Ας ξεκινήσω απ’ τα αυταπόδεικτα: το καλύτερο line-up του φετινού καλοκαιριού (μακράν), 15-20 λεπτά με τον υπόγειο από το κέντρο της Βαρκελώνης (not bad), πολιτισμένο περιβάλλον (δεν περιφέρεσαι χωμένος στη λάσπη σαν άνθρωπος των σπηλαίων), πολιτισμένες ώρες (τα καλύτερα πράγματα συμβαίνουν πάντα στο σκοτάδι), καλός καιρός (αν και μόλις έπεφτε ο ήλιος τη δαγκώναμε), 6 σκηνές (σε απόσταση που δε σου βγαίνει ο πάτος στο περπάτημα), πάνω από 100 ονόματα (απ’ τα οποία βέβαια δεν προλαβαίνεις ούτε τα μισά), χαλαρός κόσμος (τί ωραία που είναι ν’ ακούς γύρω σου ισπανικά και όχι μόνο αγγλικά), good vibrations (ας είναι καλά τα παιδιά που γνωρίσαμε εκεί!).

 

Ιδού ένα σύντομο προσωπικό report από την Primavera Sound Experience (η σειρά είναι μέχρι το 5 συναισθηματική, από ‘κει και μετά αναίσθητη):

Spiritualized. In a league of their own. Εντελώς. Όταν το rock’n’roll γίνεται η κλασική μουσική του 21ου αιώνα. Κόμποι στο λαιμό, ρίγη στην πλάτη, τρίτη φορά μέσα σε δύο μήνες. Jason, με διάλυσες. Ελπίζω μόνο αυτές οι εμφανίσεις των Spiritualized -Acoustic Mainlines να κυκλοφορήσουν κάποια στιγμή σε cd, γιατί οι λέξεις είναι πολύ μικρές.

spiitualized - white stripes

The White Stripes. Ό,τι και να λέτε, οι White Stripes, live, παραμένουν το καλύτερο rock’n’roll συγκρότημα στον πλανήτη. Ακόμη κι αν αυτή δεν ήταν η καλύτερή τους εμφάνιση. Φταίνε ίσως τα εμβόλιμα καινούργια τραγούδια που χαλάσαν τη ροή, φταίει ίσως το, για τις προσδοκίες μου, σύντομο σετ, φταίει η πανσέληνος που απ’ ότι ξέρω τον πιάνει τον Jack; Όπως και να’ χει, το παιχνίδι του Jack και της Meg είναι το συναρπαστικότερο θέαμα των double zero’s. Και του Primavera Sound. Έστω κι αν ο Jack εξακολουθεί να έχει το χειρότερο κούρεμα στην ιστορία του rock’n’roll.

Girls Against Boys. Ρε συ Scott, πόσο θα τραβήξει ακόμη αυτή η ιστορία; Απ’ όταν οι Girls Against Boys σταμάτησαν να βγάζουν άλμπουμ που ακούγονται (και άλμπουμ γενικώς), τους βλέπω ζωντανά ανά διετία, και δεν έχουν δώσει ούτε μία συναυλία που να είναι λιγότερο από εκρηκτική. Για μια ακόμη φορά, με κολλάνε στον (ανύπαρκτο) τοίχο -έστω και με δύο original μέλη λιγότερα-, παίζουν όλα τα πράγματα που πρέπει να παίξουν έτσι όπως πρέπει να τα παίξουν και, εν ολίγοις, δείχνουν τοις πάσοι τί εστί noise rock με attitude. TheKindaMzkILike, for ever and ever and ever. Να μπορούσαν μόνο να γράψουν ακόμη τραγούδια…

gvsb - smashing pumpkins

The Smashing Pumpkins. Ή τέλος πάντων ό,τι έχει απομείνει απ’ αυτούς. Κράξτε τους όσο θέλετε, εγώ πάντως όταν βλέπω τον Billy στη σκηνή κάτι παθαίνω. Αυτό το υπνωτικό βλέμμα, αυτή η παραπονιάρικη φωνή, αυτό το λευκό κιμονό… Επιπλέον, παίζουν φανταστικά, που είναι το τελευταίο πράγμα που περίμενα από ένα γκρουπ που έχω ξεγράψει εδώ και μια δεκαετία. Pure nostalgia, βέβαια, αλλά δεν πειράζει αν φτερουγίσει και λίγο η καρδιά μου. Δεν περάσαμε και τόσο άσχημα στα nineties.

 

j richmanJonathan Richman. Έφηβος ετών 56, γλυκύτατος, υπέροχα διασκεδαστικός. Παίζει ένα κυρίως ισπανόφωνο σετ, που ξεσηκώνει τον κόσμο, αλλά εμένα μου λείπουν όλα εκείνα τα όμορφα, γλυκόπικρα τραγούδια του. Ακόμη κι έτσι, για κάποιο ανεξιχνίαστο λόγο, ανατριχιάζω.

Slint. Αυτή η πατέντα του ATP, το να παίζει ένα γκρουπ ζωντανά ένα ολόκληρο άλμπουμ, είναι μεν μια ευγενής, ρομαντική ιδέα, στην πράξη όμως δεν εγγυάται μια συναρπαστική ακουστική εμπειρία. Οι Slint παίζουν ολόκληρο το Spiderland (δηλ. και τα 6 κομμάτια του) σε μια εμφάνιση αξιοπρεπή μεν, κατά τις βαρετή δε. Μερικά πράγματα τα απολαμβάνεις καλύτερα από τον καναπέ.

Sonic Youth. Ο Θέρστονας με τα γυαλιά του, η Κιμ με τα μίνια της, teenage riot που επιμένουν να την κάνουν να δείχνει ως τέτοια 20 χρόνια μετά. Ολόκληρο το Daydream Nation συν κάτι extras ίσον δύο ώρες artful νεοϋορκέζικου θορύβου. Respect, αλλά παραμένω αμέτοχος παρατηρητής.

Melvins. Ο King Buzzo σε όλη του την afro μεγαλοπρέπεια, το Houdini απ’ την αρχή ως το τέλος, οι κιθάρες να μεταλλίζουν κακόφωνα κι όποιος άντεξε, άντεξε.

Barry Adamson. Προσφέρει τις υπηρεσίες του και ως μπαμπούλας σε παιδικά πάρτι. Αδύναμος ήχος, άνευρη εμφάνιση. Σκέτη απογοήτευση.

The Fall. Reformation pre-everything και post-everything. Το γκρουπ δίνει ρέστα κι αυτός ο γερομουρτζούφλης ο Mark E. Smith είναι ο γνώριμος απολαυστικός εαυτός του. Καμία έκπληξη εδώ. Ευτυχώς.

The Rakes, Maximo Park, The Long Blondes. Αχ αυτά τα Αγγλάκια. Γιατί νομίζουν ότι πρέπει να παίρνουν όλη την ώρα πόζες στη σκηνή για ν’ αρέσουν στον κόσμο; Ή μήπως θέλουν έτσι να τον αποσπάσουν από τη μουσική τους; Οι Rakes παίζουν στην τρίτη λίγκα, ο κύριος Maximo Park είναι ένας κλόουν, οι Long Blondes τουλάχιστον έχουν (ένα κάποιο) στιλ. Ουσία;; Εντάξει, μη τα θέλουμε κι όλα.

The Good The Bad And The Queen. Ο Damon με το ημίψηλο, το backdrop με τους δρόμους ενός βικτωριανού Λονδίνου(;), η all-round σοβαροφάνεια, νομίζω πως βρίσκομαι στην Όπερα της Πεντάρας. Η μουσική είναι ανύπαρκτη -μεταφορικά (μ’ άλλα λόγια ξεψυχισμένα τραγούδια) και κυριολεκτικά (μ’ άλλα λόγια δεν ακούγεται τίποτα, εκτός απ’ το techno σφυροκόπημα απ’ την απέναντι σκηνή).

Buzzcocks. Ένας ακόμη κουφός ηχολήπτης μου τινάζει τα τύμπανα στον αέρα (καλύπτει βέβαια το techno σφυροκόπημα, βλέπε παραπάνω) ενόσο οι Buzzcocks παρελαύνουν μια άσχημα διαστρεβλωμένη εκδοχή του πάλαι-ποτέ εαυτού τους.

The Durutti Column. Ααχ, η μελαγχολία του Manchester των αρχών των eighties. Ακόμη με πιάνουν αυτά τα πράγματα. Υπέροχη φωνή, ζεστοί ήχοι, σεμνή παρουσία. Και μετά ανεβάσαν στη σκηνή μια τύπισσα που άρχισε τις soul τσιρίδες και τα κατέστρεψε όλα.

Pelican. Οι Pelican είναι κατά κάποιο τρόπο σαν τους Ramones: παίζουν διαρκώς το ίδιο τραγούδι. Το οποίο όμως κάθεσαι και το ακούς. Δε θα τους σύστηνα στους αλαφροΐσκιωτους, εμένα πάντως λίγες (ή πολλές) άγριες, άξεστες, ηθικά αχαλίνωτες κιθάρες μια στο τόσο με αναζωογονούν.

Beirut. Έπιασε το αυτί μου από απόσταση ένα τουρκοσέρβικο και όπου φύγει φύγει.menu

Modest Mouse. Γιατί γουστάρει ο κόσμος αυτό το συγκρότημα; Για τον εκνευριστικά sub-funk ήχο τους; Για τα ανέμπνευστα sub-pop τραγούδια τους; Για τον Johnny Marr; Give me a break.

Architecture In Helsinki. Θα έλεγα οι Scissor Sisters του φτωχού (και του βλάχου), αν αυτό δεν τους τιμούσε. Χοροπηδάμε, χαζογελάμε, χάσκουμε και το αποκαλούμε τέχνη. Απλά embarrassing.

Isis. Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά κανόνια πέφτουν (ή κάπως έτσι, τα ‘χω ξεχάσει όλα αυτά), μαμά, φοβάμαι, πάμε να φύγουμε από δω; Όχι ότι οι Isis δεν παίζουν γαμώ, αλλά παραείναι isoπεδωτικοί για τις αντοχές μου.

Patti Smith. Εντάξει, να σεβαστώ το παρελθόν της, να σεβαστώ τη δύναμή της, να σεβαστώ τ’ άσπρα της μαλλιά, είναι όμως αυτοί λόγοι για να υποστώ μια εγκληματικά παλιοροκάδικη μουσική;

Built To Spill, Wilco. Βαριέμαι, βαριέμαι, βαριέμαι. Τις μουσικές τους, τις φάτσες τους, την αμερικανιά τους.

Black Lips. Garage rock σε τιμή ευκαιρίας. Ο Τζανετάκος θα το έκανε καλύτερα.

Mum. Όταν ο Έρικ Ο Βίκινγκ φτάνει στη χαμένη Ατλαντίδα (βλέπε Terry Gilliam) ανακαλύπτει τον πιο (μη) μουσικό λαό του πλανήτη. Αυτοί είναι οι Mum.

Evripidis And His Tragedies. Το όνομα τα λέει όλα, really. Είναι λεπτή αυτή η άτιμη η γραμμή ανάμεσα στο να είσαι naïve και να δείχνεις pathetic.

Battles. Aural masturbation στις 4 η ώρα τη νύχτα; Πόσο μαζοχιστής πια να είναι κανείς;

Blonde Redhead. Το λίγο που τους πρόλαβα δεν ήταν αρκετό για να με βάλει στο κλίμα, αλλά το καλό με το να μένεις στο Βερολίνο είναι ότι, ό,τι δεν προλαβαίνεις στη Βαρκελώνη, το βλέπεις μετά από λίγες μέρες εδώ.

Κυριακή βράδυ, στο Apolo. Το (δύσκολο) comedown μετά το ως άνω σκιαγραφηθές τριήμερο. Μεταξύ άλλων:

Malajube. Συμπαθητικά Καναδάκια, μερικές καλές κιθαριστικές στιγμές, αλλά δεν τρελαίνομαι κιόλας.

Of Montreal. Ανοίξαν το Τριώδιο, κουνήσαν το κωλαράκι τους, κάναν τον εξώστη του Apolo σχεδόν να γκρεμιστεί από το ανηλεές χοροπηδητό, το “The Past Is A Grotesque Animal” μια φορά δεν το έπαιξαν. Αντ’ αυτού, έπαιξαν το “You Really Got Me” και το “Suffragette City” (how very appropriate) και μ’ άφησαν να σκέφτομαι ότι το punk τελικά συνέβη χωρίς λόγο.

Αυτά. Συν μερικά ακόμη που δεν πρόλαβα για πάνω από 1-2 τραγούδια, συν κάτι ισπανικά που ούτε τα ξέρω ούτε είχα χρόνο να εντρυφήσω, συν κάτι dj’s που τους απέφυγα όπως ο διάολος το λιβάνι. Και τώρα θα μου επιτρέψετε να κλείσω αυτό το report από το Primavera Sound 07 με τα λόγια του θείου (όπως θεϊκού) Jason Pierce: (I WANNA) COME RIGHT DOWN AND DO IT ALL OVER AGAIN!!!

Διάβασε επίσης...
Τρία (μη) χρώματα: Μαύρο, Μαύρο, Μαύρο
Υπότιτλος: Ο φασισμός του ανώνυμου μικροαστού.Όπερα σε τρία μέρη. Χαρακτήρες:Δημοκρατία. 1789, Γαλλική Επανάσταση. Θεμελίωση της σημερινής δυτικοευρωπαϊκού τύπου δημοκρατίας (work in progress από τότε, βλ. αποικισμό, corporations κλπ). Εμπνεόμενη μόνο κατ' όνομα από την αθηναϊκή δημοκρατία στην οποία δικαιώματα είχαν μόνο οι άρρενες πολίτες - γυναίκες, παιδιά, σκλάβοι, σκυλιά το ...
Συνέχεια...
Σκάνδαλο στα πρώτα γενέθλια του mixtape.gr!
Πλήρως εναρμονισμένη στο κλίμα των ημερών (και δεν αναφέρομαι σε πομπές στο κέντρο της πρωτεύουσας, αλλά στις γνωστές υποψίες σκανδάλων για τις οποίες ακούμε από δω κι από κει) η πρώτη γενέθλια επέτειος του διαδικτυακού χώρου mixtape.gr η οποία έλαβε χώρα την τελευταία νύχτα του πρώτου μήνα του νέου έτους ...
Συνέχεια...
Digital Vibrations
Μια χαρά τα cd, super τα βινύλια, ρομαντικότατες οι κασσέτες, αλλά αγαπητοί και αγαπητές ξεχάστε τη μουσική (βιομηχανία) όπως την ξέρατε μέχρι τώρα.. Μουσική εν έτη 2011 σημαίνει ήχος, εικόνα, iPod, YouTube, SoundCloud και ένα κάρο άλλες υπηρεσίες που όλοι λιώνουμε κάθε μέρα. So, και σκεπτόμενοι όσο γίνεται λίγο πιο πέρα από το ...
Συνέχεια...
Σαντιάγκο Σολάρι: «Έπρεπε να είχα στρίψει στην Αλμπουκέρκη»
O Σαντιάγκο Σόλαρι είναι νέος και ωραίος, ένας ποδοσφαιριστής με ξακουστές τεχνικές αρετές και αποτελεί σταθερά τον διακαή πόθο των μεγάλων ελληνικών ομάδων κάθε καλοκαίρι. Μιλήσαμε μαζί του και καταφέραμε να του αποσπάσουμε μερικές αλήθειες σχετικά με το μέλλον του και το ελληνικό ποδόσφαιρο, του οποίου μάλιστα έδειξε γνώστης. Μία ...
Συνέχεια...
Post-Euro Bullets
Ναι. Καταντώ κουραστικός. Αλλά η αλήθεια είναι πως ήδη έχουν ξεκινήσει νομικές διαδικασίες για την έναρξη συλλόγου για την επιστροφή του Μανώλη Μαυρομάτη στα μικρόφωνα. Όχι. Δεν κάνω καθόλου πλάκα.Γελάτε; Καλά, όταν μου βρείτε άνθρωπο που έχει πει «Βγαινει η σεντρα, ο Μολινα κανει την εξοδο και χωρις κανενα λογο, ...
Συνέχεια...
Το Τέλος της Λογικής – Γιούρο Ντάνσινγκ
Το παρόν κείμενο γράφεται μερικές ώρες πριν την έναρξη των εχθροπραξιών της στήλης στο Nixon, προς τιμήν της διοργάνωσης που αυτόν τον καιρό απασχολεί τον ύπνο, τον ξύπνιο, τον ενδιάμεσο και μια παρέα Νορβηγών που βρήκαν στον δρόμο. Το παρόν κείμενο γράφεται μερικές ώρες μετά την αναμενόμενα γραφική πρεζ κονφερανζ ...
Συνέχεια...
Aaaaaaand, aalways look on the bright side of life…
  * ....και βγήκαν που λέτε οι διάφοροι όψιμοι ελληνάρες κι άρχισαν να κριτικάρουν την εθνική ποδοσφαίρου. Μάλιστα. Δε μιλάμε για την εμπεριστατωμένη κριτική τύπου Boom Boom Becker σε ανίατες περιπτώσεις επιπέδου Τοροσίδη. Μιλάμε για 'κριτική' της σχολής Ψωμιάδη και Γιακουμάτου με κεντρική ιδέα 'εγώ το 2004 μέχρι τον αγώνα με ...
Συνέχεια...
Μπούλετς
ΕΛΕΟΣ.ΕΛΕΟΣ.ΕΛΕΟΣ. Δεν λέγεται ¶σιστ η γαμημένη πως θα γίνει δηλαδή; Μας έχετε βγάλει τον καρκίνο πια αγράμματοι...Την κάθετη πάσα του Γεωργέα θα την ζήλευε και ο Ζινεντίν ο Ζινεντάν. Εγώ αυτό ξέρω.Στο ανετάκι η Ατλέτικ κυρίες και κύριοι. Στο ανετάκι. Σώνουμε την ομάδα και του χρόνου πρωτάθλημα. Αμέ.Αφόνσο απατεώνα, γκολ ...
Συνέχεια...
Ποιο πρωτάθλημα; Τα ζεσταμένα του ¶ντερσον!
Δηλώνουμε παγερή αδιαφορία για τα γεγονότα της προηγούμενης αγωνιστικής στο πρωτάθλημα μας, την πολύπαθη Υπερλίγκα. Απ, απ εντ εγουέι.Δηλώνουμε ότιναι, ωραίο και το ντερμπάκι στην Τούμπα,ναι, ωραίος και ο γραφικάντζας ο Κάκος πάλι,ναι, το έχει κάνει συνήθειο το 1-0 ο βαζελούα και το πάει μια χαρά για κουπόνι,ναι, ο Κωστένογλου ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 24/04/2009 με καλεσμένους τους Μαύρο Κόκκινο
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 Στο Κόκκινο" παρουσιάζει ο Ηλίας Πυκνάδας, με καλεσμένους τους Θοδωρή Σουρβίνο και Στάθη Γυφτόπουλο των Μαύρο Κόκκινο, οι οποίοι και ντύνουν μουσικά την εκπομπή.   Intro (El Ten Eleven - Adam & Nathan Totally Kick Ass)Μαύρο Κόκκινο - Σαντ ...
Συνέχεια...
Bullets
Κάποιοι λένε πως ο μόνος τρόπος για να μείνει ο Ισπανός στο πάγκο της Λίβερπουλ είναι να πάρει το Champions League. Κάποιο άλλοι, λιγότερο χιουμορίστες, λένε πως όταν σε γλεντάει ακόμη και η Barnsley στο ¶νφιλντ, έχουν ήδη φωνάξει το ραδιοταξί Ενότητα και καλύτερα να τα μαζεύεις καθώς και η ...
Συνέχεια...
Μπούλετς τσιρμπόμ
Χούτο εσύ σούπερ σταρ. Πόσα γκολ πρέπει να βάλει για να έχουμε επιτέλους και επιστροφή στις δηλώσεις απο πατέρα Χούτο;Γεια σου ρε Μαρέσκα ήρωα. Γεια σου ρε Έντζο ιταλιάνικο σκυλί του πολέμου. Φέρτε του τον Τρομάρα να τον κάνει του αλατιού. Κουτουλιά και βόηθα παναγιά.Τρία και λίγα ήταν με Σκρτέλ, ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaaand, aaaalways look on the bright side of life …
(την προηγούμενη φορά ξέχασα το and, δε θα το ξανακάνω) - Κατ' αρχάς για να μη νομίζετε πως όποιος κάνει σχόλια περνάει στο ντούκου θα απαντώ σε αυτά με κάθε νέο κείμενο που θα δίνω (είναι ένας καλός τρόπος να αυξάνεται το κείμενο χωρίς ιδιαίτερο κόπο). Για πρώτη φορά το μόνο ...
Συνέχεια...
Μούδιασμα, Οργή, Γαλήνη
Μούδιασμα (με χαμόγελο όμως) την στιγμή που βλέπαμε εκατοντάδες νέα παιδιά να τα βάζουν το πρωί με ευφάνταστους τρόπους με τις αστυνομικές δυνάμεις στο Σύνταγμα...Οργή παρακολουθώντας το μεσημέρι σε ζωντανή διακαναλική μετάδοση τα τηλεοπτικά κανάλια να κάνουν ζουμ στο πρόσωπο της μητέρας του Αλέξανδρου, εκεί στο κοιμητήριο του Παλαιού Φαλήρου...Γαλήνη ...
Συνέχεια...
Love Burns
  Θυμάμαι χαρακτηριστικά την πρώτη φορά. Ο Peter φορούσε μια μπλούζα με τρύπες (σκέψη: άμα τον πλύνεις, τον ντύσεις), ο Robertήταν κρυμμένος πίσω απ' τα μαλλιά του (σκέψη: άμα τον κουρέψεις) κι ο Nick είχε μείνει στην Αμερική, γιατί έπαιζε εκείνη η μπερδεμένη ιστορία που δεν του επέτρεπαν να βγει από ...
Συνέχεια...
Track 3
Κυριακή των Βαϊων, 1η μέρα του τρίτου μήνα ζωής του mixtape.gr, λίγες μόλις ημέρες πριν από τις διακοπές του Πάσχα. Μεγάλη εβδομάδα για τους Χριστιανούς, πραγματικά Μεγάλη εβδομάδα και για τα καλλιτεχνικά δρώμενα της πρωτεύουσας με ενδιαφέρουσες προβολές (Danielson Family στο Μικρό Μουσικό Θέατρο), συναυλίες (Mouse On Mars με Laetitia ...
Συνέχεια...
To Τέλος της Λογικής: Τάσος «the Punisher» Κάκος
Είναι καραγκιόζης. Επίσημα και αμετάκλητα. Δεν χωράει αμφιβολία. Όποιος έχει αντίθετη γνώμη σίγουρα είναι ένα από τα παρακάτω πρόσωπα:1. Η μάνα του Κάκου2. Ο πατέρας του Κάκου3. Ο ίδιος ο Κάκος¶φησα έντεχνα απόξω γυναίκα και παιδιά που φαντάζομαι ότι έχει. Αν δεν έχει, το ίδιο κάνει. Κατά ένα περίεργο τρόπο.- ...
Συνέχεια...
Aaaaaaaaaaand aaalways look on the bright side of life (λέμε τώρα…)
  - Καλή χρονιά.- Όχι δεν πήρα άδεια μακράς διαρκείας. Απλά η προηγούμενη στήλη εστάλη μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στον αρχισυντάκτη στις 6 Δεκεμβρίου και χρειάστηκαν μερικές μόνο ώρες για ν' αποφασίσουμε να μην την ανεβάσουμε για κάμποσο χρονικό διάστημα. Θέμα διάθεσης βλέπετε... Υπάρχει η σκέψη να τη βάλουμε κάπου για το ...
Συνέχεια...
Τα Δικά μας τα Παιδιά – Γιώργος Μύρτσος
Γιώργος Μύρτσος. Ένα όνομα που προκαλεί ρίγη συγκίνησης στους μύστες του ελληνικού ποδοσφαίρου, σε αυτούς που δεν μασάνε από ξενέρωτους μοντερνισμούς και φυσικά, σε αυτούς που εκτιμούν την χαίτη την σωστή, την αληταμπουρέ, την μπουκλομπουφοτή.Με το σπαθί του, ενίοτε και με το μπουκάλι του, έχει κερδίσει μια ξεχωριστή θέση στην ...
Συνέχεια...
EMOOO!
Τελευταία έχουν γίνει άπειρες εκπομπές με θέμα τους emo, τους trendy και τους κάγκουρες. Όλοι οι δημοσιογράφοι έχουν άποψη αλλά κανείς δεν κατάφερε ποτέ να εισβάλει στο χώρο τους, να κατανοήσει την κουλτούρα τους και το λεξιλόγιο τους.O Γιάννης Σορώτος, ύστερα από μεγάλη και πολύμηνη έρευνα, προτού η μάνα-emo γίνει ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 27/02/2009
Αυτή την εβδομάδα, το Mixtape Radio Show, την εκπομπή του mixtape.gr στον "105,5 ΣτοΚόκκινο" παρουσιάζουν ο Πάρης Παπαβλασόπουλος και η Χριστιάνα Φινέ.      Intro (El Ten Eleven - Adam & Nathan Totally Kick Ass)Faith No More - Ashes to AshesKyte - Bridges in the SkyHold Steady - Party PitThe Pains of Being ...
Συνέχεια...
Aaaaaaand, aalways look on the bright side of life…..
SUOMALAISET TEKEVÄT TIETOTEKNIIKKAA PAREMMIN! - Αρχικά για να μη ξεχνιόμαστε, ένα εύγε στον Κίμι με την ελπίδα πως και η επόμενη χρονιά στη Φόρμουλα 1 θα είναι το ίδιο συναρπαστική και χωρίς αυτούς που την μεταδίδουν από το Ελληνικό κανάλι αν και γνωστός που κατέχει περισσότερα μου έλεγε πως όσο και ...
Συνέχεια...
Από την μαυρίλα στην εμπόλεμη ζώνη
Χάθηκε ένα παιδί, χάθηκε ο πολιτισμός της πόλης, χάθηκε και η πόλη.Κανένας σεβασμός, καμμία κοινωνική συνοχή, καμμία - πραγματικά σοβαρή - λαϊκή αγανάκτηση.Αφήσαμε τις πόλεις μας στα χέρια ενός αστείου κράτους, ακόμα πιο κωμικοτραγικών δυνάμεων καταστολής, ανύπαρκτων πολιτικών αντρών, κανιβαλιστικών Μ.Μ.Ε. και στην τυφλή αστική βία καταστροφής για κερασάκι.Ωραία... και ...
Συνέχεια...
Το Τέλος της Λογικής – Ξυπνάτε χωριανοί!
Ακόμα είμαστε στα ήσυχα. Στα ρηχά. Χωρίς πολλές παραμύθες. Κάτι λίγο το (πίτα) Γιούρο, κάτι λίγο το γεγονός ότι πολλές ομάδες της Σούπερ Ντούπερ Λίγκας ψάχνουν προπονητή, αλλάζουν ολοκληρωτικά τα ρόστερ τους ή και τα δύο, πάντως η αλήθεια είναι ότι πολύ στο λάου λάου έχει μπει το μεταγραφικό νταβαντούρι ...
Συνέχεια...
….aaaaaaaaanddddd always look on the bright side of life…(repeat to fade)
 * Υπάρχουν φορές που πραγματικά χαίρεσαι μερικές απ' όλες αυτές τις 'ανοιχτές' επιστολές που δημοσιεύονται κατά καιρούς και αυτή εδώ είναι μία από αυτές. Νομίζω είναι η πρώτη φορά που λέγονται τα πράγματα με τ' όνομά τους και με τον φόβο να χαρακτηρισθώ αντιδεολογικός (sic) οφείλω να ομολογήσω πως δεν ...
Συνέχεια...
Come on baby let the good times roll
Δεν λέω, καταπληκτική η SuperLeague με το εβδομαδιαίο υπερθέαμα, τα γεμάτα γήπεδα και τις ανακοινώσεις της Skoda, αλλά κάθε σοβαρός άνθρωπος που ασχολείται με το άθλημα ξέρει πως από τα μέσα Φλεβάρη αρχίζει το σωστό το πανηγύρι, το διπλοσεντονάτο, με το κλισέ δίδυμο του θανάτου μπύρα/πίτσα να στολίζει τις μεσοβδομαδιάτικες ...
Συνέχεια...
(When In Athens) Do The Jerk
 Η καλύτερη συμβουλή που μου έχουν δώσει ποτέ είναι "μην ασχολείσαι". Λειτουργεί ικανοποιητικά σε πολλά επίπεδα, όταν όμως πρόκειται για τη μουσική, το βρίσκω πολύ δύσκολο να "μην ασχολούμαι". Κι όταν, κάθε φορά που έρχομαι στην Αθήνα, βλέπω τη μουσική που αγαπάω να κακοποιείται κατ' εξακολούθησιν από τα χέρια "επαγγελματιών" ...
Συνέχεια...
Ακούστε την εκπομπή της 12/12/2008
Παρουσίαση και επιλογή μουσικής από τους Πάρη Παπαβλασόπουλο και Λευτέρη Κουσίδη.     Ακολουθεί το playlist της εκπομπήςIntro ( El Ten Eleven - Adam & Nathan Totally Kick Ass)The Boxer Rebellion - We Have This Place Surrounded (www.myspace.com/theboxerrebellion)Parts & Labor - Nowhere's Nigh (www.myspace.com/partsandlabor)Constantines - Trans Canada (www.myspace.com/constantines)Black Mountain - 13 Walls (www.myspace.com/blackmountain)Masters ...
Συνέχεια...
Track 2
Εδώ είμαστε! Πρώτος (και κουτσός) μήνας Mixtape.grΚατ' αρχάς, ευχαριστούμε πάρα πολύ για την υποδοχή αυτό το μήνα, ευχαριστούμε για τα καλά σας λόγια, τις παρατηρήσεις σας (μικρό παιδάκι είναι, θα διορθωθεί) και τα μηνύματά σας, είτε μέσω e-mail, είτε μέσω της σελίδας μας myspace, αν και όλα αυτά θα τα ...
Συνέχεια...
Ο “άγνωστος εμπρηστής” ξεσπαθώνει…
Πρόκειται για κείμενο που λάβαμε σήμερα μέσω mail.Πρωτογράφτηκε το 1992. Όμως με πολύ λίγες προσαρμογές (κυρίως χρονικές) αποτελεί την διαχρονική χάρτα των πυρκαγιών κάθε Αυγούστου. Μοιάζει κωμικό και ειρωνικό αλλά αν το καλοσκεφτείτε δεν είναι καθόλου και είναι εξαιρετικά επίκαιρο. Διαβάστε το και προβληματιστείτε:----------------Γράφει ο "άγνωστος εμπρηστής":Κύριε διευθυντά,Επειδή η πολιτική ...
Συνέχεια...
Τρία (μη) χρώματα: Μαύρο, Μαύρο, Μαύρο
Σκάνδαλο στα πρώτα γενέθλια του mixtape.gr!
Digital Vibrations
Σαντιάγκο Σολάρι: «Έπρεπε να είχα στρίψει στην Αλμπουκέρκη»
Post-Euro Bullets
Το Τέλος της Λογικής – Γιούρο Ντάνσινγκ
Aaaaaaand, aalways look on the bright side of
Μπούλετς
Ποιο πρωτάθλημα; Τα ζεσταμένα του ¶ντερσον!
Ακούστε την εκπομπή της 24/04/2009 με καλεσμένους τους
Bullets
Μπούλετς τσιρμπόμ
Aaaaaaaaand, aaaalways look on the bright side of
Μούδιασμα, Οργή, Γαλήνη
Love Burns
Track 3
To Τέλος της Λογικής: Τάσος «the Punisher» Κάκος
Aaaaaaaaaaand aaalways look on the bright side of
Τα Δικά μας τα Παιδιά – Γιώργος Μύρτσος
EMOOO!
Ακούστε την εκπομπή της 27/02/2009
Aaaaaaand, aalways look on the bright side of
Από την μαυρίλα στην εμπόλεμη ζώνη
Το Τέλος της Λογικής – Ξυπνάτε χωριανοί!
….aaaaaaaaanddddd always look on the bright side of
Come on baby let the good times roll
(When In Athens) Do The Jerk
Ακούστε την εκπομπή της 12/12/2008
Track 2
Ο “άγνωστος εμπρηστής” ξεσπαθώνει…