Στη δεύτερη παράστασή του «¶γριοι- Ο άνδρας με τα θλιμμένα μάτια» ο Έκτορας ξεδιπλώνει την μοναδική ιδιότητά του να φτιάχνει θέατρο φυσικό και ταυτόχρονα μεταφυσικό, ξεκάθαρο και περίπλοκο, απλό και κατανοητό παρότι δυσνόητο και την εξαιρετική ικανότητά του να χειρίζεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ένα -ομολογουμένως- πολύ καλό ανθρώπινο υλικό που στα χέρια του απογειώνεται δίνοντας ξεχωριστή δύναμη σε ένα έργο που θα μπορούσε ίσως να χαρακτηριστεί «για λίγους». Λανθασμένα μεν, ρεαλιστικά δε. Δεδομένων των συνθηκών.

Βοηθός του Αντώνη Καλογρίδη και του Λευτέρη Βογιατζή για χρόνια, φιλόλογος (!!!) και σκηνοθέτης από την μεγάλη -του – έθνους – σχολή «Σταυράκου» προερχόμενος δεν είναι η φετινή παράσταση η πρώτη σου δουλειά.
Το 2005 στις Δοκιμές του Αμόρε σκηνοθέτησα την παράσταση «Ο ¶νδρας στο Βυθό» και έχω κάνει και δύο ταινίες μικρού μήκους που παρουσιάστηκαν σε διάφορα φεστιβάλ (σ.σ. και στο φεστιβάλ Βενετίας και επίσης πήραν και αρκετά βραβεία) και αυτή είναι η δεύτερη προσωπική δουλειά μου στο θέατρο.

Φαντάζομαι πως αποκόμισες πολλά όντας βοηθός του Λευτέρη Βογιατζή.
Τα πάντα. Παρότι δεν είναι αυτό το είδος θεάτρου που μου αρέσει (ο τόσο πελώριος έλεγχος του σκηνοθέτη) η τρομερή -εμμονική- αφοσίωσή του στη δουλειά είναι πολύ μεγάλο μάθημα και ο τρόπος του να χειρίζεται το λόγο, σαν μουσική, είναι μοναδικός. Ο Βογιατζής έχει πιο πολύ τη ματιά του ηθοποιού/σκηνοθέτη, το στήνει το έργο πολύ πάνω στον ηθοποιό, εγώ πιστεύω περισσότερο στην επέμβαση του σκηνοθέτη. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως οι ηθοποιοί δεν έχουν ελευθερία, ακόμα και κατά τη διάρκεια της παράστασης. Κάθε μέρα δοκιμάζουν διαφορετικά πράγματα. Τα συζητάμε έπειτα και κρατάμε μερικά, αλλάζουμε άλλα…

Είσαι, όμως, πάντοτε παρών στις παραστάσεις σου.
Παρατηρώ το κοινό και αλλάζω όσα δεν λειτουργούν. Στους ¶γριους, π.χ. μια από τις αλλαγές που έκανα ακριβώς επειδή στην πράξη είδα πως δεν είχε νόημα για τους θεατές ήταν το εισαγωγικό κομμάτι που μίκρυνε αισθητά. Δεν είναι πάντα εύκολο να είσαι αντικειμενικός θεατής. Από κάποια στιγμή και έπειτα είναι τόσο δικό σου αυτό που βλέπεις που δεν καταλαβαίνεις. Μπορώ να το ακούσω, να παρατηρήσω το κοινό αλλά δεν αντέχω να κοιτάζω άλλο τη σκηνή.

Διαβάζεις πολύ. Έτσι επιλέγεις τα έργα σου;
Διαβάζω πολύ αλλά στοχευμένα. Και είναι αυτός ο τρόπος μου να επικοινωνώ με τις εξελίξεις στον κόσμο και να μαθαίνω γιατί σαν άνθρωπος δεν είμαι πολύ ανοιχτός και δεν επικοινωνώ εύκολα. Το συγκεκριμένο έργο, όμως, το διάλεξε ο Γιάννης Χουβαρδάς. Στις πρώτες αναγνώσεις μου φάνηκε πιο σκοτεινό και θριλερικό ακόμα γι αυτό και είχα ήδη στο νου μου κι άλλες εκδοχές εκτός από αυτή του τσίρκου. Αλλά πάντοτε, οι συνθήκες που δημιουργούνται στο νου μου διαβάζοντας ένα έργο δοκιμάζονται στις πρόβες και διαλέγουμε αυτή που λειτουργεί καλύτερα.

ELΤο τσίρκο πως προέκυψε στο συγκεκριμένο έργο ως χώρος της πλοκής;
Έχει κάτι σκοτεινό το τσίρκο. Είναι μια κλειστή και πολύ δεμένη κοινωνία, συνήθως οικογενειακή υπόθεση, με πολύ περίεργους και ιδιαίτερους κανόνες κάπως ακριβώς σαν την πόλη που εξελίσσεται το έργο. Και ο κλόουν – ο πατέρας που δεν μιλάει- είναι τρομακτική μορφή και τα δύο αδέρφια θυμίζουν δίδυμο κωμικών Χοντρός Λιγνός, αδερφοί Μαρξ κτλ. Η οικογένεια, επίσης, λειτουργεί κάπως σαν τσαρλατάνος για να τον πείσουν να μείνει. Και τέλος το παροδικό. Αισθάνονται πως αυτή η ερήμωση είναι παροδική, πως από στιγμή σε στιγμή θα φύγουν.

Θέλει η οικογένεια να φύγει ή είναι ευτυχισμένη ζώντας σε αυτή την ημιάγρια κατάσταση, στην ερημωμένη πόλη, χωρίς ρεύμα, νερό και άλλους ανθρώπους;
Κάνουν διαρκώς σχέδια φυγής αλλά ο φόβος και το αίσθημα ασφάλειας που τους δίνει το σπίτι είναι το αντίβαρο σ’ αυτή την επιθυμία. Και αυτή είναι η μεγαλύτερη ειρωνεία στη φράση «είμαστε ασφαλείς σ’ αυτό το σπίτι». Κι όμως, μένουν σε ένα σπίτι που δεν έχουν καν το κλειδί.

Ο τρόπος με τον οποίο πείθουν τον ξένο που φτάνει στην πόλη τους να μείνει μαζί τους, χωρίς να τον εξαναγκάσουν, να τον πιέσουν, να τον απειλήσουν ή να ασκήσουν βία θυμίζει ορισμένες ταινίες του Χάνεκε.
Ο Χεντλ Κλάους παίζει σε ταινίες του Χάνεκε και είναι πολύ φίλοι και, ναι, η συνθήκη της μη βίας σε ένα τόσο βίαιο κατά τα άλλα έργο είναι παρεμφερής.

Το έργο λειτουργεί αλληγορικά;
Είναι, νομίζω, μια πολύ απλή αλληγορία για το πως βλέπει ο συγγραφέας την Ευρώπη -και την κοινωνία ολόκληρη ενδεχομένως γιατί δε νιώθω πως είναι πολιτικό το έργο αλλά ανθρωπολογικό και κοινωνιολογικό- σήμερα, την ασάφεια των συνόρων και την διαρκή παρακμή της που δεν μπορείς καν να την ορίσεις. Μάλλον πεθαίνει η κοινωνία. Μοιάζει και σαν μεταβατικό στάδιο προς την Κόλαση με έναν τρόπο.

Κι όμως, η τελική αίσθηση είναι πολύ αισιόδοξη.
Ναι, είναι μια γκροτέσκα εκδοχή της πραγματικότητας. Καταδεικνύει με πολύ έντονο τρόπο την ανάγκη των ανθρώπων να έχουν σχέσεις ακόμα και αν το περιβάλλον γύρω τους καταρρέει, διαλύεται, παρακμάζει. Και οι σχέσεις είναι δύσκολες, πολύ δύσκολες.

Το θέατρο πεθαίνει;
Κάποιες μορφές του πεθαίνουν ναι. Αλλά η ανάγκη του κοινού να παρακολουθήσει αυτό που αναπαρίσταται και προβάλλεται μπροστά στα μάτια του- είτε πρόκειται για θέατρο είτε για κινηματογράφο- δεν πρόκειται να πεθάνει ποτέ. Μπορεί να περνάει κρίση αλλά δεν πεθαίνει.

Ζεις από το θέατρο;
Όχι αυτή τη στιγμή αλλά ελπίζω πως σε 2-3 χρόνια θα μπορώ. Μην φανταστείς κάτι φοβερό, να μπορώ να ψωνίσω από το super market εννοώ, όχι να αγοράζω σωρούς Burberry’s.

Γιατί δεν ασχολείσαι με την τηλεόραση ή τη διαφήμιση, για βιοποριστικούς λόγους έστω;
Θέλει πολύ χρόνο και μεγάλη αφοσίωση, πρέπει να ξεκινήσεις σαν βοηθός ώσπου να σε μάθουν και να κάνεις δικές σου δουλειές. Είναι κρίμα να σπαταλήσω το χρόνο μου σε κάτι που δεν μου προκαλεί ενδιαφέρον μόνο και μόνο για τα χρήματα. Δεν θα έχω αρκετό χρόνο να ξοδέψω για το θέατρο και το σινεμά και είναι αυτά η προτεραιότητά μου.

Το σινεμά είναι μια εντελώς διαφορετική υπόθεση όμως.
Ναι, καταστροφή. Είναι αστείο να λέμε ξανά και ξανά πως δεν υπάρχουν χρήματα αλλά το ζήτημα είναι πως αν δεν μπορείς να πληρώσεις έστω τους τεχνικούς πως να γυρίσεις μια ταινία; Υπάρχει μια τρομακτική δυσπιστία στους νεαρούς ανθρώπους. Δύο νέοι πήραν πάλι φέτος χρήματα από το κέντρο και όλοι οι υπόλοιποι είναι πάνω από 500 χρονών. Ναι, τα σενάρια είναι επίσης πρόβλημα, ναι, δεν είναι καλά γιατί δεν ξέρουμε να ζούμε στην Ελλάδα, δεν ασχολούμαστε με τις λεπτομέρειες, με τους χαρακτήρες κτλ, δεν είναι οι καταστάσεις που μας λείπουν. Αλλά, όπως και να το κάνουμε, χρειάζεσαι τριβή για να τα καταφέρεις. Δεν μπορεί να είναι αριστούργημα η πρώτη σου ταινία. Και δεν θα κάνεις τρίτη- που μπορεί να είναι διαμάντι- αν δεν κάνεις 1-2 πριν. Φαύλος κύκλος.

Δεν θα περίμενα από εσένα που είσαι τόσο αισιόδοξος -ουσιαστικά- να έχεις παραδώσει τα όπλα πάντως.
Και πολύ καλά κάνεις. Εγώ και 40 περίπου ακόμα σκηνοθέτες της γενιάς μου αντί να γκρινιάζουμε μόνο και να μεμψιμοιρούμε προσπαθούμε να κάνουμε όλοι μαζί 2-3 σπονδυλωτές ταινίες και να το προωθήσουμε το ελληνικό σινεμά. Και όσον αφορά και εμένα προσωπικά είμαι αποφασισμένος να υλοποιήσω το σχέδιο της επόμενης ταινίας μου. Με ή χωρίς τη βοήθεια του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου.

Αυτές είναι και οι μοναδικές προσδοκίες σου από το άμεσο μέλλον;
Η προσδοκία και η επιθυμία μου είναι να μπορώ να κάνω παραστάσεις. Πολλές παραστάσεις, μεγάλες, με περισσότερους ηθοποιούς, κλασικά έργα. Και ταινίες. Το μόνο που θέλω είναι να έχω την ευκαιρία να ασκούμαι και να δουλεύω συχνά.

 


Η παράσταση του Έκτορα Λυγίζου «¶γριοι- Ο ¶νδρας με τα θλιμμένα μάτια» του Χεντλ Κλάους παίζεται στο θέατρο Αμόρε, Πριγκιπονήσων 10, Τηλ: 210 6468009

Μετάφραση: Γιώργος Δεπάστας
Σκηνοθεσία: Έκτορας Λυγίζος
Σκηνικά/ κοστούμια: Μαγιού Τρικεριώτη
Φωτισμοί: Δημήτρης Κασιμάτης
Δραματουργική επεξεργασία: Κατερίνα Κωνσταντινάτου, Παναγιώτας Κωνσταντινάτου.
Βοηθός σκηνοθέτη: Γεωργία Ψυχογυιού.
Παίζουν: Αργύρης Ξάφης, Εύη Σαουλίδου, Θάνος Σαμαράς, Βασίλης Καραμπούλας, Σωκράτης Πατσίκας.

Διάβασε επίσης...
Arc For Dance
Ενδιαμέσως του Φεστιβάλ Χορού του Σωματείου Ελλήνων Χορογράφων ένα ακόμα μικρότερης διάρκειας -και συμμετοχών- αλλά εξίσου ενδιαφέρον φεστιβάλ χορού κάνει την εμφάνισή του στο Θέατρο Δίπυλον.Στόχος του να γνωρίσει την πολύπλευρη τέχνη του χορού στο ευρύ κοινό, παρουσιάζοντας κάθε χρόνο διαφορετικούς δημιουργούς με διαφορετικό ύφος και επιρροές. Στη φετινή πρώτη ...
Συνέχεια...
Ο Δον Κιχώτης κυνηγά ανεμόμυλους στη Λυρική Σκηνή
Ο ονειροπόλος ήρωας του Θερβάντες ζει τις περιπέτειές του στο θέατρο Ολύμπια υπό τους ήχους της μουσικής του Λεόν Μίνκους σε σενάριο και χορογραφία Βλαντίμιρ Βασίλιεφ. Ο Δον Κιχώτης, ένα κλασικό αριστούργημα του μπαλέτου, έχει αποτελέσει πηγή έμπνευσης για πολλούς χορογράφους και χορευτές σε όλο τον κόσμο. Ανάμεσά τους και ο θρύλος των Μπολσόι χορευτής και ...
Συνέχεια...
Σεμινάριο Χορού και Κίνησης στο Kinky Kong
Από τις 29 Μαΐου έως τις 8 ΙουνίουΑν μένετε στην Αθήνα όλο και κάπου θα έχει πάρει το μάτι σας το μικροσκοπικό στενάκι της Αβραμιώτου που κάθε βράδυ σφύζει από ζωή, μετακομίζει τον αυγουστιάτικο νησιώτικο πανικό στο κέντρο της πόλης και συγκεντρώνει το ενδιαφέρον πολλών και διαφορετικών θαμώνων αλλά και ...
Συνέχεια...
Προμηθέας δεσμώτης του Αισχύλου από την Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου
Τη συνήθεια χρόνων, να παρακολουθούμε αρχαία δράματα σε ανοιχτά θέατρα, έρχεται να αλλάξει η παράσταση Προμηθέας Δεσμώτης του Αισχύλου σε μια σκηνική ανάγνωση του Σωτήρη Χατζάκη εκκινώντας τον κύκλο της έρευνας και του πειραματισμού γύρω από το αρχαίο δράμα σε χώρους κλειστούς. Πρώτο μέρος της τριλογίας (μαζί με τα «Προμηθέας ...
Συνέχεια...
Εύθραυστο – Ένας Απολογισμός
Ζωές βαλσαμωμένες μέσα στην άγνοια, για χρόνια καλά κρυμμένες, ανελεύθερες και εξουθενωμένες. Φιγούρες που βαδίζουν μόνες γιατί κανείς ποτέ δε τους άγγιξε ή δεν τον άφησαν να τους αγγίξει. Σκιές ονείρων ολοκληρωτικά ξεχασμένες, μα ίσως και ικανοποιημένες.Όχι δεν είναι η απαισιοδοξία μου. Και το ξέρω, πώς δεν είναι μόνο αυτή ...
Συνέχεια...
Λα Πουπέ – Μονόλογος με την ¶ννα Κοκκίνου για λίγες παραστάσεις
Ένας θεατρικός μονόλογος -μια μαύρη κωμωδία- του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη από την ¶ννα Κοκκίνου, για λίγες παραστάσεις φέτος. Το έργο Η Ρίκα είναι η πιο επιδέξια ράφτρα φορεμάτων κούκλας στην Αθήνα. Διαθέτει σπάνια κουμπιά και υφάσματα κι ένα ακόμα πιο σπάνιο ταλέντο. Ωστόσο, η ενασχόλησή της αυτή μοιάζει να την έχει ...
Συνέχεια...
Την Τρίτη στο Σουπερμάρκετ
Ο μονόλογος λογαριασμός και απολογισμός των επιλογών μιας ζωής στο ταμείο του Σούπερ Μάρκετ, στο τέλος του διαδρόμου με τις κονσέρβες λουκάνικα κοκτέιλ. Η Μαρί-Πιερ βγάζει κάθε Τρίτη τον μπαμπά της για ψώνια- κι ας επιμένει αυτός να την φωνάζει με το βαφτιστικό του, Ζαν-Πιερ. Το αίμα ρίμελ δεν γίνεται. Η Μαρί-Πιερ πάντα φροντίζει τον εαυτό της τις ...
Συνέχεια...
Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου
Όπως οι περισσότερες μέρες της ¶νοιξης τείνουν να αφιερώνονται σε κάτι, από την ποίηση, την francophonie μέχρι το παιδικό βιβλίο, έτσι και η σημερινή Τρίτη έχει οριστεί ως Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου (World Theatre Day) ήδη από το 1962. Κάθε χρονιά στις 27 Μαρτίου η παγκόσμια θεατρική κοινότητα γιορτάζει αυτή τη ...
Συνέχεια...
Σαρδάμ με Σαρδέλες στο Θέατρο Ιλίσια – Μιμή Ντενίση
Ο Αντώνης Καλογρίδης, το enfant terrible του θεάτρου και του αθηναϊκού nightlife (αν δεν το ξέρετε έχει φιλοτεχνήσει μερικές από τις μπάρες που στο παρελθόν σας έχουν φιλοξενήσει) για φέτος ανεβαίνει προς Ιλίσια και σκηνοθετεί (αλλά και σκηνογραφεί) μια από τις πιο κλασικές βρετανικές φάρσες. Το έργο «Noises Off» - ...
Συνέχεια...
‘Ο Φιλόσοφος’ με τη Ρούλα Πατεράκη
Το έργο του Γιάννη Πάνου από το μυθιστόρημα "Η Ιστορία των Μεταμορφώσεων" ανέβασε για πρώτη φορά η Ρούλα Πατεράκη στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών το 2006 και απέσπασε το Βραβείο Ερμηνείας Κάρολος Κουν για αυτόν το ρόλο της. Επιστρέφει φέτος, για λίγες μόνο παραστάσεις έως τις 10 Νοεμβρίου, με το ...
Συνέχεια...
Τα Κόκκινα Φανάρια @ Εθνικό
«Οι άνθρωποι είμαστε ζώα» και εσείς τα λέτε πολύ καλά Μαντάμ Παρή  Αλλά, ποιος σας ακούει. Κανείς, μάλλον, αφού δεν τα λέτε ούτε εσείς, ούτε και κανείς άλλος τόσο πειστικά ώστε να σας παρακολουθήσουμε. Πολύ πιθανόν είναι να μην γνωρίζετε ότι Τα Κόκκινα Φανάρια, το έργο του Αλέκου Γαλανού, γράφτηκε αρχικά για το ...
Συνέχεια...
Η μέθοδος Gronholm στο Θέατρο Τέχνης
Από 31 Ιανουαρίου Επαναλαμβάνοντας ένα ακόμα cliché, αυτό της τέχνης που αντιγράφει τη ζωή, ο ισπανός Χόρντι Γκαλθεράν γράφει ένα έργο για τις απάνθρωπες συνθήκες πρόσληψης σε μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες. Μπορεί, καμιά φορά, να σκέφτεστε (αν δεν έχετε προσωπική εμπειρία από τέτοιου είδους καταβροχθιστικούς κολοσσούς) πως παρακολουθώντας διασκορπισμένα στιγμιότυπα σε ...
Συνέχεια...
Ο σκύλος της Κολάσεως
Ο Μιχαήλ Μαρμαρινός αναμετρήθηκε με τον Φάουστ του Γκαίτε (και μερικά ακόμα κείμενα που καταπιάνονται περίπου με το ίδιο θέμα) και το αν κέρδισε ή έχασε ποσώς ενδιαφέρει κανέναν μια που σίγουρος νικητής είναι ο πουριτανισμός και η ευαισθησία της δεκάρας. Από τις πρώτες, κιόλας, παραστάσεις, μεγάλη οργή ξεσήκωσε η εμφάνιση ...
Συνέχεια...
10 Εντολές | Δ’ περίοδος στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού
Το μεγαλόπνοο project των 10 Εντολών συνεχίζει η Πειραματική Σκηνή του Εθνικού θεάτρου. Από τις 11 Μαρτίου παρουσιάζονται στο Από Μηχανής Θέατρο 2 ακόμα σε σκηνοθεσία Βίκτωρα Αρδίττη και Λέας Μαλένη. Οι δύο εντολές που επεξεργάστηκαν δραματουργικά «Εγώ ειμί Κύριος ο Θεός σου, όστις εξήγαγόν σε εκ γης Αιγύπτου, εξ ...
Συνέχεια...
Old clown wanted
«Old clown wanted», γράφει η αγγελία. Μακροχρόνια άνεργοι κλόουν καταφτάνουν σε ένα προθάλαμο συνεντεύξεων και ευκαιριών για να διεκδικήσουν μία και μοναδική θέση εργασίας. Γνωρίζονται από παλιά. Αυτό θα φέρει στην επιφάνεια εντάσεις και θα ξυπνήσει κρυμμένα συναισθήματα. Θα οδηγηθούν σε ανταγωνιστικές επιδείξεις δεξιοτήτων χωρίς να λογαριάσουν τον κίνδυνο. Οι τρεις ...
Συνέχεια...
Πρεμιέρα σήμερα για τον Προμηθέα Δεσμώτη από το ΔH.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης
Μια φιλόδοξη παραγωγή, τον Προμηθέα Δεσμώτη του Αισχύλου παρουσιάζει φέτος το καλοκαίρι το Δημοτικό Θέατρο Ρούμελης στα φεστιβάλ όλης της Ελλάδας. Το ρόλο του Προμηθέα θα ερμηνεύσει ο Χρίστος Καλαβρούζος που υπογράφει και τη σκηνοθεσία. Η παράσταση αυτή είναι μια συλλογική εμπειρική κατάθεση σημαντικών συντελεστών του θεάτρου μας που με ...
Συνέχεια...
‘Βάκχες’ στο Θέατρο Πορεία – Κερδίστε προσκλήσεις
«Ο Δημήτρης Τάρλοου μου ανέθεσε τη σκηνοθεσία του έργου «Βάκχες» του Ευριπίδη στο θέατρο ΠΟΡΕΙΑ ύστερα από την επιτυχημένη συνεργασία μας στην παράσταση «The Man Who» πριν από τρία χρόνια. Πρόκειται για το αγαπημένο έργο όλων των ελλήνων ηθοποιών που συζήτησα μαζί τους, προφανώς το τελευταίο έργο που έγραψε ο ...
Συνέχεια...
…Στη σοφίτα από την ομάδα ∞ στο SOUL
11 Μαρτίου έως 15 ΑπριλίουΒασισμένο στο μυθιστόρημα του σέρβου Ντανίλο Κις «ΣΟΦΙΤΑ» που αποτελεί ένα σχήμα ερωτικού μυθιστορήματος μέσα στο οποίο καθρεφτίζονται η αυθεντικότητα, η αλήθεια και το ρεπορτάζ.Με αναφορές στον αρχαίο Ελληνικό μύθο του Ορφέα και της Ευρυδίκης, προβάλλει ένα ιδεαλιστικό κόσμο ο οποίος μερικές φορές έρχεται σε σύγκρουση ...
Συνέχεια...
Έγκλημα και Τιμωρία στο ΕσωΘέατρο
Στο ΕσωΘέατρο για δεύτερη χρονιά παρουσιάζεται το κλασικό μυθιστόρημα του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι «Έγκλημα και Τιμωρία». Οι άνθρωποι είναι περίπλοκοι και ικανοί για όλα. Για το καλύτερο και για το χειρότερο. Αυτό μας λέει ο συγγραφέας και αυτό παρακολουθούμε και στη θεατρική μεραφορά του Τάσου Προύσαλη. Λίγα λόγια για το έργο ...
Συνέχεια...
Watch Me Fall @ Bios
The sky is the limit. Μια παράσταση για τολμηρούς θεατές από τους διασημότερους κασκαντέρ του κόσμου. Θα πετάξει ή δεν θα πετάξει; Ποιος είναι πιο τολμηρός; Ο κασκαντέρ που δίνει το show του εμπρός μας ή εμείς οι θεατές; Οι Action Hero στήνουν μια performance εμπνευσμένοι από τους Μεξικάνικους αγώνες πάλης, ...
Συνέχεια...
Aυτά που κάψαν το Σανίδι
Ναι μεν λέξεις όπως τυμβωρυχία και άλλες συναφείς θα ταίριαζαν φαινομενικά γάντι στο θέαμα που παρουσιάστηκε στο Ηρώδειο την Παρασκευή 27 και το Σάββατο 28 Ιουνίου, αλλά υπάρχουν πολλά αλλά...Ο εμπνευστής του όλου επιχειρήματος Σταμάτης Κραουνάκης έκανε διακριτικά 'στην άκρη' αφήνοντας το υλικό να κάνει τη βρώμικη δουλειά. Το οποίο ...
Συνέχεια...
Βάσα Βελεζνόβα
Ο Μαξίμ Γκόργκι έγραψε την αλληγορική ιστορία της Βάσα Βελεζνόβα το 1910, διαισθανόμενος το κύμα της αλλαγής που επρόκειτο να φέρει η Ρωσική Επανάσταση. Μια μητριαρχική οικογένεια που φυτοζωεί κάτω από τον επιθανάτιο ρόγχο του πατέρα, καταδυναστεύεται από την σκληρότητα της δυναμικής μητέρας Βάσα. Με το θάνατο του πατέρα και ...
Συνέχεια...
Τα Λόγια της Κασσάνδρας | Φεστιβάλ Αθηνών
Μια μόνο στιγμή «κόβει» από την Ορέστεια του Αισχύλου ο Νίκος Βαχμίας, τη σκηνή της Κασσάνδρας, και τη μεγεθύνει σε έναν πειραματισμό με την ομάδα Φιλιατρό. Αναζητά μια διαφορετική προσέγγιση της τραγωδίας και χρησιμοποιεί μαζί με αυτό το απόσπασμα μαρτυρίες, ποιήματα και τραγούδια από αντίστοιχες μοιραίες στιγμές που αφομοιώνονται στο ...
Συνέχεια...
Η Ζωή στο Θέατρο
Γραμμένο το 1977, το έργο του Ντεϊβιντ Μάμετ μιλάει για τη σύνθετη διαδικασία της παράδοσης της σκυτάλης από τη μια γενιά στην επόμενη, μέσα από τη σχέση δυο ηθοποιών, του Ρόμπερτ και του Τζον, και τις κωμικοτραγικές καταστάσεις που ζουν, πάνω και πίσω από τη σκηνή, στο θέατρο ρεπερτορίου στο ...
Συνέχεια...
Το Μαγαζάκι του Τρόμου
Στην Ελλάδα δεν τα αγαπάμε τα μιούζικαλ. Είναι γεγονός. Είτε γιατί δεν ταιριάζουν στην ιδιοσυγκρασία μας (που έχω αμφιβολίες), είτε επειδή δεν παρουσιάζονται σωστά (αυτό μάλλον είναι ο βασικός λόγος). Και η σκληρή αλήθεια είναι ότι ένα μιούζικαλ για να παρουσιαστεί σωστά χρειάζεται:Α) Φροντισμένη ΠαραγωγήΒ) Ζωντανή μουσικήΓ) Καλή μετάφραση, (ειδικά ...
Συνέχεια...
Τάκης Τζαμαργιάς – Betty Shamieh | Black Eyed
Ο Τάκης Τζαμαργιάς, σκηνοθέτης και καθηγητής στο Παιδαγωγικό Τμήμα του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, ύστερα από το νεοελληνικό έργο American Dreamin, στρέφεται στη μελέτη της γυναικείας ψυχολογίας. Σκηνοθετεί την ¶ννα Κουτσαφτίκη, την Καλλιρόη Μυριαγκού, την Ευδοκία Στατήρη και τη Στέβη Φόρτωμα ως τέσσερις γυναίκες αραβικής καταγωγής που έζησαν σε διαφορετικές εποχές και, ...
Συνέχεια...
Ο Χορός του Θανάτου
Ένα από τα πιο παράξενα έργα σχέσεων του Στρίντμπεργκ.Η εφιαλτική συμβίωση επί μια εικοσιπενταετία ενός παντρεμένου ζευγαριού σε μια στρατιωτική βάση στην άκρη του κόσμου. Εκείνος στρατιωτικός κι εκείνη αποτραβηγμένη ηθοποιός (φαντάσματα από τη ζωή του συγγραφέα) που παράτησε μια πολλά υποσχόμενη καριέρα για χάρη του. Ακουσίως (μετάταξη του συζύγου) ...
Συνέχεια...
Bob (Theatre) is back! | 2 έως 10 Μαΐου στο Θέατρο Χώρα
O Bob έκανε και πάλι το θαύμα του: συγκέντρωσε ορισμένες από τις πιο συζητημένες παραστάσεις της περασμένης αλλά και παλαιότερων σεζόν και τις κάλεσε στο θέατρο όπου συναντιούνται οι διψασμένοι για φρέσκιες ιδέες θεατές. Που αλλού; Στο Θέατρο Χώρα!Για δεύτερη χρονιά, μετά την περσινή του επιτυχία, με περισσότερες παραστάσεις και ...
Συνέχεια...
(In) Παρθενώνας (we) ΤΡΑΣΤ
Καθένας κουβαλά τον προσωπικό του Παρθενώνα -στην τσάντα, στην τσέπη, στην πλάτη, στην απόφαση για το επόμενο βήμα. Ανεβαίνεις στο δεύτερο όροφο ενός παλιού ραφτάδικου στο κέντρο της Αθήνας σκαρφαλώνοντας την ξύλινη σκάλα με την κουπαστή και ξέρεις πως κάπου εκεί έξω, σε ένα από τα παράθυρα του νέου (και πολύ ενδιαφέροντος χώρου ...
Συνέχεια...
‘Φόνος Μετά Μουσικής’ στη Θεατρική σκηνή Ζωή Λάσκαρη – Κερδίστε προσκλήσεις!
«.. Η Εύα -μια νεαρή κοπέλα με έντονο και ιδιαίτερο χαρακτήρα και «ξεχωριστή» άποψη για τη ζωή- είναι παντρεμένη μ΄έναν ήσυχο και καλόβολο άντρα. Θεωρώντας όμως τον εαυτό της παραμελημένο, βρίσκει τον έρωτα (με ανορθόδοξο τρόπο) σ΄ έναν άλλο άντρα. Πως πείθει τον εραστή να σκοτώσουν τον σύζυγο; Ποιές ανατροπές ...
Συνέχεια...
Arc For Dance
Ο Δον Κιχώτης κυνηγά ανεμόμυλους στη Λυρική Σκηνή
Σεμινάριο Χορού και Κίνησης στο Kinky Kong
Προμηθέας δεσμώτης του Αισχύλου από την Νέα Σκηνή
Εύθραυστο – Ένας Απολογισμός
Λα Πουπέ – Μονόλογος με την ¶ννα Κοκκίνου
Την Τρίτη στο Σουπερμάρκετ
Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου
Σαρδάμ με Σαρδέλες στο Θέατρο Ιλίσια – Μιμή
‘Ο Φιλόσοφος’ με τη Ρούλα Πατεράκη
Τα Κόκκινα Φανάρια @ Εθνικό
Η μέθοδος Gronholm στο Θέατρο Τέχνης
Ο σκύλος της Κολάσεως
10 Εντολές | Δ’ περίοδος στην Πειραματική Σκηνή
Old clown wanted
Πρεμιέρα σήμερα για τον Προμηθέα Δεσμώτη από το
‘Βάκχες’ στο Θέατρο Πορεία – Κερδίστε προσκλήσεις
…Στη σοφίτα από την ομάδα ∞ στο SOUL
Έγκλημα και Τιμωρία στο ΕσωΘέατρο
Watch Me Fall @ Bios
Aυτά που κάψαν το Σανίδι
Βάσα Βελεζνόβα
Τα Λόγια της Κασσάνδρας | Φεστιβάλ Αθηνών
Η Ζωή στο Θέατρο
Το Μαγαζάκι του Τρόμου
Τάκης Τζαμαργιάς – Betty Shamieh | Black Eyed
Ο Χορός του Θανάτου
Bob (Theatre) is back! | 2 έως 10
(In) Παρθενώνας (we) ΤΡΑΣΤ
‘Φόνος Μετά Μουσικής’ στη Θεατρική σκηνή Ζωή Λάσκαρη