πολυβραβευμένου Γιώργου Πέτρου, έργα του Μπετόβεν συνοδεύοντας μουσικά την ευφάνταστη χορογραφία της Ιωάννας Πορτόλου που δίνει πνοή στο μπαλέτο Τα ...
Συνέχεια...
Δοκιμές VII στο Αμόρε από 2 έως 31
Crash Test
Fuerza Bruta (για κοίτα λίγο επάνω)
Ρίττερ, Ντένε, Φος στο Θέατρο Δημήτρης Ποταμίτης
Ο Δον Ζουαν Στο Σόχο
6o Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Αθήνας από 1 έως
H επιστροφή της Ιφιγένειας
Τα πικρά δάκρυα της Πέτρα φον Καντ στον
Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου
Το (θεατρικό) Ίδρυμα των AbOvo
Happiness Alternative: Τριήμερο Φεστιβάλ για μια εναλλακτική προσέγγιση
ΦΑΙΔΡΑ: Το ιστορικό μιας ‘τραγικής’ διοργάνωσης.
Meet Market στο Θέατρο Ροές – Κερδίστε προσκλήσεις!
‘Παρακαλώ, ας μείνει μεταξύ μας’ για δεύτερη χρονιά
Unemployed και πάλι στο Bios
Η Οφηλία είναι έγκυος… ξανά
Ο Πληθωρισμός των παραστάσεων της Volksbuhne & η
Ελληνικό Φεστιβάλ | Φαίδρα
Η Ελλάδα εκλέγει το Γερμανικό Κοινοβούλιο
Let’s all go to the lobby με το
Το Ντοκιμαντέρ @ Altera Pars
Σταύρος Στάγκος – Κρεβάτι Ανάμεσα στις Φακές
Trocks | Les Balletes Trocadero de Monte Carlo
Gólgota picnic – Φεστιβάλ Αθηνών
Unknown dialects: 8 μουσικές διαλέξεις | Φεστιβάλ Αθηνών
Το Ημερολόγιο Ενός Απατεώνα
Ρωμαίος και Ιουλιέττα στη Λυρική Σκηνή
Εν Θερμώ
What Happens to the hope at the end
Όταν η Griffon συνάντησε την Καμεράτα εγένετο πυρ