Ας ξεκινήσω απ’ τα αυταπόδεικτα: το καλύτερο line-up του φετινού καλοκαιριού (μακράν), 15-20 λεπτά με τον υπόγειο από το κέντρο της Βαρκελώνης (not bad), πολιτισμένο περιβάλλον (δεν περιφέρεσαι χωμένος στη λάσπη σαν άνθρωπος των σπηλαίων), πολιτισμένες ώρες (τα καλύτερα πράγματα συμβαίνουν πάντα στο σκοτάδι), καλός καιρός (αν και μόλις έπεφτε ο ήλιος τη δαγκώναμε), 6 σκηνές (σε απόσταση που δε σου βγαίνει ο πάτος στο περπάτημα), πάνω από 100 ονόματα (απ’ τα οποία βέβαια δεν προλαβαίνεις ούτε τα μισά), χαλαρός κόσμος (τί ωραία που είναι ν’ ακούς γύρω σου ισπανικά και όχι μόνο αγγλικά), good vibrations (ας είναι καλά τα παιδιά που γνωρίσαμε εκεί!).

 

Ιδού ένα σύντομο προσωπικό report από την Primavera Sound Experience (η σειρά είναι μέχρι το 5 συναισθηματική, από ‘κει και μετά αναίσθητη):

Spiritualized. In a league of their own. Εντελώς. Όταν το rock’n’roll γίνεται η κλασική μουσική του 21ου αιώνα. Κόμποι στο λαιμό, ρίγη στην πλάτη, τρίτη φορά μέσα σε δύο μήνες. Jason, με διάλυσες. Ελπίζω μόνο αυτές οι εμφανίσεις των Spiritualized -Acoustic Mainlines να κυκλοφορήσουν κάποια στιγμή σε cd, γιατί οι λέξεις είναι πολύ μικρές.

spiitualized - white stripes

The White Stripes. Ό,τι και να λέτε, οι White Stripes, live, παραμένουν το καλύτερο rock’n’roll συγκρότημα στον πλανήτη. Ακόμη κι αν αυτή δεν ήταν η καλύτερή τους εμφάνιση. Φταίνε ίσως τα εμβόλιμα καινούργια τραγούδια που χαλάσαν τη ροή, φταίει ίσως το, για τις προσδοκίες μου, σύντομο σετ, φταίει η πανσέληνος που απ’ ότι ξέρω τον πιάνει τον Jack; Όπως και να’ χει, το παιχνίδι του Jack και της Meg είναι το συναρπαστικότερο θέαμα των double zero’s. Και του Primavera Sound. Έστω κι αν ο Jack εξακολουθεί να έχει το χειρότερο κούρεμα στην ιστορία του rock’n’roll.

Girls Against Boys. Ρε συ Scott, πόσο θα τραβήξει ακόμη αυτή η ιστορία; Απ’ όταν οι Girls Against Boys σταμάτησαν να βγάζουν άλμπουμ που ακούγονται (και άλμπουμ γενικώς), τους βλέπω ζωντανά ανά διετία, και δεν έχουν δώσει ούτε μία συναυλία που να είναι λιγότερο από εκρηκτική. Για μια ακόμη φορά, με κολλάνε στον (ανύπαρκτο) τοίχο -έστω και με δύο original μέλη λιγότερα-, παίζουν όλα τα πράγματα που πρέπει να παίξουν έτσι όπως πρέπει να τα παίξουν και, εν ολίγοις, δείχνουν τοις πάσοι τί εστί noise rock με attitude. TheKindaMzkILike, for ever and ever and ever. Να μπορούσαν μόνο να γράψουν ακόμη τραγούδια…

gvsb - smashing pumpkins

The Smashing Pumpkins. Ή τέλος πάντων ό,τι έχει απομείνει απ’ αυτούς. Κράξτε τους όσο θέλετε, εγώ πάντως όταν βλέπω τον Billy στη σκηνή κάτι παθαίνω. Αυτό το υπνωτικό βλέμμα, αυτή η παραπονιάρικη φωνή, αυτό το λευκό κιμονό… Επιπλέον, παίζουν φανταστικά, που είναι το τελευταίο πράγμα που περίμενα από ένα γκρουπ που έχω ξεγράψει εδώ και μια δεκαετία. Pure nostalgia, βέβαια, αλλά δεν πειράζει αν φτερουγίσει και λίγο η καρδιά μου. Δεν περάσαμε και τόσο άσχημα στα nineties.

 

j richmanJonathan Richman. Έφηβος ετών 56, γλυκύτατος, υπέροχα διασκεδαστικός. Παίζει ένα κυρίως ισπανόφωνο σετ, που ξεσηκώνει τον κόσμο, αλλά εμένα μου λείπουν όλα εκείνα τα όμορφα, γλυκόπικρα τραγούδια του. Ακόμη κι έτσι, για κάποιο ανεξιχνίαστο λόγο, ανατριχιάζω.

Slint. Αυτή η πατέντα του ATP, το να παίζει ένα γκρουπ ζωντανά ένα ολόκληρο άλμπουμ, είναι μεν μια ευγενής, ρομαντική ιδέα, στην πράξη όμως δεν εγγυάται μια συναρπαστική ακουστική εμπειρία. Οι Slint παίζουν ολόκληρο το Spiderland (δηλ. και τα 6 κομμάτια του) σε μια εμφάνιση αξιοπρεπή μεν, κατά τις βαρετή δε. Μερικά πράγματα τα απολαμβάνεις καλύτερα από τον καναπέ.

Sonic Youth. Ο Θέρστονας με τα γυαλιά του, η Κιμ με τα μίνια της, teenage riot που επιμένουν να την κάνουν να δείχνει ως τέτοια 20 χρόνια μετά. Ολόκληρο το Daydream Nation συν κάτι extras ίσον δύο ώρες artful νεοϋορκέζικου θορύβου. Respect, αλλά παραμένω αμέτοχος παρατηρητής.

Melvins. Ο King Buzzo σε όλη του την afro μεγαλοπρέπεια, το Houdini απ’ την αρχή ως το τέλος, οι κιθάρες να μεταλλίζουν κακόφωνα κι όποιος άντεξε, άντεξε.

Barry Adamson. Προσφέρει τις υπηρεσίες του και ως μπαμπούλας σε παιδικά πάρτι. Αδύναμος ήχος, άνευρη εμφάνιση. Σκέτη απογοήτευση.

The Fall. Reformation pre-everything και post-everything. Το γκρουπ δίνει ρέστα κι αυτός ο γερομουρτζούφλης ο Mark E. Smith είναι ο γνώριμος απολαυστικός εαυτός του. Καμία έκπληξη εδώ. Ευτυχώς.

The Rakes, Maximo Park, The Long Blondes. Αχ αυτά τα Αγγλάκια. Γιατί νομίζουν ότι πρέπει να παίρνουν όλη την ώρα πόζες στη σκηνή για ν’ αρέσουν στον κόσμο; Ή μήπως θέλουν έτσι να τον αποσπάσουν από τη μουσική τους; Οι Rakes παίζουν στην τρίτη λίγκα, ο κύριος Maximo Park είναι ένας κλόουν, οι Long Blondes τουλάχιστον έχουν (ένα κάποιο) στιλ. Ουσία;; Εντάξει, μη τα θέλουμε κι όλα.

The Good The Bad And The Queen. Ο Damon με το ημίψηλο, το backdrop με τους δρόμους ενός βικτωριανού Λονδίνου(;), η all-round σοβαροφάνεια, νομίζω πως βρίσκομαι στην Όπερα της Πεντάρας. Η μουσική είναι ανύπαρκτη -μεταφορικά (μ’ άλλα λόγια ξεψυχισμένα τραγούδια) και κυριολεκτικά (μ’ άλλα λόγια δεν ακούγεται τίποτα, εκτός απ’ το techno σφυροκόπημα απ’ την απέναντι σκηνή).

Buzzcocks. Ένας ακόμη κουφός ηχολήπτης μου τινάζει τα τύμπανα στον αέρα (καλύπτει βέβαια το techno σφυροκόπημα, βλέπε παραπάνω) ενόσο οι Buzzcocks παρελαύνουν μια άσχημα διαστρεβλωμένη εκδοχή του πάλαι-ποτέ εαυτού τους.

The Durutti Column. Ααχ, η μελαγχολία του Manchester των αρχών των eighties. Ακόμη με πιάνουν αυτά τα πράγματα. Υπέροχη φωνή, ζεστοί ήχοι, σεμνή παρουσία. Και μετά ανεβάσαν στη σκηνή μια τύπισσα που άρχισε τις soul τσιρίδες και τα κατέστρεψε όλα.

Pelican. Οι Pelican είναι κατά κάποιο τρόπο σαν τους Ramones: παίζουν διαρκώς το ίδιο τραγούδι. Το οποίο όμως κάθεσαι και το ακούς. Δε θα τους σύστηνα στους αλαφροΐσκιωτους, εμένα πάντως λίγες (ή πολλές) άγριες, άξεστες, ηθικά αχαλίνωτες κιθάρες μια στο τόσο με αναζωογονούν.

Beirut. Έπιασε το αυτί μου από απόσταση ένα τουρκοσέρβικο και όπου φύγει φύγει.menu

Modest Mouse. Γιατί γουστάρει ο κόσμος αυτό το συγκρότημα; Για τον εκνευριστικά sub-funk ήχο τους; Για τα ανέμπνευστα sub-pop τραγούδια τους; Για τον Johnny Marr; Give me a break.

Architecture In Helsinki. Θα έλεγα οι Scissor Sisters του φτωχού (και του βλάχου), αν αυτό δεν τους τιμούσε. Χοροπηδάμε, χαζογελάμε, χάσκουμε και το αποκαλούμε τέχνη. Απλά embarrassing.

Isis. Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά κανόνια πέφτουν (ή κάπως έτσι, τα ‘χω ξεχάσει όλα αυτά), μαμά, φοβάμαι, πάμε να φύγουμε από δω; Όχι ότι οι Isis δεν παίζουν γαμώ, αλλά παραείναι isoπεδωτικοί για τις αντοχές μου.

Patti Smith. Εντάξει, να σεβαστώ το παρελθόν της, να σεβαστώ τη δύναμή της, να σεβαστώ τ’ άσπρα της μαλλιά, είναι όμως αυτοί λόγοι για να υποστώ μια εγκληματικά παλιοροκάδικη μουσική;

Built To Spill, Wilco. Βαριέμαι, βαριέμαι, βαριέμαι. Τις μουσικές τους, τις φάτσες τους, την αμερικανιά τους.

Black Lips. Garage rock σε τιμή ευκαιρίας. Ο Τζανετάκος θα το έκανε καλύτερα.

Mum. Όταν ο Έρικ Ο Βίκινγκ φτάνει στη χαμένη Ατλαντίδα (βλέπε Terry Gilliam) ανακαλύπτει τον πιο (μη) μουσικό λαό του πλανήτη. Αυτοί είναι οι Mum.

Evripidis And His Tragedies. Το όνομα τα λέει όλα, really. Είναι λεπτή αυτή η άτιμη η γραμμή ανάμεσα στο να είσαι naïve και να δείχνεις pathetic.

Battles. Aural masturbation στις 4 η ώρα τη νύχτα; Πόσο μαζοχιστής πια να είναι κανείς;

Blonde Redhead. Το λίγο που τους πρόλαβα δεν ήταν αρκετό για να με βάλει στο κλίμα, αλλά το καλό με το να μένεις στο Βερολίνο είναι ότι, ό,τι δεν προλαβαίνεις στη Βαρκελώνη, το βλέπεις μετά από λίγες μέρες εδώ.

Κυριακή βράδυ, στο Apolo. Το (δύσκολο) comedown μετά το ως άνω σκιαγραφηθές τριήμερο. Μεταξύ άλλων:

Malajube. Συμπαθητικά Καναδάκια, μερικές καλές κιθαριστικές στιγμές, αλλά δεν τρελαίνομαι κιόλας.

Of Montreal. Ανοίξαν το Τριώδιο, κουνήσαν το κωλαράκι τους, κάναν τον εξώστη του Apolo σχεδόν να γκρεμιστεί από το ανηλεές χοροπηδητό, το “The Past Is A Grotesque Animal” μια φορά δεν το έπαιξαν. Αντ’ αυτού, έπαιξαν το “You Really Got Me” και το “Suffragette City” (how very appropriate) και μ’ άφησαν να σκέφτομαι ότι το punk τελικά συνέβη χωρίς λόγο.

Αυτά. Συν μερικά ακόμη που δεν πρόλαβα για πάνω από 1-2 τραγούδια, συν κάτι ισπανικά που ούτε τα ξέρω ούτε είχα χρόνο να εντρυφήσω, συν κάτι dj’s που τους απέφυγα όπως ο διάολος το λιβάνι. Και τώρα θα μου επιτρέψετε να κλείσω αυτό το report από το Primavera Sound 07 με τα λόγια του θείου (όπως θεϊκού) Jason Pierce: (I WANNA) COME RIGHT DOWN AND DO IT ALL OVER AGAIN!!!

Διάβασε επίσης...
Bullets over Broadway
Ο Ρέμος λέει ζήτησε από την ΑΕΚ μαζί με τα 800 χιλιάρικα και δύο παίχτες (Πλιάτσικα, Χετεμάι) ΚΑΙ τον Τόζερ για τους δώσει τον Παπαδόπουλο. Μάλιστα. Δεν του δίνουμε όλο το σκουόντ καλύτερα; Αξίζει.Ο Νίκος Κούβελας στα 35 του, αποδεικνύει ότι δεν είναι άδικα περασμένος στο πάνθεον τον cult ηρώων ...
Συνέχεια...
Track 2
Εδώ είμαστε! Πρώτος (και κουτσός) μήνας Mixtape.grΚατ' αρχάς, ευχαριστούμε πάρα πολύ για την υποδοχή αυτό το μήνα, ευχαριστούμε για τα καλά σας λόγια, τις παρατηρήσεις σας (μικρό παιδάκι είναι, θα διορθωθεί) και τα μηνύματά σας, είτε μέσω e-mail, είτε μέσω της σελίδας μας myspace, αν και όλα αυτά θα τα ...
Συνέχεια...
Bullets – Σφαίρες πάνω από την Superleague
Τραυματίας ο Δέλλας, τραυματίας και ο Παπασταθόπουλος. Η φαντασίωση του κάθε φίλου της ΑΕΚ παίρνει πλέον, σάρκα και οστά. Στα γκολπόστ ο Μορέτο, με κεντρικό αμυντικό δίδυμο Ζεράλντο ¶λβες και Ασκάρατε. I got chills that multiplying.Στην πραγματικότητα είναι κατάσκοπος. Διπλός πράκορας. Με πέντε πρόσωπα και άλλα τόσα διαβατήρια, ο Τόμας ...
Συνέχεια...
Did It All Over Again: Primavera Sound 08
Αυτό που με χαλάει περισσότερο στη Βαρκελώνη είναι αυτή η γαμημένη υγρασία που μου φριζάρει τα μαλλιά. Εντάξει, είχα κι άλλες ανησυχίες για το τριήμερο του Primavera (θα έχουν εκείνες τις ωραίες πίτσες που είχαν πέρσι; θα προλάβω τους Fuck Buttons;), αλλά τίποτα δε συγκρίνεται με το εφιαλτικό ερώτημα "θα ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 03/04/2009
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 ΣτοΚόκκινο" παρουσιάζουν οι Πάρης Παπαβλασόπουλος και Ηλίας Πυκνάδας.   Intro (El Ten Eleven - Adam & Nathan Totally Kick Ass)Yeah Yeah Yeahs - Heads Will RollChris Cornell - Part of Me [Steve Aoki mix]Cut Off Your Hands - SorryPhoenix ...
Συνέχεια...
Το Τέλος Της Λογικής – Όσα δεν φτάνει η αλεπού ή στραβά αρμενίζουμε
Όλα καλά και όλα ωραία και εψές τα πίναμε παρέα. Στην θύρα 17 του ΟΑΚΑ για την ακρίβεια.Η Ένωση κέρδαγε 2-0 τον Αστέρα με γκολ του Ριμπομάστορα και σάλτο μορτάλε του Μπλάνκο. Η ΑΕΚ επιτίθεται και ο Σιρόκος που φυσάει στα καλά καθούμενα ρίχνει μέσα στην περιοχή της Τρίπολης τον ...
Συνέχεια...
Μαυρίλα…
Όταν έχουμε μία εν ψυχρώ δολοφονία από όπλο αστυνομικού ενός μόλις 16 χρονών παιδιού στο κέντρο της Αθήνας, και με όσα ακολούθησαν και συνεχίζονται από το βράδυ του Σαββάτου, συνειδητοποιούμε ότι ίσως είναι μεγάλη πολυτέλεια να μιλάμε για πολιτισμό στη χώρα μας...Το mixtape.gr δεν θα ανανεωθεί σήμερα Δευτέρα.R.I.P. Αλέξανδρε...Εκ μέρους ...
Συνέχεια...
Destroy your myth in Greece
Ήταν μαθηματικά αποδεδειγμένο ότι κάποια στιγμή, αργά ή γρήγορα, η χώρα πρότυπο της ανοργανωσιάς, των χαμηλών ταχυτήτων και της καθυστερημένης εγρήγορσης θα έπαιρνε αυτό που της άξιζε, ίσως την μεγίστη των καταστροφών, που ντυμένη στα κόκκινα «απονέμει» στον καθένα μας ξεχωριστά άλλα και σ όλους μαζί αυτό που μας αξίζει. ...
Συνέχεια...
It’s Summer!
Ε, ναι, έφτασε αυτή η στιγμή του χρόνου που το mixtape.gr κάνει το απαραίτητο διάλειμμα για φόρτιση μπαταριών. Ήδη αρκετοί-ες από εμάς βρίσκονται στην ...Τρανσυλβανία (yeap!), κατασκηνώνουν σε μικρά νησιά στα Δωδεκάνησα, τριγυρίζουν στα Επτάνησα, κλπ, κλπ, κλπ. Εκτός κάποιου συγκλονιστικού απροόπτου, επιστρέφουμε στην καθημερινή ροή σε 20 μέρες περίπου. Μέχρι ...
Συνέχεια...
I DonΆt wanna go to Chelsea
Ξεχάστε το «Rumble In The Jungle».Ξεχάστε το «Thrilla In Manila».Οι σωστές μπουνιές, μοντέρνες και τυλιγμένες με αστρόσκονη εκατομμυρίων λιρών έπεσαν το Σάββατο που μας πέρασε στο Stamford Bridge. Το κέρδισε το ματς η Τσέλσκι. Με δύο γκολ του Μπάλακ. Ναι, του Μπάλακ. Αυτουνού του τσουρουκά που σκοράρει την ώρα που ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 15/05/2009
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 Στο Κόκκινο" παρουσιάζουν οι Χριστιάνα Φινέ και Πάρης Παπαβλασόπουλος  Intro (El Ten Eleven - Adam and Nathan Totally Kick Ass)Bjork - Army of Me [ft. Skunk Anansie]Nick Cave - Hold On to Your SelfRadiohead - You & Whose ...
Συνέχεια...
Aaaaaand aaalways look on the bright side of life…
- Λίγο πριν κατεβάσω τα ρολά για το καλοκαίρι (δεν πρόκειται να συμβεί, αλλά κάνει καλό εφέ για ξεκίνημα)- Τόσα χρόνια ο πανηλίθιος που ηγείτο της γνωστής χώρας ήταν κάτι σαν εύκολος στόχος. Δε χρειαζόταν και πολύ για να καταλάβεις με τι έχεις να κάνεις και να φερθείς ανάλογα. Με ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 5/6/2009 αφιερωμένη στο Ejekt Festival
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show, η εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 ΣτοΚόκκινο" ήταν αφιερωμένη στο Ejekt Festival με καλεσμένο τον Σταύρο Στριλιγκά, υπεύθυνο του γραφείου τύπου και δημοσίων σχέσεων της διοργανώτριας εταιρίας Detox. Την εκπομπή παρουσιάζει ο Ηλίας Πυκνάδας.  Jarvis Cocker - PilchardWhite Lies - To Lose MyselfWhite Lies ...
Συνέχεια...
Αδικία, Γραφικότητα και Ιδρώτας
Τέλειωσε το πρωτάθλημα. Είδηση μεγατόνων. Ο Ολυμπιακός το σήκωσε για πολλοστή φορά. Στην ξερή μας. Να το έπαιρνε ο Θρασύβουλος να κάναμε πανηγύρι. Αλλά περισσότερα για τους καμικάζι του Αναστασάκου απο του χρόνου.Μπράβο μαλάκα Ριβάλντο. Μπράβο γραφικοί φίλοι μου ΑΕΚτζήδες (γιατί είμαι δικός σας, αλλά τι να λέμε τώρα) που ...
Συνέχεια...
Αυθαίρετες σταγόνες ποπ κουλτούρας
Εχθρός του καλού είναι το κακό (δεν υπάρχει καλύτερο)The FaceΝίκος Οικονομάκος Αριστερός της Απομυθοποιητικής Πτέρυγας, με φοβερό χιούμορ και ανάλαφρη διήγηση «βαρέων» γεγονότων (εξορίες, εμφύλιος κλπ), ωσάν μια DNA στραβοτιμονιά μεταξύ Ζάχου Χατζηφωτίου και Γιώργου Γεωργίου. Μια σπάνια πάστα σύγχρονου Ζορμπά - «ένας μούτσος είμαι», λέει ο ίδιος που ...
Συνέχεια...
Ghosts
 ...Ένας μικρός κινηματογράφος, κρυμμένος στο βάθος μιας απ' αυτές τις τυπικά βερολινέζικες εσωτερικές "αυλές". Ο χρόνος εδώ έχει σταματήσει (κάπου στα '80s), το σκηνικό δε θα μπορούσε να είναι ιδανικότερο για την επίσκεψη αυτού ακριβώς του φαντάσματος. Του φαντάσματος της ανεξάρτητης μουσικής (as we used to know it). 'The Ghost Of ...
Συνέχεια...
Το soundtrack ενός εθνικού αποκλεισμού
Κι ενώ στην Αγγλία το πένθος για τον αποκλεισμό από το επόμενο Euro είναι πανεθνικό και εξαιρετικά βαρύ. Ο Steve McLaren είναι persona non grata στο νησί, κάτι σαν τοιν Beckham όταν αστόχησε στο πέναλντι με τους Αργεντίνους.Ταυτόχρονα τα χιουμοριστικά κείμενα αρχίζουν κι αυτά να κάνουν την εμφάνισή τους. Ένα ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 09/01/2009
Παρουσίαση και επιλογή μουσικής από τους Ηλία Πυκνάδα και Πάρη Παπαβλασόπουλο.    Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςIntro ( El Ten Eleven - Adam & Nathan Totally Kick Ass)Dr. Alban - Hello Africa (www.dralban.net) Metaform - Urban Velvet (www.myspace.com/metaform)Flying Lotus - Comet Course (www.myspace.com/flyinglotus)µ-ziq - Fear (www.myspace.com/duntisbourneabbots)Serafim Tsotsonis - Is (www.myspace.com/seratsotsonis)DJ Signify - ...
Συνέχεια...
Ο αλήτης που καταστρέφει το ποδόσφαιρο
Καταζητείται: Φοράει μπλούζα χρώματος κυανέρυθρου ή γαλανόλευκου (μήτε πάνθηρας είναι μήτε χαριστέας).Χορεύει μπάλλο, πεντοζάλη, πυρίχιο, συρτό (ενώ τα μεγάφωνα παίζουν Carlos Gardel).Βοηθάει συνταξιούχους βραζιλιάνους ποδοσφαιριστάς να περάσουν το δρόμο (και μετά τους σκίζει τα πτυχία).Παρακαλούνται όλοι οι αμυντικοί (από τη σέντρα και πίσω) να παραμείνουν στις θέσεις τους για λόγους ...
Συνέχεια...
Πως παίζεται ο ρόμβος τελικά;
The Face Bασίλης Τζανακάρης «Τα παληκάρια τα καλά σύντροφοι τα σκοτώνουν» (εκδ. Καστανιώτη). Παραπλανεί λίγο ο τίτλος, στις σελίδες του καλπάζουν μοβόροι ληστές του μεσοπολέμου, βέροι απόγονοι της επαναστατικής αρματοκλεφτουριάς, βρώμικοι, βίαοι και αντικαθεστωτικοί μέχρι κόκκαλο. Οι «ωραίοι των ορέων» Φώτης Γιαγκούλας, Θωμάς Γκαντάρας, αφοί Ρετζαίοι και όλο το αφάν ...
Συνέχεια...
When Obama got Osama – Τέλος εποχής;
Ο άνθρωπος που χαρακτήρισε μία ολόκληρη εποχή, που στιγμάτισε την σύγχρονη μας ιστορία, σκοτώθηκε σήμερα, ύστερα από επιδρομή Αμερικανών στρατιωτικών δυνάμεων στην μικρή πόλη Abbottabad του Πακιστάν. Δεν είναι ο ρόλος του mixtape.gr να αναλύσει ή να σχολιάσει το γεγονός της δολοφονίας του ηγέτη της Al-Qaeda για πάνω από 20 χρόνια ...
Συνέχεια...
Track 4
Πρωτομαγιά σήμερα και η εργατική τάξη αναζητά το παρελθόν αλλά και το μέλλον της, σχεδόν κάτω από το παράθυρό μου.Καλώς ή κακώς, προσωπικά το τελευταίο πράγμα που μπορεί να με αγγίξει είναι μία παραδοσιακά τυποποιημένη πορεία, που όσο και να προσπαθούν οι διοργανωτές της να την κρατήσουν ζωντανή και με ...
Συνέχεια...
Track 3
Κυριακή των Βαϊων, 1η μέρα του τρίτου μήνα ζωής του mixtape.gr, λίγες μόλις ημέρες πριν από τις διακοπές του Πάσχα. Μεγάλη εβδομάδα για τους Χριστιανούς, πραγματικά Μεγάλη εβδομάδα και για τα καλλιτεχνικά δρώμενα της πρωτεύουσας με ενδιαφέρουσες προβολές (Danielson Family στο Μικρό Μουσικό Θέατρο), συναυλίες (Mouse On Mars με Laetitia ...
Συνέχεια...
Boom Boom Becker στο Man U vs Liverpool
Θα ήθελα πολύ να ασχοληθώ με την Super League και συγκεκριμένα με το συγκλονιστικό παιχνίδι στο Καυτανζόγλειο μεταξύ ενός ταλαίπωρου Απόλλωνα Καλαμαριάς και μιας αδυσώπητα κακής ΑΕΚ, αλλά δεν θα το κάνω. Όχι, δεν έχει νόημα. Δεν ήταν κακό ματς βέβαια. Απλά, εάν το έβλεπα σε ένα ανάλογο περιβάλλον, στο ...
Συνέχεια...
Το Τέλος της Λογικής – Λευκή σημαία!
Μια συγκλονιστική τηλεοπτική στιγμή. ¶λλη μια. Απόδειξη ότι το 2008 μπαίνει με άγριες διαθέσεις.Ο τόπος γνωστός και αγαπημένος. Ο Γιώργος Γεωργίου βρίσκεται κοντά στο τέλος της Κυριακάτικης εκπομπής του. Λίγα πράγματα. Το ΒΒΒ ζαπάρει μεταξύ αυτού και της 1005ης προβολής του bloodsport με τον Ζαν Κλώντ τον Βαναντάμ Παπαντάμ.Διάλειμμα για ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaand aaaalways look on the bright side of life
 - Και ξαφνικά εκείνο το Σαββατοκύριακο του Φεβρουαρίου η πρωτεύουσα έγινε όμορφη, ήρεμη και ζεστή παρά τις κάτω του μηδενός θερμοκρασίες, οι οποίες μάλιστα κατά Πειραιά μεριά κατέβηκαν επικίνδυνα το βράδυ της Κυριακής μετά το πράσινο βαρομετρικό που χτύπησε αλύπητα. Η δε απρόσμενη παράταση της χιονόπτωσης μπορεί να έχει προκαλέσει ...
Συνέχεια...
Bullets over Lake Geneva
Μεσιέ Κούγιας, τελειώνετε. Αφήστε μας στην ησυχία μας. Να πάτε να βρείτε τον Κιάσσο να κάνετε τις διακοπές σας και είθε να βλέπετε στους εφιάλτες σας εις αεί τον Γιώργο Κατερίνη. Θα χτυπήσω και στο τάχαμ' ένα ταύρο τατουάζ.Ο Σορεντίνο, λέει, εκτίμησε το πέρασμα του από την ΑΕΚ. Αυτό σου ...
Συνέχεια...
Cheap And Cheerful (The Kills, Βερολίνο 3/4/08)
Υπήρχε μια εποχή που το να βλέπεις τους Kills ζωντανά ήταν το επόμενο καλύτερο πράγμα από το να κάνεις sex. Υπήρχε μια εποχή που ο ερωτισμός που εξέπεμπε το παιχνίδι του Hotel και της VV ήταν τέτοιος που έθετε τους αδένες σου σε υπερλειτουργία (η φωτό λίγο πιο κάτω παρακαλώ ...
Συνέχεια...
Και οι Μήτρογλοι έσονται πρώτοι
Προσπαθώ να καταλάβω τι έφταιξε και πάλι. Μάταια. Από το έκτο λεπτό της αναμέτρησης στο ΟΑΚΑ, όπου η ΑΕΚ προηγήθηκε με πέναλτι του Ριβάλντο επί του Εργοτέλη και μέχρι το τελευταίο λεπτό, η Ένωση ήταν πρώτη στην βαθμολογία, φαβορί για τον τίτλο με την φόρα του 4-0 απέναντι στον Ολυμπιακό. ...
Συνέχεια...
Αλέξανδρος Γεωργίου – Πεκίνο
¶νοιξε η έκθεση του ΕΜΣΤ στο Πεκίνο στην οποία αναφερθήκαμε σε προηγούμενο κείμενο(Κάτι γίνεται στο ΕΜΣΤ). Ο καλλιτέχνης και επιμελητής Αλέξανδρος Γεωργίου ήταν εκεί και μου έστειλε ένα γραμματάκι με φωτογραφικό υλικό όπου μας μπάζει στο κλίμα του Κινέζου, λίγο πριν τους Oλυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου.Υπενθυμίζουμε οτι η εξαιρετική έκθεση ...
Συνέχεια...
Bullets over Broadway
Track 2
Bullets – Σφαίρες πάνω από την Superleague
Did It All Over Again: Primavera Sound 08
Ακούστε την εκπομπή της 03/04/2009
Το Τέλος Της Λογικής – Όσα δεν φτάνει
Μαυρίλα…
Destroy your myth in Greece
It’s Summer!
I DonΆt wanna go to Chelsea
Ακούστε την εκπομπή της 15/05/2009
Aaaaaand aaalways look on the bright side of
Ακούστε την εκπομπή της 5/6/2009 αφιερωμένη στο Ejekt
Αδικία, Γραφικότητα και Ιδρώτας
Αυθαίρετες σταγόνες ποπ κουλτούρας
Ghosts
Το soundtrack ενός εθνικού αποκλεισμού
Ακούστε την εκπομπή της 09/01/2009
Ο αλήτης που καταστρέφει το ποδόσφαιρο
Πως παίζεται ο ρόμβος τελικά;
When Obama got Osama – Τέλος εποχής;
Track 4
Track 3
Boom Boom Becker στο Man U vs Liverpool
Το Τέλος της Λογικής – Λευκή σημαία!
Aaaaaaaand aaaalways look on the bright side of
Bullets over Lake Geneva
Cheap And Cheerful (The Kills, Βερολίνο 3/4/08)
Και οι Μήτρογλοι έσονται πρώτοι
Αλέξανδρος Γεωργίου – Πεκίνο