Μία από τις πιο συμπαθείς και αγαπητές μπάντες του mixtape.gr, ή alternative-country πενταδα των Dustbowl, προετοιμαζόμενη για το επερχόμενη live της στο Rodeo (25/3), μας προσφέρει μία ακόμα απολαυστική και μακροσκελή συνέντευξη.

…και φυσικά απαντούν σε όλα, από τις αλλαγές στο ρόστερ τους μέχρι και την στροφή στον ήχο τους.


Ας ξεκινήσουμε μιλώντας λίγο για το καινούριο σας άλμπουμ, "Goin’ Down", που κυκλοφόρησε πρόσφατα και το οποίο σηματοδοτεί και μία ουσιαστική στροφή στον ήχο της μπάντας. Πότε ξεκινήσατε να γράφετε το υλικό του δίσκου ; Ήταν συνειδητή η αλλαγή στον ήχο ή απλώς έτσι προέκυψε ; Πώς βλέπετε το τελικό αποτέλεσμα τώρα που το CD βρίσκεται πλέον στα ράφια των δισκοπωλείων ;

TELECASTER NICK: Αν δεις το ένθετο του Troublebound & Lonesome, στο τέλος του έχει κάποιους στίχους από το The Burden (A-You Can’t Bear) το οποίο ανοίγει το δεύτερο μας άλμπουμ το "Goin’ Down". Χρειάζεται να πούμε τίποτα άλλο; Ήταν μια αλλαγή που ήρθε φυσιολογικά όταν αρχίσαμε να γράφουμε για άλλα πράγματα με άλλο τρόπο. Βέβαια για να το καταφέρουμε αυτό θυσιάσαμε την ίδια μας την εικόνα. Αν είχε βγει πιο γρήγορα στην αγορά το πρώτο άλμπουμ θα είχε γίνει και πιο γρήγορα αυτή η στροφή. Άργησε ένα χρόνο…

LYDIA: H αλλαγή προέκυψε φυσικά. ο δεύτερος δίσκος μας ‘Goin’ Down’ είναι πιο προσωπικός δίσκος, έχει στοιχεία από τον καθένα μας μιας και όλοι μας πειραματιστήκαμε με κάποιους στίχους, μια μελωδία ή μερικά ακόρντα.. το αποτέλεσμα είναι αυτό που ακούτε. Ο πρώτος δίσκος είναι καθαρά ένας country-hillbilly δίσκος, ακόμα και τα δικά μας τραγούδια έχουν αυτό στιλ. Η μουσική στροφή μας που εγώ προσωπικά θα την έλεγα εξέλιξη παρά στροφή ήρθε γιατί πλέον δεν βάζουμε ετικέτες στη μουσική μας, είναι αυτό που έχουμε μέσα μας.

DD: Το Burden (A-You Can’t Bear) και το Death Don’t Have No Mercy τα παίζαμε live πριν καν ακόμη κυκλοφορήσει το Toublebound & Lonesome ενώ το Cherry Wine (Lullaby For The Wicked) – για παράδειγμα – γράφτηκε λίγο πριν αρχίσουμε τις ηχογραφήσεις του 1ου album. Το υλικό και οι ιδέες υπήρχανε συνεπώς η αλλαγή θα ερχότανε αργά η γρήγορα. Δεν αποφασίσαμε ξαφνικά να αλλάξουμε στυλ και ύφος. Αυτό που ακούς στο "Goin’ Down" είναι οι Dustbowl…αυτή τη μουσική ακούμε και αυτή παίζουμε, είναι πολύ απλό.

dust

Λίγο πριν ξεκινήσουν οι ηχογραφήσεις για το καινούριο album ο Big George, ο αρχικός τραγουδιστής των Dustbowl, αποφάσισε να αποχωρήσει από την μπάντα για προσωπικούς λόγους και την θέση του στα φωνητικά ανέλαβε ο DD Dynamite. Φαντάζομαι ότι θα υπήρξε μία περίοδος μετάβασης κατά την οποία θα ζοριστήκατε λιγάκι. Υπήρξαν κάποιες δυσκολίες προσαρμογής και πώς καταφέρατε να ολοκληρώσετε τις ηχογραφήσεις τόσο γρήγορα ;

L.: Δεν θα μπορούσα να φανταστώ κάποιον άλλο στη θέση του τραγουδιστή πέρα από έναν από εμάς. Ο DD ήξερε όλους τους στίχους, έγραφε τραγούδια και τραγουδούσε … επομένως ήταν ό πρώτος (και μοναδικός για εμάς) υποψήφιος!

T.N.: Είχαμε μια "κεκτημένη" ταχύτητα που όλα έγιναν φυσιολογικά. Το "Goin’ Down" είναι οι Dustbowl και έπρεπε να είσαι "μέσα" σ’ αυτό το mood για να το καταλάβεις. Αν θέλεις, εγώ προσωπικά αισθανόμουν πως έπρεπε να βγει καλό το άλμπουμ και να "πάμε κάτω" μαζί με τον DD, τον Shoeshine Boy, την Lyd, τον John, τον Alex, τον Shoenfelt και τον Gluck.
Από εκεί και πέρα δεν νοιώσαμε κάποια απώλεια…

Στο νέο album έχουν συμμετάσχει ορισμένοι καλλιτέχνες του διεθνούς και εγχώριου ρεπερτορίου, όλοι τους με πολύχρονη εμπειρία στην μουσική σκηνή αλλά από διαφορετικούς χώρους και με εντελώς διαφορετικό background ο καθένας τους. Πώς προέκυψαν οι συνεργασίες αυτές ; Χρειάστηκε να γίνουν κάποιες αλλαγές στα κομμάτια για να συμβαδίσουν με το στύλ του εκάστοτε καλεσμένου ; Τι πιστεύετε ότι αποκομίσατε εσείς ως Dustbowl από την εμπειρία της συνεργασίας με καταξιωμένα ονόματα όπως ο Phil Shoenfelt, ο Jeremy Gluck και ο Alex K;

T.N.: Ο Alex K. είναι φίλος και μας έχει βοηθήσει πολύ. Απολαμβάνουμε την παρέα μαζί του και είναι μεγάλη τιμή που στάθηκε σαν ένας «Chain Gang Partner». Οι Phil Shoenfelt και Jeremy Gluck είχαν επαφή μαζί μας, τους άρεσε η δουλειά που επρόκειτο να βγάλουμε και δέχθηκαν να συμμετάσχουν. Περιττό να πούμε πως είναι μεγάλη τιμή. Δεν αλλάξαμε κάτι στα τραγούδια αλλά δεν υποδείξαμε και το τι πρέπει να κάνουν. Στην ουσία είναι κάτι παραπάνω από 3 σπουδαίες συμμετοχές….έχει να κάνει με παρουσίες που δηλώνουν πως το R’n’R έτσι όπως τo ξέραμε είναι εδώ. Τρεις άνθρωποι με διαφορετική ιστορία, πατρίδα και βιώματα ενώνονται μαζί μας. Δείχνουν πως υπάρχει λόγος να βγάλουμε αυτό το δίσκο…τον αιτιολογούν κατά κάποιο τρόπο. Τους ευχαριστούμε πολύ.

DD: Αυτές οι συμμετοχές είναι πολύ σημαντικές για εμάς…η αναγνώριση της δουλειάς μας από μουσικούς με τόσο σημαντική ιστορία όπως ο Phil Shoenfelt ή ο Jeremy Gluck είναι το καλύτερο συναίσθημα! Δεν χρειάστηκε να αλλάξουμε κάτι σε κομμάτια όπως το Morning Blue η το Mourner...είναι αποτέλεσμα των προσωπικών μας ακουσμάτων και επιρροών και απόλυτα φυσιολογικό που ταιριάζουν στο ύφος του Phil ή του Jeremy. Ακόμη δεν μπορώ να το πιστέψω, ότι μουσικοί μου "ήρωες" των οποίων τους δίσκους άκουγα και ακούω τόσα χρόνια στο σπίτι συμμετέχουν στο album! Αν κάτι αποκόμισα από αυτές τις συνεργασίες είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Phil, ο Jeremy και ο Alex – άνθρωποι με τόσο μεγάλη εμπειρία στο χώρο – προσέγγισαν τα κομμάτια προσθέτοντας το δικό τους προσωπικό στίγμα…ο Alex μας εντυπωσίασε όλους όταν μπήκε στο studio να γράψει με την ευρηματικότητα του, ο Phil μας άφησε άναυδους με την συγκλονιστική ερμηνεία του στο Morning Blue ενώ ο Jeremy μεταμόρφωσε κυριολεκτικά το Mourner.

Με το ‘Goin’ Down’ οι Dustbowl πλέον έχουν ένα απολύτως προσωπικό και αναγνωρίσιμο ήχο – κανείς δεν θα μπορούσε ακούγοντας ένα κομμάτι σας να σας μπερδέψει με κάτι άλλο. Πόσο εύκολο είναι πιστεύετε να αφήσει κανείς σήμερα το δικό του στίγμα στα μουσικά δρώμενα και να μην καταλήξει να ακούγεται ως απομίμηση κάποιου άλλου ;

T.N.: Αυτό είναι το καλύτερο σχόλιο που έχω ακούσει ποτέ. Το θέλαμε πολύ. Θέλαμε να παίζουμε την μουσική μας και τα τραγούδια μας χωρίς να έχουμε ένα είδος να "υπερασπιστούμε" πλέον…Ξέρεις αυτό μπορεί να γίνει εύκολα αν δείξεις σεβασμό στη μουσική που σε έχει επηρεάσει αλλά και ασέβεια μαζί. Είναι πολύ σημαντικό να έχεις να πεις κάτι εσύ…όχι ο Elvis!!!!!!! Από εκεί και πέρα ψάχνεις να βρεις τρόπους να το καταθέσεις.

DD: Το σημαντικότερο είναι αυτό που κάνεις να είναι αληθινό και να πηγάζει από μέσα σου χωρίς να προσποιείσαι απλά και μόνο για να λες ότι είσαι κάτι η ανήκεις κάπου…Δεν έχει σημασία αν το αποτέλεσμα είναι μοναδικό η πρωτότυπο…αρκεί να είναι αληθινό, αυτό είναι που μετράει και αυτό μένει.

dust

Ένα από τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά των Dustbowl από την αρχή της καριέρας σας ήταν -και εξακολουθεί να παραμένει- η προσεγμένη στυλιστική σας εμφάνιση επάνω στην σκηνή. Πλέον, ύστερα και από την πρόσφατη αλλαγή στον ήχο, τα κουστούμια έφυγαν και την θέση του πήραν τα country/western πουκάμισα και τα jeans. Αντίστοιχα, και οι φωτογραφήσεις αλλά και το artwork που έχετε χρησιμοποιήσει κατά καιρούς τόσο στις κυκλοφορίες σας όσο και στα posters και στα flyers αντικατοπτρίζουν απόλυτα το ύφος της μουσικής. Πόσο σημαντικό είναι για σας το να συμβαδίζει το οπτικό με το ακουστικό κομμάτι της μουσικής σας ;

L.: Είναι πολύ σημαντικό να κάνεις ένα show που να έχει ακουστικό όσο και οπτικό ενδιαφέρον. Από την άλλη πρέπει να είσαι αυτός που πραγματικά είσαι και έτσι είμαστε, αυτά είναι τα ρούχα μας και δεν έχουμε ένα συγκεκριμένο και μόνιμο κώδικα ντυσίματος. Όσο για το artwork σε posters, covers, web site κλπ τα έχω αναλάβει εγώ λόγω του ότι είμαι γραφίστρια, συνεπώς όλο αυτό το υλικό έχει μια πιο "προσεγμένη", ας το πούμε, εικόνα.

THE SHOSHINE BOY: Δίνουμε πολύ σημασία γενικότερα στην αισθητική και στο μήνυμα που μπορεί να περάσει μέσα από αυτή. Π.χ. ένα poster των Dustbowl σε ένα τοίχο έχει μια δυναμική, είναι ένας τρόπος επικοινωνίας. Ακόμα περισσότερο σημαντικό είναι το artwork ενός άλμπουμ…ένα έργο που σηματοδοτεί μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο του συγκροτήματος.

L.: α..έχουμε και την τύχη να έχουμε φίλους φωτογράφους!

Η ένταξη του John Hardy στην μπάντα και η χρήση του pedal steel προσέδωσε ένα τελείως ξεχωριστό άγγιγμα στον ήχο σας. Υπάρχουν άλλα όργανα (βιολί – μπάντζο – μαντολίνο) που πιθανόν θα θέλατε ή έχετε ήδη σκεφτεί να ενσωματώσετε κάποια στιγμή στον ήχο των Dustbowl ;

T.N.: …Μετά τον John ; Όχι είναι υπεραρκετός αλλά αν θέλαμε θα του λέγαμε να το παίξει ο ίδιος!
Εγώ θα ήθελα να έπαιζα λίγο mandolin ή banjo πάντως…

L.: Ο John πάντως το έχει γυρίσει στο Lap Steel, στο Ukalele και τον παροτρύνουν να παίξει και κιθάρα οι άλλοι….

T.S.B.: Ο John δίνει ένα άλλο χρώμα με το pedal steel…μας κρατάει σε επαφή με το Honky Tonk Country στύλ αναμεμειγμένο με avant gard θορύβους καμιά φορά…

L.: Ο Nick μιμείται διάφορα όργανα με την κιθάρα όπως το μαντολίνο πχ. Έμενα θα μου άρεσε να είχαμε κανονικό μαντολίνο. Σε ορισμένα κομμάτια μας θα ταίριαζε πολύ.

Η Αμερικάνικη μουσική παράδοση ήταν ανέκαθεν μία παρεξηγημένη έννοια στην Ελλάδα. Παρ’ όλα αυτά τα τελευταία χρόνια βλέπουμε μία μεγάλη μερίδα του εγχώριου φιλόμουσου κοινού να ανοίγεται όλο και περισσότερο σε τέτοιου είδους ακούσματα. Ποιο πιστεύετε ότι είναι το μέλλον της λεγόμενης Americana μουσικής στην χώρα μας ; Θα μπορέσει να γίνει ποτέ ευρύτερα αποδεκτή ; Πιστεύετε ότι υπάρχουν και κοινωνικοπολιτικοί λόγοι που ο ήχος αυτός δεν έχει εδώ την απήχηση που έχει σε άλλες χώρες της Ευρώπης και αν ναι, ποιοί είναι αυτοί ;

T.N.: Η Americana σαν έννοια είναι μια μεγάλη κατηγορία...Folk, Bluegrass, Country μέχρι Punk Rock. Πιστεύω πως είναι μια σύγχρονη προοδευτική σκηνή που διαχωρίζεται από αυτή τη σαβούρα του Nashville και της Plastic Country μουσικής. Από ένα βαθμό βέβαια και μετά δεν μπορείς να εντάξεις τα πράγματα σε μια κατηγορία. Επειδή ζούμε στην εποχή των tags όμως έχω να πω πως η Americana έχει περάσει και στο ευρωπαϊκό κοινό ήδη. Προσωπικά εμείς είμαστε πιο Rock αν μπορούμε να το θέσουμε έτσι αδόκιμα και αρκετά Country. Από την άλλη δεν πιστεύω πως θα γίνει ποτέ ιδιαίτερα αποδεκτή στο ελληνικό κοινό παρ’ όλο που καλλιτέχνες σαν τον B. Sprigsteen κυκλοφορούν άλμπουμ σαν το We Shall Overcome. Αν γυρίσει κανείς πίσω θα δει πως πάντα υπήρχαν καλλιτέχνες σαν τον J. Cash, τους Byrds, τον Townes V. Zandt, τον Gram Parsons, τον Jeffrey Lee Pierce, τον Steve Wynn, τους Green On Red ή τους Woven Hand πρόσφατα. Πιστεύω πως ο Έλληνας έχει μια αποστροφή σε οτιδήποτε αμερικάνικο. Δεν μιλάμε όμως για την εξωτερική αμερικάνικη πολιτική αλλά αντίθετα για κάτι που δεν διασταυρώνεται πουθενά μαζί της!

DD: H αμερικάνικη μουσική παράδοση σε οποιαδήποτε έκφραση της; είτε λέγεται country, η blues, η folk η οτιδήποτε άλλο έχει αποτελέσει σημαντικό κομμάτι της rock μουσικής. Αυτά τα στοιχεία τα ακούς από τους Rolling Stones μέχρι τους Gun Club ή τους Social Distortion για παράδειγμα. Είναι παντού γύρω μας…το γιατί δεν είναι ευρύτερα αποδεκτή δεν το ξέρω και ούτε με νοιάζει, ποιος ξέρει, ίσως να είναι υποσυνείδητα αποδεκτή χωρίς καν κάποιος να το γνωρίζει σε τελική ανάλυση…τα ερεθίσματα υπάρχουν πάντως αρκεί κάποιος να ψάξει λίγο βαθύτερα…

Η μουσική των Dustbowl ακροβατεί ανάμεσα στο παλιό και στο καινούριο. Οι βάσεις του ήχου σας βρίσκονται στο παρελθόν αλλά η προσέγγιση σας είναι μοντέρνα. Πώς βλέπετε την σύγχρονη εξέλιξη της παραδοσιακής Αμερικάνικης μουσικής (alt. Country/Americana) και για ποιο λόγο πιστεύετε ότι έχει τέτοια μεγάλη απήχηση ο folk/roots ήχος και η αναβίωση του ακόμη και σε νεότερες ηλικίες σήμερα ;

T.N.: Ζούμε τώρα και παίζουμε μουσική του σήμερα. Μου αρέσουν πολλά παλιά πράγματα στην μουσική π.χ. μου αρέσει να ακούω Hank Williams Sr όταν οδηγώ, ψάχνω όμως γιά νέα πράγματα. Η αμερικάνικη μουσική παράδοση έχει πολύ μεγάλο βάθος…Gospel, Blues, Folk, Country. Οι Dustbowl στην ουσία είναι μια Rock μπάντα που αντλεί στοιχεία από όλα αυτά τα είδη…το λέμε Dusty Rock Music! Πιστεύω πως δεν είμαστε οι μόνοι που ψάχνουν στον πλούτο της αμερικάνικης μουσικής παράδοσης. Ο κόσμος ψάχνει για πραγματική μουσική…και βρίσκει τέτοια στοιχεία από τον Mark Lanegan μέχρι και τον Nick Cave…Δεν έχει να κάνει με κάτι το "πιουρίστικο" ή το "φολκλορ" αλλά με το R’n’R και τις ρίζες του. Είναι μουσική της γης, αληθινή και "σκληρή" μουσική.

Τι πιστεύετε ότι είναι αυτό που καθορίζει την διαχρονικότητα της μουσικής ; Έχει καμία σημασία το πότε κυκλοφόρησε κάτι χρονολογικά ή η ποιοτική του αξία είναι αυτή που μετράει και μόνο ;

T.N.: Φυσικά η ποιοτική αξία της μουσικής μετράει και μόνο. Δεν έχει καμία σημασία πότε βγήκε. Αυτό που έχει σημασία είναι αν σε αγγίζει ακόμα μέσα στο χρόνο…Αν ένα τραγούδι άγγιξε την ψυχή κάποιων ανθρώπων πριν 30, 40 ή 50 χρόνια είναι πολύ πιθανόν να το κάνει πάλι και τώρα αν παίξει σε ένα παλιό πικάπ ή σε ένα mp3 player. Λίγα πράγματα αλλάζουν στα συναισθήματα των ανθρώπων…το δύσκολο είναι να τα προσεγγίσεις. Για παράδειγμα όταν ακούω Townes Van Zandt νοιώθω αυτό το δυνατό συναίσθημα…

L.: Εγώ δεν ξέρω τι είναι αυτό που καθορίζει την αξία της μουσικής…είναι κάτι που αισθάνεσαι όταν ακούς το White Album των Beatles ή το Mansion On The Hill του Hank Williams

dust

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μία σημαντική ανάκαμψη του βινυλίου και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού αλλά κυρίως στην Αμερική, όπου εκεί σχεδόν τα πάντα πια κυκλοφορούν και σε LP. Πώς βλέπετε εσείς αυτή τη αναβίωση ; Θα σας ενδιέφερε να επανακυκλοφορήσετε τα album σας σε περιορισμένες εκδόσεις βινυλίου αν κάποια εταιρία – εγχώρια ή μή – έδειχνε τον απαιτούμενο ζήλο ;

T.N.: Φυσικά…το επόμενο μας θα θέλαμε να είναι μόνο σε βινύλιο και δωρεάν Download σε mp3. Εγώ δεν έχω αγοράσει και ποτέ cd και δεν πρόκειται απ’ ότι βλέπω.

DD: Σίγουρα, η αίσθηση του να κρατάς, να περιεργάζεσαι και να ακούς έναν δίσκο βινυλίου δεν συγκρίνεται με αυτή ενός CD, υπάρχει μια περίεργη ιεροτελεστία…δεν έχω κανένα πρόβλημα με τα CD, κάθε άλλο που είναι πολύ πρακτικά και βολικά αλλά όμως σαν format είναι εντελώς απρόσωπο. Είναι περίεργο αλλά με το βινύλιο αισθάνεσαι διαφορετικά την μουσική. Ίσως να είναι και αυτός ένας λόγος – πέρα από οποιαδήποτε μόδα ή τάση αναβίωσης, ο καθένας έχει τους λόγους
του να προτιμά έναν δίσκο από ένα cd. Για επανακυκλοφορία δεν ξέρω…ίσως το Goin’ Down αν μπορέσουμε…αλλά το επόμενο σίγουρα θα είναι βινύλιο.

L.: Όντως υπάρχει μια αναβίωση του βινυλίου και χαίρομαι για αυτό. Εννοείται ότι θα ήθελα τα άλμπουμ μας να βγουν και σε βινύλιο (αν όχι μόνο σε βινύλιο…). Είμαι συλλέκτρια δίσκων από μικρή, έχω πολλά original J. Cash, E. Cochran κλπ. Μου αρέσουν και τα παλιά φορητά πικ-απ δίσκων 45 rpm!! Έχω 2!!!

Η παραγωγή του ‘Goin’ Down’ είναι ομολογουμένως εξαιρετική. Αν όμως είχατε την δυνατότητα να ηχογραφήσετε σε ένα οποιοδήποτε στούντιο θέλατε, οπουδήποτε στον κόσμο και με τον παραγωγό της αρεσκείας σας, πού θα ήταν αυτό και ποιός θα βρισκόταν πίσω από την κονσόλα ;

T.N.: Την παραγωγή την έκανε ο Δημήτρης ο Δελής στο στούντιο 222 στην Καλλιθέα. Από την πρώτη μας επαφή νοιώσαμε τυχεροί και δεν πέσαμε έξω. Δεν έχω κάποια προτίμηση σε κάποιο παραγωγό, δεν παρακολουθώ την μουσική σ’ αυτό το βαθμό πλέον. Παλιά το έκανα, τώρα κρίνω αν κάτι μου αρέσει ή όχι.

DD: Όντως, ο Δημήτρης κατάλαβε αμέσως τι ήταν αυτό που είχαμε στο μυαλό μας, από πού προερχόμαστε και το τι θέλουμε να πετύχουμε και αυτό φαίνεται στο τελικό αποτέλεσμα. Ήμασταν πολύ τυχεροί γιατί κατάφερε να αποτυπώσει με τον καλύτερο τρόπο τον ήχο τον οποίο είχαμε εξαρχής στο μυαλό μας. ΄Οσον αφορά παραγωγούς η studio…δεν το έχω σκεφτεί ποτέ μου…αν όμως μπορούσα να διαλέξω κάποιον να μας κάνει παραγωγή αυτός θα ήτανε ο Alex Chilton, θα είχε πολύ ενδιαφέρον…

Οι δύσκολοι οικονομικά καιροί φαίνεται να οδηγούν όλο και περισσότερο κόσμο στην μουσική ως μέσο παρηγοριάς και διεξόδου. Τι παραπάνω είναι αυτό που πιστεύετε ότι προσφέρει η μουσική σε σχέση με άλλα είδη τέχνης έτσι ώστε να αναγκάζει τον κόσμο να στραφεί προς αυτήν ;

T.N.: Είναι πιο άμεση η σχέση καλλιτέχνη και κοινού. Μιλάμε πάντα για R’n’R όχι για Μέγαρο Μουσικής…Όταν ακούς ένα τραγούδι να παίζεται από μια μπάντα…ένα «πραγματικό» τραγούδι από «πραγματικούς» ανθρώπους είναι σαν ένα χέρι να σου απλώνεται να το πιάσεις.

Είστε από τις μπάντες που δίνουν αρκετά συχνά συναυλίες. Ποιά είναι η άποψη που έχετε σχηματίσει για τις live σκηνές/venues στην Ελλάδα αλλά και για τους τοπικούς promoters από την μέχρι τώρα εμπειρία σας ; Τι είναι αυτό που σας αρέσει και τι πιστεύετε ότι θα έπρεπε να αλλάξει ; Τι πρέπει να προσέχει μία νέα μπάντα η οποία πρωτοξεκινάει και προσπαθεί να κλείσει κάποιο live μόνη της χωρίς την βοήθεια ενός manager ή μίας δισκογραφικής ;

T.N.: Στην Αθήνα υπάρχουν κάποια μέρη που μπορεί να παίξει κάποιος και υπάρχει ένα μικρό αλλά ενημερωμένο και ζεστό ακροατήριο. Δεν πιστεύω ότι χρειάζεται να προσέξει κάτι κάποιος που θέλει να παίξει την μουσική του, αντίθετα πρέπει να αφεθεί και να απολαύσει την γλυκιά ματαιότητα του R’n’R! Αυτό που πρέπει να προσέξει, είναι να κοιτάξει μέσα του και έχει να πει κάτι δικό του.

Πρόσφατα ανοίξατε με μεγάλη επιτυχία την πρώτη εμφάνιση των Αμερικανών Murder By Death στην Αθήνα. Στο παρελθόν έχετε ανοίξει τις συναυλίες και Ελλήνων αλλά και ξένων καλλιτεχνών. Με ποιόν καλλιτέχνη ή μπάντα θα θέλατε, καλώς εχόντων των πραγμάτων, να περιοδεύσετε ; Υπάρχουν κάποια σχέδια για εκτεταμένη περιοδεία στην Ελλάδα ή και το εξωτερικό πέρα από τις μεμονωμένες συναυλίες που έχετε κλείσει μέχρι στιγμής για φέτος ;

T.N.: Έχουμε διάφορες επαφές για συναυλίες στο εξωτερικό αλλά δεν έχει κανονιστεί κάτι επίσημα. Είναι λίγο πολύπλοκο το θέμα ακόμα! Με ποιόν θα θέλαμε να περιοδεύσουμε; Εγώ προσωπικά δεν έχω κάποια προτίμηση, δεν το έχω σκεφτεί και ίσως με πιάνεις απροετοίμαστο! Ξέρεις δεν έχω και κάποιο ίνδαλμα τόσο μεγάλο…την επόμενη φορά θα σου έχω απάντηση. Πάντως με τους J. Gluck και P. Shoenfelt, καθώς και με διάφορες αθηναϊκές μπάντες θα περνάγαμε πολύ καλά.

Links
www.dustbowl.gr
www.myspace.com/the_dustbowl

Διάβασε επίσης...
Stream This: The Knife – Shaking The Habitual [full album]
Η αναμονή για το πολυαναμενόμενο νέο άλμπουμ των Σουηδών The Knife έλαβε επιτέλους τέλος αφού μετά από τα δύο πολύ ενδιαφέροντα βίντεο -'Full On Fire' και "A Tooth For An Eye'- που είχαμε μόνο ως δείγματα, το Shaking The Habitual είναι πλέον διαθέσιμο ολόκληρογια προακρόαση μέσα από το επίσημο site ...
Συνέχεια...
Προσοχή! Το νέο άλμπουμ της Paris Hilton έρχεται…
Όταν και το ίδιο το MTV σε "κράζει" (το οποίο θα έπρεπε να σε ευγνωμονεί δηλαδή για το ότι υπάρχεις), τότε τα πράγματα δεν μπορεί να είναι πολύ ρόδινα για σένα. Η Πάρις Χίλτον, που πρόσφατα άρχισε να αναπνέει και πάλι καθαρό και ελεύθερο αέρα, ετοιμάζει καινούριο άλμπουμ. Λογικό θα ...
Συνέχεια...
New Adventures In Hi-Fi vol.18
Το βατικανό πιο ενδιαφέρον (και πιο τρομακτικό) από ποτέ. Φεμινίστριες διαδηλώνουν κατά του θεού και των εγκλημάτων της εκκλησίας. Αυτό είναι noisecore black metal.    Devendra Banhart – Mala (Nonesuch) Από τότε που εγκατέλειψε την Young God Records του Michael Gira, έγινε καρνάβαλος. Ξεκίνησε σαν freaked-out folk ψυχεδελιάρης και αναβιωτής μιας ολόκληρης σκηνής που ...
Συνέχεια...
Chris Martin: τι να περιμένουμε από το νέο δίσκο των Coldplay
Μέχρι τώρα ξέραμε πολύ καλά ότι οι Radiohead ήταν η βασική τους επιρροή. Δεν το αρνούνται ούτε οι ίδιοι. Με τρία άλμπουμ στο ενεργητικό τους και με αναμφίβολα τεράστια εμπορική απήχηση, οι Coldplay αναμένεται να πάνε μερικά βήματα πιο πέρα τον ήχο τους.Είναι "το άλμπουμ με το οποίο θα τους ...
Συνέχεια...
Ακούστε ολόκληρο το sampler της Coca Cola για το Soundwave
Δεν συμβαίνει κάθε μέρα να μας χαρίζουν τραγούδια από μερικά από τα πιο καλά ελληνικά σχήματα. Στα πλαίσια της καμπάνιας του Coca Cola Soundwave, 13 από τις μπάντες που ξεχώρισαν στο διαγωνισμό, καθώς και οι Raining Pleasure, δίνουν από ένα τραγούδι τους στο cd sampler που θα κυκλοφορήσει δωρεάν με ...
Συνέχεια...
Electrelane
Το Σάββατο το βράδυ, οι φίλες μας από το Brighton, θα βρεθούν για άλλη μία βραδιά στην Αθήνα, στο Gagarin 205 μαζί με την Anni Rossi και τις Katrin The Thrill. Λίγες ημέρες πριν, το mixtape επικοινώνησε με τις Electrelane, για μία ακόμα συνέντευξη με ελληνικό μέσο ενημέρωση, από τις ...
Συνέχεια...
Οι Pink Martini ζωντανά στο Λυκαβηττό – Κερδίστε Προσκλήσεις!
Οι Pink Martini επιστρέφουν στην Ελλάδα, για 2 εμφανίσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, την Πέμπτη 8 Ιουλίου στο Θέατρο Λυκαβηττού και την Παρασκευή 9 Ιουλίου στη Μονή Λαζαριστών.Οι Pink Martini αποτελούν πλέον ένα από τα πιο αγαπημένα σχήματα του ελληνικού κοινού, μιας και το Sympatique έγινε πλατινένιο, ενώ το Hang ...
Συνέχεια...
Ο Michael Nyman, ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες της εποχής μας, στο Θέατρο Badminton
Συνθέτης, πιανίστας, μουσικολόγος και πάντα δημιουργικός, ο βρετανός πολυγραφότατος και δραστήριος Michael Nyman εδώ και πάνω από 30 χρόνια έχει πλέον καθιερωθεί ανάμεσα στους «κλασικούς» της σύγχρονης μουσικής.Ύστερα από πάνω από χιλιάδες ώρες ηχογραφήσεων, πάνω από 100 albums, δεκάδες συνεργασίες, εκλεκτικές σε σημείο εστέτ ζωντανές εμφανίσεις, αλλά και εκκεντρικές πιο ...
Συνέχεια...
The Fall + The Rattler Proxy @ Gagarin 205
Αυτό που φάγαμε εκείνο το βράδυ ήταν μια μεγάλη περιποιημένη Fall-αααα [προφέρεται με τον τρόπο που έχει ο Mark E. Smith να τραβάει τα φωνήεντα στο τέλος της κάθε πρότασης]. Έχετε ακούσει για το πώς οι κριτικοί έχουν πολλές φορές έτοιμο το review κάποιου δίσκου ή συναυλίας στο μυαλό τους πριν καν ακούσουν ή δουν αυτό που έχουν ...
Συνέχεια...
Έρχεται το 13ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ
Για 13η χρονιά συνεχίζεται το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ το οποίο διοργανώνει το Συντονιστικό Μεταναστευτικών και Αντιρατσιστικών Οργανώσεων της χώρας και πέρα από το εμφανές κοινωνικό μήνυμα που μεταφέρει και τις πολλές σχετικές εκδηλώσεις και συζητήσεις, όπως κάθε χρόνο θα υπάρξουν και αρκετές συναυλίες.Στις 4, 5 και 6 Ιουλίου λοιπόν, στο Πάρκο ...
Συνέχεια...
Διακοπή για διαφημίσεις: η απόλυτη μπλούζα για την indie νομενκλατούρα
Το διαβάσαμε στο tripwire.com και γελάσαμε. Έτσι, είπαμε να το αναμεταδώσουμε, για να γελάσετε και ενδεχομένως και να παραγγείλετε... το κορυφαίο (αυτό)σαρκαστικό t-shirt για όσους από εσάς αρέσκεστε στο χόμπι της ακρόασης αποκλειστικά άγνωστων ή -πιο... sic- upcoming συγκροτημάτων.Μπορείτε να το παραγγείλετε από το threadless.com μαζί με άλλα καλούδια.
Συνέχεια...
Η Imany στη σκηνή του Gazarte
Την γνωρίσαμε όλοι στο πολυακουσμένο “You will never know” το οποίο την έκανε διάσημη εν μια νυκτί!  Ο λόγος φυσικά για την όμορφη Imany που θα γνωρίσουμε και ζωντανά στην σκηνή του Gazarte το Σάββατο 11 Φεβρουαρίου και την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου σε συνεργασία με την Panik Records. Νοσταλγική, ρομαντική, ευαίσθητη, ...
Συνέχεια...
Οι Dub Trio τον Οκτώβριο στο ΑΝ Club
Οι Dub Trio από τη Νέα Υόρκη, ένα από τα καμάρια της Ipecac του Mike Patton, θα καταλήξουν την ευρωπαϊκή τους περιοδεία στην Αθήνα.Συγκεκριμένα, το instrumental dub/rock συγκρότημα, το οποίο κυκλοφόρησε φέτος το τρίτο του album, θα εμφανιστεί στις 30 Οκτωβρίου στο ΑΝ Club.Περισσότερες πληροφορίες σύντομα.Linkswww.dubtrio.comwww.myspace.com/dubtrioVideoDUB TRIO - "Felicitacion" live 
Συνέχεια...
My Brightest Diamond στην Αθήνα
Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες συναυλίες του φετινού χειμώνα προστέθηκε στο καλεντάρι της Alterground και του Rodeo.Στις 11 Δεκεμβρίου η Shara Worden γνωστότερη με το προσωπικό της project My Brightest Diamond, θα βρεθεί στην Αθήνα για να αποδείξει τα όσα καλά ακούμε/διαβάζουμε για εκείνη και τα live της, αφού ήδη ...
Συνέχεια...
Mulatu Astatke @ Fuzz club – Δείτε φωτογραφίες
Μπορεί να του πήρε μερικές δεκαετίες η αναγνώριση, αλλά να που μας ήρθε για τρίτη φορά στην Αθήνα. Ο Mulatu Astatke χωρίς τους Heliocentrics αυτή τη φορά, αλλά με μια εκπληκτική μπάντα, μας παρουσίασε τη μουσική του ιστορία με έναν διαφορετικό τρόπο, ίσως λίγο περισσότερο jazz! Πολύ καλό και το ξεκίνημα της βραδιάς ...
Συνέχεια...
Οι Dead Can Dance σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη!
Ανακοινώθηκαν οι ημερομηνίες της επερχόμενης ευρωπαϊκής περιοδείας των Dead Can Dance και νομίζουμε πως οι πολυπληθείς φίλοι-ες της μπάντας στην χώρα μας θα χαρούν ιδιαιτέρως. Και αυτό γιατί οι Dead Can Dance πρόκειται να εμφανιστούν στην χώρας μας στην Θεσσαλονίκη (Θέατρο Γης) την Παρασκευή 21 Σεπτεμβρίου 2012  και στην Αθήνα (Θέατρο ...
Συνέχεια...
O Lolek το Σάββατο στο Κηπεθέατρο Παπάγου
Αυτη την εβδομάδα, ο Lolek ετοιμάζεται για την πρώτη του μεγάλη συναυλία στο Κηποθέατρο Παπάγου.Το Σάββατο 10 Ιουλίου ο Lolek, με την απαραίτητη παρέα επί σκηνής, Ζαχαρίας Βαμβακούσης (ακορντεόν), Θάνος Κολοκυθάς (μπάσο), Θανάσης Αρχανιώτης (drums), Κώστας Τσιώλης (πλήκτρα, μεταλλόφωνο, μελόντικα, toy piano), θα παρουσιάσει τα κομμάτια από την παρθενική του ...
Συνέχεια...
Video: The Black Keys – ‘Fever’
Στις 12/5 κυκλοφορεί, όπως ίσως θα ξέρετε, το πολυαναμενόμενο νέο άλμπουμ των The Black Keys με τίτλο Turn Blue (Nonesuch). Έχουμε ακούσει ήδη δύο singles μέσα από αυτό, το ομώνυμο και το κολλητικότατο 'Fever', και τώρα ήρθε η ώρα για το πρώτο συνοδευτικό βίντεο για το δεύτερο από αυτά σε σκηνοθεσία ...
Συνέχεια...
Naytronix, DJ Fitz και Space Blanket στο Six D.O.G.S
Πίσω από το ψευδώνυμο Naytronix "κρύβεται" ο Nate Brenner (βλ. επίσης tUnE-yArDs) από το Bloomington της Indiana που, όπως αναφέρει εύγλωττα και το δελτίο τύπου της CTS Productions, "...επιλέγοντας και κόβοντας αποσπάσματα από την pop, funk και electronica μουσική του εμπειρία, συνδέει τα υλικά του με τις ευρηματικές bass/synth γραμμές του ...
Συνέχεια...
WTF promo της ημέρας: H Bjork οδηγεί και ακούει το νέο της τραγούδι
Αναρωτιέμαι πόσους τρόπους θα βρει η Bjork για να μας τραβήξει την προσοχή, αναμένοντας το νέο της album "Biophilia". Αναμόρφωσε ειδικά το website της. Ξεκίνησε ένα residency τριών εβδομάδων στο Manchester International Festival. Ανακοινώνει ότι θα κυκλοφορήσει το "Biophilia" και σε iphone app album. Ανεβάζει στο site της αποσπάσματα από το "Περί Φύσεως" του ...
Συνέχεια...
Twee as Fuck! Οι Next Time Passions επέστρεψαν!
Αφιερωμένο σε όσους πέρασαν τα περισσότερα χρόνια των '90s προσπαθώντας να λύσουν το μυστήριο του 'τέλειου pop τραγουδιού"...Σε εκείνους που πέρασαν τα βράδια τους στο παλιό καλό Mad, σε αφιερώματα στη Sarah Records...Σε εκείνους που στριμώχτηκαν στο Decadence, νομίζω, το '93 για το πάρτυ του θρυλικού fanzine "In Those Days" ...
Συνέχεια...
Richard Wright (Pink Floyd) R.I.P.
Από σήμερα η οικογένεια των Pink Floyd θρηνεί άλλο ένα εκλεκτό μελος αυτής, μετά το θάνατο Syd Barrett τον Ιούλιο του 2006, και ένα ακόμα μεγάλο όνομα της παγκόσμιας μουσικής σκηνής, που απεβίωσε σε ηλικία 65 ετών.Ο λόγος για την κιμπορντίστα του θρυλικού συγκροτήματος και ένα από τα ιδρυτικά μέλη ...
Συνέχεια...
Έρχεται το νέο άλμπουμ των Killers
Το νέο διαμαντάκι των Killers, που αναμένουμε αργότερα μέσα στη χρονιά, θα ονομάζεται "Day and Age" σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες από το περιβάλλον του ίδιου του συγκροτήματος.Την παραγωγή του νέου δίσκου έχει αναλάβει ο άνθρωπος που κρύβεται πίσω από τις τελευταίες δισκογραφικές δουλειές της Madonna και του Seal, κοινώς ο ...
Συνέχεια...
U-Roy, Junior Murvin, Trojan Soundsystem @ Gagarin 205
Δεν έχουμε εδώ συχνά στην Ελλάδα την ευκαιρία να δούμε συναυλίες ιστορικών ονομάτων της reggae οπότε δεν ήταν περίεργο που η συναυλία της Rastavibe / Stereomatic με δύο πραγματικούς θρύλους της roots reggae συγκίνησε τους θιασώτες του είδους, οι οποίοι κατέκλυσαν το Gagarin (το οποίο για ένα βράδυ σαν να ...
Συνέχεια...
Οι Modrec στο AN Club
Μετά την κυκλοφορία του δεύτερου δίσκου τους: «Mascaraddiction» και μια σειρά επιτυχημένων εμφανίσεων σε Αθήνα, Βόλο, Θεσσαλονίκη, Καβάλα και Λονδίνο, οι Modrec αποχαιρετούν το 2010 με μία συναυλία στο ιστορικό club των Εξαρχείων, An club.Την Τετάρτη, 29 Δεκεμβρίου, η τετραμελής rock μπάντα, που στέκεται στα ράφια των Rough Trade Shops ...
Συνέχεια...
Lost In Thyme Festival
To συγκεκριμένο φεστιβάλ απευθυνόταν σε πολύ περιορισμένο κοινό...Οκ αυτό ήταν αναμενόμενο και γνωστό εκ των προτέρων. Δεν περίμενα πάντως να είναι και κυρίως συγγενείς, φίλοι γνωστοί, καθώς και οι ίδιοι οι καλλιτέχνες η πλειοψηφία του κόσμου. Επίσης από τη στιγμή που (καλώς ή κακώς) πάρα πολλοί από εμάς έχουμε συνδυάσει ...
Συνέχεια...
Οι A Hawk and A Hacksaw σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη
Το περιπλανώμενο ντουέτο του  Jeremy Barnes (ακορντεόν, τύμπανα) και της Heather Trost (Βιολί) - οι πάντα πολύ συμπαθείς και ιδιαίτεροι A Hawk and A Hacksaw - θα καταφτάσουν και στην χώρα μας τον ερχόμενο Μάιο για δύο συναυλίες που διοργανώνει η P90 Events σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Πέντε χρόνια μετά την πρώτη τους εμφάνιση στη ...
Συνέχεια...
Οι Gotan Project σε ρυθμούς tango σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα
Το περασμένο Απρίλιο οι λατρεμένοι του ελληνικού κοινού Gotan Project κυκλοφόρησαν την τρίτη τους δισκογραφική δουλειά, ένα άλμπουμ αφιερωμένο στο Tango, από το οποίο δανείζεται και τον τίτλο του Tango 3.0, παρουσιάζοντας το μέσα από τη δική τους ιδιαίτερη ηχητική τεχνοτροπία.Με αφορμή την κυκλοφορία αυτή, αλλά και την μοναδική σχέση ...
Συνέχεια...
New Adventures In Hi-Fi vol.12
Παραλίγο να κάνω χριστουγεννιάτικο hi-fi με καινούργιο Sufjan Stevens που δεν ακούγεται εκτός κι αν είσαι παιδεραστής που θέλει να μπει στη σωστή ψυχολογία ή παπαροκάς, αν και δεν μπορώ να πω κακό λόγο για το zombie splatter xmas βίντεο του “Mr. Frosty man”. Willy Mason – Carry On (Fiction Records) Στην αρχή ...
Συνέχεια...
Video: Flying Lotus – ‘Tiny Tortures’
Είναι ιδέα μου ή τελευταία τα συνοδευτικά videos γίνονται όλο και πιο εντυπωσιακά (βλ. π.χ. Nosaj Thing - 'Eclipse/Blue'); Τελευταία προσθήκη στην κατηγορία "το είδα και ψάχνω το σαγόνι μου" το βίντεο για το 'Tiny Tortures' από το Until The Quiet Comes του Flying Lotus σε σκηνοθεσία David Lewandowski και ...
Συνέχεια...
Stream This: The Knife – Shaking The Habitual
Προσοχή! Το νέο άλμπουμ της Paris Hilton έρχεται…
New Adventures In Hi-Fi vol.18
Chris Martin: τι να περιμένουμε από το νέο
Ακούστε ολόκληρο το sampler της Coca Cola για
Electrelane
Οι Pink Martini ζωντανά στο Λυκαβηττό – Κερδίστε
Ο Michael Nyman, ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες
The Fall + The Rattler Proxy @ Gagarin
Έρχεται το 13ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ
Διακοπή για διαφημίσεις: η απόλυτη μπλούζα για την
Η Imany στη σκηνή του Gazarte
Οι Dub Trio τον Οκτώβριο στο ΑΝ Club
My Brightest Diamond στην Αθήνα
Mulatu Astatke @ Fuzz club – Δείτε φωτογραφίες
Οι Dead Can Dance σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη!
O Lolek το Σάββατο στο Κηπεθέατρο Παπάγου
Video: The Black Keys – ‘Fever’
Naytronix, DJ Fitz και Space Blanket στο Six
WTF promo της ημέρας: H Bjork οδηγεί και
Twee as Fuck! Οι Next Time Passions επέστρεψαν!
Richard Wright (Pink Floyd) R.I.P.
Έρχεται το νέο άλμπουμ των Killers
U-Roy, Junior Murvin, Trojan Soundsystem @ Gagarin 205
Οι Modrec στο AN Club
Lost In Thyme Festival
Οι A Hawk and A Hacksaw σε Αθήνα
Οι Gotan Project σε ρυθμούς tango σε Θεσσαλονίκη
New Adventures In Hi-Fi vol.12
Video: Flying Lotus – ‘Tiny Tortures’