Ας ξεκινήσω απ’ τα αυταπόδεικτα: το καλύτερο line-up του φετινού καλοκαιριού (μακράν), 15-20 λεπτά με τον υπόγειο από το κέντρο της Βαρκελώνης (not bad), πολιτισμένο περιβάλλον (δεν περιφέρεσαι χωμένος στη λάσπη σαν άνθρωπος των σπηλαίων), πολιτισμένες ώρες (τα καλύτερα πράγματα συμβαίνουν πάντα στο σκοτάδι), καλός καιρός (αν και μόλις έπεφτε ο ήλιος τη δαγκώναμε), 6 σκηνές (σε απόσταση που δε σου βγαίνει ο πάτος στο περπάτημα), πάνω από 100 ονόματα (απ’ τα οποία βέβαια δεν προλαβαίνεις ούτε τα μισά), χαλαρός κόσμος (τί ωραία που είναι ν’ ακούς γύρω σου ισπανικά και όχι μόνο αγγλικά), good vibrations (ας είναι καλά τα παιδιά που γνωρίσαμε εκεί!).

 

Ιδού ένα σύντομο προσωπικό report από την Primavera Sound Experience (η σειρά είναι μέχρι το 5 συναισθηματική, από ‘κει και μετά αναίσθητη):

Spiritualized. In a league of their own. Εντελώς. Όταν το rock’n’roll γίνεται η κλασική μουσική του 21ου αιώνα. Κόμποι στο λαιμό, ρίγη στην πλάτη, τρίτη φορά μέσα σε δύο μήνες. Jason, με διάλυσες. Ελπίζω μόνο αυτές οι εμφανίσεις των Spiritualized -Acoustic Mainlines να κυκλοφορήσουν κάποια στιγμή σε cd, γιατί οι λέξεις είναι πολύ μικρές.

spiitualized - white stripes

The White Stripes. Ό,τι και να λέτε, οι White Stripes, live, παραμένουν το καλύτερο rock’n’roll συγκρότημα στον πλανήτη. Ακόμη κι αν αυτή δεν ήταν η καλύτερή τους εμφάνιση. Φταίνε ίσως τα εμβόλιμα καινούργια τραγούδια που χαλάσαν τη ροή, φταίει ίσως το, για τις προσδοκίες μου, σύντομο σετ, φταίει η πανσέληνος που απ’ ότι ξέρω τον πιάνει τον Jack; Όπως και να’ χει, το παιχνίδι του Jack και της Meg είναι το συναρπαστικότερο θέαμα των double zero’s. Και του Primavera Sound. Έστω κι αν ο Jack εξακολουθεί να έχει το χειρότερο κούρεμα στην ιστορία του rock’n’roll.

Girls Against Boys. Ρε συ Scott, πόσο θα τραβήξει ακόμη αυτή η ιστορία; Απ’ όταν οι Girls Against Boys σταμάτησαν να βγάζουν άλμπουμ που ακούγονται (και άλμπουμ γενικώς), τους βλέπω ζωντανά ανά διετία, και δεν έχουν δώσει ούτε μία συναυλία που να είναι λιγότερο από εκρηκτική. Για μια ακόμη φορά, με κολλάνε στον (ανύπαρκτο) τοίχο -έστω και με δύο original μέλη λιγότερα-, παίζουν όλα τα πράγματα που πρέπει να παίξουν έτσι όπως πρέπει να τα παίξουν και, εν ολίγοις, δείχνουν τοις πάσοι τί εστί noise rock με attitude. TheKindaMzkILike, for ever and ever and ever. Να μπορούσαν μόνο να γράψουν ακόμη τραγούδια…

gvsb - smashing pumpkins

The Smashing Pumpkins. Ή τέλος πάντων ό,τι έχει απομείνει απ’ αυτούς. Κράξτε τους όσο θέλετε, εγώ πάντως όταν βλέπω τον Billy στη σκηνή κάτι παθαίνω. Αυτό το υπνωτικό βλέμμα, αυτή η παραπονιάρικη φωνή, αυτό το λευκό κιμονό… Επιπλέον, παίζουν φανταστικά, που είναι το τελευταίο πράγμα που περίμενα από ένα γκρουπ που έχω ξεγράψει εδώ και μια δεκαετία. Pure nostalgia, βέβαια, αλλά δεν πειράζει αν φτερουγίσει και λίγο η καρδιά μου. Δεν περάσαμε και τόσο άσχημα στα nineties.

 

j richmanJonathan Richman. Έφηβος ετών 56, γλυκύτατος, υπέροχα διασκεδαστικός. Παίζει ένα κυρίως ισπανόφωνο σετ, που ξεσηκώνει τον κόσμο, αλλά εμένα μου λείπουν όλα εκείνα τα όμορφα, γλυκόπικρα τραγούδια του. Ακόμη κι έτσι, για κάποιο ανεξιχνίαστο λόγο, ανατριχιάζω.

Slint. Αυτή η πατέντα του ATP, το να παίζει ένα γκρουπ ζωντανά ένα ολόκληρο άλμπουμ, είναι μεν μια ευγενής, ρομαντική ιδέα, στην πράξη όμως δεν εγγυάται μια συναρπαστική ακουστική εμπειρία. Οι Slint παίζουν ολόκληρο το Spiderland (δηλ. και τα 6 κομμάτια του) σε μια εμφάνιση αξιοπρεπή μεν, κατά τις βαρετή δε. Μερικά πράγματα τα απολαμβάνεις καλύτερα από τον καναπέ.

Sonic Youth. Ο Θέρστονας με τα γυαλιά του, η Κιμ με τα μίνια της, teenage riot που επιμένουν να την κάνουν να δείχνει ως τέτοια 20 χρόνια μετά. Ολόκληρο το Daydream Nation συν κάτι extras ίσον δύο ώρες artful νεοϋορκέζικου θορύβου. Respect, αλλά παραμένω αμέτοχος παρατηρητής.

Melvins. Ο King Buzzo σε όλη του την afro μεγαλοπρέπεια, το Houdini απ’ την αρχή ως το τέλος, οι κιθάρες να μεταλλίζουν κακόφωνα κι όποιος άντεξε, άντεξε.

Barry Adamson. Προσφέρει τις υπηρεσίες του και ως μπαμπούλας σε παιδικά πάρτι. Αδύναμος ήχος, άνευρη εμφάνιση. Σκέτη απογοήτευση.

The Fall. Reformation pre-everything και post-everything. Το γκρουπ δίνει ρέστα κι αυτός ο γερομουρτζούφλης ο Mark E. Smith είναι ο γνώριμος απολαυστικός εαυτός του. Καμία έκπληξη εδώ. Ευτυχώς.

The Rakes, Maximo Park, The Long Blondes. Αχ αυτά τα Αγγλάκια. Γιατί νομίζουν ότι πρέπει να παίρνουν όλη την ώρα πόζες στη σκηνή για ν’ αρέσουν στον κόσμο; Ή μήπως θέλουν έτσι να τον αποσπάσουν από τη μουσική τους; Οι Rakes παίζουν στην τρίτη λίγκα, ο κύριος Maximo Park είναι ένας κλόουν, οι Long Blondes τουλάχιστον έχουν (ένα κάποιο) στιλ. Ουσία;; Εντάξει, μη τα θέλουμε κι όλα.

The Good The Bad And The Queen. Ο Damon με το ημίψηλο, το backdrop με τους δρόμους ενός βικτωριανού Λονδίνου(;), η all-round σοβαροφάνεια, νομίζω πως βρίσκομαι στην Όπερα της Πεντάρας. Η μουσική είναι ανύπαρκτη -μεταφορικά (μ’ άλλα λόγια ξεψυχισμένα τραγούδια) και κυριολεκτικά (μ’ άλλα λόγια δεν ακούγεται τίποτα, εκτός απ’ το techno σφυροκόπημα απ’ την απέναντι σκηνή).

Buzzcocks. Ένας ακόμη κουφός ηχολήπτης μου τινάζει τα τύμπανα στον αέρα (καλύπτει βέβαια το techno σφυροκόπημα, βλέπε παραπάνω) ενόσο οι Buzzcocks παρελαύνουν μια άσχημα διαστρεβλωμένη εκδοχή του πάλαι-ποτέ εαυτού τους.

The Durutti Column. Ααχ, η μελαγχολία του Manchester των αρχών των eighties. Ακόμη με πιάνουν αυτά τα πράγματα. Υπέροχη φωνή, ζεστοί ήχοι, σεμνή παρουσία. Και μετά ανεβάσαν στη σκηνή μια τύπισσα που άρχισε τις soul τσιρίδες και τα κατέστρεψε όλα.

Pelican. Οι Pelican είναι κατά κάποιο τρόπο σαν τους Ramones: παίζουν διαρκώς το ίδιο τραγούδι. Το οποίο όμως κάθεσαι και το ακούς. Δε θα τους σύστηνα στους αλαφροΐσκιωτους, εμένα πάντως λίγες (ή πολλές) άγριες, άξεστες, ηθικά αχαλίνωτες κιθάρες μια στο τόσο με αναζωογονούν.

Beirut. Έπιασε το αυτί μου από απόσταση ένα τουρκοσέρβικο και όπου φύγει φύγει.menu

Modest Mouse. Γιατί γουστάρει ο κόσμος αυτό το συγκρότημα; Για τον εκνευριστικά sub-funk ήχο τους; Για τα ανέμπνευστα sub-pop τραγούδια τους; Για τον Johnny Marr; Give me a break.

Architecture In Helsinki. Θα έλεγα οι Scissor Sisters του φτωχού (και του βλάχου), αν αυτό δεν τους τιμούσε. Χοροπηδάμε, χαζογελάμε, χάσκουμε και το αποκαλούμε τέχνη. Απλά embarrassing.

Isis. Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά κανόνια πέφτουν (ή κάπως έτσι, τα ‘χω ξεχάσει όλα αυτά), μαμά, φοβάμαι, πάμε να φύγουμε από δω; Όχι ότι οι Isis δεν παίζουν γαμώ, αλλά παραείναι isoπεδωτικοί για τις αντοχές μου.

Patti Smith. Εντάξει, να σεβαστώ το παρελθόν της, να σεβαστώ τη δύναμή της, να σεβαστώ τ’ άσπρα της μαλλιά, είναι όμως αυτοί λόγοι για να υποστώ μια εγκληματικά παλιοροκάδικη μουσική;

Built To Spill, Wilco. Βαριέμαι, βαριέμαι, βαριέμαι. Τις μουσικές τους, τις φάτσες τους, την αμερικανιά τους.

Black Lips. Garage rock σε τιμή ευκαιρίας. Ο Τζανετάκος θα το έκανε καλύτερα.

Mum. Όταν ο Έρικ Ο Βίκινγκ φτάνει στη χαμένη Ατλαντίδα (βλέπε Terry Gilliam) ανακαλύπτει τον πιο (μη) μουσικό λαό του πλανήτη. Αυτοί είναι οι Mum.

Evripidis And His Tragedies. Το όνομα τα λέει όλα, really. Είναι λεπτή αυτή η άτιμη η γραμμή ανάμεσα στο να είσαι naïve και να δείχνεις pathetic.

Battles. Aural masturbation στις 4 η ώρα τη νύχτα; Πόσο μαζοχιστής πια να είναι κανείς;

Blonde Redhead. Το λίγο που τους πρόλαβα δεν ήταν αρκετό για να με βάλει στο κλίμα, αλλά το καλό με το να μένεις στο Βερολίνο είναι ότι, ό,τι δεν προλαβαίνεις στη Βαρκελώνη, το βλέπεις μετά από λίγες μέρες εδώ.

Κυριακή βράδυ, στο Apolo. Το (δύσκολο) comedown μετά το ως άνω σκιαγραφηθές τριήμερο. Μεταξύ άλλων:

Malajube. Συμπαθητικά Καναδάκια, μερικές καλές κιθαριστικές στιγμές, αλλά δεν τρελαίνομαι κιόλας.

Of Montreal. Ανοίξαν το Τριώδιο, κουνήσαν το κωλαράκι τους, κάναν τον εξώστη του Apolo σχεδόν να γκρεμιστεί από το ανηλεές χοροπηδητό, το “The Past Is A Grotesque Animal” μια φορά δεν το έπαιξαν. Αντ’ αυτού, έπαιξαν το “You Really Got Me” και το “Suffragette City” (how very appropriate) και μ’ άφησαν να σκέφτομαι ότι το punk τελικά συνέβη χωρίς λόγο.

Αυτά. Συν μερικά ακόμη που δεν πρόλαβα για πάνω από 1-2 τραγούδια, συν κάτι ισπανικά που ούτε τα ξέρω ούτε είχα χρόνο να εντρυφήσω, συν κάτι dj’s που τους απέφυγα όπως ο διάολος το λιβάνι. Και τώρα θα μου επιτρέψετε να κλείσω αυτό το report από το Primavera Sound 07 με τα λόγια του θείου (όπως θεϊκού) Jason Pierce: (I WANNA) COME RIGHT DOWN AND DO IT ALL OVER AGAIN!!!

Διάβασε επίσης...
….aaaaaaaaand always (?) look on the bright side of life
Το είπα και στον Ηλία το βράδυ της 5ης Μαΐου. Μήπως τελικά να το σταματήσω αυτό το πράμα, αφού τον τελευταίο καιρό με το που το έχω έτοιμο προς αποστολή γίνεται κάτι πραγματικά κακό;Ίσως και να ήταν η αφορμή τα όσα έγιναν εκείνη την ημέρα, η ουσία όμως παραμένει. Επειδή ...
Συνέχεια...
Το Τέλος της Λογικής – Ηλικιακή Μελέτη
Παραδέχομαι ότι με ενδιαφέρει εδώ και χρόνια η εκλεκτική κατηγορία της αθλητικής δημοσιογραφίας με γενικό τίτλο "ηλικιακή μελέτη". Όπως ενδεχομένως να θυμούνται οι τακτικοί αναγνώστες της στήλης (και οι δύο), στο παρελθόν έχουμε ασχοληθεί με την ηλικία του αγαπημένου μικρών και μεγάλων, Μοχάμεντ Καλόν. Οπότε δεν πρέπει να προκαλεί εντύπωση ...
Συνέχεια...
Love Burns
  Θυμάμαι χαρακτηριστικά την πρώτη φορά. Ο Peter φορούσε μια μπλούζα με τρύπες (σκέψη: άμα τον πλύνεις, τον ντύσεις), ο Robertήταν κρυμμένος πίσω απ' τα μαλλιά του (σκέψη: άμα τον κουρέψεις) κι ο Nick είχε μείνει στην Αμερική, γιατί έπαιζε εκείνη η μπερδεμένη ιστορία που δεν του επέτρεπαν να βγει από ...
Συνέχεια...
Τρία (μη) χρώματα: Μαύρο, Μαύρο, Μαύρο
Υπότιτλος: Ο φασισμός του ανώνυμου μικροαστού.Όπερα σε τρία μέρη. Χαρακτήρες:Δημοκρατία. 1789, Γαλλική Επανάσταση. Θεμελίωση της σημερινής δυτικοευρωπαϊκού τύπου δημοκρατίας (work in progress από τότε, βλ. αποικισμό, corporations κλπ). Εμπνεόμενη μόνο κατ' όνομα από την αθηναϊκή δημοκρατία στην οποία δικαιώματα είχαν μόνο οι άρρενες πολίτες - γυναίκες, παιδιά, σκλάβοι, σκυλιά το ...
Συνέχεια...
Return Of The Greeks
 Το γεγονός ότι ζω εδώ και μια δεκαετία στην ξενιτιά μου δίνει (μεταξύ άλλων) τα εξής δύο προνόμια: α. το προνόμιο της παρατήρησης και β. το προνόμιο της αποστασιοποίησης. Ξέρετε πώς λειτουργεί ο Χορός στο αρχαιοελληνικό Δράμα; Ε, κάπως έτσι λειτουργώ κι εγώ στη νεοελληνική ιλαροτραγωδία που λέγεται "ανεξάρτητη μουσική ...
Συνέχεια...
Mixtape Radio Show (15/6/2008)
Χωρίς πολλά πολλά...Τι διαβάζετε στο mixtape.gr;Ε αυτά είναι που θα ακούτε κάθε Κυριακή 00:00 - 02:00 «Στο Κόκκινο 105.5».Η πρώτη εκπομπή, την περασμένη Κυριάκη, έτρεξε με 69.000 λάθη την ώρα.CD βγήκαν απo το player πριν την ώρα τους, τηλεφωνικές γραμμές δεν βγήκαν στο αέρα εγκαίρως, κάναμε πιο πολλά σαρδάμ και ...
Συνέχεια...
Παραίτηση υπέβαλε ο Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Παύλος Γερουλάνος
Και εκεί που λες πόσο πιο ρεζίλι να γίνει αυτή η χώρα διεθνώς; Έχουμε πιάσει πάτο, το τερματίσαμε το ρεζιλίκι, τσουπ, το πρωί της Παρασκευής σου επιφυλάσσει μια ακόμα (όχι ευχάριστη) έκπληξη. Μετά την Εθνική Πινακοθήκη, που έπεσε θύμα κλοπής πριν από ένα μήνα περίπου, σειρά είχε αυτή τη φορά ...
Συνέχεια...
Στην ωραιότερη χώρα του κόσμου ζούνε οι χειρότεροι άνθρωποι…
(απόφθεγμα άγνωστου αλλοδαπού τουρίστα)Ακόμα και αν δεν δέχόμαστε πλήρως το πρώτο μιας και ο πλάνήτης έχει πολλές ωραίες γωνίες που δεν φτάνουν ούτε 3 ζωές να τις επισκεφθεί κανείς, το δεύτερο ισχύει μέχρι τελείας και ακόμα παραπέρα. Πάρνηθα, τέλος, φίλοι και φίλες. Πρώτες εκτιμήσεις μιλάνε για καμμένα 25.000 στρέμματα δάσους ...
Συνέχεια...
Τα Δικά μας τα Παιδιά – Γιώργος Μύρτσος
Γιώργος Μύρτσος. Ένα όνομα που προκαλεί ρίγη συγκίνησης στους μύστες του ελληνικού ποδοσφαίρου, σε αυτούς που δεν μασάνε από ξενέρωτους μοντερνισμούς και φυσικά, σε αυτούς που εκτιμούν την χαίτη την σωστή, την αληταμπουρέ, την μπουκλομπουφοτή.Με το σπαθί του, ενίοτε και με το μπουκάλι του, έχει κερδίσει μια ξεχωριστή θέση στην ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaand aaaalways look on the bright side of life
- Είχα να κάνω 40 πυρετό από τον επαναληπτικό με τη Μπρυζ στη Λεωφόρο. Τότε από τη βροχή είχε πνιγεί κόσμος στην Αθήνα, αλλά δεν διανοήθηκα ούτε για ένα λεπτό να φύγω από το γήπεδο έστω κι αν φαινόταν πως η πρόκριση ήταν αδύνατη (τελικά κερδίσαμε 1-0 με γκολ του ...
Συνέχεια...
Destroy your myth in Greece
Ήταν μαθηματικά αποδεδειγμένο ότι κάποια στιγμή, αργά ή γρήγορα, η χώρα πρότυπο της ανοργανωσιάς, των χαμηλών ταχυτήτων και της καθυστερημένης εγρήγορσης θα έπαιρνε αυτό που της άξιζε, ίσως την μεγίστη των καταστροφών, που ντυμένη στα κόκκινα «απονέμει» στον καθένα μας ξεχωριστά άλλα και σ όλους μαζί αυτό που μας αξίζει. ...
Συνέχεια...
Καλύτερη χρονιά!
Σεβασμός, αξιοπρέπεια, ευγένεια, ελπίδες, όνειρα, φυσικά υγεία και καλό κουράγιο σε όλους μας...  
Συνέχεια...
Λήξτο ρε κουφάλα… (μέρος Α’)
Εικάζω πως τα εμπλεκόμενα σε αυτή την κόντρα μέρη θα διαφωνούν, αλλά την φετινή χρονιά στα γήπεδα της Ευρώπης δεν θα την θυμάται ο ποδοσφαιρικός πλανήτης για το Ελ Μούτσο Γκράφικο ξεκατίνιασμα επιπέδου δημοτικού, μεταξύ του Πρίγκιπα της Φαβέλας Ριβάλντο και του Κόκκαλη του Α'. Κατά κανόνα, στις περισσότερες χώρες, ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaaaaand aaalways look on the bright side of life
 - Μάλλον θα τη σταματήσω τη στήλη, δε γίνεται αλλιώς. Τον τελευταίο καιρό κάθε φορά που πάω να τη στείλω όλο και κάτι γίνεται και πάιρνει αναβολή. Αυτή τη φορά είχαμε την εικαστική παρέμβαση σε βιτρίνες μαγαζιών και αυτοκίνητα σε μία ακτίνα λίγων οικοδομικών τετραγώνων, μερικά μόλις μέτρα από τα ...
Συνέχεια...
Σκίσαμε!!!
Μπορεί ο Ηλίας να ξέχασε τα αυτοκόλλητα ώστε να έχουμε κι εμείς ένα χορηγό σαν κάθε καθώς πρέπει αγωνιζόμενο, μπορεί να μας έβαλαν πίσω στην εκκίνηση (γιατί απλά δε γινόταν να πάμε πιο μπροστά αφού φτάσαμε εκεί στο παρά δέκα), μπορεί, μπορεί, μπορεί, αλλά η συμμετοχή του εν λόγω διαδικτυακού ...
Συνέχεια...
Μαυρίλα…
Όταν έχουμε μία εν ψυχρώ δολοφονία από όπλο αστυνομικού ενός μόλις 16 χρονών παιδιού στο κέντρο της Αθήνας, και με όσα ακολούθησαν και συνεχίζονται από το βράδυ του Σαββάτου, συνειδητοποιούμε ότι ίσως είναι μεγάλη πολυτέλεια να μιλάμε για πολιτισμό στη χώρα μας...Το mixtape.gr δεν θα ανανεωθεί σήμερα Δευτέρα.R.I.P. Αλέξανδρε...Εκ μέρους ...
Συνέχεια...
Νέα, Τεχνολογία, Μπούρδες.
Ένας 17άχρονος μαθητής λυκείου απ΄το Chicago, μετά από έρευνα, παρέθεσε σε μία ομάδα επιστημόνων μία μελέτη η οποία αποδεικνύει την αδυναμία λειτουργίας βηματοδοτών σε ανθρώπους όταν αυτοί χρησιμοποιούν ipods. Η έρευνα έγινε σε 100 ανθρώπους με μέση ηλικία τα 77 χρόνια, και στους περισσότερους, όταν το ipod ήταν περίπου 5 ...
Συνέχεια...
Το Τέλος της Λογικής – Τι 12, τι 22, τι 32!
Γεια σου ρε Μοχάμεντ που θα μας τιμήσεις με την παρουσία σου. Γεια σου ρε Καλόν υπερστράικερ που ήρθες στην Ελλάδα να μας τρελάνεις με τις αναμπουμπουλιάρικες μπούκες σου και το μεστό, οργανωμένο σου παιχνίδι.Παίκτης μεγατόνων ο Μοχαμέντ λέμε. Από αυτούς που για να δώσουν από το δεξί στο αριστερό ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 14/9/08 αφιερωμένη στο Τμήμα Μουσική και Φιλμ στις φετινές Νύχτες Πρεμιέρας
Αφιερωμένη στο τμήμα Μουσική και Φιλμ του 14ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας ήταν η ραδιοφωνική εκπομπή του mixtape.gr "Στο Κόκκινο 105.5" αυτή την εβδομάδα.Καλεσμένος στο πρώτο μέρος της εκπομπής ο φίλος και συνεργάτης του mixtape.gr Μανώλης Κιλισμανής, με την ιδιότητα του υπεύθυνου προγράμματος του τμήματος Μουσική και Φιλμ του ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 28/9/2008
Ακόμα ένα επεισόδιο της εβδομαδιαίας ραδιοφωνικής εκπομπής του mixtape.gr στο "Στο Κόκκινο 105.5".Επιλογή μουσικής και παρουσίαση αυτή την εβδομάδα από τους Πάρη Παπαβλασόπουλο και Γιάννη Σαμούρκα.  Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςIntro (Herbaliser - Missing Suitcase)Ruckus Roboticus - How to Handle Grown UpsDJ Frane - If I Had WingsThe Mercury Program - ...
Συνέχεια...
Indie For The Masses
  Μερικές φορές αναρωτιέμαι, έχω ρίξει εγώ τα standards μου τόσο πολύ ή έχει ξαφνικά γεμίσει ο κόσμος cool άτομα που ακούνε σωστή μουσική; Φταίνε μήπως για όλα οι Strokes, φταίει η άνευ προηγουμένου πρόσβαση στην πληροφόρηση, ή μήπως τελικά αυτό που βιώνουμε στα double zero's δεν είναι παρά μία ακόμη ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 31/8/2008
Ακόμα ένα ακόμα επεισόδιο της εβδομαδιαίας ραδιοφωνικής εκπομπής του mixtape.gr στο "Στο Κόκκινο 105.5".Επιλογή μουσικής και παρουσίαση και αυτή την εβδομάδα από τους Ηλία Πυκνάδα και Πάρη Παπαβλασόπουλο. Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςIntro (Herbaliser - Missing Suitcase)Deerhunter - Nothing Ever HappenedAirborne Toxic Event - This is NowhereBroken Social Scene - Hit ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 18/09/2009
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 Στο Κόκκινο" παρουσιάζει ο Λευτέρης Κουσίδης και ο Ανδρέας Βιολάρης. Playlist01. Stonephace - 'Rotor'02.The Jim Carroll Band - 'People Who Died'03. Santigold - 'L.E.S. Artistes'04. The xx - 'Teardrops'05. James Taylor Quartet - 'Blacksmith'06. Tinariwen - 'Imidiwan Afrik ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 8/1/2010 με τα καλύτερα ξένα άλμπουμ του 2009
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show στον "105,5 ΣτοΚόκκινο", κάνει την ετήσια ανασκόπησή του στα καλύτερα ξένα άλμπουμ της χρονιάς που πέρασε. Την εκπομπή παρουσιάζει ο Χρήστος Νύχτης.   PlaylistIntro (Chromatics - Killing Spree)1. Mumford and Sons - little lion man2. Andrew Bird - Fitz and the Dizzyspells3. The Decemberists - ...
Συνέχεια...
Track 2
Εδώ είμαστε! Πρώτος (και κουτσός) μήνας Mixtape.grΚατ' αρχάς, ευχαριστούμε πάρα πολύ για την υποδοχή αυτό το μήνα, ευχαριστούμε για τα καλά σας λόγια, τις παρατηρήσεις σας (μικρό παιδάκι είναι, θα διορθωθεί) και τα μηνύματά σας, είτε μέσω e-mail, είτε μέσω της σελίδας μας myspace, αν και όλα αυτά θα τα ...
Συνέχεια...
Ρομπέρτο Σολδάδο: «Ναι τρώω Φρίσκις»
Οι πληροφορίες μας ήθελαν τον νεαρό Ρομπέρτο Σολδάδο να συχνάζει στην καφετερία «Λοθ Αμίγοθ γκράντε Μπαλαδόροθ», όπου σύχναζαν όλοι οι αναπληρωματικοί της Μαδρίτης. Ο ίδιος ο Ρομπέρτο όταν μας είδε δεν εξεπλάγην. ¶λλωστε αυτό έλειπε. Ο Σολδάδο ακούει Ελλάδα και του κάνει τίκλι τικλι. Ξεκάθαρα. Αν αμφιβάλετε, διαβάσατε παρουκάτω. Τα ...
Συνέχεια...
R.I.P. Nelson Mandela (1918 – 2013)
"No one is born hating another person because of the colour of his skin, or his background, or his religion. People must learn to hate, and if they can learn to hate, they can be taught to love,for love comes more naturally to the human heart than its opposite" Nelson Rolihlahla ...
Συνέχεια...
Το Τέλος Της Λογικής – Όσα δεν φτάνει η αλεπού ή στραβά αρμενίζουμε
Όλα καλά και όλα ωραία και εψές τα πίναμε παρέα. Στην θύρα 17 του ΟΑΚΑ για την ακρίβεια.Η Ένωση κέρδαγε 2-0 τον Αστέρα με γκολ του Ριμπομάστορα και σάλτο μορτάλε του Μπλάνκο. Η ΑΕΚ επιτίθεται και ο Σιρόκος που φυσάει στα καλά καθούμενα ρίχνει μέσα στην περιοχή της Τρίπολης τον ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 30/01/2009 με καλεσμένους τους Bad Mathematics και τους Workaholics
Αυτή την εβδομάδα, καλεσμένοι του Mixtape Radio Show, της εκπομπής του mixtape.gr στον "105,5 Στο Κόκκινο" την οποία παρουσίασε ο Ηλίας Πυκνάδας, ήταν ο Vishy των Bad Mathematics και ο Αλέξης των Workaholics.    Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςIntro (El Ten Eleven - Adam & Nathan Totally Kick Ass)The Workaholics - NumbThe ...
Συνέχεια...
Δημήτρης Παπαδάτος – Hell
Ο Δημήτρης Παπαδάτος είναι καλλιτέχνης αλλά και μουσικός. Τα σχέδια του τα παρατήρησα πρώτη φορά στην έκθεση Anathena που έγινε στο ίδρυμα DESTE.Έχει συνεργαστεί με περιοδικά κ.α. και εκτός από εικαστικός είναι και μουσικός, με διάφορες παρουσιάσεις performance/music. Περισσότερες πληροφορίες για τον ίδιο και την δουλειά του στο blog τουΕκθέσεις ...
Συνέχεια...
….aaaaaaaaand always (?) look on the bright side
Το Τέλος της Λογικής – Ηλικιακή Μελέτη
Love Burns
Τρία (μη) χρώματα: Μαύρο, Μαύρο, Μαύρο
Return Of The Greeks
Mixtape Radio Show (15/6/2008)
Παραίτηση υπέβαλε ο Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Παύλος
Στην ωραιότερη χώρα του κόσμου ζούνε οι χειρότεροι
Τα Δικά μας τα Παιδιά – Γιώργος Μύρτσος
Aaaaaaaand aaaalways look on the bright side of
Destroy your myth in Greece
Καλύτερη χρονιά!
Λήξτο ρε κουφάλα… (μέρος Α’)
Aaaaaaaaaaand aaalways look on the bright side of
Σκίσαμε!!!
Μαυρίλα…
Νέα, Τεχνολογία, Μπούρδες.
Το Τέλος της Λογικής – Τι 12, τι
Ακούστε την εκπομπή της 14/9/08 αφιερωμένη στο Τμήμα
Ακούστε την εκπομπή της 28/9/2008
Indie For The Masses
Ακούστε την εκπομπή της 31/8/2008
Ακούστε την εκπομπή της 18/09/2009
Ακούστε την εκπομπή της 8/1/2010 με τα καλύτερα
Track 2
Ρομπέρτο Σολδάδο: «Ναι τρώω Φρίσκις»
R.I.P. Nelson Mandela (1918 – 2013)
Το Τέλος Της Λογικής – Όσα δεν φτάνει
Ακούστε την εκπομπή της 30/01/2009 με καλεσμένους τους
Δημήτρης Παπαδάτος – Hell