Οι Dirty Beaches, δηλαδή το προσωπικό μουσικό όχημα του Ταϊβανέζικης καταγωγής αλλά μεγάλωμένου στον Καναδά Alex Zhang Hungtai, έρχονται την επόμενη Τρίτη, 11 Οκτωβρίου στο Βios σε μια διοργάνωση της Arte Fiasco ενώ κρατά καλά ακόμη το hype από το ντεμπούτο τους LP Badlands.
Φέρνουν μαζί τους το βρωμισμένο “παλιακό” rockabilly φίλτρο από το οποίο έχουν περάσει τις ποπ μελωδίες και τις μπαλάντες τους μαζί με όλες τις επιρροές τους: από τον Βruce Springsteen και τον David Lynch μέχρι τον Elvis, τους Suicide και τους Cramps.
Κάποιος που θ’ ακούσει τη μουσική του για πρώτη φορά μπορεί να νομίσει ότι ακούγεται από ένα παλιό γραμμόφωνο ή ότι είναι το soundtrack μιας ταινίας του Τζάρμους με ήρωες μοναχικούς τ’υπους που έχουν για είδωλα beatniks και παλιούς ηθοποιούς από b-movies ενώ περιπλανώνται σε φωτισμένα με κόκκινο νέον φτηνά μοτέλ σε ίδιες πόλεις στην ενδοχώρα των Η.Π.Α.
Η μουσική ως φορέας νοσταλγίας και ως ένα πάτσγουορκ από μνήμες και μάλιστα πολλές φορές ως μνήμη μιας ανάμνησης (ούτε καν ως πρωτογενής μνήμη), σε συνδυασμό με τη αναδίφηση στην ποπ κουλτούρα του παρελθόντος (μιλάμε ακόμη και για ασήμαντα ή ξεχασμένα κομμάτια της) είναι μια διακριτή τάση τα τελευταία χρόνια.
Σε αυτό περίπου το χώρο κίνείται και ο Hungtai, κατά τα λεγόμενα του. Στη μίνι συνέντευξη που μας παραχώρησε πριν από λίγες ημέρες αναφέρεται στο άρθρο του Wire του περασμένου Μαϊου που ήταν αφιερωμένο στο νέο πολυσυζητημένο label ΝΟΤ ΝΟΤ FUN (ακούστε εδώ χαρακτηριστικά δείγματα όσοι δεν την γνωρίζετε).
Επίσης δανείζεται τον όρο hypnagogic pop, που ανέπτυξε ο David Keenan σε ένα παλιότερο άρθρο του στο ίδιο περιοδικό (Αύγουστος 2009- όσοι ενδιαφέρεστε μπορείτε να το βρείτε εδώ).
Aκόμη, σε άλλη συνέντευξη του μιλά για το βιβλίο Τhe Future of Nostalgia που εξετάζει την “παγκόσμια επιδημία” του αισθήματος της νοσταλγίας σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο. Ο ίδιος νοσταλγεί και αναπαράγει τη νεότητα των γονιών του βάζοντας φωτογραφίες τους σε εξώφυλλα ενώ σαμπλάρει και σκαλίζει τη μουσική που θα τους άρεσε αφου έχει “αποκαλύψει” ότι ο πατέρας του υπήρξε μέλος συμμορίας μοτοσυκλετιστών στην Κίνα πριν την Πολιτιστική Επανάσταση (!!!) και έχει παίξει σε συγκρότημα με doο-wop διασκευές (φωτογραφία δεξιά).
Στα πλαίσια αυτά καθόλου τυχαία δεν είναι η επιλογή του φορμάτ κυκλοφορίας, αφού οι Dirty Beaches, όπως και άλλοι νέοι μουσικοί αγαπούν τις κασέτες. Πριν το Badlands αρκετές από τις κυκλοφορίες του ήταν σε κασέτα, τόσο σόλο όσο και split με αλλους μουσικούς. Μιας που αναφέρθήκαμε στις συνεργατικές κυκλοφορίες του, ας πούμε εδώ ότι αξίζει να τσεκάρετε εκτός από το Badlands και το Double Feature, ένα split δωδεκάιντσο που κυκλοφόρησε φέτος με την Ela Orleans.
Δείτε μετά τα λίγα λόγια που αποσπάσαμε από τον Dirty Beaches όλες τις λεπτομέρειες για τo live.
Πολλά έχουν γραφτεί για το συνδυασμό των επιρροών στη μουσική σου, η οποία παρόλα αυτά ακούγεται ιδιαίτερη και προσωπική. Αντανακλώνται κομμάτια του εαυτού σου στα κομμάτια ή είσαι αποστασιοποιημένος από τις ιστορίες των τραγουδιών;
Τα τραγούδια μου αποτελούν μια αλληλεπικάλυψητων των προσωπικών μου βιωμάτων με τη μυθοπλασία. Στην πραγματικότητα είμαι πολύ δεμένος μαζί τους.
Νωρίτερα μέσα στο 2011 έκανες μια διασκευή σ’ ένα κομμάτι του Johnny Cash (“Τhe Slinger”). Aκούς μόνο μουσική από το παρελθόν; Δεν ακούς τωρινές κυκλοφορίες;
Aκούω Βeyonce και hip hop. Το Βadlands είναι ένα ιδιαίτερος δίσκος, που ήθελα να κάνω που να ενσωματώνει τις επιρροές από τις δεκαετίες του ’50 και του ’60. Εδώ μπορείτε να βρείτε τις κυκλοφορίες μου: http://dirtybeaches.bandcamp.com/
Η νοσταλγία είναι ένα επαναλαμβανόμενο θέμα στην ποπ κουλτούρα. Εσύ είσαι σαν μουσικός σε μια κατάσταση συνεχούς νοσταλγίας και πιστεύεις ότι υπάρχει έλλειψη νέων ιδεών σήμερα που οδηγεί σε ανακύκλωση του παρελθόντος;
Aυτή είναι μια πολύ καλή ερώτηση. Το περιοδικό Wire κάλυψε το θέμα αυτό με ένα θέμα του για το label NOT NOT FUN από το Los Angeles στο φετινό τεύχος Μαϊου. Η Νοt Not Fun είναι ένα καλό παράδειγμα για το τι κάνουν τώρα τα underground συγκροτήματα στη Βόρεια Αμερική και στον κόσμο. Σχεδόν όλοι οι μουσικοί ενδιαφέρονται αποκλειστικά για ένα συγκεκριμένο είδος μουσικής από το παρελθόν. Είτε λέγεται cold wave, είτε πειραματική synth, είτε sampling από την ξεχασμένη παράδοξη ποπ των 80s ο τρόπος που φτιάχνουμε τώρα μουσική είναι στενά συνδεμένος με το παρελθόν.
Προσωπικά πιστεύω ότι το ίντερνετ μας έχει κάνει όλους συλλέκτες και αρχειοθέτες ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ. Θέλησα να κάνω ένα δίσκο που να συνδυάζει όλες αυτές τις τεχνικές και τις αναφορές όπως samples,samples, drum machines, μια ντανταϊστική αισθητική κ.λπ. Μου είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον η παρούσα μουσική τάση και θέλησα να συμμετάσχω κάνοντας έναν δίσκο αυτού του είδους. Το WIRE την ονομάζει “hypnagogic pop“.
Απολαμβάνεις τις συνεχείς περιοδείες κατά τη διάρκεια του τελευταίου χρόνου;
Aπολαμβάνω πάρα πολύ την περιοδεία. Μια κόπελα κάποτε μου είπε “Έχεις φτιαχτεί για να περιοδεύεις” και μετά από επτά μήνες στο δρόμο μπορώ να πω ότι έχει δίκιο.
Τι να περιμένουμε μελλοντικά από τους Dirty Beaches; Έχεις ετοιμάσεις νέο υλικό;
Υπάρχει ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ νέο υλικό το οποίο θα κυκλοφορήσει πολύ σύντομα…
Οι Dirty Beaches εμφανίζονται για πρώτη φορά επί σκηνής με διμελή σύνθεση στα πλαίσια της δεύτερης μεγάλης ευρωπαϊκής τους περιοδείας που θα περάσει από 22 πόλεις.
Την συναυλία ανοίγει ο πρωτοεμφανιζόμενος A Victim of Society.
Dirty Beaches w/ A victim of society
Bios, Τρίτη 11 Οκτωβρίου 2011
Είσοδος: 16 ευρώ. Ώρα έναρξης: 22:00
διαδικτυακή προπώληση: http://www.bios.gr/tickets/
και στον χώρο του Bios (Πειραιώς 84) καθημερινές 11.00 – 20.00
http://dirtybeaches.blogspot.com/
http://www.myspace.com/dirtybeaches
http://dirtybeaches.bandcamp.com/
http://soundcloud.com/victim-of-society
http://www.myspace.com/avictimofsociety
