Ας ξεκινήσω απ’ τα αυταπόδεικτα: το καλύτερο line-up του φετινού καλοκαιριού (μακράν), 15-20 λεπτά με τον υπόγειο από το κέντρο της Βαρκελώνης (not bad), πολιτισμένο περιβάλλον (δεν περιφέρεσαι χωμένος στη λάσπη σαν άνθρωπος των σπηλαίων), πολιτισμένες ώρες (τα καλύτερα πράγματα συμβαίνουν πάντα στο σκοτάδι), καλός καιρός (αν και μόλις έπεφτε ο ήλιος τη δαγκώναμε), 6 σκηνές (σε απόσταση που δε σου βγαίνει ο πάτος στο περπάτημα), πάνω από 100 ονόματα (απ’ τα οποία βέβαια δεν προλαβαίνεις ούτε τα μισά), χαλαρός κόσμος (τί ωραία που είναι ν’ ακούς γύρω σου ισπανικά και όχι μόνο αγγλικά), good vibrations (ας είναι καλά τα παιδιά που γνωρίσαμε εκεί!).

 

Ιδού ένα σύντομο προσωπικό report από την Primavera Sound Experience (η σειρά είναι μέχρι το 5 συναισθηματική, από ‘κει και μετά αναίσθητη):

Spiritualized. In a league of their own. Εντελώς. Όταν το rock’n’roll γίνεται η κλασική μουσική του 21ου αιώνα. Κόμποι στο λαιμό, ρίγη στην πλάτη, τρίτη φορά μέσα σε δύο μήνες. Jason, με διάλυσες. Ελπίζω μόνο αυτές οι εμφανίσεις των Spiritualized -Acoustic Mainlines να κυκλοφορήσουν κάποια στιγμή σε cd, γιατί οι λέξεις είναι πολύ μικρές.

spiitualized - white stripes

The White Stripes. Ό,τι και να λέτε, οι White Stripes, live, παραμένουν το καλύτερο rock’n’roll συγκρότημα στον πλανήτη. Ακόμη κι αν αυτή δεν ήταν η καλύτερή τους εμφάνιση. Φταίνε ίσως τα εμβόλιμα καινούργια τραγούδια που χαλάσαν τη ροή, φταίει ίσως το, για τις προσδοκίες μου, σύντομο σετ, φταίει η πανσέληνος που απ’ ότι ξέρω τον πιάνει τον Jack; Όπως και να’ χει, το παιχνίδι του Jack και της Meg είναι το συναρπαστικότερο θέαμα των double zero’s. Και του Primavera Sound. Έστω κι αν ο Jack εξακολουθεί να έχει το χειρότερο κούρεμα στην ιστορία του rock’n’roll.

Girls Against Boys. Ρε συ Scott, πόσο θα τραβήξει ακόμη αυτή η ιστορία; Απ’ όταν οι Girls Against Boys σταμάτησαν να βγάζουν άλμπουμ που ακούγονται (και άλμπουμ γενικώς), τους βλέπω ζωντανά ανά διετία, και δεν έχουν δώσει ούτε μία συναυλία που να είναι λιγότερο από εκρηκτική. Για μια ακόμη φορά, με κολλάνε στον (ανύπαρκτο) τοίχο -έστω και με δύο original μέλη λιγότερα-, παίζουν όλα τα πράγματα που πρέπει να παίξουν έτσι όπως πρέπει να τα παίξουν και, εν ολίγοις, δείχνουν τοις πάσοι τί εστί noise rock με attitude. TheKindaMzkILike, for ever and ever and ever. Να μπορούσαν μόνο να γράψουν ακόμη τραγούδια…

gvsb - smashing pumpkins

The Smashing Pumpkins. Ή τέλος πάντων ό,τι έχει απομείνει απ’ αυτούς. Κράξτε τους όσο θέλετε, εγώ πάντως όταν βλέπω τον Billy στη σκηνή κάτι παθαίνω. Αυτό το υπνωτικό βλέμμα, αυτή η παραπονιάρικη φωνή, αυτό το λευκό κιμονό… Επιπλέον, παίζουν φανταστικά, που είναι το τελευταίο πράγμα που περίμενα από ένα γκρουπ που έχω ξεγράψει εδώ και μια δεκαετία. Pure nostalgia, βέβαια, αλλά δεν πειράζει αν φτερουγίσει και λίγο η καρδιά μου. Δεν περάσαμε και τόσο άσχημα στα nineties.

 

j richmanJonathan Richman. Έφηβος ετών 56, γλυκύτατος, υπέροχα διασκεδαστικός. Παίζει ένα κυρίως ισπανόφωνο σετ, που ξεσηκώνει τον κόσμο, αλλά εμένα μου λείπουν όλα εκείνα τα όμορφα, γλυκόπικρα τραγούδια του. Ακόμη κι έτσι, για κάποιο ανεξιχνίαστο λόγο, ανατριχιάζω.

Slint. Αυτή η πατέντα του ATP, το να παίζει ένα γκρουπ ζωντανά ένα ολόκληρο άλμπουμ, είναι μεν μια ευγενής, ρομαντική ιδέα, στην πράξη όμως δεν εγγυάται μια συναρπαστική ακουστική εμπειρία. Οι Slint παίζουν ολόκληρο το Spiderland (δηλ. και τα 6 κομμάτια του) σε μια εμφάνιση αξιοπρεπή μεν, κατά τις βαρετή δε. Μερικά πράγματα τα απολαμβάνεις καλύτερα από τον καναπέ.

Sonic Youth. Ο Θέρστονας με τα γυαλιά του, η Κιμ με τα μίνια της, teenage riot που επιμένουν να την κάνουν να δείχνει ως τέτοια 20 χρόνια μετά. Ολόκληρο το Daydream Nation συν κάτι extras ίσον δύο ώρες artful νεοϋορκέζικου θορύβου. Respect, αλλά παραμένω αμέτοχος παρατηρητής.

Melvins. Ο King Buzzo σε όλη του την afro μεγαλοπρέπεια, το Houdini απ’ την αρχή ως το τέλος, οι κιθάρες να μεταλλίζουν κακόφωνα κι όποιος άντεξε, άντεξε.

Barry Adamson. Προσφέρει τις υπηρεσίες του και ως μπαμπούλας σε παιδικά πάρτι. Αδύναμος ήχος, άνευρη εμφάνιση. Σκέτη απογοήτευση.

The Fall. Reformation pre-everything και post-everything. Το γκρουπ δίνει ρέστα κι αυτός ο γερομουρτζούφλης ο Mark E. Smith είναι ο γνώριμος απολαυστικός εαυτός του. Καμία έκπληξη εδώ. Ευτυχώς.

The Rakes, Maximo Park, The Long Blondes. Αχ αυτά τα Αγγλάκια. Γιατί νομίζουν ότι πρέπει να παίρνουν όλη την ώρα πόζες στη σκηνή για ν’ αρέσουν στον κόσμο; Ή μήπως θέλουν έτσι να τον αποσπάσουν από τη μουσική τους; Οι Rakes παίζουν στην τρίτη λίγκα, ο κύριος Maximo Park είναι ένας κλόουν, οι Long Blondes τουλάχιστον έχουν (ένα κάποιο) στιλ. Ουσία;; Εντάξει, μη τα θέλουμε κι όλα.

The Good The Bad And The Queen. Ο Damon με το ημίψηλο, το backdrop με τους δρόμους ενός βικτωριανού Λονδίνου(;), η all-round σοβαροφάνεια, νομίζω πως βρίσκομαι στην Όπερα της Πεντάρας. Η μουσική είναι ανύπαρκτη -μεταφορικά (μ’ άλλα λόγια ξεψυχισμένα τραγούδια) και κυριολεκτικά (μ’ άλλα λόγια δεν ακούγεται τίποτα, εκτός απ’ το techno σφυροκόπημα απ’ την απέναντι σκηνή).

Buzzcocks. Ένας ακόμη κουφός ηχολήπτης μου τινάζει τα τύμπανα στον αέρα (καλύπτει βέβαια το techno σφυροκόπημα, βλέπε παραπάνω) ενόσο οι Buzzcocks παρελαύνουν μια άσχημα διαστρεβλωμένη εκδοχή του πάλαι-ποτέ εαυτού τους.

The Durutti Column. Ααχ, η μελαγχολία του Manchester των αρχών των eighties. Ακόμη με πιάνουν αυτά τα πράγματα. Υπέροχη φωνή, ζεστοί ήχοι, σεμνή παρουσία. Και μετά ανεβάσαν στη σκηνή μια τύπισσα που άρχισε τις soul τσιρίδες και τα κατέστρεψε όλα.

Pelican. Οι Pelican είναι κατά κάποιο τρόπο σαν τους Ramones: παίζουν διαρκώς το ίδιο τραγούδι. Το οποίο όμως κάθεσαι και το ακούς. Δε θα τους σύστηνα στους αλαφροΐσκιωτους, εμένα πάντως λίγες (ή πολλές) άγριες, άξεστες, ηθικά αχαλίνωτες κιθάρες μια στο τόσο με αναζωογονούν.

Beirut. Έπιασε το αυτί μου από απόσταση ένα τουρκοσέρβικο και όπου φύγει φύγει.menu

Modest Mouse. Γιατί γουστάρει ο κόσμος αυτό το συγκρότημα; Για τον εκνευριστικά sub-funk ήχο τους; Για τα ανέμπνευστα sub-pop τραγούδια τους; Για τον Johnny Marr; Give me a break.

Architecture In Helsinki. Θα έλεγα οι Scissor Sisters του φτωχού (και του βλάχου), αν αυτό δεν τους τιμούσε. Χοροπηδάμε, χαζογελάμε, χάσκουμε και το αποκαλούμε τέχνη. Απλά embarrassing.

Isis. Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά κανόνια πέφτουν (ή κάπως έτσι, τα ‘χω ξεχάσει όλα αυτά), μαμά, φοβάμαι, πάμε να φύγουμε από δω; Όχι ότι οι Isis δεν παίζουν γαμώ, αλλά παραείναι isoπεδωτικοί για τις αντοχές μου.

Patti Smith. Εντάξει, να σεβαστώ το παρελθόν της, να σεβαστώ τη δύναμή της, να σεβαστώ τ’ άσπρα της μαλλιά, είναι όμως αυτοί λόγοι για να υποστώ μια εγκληματικά παλιοροκάδικη μουσική;

Built To Spill, Wilco. Βαριέμαι, βαριέμαι, βαριέμαι. Τις μουσικές τους, τις φάτσες τους, την αμερικανιά τους.

Black Lips. Garage rock σε τιμή ευκαιρίας. Ο Τζανετάκος θα το έκανε καλύτερα.

Mum. Όταν ο Έρικ Ο Βίκινγκ φτάνει στη χαμένη Ατλαντίδα (βλέπε Terry Gilliam) ανακαλύπτει τον πιο (μη) μουσικό λαό του πλανήτη. Αυτοί είναι οι Mum.

Evripidis And His Tragedies. Το όνομα τα λέει όλα, really. Είναι λεπτή αυτή η άτιμη η γραμμή ανάμεσα στο να είσαι naïve και να δείχνεις pathetic.

Battles. Aural masturbation στις 4 η ώρα τη νύχτα; Πόσο μαζοχιστής πια να είναι κανείς;

Blonde Redhead. Το λίγο που τους πρόλαβα δεν ήταν αρκετό για να με βάλει στο κλίμα, αλλά το καλό με το να μένεις στο Βερολίνο είναι ότι, ό,τι δεν προλαβαίνεις στη Βαρκελώνη, το βλέπεις μετά από λίγες μέρες εδώ.

Κυριακή βράδυ, στο Apolo. Το (δύσκολο) comedown μετά το ως άνω σκιαγραφηθές τριήμερο. Μεταξύ άλλων:

Malajube. Συμπαθητικά Καναδάκια, μερικές καλές κιθαριστικές στιγμές, αλλά δεν τρελαίνομαι κιόλας.

Of Montreal. Ανοίξαν το Τριώδιο, κουνήσαν το κωλαράκι τους, κάναν τον εξώστη του Apolo σχεδόν να γκρεμιστεί από το ανηλεές χοροπηδητό, το “The Past Is A Grotesque Animal” μια φορά δεν το έπαιξαν. Αντ’ αυτού, έπαιξαν το “You Really Got Me” και το “Suffragette City” (how very appropriate) και μ’ άφησαν να σκέφτομαι ότι το punk τελικά συνέβη χωρίς λόγο.

Αυτά. Συν μερικά ακόμη που δεν πρόλαβα για πάνω από 1-2 τραγούδια, συν κάτι ισπανικά που ούτε τα ξέρω ούτε είχα χρόνο να εντρυφήσω, συν κάτι dj’s που τους απέφυγα όπως ο διάολος το λιβάνι. Και τώρα θα μου επιτρέψετε να κλείσω αυτό το report από το Primavera Sound 07 με τα λόγια του θείου (όπως θεϊκού) Jason Pierce: (I WANNA) COME RIGHT DOWN AND DO IT ALL OVER AGAIN!!!

Διάβασε επίσης...
A Little Spice
Λοιπόν. Είναι επίσημο. Το Βερολίνο είναι καλύτερο απ' τη Νέα Υόρκη. Το έγραψε -με πηχυαίους τίτλους, βλέπε παραπλεύρως- και η Berliner Zeitung. Η έρευνα, απόρροια της οποίας είναι το παραπάνω πόρισμα, παραδόξως δεν αναφέρεται στα νεοϋορκέζικα γκρουπ που έχουν μετοικήσει εδώ, αλλά σε πράγματα όπως το βιοτικό επίπεδο κι άλλες ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 06/02/2009 με καλεσμένους τους Semen Of The Sun
Αυτή την εβδομάδα, καλεσμένοι του Mixtape Radio Show, της εκπομπής του mixtape.gr στον "105,5 Στο Κόκκινο" την οποία παρουσίασε ο Ηλίας Πυκνάδας, o Kωνσταντίνος Πατσαρός και η Χριστιάννα Φινέ ήταν οι Semen Of The Sun.     Intro (El Ten Eleven - Adam & Nathan Totally Kick Ass)The Cramps - GoogoomuckFranz Ferdinand - ...
Συνέχεια...
Return Of The Greeks
 Το γεγονός ότι ζω εδώ και μια δεκαετία στην ξενιτιά μου δίνει (μεταξύ άλλων) τα εξής δύο προνόμια: α. το προνόμιο της παρατήρησης και β. το προνόμιο της αποστασιοποίησης. Ξέρετε πώς λειτουργεί ο Χορός στο αρχαιοελληνικό Δράμα; Ε, κάπως έτσι λειτουργώ κι εγώ στη νεοελληνική ιλαροτραγωδία που λέγεται "ανεξάρτητη μουσική ...
Συνέχεια...
Ποτέ ξανά
Αν και είμαστε σίγουροι ότι αυτή είναι μόνο η αρχή. Οπότε, μπορεί να ξεχνιόμαστε στα πράγματα που μας σώζουν την ψυχή - τους δίσκους μας, τις ταινίες μας, τα βιβλία μας -  όμως ας είμαστε έτοιμοι. Τα χειρότερα έρχονται...  
Συνέχεια...
Ο αλήτης που καταστρέφει το ποδόσφαιρο
Καταζητείται: Φοράει μπλούζα χρώματος κυανέρυθρου ή γαλανόλευκου (μήτε πάνθηρας είναι μήτε χαριστέας).Χορεύει μπάλλο, πεντοζάλη, πυρίχιο, συρτό (ενώ τα μεγάφωνα παίζουν Carlos Gardel).Βοηθάει συνταξιούχους βραζιλιάνους ποδοσφαιριστάς να περάσουν το δρόμο (και μετά τους σκίζει τα πτυχία).Παρακαλούνται όλοι οι αμυντικοί (από τη σέντρα και πίσω) να παραμείνουν στις θέσεις τους για λόγους ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaaaand always look on the bright side of life…
* Τελικά το καλό με κάθε λογής θρησκεία είναι οι αργίες που προσφέρουν. Έτσι λοιπόν αποφάσισα να αποδράσω από την πόλη με τους δικούς μου όρους βέβαια (επειδή με έπαιρνε). Αναχώρηση μία μέρα πριν το ξεκίνημα της μαζικής εξόδου και επιστροφή αμέσως μετά την ολοκλήρωση αυτής-η Αθήνα είναι καλύτερη όταν ...
Συνέχεια...
Suicide Bullets
Διάλογος αστυνομικού με οργανωμένο της ΑΕΚ στην θύρα 35 του ΟΑΚΑ. "Τι είναι αυτό στην τσάντα;", "Bιβλίο", "Δηλαδή;", "Ε..βιβλίο", "Και τι το θες;". Όχι, πείτε μου.Ο τερματοφύλακας του ΟΦΗ Τζόρβας έχει σώσει ακόμη ένα γκολ στο Αλκαζάρ. Σηκώνεται, νιώθει σαν μπαλάκι του σκουος, φλέβες πετάγονται από το λαιμό του και ...
Συνέχεια...
…..aaaaaaand always look on the bright side of life!
  - Ας ξεκινήσουμε τίγκα στην επικαιρότητα, ήτοι ενδιαφέρουσες προτάσεις για πιό φτηνή (ουχί όμως φτηνιάρικη) ζωή:Βασικά για μέσα στη πόλη ποδηλατάκι. Ούτε βενζίνες, ούτε ασφάλιστρα, ούτε τέλη. Επίσης τέρμα αυτή η γελοιά αμερικανιά που λέγεται γυμναστήριο. Τρεξιματάκι (χαλαρό στην αρχή μη μου πάθετε και τίποτα), έστω και μέσα στη ...
Συνέχεια...
Το Τέλος της Λογικής
Βρέθηκε. Πάτησε την ειδησεογραφική γη. Φαντάζει απίστευτο αλλά είναι μια απίστευτα καβλωτική αλήθεια. Το πούλιτζερ είναι ελληνικό. Κουφάλες. Που θα βγάλετε και γλώσσα.Το ρεπορτάζ είναι από το ματς του Ηρακλή με τον Ολυμπιακό. Το μικρό κειμενάκι που σεμνά κάθεται κάτω από το κείμενο ανάλυσης του ματς σε πιάνει αμέσως με ...
Συνέχεια...
Αλέξανδρος Γεωργίου – Πεκίνο
¶νοιξε η έκθεση του ΕΜΣΤ στο Πεκίνο στην οποία αναφερθήκαμε σε προηγούμενο κείμενο(Κάτι γίνεται στο ΕΜΣΤ). Ο καλλιτέχνης και επιμελητής Αλέξανδρος Γεωργίου ήταν εκεί και μου έστειλε ένα γραμματάκι με φωτογραφικό υλικό όπου μας μπάζει στο κλίμα του Κινέζου, λίγο πριν τους Oλυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου.Υπενθυμίζουμε οτι η εξαιρετική έκθεση ...
Συνέχεια...
Καλύτερη χρονιά!
Σεβασμός, αξιοπρέπεια, ευγένεια, ελπίδες, όνειρα, φυσικά υγεία και καλό κουράγιο σε όλους μας...  
Συνέχεια...
All Tomorrows Parties: Curated by Dirty Three
...Τα λέγαμε και στο αυτοκίνητο, στον long and windy road προς το Minehead: αυτό θα ήταν το underdog ανάμεσα στα All Tomorrow's Parties, ένα φεστιβάλ στημένο από μια (μουσάτη) αυστραλέζικη μπάντα, που μάζεψε όλους τους (μουσάτους) Αυστραλούς φίλους της, αδράζοντας (απ' τα μούσια) την ευκαιρία να τα πιουν όλοι μαζί ...
Συνέχεια...
Fated To Pretend (MGMT, Βερολίνο 7/3/08)
I'm feeling rough, I'm feeling raw, I'm in the prime of my life.Let's make some music, make some money, find some models for wives.I'll move to Paris, shoot some heroin and fuck with the stars.You man the island and the cocaine and the elegant cars.This is our decision, to live ...
Συνέχεια...
Guttered
             Εντάξει, τί περιμένετε να γράψω τώρα; Ότι δε μου άρεσε; Ότι βαρέθηκα; Ότι έφυγα στα μισά; Ότι δεν πέρασα όλο το χειμώνα κολλημένη στο youtube, ζώντας για τη στιγμή που θ' ακούσω από κοντά τον Lanegan να τραγουδάει την αρχή της δεύτερης στροφής του "Papillon" και πεθαίνοντας για τη ...
Συνέχεια...
Bullets
Κάποιοι λένε πως ο μόνος τρόπος για να μείνει ο Ισπανός στο πάγκο της Λίβερπουλ είναι να πάρει το Champions League. Κάποιο άλλοι, λιγότερο χιουμορίστες, λένε πως όταν σε γλεντάει ακόμη και η Barnsley στο ¶νφιλντ, έχουν ήδη φωνάξει το ραδιοταξί Ενότητα και καλύτερα να τα μαζεύεις καθώς και η ...
Συνέχεια...
ΜΠΟΥΛΕΤΖ
Καρλίτο Τέβεζ αυτές οι κεφαλιές σου του 1 και κάτι μέτρου με συγκλονίζουν. Και ζυγίζουν όσο μια κούπα ρε τεράστιε ασχημομούρη.Ο Μπερμπάτοφ λέει θέλει να πάει σε με μια ομάδα δια να παίρνει κούπες. Ναι ρε κεφάλα, γιατί έχεις δει πολλές μέχρι τώρα και σου λείψανε.Επίσημο κάλεσμα του ΒΒΒ για ...
Συνέχεια...
Bullets
- Το πρώτο γκολ στο ντέρμπυ, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του γραφείου τύπου του Ολυμπιακού που λέγεται Αθλητική Κυριακή, ΔΕΝ είναι οφσάιντ. Αλλά και να ήταν δεν σας χάλασε. Υποψία πάνελ, βαθιά νυχτωμένοι ιερείς της μαλακίας, σας πλερώνουμε κιόλα. Tsutseks the lot of you.- H σέντρα γιουσουρούμ του Wes Brown ...
Συνέχεια...
Bullets
O Τάσος Κατσιαμπής, εισέρχεται σιγά-σιγά στο cult πάνθεον του ελληνικού ποδοσφαίρου. Κόβει στην άμυνα, κάνει κούρσες a la Τσιάντακα από τα δεξιά, πηδάει στον Θεό για κεφαλιά, έχει χαίτη με λίγη καράφλα και αγαπημένος του κιθαρίστας είναι ο Richie Blackmore. A Real Mean Daddy. Όταν πηγαίναμε μικροί σχολείο, βάζαμε το θερμόμετρο ...
Συνέχεια...
Aπό που πάνε για το πάρκο, μανδάμ;
Με αφορμή το άδικο ξυλίκι στο πάρκοΠεδίον ¶ρεως Φύτεψε κι εσύ μια σφαίρα (μπορείς!)Μινωϊκός πολιτισμός Μια παλιά αμαρτία επιδεινώνεται με το πέρασμα του χρόνου: ο λόγος για το σκάνδαλο του Πανελλήνιου Γυμναστικού Συλλόγου. Οι ρεπορταζιακές πένες αγγίζουν το θέμα συχνά αλλά ο Σύλλογος, παρά τις διαπιστωμένες παρανομίες του (επεκτάσεις με ...
Συνέχεια...
Το Τέλος της Λογικής – Ηλικιακή Μελέτη
Παραδέχομαι ότι με ενδιαφέρει εδώ και χρόνια η εκλεκτική κατηγορία της αθλητικής δημοσιογραφίας με γενικό τίτλο "ηλικιακή μελέτη". Όπως ενδεχομένως να θυμούνται οι τακτικοί αναγνώστες της στήλης (και οι δύο), στο παρελθόν έχουμε ασχοληθεί με την ηλικία του αγαπημένου μικρών και μεγάλων, Μοχάμεντ Καλόν. Οπότε δεν πρέπει να προκαλεί εντύπωση ...
Συνέχεια...
Ποιος είπε ότι μόνο η καφεΐνη είναι εθιστική;
Όλοι έχουμε εθιστεί στην ιεροτελεστία του καφέ. Πολλά είναι τα πρωινά που πριν καλά καλά ανοίξει το μάτι μου, τελείως μηχανικά οδηγούμαι προς την καφετιέρα. Είναι απολαυστική και σχεδόν εθιστική όλη αυτή η διαδικασία. Πόσο μάλλον όταν και η καφετιέρα είναι τόσο όμορφη, ώστε να στολίζει εκείνη την περιοχή του ...
Συνέχεια...
Back to School Bullets
Προς αξιότιμο κο. Πέτρο Μίχο. Όταν λέμε Αστέρας Τρίπολης εννοούμε την πόλη της Πελοποννήσου. Ναι, ντε, την Τριπολιτσά. Όχι την πρωτεύουσα της Λιβύης. Γιες, γιες, γκρικ τιμ. Έλεος πια.Διαβάστε αύριο στη «Βεραμάν». Σκάνδαλο: γλιτώνει την γκιλοτίνα ο Καραισαρίδης. Αμπράμοβιτς: Καλύτερο κότερο από το δικό μου ο Πατέρας. Σαριέγκι-Βύντρα: ένα από ...
Συνέχεια...
Σκίσαμε!!!
Μπορεί ο Ηλίας να ξέχασε τα αυτοκόλλητα ώστε να έχουμε κι εμείς ένα χορηγό σαν κάθε καθώς πρέπει αγωνιζόμενο, μπορεί να μας έβαλαν πίσω στην εκκίνηση (γιατί απλά δε γινόταν να πάμε πιο μπροστά αφού φτάσαμε εκεί στο παρά δέκα), μπορεί, μπορεί, μπορεί, αλλά η συμμετοχή του εν λόγω διαδικτυακού ...
Συνέχεια...
On The Beach…
Ε, ναι, έφτασε αυτή η περίοδος του χρόνου που είναι πιο πιθανό να δεις συντάκτη/συντάκτρια του Mixtape να κάνει ηλιοθεραπεία στην διπλανή "πετσέτα" ή να πίνει μπύρες στο παρακείμενο beach bar παρά μπροστά από οθόνη υπολογιστή να γράφει άρθρα και νέα.... Θα επιστρέψουμε σταδιακά μετά τον Δεκαπενταύγουστο. Μέχρι τότε σας αφήνουμε να σας κάνουν πολύ ...
Συνέχεια...
Ghosts
 ...Ένας μικρός κινηματογράφος, κρυμμένος στο βάθος μιας απ' αυτές τις τυπικά βερολινέζικες εσωτερικές "αυλές". Ο χρόνος εδώ έχει σταματήσει (κάπου στα '80s), το σκηνικό δε θα μπορούσε να είναι ιδανικότερο για την επίσκεψη αυτού ακριβώς του φαντάσματος. Του φαντάσματος της ανεξάρτητης μουσικής (as we used to know it). 'The Ghost Of ...
Συνέχεια...
Cheap And Cheerful (The Kills, Βερολίνο 3/4/08)
Υπήρχε μια εποχή που το να βλέπεις τους Kills ζωντανά ήταν το επόμενο καλύτερο πράγμα από το να κάνεις sex. Υπήρχε μια εποχή που ο ερωτισμός που εξέπεμπε το παιχνίδι του Hotel και της VV ήταν τέτοιος που έθετε τους αδένες σου σε υπερλειτουργία (η φωτό λίγο πιο κάτω παρακαλώ ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 5/6/2009 αφιερωμένη στο Ejekt Festival
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show, η εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 ΣτοΚόκκινο" ήταν αφιερωμένη στο Ejekt Festival με καλεσμένο τον Σταύρο Στριλιγκά, υπεύθυνο του γραφείου τύπου και δημοσίων σχέσεων της διοργανώτριας εταιρίας Detox. Την εκπομπή παρουσιάζει ο Ηλίας Πυκνάδας.  Jarvis Cocker - PilchardWhite Lies - To Lose MyselfWhite Lies ...
Συνέχεια...
Μονομαχία στο Μεστάγια Κοράλ
Πάντως το βραβείο «μπουρδέλο της χρονιάς» φαίνεται ότι πάει δικαιωματικά στην Βαλένθια. Τουλάχιστον για την ώρα. Θα με πείτε ότι και άλλες ομάδες μοντέλο έχουν γίνει κωλοχανεία φέτος και θα συμφωνήσω, βλέπε Σεβίλλη ή και Μπαρτσελόνα ακόμα, αλλά στην Βαλένθια η «πανηγυρική» ατμόσφαιρα έχει χτυπήσει με άνεση το ταβάνι.Ότι ξεκίνησε ...
Συνέχεια...
Παραίτηση υπέβαλε ο Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Παύλος Γερουλάνος
Και εκεί που λες πόσο πιο ρεζίλι να γίνει αυτή η χώρα διεθνώς; Έχουμε πιάσει πάτο, το τερματίσαμε το ρεζιλίκι, τσουπ, το πρωί της Παρασκευής σου επιφυλάσσει μια ακόμα (όχι ευχάριστη) έκπληξη. Μετά την Εθνική Πινακοθήκη, που έπεσε θύμα κλοπής πριν από ένα μήνα περίπου, σειρά είχε αυτή τη φορά ...
Συνέχεια...
A Little Spice
Ακούστε την εκπομπή της 06/02/2009 με καλεσμένους τους
Return Of The Greeks
Ποτέ ξανά
Ο αλήτης που καταστρέφει το ποδόσφαιρο
Aaaaaaaaaand always look on the bright side of
Suicide Bullets
…..aaaaaaand always look on the bright side of
Το Τέλος της Λογικής
Αλέξανδρος Γεωργίου – Πεκίνο
Καλύτερη χρονιά!
All Tomorrows Parties: Curated by Dirty Three
Fated To Pretend (MGMT, Βερολίνο 7/3/08)
Guttered
Bullets
ΜΠΟΥΛΕΤΖ
Bullets
Wishes
Bullets
Aπό που πάνε για το πάρκο, μανδάμ;
Το Τέλος της Λογικής – Ηλικιακή Μελέτη
Ποιος είπε ότι μόνο η καφεΐνη είναι εθιστική;
Back to School Bullets
Σκίσαμε!!!
On The Beach…
Ghosts
Cheap And Cheerful (The Kills, Βερολίνο 3/4/08)
Ακούστε την εκπομπή της 5/6/2009 αφιερωμένη στο Ejekt
Μονομαχία στο Μεστάγια Κοράλ
Παραίτηση υπέβαλε ο Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Παύλος